Strona główna

1. Uwagi wstępne – st


Pobieranie 1.56 Mb.
Strona3/17
Data20.06.2016
Rozmiar1.56 Mb.
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   17

II. CELE OCHRONY ŚRODOWISKA USTANOWIONE NA SZCZEBLU MIĘDZYNARODOWYM, WSPÓLNOTOWYM I KRAJOWYM, ISTOTNE Z PUNKTU WIDZENIA PROJEKTOWANEGO DOKUMENTU ORAZ SPOSOBY, W JAKICH TE CELE I INNE PROBLEMY ŚRODOWISKA ZOSTAŁY UWZGLĘDNIONE PODCZAS OPRACOWYWANIA DOKUMENTU
Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego stanowi dokument planistyczny o lokalnym znaczeniu, którego jednak zasięg oddziaływania wykracza poza granice terenu objętego studium. Przy konstrukcji studium miały zastosowanie cele ochrony środowiska ustanowione na szczeblu międzynarodowym i krajowym istotne z punktu widzenia projektowanego dokumentu.

Na szczeblu międzynarodowym sformułowano zasadę trwałego i zrównoważonego rozwoju, często nazywaną także zasadą ekorozwoju. Według niej cele rozwoju gospodarczego służące zaspokojeniu potrzeb współczesnego społeczeństwa muszą być zgodne z zasadą zachowania przyrody dla przyszłych pokoleń. Stała się ona podstawą polityki państw Unii Europejskiej w zakresie ochrony środowiska. W Traktacie z Maastricht sformułowano główne cele ochrony środowiska:



  • zachowanie, ochronę i poprawę stanu środowiska naturalnego,
    ochronę zdrowia człowieka,

  • racjonalne wykorzystanie zasobów naturalnych,

  • wspieranie przedsięwzięć na rzecz rozwiązywania regionalnych i światowych problemów środowiska.

Poszczególnym działom gospodarki wyznaczono zadania służące realizacji celów równoważnego rozwoju. Najważniejsze z nich:

1. Przemysł:



  • wzrost produkcji wyrobów spełniających standardy ekologiczne (eko-znakowanie),

  • właściwa gospodarka odpadami.

2. Energetyka:

  • ograniczenie poziomów emisji SO2 i NxOy do atmosfery,

  • rozwój programów naukowo-badawczych w zakresie wykorzystania odnawialnych źródeł energii.

3. Transport:

  • poprawa jakości paliw i stanu technicznego pojazdów.

4. Rolnictwo i leśnictwo:

  • utrzymanie podstawowych procesów naturalnych umożliwiających trwały rozwój rolnictwa,

  • ochrona gleb, wód i zasobów genetycznych,

  • ograniczenie stosowania pestycydów,

  • zachowanie bioróżnorodności,

  • ograniczenie zagrożenia pożarowego.

5. Turystyka:

  • intensyfikacja działań na rzecz ochrony środowiska w działalności turystycznej,

  • podjęcie działań ochronnych przez społeczności lokalne w obszarach atrakcyjnie turystycznie.

Zgodnie z Polityką Ekologiczną Państwa w latach 2009-2012 z perspektywą do roku 2016 - zasady zrównoważonego rozwoju winny być wdrożone poprzez następujące cele i kierunki działań:

  1. Ochrona przyrody

Cele średniookresowe do 2016 r:

Podstawowym celem jest zachowanie bogatej różnorodności biologicznej polskiej przyrody na różnych poziomach organizacji: na poziomie wewnątrzgatunkowym (genetycznym), gatunkowym oraz ponadgatunkowym (ekosystemowym), wraz z umożliwieniem zrównoważonego rozwoju gospodarczego kraju, który w sposób niekonfliktowy współistnieje z różnorodnością biologiczną.



Kierunki działań w latach 2009-2012;

a. Przywracanie właściwego stanu siedlisk przyrodniczych (ekosystemów) i ostoi gatunków na obszarach chronionych wraz z zachowaniem zagrożonych wyginięciem gatunków oraz różnorodności genetycznej roślin, zwierząt i grzybów, przywrócenie drożności lądowych i wodnych korytarzy ekologicznych umożliwiających przemieszczanie się zwierząt i funkcjonowanie populacji w skali kraju, wsparcia procesu opracowania planów ochrony dla obszarów chronionych, zwiększenie świadomości społeczeństwa w zakresie potrzeb i właściwych metod ochrony środowiska, przyrody i krajobrazu.

b. Egzekwowanie wymogów ochrony przyrody w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego oraz rygorystyczne przestrzeganie zasad ochrony środowiska.

c. Wypracowanie metod skutecznej ochrony cennych przyrodniczo zadrzewień przydrożnych oraz terenów zieleni miejskiej.

d. Tworzenia krajowej sieci obszarów chronionych

2. Ochrona i zrównoważony rozwój lasów.



Cele średniookresowe do 2016 r;

W perspektywie średniookresowej zakłada się dalsze prace w kierunku

racjonalnego użytkowania zasobów leśnych przez kształtowanie ich właściwej

struktury gatunkowej i wiekowej, z zachowaniem bogactwa biologicznego.



Kierunki działań w latach 2009-2012;

a. Realizacja przez Lasy Państwowe „Krajowego programu zwiększenia lesistości”.

b. Dostosowanie składu gatunkowego drzewostanów do siedliska oraz zwiększenie różnorodności genetycznej i gatunkowej biocenoz leśnych.

3. Racjonalne gospodarowanie zasobami wody



Cele średniookresowe do 2016 r;

Głównym celem średniookresowym jest racjonalizacja gospodarowania zasobami wód powierzchniowych i podziemnych w taki sposób, aby uchronić gospodarkę narodową od deficytów wody i zabezpieczyć przed skutkami powodzi oraz zwiększenie samofinansowania gospodarki wodnej. Naczelnym zadaniem będzie dążenie do maksymalizacji oszczędności zasobów wodnych na cele przemysłowe i konsumpcyjne, zwiększenie retencji wodnej oraz skuteczna ochrona głównych zbiorników wód podziemnych przed zanieczyszczeniem.



Kierunki działań w latach 2009-2012;

a. Wyznaczenie obszarów zalewowych tam, gdzie nie zostały jeszcze wyznaczone.

b. Rozwój tzw. małej retencji wody.

c. Zapewnienie odpowiedniej ilości zasobów wodnych na potrzeby ludności i gospodarki kraju oraz ochrony przed powodzią,

d. Modernizacja systemów melioracyjnych przez zaopatrzenie ich w urządzenia piętrzące wodę, umożliwiające sterowanie odpływem.

4. Ochrona powierzchni ziemi



Cele średniookresowe do 2016 r;

a. Przeciwdziałanie degradacji terenów rolnych, łąkowych i wodno-błotnych przez czynniki antropogenie.

b. Zwiększenie skali rekultywacji gleb zdegradowanych i zdewastowanych, przywracając
im funkcję przyrodniczą, rekreacyjną lub rolniczą.

Kierunki działań w latach 2009-2012;

a. Walka z zakwaszeniem gleb.

b. Rozwój monitoringu gleb.

5. Gospodarowanie zasobami geologicznymi



Cele średniookresowe do 2016 r;

a. Ograniczenie presji wywieranej na środowisko podczas prowadzenia prac geologicznych i eksploatacji kopalin.

b. Eliminacja nielegalnej eksploatacji kopalin.

c. Wzmocnienie ochrony niezagospodarowanych złóż kopalin w procesie planowania przestrzennego.

6. Środowisko a zdrowie

Cele średniookresowe do 2016 r;

Celem działań w obszarze zdrowia środowiskowego jest dalsza poprawa stanu zdrowotnego mieszkańców w wyniku wspólnych działań sektora ochrony środowiska z sektorem zdrowia oraz skuteczny nadzór nad wszystkimi w kraju instalacjami będącymi potencjalnymi źródłami awarii przemysłowych powodujących zanieczyszczenie środowiska.

7. Jakość powietrza

Cele średniookresowe do 2016 r;

Najważniejszym zadaniem będzie dążenie do spełnienia przez RP zobowiązań wynikających z Traktatu Akcesyjnego oraz z dwóch dyrektyw unijnych. Z Dyrektywy LCP wynika, że emisja z dużych źródeł energii, o mocy powyżej 50 MWc, już w 2008 r. nie powinna być wyższa niż 454 tys. ton dla SO2 i 254 tys. ton dla NOx. Limity te dla 2010 r. wynoszą dla SO2 - 426 tys., dla NOx - 251 tys. ton, a dla roku 2012 wynoszą dla SO2 - 358 tys. ton, dla NOx - 239 tys. ton.



Kierunki działań w latach 2009-2012;

a. Dalsza redukcja emisji SO2, NOx i pyłu drobnego z procesów wytwarzania energii.

b. Modernizacja systemu energetycznego.

c. Podjęcie działań związanych z gazyfikacją węgla (w tym także z gazyfikacją podziemną) oraz z techniką podziemnego składowania dwutlenku węgla.

8. Ochrona wód

Cele średniookresowe do 2016 r;

Do końca 2015 r. Polska powinna zapewnić 75% redukcji całkowitego ładunku azotu i fosforu w ściekach komunalnych kończąc krajowy program budowy oczyszczalni ścieków i sieci kanalizacyjnych dla wszystkich aglomeracji powyżej 2 000 RLM.

Naczelnym celem polityki ekologicznej Polski w zakresie ochrony zasobów wodnych jest utrzymanie lub osiągnięcie dobrego stanu wszystkich wód, w tym również zachowanie i przywracanie ciągłości ekologicznej cieków.

Kierunki działań w latach 2009-2012



Do końca 2012 r. powinny zostać zrealizowane następujące działania:

a. Uruchomienie działań zapisanych w planach gospodarowania wodami na obszarach dorzeczy w Polsce oraz w programie wodnośrodowiskowym kraju.

b. Opracowanie programów działań specjalnych mających na celu ograniczenie zanieczyszczenia powodowanego przez substancje niebezpieczne i priorytetowe pochodzące przede wszystkim ze źródeł przemysłowych.

c. Realizacja programów działań na obszarach szczególnie narażonych na azotany pochodzenia rolniczego.

d. Wyposażenie zakładów sektora rolno-spożywczego w wysokosprawne oczyszczalnie ścieków.

e. Wyposażenie jak największej liczby gospodarstw rolnych w zbiorniki na gnojowicę i płyty obornikowe.

9. Gospodarka odpadami

Cele średniookresowe do 2016 r;

a. Utrzymanie tendencji oddzielenia ilości wytwarzanych odpadów od wzrostu gospodarczego kraju (mniej odpadów na jednostkę produktów, mniej opakowań, dłuższe okresy życia produktów itp.).

b. Znaczne zwiększenie odzysku energii z odpadów komunalnych w sposób bezpieczny dla środowiska.

c. Eliminacja kierowania na składowiska zużytego sprzętu elektrycznego i elektronicznego oraz zużytych baterii i akumulatorów.

d. Pełne zorganizowanie krajowego systemu zbierania wraków samochodów i demontaż pojazdów wycofanych z eksploatacji.

e. Zorganizowanie systemu preselekcji sortowania i odzysku odpadów komunalnych,


aby na składowiska nie trafiało ich więcej niż 50% w stosunku do odpadów wytworzonych w gospodarstwach domowych.

10. Oddziaływanie hałasu i pół elektromagnetycznych



Cele średniookresowe do 2016 r;

Celem średniookresowym w zakresie ochrony przed hałasem jest dokonanie wiarygodnej oceny narażania społeczeństwa na ponadnormatywny hałas i podjęcie kroków do zmniejszenia tego zagrożenia tam, gdzie jest ono największe.

Podobny jest też cel działań związanych z zabezpieczeniem społeczeństwa przed nadmiernym oddziaływaniem pól elektromagnetycznych.

Kierunki działań w latach 2009-2012;

a. Likwidacja źródeł hałasu przez tworzenie stref wolnych od transportu, ograniczenie szybkości ruchu, budowa ekranów akustycznych

b. Wykorzystywanie planowania przestrzennego dla rozdzielenia potencjalnych źródeł hałasu od terenów mieszkaniowych.

c. Rozwój systemu monitoringu hałasu.

d. Ustalenie procedur zapewniających bezpieczną lokalizację źródeł pól elektromagnetycznych.

11. Substancje chemiczne w środowisku



Cele średniookresowe do 2016 r;

Średniookresowym celem polityki ekologicznej w odniesieniu do chemikaliów jest stworzenie efektywnego systemu nadzoru nad substancjami chemicznymi dopuszczonymi na rynek, zgodnego z zasadami Rozporządzenia REACH.

Należy zaznaczyć, że wymieniono tylko te cele i kierunki, które można odnieść do terenu gminy Miedzna oraz do dokumentu, którego niniejsza prognoza dotyczy.
III. UWARUNKOWANIA ŚRODOWISKA PRZYRODNICZEGO I KULTUROWEGO
DO ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO

1. Uwarunkowania wynikające z opracowania ekofizjograficznego

Opracowanie ekofizjograficzne wykonane dla gminy Miedzna określa główne walory środowiska przyrodniczego gminy, zagrożenia dla jego funkcjonowania oraz preferowane sposoby zagospodarowania i użytkowania poszczególnych rejonów z uwagi na uwarunkowania przyrodnicze:



  1. Biorąc pod uwagę warunki naturalne gminy Miedzna podstawowe funkcje, które powinny decydować o jej rozwoju to rolnictwo, działalność związana z obsługą rolnictwa, przetwórstwem rolno-spożywczym oraz turystyką.

  2. Podstawowym składnikiem biosystemu gminy są doliny rzeczne i towarzyszące im zwarte powierzchnie leśne.

  3. Doliny cieków powierzchniowych i ekosystemy leśne tworzące system przyrodniczy gminy powinny być wyłączone z lokalizacji zabudowy kubaturowej podlegać wzmożonej ochronie przed degradacją.

  4. Ochronie przed degradacją powinny podlegać również zespoły zieleni półnaturalnej oraz zadrzewienia i zakrzewienia śródpolne.

  5. Północna część gminy jest włączona w system obszarów prawnie chronionych: Park Krajobrazowy wraz z otuliną.

  6. Na terenie gminy zlokalizowanych jest 13 pomników przyrody.

  7. Na terenie gminy znajdują się 3 użytki ekologiczne.

  8. Na terenie gminy znajdują się obiekty wpisane do rejestru Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków oraz kilkadziesiąt stanowisk archeologicznych.

  9. Na obszarach prawnie chronionych dopuszczalne jest nowe zainwestowanie, pod warunkiem przestrzegania zakazów, nakazów i ograniczeń w sposobie użytkowania i zagospodarowania terenów wynikających z odpowiednich aktów prawnych, jak również z zaleceń niniejszego opracowania.

  10. Na przeważającej części terenu panują korzystne warunki gruntowo-wodne dla lokalizacji zabudowy.

  11. Na terenie gminy bardzo niewielkie powierzchnie zajmują obszary zagrożone uruchomieniem powierzchniowych ruchów masowych. Postuluje się ich zalesienie.

  12. Na terenie gminy występują obszary przekształcone antropogenicznie w wyniku prowadzenia powierzchniowej eksploatacji surowców mineralnych. Są to tereny wskazane do rekultywacji.

  13. Na terenie gminy praktycznie brak jest obiektów uciążliwych dla środowiska.

  14. Pewne zagrożenia dla środowiska (w sytuacjach nadzwyczajnych) może wywoływać stacja paliw płynnych.

  15. Niewielkie i okresowe uciążliwości akustyczne może wywoływać tartak znajdujący się w miejscowości Wola Orzeszowska.

  16. Przez teren gminy przebiegają linie elektroenergetyczne 400 kV i 110 kV, wzdłuż tych linii należy zachować strefy bezpieczeństwa z zakazem lokalizacji zabudowy związanej ze stałym lub długotrwałym pobytem ludzi.

  17. Zlokalizowane na terenie gminy obiekty usługowe i magazynowo-składowe nie wywołują uciążliwości dla środowiska przyrodniczego.

  18. Na terenie gminy występują rejony, na których można dopuścić lokalizację elektrowni wiatrowych.

  19. Należy dążyć do poprawy stanu sanitarnego wód powierzchniowych.

  20. Stan środowiska przyrodniczego gminy Miedzna można określić jako dobry.

2. Uwarunkowania wynikające z dokumentów strategicznych gminy Miedzna

Gmina Miedza nie posiada aktualnych dokumentów określających strategiczne działania z zakresu ochrony środowiska na rok 2013 i lata późniejsze.



3. Uwarunkowania wynikające z dokumentów strategicznych powiatu węgrowskiego

Program Ochrony Środowiska

Cel główny – zmniejszenie zanieczyszczeń środowiska.

Cele szczegółowe:



  1. Uporządkowanie gospodarki odpadami.

  2. Ochrona powierzchni ziemi.

Cel główny – zwiększenie lesistości i ochrona lasów.

Cele szczegółowe:



  1. Racjonalizacja gospodarki leśnej.

Cel główny – poprawa stanu bezpieczeństwa ekologicznego.

Cele szczegółowe:



  1. Ochrona przeciwpożarowa.

  2. Zmniejszenie ryzyka awarii związanych z wykorzystaniem lub transportem substancji niebezpiecznych.

  3. Ochrona przeciwpowodziowa.

Cel główny – podnoszenie poziomu wiedzy ekologicznej.

Cele szczegółowe:



  1. Wiedza ekologiczna jako ważny czynnik w procesie zarządzania.

  2. Kształtowanie postaw i zachowań zgodnych z zasadami ekorozwoju.

Cel główny – rozwój proekologicznych form działania.

Cel główny – utworzenie spójnego systemu obszarów chronionych.

Cele szczegółowe:



  • Partnerstwo samorządowe i partycypacja społeczna w działaniach na rzecz tworzenia obszarów chronionych.

Cel główny – zmniejszenie zanieczyszczenia środowiska.

Cele szczegółowe:



  1. Poprawa jakości wód.

  2. Uporządkowanie gospodarki odpadami.

  3. Ochrona powierzchni ziemi.

  4. Ograniczenie uciążliwości hałasu.

  5. Zapewnienie wysokiej jakości powietrza atmosferycznego.

Cel główny – racjonalizacja gospodarki wodnej.

Cele szczegółowe:



  1. Poprawa standardów zaopatrzenia w wodę.

  2. Zmniejszenie deficytu wód powierzchniowych.

Plan Rozwoju Lokalnego

Jednym z kierunków rozwoju, jaki powinien obrać powiat są działania w kierunku kształtowania środowiska pod względem kultury przyrodniczej oraz zabezpieczenia trwałej ciągłości zasobów środowiska naturalnego.

Racjonalizacja gospodarki wodnej, na którą składają się poprawa standardów zaopatrzenia w wodę oraz zmniejszenie deficytu wód powierzchniowych, jest jednym z zadań powiatu węgrowskiego warunkującym jego prawidłowy rozwój.

Na problematykę zasobów wodnych należy patrzeć z punktu widzenia zrównoważonego rozwoju, którego regułą jest zaspokajanie dzisiejszych potrzeb bez naruszania możliwości zaspokojenia potrzeb przyszłych pokoleń.

Dlatego jednym z kierunków działań powiatu będzie podejmowanie przedsięwzięć ukierunkowanych na racjonalne kształtowanie oraz wykorzystanie zasobów wód powierzchniowych i podziemnych w sposób nie wywołujący zasadniczych zmian w środowisku naturalnym, poprzez wspieranie działań stymulujących rozwój małej retencji obejmujących między innymi odbudowę zdewastowanych obiektów, modernizację funkcjonujących urządzeń oraz realizację nowych przedsięwzięć czy też poprawę ochrony przeciwpowodziowej.

Działania powiatu będą także ukierunkowane na poprawę jakości powietrza atmosferycznego. Ważnym kierunkiem w celu minimalizacji zanieczyszczenia powietrza będzie wspieranie rozwoju gazyfikacji, promowanie zmian form grzewczych, np. wykorzystanie paliw ekologicznych, prowadzenie monitoringu zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego czy wspieranie zadrzewień nieużytków oraz nasadzeń drzew wzdłuż szlaków komunikacyjnych. Z zakresu gospodarki leśnej powiat przystąpi do opracowania uproszczonych planów urządzenia lasów dla lasów nie stanowiących własności skarbu państwa. Na rzecz poprawy stanu środowiska naturalnego prowadzone będą przez powiat działania wspomagające prawidłowe postępowanie z odpadami.



4. Uwarunkowania wynikające z dokumentów strategicznych województwa mazowieckiego

Cele polityki ekologicznej Mazowsza

  1. Cel główny: zmniejszenie zanieczyszczeń środowiska.

  2. Cel główny: racjonalizacja gospodarki wodnej.

  3. Cel główny: zwiększenie lesistości i ochrona lasów.

  4. Cel główny: poprawa stanu bezpieczeństwa ekologicznego.

  5. Cel główny: podnoszenie poziomu wiedzy ekologicznej.

  6. Cel główny: rozwój proekologicznych form działalności gospodarczej.

  7. Cel główny: utworzenie spójnego systemu obszarów chronionych.

5. Uwarunkowania wynikające z przepisów szczegółowych, w tym z ochrony obszarów i obiektów objętych odrębnym statusem prawnym

Środowisko przyrodnicze

Północna część gminy Miedzna położona jest w obrębie Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego oraz w jego otulinie.

Nadbużański Park Krajobrazowy utworzono na terenie byłego województwa siedleckiego 30 września 1993 r. W 2002 roku powiększono powierzchnię Parku włączając część Nadbużańskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu na terenie gmin: Sterdyń, Repki, Paprotnia, Korczew, Przesmyki – na mocy Rozporządzenia Nr 30 Wojewody Mazowieckiego z dnia 26 marca 2002 roku. Obecnie powierzchnia Parku wynosi 74136,5ha. „Nadbużański Park Krajobrazowy” położony jest w środkowo-wschodniej części województwa mazowieckiego, obejmuje lewobrzeżną część doliny dolnego Bugu od ujścia rzeki Tocznej w miejscowości Drażniew w gm. Korczew do ujścia rzeki Liwiec w pobliżu Kamieńczyka oraz fragment dolnej Narwi. Ochroną jest tu objęty prawie 120 km odcinek Bugu i 40 km odcinek Narwi. Oprócz doliny rzecznej do parku wchodzą też rozległe kompleksy leśne, zajmujące około 36% powierzchni i tereny rolne. Dzięki dużemu zróżnicowaniu obszar parku to środowisko życia wielu gatunków roślin i zwierząt, które dzięki zachowanej bioróżnorodności znajdują tu odpowiednie warunki do rozwoju. Wiele z nich to gatunki chronione, zagrożone wyginięciem i mające nad Bugiem swoje główne ostoje. W obrębie NPK zidentyfikowano 118 zespołów i zbiorowisk roślinnych; występuje tu 36 % ogólnej liczby gatunków flory Polski w tym: 61 - gatunków chronionych (18 objętych ochroną częściową), 170 gatunków rzadkich (23 z nich - rzadkie w skali kraju). Faunę parku reprezentuje 37 gatunków ssaków, 12 gatunków płazów, 7 gatunków gadów oraz 207 gatunków ptaków (w tym: 155 – lęgowych i 52 - przelotne). Dolina Bugu jest ostoją ornitologiczną o międzynarodowej randze. Na liście "Ostoi ptaków w Polsce" znajduje się pod symbolem IBAE-Poland 095. Populacje derkacza, sieweczki obrożnej, brodźca krwawodziobego czy kolonie rybitwy czarnej i jaskółki brzegówki należą do największych w kraju.

Obecnie podstawą prawną funkcjonowania parku jest Rozporządzenie Nr 3 Wojewody Mazowieckiego z dnia 15 marca 2005r. w sprawie Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego (Dz.Urz.Woj.Maz. Nr 75, poz. 1701); Rozporządzenie Nr 58 Wojewody Mazowieckiego z dnia 25 maja 2005r. zmieniające rozporządzenie w sprawie Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego (Dz.Urz.Woj.Maz. Nr 136, poz. 4208) oraz Rozporządzenie Nr 20 Wojewody Mazowieckiego z dnia 08 sierpnia 2006r. w sprawie ustanowienia planu ochrony dla Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego (Dz.Urz.Woj.Maz. Nr 172, poz. 6757); Rozporządzenie Nr 2 Wojewody Mazowieckiego z dnia 31 stycznia 2007r zmieniające rozporządzenie w sprawie ustanowienia planu ochrony dla Nadbużańskiego Parku Krajobrazowego (Dz.Urz.Woj.Maz. Nr 35, poz. 698).


Na terenie gminy znajduje się 13 pomników przyrody:

Pomniki przyrody na terenie gminy Miedza


Lp

Miejscowość

Bliższa lokalizacja

Obiekt

chroniony

Nazwa

gatunkowa

polska

Nazwa

gatunkowa

łacińska

Obwód

(cm)

Wys

(m)

1

Miedzna

Działka nr ewid. 534/16

aleja

Lipa

drobnolistna

(79 szt.)


Tilia cordata

62 – 339

i 10


6 – 27

i 2


2

Międzyleś

Działka numer ewidencyjny

614, po S stronie drogi

powiatowej, po str. N kapliczka


drzewo

Grusza

pospolita



Pyrus communis

255

9,5

3

Miedzna

Działka nr ewid. 1234

głaz

narzutowy









870

1,0

4

Miedzna

Przy drodze Ugoszcz - Rostki,

działka nr ewid. 417



grupa drzew

Jałowiec

pospolity (4

szt.)


Juniperus

communis

40; 47;

54; 100;


7

5

Ugoszcz

Działka nr ewid. 377

drzewo

Sosna pospolita

Pinus silvestris

338

14

6

Wrotnów

Działka nr ewid. 552

drzewo

Jesion wyniosły

Fraxinus excelsior

251

22

7

Wrotnów

Działka nr ewid. 552 - 25 m na

południe od spichlerza



drzewo

Dąb szypułkowy

Quercus robur

312

32

8

Wrotnów

Nadleśnictwo Łochów,

Leśnictwo Wrotnów,

działka o nr ewid. 1213


drzewo

Sosna pospolita

Pinus silvestris

290

26

9

Wrotnów

Nadleśnictwo Łochów,

Leśnictwo Wrotnów

działka o nr ewid. 1220


drzewo

Lipa

drobnolistna



Tilia cordata

360

22

10

Gajówka Tchórzowa

Nadleśnictwo Łochów,

Leśnictwo Wrotnów

Działka o nr ewid. 421/1


drzewo

Sosna pospolita

Pinus silvestris

249

22

11

Ugoszcz

Nadleśnictwo Łochów,

Leśnictwo Wrotnów

działka onr ewid. 1185

działka o nr ewid. 1186/3



skupiska

tworów


przyrody

żywej


Kolonia

mrowisk


(pow. 2,72 ha)










12

Wrotnów

Przy Leśniczówce ok.20m od zabudowań leśniczego

działka o nr ewid. 1220



drzewo wysokie bez liści obumierające prawie całkowice bez kory

Dąb szypułkowy

Quercus robur

326

24

13

Ugoszcz

przy posesji Leśniczówki – działka o nr ewid. 1099

okazałe drzewo o rozłożystej koronie oraz grubym i zdrowym pniu

Dąb szypułkowy

Quercus robur

258

23
1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   17


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość