Strona główna

1. Uwagi wstępne – st


Pobieranie 1.56 Mb.
Strona8/17
Data20.06.2016
Rozmiar1.56 Mb.
1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   17

Elektromagnetyczne promieniowanie niejonizujące


Na poziomie gminy, w celu zapewnienia skutecznej ochrony ludności przed działaniem promieniowania elektromagnetycznego, w ramach polityki długofalowej, należy podejmować działania prewencyjne wykorzystując przede wszystkim metody planistyczne. Do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego należy wprowadzać zapisy dotyczące ochrony przed promieniowaniem niejonizującym, w szczególności obszarów ograniczonego użytkowania wokół urządzeń je emitujących, wszędzie tam gdzie zarejestrowane zostanie przekroczenie dopuszczalnych poziomów promieniowania.

Nadzwyczajne zagrożenia środowiska


W celu zapewnienia skutecznej ochrony ludności i środowiska przed nadzwyczajnymi zagrożeniami, należy prowadzić następujące działania:

- sporządzenie uproszczonego planu urządzenia lasu wraz z częścią dotyczącą ochrony przeciwpożarowej,

- propagowanie zasad przeciwdziałania zagrożeniu pożarowemu,

- uporządkowanie leśnych dróg przeciwpożarowych (szczególnie w obrębie lasów niepaństwowych),

- uzupełnienie oznakowania terenów leśnych (wjazdy do lasu, parkingi leśne) tablicami informacyjno- ostrzegawczymi dotyczącymi bezpieczeństwa pożarowego, numerów dróg.

Ochrona terenów leśnych, w tym lasów ochronnych

Ochrona istniejących lasów obejmować powinna zarówno działania bierne jak i czynne.

Jest to szczególnie istotne w przypadku małych, izolowanych zespołów lub zespołów o funkcjach szczególnych (np. w dolinach rzek).

Działania czynne powinny polegać na egzekwowaniu obowiązków ciążących na właścicielach lasów. Obowiązki te określa ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (t.j. Dz.U.04.121.1266, z późn.zm.) a dotyczą one m. in. odpowiedniej pielęgnacji drzewostanów.

Szczególnej ochronie podlegają lasy ochronne. Na terenie lasów ochronnych obowiązuje nakaz prowadzenia w nich gospodarki leśnej w sposób zapewniający ciągłe spełnianie przez nie celów, dla których zostały wydzielone a przede wszystkim przestrzeganie zasad gospodarowania zawartych w przepisach odrębnych tj. w Rozporządzeniu Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 25 sierpnia 1992r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu uznawania lasów za ochronne oraz szczegółowych zasad prowadzenia w nich gospodarki leśnej, a w szczególności:


  • zakaz pełnego lub sezonowego pozyskiwania drewna;

  • zakaz melioracji odwadniających;

  • nakaz zmiany sposobu użytkowania zrębowego na przerębowy;

  • nakaz wykonywania określonych zabiegów w zakresie zagospodarowania i ochrony lasów.

Rolnicza przestrzeń produkcyjna


Ochronie podlegają tereny zadrzewień śródpolnych, olsy nad ciekami wodnymi, zespoły roślinności wodnej i torfowiska. Zabrania się ich niszczenia, uszczuplania i osłabiania odporności siedliskowej. Działania mogące zmienić stosunki wodne wymagają uzyskania pozwoleń wodno-prawnych.

Na terenach rolnych obowiązuje:



  • zachowanie istniejących urządzeń melioracyjnych w obrębie miejscowości: Miedzna, Międzyleś, Orzeszówka, Poszewka, Rostki, Tchórzowa, Ugoszcz, Warchoły, Wola Orzeszowska, Wrotnów, Wrzoski, Zuzułka, Żeleźniki oraz lokalizacji istniejących urządzeń melioracyjnych poza tymi terenami dla umożliwienia bezkolizyjnego odprowadzenia nadmiaru wód z użytków rolnych;

  • zmiany użytkowania zmeliorowanych terenów rolnych powinny uwzględniać dostosowanie istniejących urządzeń melioracji wodnych szczegółowych do nowych funkcji, tym samym będą wymagać przebudowy, likwidacji w celu polepszenia zdolności produkcyjnej użytków rolnych oraz ułatwienia uprawy gruntów;

  • ochrona terenów zadrzewień śródpolnych, ols nad ciekami wodnymi, zespołów roślinności wodnej i torfowisk. Zabrania się ich niszczenia, uszczuplania i osłabiania odporności siedliskowej. Działania mogące zmienić stosunki wodne wymagają uzyskania pozwoleń wodno-prawnych.

Zasady ochrony obszarów dziedzictwa kulturowego, zabytków i dóbr kultury współczesnej

Wszelkie prace inwestycyjne podejmowane przy obiektach objętych ochroną wojewódzkiego konserwatora zabytków należy prowadzić w oparciu o przepisy odrębne.

Na obszarze gminy Miedzna 48 obiektów reprezentujących: układy przestrzenne miejscowości, architekturę sakralną i świecką, cmentarze, zabytki techniki, kapliczki, figury i krzyże przydrożne, a także 90 stanowisk archeologicznych, posiadających wartości kulturowe, zostało ujętych w ewidencji zabytków. Wszelkie prace inwestycyjne podejmowane przy wymienionych obiektach należy prowadzić w oparciu o przepisy odrębne.

Postuluje się wpisanie do rejestru zabytków następujących obiektów:

1. Dwór w Miedznie, drewn., 2 poł. XIX w.

2. Pozostałości Parku Dworskiego w Miedznie, 2 poł. XIX w.

3. Kapliczka przydrożna w Międzylesiu, mur., XVII – XIX w.

Na obszarze gminy Miedzna, proponuje się wyznaczyć następujące strefy ochrony konserwatorskiej:

Strefa "A"- pełnej ochrony historycznej struktury przestrzennej, obejmuje:

- Kościół parafialny wraz z terenem go otaczającym w Miedznie,

- Kaplicę Objawień wraz z otoczeniem nad rzeczką Miedzanką w Miedznie,

- Urząd Gminy w Miedznie,

- zajazd w Miedznie

- Kościół parafialny wraz z terenem go otaczającym w Ugoszczy.

Wszelkie działania inwestycyjne w strefie „A” należy prowadzić w oparciu o przepisy odrębne.

Strefa "B" - ochrony zachowanych elementów zabytkowych, obejmuje:

- układ przestrzenny miejscowości Miedzna,

- układ przestrzenny miejscowości Międzyleś,

- układ przestrzenny miejscowości Poszewka,

- układ przestrzenny miejscowości Wrzoski,

- cmentarz parafialny w Miedznie,

- cmentarz parafialny w Ugoszczy,

- teren zespołu dworsko-parkowego we Wrotnowie.

Wszelkie działania inwestycyjne w strefie „B” należy prowadzić w oparciu o przepisy odrębne.

Strefa "K" - ochrony krajobrazu, obejmuje:

- teren przy cmentarzu parafialnym w Miedznie,

- teren przy kościele parafialnym w Ugoszczy,

- teren przy zespole dworsko-parkowym we Wrotnowie.

Strefa "K" została wprowadzona jako uzupełnienie stref ochrony konserwatorskiej "A" i "B" w charakterze otuliny.

W strefie tej postuluje się:

- zachowanie istniejącego wartościowego drzewostanu,

- utrzymanie istniejącego użytkowania,

- nie wprowadzanie zwartych nasadzeń wysoką roślinnością,

- nie lokalizowanie obiektów kubaturowych,

Strefa "E" - ochrony ekspozycji zespołu zabytkowego, obejmuje:

- widok na kościół parafialny w Miedznie z drogi Węgrów - Miedzna

w kierunku północnym,

- widok na kościół parafialny w Miedznie z drogi Sokołów Podlaski -

Miedzna w kierunku północno-zachodnim,

- widok na kościół parafialny w Miedznie z drogi Wrotnów - Miedzna

w kierunku południowo-wschodnim.

Strefa ta podlega następującym rygorom:

- wprowadza się zakaz zwartych nasadzeń wysoką roślinnością,

- dopuszcza się realizację zabudowy wyłącznie niskiej, tj. budynków parterowych.

Strefa "W" - ochrony zachowanych reliktów archeologicznych, obejmuje:

1. Ruiny zamku obronnego z okresu nowożytnego w Miedznie, nr rejestru zabytków 140/625 z 04. 04. 1962 r.

2. Osadę kultury łużyckiej IV okresu brązu oraz z okresu średniowiecza w Miedznie, nr

rejestru zabytków 986 z dnia 10.01.1973 r.

Na obszarze strefy "W", wprowadza się zakaz wszelkiej działalności budowlanej, nie związanej bezpośrednio z rewaloryzacją tych terenów. Dopuszczalne są działania ograniczone, polegające na zabezpieczeniu i konserwacji zachowanych fragmentów zabytkowych, ich ekspozycji w terenie, względnie zaznaczeniu ich śladów. Działalność ta może być uruchomiona dopiero po przeprowadzeniu szczegółowych badań archeologicznych. Obszar objęty strefą "W" może być pozostawiony jako teren otwarty pełniący funkcje muzealne. Wszelkie działania inwestycyjne w strefie „W” należy prowadzić w oparciu o przepisy odrębne.

Strefa "OW" - obserwacji archeologicznych rozpoznanych stanowisk, obejmuje:

Strefa „OW” obejmuje obszary płaskich stanowisk archeologicznych, które nie zostały umieszczone w rejestrze zabytków, a znajdują się w ewidencji zabytków. Na obszarze strefy "OW", wszelka działalność inwestycyjna, a w szczególności ta, która łączy się z naruszeniem ziemi na głębokość 30 cm, musi być dokonywana po uprzednim uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, pod nadzorem archeologiczno-konserwatorskim.

W przypadku stwierdzenia reliktów archeologicznych, wszelkie prace winny być przerwane, a teren udostępniony do ratowniczych badań archeologicznych, przeprowadzonych w trybie pilnym dla szybkiego udostępnienia terenu pod inwestycję. Ich wyniki powinny decydować o możliwości kontynuowania prac, ewentualnie o ich zaniechaniu i zmianie przeznaczenia gruntów. Na obszarach strefy "OW" należy zatem unikać lokalizowania inwestycji wielkokubaturowych i wymagających szczególnych warunków posadowienia, (np. palowanie, odwierty). Zakazuje się zalesiania obszarów stanowisk archeologicznych oraz usuwania karpin w ich granicach.

Wszelkie działania inwestycyjne w strefie „OW” należy prowadzić w oparciu o przepisy odrębne.

4. Ustalenia w zakresie infrastruktury technicznej

1   ...   4   5   6   7   8   9   10   11   ...   17


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość