Strona główna

4. 1 Kronika Przełożonego Generalnego


Pobieranie 194.82 Kb.
Strona1/4
Data18.06.2016
Rozmiar194.82 Kb.
  1   2   3   4
4. działalność Rady Generalnej

___________________________________________________________________________



4.1 Kronika Przełożonego Generalnego

Miesiące marzec-maj 1998 dla Przełożonego Generalnego obfitowały w podróże i spotkania, oprócz normalnej pracy w Rzymie.

W piątek 13 marca Ksiądz Generał udaje się do Bonn, aby uczestniczyć w seminarium zorganizowanym przez Prokurę misyjną. Seminarium odbywa się w Königswinter, w ośrodku Fundacji Politycznej Chrześcijańsko-Społecznej od 8 do 16 marca, pod patronatem Fundacji “Konrad Adenauer”. Temat Seminarium: Praca młodzieżowa w krajach Europy Wschodniej w okresie reformy. Moderatorem Seminarium jest ks. Karl Oerder, odpowiedzialny za naszą Prokurę misyjną w Bonn.

Ksiądz Generał po spotkaniu z salezjanami i CMW, zebranymi na modlitwie i Mszy Św., uczestniczy w pracach seminarium przez cały dzień 14 marca, wysłuchując relacji i interweniując, aby wyrazić opinię własną i Zgromadzenia na zaproponowane tematy i inicjatywy projektów na rzecz młodzieży ze Wschodu. Podkreśla bogactwo formy współpracy z różnymi instytucjami rządowymi jak i prywatnymi oraz ich znaczenie: wejść w światowy ruch, który jest wrażliwy na ekumenizm, pokój, sprawiedliwy podział dóbr, pozwala na doświadczenie miłosierdzia i własnej miłości do chrześcijańskiego orędzia.

W odniesieniu do określonego projektu tego seminarium i do rozwijającej się współpracy podkreśla, że siły, które zapoczątkowały te działania to, pamięć i konkretna świętość Księdza Bosko, jego miłość duszpasterska, która objawia się w bogactwie działania; otwarte salezjańskie powołanie wychowawcze i kontakt ze wszystkimi: z młodzieżą religijnie umotywowaną i tą, która jeszcze nie jest umotywowana; współpraca ze świeckimi.

W niedzielę 15 marca, spotkaniu z salezjanami i po zwiedzeniu nowych pomieszczeń, do których zostaną przeniesione biura Prokury misyjnej oraz po Mszy ów., której przewodniczył w małej lokalnej parafii, po południu powrócił di Rzymu.


W piątek 20 marca, na Papieskim Wydziale Nauk Wychowawczych w Auxilium, Ksiądz Generał spotkał się ze studentami, dzieląc się doświadczeniami z Synodu Ameryki i odpowiadając na zadawane pytania.
W sobotę 21 marca Ksiądz Generał odlatuje do São Paulo w Brazylii. Głównym celem podróży są rekolekcje do wszystkich Inspektorów Ameryki. Przy okazji także odwiedziny niektórych dzieł w Inspektorii São Paulo.

Rekolekcje odbywają się w Campos do Jordão, w “Vila Dom Bosco”, od 22 do 23 marca, według wcześniej przygotowanego programu. Inspektorzy na zmianę animują różne celebracje. W czasie tygodniowych rekolekcji, Ksiądz Generał rozmawia z każdym z Inspektorów i z dwoma Radcami Regionalnymi.

Na zakończenie rekolekcji, w sobotę 28 marca, Ksiądz Generał i Inspektorzy udaj się z pielgrzymką do dużego Sanktuarium Nostra Signora Aparecida, gdzie sprawując Eucharystię, filmowaną przez telewizję.

Po powrocie do São Paulo, jedzą obiad, zaproponowany przez byłego wychowanka z Sondrio, pana Guido Camolatti, w budynku Italia, najwyższym w São Paulo, którego jest on właścicielem.

Po południu Ksiądz Generał wraz z Inspektorem Ks. Antonio Altieri i Radcą Regionalnym, Ks. Helvécio Baruffi, udaje się z wizytą do studentatu teologicznego w Lapa – São Paulo, gdzie spotyka się ze współbraćmi będącymi w formacji początkowej: aspiranci, nowicjusze, postnowicjusze, asystenci, i studenci teologii. W czasie spotkania podkreśla - między innymi - ogromny rozwój Zgromadzenia na świecie, mówiąc szczególnie o wizytowanych krajach z racji uroczystości stulecia w czasie dwóch lat swej posługi Przełożonego Generalnego, i wskazując na - jego zdaniem - podstawowe motywy tak dużego rozwoju.

W kolejnych dniach, Ksiądz Generał odwiedza niektóre dzieła w Inspektorii São Paulo.

W niedzielę rano 29 marca wizytuje Instytut “Santa Teresinha” w São Paulo, duże kolegium, bardzo cenione w mieście, które gromadzi 4500 uczniów od szkoły podstawowej do wyższych uczelni. Poświęca nowe pomieszczenia dal potrzeb kolegium i - w dużej sali gimnastycznej - bierze udział w spotkaniu Rodziny Salezjańskiej w liczbie 800 osób. Wydarzenie do podkreślenia to wręczenie złotej odznaki zasłużonemu byłemu wychowankowi z Bolonii we Włoszech, dobrodziejowi dzieła salezjańskiego w São Paulo, panu Luigi Papaiz.

Mówiąc o Rodzinie Salezjańskiej, Ksiądz Generał podkreśla, że chodzi o bardzo piękną rodzinę. Odpowiada on snom Księdza Bosko: zgromadzić jak największą liczbę osób dobrej woli, zainteresowanych wychowaniem młodzieży, aby wyjść naprzeciw potrzebom manifestowanym przez młodzież. Jest to sen, który wciąż trwa. Program Rodziny Salezjańskiej na trzecie tysiąclecie to wzrost jako rozwój osoby i podniesienie jej kwalifikacji, zwiększanie liczby rozpowszechniając program i duchowość Księdza Bosko.

Po południu Ksiądz Generał opuszcza kolegium Santa Teresinha i helikopterem w towarzystwie Inspektora udaje się do aspirantatu w Piracicaba, położonego na rzeką o tej samej nazwie. Po przylocie wita dyrektora, współbraci i miejscowego Biskupa oraz licznie zebranych Współpracowników, po czym wszyscy gromadzą się w dużej sali, gdzie Ksiądz Generał zostaje oficjalnie powitany śpiewem aspirantów i Współpracowników, którzy wykonują hymn i pięknym mieście Piracicaba, którego imię oznacza “gdzie ryba nie płynie pod prąd”.

Po powitaniu Biskupa i wszystkich zebranych, Ksiądz Generał zwracając się szczególnie do aspirantów, przypomina im sen Janka Bosko, gdy miał dziewięć lat i jak od tego momentu dojrzewało w jego sercu pragnienie zostania księdzem. Droga jednak nie była łatwa, ale Janek pokonywał ją dzień za dniem pracą i wytrwałością.

Współpracownikom, Ksiądz Generał po zacytowaniu zdabnia Księdaz Bosko: "Bez Współpracowników Salezjanie nie byliby tym, kim są", przypomina, że nie są oni powołani tylko dla Zgromadzenia salezjańskiego, ale powołani są dla Kościoła, aby działać w stylu księdza Bosko promując młodzież.

Po spotkaniu odlatuje do Campinas. Przelatuje nas miastem Americana, podziwia z wysoka ogromne dzieło salezjańskie, szkołę podstawową, gimnazjum, liceum i wydział fakultetu, jaki znajduje się w tym, mieście i przybywa do Campinas. Tu po przeleceniu nad na Kolegium “San Giuseppe”, helikopter ląduje a boisku Liceum “Marii Wspomożycielki”, ogromne dzieło, które obejmuje 2700 uczniów szkół podstawowych, gimnazjów i liceów. We wspaniałej bazylice Maryi Wspomożycielki ma miejsce rodzinne spotkanie - animowane śpiewem i tańcem - z Rodziną Salezjańską, zgromadzoną a tę okazję. Dziękując i gratulując widowiska, Ksiądz Generał przypomina, to co mówił Ksiądz Bosko: aby czynić wiele dobrego dla młodzieży, należy być razem. Życzy całej Rodzinie Salezjańskiej w Campinas, aby wzrastała w liczbę i podnosiła swe kwalifikacje, była zjednoczona, aby ofiarowywać młodzieży nowe możliwości, odpowiadające jej potrzebom.

Spotkanie kończy się błogosławieństwem za wstawiennictwem Maryi Wspomożenia Wiernych. Ksiądz Generał wpisuje się do pamiątkowej księgi i po krótkiej rozmowie ze współbraćmi, odlatuje do São Paulo, do ubogiej dzielnicy Itaquera na peryferiach miasta, w diecezji San Miguel Paulista, której ordynariuszem jest Ksiądz Biskup Fernando Legal, SDB. Salezjanie prowadzą tu ogromne dzieło Obra Social Dom Bosco, ośrodek kształcenia zawodowego dla blisko 5000 uczniów, z wieloma sektorami pracy dla chłopców i dziewcząt. Funkcjonuje także osiem domów dal trudnej młodzieży z 20 – 25 osobami w każdej.

Po przywitaniu, w obecności Księdza Biskupa i Inspektorów, osobistości, młodzieży i członków Rodziny Salezjańskiej, Ksiądz Generał zwiedza warsztaty, inaugurując niektóre z nich.

Po kolacji ze współbraćmi i Księdzem Biskupem. Ksiądz Generał opuszcza Itaquera i po krótkiej wizycie w katedrze i domu biskupa, powraca do Domu inspektorialnego.

Pobyt w Brazylii kończy się 30 marca wizytą w Kolegium Bom Retiro, w São Paulo, szkole zawodowej dla 970 chłopców i dziewcząt. Spotyka się ze współbraćmi i pozostawia im myśl, wokół trzech punktów: wspólnoty lokalne, Inspektoria i świat salezjański.



Wspólnoty lokalne stanowią siłę Zgromadzenia. Ostatnia Kapituła Generalna, zachęca wspólnoty lokalne, by stawały się ośrodkami animacji w odniesieniu do świeckich. To wymaga określonego programu formacji dla nich, współodpowiedzialności z ich strony za ducha i posłannictwo salezjańskie, przekazywania im duchowości salezjańskiej.

Inspektorie muszą rozwijać i maksymalnie wykorzystywać swoje możliwości, formując personel, troszcząc się o znaczenie dzieł w środowisku i dbając o jakość pracy wychowawczej i duszpasterskiej.

Odnośnie do świata salezjańskiego istnieją dwa priorytety: utrwalać placówki misyjne i otwierać nowe.

Po spotkaniu z Radą inspektorialną i zwiedzeniu fabryki byłego wychowanka pana Luigi Papaiz, gdzie znajduje się zadbana mała kaplica Księdza Bosko, w towarzystwie salezjanów udaje się na lotnisko, aby powrócić do Rzymu.


W Rzymie, w okresie od 1 do 7 kwietnia, przewodniczy spotkaniom "pośrednim" Rady Generalnej, która na porządku obraduje nad różnymi tematami, wśród których refleksja nad rzeczywistością salezjańską w Europie z odniesieniem do rejonu Europy Zachodniej w Regionie "Europy Północnej" i do całości Regionu “Europy Zachodniej”. W posiedzeniach biorą udział wraz z Księdzem Generałem i jego Wikariuszem, Radcy generalni poszczególnych sektorów i Radcy Regionalni dwóch regionów Europy. Rada wyraża także zgodę na utworzenie dwóch nowych Wizytatorii: Eritrea i Etiopia oraz Indonezja-Timor.
Po świętach wielkanocnych Ksiądz Generał 18 kwietnia udaje się do Pavia, w Inspektorii Lombardo-Emiliana, aby uczestniczyć w uroczystościach stulecia obecności salezjanów w tym mieście.

Po odwiedzeniu dwóch dzieł prowadzonych przez Siostry Maryi Wspomożycielki: Instytut “Maryja Wspomożycielka” i dzieło "Don Bosco” zwane “Lega del Bene”, wspólnota, przyjmująca niepełnoletnią opuszczoną młodzież lub pochodzącą z trudnych rodzin, Ksiądz Generał zostaje przyjęty przez burmistrza miasta, dr Andrea Albergati, i miejscowe władze, które wyrażają podziękowanie - w imieniu mieszkańców - za dzieło prowadzone przez synów i córki Księdza Bosko w tym mieście. Ksiądz Generał otrzymuje brązowy medal z Regisole, symbolem miasta Pavia.

Po południu, po poświęceniu kaplicy w podziemiach pensjonatu zwanej “Krypta Snu”, na boisku ma miejsce święto Rodziny Salezjańskiej, gdzie muzykę i zabawy przeplatały okolicznościowe przemówienia. Bardzo wzruszające i wymowne było wspomnienie o Ks. Biskupie Luigi Versiglia, który wyruszył do Chin z salezjańskiego oratorium w Pavia, o czym wspomniał także Ksiądz w końcowym przemówieniu.

Święto kończy uroczysta Eucharystia, sprawowana w miejscowym Sanktuarium Madonna delle Grazie, które właśnie w roku 1897, ówczesny biskup z Pavia Biskup Riboldi powierzył Salezjanom. Jest to wspaniała okazja, by wspólnie podziękować Panu Bogu, mówił Ksiądz Generała w homilii, który po wyrażeniu słów podziękowania, formułuje - dla członków Rodziny Salezjańskiej - życzenia, aby Bóg zachował ich zjednoczonych jako rodzinę, pomnażał ich liczbę i pogłębiał wśród nich owoce świętości.


Od 19 kwietnia do 14 maja Ksiądz Generał bierze udział w Synodzie Ameryki i Azji, ważnym wydarzeniu kościelnym, które pozwala mu spojrzeć na rzeczywistość Kościoła w Azji, jego oczekiwania i wyzwania stawiane misji Kościoła, i naszemu społeczeństwu. Ksiądz Generał wspomina o tym w swym liście, opublikowanym w bieżącym numerze DRG.
Przerywa chwilowo udział w Synodzie, aby udać się do Stanów Zjednoczonych, gdzie w ramach uroczystości stulecia obecności salezjańskiej, bierze udział w dwóch wydarzeniach: rekolekcje dla wszystkich dyrektorów obu Inspektorii, głoszone przez Księdza Generała i uroczyste zakończenie Stulecia w katedrze w Nowym Jorku.

Ksiądz Generał przybywa na lotnisko w Nowym Jorku wieczorem 24 kwietnia, witany przez Inspektora i swego wikariusza oraz Salezjanów, młodzież, przyjaciół i jedzie do domu inspektorialnego.

Następnego dnia, w sobotę 25 kwietnia, w towarzystwie Inspektora, leci do Chicago, gdzie ostatnio salezjanie otworzyli, na prośbę Arcybiskupa i samych byłych wychowanków w mieście - parafię św. Jana Bosko (która była pierwszą parafią jemu dedykowaną zaraz po kanonizacji). Jest to znaczące dzieło, owoc współpracy regionu środkowoamerykańskiego, otaczające troską duszpasterską liczne grupy imigrantów pochodzenia hiszpańskiego, obecne w tym mieście. Ksiądz Generał wizytuje pomieszczenia parafialne, te przeznaczone a Centrum młodzieżowe, spotyka się ze współbraćmi i współpracownikami, zapoznaje się z liniami prezentowanego projektu duszpasterskiego. Po Mszy św. w parafii i po kolacji udaje się do rezydencji Kardynała na spoczynek. Następnego dnia powraca do Nowego Jorku.

Rekolekcje odprawiane są w West Haverstraw, ośrodku młodzieżowym w dniach od 26 kwietnia do maja. Biorą w nich udział dyrektorzy dwóch Inspektorii USA i Wizytatorii Kanady.

Po południu 1 maja Ksiądz Generał spotyka się z Koadiutorami. Przemawiając do nich podkreśla znaczenie duszpasterstwa powołaniowego koadiutora; wskazuje na niektóre linie w formacji koadiutora; podkreśla, że posługa Koadiutora jest niezbędna.

Po spotkaniu z koadiutorami, Ksiądz Generał w towarzystwie Inspektora, ks. Angelucci, udaje się na uroczysty bankiet do Grand Ballroom The Marriott Hôtel w Park Ridge w New Jersey. Wieczór świąteczny i ładnie przygotowany. Bierze w nim udział ok. 700 osób z Rodziny Salezjańskiej oraz przyjaciele. Wśród zaproszonych gości jest Kard. Rosalio Castillo Lara, Bp Oscar Rodríguez, salezjanin z Tegucicalpa i przewodniczący Konferencji Episkopatu Ameryki Łacińskiej, który przemówi z racji jubileuszu stulecia oraz Bp Emilio Allué, salezjanin, biskup pomocniczy w Boston.

Inny moment święta ma miejsce w sobotę 2 maja w Great Adventure Parck, Six Flags, w jednym z największych parków Ameryki, gdzie odbywa się spotkanie - przedstawienie z młodzieżą. Święto kończy Msza święta w tym samym parku.

W niedzielę 3 maja, rankiem w New Rochelle, w Prokurze Misyjnej, Ksiądz Generał spotyka się z księżmi wyświęconymi w ostatnich latach: jest ich siedmiu; z nimi są także dwaj diakoni, którzy otrzymają święcenia w najbliższych miesiącach.

Po powrocie do domu inspektorialnego, o godz. 12.30 udaje się do Katedry św. Patryka na wyspie Manhattan, aby odprawić uroczystą Mszę Świętą, upamiętniającą Stulecie, która rozpoczyna się o godz. 14.00. Przewodniczy kardynał Nowego Jorku,. Kard. O'Connor. Koncelebrują oprócz księdza Generała liczni biskupi: kard. Castillo Lara, Bp Martino, reprezentujący Stolicę Apostolską przy ONZ. Bp Basil Losten, biskup Ukraińców, Bp Allué, biskup pomocniczy Boston, Bp Raymond Goedert, wikariusz generalny Chicago.

Koncelebruje ok. 120 księży salezjanów, nie brakuje też reprezentantów rodzin zakonnych.

Obecni są: inspektorzy Stanów Zjednoczonych ks. Patrick Angelucci, i ks. Nicholas Reina, Przełożony Wizytatorii Kanady ks. Richard Authier, inspektorzy Ameryki Środkowej ks. . Heriberto Herrera, i Antyli ks. Angel Soto, delegaci dwóch inspektorii Meksyku. Uroczystość rozpoczyna się od poświęcenia płaskorzeźby ks. Bosko murowanej w głębi katedry jako pamiątka uroczystości stulecia.

Msza Święta wspaniale przygotowana i animowana śpiewami z udziałem licznie zebranych wiernych, jest transmitowana przez stację TelePace, która we współpracy z TV Matki Angelica obejmuje poprzez satelitę całą Amerykę, Europę, Środkowy Wschód i część Afryki.

Ksiądz Generał głosi homilię kreśląc historię Księdza Bosko, jego powołania, jego posłannictwa i systemu wychowawczego.

Kończy podtrzymując, że różnica zauważalna między Księdzem Bosko i nami tkwi e intensywności wiary. Nasza wiara często słabnie z braku sił i braku możliwości ich odzyskiwania. Przejmuje nas poczucie naszej słabości. Ksiądz uważał się za instrument w rękach Boga i zapewniał, że wszystko wypełniała Matka Boża. Nasze ograniczenia bardziej muszą liczyć na łaskę niż na nasze siły.



Robi na nas wrażenie pewna nieprzepuszczalność naszego środowiska dla orędzia zakonnego. Świat po Wcieleniu jest wciąż przenikany obecnością Boga, który działa w każdym sercu, w każdym pragnieniu dobra i wspaniałomyślności, w każdym społeczeństwie. "W naszym duchu musimy mieć ufać Ojcu, wierzyć w możliwości naturalne i nadnaturalne człowieka", “przyjąć wartości świata i głosić dobrą nowinę z radością i nadzieją". Jest to wiatyk na naszą drogę.

Na zakończenie Mszy św. Kard. Castillo Lara odczytał telegram z pozdrowieniami i błogosławieństwem od Ojca św., a Inspektor Angelucci, podziękował biskupom i wszystkim obecnym za udział i wręczył Kard. O’Connor i Księdzu Generałowi kopię poświęconej na początku uroczystości płaskorzeźby.

Wieczorem Ksiądz Generał powraca do Rzymu, gdzie następnego ranka powraca do pracy w Synodzie Azji, który kończy się 14 maja.
W piątek 15 maja Ksiądz Generał odlatuje z Rzymu do Inspektorii Sevilla, Andaluzja w Hiszpanii. Biorąc udział w uroczystościach stulecia dzieła w Carmona, Ksiądz Generał odwiedza niektóre domy.

Po południu 15 maja w Sevilla, w studentacie teologicznym spotyka się z młodymi współbraćmi w, będącymi w formacji. Przemawiając do nich kreśli charakterystyki salezjanina: człowiek dojrzały, kontaktowy, odpowiedzialny, głęboki religijnie, przekonany co do znaczenia ducha salezjańskiego, entuzjasta w życiu, pełen miłości do młodzieży. Ponadto, salezjanin powinien być ekspertem w wychowaniu, w animacji grup i dużych wspólnot, towarzysz pojedynczych osób: po ludzku dojrzały, religijnie głęboki, przekonany salezjanin, duszpastersko kompetentny.

W sobotę 16 maja, Ksiądz Generał znajduje się w Utrera, ogromne dzieło z 1800 uczniami, z ogromnymi boiskami, dużym teatrem, ładnym kościołem poświęconym, Matce Bożej z Góry Karmel. Ma tu miejsce święto inspektorialne. Oprócz licznie zgromadzonych salezjanów, są obecni współpracownicy, wychowankowie, członkowie ADMA. Ksiądz Generał spotyka się także z Burmistrzem panem José Dorado Alé, byłym wychowankiem kolegium.

Po odprawieniu Mszy Świętej w Kościele N. S. del Carmen, wszyscy znajdują się w teatrze, gdzie po pozdrowieniu Inspektora, Ksiądz Generał mówiąc o Inspektorii, że jest dobrze ukierunkowana, zaangażowana w realizowanie posłannictwa i komunii, porusza niektóre tematy, szczególnie interesujące Zgromadzenie. Pierwszy dotyczy nowego podmiotu duszpasterstwa, jaki wyłania się z KG24: świeccy, wezwani do aktywnej współodpowiedzialności za posłannictwo salezjańskie. Drugi dotyczy naszego wpływu na działalność ewangelizacyjną i naszą propozycję wiary dla młodzieży. Trzeci to troska o powołania. Ostatni dotyczy misji. Ksiądz Vecchi ukazuje niektóre sytuacje znaczące, jakie Zgromadzenie przeżywa w Afryce i w Azji.

Po obiedzie, w czasie którego obchodzi się także jubileusze profesji niektórych współbraci, ksiądz Generał spotyka się z młodymi animatorami, ponad dwustu, najpierw w Kościele a następnie w teatrze; ukazuje im niektóre aspekty charakterystyczne animatora.

W niedzielę 17 maja, Ksiądz Generał udaje się do miejscowości Rota, gdzie obchodzi się pięćdziesięciolecie dzieła salezjańskiego.

Po powitaniu udaje się do siedziby władz miasta, gdzie spotyka się z jego Burmistrzem, panem Ruiz Benítez Mateo, wychowankiem salezjańskim.

Następnie Ksiądz Generał udaje się do pobliskiego Kościoła, gdzie witany jest przez różne grupy ADMA, która przeżywa właśnie swój XXXI Zjazd; następnie wszyscy udają się do Instytutu salezjańskiego, gdzie Ksiądz Generał poświęca popiersie Ks. Bosko oraz do Instytutu CMW, gdzie wszyscy gromadzą się na Mszę świętą.

Po powrocie do Sevilla, w Sanktuarium Maryi Wspomożycielki, Ksiądz Generał przewodniczy Eucharystii, w czasie której siedmiu młodych współbraci z Inspektorii Córdoba i Sevilla składa profesję wieczystą.

W poniedziałek 18 maja Ksiądz Generał spotyka się w pałacu biskupim z Arcybiskupem Carlos Amigo. Następnie udziela wywiadów prasie i lokalnej telewizji; warto podkreślić tę udzieloną bratu Kard. Antonio Javierre, ks. José María Javierre, który odpowiada za niedzielną transmisję telewizyjną zatytułowaną “Testigos Hoy”.

Po południu spotyka się z dyrektorami Inspektorii, następnie udaje się do domu Sióstr CMW, położonej w dzielnicy Nervión, gdzie wita do Inspektorka i Siostry.

We wtorek rano 19 maja odwiedza niektóre domy w Isnpektorii: Jerez de la Frontera i Cádiz. Po południu przebywa w parafii Księdza Bosko w dzielnicy Sevilla-Triana. Wieczorem, w domu inspektorialnym spotyka się ze Współpracownikami Salezjańskimi, po czym udaje się do Colegio Mayor, aby spotkać się z wychowankami i byłymi wychowankami pensjonatu uniwersyteckiego.

We środę 20 maja, w towarzystwie Inspektora, Wikariusza inspektorialnego i innnych współbraci Ksiądz Generał przybywa do miejscowości Carmona, która obchodzi jubileusz stulecia obecności salezjańskiej. Dzieło nie jest już siedzibą wspólnoty salezjańskiej, ale jest animowane przez salezjanów z pobliskiej wspólnoty.

Po uroczystościach, Ksiądz Generał dziękuje i podkreśla, że obecność salezjańska w Carmona ma wszystkie charakterystyki prawdziwego środowiska salezjańskiego: duch rodzinny, nabożeństwo do Matki Bożej, radość i nauka.

Następnie po krótkiej wizycie pomieszczeń, Ksiądz Generał przechodzi do sali sportowej, gdzie czeka na niego młodzież pobliskich Instytutów salezjańskich, którzy stanowią grupę Przyjaciół Dominika Savio. Tu przewodniczy Mszy świętej.

Z kolei spotyka się z burmistrzem miasta Carmona, panem Sebastián Martín Recio, który wyraża uznanie miasta dla salezjanów za wykonywaną pracę i wręcza Księdzu Generałowi tablicę upamiętniającą jego pobyt w mieście. Po południu powraca do Rzymu.


Kilka dni później Ksiądz Generał uczestniczy w podobnej uroczystości, upamiętniającej stulecie obecności salezjańskiej w Valle d’Aosta w Châtillon, obecnie centrum formacji zawodowej.

Uroczystość ma miejsce 23 maja. Oprócz przemówień, przejawów radości należy podkreślić wystąpienie Przewodniczącego Regionu dr Dino Vierin, który ukazał historię Instytut od roku 1948 do chwili obecnej, podkreślając różne etapy współpracy między Salezjanami i Władzami Regionu Valle d’Aosta.

Ksiądz Generał w swoim słowie nakreśla znaczenie ośrodków szkolenia zawodowego w historii i w pedagogice salezjańskiej, które od samego początku, warz z Oratoriami były dziełami uprzywilejowanymi przez Salezjanów i które także dziś charakteryzują pracą salezjańską także na misjach. Podkreśla, że Instytut w Châtillon znajduje się w uprzywilejowanej pozycji. Pomoc ekonomiczna Regionu oraz zapobiegliwość salezjanów i współpracowników, pozwoliły na modernizację struktur i rozwój działalności. Korzysta na tym młodzież z Valle d’Aosta, przede wszystkim na polu formacji zawodowej.

Następuje Msza święta w kościele parafialnym a następnie w budynku władz miasta, burmistrz Châtillon, dr Ugo Oggiani, przyznaje Księdzu Generałowi tytuł honorowego obywatela miasta jako wyraz uznania za pracę salezjanów dla miejscowej młodzieży.

Burmistrz wręcza także medal zasługi księdzu Giovanni Gobber, jako inicjatorowi dzieła salezjańskiego w Châtillon, i księdzu Aldo Spizzo, aktualnemu dyrektorowi.

Po południu Ksiądz Generał powraca do Turynu i wizytuje wystawiony w katedrze Całun.

Po kolacji ze współbraćmi na Valdocco, przygotowuje się do Mszy Świętej o godz. 24.00, która stanowi kulminacyjny punkt święta Maryi Wspomożycielki. Ponieważ w dniu 24 maja przebywał w Turynie także Papież, w tym roku nie odbyła się procesja ulicami miasta.

Bazylika jest wypełniona Koncelebruje wielu współbraci, Ksiądz Generał wygłasza homilię. Wigilia Zesłania Ducha Świętego i obchodzone święto stanowią temat homilii.

Rankiem 24 maja Ksiądz Generał odwiedza chorych współbraci we wspólnocie "Maryi Wspomożycielki" na Valdocco, i w domu “Andrea Beltrami” na Valsalice. Odwiedza także Instytut San Giovanni.

Po obiedzie wraz ze wspólnotą inspektorialną obchodzi imieniny Inspektora ks. Luigi Testa, po czym powraca do Rzymu.

W ostatnich dniach maja od 27 do 30, Ksiądz Generał uczestniczy w Spotkaniu Przełożonych Wyższych Zakonów Męskich w Ariccia.

4.2 Kronika Radców Generalnych


  1   2   3   4


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość