Strona główna

77. anioł stróŻ Pomoc Archanioła Rafała udzielona Tobiaszowi. Stała obecność Anioła Stróża. Nabożeństwo do Anioła Stróża. Jego pomoc w zwyczajnym życiu I w apostolstwie. Obcowanie I przyjaźń z Aniołem Stróżem. 77. 1


Pobieranie 22.56 Kb.
Data20.06.2016
Rozmiar22.56 Kb.
Dziewiąty Tydzień Zwykły – Piątek

77. ANIOŁ STRÓŻ

1. Pomoc Archanioła Rafała udzielona Tobiaszowi. Stała obecność Anioła Stróża.

2. Nabożeństwo do Anioła Stróża. Jego pomoc w zwyczajnym życiu i w apostolstwie.

3. Obcowanie i przyjaźń z Aniołem Stróżem.
77.1 Oprócz stworzenia świata widzialnego i człowieka Bóg zechciał także rozlać swą dobroć, powołując do istnienia anioły – stworzenia czysto duchowe o bardzo wysokim stopniu doskonałości.

Aniołowie, czyste duchy, pozbawione elementu materialnego i cielesnego, są najdoskonalszymi stworzeniami. Z jednej strony ich rozum działa z prostotą i przenikliwością, do których nie jest zdolny rozum ludzki, a ich wola jest doskonalsza aniżeli wola człowieka. Z drugiej strony, ponieważ są wyniesione do błogosławionej wizji, są stworzeniami uwielbionymi i oglądają Boga twarzą w twarz. Ta ich doskonałość, z natury i łaski, czyni z aniołów wysłanników Boga. Ponieważ Bóg chce posługiwać się stworzeniami w rządzeniu światem, czyni aniołów zdolnymi do wpływania na ludzi i niższe byty. Nazwa, którą daje im Pismo Święte, wskazuje, że w Objawieniu liczy się najbardziej prawda o zadaniach aniołów w stosunku do ludzi, anioł znaczy bowiem wysłannik.

O aniołach mówi się w wielu miejscach Starego i Nowego Testamentu, a ich obecność jest nieodłączna od zbawczego działania Boga w stosunku do ludzi.

Mówi o nich także św. Faustyna Kowalska w swoim Dzienniczku: „Wtem ujrzałam przy sobie jednego z siedmiu duchów, tak jak dawniej rozpromienionego, w postaci świetlanej; stale go widziałam przy sobie, kiedy jechałam pociągiem. Widziałam jak na każdym z mijanych kościołów stał anioł, jednak w bledszym świetle od ducha tego, który mi towarzyszył w podróży. A każdy z duchów, którzy strzegli świątyń, skłaniał się duchowi temu, który był przy mnie.

Kiedy weszłam do furty w Warszawie, duch ten znikł; dziękowałam Bogu za Jego dobroć, że nam daje aniołów za towarzyszy. Ach, jak mało się nad tym ludzie zastanawiają, że zawsze mają przy sobie takiego gościa i zarazem świadka wszystkiego. Grzesznicy, pamiętajcie, że macie świadka czynów swoich”1.

Oprócz pojawiania się w szczególnych momentach historii ludzkości, aniołowie działają wciąż w życiu poszczególnych ludzi, gdyż „Opatrzność Boga powierzyła aniołom posłannictwo strzeżenia rodzaju ludzkiego i pomagania każdemu człowiekowi”2. Stanowią oni jeszcze jeden dowód dobroci Boga dla nas i dlatego przybywają z pomocą, zachęcają, umacniają i wzywają nas do dobra, do ufności, do radości. Jedna z ksiąg Starego Testamentu w całości poświęcona jest opisowi pomocy Archanioła Rafała, jaką niósł on rodzinie Tobiasza. Nie dając poznać swego stanu anielskiego, towarzyszył on młodemu Tobiaszowi w długiej i trudnej podróży, udzielał mu rad i świadczył nieocenione przysługi. Pod koniec biblijnego opowiadania ujawnił, kim jest: Ja jestem Rafał, jeden z siedmiu aniołów, którzy stoją w pogotowiu i wchodzą przed majestat Pański (Tb 12, 15). Pan dobrze znał uczciwe postępowanie tej rodziny: Gdy (…) modliliście się, ja przypomniałem wasze błagania przed majestatem Pańskim; tak samo, gdy chowałeś zmarłych (Tb 12, 12).

Życie ludzkie jest również długą drogą, a na jej końcu, kiedy z pomocą łaski znajdziemy się w domu naszego Ojca Boga, Anioł Stróż również może nam powiedzieć: „byłem z tobą”. Aniołowie Stróżowie pełnią misję pomagania każdemu człowiekowi w osiągnięciu celu nadprzyrodzonego, do którego został powołany przez Boga. Oto Ja posyłam anioła przed tobą – powiedział Pan do Mojżesza – aby cię strzegł w czasie twojej drogi i doprowadził cię do miejsca, które ci wyznaczyłem (Wj 23, 20). „Życie ludzkie od dzieciństwa aż do zgonu jest otoczone opieką i wstawiennictwem aniołów. Każdy wierny ma u swego boku anioła jako opiekuna i stróża, by prowadził go do życia”3.

Podziękujmy Panu, że zechciał polecić nas tym książętom niebieskim, tak inteligentnym i tak skutecznym w swych działaniach. Okazujmy im często swój szacunek.


77.2 Dzieje Apostolskie opisują kilka epizodów ukazujących troskę aniołów o człowieka: uwolnienie Apostołów z więzienia, uwolnienie Piotra, któremu groziła śmierć z rąk Heroda, udział anioła w nawróceniu setnika Korneliusza i jego rodziny, skłonienie diakona Filipa do nawrócenia ministra królowej etiopskiej Kandaki w drodze z Jerozolimy do Gazy.

„Kościół wyznaje swoją wiarę w aniołów stróżów, czcząc ich w liturgii za pomocą specjalnego święta i polecając uciekanie się pod ich opiekę w częstej modlitwie, jak np. poprzez wezwanie «Aniele Boży». Modlitwa ta odpowiada pięknym słowom św. Bazylego: «Każdy wierny posiada przy sobie anioła jako opiekuna i pasterza, który prowadzi go do życia»”4.

Krótka modlitwa „Aniele Boży” powinna służyć zarówno dzieciom, jak i starszym, gdyż wszyscy potrzebujemy pomocy i ochrony anioła. Jeżeli postanowimy częściej zwracać się do Anioła Stróża w ciągu dnia, wciąż będziemy doświadczać jego obecności i otrzymamy za jego pośrednictwem wiele łask i ogromną pomoc. Prócz zesłania pomocy duchowej, wesprze nas także w drobnych potrzebach zwyczajnego życia: w znalezieniu utraconej rzeczy, w pamiętaniu o jakiejś sprawie lub w byciu punktualnym. We wszystkim, co odnosi się do chwały Bożej, a odnosić się do niej mogą wszystkie godziwe sprawy ludzkie, możemy liczyć na pomoc naszego Anioła Stróża.

Możemy również kontaktować się z Aniołami Stróżami naszych przyjaciół, prosząc zwłaszcza o ich zbliżenia do Boga i o to, by się od Niego nie oddalali. Anioł Stróż pomoże nam, sugerując odpowiednią zmianę tematu rozmowy, popierając naszą sugestię, by przystąpili do Sakramentu Pokuty, albo wzięli udział w spotkaniu formacyjnym w zakresie ascetyki lub doktryny.

Pobożność chrześcijańska od wieków uznaje, że tam, gdzie przechowywana jest Eucharystia, przebywają aniołowie nieustannie adorujący Jezusa w Najświętszym Sakramencie. Sztuka chrześcijańska, nawiązując do pobożności ludowej, często przedstawiała aniołów otaczających monstrancje, z twarzami zakrytymi skrzydłami, ponieważ uważają się oni za niegodnych przebywać w Jego obecności. Tak wielki jest Jego majestat! Prośmy dziś aniołów, aby nas nauczyli serdecznego, a jednocześnie pełnego jak najgłębszej czci obcowania z Jezusem, prawdziwie obecnym w tabernakulum.
77.3 Pomimo doskonałości natury duchowej, aniołowie nie posiadają mocy i mądrości Bożej. Nie mogą czytać w sumieniach, więc nie posiadają nieograniczonej wiedzy. Dlatego jest rzeczą konieczną, byśmy dali im poznać, czego potrzebujemy od nich w danej sytuacji. Należy zwrócić się do nich myślą, gdyż ich inteligencja potrafi odczytać to, co sobie wyobrażamy i myślimy. Dlatego Kościół zachęca nas do rozwijania głębokiej przyjaźni z własnym Aniołem Stróżem.

W porządku zmysłowym obcowanie z Aniołem Stróżem jest odczuwalne mniej aniżeli kontakt z ziemskim przyjacielem, ale jego skuteczność jest o wiele większa. Jego rady pochodzą od Boga i przenikają nas głębiej aniżeli głos ludzki. Jego zdolność słuchania i rozumienia nas jest niewspółmiernie większa aniżeli w przypadku przyjaciela, nie tylko dlatego, że nieustannie stoi on przy naszym boku, ale również dlatego, że głębiej wnika w to, czego potrzebujemy lub co mówimy.

Nasz Anioł Stróż może wyświadczyć bardzo ważną pomoc w życiu wewnętrznym, pogłębiając naszą pobożność, jeżeli o to poprosimy, prowadząc w modlitwie myślnej i w modlitwach ustnych, a zwłaszcza podtrzymując w nas pamięć o obecności Boga. Anioł Stróż, jeżeli go o to poprosimy, przywoła do porządku naszą wyobraźnię, kiedy będzie nam ona utrudniała pracę lub kontakt z Bogiem. Podpowie nam postanowienia poprawy, albo pomoże skonkretyzować i wypełnić jakiś dobry zamiar, który dotychczas pozostawał niezrealizowany. Zawsze możemy ufnie zwrócić się do niego z prośbą, aby wstawił się za nami do Pana, mówiąc Mu to, czego z powodu naszej tępoty nie potrafimy wyrazić w modlitwie osobistej5. Podsunie nam właściwe słowa w kierownictwie duchowym, byśmy po dokonaniu z jego pomocą rachunku sumienia żyli w pełni prostoty i szczerości. Kontakt z nim przywróci nam pogodę ducha w słabości.

Posłannictwo Anioła Stróża zaczyna się już na ziemi, ale będzie miało swoje dopełnienie w Niebie, gdyż jego przyjaźń ma trwać wiecznie. Jej treść jest tak głęboka i osobista, jak więzi nadprzyrodzonej przyjaźni, które zrodzone na ziemi, będą trwać w Niebie. Będzie on naszym wielkim sojusznikiem w chwili, gdy będziemy zdawali Bogu sprawę z naszego życia. „To on w czasie szczegółowego sądu nad tobą przypomni wszystkie twoje czułości wobec Pana naszego w ciągu całego twojego życia. Co więcej: Kiedy poczujesz się zgubiony z powodu straszliwych oskarżeń nieprzyjaciela, twój Anioł przedstawi wszystkie najskrytsze porywy serca – o których może sam zapomniałeś – owe dowody miłości składane Bogu Ojcu, Bogu Synowi i Bogu Duchowi Świętemu.



– Dlatego nie zapominaj nigdy o swoim Aniele Stróżu, a ten Książę Niebieski nie opuści cię ani teraz, ani w tym decydującym momencie”6. Będzie naszym najlepszym przyjacielem, tu na ziemi, a później w wieczności. Wraz z nim wysławiajmy naszą wspólną Królową:

Królowej Anielskiej śpiewajmy,

Różami uwieńczmy Jej skroń:

Jej serca w ofierze składajmy,

Ze łzami wołając doń:

O Maryjo, bądź nam pozdrowiona,

Bądź Ty zawsze Matką nam7.


1 Św. Faustyna Kowalska, Dzienniczek, 630.

2 Katechizm Rzymski, IV, 9, 4.

3 Katechizm Kościoła Katolickiego, 336.

4 Jan Paweł II, Audiencja generalna, 6 VIII 1986.

5 Por. św. Josemaría Escrivá, Kuźnia, 272.

6 Tenże, Bruzda, 693.

7 Fragment pieśni ku czci Najśw. Maryi Panny Królowej Anielskiej śpiewajmy, cyt. za ks. J. Siedlecki, Śpiewnik kościelny, s. 325.


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość