Strona główna

Aleksander Kotsis (1836-1877)


Pobieranie 6.52 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar6.52 Kb.
Aleksander Kotsis (1836-1877)

Artysta urodził się w Ludwinowie koło Krakowa. Studiował w krakowskiej Szkole Sztuk Pięknych, a następnie w Wiedniu, ale przez całe życie był związany z krakowskim środowiskiem artystycznym. Malarz był realistą, odkrył Tatry i podobnie jak inni artyści tego czasu często wyjeżdżał w góry, by na Podhalu i w Zakopanem odkryć swój talent.

Twórca podróżował też (od 1866 roku) m.in. do Warszawy, Paryża, Brukseli i Monachium. Śmiertelna choroba uniemożliwiła malarzowi w ciągu ostatnich 2 lat jego życia działalność artystyczną.

Tematem większości malowideł artysty była wieś polska, ale nie ta barwna, tylko rzeczywistość ukazująca dole i niedole chłopskich rodzin, realia sierocego losu ubogich dzieci, smutek nędznego istnienia i przejmujące tragiczne wydarzenia.

Kotsis uprawiał też typowe malarstwo rodzajowe, pozbawione dramatyzmu. Na płótnach malował nędzne wnętrza wiejskich chat z chłopkami, chłopami przy pracy, biednymi dziećmi w otoczeniu domowych zwierząt.

Spuściznę twórcy można podzielić na dwa okresy.

W pierwszym okresie znajdują się obrazy o tematyce rodzajowej. Były to sceny z życia wsi, w których artysta przedstawiał trudną sytuację społeczną i cywilizacyjną ludzi tam żyjących. Malarz ukazywał wydarzenia z życia podhalańskiego ludu oraz studia góralskich i żydowskich głów.

Kotsis malował (oprócz nastrojowych postaci biednych dzieci w mrocznych wnętrzach chałup) wdzięczne dzieci na tle pięknej przyrody. W obrazach tych zbliżał się do sentymentalizmu, ale płótna te cechowała ekspresja kolorystyczna. Aleksander Kotsis był także cenionym kolorystą.

Artysta tworzył również piękne pejzaże tatrzańskie, które nierzadko stanowiły tło dla pełnych liryzmu scen rodzajowych. Pejzaże Aleksandra Kotsisa to głównie widoki gór, oddziałujące wielkością, potęgą masywów i nastrojowością chwilowych zjawisk atmosferycznych.

Kotsis ukazywał też pełne psychologicznej głębi portrety i autoportrety charakteryzujące się malarskim ujęciem, przy ograniczonej skali barwnej, doskonałymi kontrastami światła i mroku wzorowanym na malarstwie dawnych Holendrów.

Na płótnach Kotsisa pojawiły się też sceny związane z powstaniem styczniowym.

W drugim okresie malarz tworzył wiele olejnych szkiców charakteryzujących się dużą wrażliwością kolorystyczną i wyczuciem materii malarskiej.

Najlepsze dzieła Kotsisa dzięki swej artystycznej szlachetności są ozdobą polskiej sztuki.

Artysta wystawiał w Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych w Warszawie, Wiedniu, Lwowie i Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie, a jego dzieła znajdują się w stałych galeriach i zbiorach największych muzeów w Polsce.



Maria Stopyra


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość