Strona główna

Antoni Słonimski, Jarosław Iwaszkiewicz, Kazimierz Wierzyński, Jan Lechoń


Pobieranie 10.79 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar10.79 Kb.
skamandryci: Julian Tuwim, Antoni Słonimski, Jarosław Iwaszkiewicz, Kazimierz Wierzyński, Jan Lechoń

-wzorem była poezja Leopolda Staffa

-bezprogramowość, związana z postulatem wolności

-koncepcja poety "słowiarza", rzemieślnika słowa, nie wynoszącego się ponad tłum poety-uczestnika

-zachwyt nad życiem (również jego stroną biologiczną) i codziennością, zwrot ku sprawom "szarego" człowieka

-elementy języka potocznego, gwarowego, pełnego humoru, stosowanie kolokwializmów, neologizmów i wulgaryzmów

-wprowadzenie jako bohatera szarego człowieka oraz tematyki związanej z jego życiem

pochwała życia i jego przejawów;

-domagali się klasycznych reguł wiersza;

-pismo „Skamander”


awangarda krakowska: Tadeusz Pieper, Julian Przyboś, Jalu Kurek, Jan Brzękowski, Adam Ważyk

-3 x M


-artysta jako architekt-budowniczy zdań

-prezentowanie obrazu będącego ekwiwalentem uczuć

-metafora jako środek wyrażania i tworzenia nowej, poetyckiej rzeczywistości

-zbliżenie rytmu poezji do rytmu prozy

-ekonomiczność języka poetyckiego

-używanie skrótów myślowych i skondensowanej (spiętrzonej) metafory

-zajmowanie się teraźniejszością

-kult nowości

-emocjonalna powściągliwość (antysentymentalizm)

-intelektualna dyscyplina

-precyzyjna budowa wiersza, zwięzłość

-czasopismo „Zwrotnica”


futuryści: Kraków: Bruno Jasieński, Stanisław Młodożeniec, Tytus Czyżewski; Warszawa: Anatol Stern, Aleksander Wat

-dziedzictwo kulturowe jako czynnik krepujący swobodę twórczą

-przeszłość i tradycja jako „dwie spluwaczki”

-gwałtowność, agresywność, kult przemocy, wojny, aktywizm, rozpęd działania: przezwyciężenie bierności

-materia jako jedyny motyw godny poezji

-oryginalność

-odrzucenie zasad gramatycznych i interpunkcyjnych: dynamizm

-ekstrawagancja formy: duże i małe litery, różne kolory farb do druków, czcionka łamana w różne figury geometryczne


abstrakcjonizm: tworzenie nowej rzeczywistości z plam, brył, figur, linii; nie odwzorowywanie kształtów obecnych w naturze

suprematyzm: odczucie odbioru ważniejsze od tego co obraz przedstawia; redukcja środków wyrazów i form

unizm: dzieło jednorodną kompozycją abstrakcyjnych kształtów, jednolicie zorganizowanym pod względem przestrzennym, jedność także ma wynikać z czworobocznej ramy i płaskiej pow.

dadaizm: działalność artystyczna jako zabawa; drwina z jej powagi; tworzenie na zasadzie improwizacji i skandalu; komponowanie z gotowych przedmiotów i reprodukcji, poezja z przypadkowo dobieranych słów

ekspresjonizm: wyrażanie prawd uniwersalnych przez pryzmat osobistych uczuć i przeżyć; ukazywanie emocji artysty; ostre środki wyrazu, kontrast, bogata symbolika

fowizm: swobodne zestawienie czystych i intensywnych kolorów; odrzucenie impresjonistycznej grze światłem i sprzeciw odzwierciedlaniu rzeczywistości

kubizm: odrzucenie zasad perspektywy i cienia; ukazywanie rzeczywistości w ruchu widzianą z kilku punktów jednocześnie i rozłożoną na figury geometryczne; kolarz kompozycji, odległe skojarzenia

futuryzm: rewolucja artystyczna i społ.; odrzucenie dorobku kulturowego; idee postępu i nowoczesność, 3 x M

surrealizm: notowanie słów pod dyktando fantazji; obrazowanie stanów ludzkiej podświadomości poprzez grę skojarzeń, zestawienie elementów odległych znaczeniowo, odwoływanie się do marzeń sennych


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość