Strona główna

Biało-czerwona – strofy o Polsce” „Poezję tworzy się nie umysłem, lecz sercem”


Pobieranie 39.87 Kb.
Data20.06.2016
Rozmiar39.87 Kb.
Tomik
zawiera wiersze uczniów szkoły podstawowej i gimnazjalistów
pisane w ramach wewnątrzszkolnego konkursu poetyckiego pt.
Biało-czerwona – strofy o Polsce



Poezję tworzy się nie umysłem, lecz sercem”.

Mikołaj Gogol

Wyznanie pierwszoklasisty – kl. I SP
Moja Ojczyzna, to mój dom rodzinny.

Moja Ojczyzna to mój dzień codzienny.

Rodzinne strony
i ten dzień kochany.
Kocham te lasy, pola i góry,
oraz po niebie płynące chmury.

Kocham tę świętą ziemię rodzinną,


moim malutkim serduszkiem
i duszą niewinną.
Bo to jest moja Ojczyzna miła,
a w niej jest moc i potężna siła.

Tutaj się toczy i rozgrywa moje życie,


tutaj zawsze czuję się znakomicie.
Moje dzieciństwo, młodość i życie dorosłe
to tak jak kwitnące kwiaty na wiosnę.

Kocham mój język Ojczysty,


który jest mi bardzo bliski.
Piękna moja Ojczyzna
Ojczyzna moja to rzeka Wisła,
co z Baraniej Góry wytrysła.

To polskie Bałtyckie Morze,


rolnik, co w polu orze.
Ojczyzna moja to lasy i góry,

najpiękniejsze w Polsce Mazury.

To kolorowe kwiaty na łące,
kwitnące, gdy wschodzi słońce.
Ojczyzna moja to pole rolnika,
i wiosną śpiew słowika.

To dzwonek, co woła do szkoły,


gdy czas lekcji wesoły.
Ojczyzna moja to w wodach szczupaki,
Roskach na polach czerwone maki.

To klekot bocianów na łące,


i ptaki wiosną wracające.
Mikołaj Bis – kl. III SP
Moja Ojczyzna
Moja piękna ojczyzna

To w czystej rzece raki

To maki kwitnące w zbożu,

To dziecięce wesołe buziaki.


Zimą białe pole

I święta, choinka i sanki

To rodzina przy Wigilijnym stole

I śmieszne śniegowe bałwanki.


To polski nasz język ojczysty

I pani i klasa i szkoła

To gromadka uśmiechnięta nasza

I dzwonek co głośno nas woła.


To pamięć o Wielkich Polakach

Odkrywcach, artystach, żołnierzach

To rolnik co potem pole zrasza

I wędrowiec, co szlak swój przemierza.


Paulina Jones – kl. III SP
Ojczyzna
Ojczyzna to miasta i wioski,

Ojczysty nasz język polski.

Kwiaty kwitnące na łąkach,

Promyki letniego słonka.


Ojczyzna to hymn narodowy,

I sztandar biało-czerwony.

W polu złociste zboże,

Ciepły piach nad morzem.


To rzeki i nasza Wisła,

Tak sercu naszemu bliska.

To szczyty polskich Tatr,

Wiejący w polu wiatr.


Paulina Drążek – kl. III SP




Moja Ojczyzna
Ojczyzna moja to pola i łąki,

Śpiewające wiosną skowronki.

Przepiękne górskie źródełka,

W lesie zielona jodełka.


Ojczyzna moja to klasa i szkoła,

I dzwonek, co wesoło na lekcje woła.

Najpiękniejsze są moje okolice,

Lasy, pola i kręte ulice.


Ojczyzna moja to góry i morze,

Rzeki w niebieskim kolorze.

Jeziora na Mazurach,

Na południu Barania Góra.


Ojczyzna to mowa ojczysta,

Tak piękna i sercu bliska.

Flaga biało-czerwona,

Krwią Polaków naznaczona.


Natalia Bławacka – kl. III SP

Ojczyzna

Polsko! Dziękuję za wolność,


za naród szlachetny,
dumę i honor,
wielkich ludzi, dziękuję,
że jesteś taka a nie inna,
zniszczona lecz prawdziwa,
nie udajesz uczuć,
krwią naszych dziadków zabrudzona,
podniosłaś się,
znowu plony wydajesz dorodne,
odradzasz się na nowo …

Moja Polska …

Karol Flor – kl. IV SP

Polska to jest piękny kraj


Polska to moja mała Ojczyzna

To flaga biało – czerwona.

Czerwona jak krew tych, którzy
zginęli walcząc za naszą ojczyznę

Stolica to Warszawa

A herbem jej jest orzeł biały

Kocham swoją ojczyznę

I oddałbym za nią życie

Polska to piękny kraj

Język i okolice.

Angelika Stępień – kl. IV SP



Ojczyzna


Opowiem Wam historię

O bardzo pięknym kraju.

Który leży nad Morzem Bałtyckim

I żyje się tam jak w raju


Historia jego długa

Czasami straszna, krwawa

Czasami bardzo groźna

Lecz zawsze jest ciekawa


Stracona niepodległość

Powstanie i upadek

Żołnierze się modlili

Do przenajświętszej Matki


A ona sprawiedliwa

Ich modlitw wysłuchała

Pomaga wiec żołnierzom

I niepodległość dała


Więc zawsze pamiętajmy

Historię naszej ojczyzny

Stoczyła już walk wiele

Zostały na niej blizny


A orzeł śnieżno-biały

Nad piękną Polską fruwa

Nawet małe dzieci widzą

Że to jest nasza chluba


Dziś biało-czerwona flaga

Na wietrze się kołysze

Mazurka Dąbrowskiego

W oddali ciągle słyszę




Patrycja Nawrocka – kl. VI SP



Polska
Piękna jest nasza Polska kochana
w swojej urodzie niepokonana.

Piękne jest morze, piękne są góry


a najpiękniejsze polskie Mazury.
Najpiękniejsze ma Polska wioski
a w nich najzdrowsze rosną brzózki.

Piękne łąki ukwiecone


W południe słońcem pozłocone.
Piękne są miasta, ulice ich gwarne,
a w parkach romantycznie mrugają latarnie.

Piękne są rzeki, cudne jeziora


i na Solinie słynna zapora.
Na Seszelach się opalam,
w Norwegii fiordy podziwiam,
lecz zaraz wsiadam na prom
i wracam do Polski gdzie mój dom.
Magdalena Bogusz – kl. II A

Bez tytułu




Wędrował po borze
Rus, Czech i Lech może
Zmęczeni tym pędem
Zalegli pod wielkim dębem.
I ujrzeli cud ptaka białego
Przez wszystkich orłem nazwanego
Że dostojny wygląd miał
Wnet się godłem Polski stał.
Był też książę Mieszko
Znany rzezimieszko
Pojął za żonę wdówkę
Bogatą i brzydka Dąbrówkę.
A że poganie to byli
I ludzi na stosie palili
Chrzest im święty zgotowano
A Gniezno stolicą obwołano.
Kiedy polsko-litewska unia nastała
Polska za króla Jagiełłę miała
Kraj przed wschodnim najeźdźcą obronił

A pod Grunwaldem Krzyżaków pogonił

Jaka następna historia była
I jak się walka o wolność skończyła
Zgłębiaj co Gall Anonim spisał
I uważaj na lekcjach u pana Flisa.

Joanna Jones – kl. II A



Moja Ojczyzna
Tam gdzie Wisła bystra płynie,
W tej Piastowskiej krainie.

Od Bałtyku po Karpaty,


leży Polska, kraj bogaty
lecz nie w złoto, nie w kamienie.

Ale w ludzi, nie ich mienie.


To nasi przodkowie krew przelewali
byśmy dziś wolnymi się stali,
choć im obcą wolę narzucano,
nigdy oni nie ulegli,
Prędzej w bitwie by polegli.

Walcząc w trudzie, mękach, znoju,


by błogiego zaznać spokoju.
W swym ojczystym pięknym kraju
który tak jest blisko raju.
To jest Polska, to właśnie jest Polska
– Nasza Ojczyzna.
Marcin Kwiatosz – kl. III A

Orzeł biały
Leci biały orzeł nad polską krainą
Szybuje nad Wisłą zawiłą, nad pagórkami
leśnymi, nad zieloną doliną.

To wszystko to Polska, ojczyzna moja


Kraj, który krwią mych przodków
odzyskany z kajdan niewoli
Ojczyzna, która wiele wycierpiała,
lecz nigdy nie umarła.
Lecz Polska to nie tylko krew i cierpienie
Kraj ten jest szczęśliwy i radosny
tu o poranku śpiew ptaków cię budzi,
a do snu cię układa błoga cisza.
Kraj ten jest domem dla wszystkich
i każdego tak samo kocha.
Leci orzeł biały nad łąkami, polami i lasami.

Tu jest nasz dom, ojczyzna.

Tu rolnik ciężką pracą daje nam chleb codzienny.
Tu każdy jest wolny, odważny i dzielny.

Lecz orzeł do swojego gniazda,


które jest jego domem.

Dom ten to Polska, ojczyzna jego.


Paweł Skorek – kl. III A
Moja Polsko
Polsko, Polsko Ty moja!

Twa historia bardzo rozległa

Od naszych pradziadów i dalej

To oni o Ciebie Polsko walczyli

O ziemię Twą się bili.
A ona cudownie co wiosnę
rozkwita i karmiąc nas do syta
od morza błękitu po góry strzeliste.

Orzeł po niebie szybuje


i na dębie starym gniazdo sobie gotuje.
Ojczyzno Ty – teraz w czasie pokoju
i nadszedł czas rozwoju.

Rośnij siłą i wiedzą


z nadzieją na lepsze pokolenia.


Michał Wojciechowski – kl. III A






©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość