Strona główna

Choroba alzheimera


Pobieranie 10.24 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar10.24 Kb.
CHOROBA ALZHEIMERA

Co to jest choroba Alzheimera?
Choroba Alzheimera jest jedną z postaci otępienia występującego u osób starszych, rozwijającego się na skutek uszkodzenia komórek nerwowych mózgu. Cechą charakterystyczną tej choroby są postępujące stopniowo zaburzenia pamięci i zaburzenia innych czynności poznawczych, które pogarszają funkcjonowanie chorego w sposób wyraźnie odbiegający od jego dotychczasowej aktywności. Choroba rozwija się bardzo powoli, więc nie jest niczym niezwykłym, że pacjent choruje nawet 10 lat zanim zostanie ona rozpoznana.

Co wywołuje chorobę Alzheimera?
Nie znamy przyczyn wywołujących uszkodzenie mózgu u osób cierpiących na chorobę Alzheimera. Wiemy, że nie jest to choroba zakaźna. Wiemy również, że ten rodzaj uszkodzeń nie jest spowodowany udarem mózgu lub chorobą naczyń mózgowych.

Choroba rozpoczyna się zwykle w starszym wieku, najczęściej w 70-80 roku życia, ale może również, w pojedynczych przypadkach, wystąpić u czterdziesto- i pięćdziesięciolatków. Częstość występowania choroby Alzheimera wzrasta z wie­kiem: po 85 roku życia dotyczy 25-50% osób. Choroba postępuje stopniowo, ale nieuchronnie. Średni czas jej trwania, od pojawienia się pierwszych objawów do śmierci, wynosi 8-10 lat. Niekiedy choroba się „zatrzymuje”, ale po roku czy kilku latach stan chorego znowu się pogarsza.

Mimo że nie jest znana przyczyna choroby Alzheimera, to znane są czynniki ryzyka. Należą do nich:


  • zaawansowany wiek (powyżej 65 roku życia),

  • płeć żeńska,

  • przebyty uraz głowy,

  • rodzinne występowanie choroby,

  • zespół Downa.

Niestety, aktualna wiedza medyczna nie ma wpływu na modyfikację tych czynników.

Jakie są objawy choroby?
Na samym początku choroby większość chorych nie zdaje sobie sprawy z tego, że chorują. Natomiast rodzina może zauważyć, że pamięć chorego nie jest tak dobra jak wcześniej, że nie myśli on jasno lub inaczej reaguje emocjonalnie. Czasami chorzy stają się przygnębieni, lękliwi, zdenerwowani.

Głównym objawem choroby we wczesnym okresie są zaburzenia pamięci: chory ma trudności z zapamiętaniem nowego materiału, gubi przedmioty (klucze, portfel, dokumenty), zapomina o pozostawionym na kuchni gotującym się obiedzie. Występują zaburzenia myślenia systematycznego, chory zapomina np. o prowadzeniu rachunku w banku, opłacaniu czynszu, jak przygotować złożony posiłek. W cięższych przypadkach chory zapomina wcześniej zdobytą wiedzę, czasem nie może sobie przypomnieć imion najbliższych osób. Ma trudności z poruszaniem się po domu i najbliższej okolicy, nie potrafi właściwie ocenić sytuacji i własnych możliwości, często nie zdaje sobie sprawy z tego, że cierpi na zaburzenia pamięci i bagatelizuje ryzyko związane z wykonywaniem różnych czynności, np. prowadzeniem samochodu.

W zaawansowanej chorobie mogą występować objawy psychotyczne, nietrzymanie moczu i stolca, trudności w chodze­niu. Ostatecznie chory traci umiejętność mówienia i może przebywać już tylko w łóżku. W tym czasie chorzy nie są już świadomi tego, co się wokół nich dzieje, lecz wciąż mogą czuć się nieszczęśliwi, smutni lub przestraszeni.

W jaki sposób leczy się chorobę Alzheimera?
Leczenie choroby Alzheimera jest wielokierunkowe, zależne od jej zaawansowania i objawów występujących u pacjenta. Wymaga skojarzonego działania lekarza rodzinnego, psychiatry, pielęgniarki oraz rodziny pacjenta. Najczęściej chory przebywa w domu i tam jest leczony, ale może czasem wymagać umieszczenia w szpitalu w celu leczenia zaburzeń zachowania lub występujących objawów psychotycznych. W zaawansowanym stadium choroby konieczne może być podjęcie decyzji o umieszczeniu pacjenta w ośrodku opieki przewlekłej, by zapewnić mu odpowiednią, całodobowa opiekę i nadzór specjalistyczny.

W procesie leczenia kluczowa jest rola rodziny. Pacjent cierpiący na otępienie, w miarę postępu choroby, staje się coraz mniej sprawny i zdolny do samodzielnego życia. Praktycznie do początku wymaga pomocy bliskich.

Twój lekarz włączy się aktywnie w opiekę nad chorym, nawiąże współpracę z psychiatrą, pomoże w podejmowaniu nierzadko trudnych decyzji. Nauczy, jak postępować z chorym, na co zwracać uwagę. W przyszłości to Ty będziesz głów­nym źródłem informacji o chorym i wykonawcą zaleceń lekarza.

Lekarz będzie okresowo oceniał stan psychiczny pacjenta, który zmienia się w miarę postępu choroby. Nauczy Cię zwracać uwagę na objawy depresji, myśli lub próby samobójcze, występowanie urojeń, nadmiernego pobudzenia, zaburzeń snu.

Pomoże zadbać o bezpieczeństwo chorego – nauczy Cię zwracać uwagę na objawy sugerujące możliwość próby samobójczej, niepokojącą agresję, powie jak odpowiednio zabezpieczyć chorego przed urazami i upadkami, przed używaniem niebezpiecznych urządzeń elektrycznych.

Pacjent z chorobą Alzheimera może sam oddalić się z domu i nie potrafi do niego wrócić. Przygotuj dla niego odpowied­nio dużo miejsca, gdzie będzie czuł się bezpiecznie (ogrodzone podwórze, ogród) lub wychodź razem z nim na spacery. Niekiedy konieczne jest wprowadzenie pewnych zmian w domu, aby zapobiec oddalaniu się chorego wtedy, gdy pozostaje on bez opieki, np. założenie trudnego do otwarcia zamka w drzwiach. Niezależnie można wyposażyć chorego w plakietkę z danymi personalnymi i adresem domowym.



Lekarz zapozna Cię z objawami choroby, których należy spodziewać się w przyszłości. Nauczy rozpoznawać nowe objawy, które wymagają interwencji lekarskiej.

Zapozna Cię z możliwościami uzyskania dodatkowej pomocy i wsparcia, gdy uznasz, że opieka nad chorym przerasta Twoje siły. Ostatecznie pomoże w umieszczeniu chorego w domu opieki przewlekłej.


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość