Strona główna

Chronologia 1986-2009


Pobieranie 36.3 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar36.3 Kb.
Macedonia

Chronologia 1986-2009

Na pogrzebie Czernienki: Raif Dizdarević (szef MSZ), Ali Szukri (Przewodniczący Prezydium SKJ) i Veselin Djuranović (Przewodniczącego Prezydium Jugosławii) i moskiewskie rozmowy; podjęcie decyzji o zacieśnieniu współpracy z ZSRR.

Czerwiec- rozmowy premier Planinc z Gorbaczowem.

Lipiec- rozmowy ministra spraw zagranicznych Jugosławii Dizdarevicia z Szewardnadzem.

1986


VI- XIII Kongres SKJ; w skład Prezydium SKJ z Macedonii wchodzi Vasil Tupurkovski i Milan Panczevski.

IX-X- rozmowy ekipy Ivana Stambolicia z przedstawicielami wszystkich republik, w tym Macedonii, o stopniu niezależności republik i wolnym rynku.

1987

II- propozycja 120 zmian w konstytucji z 1974 roku, przygotowana przez grupę roboczą Zgromadzenia Federalnego pod kierunkiem Milana Kuczana. Sprzeciw Słowenii.



21 VI- rozmowy Dizdarevicia z Szewardnadzem w Dubrowniku min. o „demokracji”.

XI- Komitet Obrony Wolności Myśli i Wypowiedzi opublikował „Propozycję ustanowienia demokracji politycznej w Jugosławii“, nawołując do demokratycznych wyborów i pluralizmu politycznego.

1988


14 III- Gorbaczow w Jugosławii i deklaracja o współpracy.

VIII- partia komunistyczna rozpoczyna politykę antyalbańską (zamykanie szkół albańskich i zamiana albańskiego na macedoński).

1989

26-28 XI- X zjazd Związku Komunistów Macedonii, wybór Petara Goszeva i koniec grupy Lazara Koliszevskiego.



Koniec roku - macedońska partia komunistyczna rezygnuje z monopolu władzy politycznej. Zezwolono na wielopartyjność.

1990


12 XI i 9 XII- wybory parlamentarne. Dojście do władzy koalicji zreformowanych komunistów i macedońskich konserwatystów do władzy.

Rozpoczęcie procesu usamodzielniania się Macedończyków od Belgradu.

Związek Pisarzy Macedonii proponuje Gorbaczowa do Pokojowej Nagrody Nobla.

1991


25 I - w parlamencie deklaracja suwerenności, prawo do samookreślenia i suwerenności.

27 I- w II turze głosowania parlament macedoński wybrał kandydata postkomunistycznej Partii Przemian Demokratycznych Kiro Gligorova na prezydenta.

28 III - pierwsza z serii narad przywódców sześciu republik w sprawie przyszłości Jugosławii.

26 VII - prezydent Gligorov oświadczył, że republika macedońska będzie dążyć do niepodległości, jeśli Chorwacja i Słowenia wystąpią z Federacji.

8 IX- ponad 95 % uczestników referendum w Macedonii opowiedziało się za niepodległością. Mniejszość serbska i albańska zbojkotowały referendum. 

1992


Zabiegi o uznanie państwa macedońskiego. Protesty Grecji przeciw Macedonii.

Wiosną wycofanie wojsk jugosłowiańskich z Macedonii.

6 I - Parlament Macedonii przyjął poprawki do konstytucji o niewysuwaniu roszczeń terytorialnych wobec innych państw

11-12 I referendum, nieuznane przez Skopje, w sprawie autonomii Albańczyków w Macedonii - 74% za autonomią. 

III - demonstracje Albańczyków żądających stworzenia Republiki Illirii.

IV- aresztowanie grupy działaczy WMRO- Demokratycznej Partii Macedońskiej Jedności Narodowej.

VII- dymisja rządu Nikoli Kljuseva.

VII- rząd Branko Crvenkowskiego - koalicja centroprawicy i partii albańskich.

1993

Uznanie Macedonii na arenie międzynarodowej. Wojska pokojowe w Macedonii.



IV- Macedonia w ONZ.

XI- aresztowanie ministrów Huseina Haskaja i Imera Imeri pod zarzutem spisku antypaństwowego.

1994

I- aresztowanie głównego polityka największej partii albańskiej w Macedonii Mithata Emini pod zarzutem działań paramilitarnych.



II - podział Partii Demokratycznego Dobrobytu na „umiarkowanych” i „radykałów”.

Grecja wprowadza embargo ekonomiczne i zrywa stosunki dyplomatyczne.

16, 30 X- wybory parlamentarne (zwyciężył postkomunistyczny Związek na Rzecz Macedonii) i prezydenckie (ponownie Kiro Gligorov). Opozycja zbojkotowała drugą turę wyborów. Protesty przeciw manipulacjom wyborczym (w efekcie manipulacji w parlamencie jedynie postkomuniści i partie mniejszości albańskiej).

21 XII - parlament zatwierdza rząd Branko Crvenkovskiego.

1995

Kontrowersje wobec albańskiego uniwersytetu w Tetowie.



6-7 V- X zjazd WMRO- potwierdzenie bułgarskich korzeni.

10-13 IX- rozmowy i porozumienie macedońsko- greckie.

27 IX- Macedonia w Radzie Europy.

3 X- prezydent Gligorov ciężko ranny w zamachu bombowym.

12 X- Macedonia w OBWE- po wycofaniu greckiego sprzeciwu.

1996


8 IV- układ macedońsko - jugosłowiański i wyrzeczenie się roszczeń terytorialnych.

7 X- Macedońskie partie opozycyjne - WMRO, Partia Demokratyczna i Ruch MAAK podpisały porozumienie o współpracy w wyborach samorządowych.

17 XI i 1 XII - w wyborach samorządowych wygrał Socjaldemokratyczny Związek Macedonii Kiro Gligorova.

1997


Kontrowersje wobec wprowadzenia języka albańskiego jako języka wykładowego na części zajęć uniwersytetu w Skopje.

Aresztowania polityków i finansistów w związku z załamaniem się największej piramidy finansowej TAT.

III - władze macedońskie oskarżyły o działalność antymacedońską przywódców partii opozycyjnych: Ljupczo Georgijevskiego ( WMRO) i Arbena Dżaferi (Partia Demokratycznego Dobrobytu).

19 IV - Zjazd zjednoczeniowy Partii Demokratycznej i Partii Liberalnej. Przywódcą nowej Partii Liberalno- Demokratycznej został Risto Penov.

V- wielka rekonstrukcja rządu Branko Crvenkovskiego.

1998


7 II - weszła w życie ustawa o języku macedońskim jako oficjalnym.

18 X i 1 XI - wybory parlamentarne. Zwyciężyła Wewnętrzna Macedońska Organizacja Rewolucyjno - Demokratyczna Partia Macedońskiej Jedności Narodowej. Porażka dotychczas rządzących postkomunistów.

30 XI - parlament zaaprobował nowy rząd Ljubczo Georgijevskiego. Tworzyły go następujące ugrupowania: WMRO- DPMNE, Partia Demokratycznego Dobrobytu Albańczyków Arbena Dzaferi i Demokratyczna Alternatywa Vasila Tupurkovskiego.

1999


6 I- „Głos Ameryki” rozpoczął nadawać w języku macedońskim.

18 I - minister spraw wewnętrznych Pavle Trajanov zapowiedział otwarcie archiwów służby bezpieczeństwa.

12 II - Sofijski Sąd Miejski zarejestrował macedońską partię OMO „Ilinden- Pirin”.

31 X i 14 XI- w wyborach prezydenckich zwyciężył Boris Trajkovski (były pastor Kościoła metodystycznego i były minister spraw zagranicznych)  z WMRO- DPMNE (53 %), mimo iż w I turze zdecydowanie prowadził Tito Petkovski. O zwycięstwie Trajkovskiego przesądziły głosy Albańczyków. Taki rezultat wyborów umacniał opcję prozachodnioeuropejską.

26 XII - reorganizacja rządu Georgijevskiego.  

2000


29 II- Sąd Konstytucyjny w Bułgarii uznał partię OMO „Ilinden” za nielegalną.

5 V - koalicja opozycyjnych Socjaldemokratycznego Sojuszu Macedonii i Partii Liberalno - Demokratycznej przed wyborami samorządowymi.

15- 16 V- Peter Stojanov w Macedonii - pierwsza wizyta bułgarskiego prezydenta w Macedonii.

22 VI- parlament przyjął ustawę o udostępnieniu obywatelom na jeden rok teczek bezpieki od 1945 roku.

IX- opozycyjni politycy oskarżają premiera Georgijevskiego o antymacedonizm i probułgarskość.

19 IX -„Plan B” opozycyjnego bloku „Zaedno” ogłoszony przez przywódcę opozycji Branko Crvenkovskiego o stworzeniu antyrządowej większości w parlamencie i przedterminowych wyborach.

24 XI - Demokratyczna Alternatywa Vasila Tupurkovskiego opuściła koalicję rządową, uzasadniając to troską o los Macedonii i demokracji.

30 XI- nowy skład rządu przedstawiony w parlamencie, w skład koalicji rządowej weszła opozycyjna do tej pory Partia Liberalno- Demokratyczna.

2001

23 II - podpisanie umowy granicznej z Belgradem.



Uszczelnienie granic wokół Kosowa, co uniemożliwiało działalność przemytniczą albańskiej mafii. Do tego dawne animozje macedońsko- albańskie doprowadziły do wybuchu działań zbrojnych albańskiej Armii Wyzwolenia Narodowego z wojskami macedońskimi.

V- rozpoczęcie negocjacji między stronami konfliktu.

VII- wprowadzenia podatku wojennego.

6 VII- zawieszenie broni.

13 VIII- zawarcie w Ochrydzie (mediacje UE, NATO, USA) Ramowego Porozumienia (zmiana konstytucji- podkreślenia wieloetniczości, zmiany w prawodawstwie, przedterminowe wybory).

XI - z rządu jedności narodowej wycofuje się Socjaldemokratyczny Sojusz Macedonii.

2002

I - parlament uchwala ustawę o samorządzie, przyznając mu większe uprawnienia, czego chcieli Albańczycy.



II - połączenie politycznych środowisk albańskich w Radę Koordynacyjną Albańczyków w Macedonii.

III - amnestia dla byłych rebeliantów albańskich.

VI-  zmiany w konstytucji, nadające językowi albańskiemu statusu drugiego języka oficjalnego.

15 IX - wybory parlamentarne wygrał Sojusz dla Macedonii (Socjaldemokratyczny Związek Macedonii, Partia Liberalno- Demokratyczna i mniejsze partie mniejszości niealbańskich).

01 XI-Rząd Branko Crvenkowskiego w koalicji lewicowej Razem dla Macedonii z albańską BDI.

2003


26 II - w katastrofie lotniczej ginie prezydent Trajkowski.

30 III - UE przejmuje nadzór nad misją pokojową w Macedonii od NATO.

VI - spotkanie przedstawicieli państw bałkańskich, w tym Macedonii, z politykami UE na szczycie w Porto Carras. Potwierdzenie możliwości przyjęcia tych państw do UE.

2004


14-28 IV- dwie tury wyborów prezydenckich, wygrywa w drugiej turze Branko Crvenkovski (62,7%).

12 V- zaprzysiężenie Crvenkovskiego na prezydenta.

VIII- przyjęcie ustawy o decentralizacji kraju. Część władzy przejmuje mniejszość albańska. Język albański urzędowy w miejscach, gdzie Albańczycy stanowią co najmniej 20%. Realizacja porozumień z Ochrydu.

X- rozpoczęcie formalnych rozmów z Unią Europejską.

XI - referendum przeciw reformom z sierpnia o większej autonomii dla Albańczyków (nieważne ze względu na niską frekwencję- 28%).

2005 wyp. Tatiana Osovik

III - były minister spraw wewnętrznych Ljube Boszkovski przybył do Hagi, gdzie będzie sądzony przed Trybunałem za zbrodnie wojenne popełnione na Albańczykach w 2001 r.



VIII.2005 – Rozwój stosunków z Chinami – priorytet polityki zagranicznej Macedonii – Prezydent Crvenkovski.

XII.2005 - Macedonia otrzymała oficjalny status kandydata do UE.

2006

VII.2006 – w wyborach parlamentarnych wygrywa koalicja opozycyjna ‘O lepszą Macedonię’. Koalicja otrzymała 45 mandatów.

X.2006 – Macedonia liczy na wstąpienie do NATO w 2008, do Unii Europejskiej w 2012 – ogłosił ministr spraw zagranicznych Antonio Miloszoski.

XI.2006 - NATO ogłosiło możliwość zaproszenia Macedonii do Sojuszu, inicjatywa została jednak zablokowana przez Grecję w IV 2008.

2007

VI.2007 - Litwa, Łotwa i Macedonia złożyly projekt rezolucji do ONZ z wymaganiem wzmocnienia statusu Europy Wschodniej – możliwość stworzenia stanowiska przedstawiciela grupy krajów wschodnioeuropejskich.

XI.2007 – w Skopje odbył się szczyt krajów Europy Środkowej, gdzie została przyjęta deklaracja o umacnianiu regionalnej współpracy gospodarczej.

2008

II.2008 – Macedonia rozpoczęła negocjacje z UE w sprawie ustanowienia systemu bezwizowego.

III.2008 - Centralny Komitet Demokratycznej Partii Albańczyków (DPA), jednogłośnie podjął decyzję o wycofaniu się z koalicji rządowej w Macedonii - z uwagi na fakt, że premier Grujevski nie spełnił kilku postulatów partii.

Demokratyczna Partia Albańczyków przedstawiła władzom plan sześciu postulatów, w tym przyjęcia ustawy o wykorzystaniu języka albańskiego, zwiększeniu liczby Albańczyków w administracji i uznaniu niepodległości Kosowa.



III.2008 – Demokratyczna Partia Ałbańczyków podjęła decyzję o powrocie do parlamentu, po tym jak liderzy macedońscy częściowo spełnili jej wymagania.

IV.2008 – Posłowie parlamentu zagłosowałi za rozwiązaniem parlamentu.

IV.2008 – NATO podjęło decyzję o nie przyjęciu Macedonii do Sojuszu zanim nie zostanie rozwiązany konflikt z Grecją w sprawie nazwy kraju.

IV.2008 - Grecja zabłokowała przyjęcie Macedonii do NATO.

VI.2008 - przedterminowe wybory parlamentarne wygrywa partia premiera Nikoły Grujevskiego - Wewnętrzna Macedońska Organizacja Rewolucyjna - Demokratyczna Partia Macedońskiej Jedności Narodowej (WMRO-DPMNE).

VI.2008 – Jedynym warunkiem wznawiania negocjacji o przystąpienie Macedonii do Unii Europejskiej jest rozwiązanie sporu z Grecją.

VI.2008 – została podpisana umowa dotycząca reżymu wizowego między Macedonią a Rosją.

X.2008 – Macedonia uznała niepodległość Kosowa.

X.2008 - została podpisana umowa dotycząca reżymu wizowego – obywatele Schengen mogą przyjeżdżać do Macedonii bez wiz.

XI.2008 – Macedonia oskarzyła Grecję w Trybunalie Międzynarodowym w Hadze z powodu zablokowania przez Grecję przystąpienia Macedonii do NATO.

2009

IV.2009 – Prezydentem Macedonii został wybrany George Iwanow - VMRO-DPMNE .

X.2009 – Komisja Europejska przystąpiła do negocyacji z Macedonią w sprawie akcesji do Unii.



©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość