Strona główna

Czarnogóra – panorama polityczna


Pobieranie 106.54 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar106.54 Kb.
CZARNOGÓRA – panorama polityczna

 
Rafał Sadowski / Kamila Wajszczuk/Arthur Baryss/Jury Padhajski (2010)/Andrij Ljubka (2012)



Partia

Ludzie

Wybory

Pogląd

Geneza

Demokratyczna Partia Socjalistów Czarnogóry – DPSCG (Demokratska Partija Socijalista Crne Gore)
 

Milo Djukanović (przewodniczący)
 
Svetozar Marović, Milica Pejanović-Djursić, Filip Vujanović
Zelijko Sturovic Premier ministr po wyborach 2006 - były minister sprawiedliwości
 

1992 – 43,78%,
46 mandatów.
 
1996 – 51,2%, 45 mandatów.
 
1998 w koalicji „Dla lepszego życia” – 49,5%,
42 mandaty
 
21.10.2002:
W koalicji Demokratska Lista za Evropsku Crnu Goru, dla DPS 30 mandatów (koalicja – 39 mandatów, 47,9% głosów).
 
25 luty 2003*
19 mandatów
(jako część koalicji Demokratska Lista za Evropsku Crnu Goru,)
 
2006 -33(40,74 %)
2009* –
51,94%
47 mandatów

(jako część koalicja Evropska Crna Gora)

2012 – 45,6%

39 mandatów



socjaliści; za federacją z Serbią na zasadzie równoprawności obu republik; od 1997 r. anty-miloszewiczowscy i proeuropejscy. Wydaje się być bardziej reformatorska (zmierza do ustabilizowania systemu demokratycznego oraz do przeprowadzenia reform ekonomicznych) niż jej serbska odpowiedniczka 
 

Bezpośrednia spadkobierczyni Ligi Komunistów (Savez Komunista Crne Gore)
 
1990r.
56,16%,
83 mandaty, zmieniła nazwę na DPS w czerwcu 1991r.; do 1997 w jej składzie był też Mojmir Bulatović, do 1997 r. proserbska i promilošewiczowska, byli komuniści.
 

Ludowa Partia Czarnogóry – NS
(Narodna Stranka)
 

Dragan Šoć (przewodniczący)
Predag Popović (vice- przewodniczący)
Savo Marković (wice- przewodniczący)
 
Novak Kilibarda (pełnił stanowisko przewod. przed Draganem Socem)

1990 – 12,82%, 13 mandatów
1992 – 13,08%, 14 mandatów.
1996 – 14 mandatów.
 
1998 – 7 mandatów.
 
W 2002 r. – w koalicji Zajedno za Promjene, 5 mandatów.
 
25 luty 2003*
14 mandatów (jako części koalicji Zajedno za Promjene)
 
2006 -  koalicja Socjalistyczna Partia Ludowa Czarnogóry, Ludowa Partia Czarnogóry.
Koalicja otrzymała 11 mandatów,
 
W 2009 koalicja nie zdobyła żadnego mandatu

Nacjonaliści – nie negują istnienia narodu czarnogórskiego, ale Podkreślają serbskość; za wolnym rynkiem; suwerenność polityczna wobec Serbii, ale w ramach Federacji Jugosłowiańskiej.

Powstała w 1990 roku

Socjaldemokratyczna Partia Czarnogóry – SDP
(Socijaldemokratska Partija)
 

Ranko Krivokapic (przewodniczący)
 
Miodrag Ilicković (wice-przewodniczący)
Rifat Rastoder (wice-przewodniczący)
Ivan Brajović (wiceprzewodniczący)
 

2002: w koalicji Demokratska Lista za Evropsku Crnu Goru, 5 mandatów.
 
25 luty 2003*
19 mandatów (jako części koalicji Demokratska Lista za Evropsku Crnu Goru)
 
W wyborach 2006 w koalicji z DPS, 8
posłów + 32 DPS.
 
W wyborach 2009 w koalicji z DPS razem 47 miejsc

2012 w koalicji z DPS razem 45,6%, 39 mandatów



Socjaldemokraci;
za niezależnością Czarnogóry; orientacja socjaldemokratyczna
proeuropejska
 

Powstała w 1993 po fuzji Socjalistycznej Partii CG i Socjal-Demokratycznej Partii Reform
 
Obie wywodziły się z czarnogórskiego
Oddziału Savezu Reformskih Snaga Ante Markowicia
 

Socjalistyczna Partia Ludowa Czarnogóry – SNP
(Socijalisticka Narodna Partija)
 

Srđan Milić (etniczny serb, studiował w Chorwacji, urodził się w Barze, występował  za eurointegrację, od 2006 przewodniczący SNP)
 
Predrag Bulatović (przewodniczący 2001-2006)
 
Zoran Zizić,
 
Momir Bulatović (przewodniczący 1997-2001)
 
 

1998 36,1% głosów, 29 mandatów.
 
2002 roku, w koalicji Zajedno za Promjene, 19 mandatów (koalicja 30 miejsc, 38,4% głosów)
 
25 luty 2003*
14 mandatów
(jako części koalicji Zajedno za Promjene)
 
2006 -  9,88% głosów - 8 mandatów
 
2009 - 19,75% głosów –
16 mandatów

2012 – 11,1%, 9 mandatów


 

byli komuniści; proserbska i promilošewiczowska,
reprezentuje interesy Belgradu w CG; za Czarnogórą w ramach Jugosławii; antyzachodnia,
największa partia opozycyjna (2009)
 

Powstała w 1997 jako rozłam z DPS po konflikcie Bulatovič – Djukanovič; popierali Miloszewicia do jego obalenia, potem przeszli do koalicji z DOS na poziomie federacji
 

Liberalny Sojusz Czarnogóry – LSCG
(Liberalni Savez Crne Gore)
 

Miodrag Zivković Slavko Perović
 

1992 – 12,4%, 13 mandatów.
 
1996 – 13 mandatów.
 
1998 – 6,3%, 5 mandatów.
 
W 2002 roku – 5,7% głosów, 4 mandaty.
 
25 luty 2003*
1 mandat

za rozwiązaniem Federacji Jugosłowiańskiej i niepodległością Czarnogóry, unika nacjonalistycznej retoryki, przeciwna wojnie, popularna wśród młodych ludzi, jako członek Międzynarodówki Liberałów
(Liberal International) liberalny program ekonomiczny, za wolnym rynkiem Liberalni proeuropejska.
 

Wywodzi sią z Saveza Reformskih Snaga Ante markovicia – oddział Czarnogóra (1990)
 

Sojusz Demokratyczny w Czarnogórze-
DSCG
(Demokratski Savez u Crnoj Gory)
 

Mehmet Bardhi

1996 – 1,8%, 2 mandaty.
 
1998 – 1,5%, 1 mandat.
 
2002 r., w koalicji Albanci Zajedno, 1 miejsce (koalicja – 2 miejsca, 2,4% głosów)
 
25 luty 2003* 1 mandat (jako część koalicji Albanci Zajedno)
 

Mniejszość albańska, domagają się praw dla Albańczyków, ale nie autonomii terytorialnej

 

Unia Demokratyczna Albańczyków-
 (Demokratska Unija Albanaca - DUA)
 

Fuad Nimani
 (przewodnicząc),
 
Ferhat Dinoša
 

1996 – 1,3%, 2 mandaty.
 
1998 – 1%, 1 mandat.
 
2002r., w koalicji Albanci Zajedno, 1 miejsce.
 
25 luty 2003*  1 mandat (jako część koalicji Albanci Zajedno)
 
2009 - 1 mandat

2012 – 0 mandatów


 

Podobnie jak DSCG.
 

 

Serbska Partia Radykalna –
(Srpska Radikalna Stranka - SRS)
 

Vojislav Šešelj, Aleksandar Vasiljević
 

1992 – 7,76%, 8 mandatów.
 
1996 – 8 mandatów.
 
1998 – 1,2%, nie weszli.
 
2002 – nie weszli.
 
25 luty 2003*
nie posiada reprezentacji

Serbscy ultra-
nacjonaliści działający w obu republikach; za Wielką Serbią; ultraszowiniści;
przeciwnicy NATO i UE.
 

Powstała w 1992 r.

Partia Obywatelska – (Gradjanska Partija Crne Gore)
 

Dr Radoslav Rotkovic, (przewodniczący)
Krsto Pavicevic, (wice – przewodniczący)
Petar Bokan, (wice – przewodniczący)

 
Nedeljko Durović,


Ivan Vujović, rzecznik
Vladimir Nikcević
Slobodan Medenica
 

W 2002 roku 1 mandat w ramach Demokratska Lista za Evropsku Crnu Goru
Koalicji
25 luty 2003*
19 mandatów jako części koalicji Demokratska Lista za Evropsku Crnu Goru)
 
W 2006 nie otrzymała żadnego mandatu
 

Popierała koalicję z DPS

 

Serbska Partia Ludowa – SNS
(Srpska Narodna Stranka Crne Gore)
 

Andrija Mandic
(przewodniczący)
Goran Danilovic
(wice- przewodniczący)
Novak Radulovic
(wice-przewodniczący)
Dr. Novica Stanic
(wice- przewodniczący)
 
 
 
 
Budimir Aleksic
Zelidrag Nikcević
Gojko Raicević
Bożidar Bojović
 

W 2002 roku, w koalicji Zajedno za Promjene, 6 mandatów.
25 luty 2003*
14 mandatów (jako część koalicji Zajedno za Promjene)
 
w wyborach 2006 partia otrzymała 12 mandatów
 
 

Program przewiduje utworzenie silnej federacji Czarnogóry i  Serbii oraz wejście
Czarnogóry do Unii Europejskiej
 

Powstała w wyniku rozłamu w Ludowej Partii Socjalistycznej Czarnogóry.
2009 weszła do NOVA

Ludowa Partia Socjalistyczna Czernogóry
 
(Narodna socijalistička stranka Crne Gore - NSS CG)

Emilio Labudovic

W wyborach 2006 otrzymała 1 miejsce
 
w 2009 połączyła się z partią Nova srpska demokratija

 

2001 powstała jako partia popierająca sojusz z Serbią, nie otrzymała dużego poparcia, przyłączyła się do  NOVA, sojusz partii proserbskich i organizacji serbskich kulturalnych.

Nowa Serbska Demokracja
 
(Nova srpska demokratija - NSD/NOVA)

Andrija Mandić
zapoczątkował produkcję stopów aluminium, w 1998 Mandić wstąpił do utworzonej Serbskiej Partii Narodowej, pełnił również funkcję wiceministra przemysłu FRJ, występował na rzecz sojuszu z Serbią.
 

W wyborach prezydenckich 2008 roku, zajał II miejsce z wynikiem 21,5%,
 
Wybory 2009 otrzymała 8 (9,22%) 
2012 (jako część Demokratski front) – 22,8%, 20 mandatów
 

Reprezentanci listy serbskiej, występowała na rzecz sojuszu z Serbią.

Koalicja partii proserbskich powstała w 2009 roku: Serbska Partia Ludowa (Srpska narodna stranka – SNS)
I Ludowa Partia Socjalistyczna Czernogóry (Narodna socijalistička stranka Crne Gore - NSS CG)

Na wyborach 2012 – część koalicji Demokratski Front


 

Ruch na rzecz Zmiany
(Pokret za Promjene – PzP)

Nebojša Medojević
(Od 1999 był liderem pozarządowej organizacji Centrum na rzecz Zmian w Podgoricy. W 2002 został założycielem i dyrektoremorganizacji pozarządowej - Grupy na Rzecz Zmian, która miała na celu promocję integracji kraju z UE i wspieranie politycznych i gospodarczych reform w tym kierunku.
 

Wybory 2006
11 posłów,
 
Wybory 2009
5 mandatów
 
W wyborach prezydenckich 2008 - Nebojša Medojević
zdobył 17%

2012 – Demokratski front 22,8%, 20 mandatów



Przeciw DPS, nie poparła uznania niepodległości
Kosowa przez Czarnogórę. 

Partia powstała w 2006 roku, choć grupa  pojawiła się w 2002, wywodzi się z organizacji pozarządowej. W 2006 zachowała neutralność, celem jest obalenie Djukanowicia, jest najwiekszą siła opozycyjną (2010). 

2012 – cześć koalicji Demokratski front



Partia Bośnicka
(Bošnjačka Stranka)
 

Raft Husović

W wyborach 2009 roku zdobyła 3 miejsca.

2012 – 4,17%, 3 mandaty



Partia broni interesów ludności muzułmanów - Boszniaków

partia założona w 2006 roku, występuje w koalicji z DPS i SDP i SN

Chorwacka Inicjatywa Obywatelska
(Hrvatska građanska inicijativa – HGI)

Bozo Nikolić,
 
Marija Vucinović

W wyborach 2009 występowała w koalicji z DPS i inne

2012 -0,41%, 1 mandat



Reprezentacja chorwackiej ludności z rejonu Boka-Kotorska

 

Nowa Siła Demokratyczna(Nova Demokratska Snaga - FORCA/
Forca e Re Demokratike


Nebojša Medojević
Poparła go w wyborach 2009.

W wyborach 2009 uzyskała 1 mandat,

2012 – 1,44%, 1 mandat



Partia albańska, reprezentuje mniejszość albańską w Ulcinj

powstała w 2005


Demokratyczny Front

(Demokratski front)



Miodrag Lekić, znany czarnogórski intelektualista, profesor uniwersytetu La Sapienza we Włoszech, były ambasador SFRJ we Włoszech, pracował też w rządach Djukanowicia jako minister kultury i edukacji. Powołany jeko symbol koalicji (figurant), na prawdę koalicją kierują przywódcy partii, które ją zalożyły.

Andrija Mandić (Nova), Nebojsza Medojević (Pokret za premiane),

Predrag Bulatowić (rozłam z Socjalistycznej partii), Zorjan Żiżić (Demokratstka stranka jedinstwa)


Powstala na wyborach parlamentarnych 2012 roku, rezultat – 22,82%, 20 mandatów

Proserbska i antydjukanowaciowska paratia. Pozycjonuje się jako największa siła opozycyjna Czarnogóry, finiszowała z drugim rezultatem, sklada się z rożnych partii (Nova srpska demokratija, Pokret za promjene, część bylych socjalistów z Predragiem Bulatowiczem jako przywódcą, + NGO + intelektualiści)

Powstala w sierpniu 2012 roku

Pozytywna Czarnogóra

Pozitivna Crna Gora



www.pozitivnacrnagora.me

Darko Pajović – młody polityk (1972 r., Podgorica), profesor biologii, pracował dla UNESCO i różnych instytucji europejskich, aktywista NGO ekologicznych, mówi obcymi językami, pozycjonuje się jako nowa twarz polityki

Powstala na wybory parlamentare 2012 roku, czwarty rezultat – 8,4%, 7 mandatów

Pozycjonuję się jako partia antyDPSowska, trzecia sila, która jest w opozycji i do Djukanowicia, i do jego serbskiej opozycji. Najprawdopodobniej – projekt Djukanowicia, aby osłabić opozycyjną nisze (Demokratski front – NOVA). Partia proeuropejska

Powstała w 2012 roku

 
*Skupština Srbije i Crne Gore
 
Zgromadzenie Serbii i Czarnogóry było wybierane na 4 letnią kadencję. Pierwszy skład Zgromadzenia został wybrany 25 lutego 2003 przez członków parlamentów: starego federalnego i republikańskich. Mandaty zostały rozdzielone pomiędzy partie i koalicje proporcjonalnie do liczby miejsc posiadanych przez nie w parlamentach krajowych. Drugich wyborów już nie było wobec ogłoszenia niepodległości w 2006 r.
 
Wyniki wyborów w 1996 roku:
DPS – 28 miejsc
SNP – 17 miejsc   < wtedy DPS i SNP tworzyły razem jedną DPS CG
NS – 14 miejsc
LSCG – 13 miejsc
SRS – 8 miejsc
 
Koalicje w 2002r.
 
Demokratyczna Lista Za Europejską Czarnogórę (Demokratska Lista za Evropsku Crnu Goru):
-           -         DPS CG (30 miejsc)
-           -         SDP (5 miejsc)
-           -         GPCG (1 miejsce)
-           -         Bezpartyjni (2 miejsca)
 
Razem dla Przemian (Zajedno za Promjene):
-           -         SNP CG (19 miejsc)
-           -         SNS CG (6 miejsc)
-           -         NS (5 miejsc)
 
Albańczycy Razem (Albanci Zajedno):
-           -         DUA (1 miejsce)
-           -         DSCG (1 miejsce)
 
Patriotyczna Koalicja na rzecz Jugosławii (Patriotska Koalicija za Jugoslaviju) – zdobyła 2,8% głosów, nie weszła do Parlamentu Czarnogóry.
 
Politycy:
 
DPSCG - Demokratska partija socijalista Crne Gore
 
Milo Djukanović – ur. 15 lutego 1962 roku w Niksiciu, studiował nauki ekonomiczne. Do Komunistycznej Partii Jugosławii wstąpił w 1979 roku. przew. Organizacji studenckiej na Uniwersytecie, organizował obalenie władz ZKCz w porozumieniu z Miloszewiciem. Dzięki wpływowi Slobodana Miloševicia został premierem Czarnogóry w 1989 roku. Z czasem zajął pozycję przeciwną Miloševiciowi, domagając się większej niezależności dla Czarnogóry. W 1997 roku jego stanowisko wobec Miloševicia doprowadziło do rozłamu w DPS (odejście Bulatovicia, utworzenie SNP). W tym samym roku Djukanović został przewodniczącym swojej partii i wygrał wybory na prezydenta Czarnogóry. W czasie wojny o Kosowo pozwolił parlamentowi Czarnogóry na ogłoszenie neutralności. W 2000 roku wezwał czarnogórskich wyborców do bojkotu wyborów jugosłowiańskich (prezydenckich i parlamentarnych). W razie pozostawania Miloševicia na urzędzie prezydenta FRJ, sugerował przeprowadzenie referendum na temat niezależności Czarnogóry. Uznał zwycięstwo Vojislava Koštunicy. Djukanović nie odegrał poważniejszej roli w wydarzeniach, które doprowadziły do obalenia reżimu Miloševicia. Po zaprzysiężeniu Koštunicy na prezydenta, nie uznał go za głowę państwa jugosłowiańskiego.
 
SNP - Socijalisticka narodna partija
 
Predag Bulativić - urodzony 16.07.1956, w Kolasinie (Czarnogóra). Żonaty, trzy córki
Edukacja: W latach 1976 – 1980 studia na wydziale mechanicznym Uniwersytetu w Podgoricy 1972 – 1976 szkoła średnia w Podgoricy
Od 24 lutego 2001 do klęski wyborczej 2006 roku Przewodniczący Socjalistycznej Partii Ludowej Czarnogóry
1976–1980 Działalność w organizacjach uniwersyteckich
1982 – 1984 Sekretarz Czarnogórskiej Organizacji Młodych
1985 –1989 Zatrudniony  w Fabryce silników w Podgoricy
od czerwca 1989 profesjonalna działalność polityczna
1990 – 1992 Członek zgromadzenia republikańskiego
1992 –1997 Przewodniczący Demokratycznej Partii Socjalistów i przewodniczący DPS w Podgoricy
1996 –1998 Członek Zgromadzenia Republikańskiego
1997 - 2001 Po rozpadzie DPS został wybrany na wiceprzewodniczącego SNP
2001 – 2002 Członek Zgromadzenia Republikańskiego i Parlamentu Federalnego
2002–2004 Członek Zgromadzenia Republikańskiego
 
Mojmir/Momir Bulatović – urodzony 21 września 1956 roku, w Belgradzie, jako dziecko czarnogórców. Studiował nauki ekonomiczne w Titogradzie (czyli Podgoricy), potem pracował na uczelni jako asystent. Do Komunistycznej Partii Jugosławii wstąpił w 1974 roku, przew. Organizacji partyjnej na Uniwersytecie, organizował obalenie władz ZKCz w porozumieniu z Miloszewiciem, od 1989 roku stał na czele Związku Komunistów Czarnogóry, później DPS. Prezydent Czarnogóry w latach 1990 – 1997. Ściśle współpracował z Serbią, szczególnie z Miloševiciem. Poparł Serbię w wojnie w Chorwacji i w Bośni. Przyczynił się do powstania Federacyjnej Republiki Jugosławii (tzw. Nowej Jugosławii) w 1992 roku. W 1997 roku na fotelu przewodniczącego DPS zastąpił go Djukanović, Bulatović odszedł, zakładając SNP. Przegrał wybory prezydenckie w 1997 roku. W maju 1998 roku został premierem FRJ, na skutek intryg Miloševicia, który tym samym pozbawił tego stanowiska Radoje Konticia, zaufanego Djukanovicia. Nie odegrał istotnej roli w wydarzeniach, które doprowadziły do obalenia Miloševicia.
 
NS - Narodna stranka
 
Dragan Šoć - urodzony  w 20.01.1957 roku w Cetynii, żonaty, ukończył studia prawnicze na uniwersytecie w Podgoricy  w 1983 roku, poseł do parlamentu republiki Czarnej Góry i Parlamentu Federalnego, sprawował funkcję ministra prawa.
 
Novak Kilibarda – doktor lingwistyki. Założyciel i do niedawna przewodniczący.
 
LSCG - Liberalni savez Crne Gore
 
Miodrag Živković - urodzony  20 września 1957 roku w Kotorze. Ukończył studia prawnicze w 1981 roku.  W latach 1982 – 1990 pracował w sądzie, w 1990 otworzył prywatną kancelarię, którą prowadzi do 1998 roku. Karierę profesjonalnego polityka rozpoczął w 1991 roku, jako delegat LSCG do rady miejskiej Kotoru. W 1994 roku został wybrany przewodniczącym LSCG w okręgu kotorskim. Po ustąpieniu dotychczasowego lidera Slavko Petrovicia w 1998 roku staje na czele czarnogórskich liberałów.
 
SDP - Socijaldemokratska partija
 
Ranko Krivokapić - urodzony 17 sierpnia 1961 roku w Kotorze, żonaty, prawnik z wykształcenia – ukończył wydział prawa na uniwersytecie w Belgradzie. Delegat do Skupsztiny CG (1989-1990), pełnił funkcję vice przewodniczącego Socjalistycznej Partii CG;  Od 1996 roku wiceprzewodniczący SDP CG; poseł w Skupsztinie Republiki Czarnej Góry (1998 – 2001 i 2001 - ).Obecnie przewodniczący SDP CG.
 
Miodrag Ilicković - urodzony 13.09.1956 w Kotorze. Ukończył szkolę podstawową i gimnazjum w Cetynii. Absolwent wydziału prawa na Uniwersytecie w Podgoricy. Żonaty, jedna córka.
 
Rifat Rastoder - urodzony 11.06.1950 w Bihorze. Z wykształcenia inżynier. Mistrz i trener karate Żonaty, ojciec dwójki dzieci.
 
Ivan Brajović - urodzony 09.03.1962 w Podgoricy. Jeden z założycieli Socjalistycznej Partii CG i Socjaldemokratycznej Partii CG. Ojciec dwójki dzieci.
 
SNS - Srpska Narodna Stranka
 
Andrija Mandić - urodzony w 1965. Ukończył Wydział Technologii i Metalurgii. W ostatnim rządzie jugosłowiańskim sprawował funkcję vice ministra ekonomii. Obecnie poseł Parlamentu Czarnogóry z ramienia SNS CG.
 
Goran Danilović  - urodzony w 1971 roku. Ukończył filozofię. Pracował w Radiu Svetigora, był założycielem dziennika Glas Podgorica. Obecnie poseł Parlamentu Czarnogóry z ramienia SNS CG.
 
Novak Radulović - urodzony w 1950. Ukończył Filozofię na Uniwersytecie Belgradzkim. Był posłem parlamentu Jugosłowiańskiego. Obecnie poseł Parlamentu Czarnogóry z ramienia SNS CG.
 
Dr. Novica Stanić - urodzony w 1950. Ukończył wydział medyczny na Uniwersytecie Belgradzkim, chirurg. Kilkakrotnie był posłem parlamentu jugosłowiańskiego. Obecnie poseł Parlamentu Czarnogóry z ramienia SNS CG.
 
Željko Šturanović - (ur. 31 stycznia 1960 w Nikšiciu) – premier Czarnogóry od 10 listopada 2006 do 29 lutego 2008, członek Demokratycznej Partii Socjalistów Czarnogóry (DPS, Demokratska Partija Socijalista Crne Gore), z pochodzenia Serb.
Šturanović w drugim gabinecie Milo Đukanovicia zajmował urząd ministra sprawiedliwości. Po wyborach parlamentarnych, wygranych przez partię DPS, 3 października 2006 Milo Đukanović ogłosił, iż nie będzie ubiegał się o stanowisko szefa rządu. Następnego dnia socjaliści wyznaczyli na urząd premiera Željko Šturanovicia. Jego kandydatura została dobrze przyjęta również przez opozycję, znaną ze swej ostrej krytyki wobec DPS.
Gabinet Šturanovicia został wybrany i zatwierdzony przez parlament 10 listopada 2006, głosami 42 do 28.
20 stycznia 2007 Šturanović gościł w Belgradzie, gdzie w czasie kampanii wyborczej przed wyborami parlamentarnymi poparł Partię Demokratyczną prezydenta Borisa Tadicia.
15 marca 2007, w imieniu rządu Czarnogóry, podpisał z Unią Europejską Porozumienie o Stabilizacji i Rozszerzeniu (Stabilization and Association Agreement).
W styczniu 2007 u Šturanovicia zdiagnozowano raka płuc. Sam Šturanović nie zrezygnował wówczas ze stanowiska i kontynuował swoją pracę. Dopiero rok później, 31 stycznia 2008 Šturanović podał się do dymisji, oświadczając, że jego terapia wymaga ograniczenia aktywności w sposób uniemożliwiający mu dalsze sprawowanie funkcji premiera. Na stanowisku pozostał do 29 lutego 2008, kiedy jego następca i zarazem poprzednik, Milo Đukanović, otrzymał zatwierdzenie nowego gabinetu w parlamencie.
 
Igor Lukšić (ur. 14 czerwca 1976 w Barze) − czarnogórski ekonomista i polityk, minister finansów Czarnogóry od 16 lutego 2004 do 29 grudnia 2010, wicepremier w latach 2008-2010. Premier Czarnogóry od 29 grudnia 2010 do 4 grudnia 2012 roku.
Igor Lukšić urodził się w 1976 w czarnogórskim mieście Bar, gdzie uczęszczał do szkoły podstawowej i średniej. W 1998 ukończył ekonomię na Uniwersytecie Czarnogóry w Podgoricy. W 2000 ukończył studia podyplomowe na tej uczelni. W 1999 studiował na Akademii Dyplomatycznej w Wiedniu. We wrześniu 2005 uzyskał tytuł doktora ekonomii. Lukšić mówi w języku angielskim, francuskim i włoskim. Jest żonaty, ma dwie córki. Jest członkiem Komitetu Nauk Ekonomicznych Czarnogórskiej Akademii Nauk. W 2001 opublikował tomik poezji i prozy.
W latach 1998-2000 pracował jako asystent ds. implementacji programu pomocowego Komisji Europejskiej "Obnova" w Ministerstwie Spraw Zagranicznych Czarnogóry. Od lutego 2000 do stycznia 2001 był doradcą ds. stosunków międzynarodowych Demokratycznej Partii Socjalistów Czarnogóry (DPS). Od stycznia do maja 2001 pełnił obowiązki sekretarza w Ministerstwie Spraw Zagranicznych.
W 2001 objął po raz pierwszy mandat deputowanego do Parlamentu Czarnogóry. W wyborach w 2002, 2006 oraz 2008 uzyskiwał reelekcję. Od marca 2003 do czerwca 2006 wchodził również w skład Parlamentu Serbii Czarnogóry. 16 lutego 2004 objął stanowisko ministra finansów w rządzie premiera Milo Đukanovića. Zachował je w dwóch kolejnych gabinetach: Željko Šturanovića (2006-2008) oraz od 2008 ponownie Đukanovića w randze wicepremiera. W 2006 został mianowany z ramienia rządu Czarnogóry gubernatorem w Banku Światowym i Europejskim Banku Odbudowy i Rozwoju.
Po rezygnacji Milo Đukanovića ze stanowiska premiera 21 grudnia 2010, został nominowany przez DPS kandydatem na urząd nowego szefa rządu. 24 grudnia 2010 prezydent Filip Vujanović nominował go na stanowisko premiera i powierzył misję sformowania rządu.
29 grudnia 2010 Igor Lukšić przedstawił skład swego gabinetu. Tego samego dnia uzyskał wotum zaufania od parlamentu. Premier Lukšić uznał za priorytet swego rządu otwarcie rozmów akcesyjnych z Unią Europejską, a także działania na rzecz poprawy opieki zdrowotnej, edukacji oraz opieki socjalnej. Byl premierem do 4.12.2012 roku.

Darko Pajovic – mlody polityk (1972 r.,Podgorica), profesor biologii, pracował dla UNESCO i róznych europejskich instytucji, aktywista NGO ekologicznych, mowi obcymi językami, pozycjonuje się jako nowa twarz polityki


 
 
Wyniki wyborów Parlamentarnych 2006 roku
 

Nazwa

głosy

%

mandaty (miejsca albanskie)

Koalicja na rzecz Europejskiej Czarnogóry (Coalition for a European Montenegro – Milo Đukanović – DPS–SDP (Коалиција за европску Црну Гору – Мило Ђукановић – ДПС-СДП))

164,737

48.62

39 (2)

Lista Serbska (Serbian List – Andrija Mandić (Српска листа – Андрија Мандић))

49,730

14,68

12

Koalicja Socjalistyczna Partia Ludowa Czarnogóry-Ludowa Partia Czarnogóry - Democratyczna Partia Serbska (SNP–NS–DSS Coalition: Socialist People's Party of Montenegro, People's Party and Democratic Serb Party (СНП–НС–ДСС – коалиција: Социјалистичка народна партија Црне Горе, Народна странка и Демократска српска странка))

47,683

14,07

11

Ruch na rzecz Zmian (Movement for Changes – We Can – Nebojša Medojević (Покрет за промјене – Можемо – Небојша Медојевић))

44,483

13,13

11

Liberałowie i Partia Bośniacka - Poprawki w przeszłości, prawo dla Przyszłości (Liberals and Bosniak Party – Correct in the Past, Right for the Future – Miodrag Miko Živković ("Либерали и Бошњачка странка – Исправни у прошлости, прави за будућност" – Миодраг Мико Живковић))

12,748

3,76

3

Unia Demokratyczna Albańczyków (UDSH – DUA Ferhat Dinosha (UDSH – ДУА Ферхат Диноша))

3,693

1,09

0 (1)

Albańska Alternatywa (Albanian Alternative – Gjergj Camaj (Албанска алтернатива – Alternativa Shqiptare – Ђерђ Чамај))

2,898

0,89

0 (1)

Koalicja Demokratyczny Sojusz Czarnogóry-Partia Demokratycznej Pomyślności (Coalition Democratic Alliance in Montenegro–Party of Democratic Prosperity – Mehmet Bardhi ("Коалиција: Демократски савез у Црној Гори–Партија демократског просперитета – Мехмед Бардхи"))

4,373

1,29

0 (1)

 
Wyniki wyborów Parlamentarnych 2009 roku

Nazwa

głosy

%

mandaty (miejsca albanskie)

Europejska Czarnogóra  (European Montenegro – Milo Đukanović (Европска Црна Гора – Мило Ђукановић))

168,290

51.94

47 (1)

Socjalistyczna Partia Ludowa Czarnogóry (SNP – Socialist People's Party of Montenegro – Srđan Milić (СНП – Социјалистичка народна партија Црне Горе – Срђан Милић))

54,545

16.83

16

Nowa Serbska Demokracja koalicja NOVA (New Serb Democracy – Andrija Mandić (Нова српска демократија – Андрија Мандић))

29,885

9.22

8

Ruch na rzecz Zmian (Movement for Changes – We Can – Nebojša Medojević (Покрет за промјене – Можемо – Небојша Медојевић))

19,546

6.03

5

Unia Demokratyczna Albańczyków (UDSH – DUA Ferhat Dinosha (UDSH – ДУА Ферхат Диноша))

4,747

1.46

0 (1)

Nowa Siła Demokratyczna FORCA – Nazif Cungu (ФОРЦА – Назиф Цунгу)

2,939

1.91

0 (1)

Lista Albańska: Liga Demokratyczna w Czarnogórze i Albańska Alternatywa (Albanian List: Democratic League in Montenegro – Mehmet Bardhi & Albanian Alternative – Gjergj Camaj (Албанска листа – Lista Shqiptare: Демократски савез у Црној Гори – Lidhja Demokratike në Mal të Zi – Мехмет Бардли & Албанска алтернатива – Alternativa Shqiptare – Ђерђ Чамај))

2,898

0,89

0 (1)

“Koalicja Albańska - Perspektywa” ("Albanian Coalition – Perspective" („Албанска коалиција – Перспектива“ "Koalicioni Shqiptar – Perspektiva"))

2,619

0,81

0 (1)


Wyniki wyborów Parlamentarnych 2012 roku


N

Listy wyborcze

Glosy

 %

Mandaty

1.

Evropska Crna Gora

165.380

45,59

39

2.

Demokratski Front

82.773

22,82

20

3.

SNP

40.131

11,06

9

4.

Pozitivna Crna Gora

29.881

8,24

7

5.

Boszniacka stranka

15.124

4,17

3

6.

Srpska sloga

5.275

1,45

0

7.

FORCA
FORCA PËR BASHKIM – Genci Nimanbegu – Vasel Sinishtaj – Zana Sarvan

5.244

1,44

1

8.

Albanska koalicja

KOALICIONI SHQIPTAR:LIDHJA DEMOKRATIKE NË MAL TË ZI,PARTIA DEMOKRATIKE DHE ALTERNATIVA SHQIPTARE



3.824

1,05

1

9.

Srpski nacjonalni savez

3.085

0,85

0

10.

Albanska unia demokratyczna
UNIONI DEMOKRATIK I SHQIPTARËVE

2.848

0,79

0

11.

Hrvatska hradzanska inicjatywa

1.470

0,41

1

12.

Zajedno

1.384

0,38

0

13.

Albanska aljansa
ALEANCA RINORE E SHQIPTARËVE

531

0,14

0

Lista premierów od roku 2006, wszyscy są reprezentantami DPSCG


 
Željko Šturanović 2006.11.10 - 2008.02.29
Igor Lukšić            2010.12.29 – 2012.12.4

Milo Đukanović    2008.02.29 - 2010.12.29 i od 4.12.2012 – obecnie


Prezydenci (kadencja 5 letnia)
Mojmir Bulatović – 1990-1998

Milo Djukanović – 1998 - 2002



Filip Vujanović – 2002 -


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość