Strona główna

Dyrektywa rady 2002/57/we z dnia 13 czerwca 2002 r w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych I włóknistych


Pobieranie 0.49 Mb.
Strona1/8
Data19.06.2016
Rozmiar0.49 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8
DYREKTYWA RADY 2002/57/WE
z dnia 13 czerwca 2002 r.
w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych

RADA UNII EUROPEJSKIEJ,


uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 37,
uwzględniając wniosek Komisji,
uwzględniając opinię Parlamentu Europejskiego1,
po konsultacji z Komitetem Ekonomiczno-Społecznym,
a także mając na uwadze, co następuje:


  1. Dyrektywa Rady 69/208/EWG z dnia 30 czerwca 1969 r. w sprawie obrotu materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych2 została wielokrotnie zmieniona w istotny sposób3. Dla jasności i logicznego układu wymieniona dyrektywa wymaga ujednolicenia.




  1. Wytwarzanie roślin oleistych i roślin włóknistych zajmuje ważne miejsce w rolnictwie Wspólnoty.




  1. Zadowalające wyniki w uprawie roślin oleistych i roślin włóknistych w dużej mierze zależą od stosowania odpowiedniego materiału siewnego.




  1. Większa wydajność uprawy roślin oleistych i roślin włóknistych we Wspólnocie zostanie osiągnięta, jeśli przy wyborze odmian dopuszczonych do obrotu, Państwa Członkowskie zastosują jednolite i możliwie jak najbardziej rygorystyczne zasady. Wspólny katalog odmian gatunków roślin rolniczych został ustanowiony w dyrektywie Rady 2002/53/WE4.




  1. Istnieje potrzeba wprowadzenia jednolitego systemu kwalifikacji we Wspólnocie w oparciu o doświadczenie zdobyte podczas stosowania takich systemów w Państwach Członkowskich oraz wypracowanych w ramach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju. W kontekście konsolidacji rynku wewnętrznego, wspólnotowy system obejmujący wytwarzanie materiału siewnego z uwzględnieniem obrotu oraz obrotu wewnętrznego we Wspólnocie, nie powinien stwarzać Państwom Członkowskim możliwości stosowania jednostronnych odstępstw od zasad przyjętych w ramach systemu, w sposób, który mógłby utrudnić swobodny przepływ materiału siewnego w obrębie Wspólnoty.




  1. Z reguły materiał siewny roślin oleistych i włóknistych powinien zostać dopuszczony do sprzedaży jedynie, jeśli został urzędowo przebadany i zakwalifikowany jako elitarny materiał siewny lub kwalifikowany materiał siewny zgodnie z zasadami kwalifikacji. Wybór terminów „ elitarny materiał siewny” oraz „kwalifikowany materiał siewny” jest oparty na już istniejącej terminologii międzynarodowej. Powinno się umożliwić, z zastosowaniem szczególnych warunków, wprowadzenie na rynek wyhodowanego materiału siewnego z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny oraz materiał siewny o parametrach wymaganych.




  1. Przepisy wspólnotowe nie powinny mieć zastosowania do materiału siewnego przeznaczonego na wywóz do państw trzecich.




  1. W celu poprawy nie tylko genetycznej jakości wspólnotowych roślin oleistych i włóknistych, ale również ich zewnętrznych cech, należy ustanowić pewne wymagania, odnoszące się do czystości analitycznej oraz zdolności kiełkowania.




  1. W celu zapewnienia tożsamości materiału siewnego należy wprowadzić zasady wspólnotowe dotyczące opakowania, pobierania próbek, plombowania i sprzedaży. W tym celu, etykiety powinny zawierać szczegółowe dane niezbędne zarówno do urzędowej weryfikacji, jak i dla informowania użytkownika oraz powinny jasno pokazywać istotę wspólnotowej kwalifikacji kwalifikowanego materiału siewnego różnych kategorii.




  1. Należy określić zasady obrotu materiałem siewnym poddawanym obróbce chemicznej, nadającym się do upraw ekologicznych, jak również ochrony przez stosowanie na danym terenie odmian zagrożonych erozją genetyczną.




  1. Na pewnych warunkach i bez uszczerbku dla postanowień art. 14 Traktatu, należy przewidzieć dopuszczalne odstępstwa. Państwa Członkowskie korzystające z odstępstw powinny sobie wzajemnie pomagać w związku z przeprowadzeniem kontroli.




  1. W celu zapewnienia, że zarówno wymogi odnośnie jakości materiału siewnego, jak i przepisy mające na celu zapewnienie tożsamości są spełniane w sprzedaży, Państwa Członkowskie powinny przewidzieć właściwe mechanizmy kontrolne.




  1. Obrót materiałem siewnym, który spełnia te wymagania, bez uszczerbku dla postanowień art. 30 Traktatu, nie powinien podlegać żadnym ograniczeniom poza przewidzianymi w przepisach wspólnotowych.




  1. Z zachowaniem określonych warunków, materiał siewny rozmnażany w innym państwie z elitarnego materiału siewnego zakwalifikowanego w Państwie Członkowskim, powinien zostać zakwalifikowany jako materiał siewny rozmnażany w tym Państwie Członkowskim.




  1. Należy wprowadzić przepisy pozwalające na sprzedaż we Wspólnocie materiału siewnego roślin oleistych i włóknistych, które zostały zebrane w państwach trzecich jedynie, jeśli taki materiał siewny daje te same gwarancje co oficjalnie zakwalifikowany materiał siewny lub został oficjalnie zakwalifikowany jako materiał siewny handlowy na terenie Wspólnoty oraz jest zgodny z przepisami wspólnotowymi.




  1. W okresach, gdy występują trudności z zapewnieniem dostaw kwalifikowanego materiału siewnego różnych kategorii, materiał siewny o gorszej jakości powinien być czasowo dopuszczony do sprzedaży, a także materiał siewny odmian nie włączonych do wspólnego katalogu lub do krajowego katalogu odmian.




  1. W celu zharmonizowania metod technicznych kwalifikacji stosowanej w Państwach Członkowskich oraz w celu zapewnienia dokonywania porównań pomiędzy materiałem siewnym kwalifikowanym we Wspólnocie oraz materiałem siewnym pochodzącym z państw trzecich, należy ustanowić wspólnotowe testy porównawcze w Państwach Członkowskich pozwalające na coroczne przeprowadzanie kontroli post factum w odniesieniu do różnych kategorii „kwalifikowanego materiału siewnego”




  1. Pożądanym jest zorganizowanie tymczasowych doświadczeń w celu poszukiwania udoskonalonych alternatywnych rozwiązań dla niektórych przepisów ustanowionych w niniejszej dyrektywie.




  1. Jeśli niektóre gatunki materiału siewnego nie są zazwyczaj rozmnażane lub sprzedawane na terytorium danego Państwa Członkowskiego, powinny zostać wprowadzone przepisy zwalniające to Państwo Członkowskie z obowiązku stosowania niniejszej dyrektywy w odniesieniu do tych gatunków, zgodnie z procedurą Stałego Komitet ds. Nasion i Materiału Rozmnożeniowego dla Rolnictwa, Ogrodnictwa i Leśnictwa.




  1. Środki niezbędne do wdrożenia niniejszej dyrektywy powinny zostać przyjęte zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wykonywania uprawnień wykonawczych przyznanych Komisji5.




  1. Niniejsza dyrektywa nie może wpłynąć na zobowiązania Państw Członkowskich dotyczące terminów transpozycji dyrektyw wymienionych w załączniku VI, część B,

PRZYJMUJE NINIEJSZĄ DYREKTYWĘ:


Artykuł 1
Niniejsza dyrektywa stosuje się do produkcji w celu wprowadzania do obrotu oraz w celu obrotu we Wspólnocie materiałem siewnym roślin oleistych i włóknistych, przeznaczonym do produkcji rolnej, a nie do celów ozdobnych.
Dyrektywa nie ma zastosowania do materiału siewnego roślin oleistych i włóknistych przeznaczonego na wywóz do państw trzecich.
Artykuł 2
1. Dla celów niniejszej dyrektywy:
a) „obrót” oznacza sprzedaż, przechowywanie z zamiarem sprzedaży, oferowanie na sprzedaż oraz różnego rodzaju rozdysponowanie, dostawę lub przekazanie mające na celu handlowe wykorzystanie przez osoby trzecie, z wynagrodzeniem lub bez.
Obrót materiałem siewnym nie mający na celu handlowego wykorzystania danej odmiany, jak na przykład następujących czynności, nie uważa się za obrót:
- dostarczenie materiału siewnego do urzędowych badań i organom kontrolnym,


  • dostarczenie materiału siewnego usługodawcom w celu przetwarzania lub pakowania, z zastrzeżeniem, że dany usługodawca nie nabywa tytułu do dostarczonego w ten sposób materiału siewnego.

Dostarczenie materiału siewnego usługodawcom, pod pewnymi warunkami, w celu produkcji niektórych surowców rolniczych przeznaczonych do celów przemysłowych lub do rozmnożenia materiału siewnego do tegoż celu, nie jest uważane za obrót, jeżeli usługodawca nie nabywa tytułu ani do materiału siewnego dostarczonego w ten sposób, ani do plonów. Dostawca materiału siewnego dostarcza organom kwalifikującym egzemplarz odpowiednich części umowy zawartej z usługodawcą, która zawiera odpowiednie normy i warunki, które spełnia obecnie dostarczony materiał siewny.


Warunki stosowania niniejszego przepisu zostaną ustalone zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 46 ust. 2;
b) „rośliny oleiste i włókniste”: oznacza rośliny następujących rodzajów i gatunków:


Arachis hypogaea L.

Orzech ziemny

Brassica juncea (L.) oraz Czern. et Cosson

Gorczyca sarepska

Brassica napus L. (partim)

Rzepak ozimy i jary

Brassica nigra (L.) Koch

Gorczyca czarna

Brassica rapa L. var. silvestris (Lam.) Briggs

Rzepa

Cannabis sativa L.

Konopie

Carthamus tinctorius L.

Saflor

Carum carvi L.

Kminek zwyczajny

Glycine max (L.) Merr.

Soja zwyczajna

Gossypium spp.

Bawełna

Helianthus annuus L.

Słonecznik

Linum usitatissimum L.

Len zwyczajny

Papaver somniferum L.

Mak

Sinapis alba L.

Gorczyca biała;

c) „elitarny materiał siewny”: (odmiany inne niż mieszańce słonecznika) oznacza materiał siewny


(i) wyprodukowany pod nadzorem hodowcy, zgodnie z przyjętą praktyką zachowania danej odmiany;
(ii) przeznaczony do produkcji materiału siewnego kategorii „kwalifikowany materiał siewny”;
(iii) który, z zastrzeżeniem przepisów art. 22, spełnia warunki ustanowione w załącznikach I i II dla elitarnego materiału siewnego; i
(iv) który po urzędowym badaniu został uznany za odpowiadający wyżej wymienionym warunkom;

d) „elitarny materiał siewny” (mieszańce słonecznika):


1. „elitarny materiał siewny rodów wszczepionych” oznacza materiał siewny
(i) który, z zastrzeżeniem przepisów art. 5, spełnia warunki ustanowione w załącznikach I i II dla elitarnego materiału siewnego; oraz
(ii) który uznano za spełniający powyższe warunki w trakcie urzędowego badania.
2. „elitarny materiał siewny pojedynczych odmian mieszańca” oznacza materiał siewny
(i) który jest przeznaczony do produkcji trójliniowych odmian mieszańca lub podwójnych odmian mieszańca;
(ii) który, z zastrzeżeniem przepisów art. 5, spełnia warunki ustanowione w załącznikach I i II dla elitarnego materiału siewnego oraz
(iii) który uznano za spełniający powyższe warunki w trakcie urzędowego badania;
e) „kwalifikowany materiał siewny”: (rzepa, gorczyca sarepska, rzepak, konopie dwupienne, szafran, gorczyca czarna, kminek zwyczajny, słonecznik zwyczajny, mak, gorczyca biała) oznacza materiał siewny
(i) wyprodukowany bezpośrednio ze elitarnego materiału siewnego lub, na wniosek hodowcy, z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny, który spełnia, co zostało stwierdzone w wyniku urzędowego badania, warunki ustanowione w załącznikach I i II dla elitarnego materiału siewnego;
(ii) przeznaczony głównie do produkcji roślin oleistych i włóknistych;
(iii) który, z zastrzeżeniem przepisów art. 5 lit. b), spełnia warunki ustanowione w załącznikach I i II dla kwalifikowanego materiału siewnego;
(iv) który spełnia, co zostało stwierdzone w wyniku urzędowego badania, wyżej wymienione warunki;
- w przypadku warunków ustanowionych w załączniku I, uznano za spełniający te warunki bądź w wyniku urzędowych badań, bądź w ramach urzędowego nadzoru;
f) „kwalifikowany materiał siewny pierwszego rozmnożenia”: (orzech ziemny, konopie dwupienne, len, materiał siewny lnu, materiał siewny soi, bawełna) oznacza materiał siewny,
(i) który został wyprodukowany bezpośrednio ze elitarnego materiału siewnego lub, na wniosek hodowcy, z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny oraz który może spełnić wymogi i w trakcie urzędowego badania wykazano, że spełnia wymogi ustanowione w załącznikach I i II dla elitarnego materiału siewnego;
(ii) który jest przeznaczony do produkcji materiału siewnego bądź z kategorii „kwalifikowanego materiału siewnego pierwszego rozmnożenia”, bądź „kwalifikowanego materiału siewnego drugiego rozmnożenia”, bądź, gdzie stosowne, „kwalifikowanego materiału siewnego trzeciego rozmnożenia” lub dla celów innych niż produkcja roślin oleistych i włóknistych;
(iii) który spełnia warunki ustanowione w załącznikach I i II dla kwalifikowanego materiału siewnego oraz
(iv) - który uznano za spełniający powyższe warunki w trakcie urzędowego badania lub
- w przypadku warunków ustanowionych w załączniku I, uznano za spełniający te warunki bądź w wyniku urzędowych badań, bądź w ramach urzędowego nadzoru;
g) „kwalifikowany materiał siewny, drugiego rozmnożenia”: (orzech ziemny, len, materiał siewny lnu, materiał siewny soi, bawełna) oznacza materiał siewny,
(i) który został wyprodukowany bezpośrednio z elitarnego materiału siewnego lub, na wniosek hodowcy, z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny oraz który może spełnić wymogi oraz w odniesieniu do którego w trakcie urzędowego badania wykazano, że spełnia wymogi ustanowione w załącznikach I i II dla elitarnego materiału siewnego;
(ii) który jest przeznaczony do celów innych niż produkcja materiału siewnego roślin oleistych i włóknistych, bądź, gdzie stosowne, który jest przeznaczony do produkcji materiału siewnego kategorii „kwalifikowany materiał siewny trzeciego rozmnożenia”;
(iii) który spełnia warunki ustanowione w załącznikach I i II dla kwalifikowanego materiału siewnego oraz
(iv) - który uznano za spełniający powyższe warunki w trakcie urzędowego badania lub
- w przypadku warunków ustanowionych w załącznikach I, uznano za spełniający te warunki bądź w wyniku urzędowych badań, bądź w ramach urzędowego nadzoru;
h) „kwalifikowany materiał siewny, drugiego rozmnożenia” (konopie dwupienne): oznacza materiał siewny,
(i) który został wyprodukowany bezpośrednio z kwalifikowanego materiału siewnego pierwszego rozmnożenia, który został ustanowiony i urzędowo skontrolowany w szczególnym celu produkcji kwalifikowanego materiału siewnego drugiego rozmnożenia;
(ii) który jest przeznaczony do produkcji konopi zbieranych w okresie kwitnienia;
(iii) który spełnia warunki ustanowione w załącznikach I i II dla kwalifikowanego materiału siewnego oraz
(iv) - który uznano za spełniający powyższe warunki w trakcie urzędowego badania lub
- w przypadku warunków ustanowionych w załączniku I, uznano za spełniający te warunki bądź w wyniku urzędowych badań, bądź w ramach urzędowego nadzoru;
i) „kwalifikowany materiał siewny trzeciego rozmnożenia”: (len, siemię lniane) oznacza materiał siewny,
(i) który został wyprodukowany bezpośrednio ze elitarnego materiału siewnego lub, na wniosek hodowcy, z pokoleń wcześniejszych niż elitarny materiał siewny oraz który może spełnić wymogi oraz w odniesieniu do którego w trakcie urzędowego badania wykazano, że spełnia wymogi ustanowione w załącznikach I i II dla elitarnego materiału siewnego;
(ii) który jest przeznaczony do celów innych niż produkcja materiału siewnego roślin oleistych i włóknistych;
(iii) który spełnia warunki ustanowione w załącznikach I i II dla kwalifikowanego materiału siewnego oraz
(iv) - który uznano za spełniający powyższe warunki w trakcie urzędowego badania lub
- w przypadku warunków ustanowionych w załączniku I, uznano za spełniający te warunki bądź w wyniku urzędowych badań, bądź w ramach urzędowego nadzoru;
j) „handlowy materiał siewny”: oznacza materiał siewny,
(i) który zidentyfikowano jako należący do danego gatunku;
(ii) który, z zastrzeżeniem przepisów art. 5 lit. b), spełnia warunki ustanowione w załączniku II dla handlowego materiału siewnego oraz
(iii) który uznano za spełniający powyższe warunki w trakcie urzędowego badania;
k) „działania urzędowe”: oznacza działania podjęte
(i) przez władze państwowe bądź
(ii) przez wszystkie osoby prawne podlegające prawu publicznemu lub prawu prywatnemu, działające z upoważnienia państwa, bądź
(iii) w przypadku działań pomocniczych, które również podlegają kontroli państwowej, przez wszelkie osoby fizyczne należycie w tym celu zaprzysiężone,
pod warunkiem, że osoby wymienione w pkt. ii) i iii) nie czerpią żadnych osobistych korzyści z tych działań.
2. Zmiany dokonywane na liście gatunków określonej w ust. 1 lit. b) są wprowadzane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 25 ust. 2.
3. Różne rodzaje odmian, w tym komponenty, zaakceptowane do kwalifikacji zgodnie z przepisami niniejszej dyrektywy mogą być określone i zdefiniowane zgodnie z procedurą, ustanowioną w art. 25 ust. 2.
4. Państwa Członkowskie mogą:
a) w przypadku lnu lub materiału siewnego lnu zawrzeć kilka generacji w kategorii elitarnego materiału siewnego oraz podzielić tę kategorię na generacje;
b) zapewnić, by urzędowe badania sprawdzające zgodność z warunkami ustanowionymi w załączniku II część I ust. 4 dla odmiany Brassica napus nie były przeprowadzane na wszystkich partiach w trakcie kwalifikacji, chyba że istnieje wątpliwość czy spełniono warunki.
5. Jeśli przeprowadzane są badania pod nadzorem urzędowym określone w ust. 1 lit. e) pkt. iv) tiret drugie, ust. 1 lit. h) pkt. iv) tiret drugie oraz ust. 1 lit. j) pkt. iv) tiret drugie powinny zostać spełnione następujące wymogi:
a) inspektorzy:
(i) posiadają odpowiednie kwalifikacje techniczne;
(ii) nie czerpią żadnych osobistych korzyści z przeprowadzenia kontroli;
(iii) posiadają urzędowe licencje wydane przez organ kwalifikujący materiał siewny w danym Państwie Członkowskim, a licencjonowanie obejmuje bądź zaprzysiężenie inspektorów bądź podpisanie przez inspektorów zobowiązania do przestrzegania zasad urzędowego przeprowadzania badań;
(iv) przeprowadzają kontrole pod nadzorem urzędowym zgodnie z zasadami mającymi zastosowanie do urzędowego badania;
b) materiał siewny będący przedmiotem kontroli jest wyhodowany z materiału siewnego, który został poddany urzędowej kontroli post factum, której wyniki okazały się zadowalające:
c) proporcja materiału siewnego zbóż jest sprawdzana przez inspektorów urzędowych. Proporcja ta wynosi 10 % dla zbóż samopylnych i 20 % dla zbóż zapylanych krzyżowo lub dla tych gatunków, dla których Państwa Członkowskie zapewniają laboratorium urzędowe do testowania materiału siewnego z zastosowaniem procedur morfologicznych, fizjologicznych oraz, gdzie stosowne, biochemicznych w celu zidentyfikowania odmiany i ustalenia czystości wynoszącej odpowiednio 5 % i 15 %;
d) proporcja próbek pobieranych z partii materiału siewnego, zebranych z roślin nasiennych jest ustalana dla urzędowego badania post factum, a gdzie stosowne, dla laboratorium urzędowego testującego materiał siewny w odniesieniu do tożsamości i czystości odmian.
Państwa Członkowskie ustalają kary, które mają zastosowanie w przypadku naruszenia zasad wymienionych w pierwszym akapicie, regulujących przeprowadzanie badań pod nadzorem urzędowym. Przewidziane kary muszą być skuteczne, proporcjonalne do naruszenia i odstręczające. Kary mogą obejmować wycofanie uznania, określonym w lit. a) pkt. iiii) pierwszego akapitu, licencjonowanym inspektorom, którzy uznani zostaną za winnych umyślnego lub spowodowanego zaniedbaniami naruszenia zasad rządzących badaniami urzędowymi. Wszelka kwalifikacja badanego materiału siewnego zostanie unieważniona w przypadku takiego naruszenia, chyba że możliwe jest wykazanie, że materiał siewny wciąż spełnia odpowiednie wymogi.


  1. Dalsze działania, które mają zastosowanie przy przeprowadzaniu badań pod nadzorem urzędowym mogą być podjęte zgodnie z procedurą, określoną w art. 25 ust. 2.

Dopóki nie zostaną zatwierdzone takie środki, warunki określone w art. 2 decyzji Komisji 89/540/EWG6 mają zastosowanie.


Artykuł 3
1. Państwa Członkowskie zapewniają, że materiał siewny:
Brassica napus L. (partim)
Brassica rapa L. var. silvestris (Lam.) Briggs
Cannabis sativa L.
Carthamus tinctorius L.
Carum carvi L.
Gossypium spp.
Helianthus annuus L.
Linum usitatissimum L. (partim) - len, siemię lniane
nie może być wprowadzony na rynek, jeśli nie został zakwalifikowany urzędowo jako „elitarny materiał siewny” lub „kwalifikowany materiał siewny”.
2. Państwa Członkowskie zapewniają, że materiał siewny roślin oleistych i włóknistych innych niż wymienione w ust. 1 nie może być wprowadzony na rynek, jeśli nie został zakwalifikowany urzędowo jako „elitarny materiał siewny” lub „kwalifikowany materiał siewny” lub jeśli nie jest handlowym materiałem siewnym.
3. Możliwe jest zapewnienie, że zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 25 ust. 2, po określonych datach materiał siewny roślin oleistych i włóknistych innych niż wymienione w ust. 1 nie może być wprowadzony na rynek, jeśli nie został urzędowo zakwalifikowany jako „elitarny materiał siewny” lub „kwalifikowany materiał siewny”.
4. Państwa Członkowskie zapewniają, że badania urzędowe są przeprowadzane zgodnie z obecnie obowiązującymi międzynarodowymi metodami, o tyle, o ile takie metody istnieją.

  1   2   3   4   5   6   7   8


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość