Strona główna

Dzień I dynamika do spotkania 1 – Kochać to nie znaczy zawsze to samo


Pobieranie 70.76 Kb.
Data20.06.2016
Rozmiar70.76 Kb.
ŚPIEWAĆ KAŻDY MOŻE”

REKOLEKCJE EWANGELIZACYJNE

PRZED I°

DZIEŃ I




Dynamika do spotkania 1 – Kochać to nie znaczy zawsze to samo.




Piramida wartości naszego życia


Każdy będzie wykonywał to ćwiczenie indywidualnie, nie będziemy później tego na głos czytać ani nikomu pokazywać, ponieważ jest to sprawa osobista. Nie obawiajmy się więc maksymalnej szczerości względem samych siebie.

Przed rozpoczęciem tego zadania chciejmy się pomodlić o wielkie światło i ducha prawdy. Prośmy też, abyśmy byli bardzo szczerzy i uczciwi, robiąc to ćwiczenie; abyśmy mieli odwagę uznać i przyjąć to, co Pan Bóg zechce nam powiedzieć o nas samych.

Przygotujmy sobie najpierw kilkanaście, a może nawet kilkadziesiąt małych karteczek – skrawków papieru. Następnie chciejmy w sposób bardzo spontaniczny wypisywać na tych karteczkach to, co jest dla nas ważne w życiu. Róbmy to bardzo odruchowo, spontanicznie. Nie zastanawiajmy się zbyt długo nad tym, co winniśmy wymienić. Spontaniczność jest bardzo ważnym elementem tego ćwiczenia. Im mniej będziemy myśleć w tej części ćwiczenia, tym może być ono prawdziwsze. Zachęcam, aby wpisywać wszystkie ważne sprawy, problemy. Nie tylko te piękne, którymi moglibyśmy się pochwalić przed innymi, ale także te brzydkie, których moglibyśmy się wstydzić. Trzeba nam zauważyć to wszystko w naszym życiu, o czym często myślimy, na czym przyłapujemy się w naszych marzeniach, snach. Zauważmy także to, czego się obawiamy, do czego jesteśmy kuszeni, od czego uciekamy. Wszystkie te sprawy są ważne, ponieważ zajmują nasze serce, zabierają nam czas i energię.

W drugiej części tego ćwiczenia prośmy najpierw o przenikliwość i jasność naszego poznania.

Teraz podzielmy karteczki na dwie grupy. Do pierwszej z nich zaliczmy wszystkie te sprawy, problemy, które są zorientowane na nas samych, do drugiej te, które dotyczą zaangażowania w sprawy i problemy innych ludzi. Chodzi o to, byśmy zobaczyli, ile miejsca na naszej mapie życia zajmuje nasza osoba, a ile – wszyscy pozostali ludzie.

Następnie chciejmy ułożyć z tych wszystkich małych karteczek, jakby z małych cegiełek, piramidę wartości. Zacznijmy od wartości najmniej liczących się w życiu. Co jest dla mnie najmniej ważne? Czemu najmniej poświęcam czasu, energii, myśli, uczuć? Na nich ułożymy wartości, które zajmują więcej uwagi, sił i czasu. I tak stopniowo kładźmy przygotowane cegiełki coraz wyżej. Im wyżej chcemy położyć jakąś wartość, tym głębiej chciejmy sobie uzasadnić, że jest to jej miejsce. Zwróćmy jednak uwagę, by nasza hierarchia wartości nie miała charakteru życzeniowego i intelektualnego. Winna ona odzwierciedlać nasz aktualny stan ducha; winna opisywać stan serca. Kończąc to ćwiczenie, polećmy Bogu jego owoce. Prośmy, byśmy coraz bardziej świadomie i w sposób bardziej zaangażowany odpowiadali sobie na podstawowe pytanie o to, co jest dla nas w życiu najważniejsze.




Niewłaściwe przeżywanie miłości

Kochać to nie znaczy zawsze to samo

Właściwe przeżywanie miłości







1.Kochać to nie znaczy zawsze to samo
2.Można kochać tak lekko, można kochać bez granic
3.Kochać, żeby zawsze i wszędzie być razem
4.Wierzyć, że jest dobrze, gdy jesteśmy sami.
5. Kochać to nie znaczy zawsze to samo
6.Kiedy jesteś daleko, kochasz przecież inaczej
7.A kiedy pragniesz tak mocno, żebyś nie żałował.
8.Kiedy jesteś daleko, możesz wszystko stracić.
9.A kiedy przyjdzie na ciebie czas, przyjdzie czas na ciebie
10.Porwie cię wtedy do góry tak, wysoko cię uniesie.
11.Lecz nagle możesz zacząć spadać w dół, to już nie to samo.
12. Kochać to nie znaczy zawsze to samo.
13.Trzeba stale uważać, żeby kogoś nie zranić.
14.Nie tak łatwo jest kochać.
15.Nie tak łatwo być razem
16.Kiedy wszystko najlepsze dawno już za nami.






Temat: Anatomia miłości


Cel: przyjrzenie się prawdziwej i fałszywej miłości

Pomoce: tabelka „Kochać to nie znaczy zawsze to samo”- materiały pomocnicze

Modlitwa:

  1. Dziś zastanowimy się nad różnymi aspektami miłości, przeprowadzimy anatomię miłości.

  • Zadajemy uczestnikom pytanie: „Czym jest anatomia?”

Rozmawiając o miłości będziemy dotykać różnych jej aspektów, będziemy dyskutować nad jej pozytywnymi i negatywnymi aspektami. Nie stworzymy jednolitej definicji miłości, będziemy nakreślać ją plamami.

  1. W naszym rozważaniu o miłości posłużymy się piosenką De Mono „Kochać to nie znaczy zawsze to samo”. Znajduje się ona w tabelce, w której zamieścimy wnioski wynikające z naszej dyskusji, a dotyczące właściwego i niewłaściwego przeżywania miłości. (rozdajemy tabelkę każdemu uczestnikowi)

  2. Dyskusja w oparciu o tekst piosenki. Po wyciągnięciu wniosków, uczestnicy wpisują je w odpowiednie rubryki w tabeli.

  • Wers. 1

  • Na podstawie karteczek z piramidy wartości naszego życia zastanówcie się dlaczego „kochać to nie znaczy zawsze to samo”?

  • Wers 2

  • Posługując się porannym ćwiczeniem „piramida” wartości i przykładami z życia powiedzcie jak rozumiecie pojęcie miłości lekkiej i miłości bez granic?

  • Wers 3, 4

  • Jak to się dzieje, że zakochujemy się w danej osobie, kiedy wkoło są tysiące innych, nieznanych nam osób?

  • Co to znaczy „kochać, aby wszędzie i zawsze być razem”?

  • Kiedy możemy powiedzieć, że wynika to z altruizmu, a kiedy z egoizmu?

  • Co to znaczy sami ze sobą i sami we dwoje (w miłości potrzebna jest przestrzeń)

  • Wers 6,8

  • W czym inna jest miłość na odległość od miłości nie na odległość?

  • Jaka powinna być miłość, aby przetrwała próbę odległości?

  • Wers 7

  • Co jest niebezpieczne w kochaniu? (egoizm)

  • Dlaczego? (bo zaślepia, każe szukać kogoś idealnego, skrojonego według naszych potrzeb)

  • Wers 11

  • Czy w poszukiwaniu miłości potrzebny jest realizm? Na ile w poszukiwaniu miłości warto kierować się realizmem?

  • Jakie znaczenie w miłości ma pożądanie?

  • Jakie są granice pożądania? Po co te granice, czy są potrzebne. Do czego?

  • Wers 13

  • W jakich sytuacjach czujemy się zranieni w miłości?

  • Jak sobie z tym radzić?

  • Jaka nasza postawa może zaprzepaścić miłość? (skrajna nieufność) Dlaczego?

  • Na ile można zaufać drugiej osobie? Czy w miłości istnieje granica zaufania?

  • Wers 9

  • Jak skomentowalibyście zdanie: „miłość dotyka każdego”?

  • Jakie zatem widzicie rodzaje miłości? (matczyna, kobiety do mężczyzny, braterska, itp.)

  • Wers 13

  • Jaki jest według was warunek prawdziwej miłości?

  • Wers 14-15

  • Jakie widzicie trudności w kochaniu i w byciu razem? Czy miłość bez zranienia jest możliwa?

  • Jak można radzić sobie z tymi trudnościami? (Tak kochać, by złe rzeczy przyjmować i wspólnie je rozwiązywać; przezwyciężać zazdrość)

  • Wers 13-15

  • Co jest jeszcze ważne w miłości, aby była trwała, scementowana i wartościowa dla obu stron? (wierność)

  • Czym jest wierność.

  • W czym przejawia się trud bycia wiernym?

  • Wers 16

  • Jak myślicie, co jest najlepsze w miłości?

  • Zastanówmy się, co się dzieje, kiedy takie wyobrażenia wypływają z egoistycznych pragnień osoby?

  1. Po naszej dyskusji warto zobaczyć, jak ukazana jest miłość w Piśmie Świętym. Przyjrzyjmy się Słowu Bożemu-Hymn o miłości – 1 Kor 13, 4-8

  • Jaka jest miłość według słów hymnu? (to miłość doskonała)

  • Wymieńmy cechy miłości i porównajmy wersy 1 Kor 13, 4-8 z punktami tabelki dotyczącymi właściwego przeżywania miłości. (Wpisujemy wersy z 1 Kor 13,4-8 do ostatniej kolumny tabelki.

  • Kiedy osiągnąć można takie cechy w miłości? (kiedy jest dojrzała)

  • Co Słowo Boże chce nam powiedzieć o naszej miłości? (że na prawdziwej miłości się nie zawiodę)

  • Dlaczego warto wierzyć Bogu gdy poucza nas o miłości i innych sytuacjach z życia? (Bo tak jak w tym wypadku widzimy zgodność doświadczenia życiowego z Jego słowem).

Modlitwa


Dziękczynienie z powierzeniem się Bogu.
DZIEŃ II

Bartosiewicz Skłamałam
Cel: Zrozumienie, że na grzechu nie można budować dobra – wbrew opinii, że cel uświęca środki.

Pomoce: tekst piosenki, szklanka z czystą wodą i mała ilość atramentu. Kartka i coś do pisania dla każdego uczestnika.


  1. Wstęp: modlitwa

  2. Analiza treści piosenki: animator rozdaje kartki ze słowami piosenki i prowadzi dyskusję:

  • Co zrobiła bohaterka piosenki?

  • Dlaczego skłamała? Co chciała osiągnąć?

  • Co oznaczają słowa: „skłamałam niewinnie”? Czy można niewinnie skłamać?

  • Co możemy powiedzieć o jej związku z ukochanym na podstawie słów: „nie dowiesz nigdy się, co prawdą, a co kłamstwem jest”?

  • W jaki sposób chce ona traktować ukochanego?

  • Jak czuje się bohaterka piosenki po popełnieniu kłamstwa? (skruszona nie jestem, niczego nie wstydzę się)

  • Co mówią nam o niej słowa: „sama w swych kłamstwach gubię się”.

  • Czy zgadzacie się z jej zdaniem: „kto kłamstwa raz nauczony jest, kłamstwem ma skażoną krew”? Uzasadnijcie swoją odpowiedź.

  • Na jakiej wartości bohaterka chce budować swoje życie?

  • Dlaczego świadomie wybiera kłamstwo?

  • W piosence kobieta skłamała, ponieważ chciała zyskać miłość mężczyzny. Czy znacie z waszego otoczenia (środków masowego przekazu itp.) ludzi, którzy zrobili coś złego, by w ten sposób uzyskać jakieś dobro? Opowiedzcie o nich (np. ktoś jest nieuczciwy w szkole, ponieważ chce zyskać lepszy stopień).


Dynamika: animator bierze szklankę czystej wody i atrament (najlepiej w wiecznym piórze). Zrobimy teraz doświadczenie. Wpuszczę do tej szklanki tylko maleńką kropelkę atramentu. Co się stało z czystą wodą? (Cała się zabarwiła). Ta szklanka symbolizuje sumienie, a atrament – zło.

  • Co możemy powiedzieć na podstawie tego doświadczenia o wpływie „małego zła” na nasze sumienie?

  • Czy można dopuścić się małego, „niewinnego” zła, by osiągnąć dobro?

  • Co w związku z tym myślicie o znanym powiedzeniu: „cel uświęca środki”?




  1. Biblia:

- Co Pismo św. mówi o kłamstwie? - J 8,44

  • Kto jest ojcem kłamstwa?

  • Co jest przeciwieństwem kłamstwa? (prawda)

  • Jaką moc ma prawda? – J 8,32-36

  • Dlaczego w takim razie kłamstwo jest złem? (człowiek staje się niewolnikiem grzechu)

  • W jakich sytuacjach życiowych ludzie czują się zniewoleni? Podajcie konkretne przykłady.

  • W jakich sytuacjach życiowych wy czujecie się zniewoleni? Co was zniewala?


Dynamika „Brama do wolności”:

  • Opiszcie teraz, jak wyglądałby w waszym życiu stan idealnej wolności (animator rozdaje kartki). Narysujcie na tych kartkach wielką, otwartą bramę – to brama do wolności. Potem wpiszcie w tej bramie, co byłoby znakiem waszej wolności (piszecie tak, jak chcecie i czujecie; można wymieniać zarówno określone sytuacje np.: „nie muszę się uczyć”, jak i postawy, zdolności, osoby itp.). Macie 5 minut.

  • Następnie analizujemy nasze rysunki. W czym są podobne? Czym się różnią? Dlaczego uważacie, że te wartości poprowadziłyby was do wolności? (Każdy objaśnia swój rysunek).

  • Jak czuliby się ludzie obok was, gdybyście realizowali tak pojętą wolność?

  • Jak wyglądałby świat, gdyby wszyscy ludzie właśnie tak realizowali wolność, jak napisaliście na kartkach?

  • Jakie są realne możliwości przekroczenia przez was tej bramy do wolności?

Teraz na drugiej stronie kartki narysujemy taką samą bramę i uzupełnimy ją propozycją Pana Jezusa. Które słowo wpiszemy samym centrum bramy? J 8,32 – prawda.



Musimy opisać tę prawdę, jaką objawia nam Pismo św. Podzielmy bramę na dwie części i z lewej strony wpiszemy zdania, które sformułujemy po przeczytaniu każdego z cytatów:

  • Rdz 1,26-27 – co wpiszemy w bramie pod słowem prawda? – np.: Jestem stworzony przez Boga na Jego podobieństwo. Moje istnienie ma sens.

  • J 3,16-17 – Jestem kochany przez Boga, który chce mnie zbawić.

  • J 10,11 – Chrystus oddał za mnie swoje życie.

  • J 15,12-15 – Chrystus nazywa mnie przyjacielem i chce, bym wszystkie moje relacje międzyludzkie opierał na miłości.

  • J 11,25 – Chrystus obiecuje mi życie wieczne.

Prawda, która wyzwala:

  • Moglibyśmy jeszcze wiele innych zdań z Biblii umieścić w naszej bramie do wolności. Odpowiedzmy teraz, dlaczego Chrystusowa prawda ma moc wyzwolenia człowieka i z czego wyzwala? Wpiszmy to z prawej strony bramy obok poszczególnych zdań:

  • Jestem stworzony przez Boga na Jego podobieństwo. Moje istnienie ma sens. Z czego wyzwala ta prawda? (Ta prawda wyzwala od poczucia bezsensowności istnienia, od poczucia, że żyję z przypadku i bez celu. Daje też świadomość godności każdemu – nawet kalekim, chorym, biednym itp. Wszyscy nosimy w sobie obraz Boga).

  • Jestem kochany przez Boga, który chce mnie zbawić – z czego wyzwala ta prawda? Z poczucia braku miłości. Daje świadomość bycia kochanym przez samego Boga.

  • Chrystus oddał za mnie swoje życie – w jaki sposób wyzwala ta prawda? Pokazuje, że Bóg mnie ukochał, przeszedł przez cierpienie; cierpienie w życiu ma sens. Wyzwala z lęku przed bezsensem cierpienia.

  • Chrystus nazywa mnie przyjacielem i chce, bym wszystkie moje relacje międzyludzkie opierał na miłości – w jaki sposób wyzwala ta prawda? Oducza nas egoizmu i sprawia, że świat staje się ludzki.

  • Chrystus obiecuje mi życie wieczne – z czego wyzwala ta prawda? Z jednego z największych naszych lęków – lęku przed śmiercią.



  • Podsumujmy: Dlaczego Boża prawda wyzwala? (Bo objawia człowiekowi jego prawdziwą wielkość jako dziecka Bożego i mówi o Bogu, który go ukochał odwieczną miłością. Nie uczy łatwizny życiowej, ale staje się mocą do dźwigania cierpienia i godnego przeżycia swojego istnienia. Uwalnia od lęków i poczucia bezsensu; jest aktualna dla wszystkich, a nie tylko dla wybranych).


Boża wolność a grzech:

  • To propozycja Pana Jezusa. Podajcie teraz przykłady ludzi, którzy swoje szczęście budują na grzechu (np. kradną, żeby osiągnąć wysoką stopę życiową itp.)

  • Popatrzcie na propozycję Chrystusa i odpowiedzcie, który z tych aspektów wolności są oni w stanie wypracować własnymi siłami?

  • A którego nie są w stanie w żaden sposób wypracować? (np. nie uwolnią się od lęku przed śmiercią)

  • Dlaczego tej bramy do wolności Bożej nie da się w takim razie przekroczyć przez grzech? J 8,34 (grzech zniewala, upodla człowieka; sprzeciwia się wolności)

  • Dlaczego tej bramy nie da się przekroczyć kłamstwem? (Bo jej podstawą jest prawda sprzeciwiająca się kłamstwu).

  • Jaka jest różnica między Chrystusową propozycją wolności a propozycjami swawoli oferowanymi nam przez świat? (To jest głęboka wolność serca, która daje człowiekowi pokój, radość i sens).

  • Jak czuliby się ludzie obok nas, gdybyśmy żyli tak pojętą wolnością?

  • Jak wyglądałby świat, gdyby wszyscy ludzie realizowali tak pojętą wolność?

  • Jakie są realne możliwości przekroczenia przez nas tej bramy do wolności? (Przekroczenie tej bramy nie zależy już od naszych zdolności czy stanu posiadania, urody itp. To nasza indywidualna decyzja zawierzenia Słowu Chrystusa, który nas poprowadzi).

Zakończenie: modlitwa o poznanie prawdy, która wyzwala człowieka.

DZIEŃ III


Moja i twoja nadzieja

Cel : Ukazanie prawdy, że każdy z nas może być dawcą nadziei. Wskazanie na potrzebę zachowania jej mimo różnych reakcji środowiska.

Ostatecznym źródłem nadziei jest Jezus.
Pomoce: Kartki i kredki
Modlitwa
1.Dzielenie się treściami przeżytymi od wczorajszego spotkania.

-Które słowa z tekstu tej piosenki uznalibyście za najważniejsze, za słowa kluczce? (Nadzieja, miłość).

Przed wami leżą kartki i kredki. Spróbujcie teraz na kartkach narysować symbol lub scenkę, które oddadzą sens jaki dla was ma słowo nadzieja.(5 min.)

Omówcie teraz wasze prace.

-Dlaczego tak wyraziliście nadzieję?

Uogólniając zatem, czym w takim razie jest nadzieja?

-Co to znaczy, że ktoś ma nadzieję?

-W czym ten fakt się przejawia tak wewnętrznie jak i zewnętrznie?

-Co sprawia, że człowiek ma nadzieję, a co powoduje jej utratę?

-Jak wygląda życie człowieka, który ma nadzieję?

-A jak tego, który ją utracił?

-Czym się różnią te dwie postawy?

-Na co czeka człowiek, który ma nadzieję?

-W jakich sytuacjach nadzieja jest szczególnie potrzebna i dlaczego?

-Do czego doprowadza posiadanie nadziei?

-Co można robić, aby pomóc ludziom którzy utracili nadzieję?

-Od czego taka pomoc powinna się zaczynać? (Zrozumienie sytuacji danej osoby).

2.-W jakich sytuacjach wam potrzebna jest nadzieja?

-Co robicie by ją w sobie wzbudzić?

-Kto wam w tym pomaga?

-Co sprawia, że tracicie nadzieję?

-Jak sobie próbujecie radzić w takich sytuacjach?

-Co pozwala wam odnaleźć tę nadzieję w sobie?

-Co najczęściej powoduje utratę nadziei w waszym środowisku?

-Jak w takich sytuacjach reagujecie?

-Od czego zaczynacie taką pomoc?

-Z czego wynika to, że nie budzimy w innych nadziei?

-Co robicie, by być dla innych źródłem nadziei?

-Jak w kontekście tego, co powiedzieliśmy, rozumiecie słowa piosenki, że nasza wspólna nadzieja, może uczynić realnym krok w chmurach?

-Jakie sytuacje z naszego życia są takim krokiem w chmurach?

3.-Jak się ma sprawa posiadania nadziei do niesienia pomocy innym?

-Jak taka pomoc wygląda?

-Od czego zależy, czy jej udzielamy?

-Kiedy jest trudno komuś pomóc? (My bez nadziei, inni zamknięci).

-W jaki sposób wy pomagacie innym odnaleźć nadzieję?

-Jakich sytuacji mało zauważalnych to dotyczy?

-Z jakimi reakcjami spotykacie się, gdy niesiecie bezinteresowną pomoc?

4.-Jak rozumiecie słowa pierwszej zwrotki?

-W czym i na ile odnosi się ona do powiedzenia: „Jeśli wszedłeś między wrony, kracz jak i one”?

-Dzięki czemu możemy zachować tożsamość?

-Jakimi zatem sposobami można przywracać w naszych środowiskach nadzieję?

-Na ile związane jest to z poszanowaniem ludzkiej odrębności?

-Jak żyją ludzie, którzy uwierzyli, że nic nie warto robić dla nadziei?

-Jak się zachowują?

-Jak czujecie się w ich towarzystwie?

-Jakie są najczęstsze konsekwencje utraty nadziei?

5.-W jakich okolicznościach nadzieja jest szczególnie wystawiona na próbę? (Cierpienie).

-Dlaczego niektóre cierpienia potrafimy znieść, a inne odrzucamy? (Obowiązki – choroba, kalectwo)

-Co nas na tyle podnosi na duchu, że wytrwamy w beznadziejności?

-Co nas wyrywa z rozpaczy?

-Co powoduje, że cierpiąc potrafimy odnaleźć w sobie siłę do wytrwania? (Sens cierpienia, bycie potrzebnym, samorealizacja)

-Po co zatem rozbudzamy w sobie nadzieję?



6.Zobaczmy skąd może wypływać nasza nadzieja. Mk 15, 16-37

-Kto wie jak Żydzi wyobrażali sobie Mesjasza? (Wódz, Król....)

-Czego miał dokonać?

-Na co liczyli Żydzi w związku z Nim?

-Jak scharakteryzowalibyście osobę Jezusa na podstawie tego fragmentu?

-W czym jest podobny, a w czym się różni od wyobrażeń Żydów?

-Co odczuwa?

-Co jest tego przyczyną?

-Jak ocenilibyście sytuację, w której znalazł się Jezus? (beznadziejna)

-Na ile Jego cierpienie przypomina nasze?

-Dlaczego Jezus decyduje się przyjąć cierpienie?

-O czym to świadczy?

-Jak ta postawa wpływa na nasze rozumienie nadziei?

-Przez co ją umacnia?

-W czym w tej postawie odnajdujecie treści z piosenki?

-Jak odnosicie postawę Jezusa do własnego życia?

-Dlaczego neguje ona postawę rozpaczy, beznadziejności?

7.Przeczytajmy Dz 4, 12; Rz 5, 8; J 3, 14-17.

-Co te fragmenty wnoszą nowego do naszego przeżywania nadziei?

-Jakie jest ostateczne źródło nadziei?

-Dlaczego dzieło zbawienia może być źródłem nadziei?

-Skąd płynie pewność wypełnienia się tej obietnicy?

-Jak to wpływa na wybór drogi życia, wartości, którymi się w nim kierujemy?



8.Przyjrzyjmy się jeszcze w kontekście tego co powiedzieliśmy dwom postaciom: Mk 5, 35-43; Mk 10, 17-22.

-Jaka jest postawa dwóch bohaterów wobec Jezusa?

-Czego u Niego szukają?

-W czym ich zachowanie wyraża poszukiwanie nadziei?

-W czym różni się ich postępowanie?

-Dlaczego Jair wygrał, a młodzieniec przegrał?

-Od czego to zależało?

-Dlaczego młodzieniec nie poszedł za radą Jezusa?

-Co było przyczyną zwątpienia?

-Jak odnajdujecie postawy tych bohaterów w treści piosenki?

-Kiedy w waszym życiu dochodzi do podobnych sytuacji?

-Co pozwala wam ufać Jezusowi?



9.Modlitwa

DZIEŃ IV


Cel: Ukazanie sensu życia i miejsca Jezusa w jego porządkowaniu.

Pomoce: Kartki, kredki, flamastry.

Modlitwa:
1.Wskażcie, po przeczytaniu tekstu, z jakich dwóch części, jeśli chodzi o treść, składa się ta piosenka? (Sytuacja człowieka-zwrotki i jej rozwiązanie-w refrenie).

Pod takim też kątem rozpatrzy w dzisiejszym spotkaniu ten tekst.



2. Na początku przeczytajmy teksty z Pisma świętego: Łk 18, 35-43; Łk 19,1-10; Łk 5, 4-11; Mt 27, 3-5.

-W czym te fragmenty odzwierciedlają, są komentarzem do tekstu zwrotek?

-Co doprowadziło bohaterów do tego, że „wysiedli”, pragnęli zatrzymania, zmiany życia?

-W jaki sposób próbowali rozwiązać swe problemy?

-Jak wyszli z tej próby?

-Kto im pomógł?

-W czym zmiana, tak pozytywna, jak i negatywna, zależała od nich samych?

3. Przedstawcie teraz w formie plakatu sytuacje, które dziś wyglądają podobnie jak te z Ewangelii.(Jedna lub dwie osoby rysują współczesne odpowiedniki do poszczególnych fragmentów).

Omówcie te rysunki. Dlaczego właśnie one wam się skojarzyły?

Wymieńcie jeszcze inne sytuacje, które powodują „wysiadanie” ludzi.

-Co do nich doprowadza?

-Co jest sygnałem zwiastującym „wysiadanie”?

-Które z tych przyczyn są od nas zależne, a które nie?

-Kiedy są dla nas pozytywnym, a kiedy negatywnym bodźcem?

-Co jest przyczyną tego, że „świat”, rzeczywistość obraca się przeciw człowiekowi?

-Dlaczego należałoby go zatrzymać?

4. –W czym nasza rzeczywistość przypomina wyścigi?

-Jakie sytuacje tak wyglądają?

-Co do tego ścigania doprowadza?

-Co staje się przyczyną pośpiechu?

-Jakie wartości, rzeczy niszczy pośpiech w naszym życiu?

-Co on rozbija, uniemożliwia?

-Jak sprawa pośpiechu wygląda w waszym życiu?

-Z czym sobie nie radzicie i dlaczego?

-Jak te sytuacje przyczyniają się do myślenia o zmianie stylu życia?

-W jakich jeszcze innych momentach myślicie o zmianie życia?

-Co sprzyja takiej refleksji?

-A co bywa przeszkodą w takiej zmianie?



5. –Dlaczego bohaterka tekstu decyduje się na zmianę trybu życia? (Chce pożyć).

-Czym chce wypełnić swe życie?

-Co według niej znaczy „pożyć”?

-W czym widzi piękno życia?

-Jak to się ma do waszych i waszych rówieśników tęsknot dotyczących życia?

-W czym widzicie radość życia?

-Co decyduje o tym wyborze?

-Jakie według bohaterki powinno być najważniejsze pytanie?(Mieć czy być).

-Dlaczego jest ono takie ważne?

-Do czego prowadzi znalezienie właściwej odpowiedzi na nie? (Znalezienie sensu życia).

-Co dla was jest sensem życia?

-A dla waszych rówieśników?

-Jak to się ma do wyboru między bardziej być, czy bardziej mieć?

-Kiedy o życiu decyduje „mieć”, a kiedy „być”?

-Jakie widzicie negatywne rozumienie słowa „pożyć” i konsekwencje tego?

-Co widzicie w swoim życiu, jako sytuacje prowadzące was do tego negatywnego rozumienia słowa pożyć?

-W jaki sposób przeciwdziałacie takim tendencjom?

6. Przeczytajmy teraz Mt 4, 1-11.

-W czym, w tym fragmencie odnajdujecie treść tej piosenki?



-Co nowego ten fragment wnosi do zrozumienia sensu waszego życia, do odpowiedzi na pytanie: mieć czy być?

-Jak namówilibyście swych rówieśników do zatrzymania się i oparcia życia o zasadę „bardziej być niż mieć”?

Spróbujcie to wspólnie wyrazić w postaci apelu, który odczytamy na godzinie ewangelizacji.

7. Modlitwa

Uczestnicy wymieniają imiona osób, które potrzebują pomocy w życiu, gdyż stracili jego sens i w ich intencji odmawiamy dziesiątek różańca.



DZIEŃ V

Cel: Poznanie więzi międzyludzkich i zasad ich tworzenia, kształtowanie umiejętności rozsądnego podejścia do relacji międzyludzkich

Pomoce: Kartki i długopisy

Modlitwa:

przeczytać fragment hymnu o miłości (1 Kor 13, 1-8)), modlitwa fragmentem

przypomnienie treści poprzedniego spotkania

rozwinięcie tematu

Dynamika:

(Chodzi o to, aby pokazać, że w zależności od ”zażyłości różne osoby przyjmujemy w różnych pomieszczeniach domu; np. inkasenta, którego nie znamy nie wpuszczamy do domu, albo w przedpokoju, oficjalnych gości w pokoju głównym, salonie, przyjaciół w kuchni, czyli tam gdzie najfajniej, sympatię w naszym pokoju)

wyjaśnienie animatora:

narysuj ogólny plan twojego domu, z zaznaczeniem pomieszczeń; zastanów się i opisz gdzie przyjąłbyś takich gości jak: przyjaciel, inkasent z ZEORK, sąsiad, który przyszedł pożyczyć cukier, księdza po kolędzie, nauczycielkę z oficjalną wizyta, chłopaka (dziewczynę)

Jak wyglądają wasze plany domów?

Dlaczego przyjmujemy te osoby w różnych miejscach w domu?

Jak moglibyśmy porównać ten plan do naszego życia?

Są w naszym życiu tzw. przestrzenie interpersonalne (wg. psychologa Edwarda Halla):

Dystans intymny

Dystans indywidualny (osobniczy)

Dystans społeczny

Dystans publiczny

Jak moglibyśmy opisać poszczególne przestrzenie? (próba samodzielnego dojścia do definicji)

Rysujemy kręgi:




Kogo dopuszczamy do kręgu intymnego (0-45 cm) ?

- ludzi, których kochamy

Jakie cechy może mieć taki krąg:

- dystans na wyciągnięcie ręki: można kogoś dotknąć, przytulić, uderzyć itd.

- komunikacja przy pomocy szeptu

- obcy w obrębie naszego dystansu intymnego - źródłem maksymalnej niewygody (zatłoczona winda, tramwaj) 

Kogo dopuszczamy do kręgu indywidualnego? (45 cm-1 m)

- dystans zarezerwowany dla bliskich sobie osób (przyjaciel, rodzic)

Jakie ma cechy?

- da się partnera trzymać i obejmować

- przy wyprostowanych ramionach możliwość dotyku („tuż, tuż za strefą dotyku”)

Z kim się spotykamy w kręgu społecznym? (1 - 3,5 m)

-dystans przy załatwianiu spraw nieosobistych, współpracy, nieformalnych zebraniach; odległość, w jakiej załatwia się sprawy urzędową; przy odległości 2.1 m - widoczna cała postać ; odległość, na którą odchodzimy, gdy ktoś mówi „stan tak, żebym mógł cię obejrzeć”

Kogo spotykamy w kręgu publicznym? (3.6 - dalej)

- dystans przyjmowany wobec osób publicznych , dystans na wystąpieniach publicznych, wykładach ; w polu widzenia więcej niż jedna postać ; styl „formalny” komunikacji (troska o dobór słów)

Cechy tego kręgu?

- postać spostrzegana wraz z tłem, niewidoczne szczegóły twarzy

- głos bardziej donośny, zwolnione tempo mówienia, wyraźniejsza wymowa

Pomyślmy teraz o osobach w naszym życiu, którzy są w tych naszych kręgach?

Z kim jesteśmy w zażyłych relacjach?

Co powoduje, że z jednymi mamy bliższe relacje, a z innymi nie?

Jak nawiązywać bliskie relacje?

Jak je podtrzymywać?

Co o relacjach mówi Sojka w swojej piosence?

O co pyta na początku piosenki?

Jaka jest odpowiedź na to pytanie?

Co znaczy zbudować ścianę?

Czy człowiek sam, za ścianą może być szczęśliwy?

Dlaczego to marna sztuka? (i tak zdradzi cię twoje zachowanie)

Jak można nazwać ogólnie wrażliwe słowo i czuły dotyk? (mową ciała)

Do czego ”wystarczy ”?

Co oznacza ”tylko tego pragnę, tego szukam”? (toleruję to, że tylko przez mowę ciała mogę się dowiedzieć coś o drugim, nie naciskam, jak ktoś nie chce mówić, uczę się odczytywać mowę ciała przez obserwację)

O co prosi autor piosenki w refrenie?

Co to znaczy ”bezczynnie” w kontekście budowania relacji międzyludzkich? (otwierać się, zagadywać, dawać siebie po prostu: swój czas i uwagę)

Czemu powinniśmy uważnie patrzeć na człowieka obok nas, z którym chcemy się zaprzyjaźnić? (człowiek otwiera się w detalach)



Tu można przypomnieć historię z oswajaniem lisa przez małego księcia, można tu też nawiązać do dystansu: książę przybliżał się do lisa w miarę upływu czasu

Czy ty jesteś otwarty na innych?

Z jakimi słowami piosenki o której mówiliśmy w III dniu można by porównać refren (”nic nie pomoże, jeśli ty nie pomożesz dziś miłości)

”aby żyć z siebie samego trzeba dać” - czy aby dać, trzeba mieć?

Co trzeba mieć?

Skąd czerpać?

O jakich sprawach wspomina autor w drugiej zwrotce, w pierwszej linijce? (często nie ma wspólnej płaszczyzny między ludźmi, tylko ”nasze” są ”boje” uskarżamy się, przepychanki, kto ma rację)?

Kto policzył nasze lata i włosy? (Bóg - fragment?)

Czego dotyczy tytułowa tolerancja? (wady człowieka)

Jak można zinterpretować linijkę w II zwrotce - daleko raj gdy na człowieka się zamykam?



Co znaczy określenie: zamykać się na człowieka? (traktować go z szacunkiem, zaakceptować jego prawo do intymności i wolności, do jego przestrzeni osobistej, zrozumieć, zaakceptować)


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość