Strona główna

Egzamin testowy 50 pytań, czas 50 minut


Pobieranie 186.46 Kb.
Strona1/2
Data19.06.2016
Rozmiar186.46 Kb.
  1   2
Wykład 1A
Seligman, Walker, Rosenhan (2003) PSYCHOPATOLOGIA, Zysk i S-ka r. 5, 6,7, 8, 9, 10, 11,12 (pominięte zostały niektóre obszary, które poznamy już na specjalności; wyłączone zostały obszary uzależnień i zaburzenia na tle seksualnym i zaburzenia tożsamości)
Egzamin testowy 50 pytań, czas 50 minut
CO TO JEST PSYCHOPATOLOGIA?
Psychopatologia łączy się każdemu z czymś co nazywamy zaburzeniami psychicznymi. Najczęściej uznaje się ją jako dziedzina nauki stosowanej o charakterze interdyscyplinarnym korzystająca z dorobku psychologii i psychiatrii, która podobnie jak te dziedziny koncentruje się na zagadnieniach zaburzeń zchowania/psychicznych.
Przedmiotem dociekań teoretycznych i badań empirycznych są zaburzenia psychiczne zarówno pojedyncze symptomy jak i jednostki kliniczne. Psychopatologia z jednej strony jest dziedziną która przywiązują dużą wagę do zdefiniowaniu symptomów, z drugiej strony dąży do tworzenia jednostek klinicznej. Inaczej wyodrębnia się symptomy w psychopatologii a inaczej w psychologii.
Jeśli psychopatologia jest subdyscypliną, to rodzi się pytanie w którym z obszarów. Nauki działają w czterech głównych obszarach w zależności od tego czym się zajmują:

  • opis różnych sposobów przezywania i zachowania w kategoriach objawów, zwanych symptomami; jest to czysta deskrypcja, nauki te wypracowały cały system pojęciowy

  • Wyjaśnianie mechanizmów rozwoju zaburzeń z uwzględnieniem saluto- i patomechanizmów, wywodzących się z określonej koncepcji psychologicznej natury człowieka (zazwyczaj wykorzystuje się 4 obszary)

  • Wskazanie na patogenezę: endogenną, egzogenną i psychogenną. Czy istotne są cechy konstytucjonalne, biologiczne, genetyczne czy środowiskowe (np. stresogenne wydarzenie, czy wdychanie farby przez malarza dając halucynacje – jest to b. szerokie pojęcie). Psychogenne – uwarunkowane jakimś wewnętrznymi cechami jednostki.

  • Opracowanie wskazań do leczenia, które wywodzą się z założeń o patogenezie i badań nad efektywnością. W zależności jakie czynniki rozważmy takie działania zostają podjęte, farmakologia, terapia etc.

PSYCHOLOGIA KLINICZNA



  • opisuje nieprzystosowawcze wzorce zachowania i zaburzeń procesów psychicznych

  • wyjaśnienia patomechanizmu ich utrzymywania się na podstawie specyficznych teorii natury człowieka

  • formułuje na tej podstawie założenia o celach, procedurach i strategiach terapeutycznych (dzięki temu potrafimy odróżniać czy dane oddziaływanie jest psychoterapią czy nią nie jest

PSYCHIATRIA




  • opisuje zaburzenia w postaci symptomów

  • wyjaśnia znaczenie czynników biologicznych: genetycznych konstytucjonalnych, organicznych w patogenezie tych zaburzeń

  • formułuje programy leczenia farmakologicznego

Co takiego powinno zostać wprowadzone do organizmu aby uzyskał on równowagę


PSYCHOPATOLOGIA


  • opisuje i kategoryzuje zjawiska psychiczne o znaczeniu klinicznym w postaci symptomów (tworzenia systemów pojęciowych, systemów klasyfikacyjnych; historia kobiety opuszczonej przez męża – czy jej wypowiedzi miały znaczenie kliniczne? Czy były symptomami? Jeśli tak to które można uznać za symptom, które nie i dlaczego? – m. in. odpowiedziami na te pytania zajmuje się psychopatologia)

  • tworzy całościowe systemy diagnostyczne zaburzeń psychicznych ( mamy dwa podstawowe systemy ICD (?)międzynarodowy system klasyfikacyjny odnoszący się do wszystkich zaburzeń i chorób w tym również psychicznych, DSM amerykańska klasyfikacja znacznie bardziej rozbudowana)

  • tworzy integracyjne modele ich patogenezy, uwzględniające znaczenie czynników biologicznych, psychicznych i społecznych (zawsze bierze pod uwagę wszystkie trzy czynniki w przeciwieństwie do psychologii czy psychiatrii)

  • na podstawie tych modeli formułuje wskazówki do leczenia

WSPÓŁCZEŚNIE WYODRĘBNIA SIĘ TRZY DZIEDZINY




  1. Psychopatologia ogólna - definiuje i opisuje poszczególne objawy

  2. Psychopatologia szczegółowa – opisuje zespoły, jednostki kliniczne wyodrębnione na podstawie procedur statystycznych i założeń arbitralnych (Czasami w niektórych klasyfikacjach jak ICD-10 wyodrębnia się grupy podzielone ze względu na genezę – więc nie tylko opis)

  3. Psychopatologia rozwojowa – opisuje i wyjaśnia znaczenie czynników biologicznych i psychicznych w powstawaniu zagrożenia wystąpienia zaburzeń na różnych etapach życia jednostki. (bardzo dynamicznie rozwijająca się dziedzina wiedzy, próbuje się pokazać jaka konfiguracja czynników w grupach podwyższonego ryzyka wpływa na powstanie zaburzenia; jakie są ścieżki rozwoju zaburzeń ze wskazaniem na tą specyficzną konfiguracją bodźców)

TRZY PODEJŚCIA DO KLASYFIKACJI ZACHOWAŃ I PROCESÓW PSYCHICZNYCH




  1. Kategorialne

  2. wielowymiarowe (dymensjonalne)

  3. Prototypowe

KATEGORIALNE


Ma zastosowanie w medycynie ogólnej przy diagnozie chorób i czasami w psychologii i zakłada się że:


  • zachowanie można podzielić na dwie kategorie: normalne i nienormalne

  • zachowania nienormalne charakteryzują się wewnątrz kategorialną jednorodnością pod względem objawów, jak i ich wewnętrznej organizacji.

Papa Freud mówił o dwóch kategoriach psychoza i nerwica a norma jest bardzo bliska nerwicy. Później dołożył tendencję(?) Z czasem stwierdził że norma to zdolność do miłości i pracy


DYMENSJONALNE


  • klasy zachowań i przejawów życia psychicznego należy tworzyć na podstawie różnic ich nasilenia na różnych wymiarach (kategoriach)

  • zachowania o podobnym nasileniu w obszarze tych samych kategorii tworzą jednorodne, rozpoznawalne klasy, np. neurotyków, psychotyków

  • wyodrębniane klasy zawsze na bazie tych samych wymiarów

PROTOTYPOWE




  • tworzy hipotetyczną – o charakterze teoretycznym lub empirycznym – konfigurację cech, konstytuujących „ pierwowzór” czy „idealny prototyp”

  • idealny wzorzec traktuje się jako matrycę

  • porównuje się zbiory cech konkretnej osoby do owego wzorca.

TRZY PODEJŚCIA DO NORMY




  1. Statystyczne, zwane ilościowym

  2. Społeczno – kulturowe (zazwyczaj sprowadzane do dwóch kwestii: adaptacyjności i dezadaptacyjności zachowania człowieka, w stosunku do norm społecznych, dodatkowo mówi się że należy rozpatrywać funkcjonowanie człowieka w kategoriach normalny/ nienormalny z dwóch perspektyw: w odniesieniu do norm społecznych i w odniesieniu do poziomu zaspokajania potrzeb danej jednostki - Lewicki)

  3. Prototypowe – paradygmatyczne

[i dużo mówiła na ten temat ale i tak to wszystko wiemy bo mieliśmy to na Brzezińskim, Paluchowskim, Pasikowskim, etc]


PODSTWY ANALIZY PSYCHOPATOLOGICZNEJ


  • fenomenologia – opis przejawów życia psychicznego, funkcjonowanie w różnych obszarach ludzi którzy zjawiają się gabinecie

  • symptomatologia – opis objawów i ustalenie kryteriów ich znaczenia diagnostycznego

  • syndromologia – wyodrębnianie zespołów psychopatologicznych (przy pomocy zabiegów statystycznych)

  • nozologia – tworzenie systemu diagnostycznego

SYMPTOMATOLOGIA – ZNACZENIE DIAGNOSTYCZNE OBJAWÓW




  • bezwzględne (objawy patognomiczne) – względne

  • wysokie (charakterystyczne, typowe, osiowe, pierwszorzędne) – niskie(atypowe, peryferyczne, drugorzędne)

  • Dodatkowe kryteria znaczenia klinicznego objawów to NASILENIE ZACHOWANIA, które jest charkteryzowane przez różne miary, jak: czas, częstotliwość, subiektywne poczucie obciążenia u pacjenta itp.

PROCEDURA KONSTRUOWANIA




  1. analiza opisów fenomenologicznych czyli różnych przejawów życia psychicznego w jego indywidualnej niepowtarzalności i wyodrębnienie tych o znaczeniu diagnostycznym

  2. wyróżnienie klasy zaburzeń na podstawie fenomenów psychicznych o wysokiej wartości diagnostycznej(z uwzględnieniem peryferycznych w wyodrębnieniu podzespołów) Lub na podstawie analizy skupień uzyskanych z wywiadów klinicznych.

  3. tworzenie całego system diagnostycznego na podstawie arbitralnie przyjętych kryteriów, najczęściej jest to kryterium etiologiczne : znaczenie czynników endogennych….

DWA SYSTEMY DIAGNOSTYCZNE



  • System diagnostyczny WHO – Międzynarodowa Statystyczna Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych –ICD – 10 (1992)

  • System diagnostyczny Amerykańskiego Towarzystwa psychiatrycznego – Podręcznik Diagnostyczny i Statystyczny Zaburzeń Psychicznych – DSM-IV (1994)

ICD-10
W DSM-IV nie ma pojęcia „nerwicy” ze względu na łączenie go jedynie z psychoanalizą.



Wykład 2
Tematem wykładu będzie psychopatologia ogólna 

Ta część koncentruje się na analizie zaburzeń procesów psychicznych.


Zaburzenia procesów psychicznych jakie będziemy analizować to:

- Zaburzenia czynności poznawczych

- Zaburzenia czynności emocjonalnych

-
Właściwe czynności psychiczne dzielimy na bardziej proste i złożone (rysunek)






Uwaga

Pamięć


Spostrzeganie

Myślenie


Język i komunikaty

Świadomość

Orientacja

Inteligencja

Osobowość



Emocje

Motywacje


Najbardziej złożone: świadomość, orientacja, inteligencja, osobowość


Zaburzenia uwagi

Można podzielić wielu różnych kryteriów - Wedlom


Uwaga - można ją charakteryzować z perspektywy zakresu – liczby zauważanych bodźców przez osoby w danym momencie. Wiele badan klinicznych i ogólnych informuje, że jak jest za dużo lub za mało bodźców w danym momencie prowadzi do zaburzeń uwagi.
Koncentracja – def. jest jako ześrodkowywanie całej uwagi na aktualnej czynności lub działaniu lub przedmiocie którym zajmuje się w danym momencie.

Kiedy osoba nie jest w stanie utrzymać uwagi to mówimy ze ma określone zaburzenia. Jednostka kliniczna ADHD – zespól deficytów w zakresie koncentracji zasobów


Selektywność uwagi – poziom zdolności do kontrolowania swojej uwagi i rejestrowania jakiegoś rodzaju bodźców – wybiórczość uwagi, czyli poziom dowolnej kontroli rodzaju rejestrowanych bodźców, z pominięciem innych
Przerzutność – czas potrzebny do przeniesienia uwagi z jednego przedmiotu na drugi przedmiot uwagi. Wraz ze starzeniem coraz mniej jest przerzutna … występuje w zespołach organicznych – czas przejścia od jednego rodzaju bodźców na inne rodzaje mówi się o zaleganiu bodźców … lub tak szybki ze jednostka nie jest w stanie rozpocząć analizować – jest to związane z pewna przerzutnością uwagi.
Trwałość – zdolność do utrzymywania uwagi przez dłuższy czas na danym przedmiocie danej czynności zadaniu
Podzielność – zdolność do jednoczesnego koncentrowania uwagi na dwóch lub więcej czynności, rzeczach tu ujawniają się różnice indywidualne wyrównują się one w wieku starczym gdzie wszyscy nie są już tacy zdolni.

O mężczyznach mówi się ze koncentrują się na jednym zadaniu naraz ale jest to umiejętność zróżnicowana indywidualnie.


Czasami w psychiatrii wydziela się trwałość (czujność):

Aproseksja niemoc ogniskowania uwagi na jednym obiekcie

Hipoproseksja ograniczenie uwagi

Hiperporseksja nadmierne ogniskowanie


Zaburzenia pamięci – występuje w bardzo wielu różnych jednostkach klinicznych i przyjmuje różne formy.


3 etapy – 3 składniki pamięci – jeden ze sposobów 
Okres zapamiętywania (kodowanie, zapisywanie) – pamięć bezpośrednia krotko trwała długo trwała

Okres przechowywania (magazynowanie) – osoba jest zdolna do zapamiętania a nie jest zdolna do zachowania

Okres odtwarzania (przypominanie) –
Eksperyment piktogram – x x x
Dajemy 15 słów do zapamiętania po godzinie odtwarzamy
Druga cześć dajemy 15 słów plus może zrobić rysunki po godzinie odtwarzamy
Bada się w jakim stopniu istnieje zbieżność miedzy zapamiętanymi słowami w jednym lub drugiej części eksperymentu
Tabela zaburzenia pamięci:

- Zaburzenia ilościowe dysmnezja

- Zaburzenia jakościowe paramnezje - są znaczącymi klinicznie symptomami czyli jak występują to możemy wnioskować ze maja znaczące podłoże


Zaburzenia ilościowe

Dysmnezje:


Zaburzenia jakościowe

Paramnezje


- Hipermnezja

- Hipomnezja

- Amnezja

- Ekmnezja



Allomnezje

Zniekształcenia

- Iluzje pamięci

- Kryptomnezje

- Złudy utożsamiające


Pseudomnezje

- Konfabulacje

- Omamy pamięci



Zaburzenia ilościowe
Hipermnezja – cytowanie książek telefonicznych [Rain Man]  może wystąpić w zaburzeniach autyzmie

Amfetaminę stosują przed egzaminami po to by pobudzić pamięć pobudzają stan hipermnezji


Hipomnezja – zapamietuje mniej elementów lub mniej jej odtwarza. Znacznie więcej jednostek klinicznych jest więcej jest charakterystyczna dla prawie wszystkich jednostek zaburzenia nastrojów zaburzeń na tle lekowych w wielu zaburzeniach dysocjacyjnych
Amnezja – utrata możliwości odtwarzania. Można z charakteryzować ją pod względem stopnia zakresu trwałości czasowego związku z czynnikami czasowymi.
Stopnia – nie pamięć – amnezja całkowita lub fragmentaryczna. (środki psychoaktywne, charakterystyczny objaw zespołów stresu po urazowego, zaburzeń świadomości, zespołów pomroczność jasną)
Zakres – pełna albo wybiórcza – wybiórcza jest fragmentaryczna jest również motywowana w sposób świadomy. (np. osoba nie chce czegoś pamiętać bo jest jej to wygodne)
Trwałości – przemijająca lub trwała – przemija lub trwa

Czasowy związek niepamięci z czynnikiem sprawczym – wsteczna (retrograda), następcza (anterograda)


Wybiórcza i fragmentaryczna – może być świadomie motywowana.
Stres pourazowy

Wsteczna (retrograda) – gdy pacjent uległ wypadkowi samochodowego pamięta wszystko od momentu znalezienia się w szpitalu ale nie może przypomnieć sobie co wydążyło się miedzy jazda samochodem a znalezieniem się w szpitalu


Następcza anterograda – pacjent doskonale pamięta moment wypadku (minuta po minucie sekunda po sekundzie, rozpoznawali swoje stany emocjonalne wspomnienia) nie pamiętają tego co wydążyło się po zaistnieniu tego zdarzenia traumatycznego
jakościowe
Ekmnezje – przezywanie przeszłości jako teraźniejszości sytuacje: pacjent 70 letni który znalazł się w szpitalu z powodu złamania nogi nagle przeżywa przeszłość zachowuje się jak np. mały chłopiec. Przezywa przeszłość bardziej lub mniej odległą.
iluzje pamięci – rodzaj zniekształceń który jest udziałem każdego z nas . mówi się o nich kiedy odtwarzamy jakieś wydarzenie silnie naznaczone emocjonalnie pozytywnie lub negatywnie. Zniekształcamy obraz własnych przeżyć, rzeczywistości. – wspomnienie rzeczywistości choć zniekształcone pod wpływem silnych przeżyć.
konfabulacja – zaburzenia pamięci – to przede wszystkim wypowiadanie nieprawdziwych wspomnień – wypełnianie luk pamięci fałszywymi wspomnieniami. Osoba nie pamięta i nie wiedząc tego wytwarza rożne wspomnienia materiał który podawany jest jako wspomnienia.
Omamy pamięciowe – przekonania o realności wydarzeń które nie miały miejsca. Zauważa się je gdy poprzedziły je urojenia. (wspomnienia zabarwione urojeniowo)
Złudzenia utożsamiające – polegają na błędnym usytuowaniu wydarzeń w czasie

Złudzenia stare


De’ja’ vu – to co widzę uznaje się za już widziane za cos co się już powtarza
De’ja’ vecu – cos co jest zupełnie nowe uznawane jest za przezywane wielokrotnie i do tego w tej samej sytuacji
Nowe

Jamais vecu – rzeczy które widziałem nie po raz pierwszy jest uznawane jest jako cos co się dotąd nie widziało i tak samo jest z przeżyciami – nigdy nie przeżywałem

Jamais vu – nigdy nie widziałem
Zaburzenia spostrzegania lub wrażeń:

Zaburzenia prostych doznań z każdego zmysłu przede wszystkim czuciowego – senestopatie:


Hiperstezje – wszystkie doznania doświadczane w sposób intensywniejszy niż rzeczywiście (może wynikać z osłabienia organizmu lub nie domagań) bóle migrenowe

Mogą wystąpić podczas uszkodzenia OUN.


Hipostezje – identyfikujemy bodźce z dużo mniejszym stopniu niż w rzeczywistości
Cenestopatie – osoba doświadcza i identyfikuje takie doznania z ciała których normalnie się nie doświadcza. (np. dokładnie wie i czuje jak bije serce) z wnętrza ciała !!!

Często jest rozpoznawany jako zwiastun schizofrenii

Nierozpoznanie – deficyty zmysłowe wzroku słuchu węchu smaku czucia – dokonujemy za zwyczaj wtedy kiedy bodźce są zbyt słabe … nie jesteśmy w stanie do końca powiedzieć co widzimy słyszymy lub jaki to jest zapach. Mogą wystąpić w czasie działania silnych bodźców pozytywnych lub negatywnych … jest to taki stan kiedy jednostka nie rozpoznaje swojego stanu fizycznego. Mogą dotyczyć czucia np. pozytywne emocje  nie czuje np. ze buty są za małe.
Błędy w rozpoznaniu złudzenia lub iluzje którym towarzyszy sąd ??? – wytwarzanie czegoś na bazie już istniejących przedmiotów.
Fałszywe rozpoznania halucynacje omamy używa się ich zamiennie

Halucynacje – spostrzeżenia bez realnego przedmiotu charakteryzują się 3 cechami:

- spostrzeżenia pozostające bez bodźca z otoczenia – przykład – jeżopantery … delirium tremens białe myszki – bez bodźców z otoczenia rozpoznaje się bodźce ale musza być powiązane z emocjami.. towarzyszy zawsze poczucie realności
- są rzutowane na zewnątrz

- towarzyszy im poczucie realności (argumenty podważające realność są odrzucane)

„cos jest nie tak”

- są powtarzalne i plastyczne


Omamy możemy podzieli wg tego jakich zmysłów dotyczą oraz stanu świadomości

- wzrokowym – w zaburzeniach świadomości – postać fotomatów – rozbłysków. Flash chwilowe rozbłyski przypominające sztuczne ognie. Ale mogą tez być bardzo złożone

- słuchowe akoazmaty –pojedyncze dźwięki trzaski, fonematy – przypominają wręcz melodie ludziom wydaje się ze występują one w rzeczywistości.

- czuciowe – wrażenia zmysłu dotyku

- węchowe – związane z doznaniami nie przyjemnymi urynia prześladowcza

- smakowe


- hipnagogiczne – w okresie zasypiania – powstają złudzenie nagłego spadania w dół

- hipnopompiczne –w okresie budzenia się


Występują w zespołach odstawienia i przy środkach psychotronicznych przy deliriach – przy objawy nasilają się przy zmroku i okresie świtania.
Wyróżnia się 2 grupy halucynacji rzekomych:

- pseudohalucynacje – mówi się kiedy doświadczenia lub przeżycia tracą charakter zmysłowy i zaczyna przypominać zaburzeniami myślenia występują bardzo często jako zwiastuny schizofrenii ale tez w wielu zaburzeniach o charakterze pogranicznym borderline – bardzo wiele halucynacji do których pacjent ma charakter krytyczny. Ambisentencja – współ występowanie różnych

- parahalucynacje – rozpoznaje się w sytuacjach funkcjonalnego lub strukturalnego funkcjonowania OUN? - spostrzeganie nieistniejących przedmiotów bez traktowania ich jako realnych
Zaburzenia myślenia, komunikowania się:

- myślenie – tworzenie przetwarzanie informacji napływających ze środowiska oraz operowanie nimi do różnych celów np. tworzenie przesłanek wniosków możliwości adekwatnego funkcjonowania

- język – traktuje się jako zbiór znaków i reguł posługiwania się nimi których praktyczną realizacją jest tworzenie wypowiedzi

- porozumiewanie się –



Tabela u niej w materiałach

Typy zaburzeń myślenia: treści i formy


Treści może wystąpić w normie ale przede wszystkim w patologii

Myśli nad wartościowe – które są charakterystyczne dla zaburzeń osobowości typu schizoidalnego przy narcyzmie przy nadużywaniu substancji psychoaktywnych.

Urojenia i natrętne automatyzmy
W zaburzeniach formy wyodrębnia się jaki jest tok myślenia i jaka jest struktura różnych form myślenia.
W toku:

Spowolnienie, przyspieszenie otamowanie natłok rozwlekłość werbigeracje stereotypie perseweracje mutyzm/słowotok


W zakresie struktury funkcji

  • Zubożenie myślenia liczby wątków

  • Paralogiczne

  • Afazjami

  • Nieskładne

  • Rozkojarzone

  • splątane

Treści
Urojenia – przekonania charakteryzujące się:



  1. fałszywością – przesłanki i wnioski które nie mają realnego uzasadnienia w rzeczywistości.

  2. chorobowy kontekst - współwystępowanie z innymi objawami psychopatologicznymi

  3. ma niezwykle silne odczucia ze występują one w rzeczywistości ???

  4. są niekorygowalne nie podlegają argumentom

  5. maja indywidualistyczny wyobcowany społecznie charakter – sam mało prawdopodobne społecznie są dziwaczne

Powinno się zwracać uwagę ze te urojenia musza mieć kilka z podstawowych cech lub wszystkie jak mówią inni.


Urojenia dzielimy na

  • ze względu na stopień prawdopodobieństwa zdarzeń stanowiących istotę tych zdarzeń

  • ze względu na stopień nasycenia emocjonalnego

  • ze względu nastopnie złożoności

  • ze względu na sama treść

Wykład 3
Zaburzenia ze względu treści.
Myśli nad wartościowe to takie myśli, które w danym momencie stanowi jakieś przekonanie, które w jakimś czasie wpływają na nasze wszystkie inne myśli. Najczęściej myśli religijne. Mogą być związane ze szczególnym stanem przeżywanym przez jednostkę najczęściej z rysami narcystycznymi. Cały sposób spostrzegania rzeczywistości odbywa się poprzez jakiś system wartości np. polityk :D niektórzy potrafią zachować dystans do tego inni niestety nie  podobnie w religiach.

Narcyzm – spostrzegają swoje możliwości wartości nie zgodnie z rzeczywistością.


Urojenia – są to przekonania charakteryzujące się zasadniczymi cechami. Można podzielić ze względu na stopień prawdopodobieństwa zdarzeń, nasycenia emocjami, stopnia złożoności, (i czegoś)
Prawdopodobne – Są w treści prawdopodobne z punktu widzenia społeczeństwa w życiu ogółu takie zjawiska się zdążają a nie w jego życiu tej jednostki. Np. śledzenie, podsłuchiwanie, trucie

Nieprawdopodobne – poczucie wykradania myśli, nadawanie myśli. Są to pacjenci mówiący, że maja w głowie plan jak zaplanują bankami światowymi i jakie znają kruczki by pieniądze przelewane były na ich konta, iż znają plany Boże, plany wojsk amerykańskich itd. Są to ludzie ostatnio noszący przed sobą srebrne tacki by odbijały te złe fale nasłane.


Od stopnia wysycenia emocjami i stopień zbieżności:

Syntymiczne – mówimy w tedy, gdy występuje dostosowanie emocji do treści pojawiających się w urojeniach.


Atymiczne – nie ma żadnych emocji uczuć jest pozbawiona przeżywania uczuć.
Katatytmiczne – są życzeniowo dysproporcjonalne – znajdują się często pacjenci z różnymi urojeniami – uczucia są bardzo intensywne, ale, pozostają trochę w tzw. sferze życzeń. Jest śledzony przez jakąś organizacje ale zostanie uratowany przez inna
Paratymiczne – niedostosowane lub sprzeczne do prezentowanych treści. Występuje w schizofrenii – zespół …. Osoba wypowiada często ma obsceniczne … inaczej mówiąc ze treść jest przerażająca a osoba przeżywa pozytywne emocje. 2 ktyteria
Struktura urojeń:


  1. Proste i złożone. –

  2. Proste – pojedyncze lub rozwinięte, stanowiące prostą interpretacje jakiegoś zjawiska, wyjaśnienie innych objawów występują z innymi objawami np. omamy, zaburzenia świadomości. Np. u ludzi starszych po zmianie miejsca pobytu …

  3. Paranoiczne – rozbudowane i bardzo logicznie ze sobą powiązane obejmujące wiele sfer życia. Spójnych z typem osobowości i przekonań. Np. trucia ma cały system rozbudowany kto kiedy jak i co będzie truł :D (syntymiczne lub katatymiczne)

  4. Paranoidalne – które często są mylone z tymi wyżej są podobne pod jednym względem – liczby czy zakresu myśli urojeniowych obejmujących jakąś sferę życia ale jest różnica w braku spójności wewnętrznej. Są dziwaczne nie spójne ze sobą łatwo przechodzi od jednych urojeń do drugich. Są chaotyczne dziwaczne antymiczne paratymiczne (nie dostosowane wyraźnie emocje do treści)

  5. Oniryczne – zmienne urojenia które pojawiają się i znikają. „tu i teraz” bardzo intensywne doznania psychiczne koncentrujące się na jakiejś zbliżającej katastrofie … końcu świata czy początku czegoś nowego ale bardzo niszczącego dla ludzkości. Osoba przeżywa całość w stanie między snem a jawą. Pacjenci mówią o tym jak o jakimś widzeniu.

Ze względu na treści – urojenia:


- odnoszące (ksobne) – zmiana realnych związków chorego z otoczeniem. Które charakteryzują wskazują na inne niż w rzeczywistości związki chorego z otoczeniem.

- oddziaływania (owładnięcia) – średniowieczne kobiety owładnięte złym lub dobrym duchem  chory jest przekonany że podlega wpływom obcych sił że znalazły się w umyśle sercu że zawładnęły ta osobą za pośrednictwem naturalnych lub nie sposobów. Np. termiczne  czy nie naturalne ukryte przez pacjenta ze istnieją specyficzne składniki w otoczeniu i one na niego oddziałują. Są związane z przeżyciami bycia w kontakcie z jakąś siłą wyższą

- Prześladowcze – wszystkie urojenia które obserwujemy w różnego typu psychozach ludzie są przekonani że czeka ich utrata wszelkich dóbr pieniędzy że ktoś chce zabrać im godność i cały dorobek życia.

- zmiany osoby – zmiany tożsamości np. napoleon – cielesna. Są też zmiany związane z halucynacjami … gdzie pacjenci na początku nie mówią „brakuje”

- wyższości/małej wartości - urojenia wielkościowe mniejszej wartości urojenia nihilistyczne ze jest pyłkiem na świecie.
Automatyzmy psychiczne czyli przeżywanie zatracenia lub utraty wpływu
- małe automatyzmy osoba przeżywa poczucie obcości przeżyć jest małe, niewielka depersonalizacja jak gdyby. Występuje znaczny stopień depersonalizacji np. osobowość borderline.
- automatyzmy rozwinięte – są charakterystyczne np. dla niektórych postaci zaburzeń dysocjacyjnych – osoba widzi siebie na wózku wieziona na sale operacyjną. Rodzaj szczególnego rodzaju rozdwojenia pomiędzy ja a tym kimś kto przeżywa w zaburzeniach dysocjacyjnych i somato
Myśli natrętne – obsesje:
Myśli uporczywie powracające, narzucające się choremu z poczuciem przymusu, mimo prób i wysiłku wkładanego w ich oddalenie, zwsze traktowane jako własne choć niezgodne z własnym ja.

Chorzy odnoszą się do nich krytycznie, dostrzegając ich bezsensowność.

ruminacja natrętnymi myślami dotyczy roztrząsania wątpliwości. – są ludzie którzy maja wątpliwości są tacy którzy dzielą włos na czworo i są tacy którzy maja luminacje roztrząsają różne wątpliwości, może przyjmować postać obsesji
Osoby są nękane przez natrętne myśli – czy wyłączyłem żelazko ? dosięga to każdą osobę na znaczącym stanowisku kontrolującą się. Po pewnym czasie męczenia nas przez te myśli rozpoczynamy się zabezpieczać. Często postępują zgodnie z tymi myślami.
Zaburzenia toku myślenia:
Spowolnienie/zahamowanie – zmiejszenie zarówno liczby jak i ilości przekonań wniosków jak i zmniejszenie spontaniczności ich kolejnego powstawania. Niewiele spontanicznych wątków myśli przekonań. Przy zahamowaniu mamy sytuacje ze przejście z jednego do drugiego potrzebuje dodatkowej stymulacji charakterystyczne dla depresji.
Przyśpieszenie – duża zmienność pojawianie się nowych wątków przekonań … osoba tworzy ciągle nowe myśli ale przy zaburzonym toku nadal zachowuje logikę. Gonitwa myśli. Będzie charakterystyczne dla mani ale również dla schizofrenii katatonicznej i ….

Tylko w niektórych zaburzeniach organicznych może występować to zaburzenie – u osob które idąc drogą ciągle mówią

Otamowanie – jest charakterystyczne dla normy. Ucieczka myśli z głowy wiesz co ale nie możesz sobie przypomnieć chwilowa pauza w przebiegu myśli. Rowież w zaburzeniach organicznych w padaczkach
Kantyzm (natłok) nadmiar wątków i tematów z poczuciem utraty kontroli i oddziaływania sił. Mamy tu i urojenia (przek sił wew) i skojarzenia z poczuciem utraty kompletnej kontroli nad tym co się myśli
Rozwlekłość/drobiazgowość – rozpoczyna opowiadania od ja. Zapomina o głównym wątku.

Werbigeracje – seryjne powtarzanie słów. Nie tylko w postaci powtórzę powtórzę ale drzewo jakies jakies tam.

Mutyzm – brak reakcji słownych
Stereotypie/perseweracje – powtórzenia …….. coś .. perseweracja powtórzenie tego samego kółka jeszcze przy kolejnych tablicach na których już go niema. Polegają na powtarzaniu. Stereotypie – takie wydażenia które znajdują swoje przejawy w myśleniu – powtarzanie tego samego lub w podobny sposób w stosunku do posobnych zjawisk lub rzeczy
Zaburzenie poziomu uogólniania:
Poświęca się wiele uwagi w badaniach nad ….
Zubożenie (alogia) – osoba każdą sytuacje będzie spostrzegać z poziomu konkretu nie będzie umiała uszczegółowić tego. Myślenie połączone z powierzchownością.
Konkretność – nie jest zdolny do myślenia uogólnionego przy zespołach organicznych
Wypaczenie procesu uogólnienia – w sytuacjach nadmiernego uogólnienia – osoba stosuje tylko sobie znane sposoby uogólniania rzeczy w świecie. Stosowanie czasami bardzo zindywidualizowanych kryteriów tworzenia klas które nie maja nic wspólnego z tym co jest uwzględnione społecznie. Np. klasyfikowanie różnych obrazków.

Zaburzenie charakterystyczne dla wszystkich zaburzeń psychotycznych szczególnie schizofrenii.

Wielopoziomowość - taki rodzaj zaburzenia o którym niektórzy mówią ze jeśli występują adekwatnie do sytuacji to jest to rodzaj najbardziej twórczego myślenia. Przechodzenie od myślenia konkretnego do nad uogólnień i odwrotnie bez zachowania jakiegoś porządku czy logiki. Mamy szczątkowe urojenia  najczęściej wiążę się z urojeniami ??????
Zaburzenia struktury i funkcji myslenia charakterystyczne dla schizofrenii
Rozkojarzenie – kiedy mamy do czynienia z obniżeniem logiki składni i komunikatywności …. Wielo płaszczyznowość chaotyczność wielopoziomowość nieskładność – chorzy nie dbają o to czy ktoś słucha nie robią tego by ktoś ich wysłuchał zrozumiał co się z nimi dzieje. Oni mówią w przestrzeń. Może być osoba syntymiczna
Schizofazja (sałata słowna) brak jakiejkolwiek logiki składni komunikatywności. Bardzo modne badanie narracji w schizofrenii – okazuje się często ze przy dłuższych wypowiedziach chorego można by dopatrzeć się narracji określonych związków dopatrzeć się kiedy dochodzi do „ześlizgu”
Inkoherencja – kiedy dochodzi od rozerwania myślowych, nieskładność gramatyczna, przypadkowe skojarzenia, wypowiadanie słów na podstawie podobieństwa fonetycznego. Nie jest w stanie utrzymać żadnego wątku.
Myślenie niekomunikatywne – brak zainteresowania odbiorca
Dereistyczne – mowa nie komunikatywna tworzenie wypowiedzi oderwanych od rzeczywistości sądy wypowiadane są dalekie do przekonań wartości osoba sama je tworzy i uważa je za spójne.
Autystyczne – skoncentrowanie na wewnętrznym świecie urojeń brak motywów do wymiany

Egocentryczne – donoszące się do normy wszystko do siebie.

Wykład 4
Zaburzenia czynnościowe

Obniżenie nastroju


Nastrój depresyjny – zazwyczaj składa się z 3 zasadniczych elementów: niskie poczucie własnej wartości niska samoocena niska samoocena własnej przyszłości i przeszłości którą interpretuje jako pełna przykrości.
Depresyjno – dysforyczny – to jest przeplatania smutku zniechęcenia nigdy nie osiąga poziomu rozpaczy. Z drugiej strony obok tego obniżonego nastroju występuje dysforyczny który charakteryzuje się wyrażaniem uczuć złości. Towarzyszą mu zwykle mierna samoocena własnych wydarzeń i w sposób negatywny rozważa rozwiązanie sytuacji w której się znalazła.
Różnica między depresją a smutkiem – cos tam … czy istnieje różnica między normalnym smutkiem a smutkiem depresyjnym ?? różni się tym że ten drugi jest żywy(zwykły) a ten drugi jest martwy(depresyjny).

Dystymiczny – na pierwszy plan wysuwa się złe samopoczucie osoby związane również z somatycznym nie tylko psychicznym. Osoba ma wrażenie że ciężko przechodzi się jej od jednego sądu do drugiego jest nadpobudliwa lękliwość oraz hipochondryczność poczucie wyczerpania. Hipochondryczność łączy się z tym ze po jednym problemie pojawia się od razu następny.

Podwyższenie nastroju:


  1. Nastrój maniakalny – poczucie euforii osoba jest aktywna pod ekscytowana, ma tysiące pomysłów na minutę – zawyżenie samooceny osoba ma głębokie przekonania o własnych możliwościach. Zauważają swoją przeszłość jako jedno pasmo sukcesów również przekonani z możliwościami na przyszłość.

  2. Euforyczny – jest to taka wesołkowatość wzmożenie nastroju może być że normalni ludzie przeżywają stany euforii (po dobrym seksie środki psychoaktywne)

  3. Moriatyczny (moria) – pusta wesołkowatość, błaznowanie nie wyrafinowane żarty. W schizofrenii w zespołach urojeniowych.

  4. Ekstatyczny – zwykle jest powiązany z doświadczaniem lub posiadaniem jakiejś idei. Uczucia związane z wiarą jest często powiązane ze zmożonym nastrojem.

Lęk – zagrożenie z nieokreślonego źródła:




  1. Uogólniony (przewlekły, wolnopłynący) – mało zmieniający się – mają tendencje do podłączania się pod różne myśli które człowieka w danej chwili gdzieś nachodzą. Utrzymują się u niektórych osób dość długi czas. U ludzi w cyklu życia mało się zmieniają.

  2. Napadowy (napady paniki) – krótko trwałe, powtarzające się epizody o wysokim nasileniu. Zupełnie co innego  przeżywa krótko trwałe napady paniki często powtarzające się w pewnych okolicznościach.

  3. Fobie – nawykowe unikanie pewnych sytuacji lękorodnych.

Złość – dysforia, której towarzyszy:




  1. Przekonanie o pokrzywdzeniu lub żalu do siebie „?????”

  2. Wzbudzenie ruchowe – przerzucanie z jednej aktywności do drugiej

  3. Wzbudzenie wegetatywne – widać to na skórze źrenicy, wydziela się ślina,

Złość może mieć charakter uogólniony lub wybuchów (wściekłość)

Zaburzenie dynamiki przebiegu emocji:




  1. zobojętnienie uczuciowe – hipopatia lub apatia w zależności od tego w jakim stopniu jest nasilone jakich uczuć dotyczy … rozpiętość ma dotyczyć w jakim zakresie z jaką siłą w zależności od tego w jak wielu uczuciach które mogły by być przeżywane w różnych zakresach jest przeżywane w granicach zera. (rozpiętość i różnorodność)

  2. Spłycenie uczuciowe – bladość, monotonia – jest podobne do tego do góry. Osoba przeżywa wszystko w okolicy zera. Zazwyczaj uważane jest za ważny objaw takich zaburzeń jak uszkodzenie OUN czy upośledzeń.

  3. Zubożenie uczuciowe – to jest pojęcie które zrobiło ogromną karierę w psychopatologii. Generalnie charakteryzowano osoby w tej kategorii jeżeli przed wystąpieniem jakiegoś procesu chorobowego osoba charakteryzowała się duża zmiennością, barwnością uczuć. Uproszczenie, prymitywizacja, przewaga uczuć prymitywnych i potrzeb biologicznych. Jest przerabiana w rozwoju wielu uzależnień.

  4. Zaleganie – długotrwałe utrzymywanie się tych samych uczuć - najbardziej znana postać zalegania uczuciowego to u osób które są mściwe. Uczucia mogą zalegać bardzo długo szczególnie takie związane ze złością i chęcią ukarania. Zazwyczaj o zaleganiu mówimy u osób u których w układzie nerwowym przeważa pobudzanie.

  5. Lepkość uczuć – niemożność oderwania się od nich, przejścia nad nimi do porządku. Niemożność oderwania się od uczuć które się przeżywa i przejście do porządku dziennego. Mówią o takim stanie która nie ustająco powraca do tego samego uczucia pod wpływem różnych bodźców.

  6. Chwiejność uczuciowa – labilność – łatwość przechodzenia od jednego uczucia do drugiego najczęściej o przeciwnym znaku. Mówimy też gdy występuje duża dysproporcja między uczuciami a sytuacja aktualną. Jest charakterystyczna w histerycznych zespołach. To także przechodzenie od smutku do radości (do śmiechu) jest charakterystyczna dla dzieci  Może być związana z lekami.

Ambiwalencja w psychopatologii – to jednoczesne przeżywanie + i – uczuć.

  1. Nieotrzymanie uczuć – jest to tendencja do gwałtownych reakcji – zadania związane z manifestowaniem uczuć gdy zawodzi kontrola. Mamy do czynienia z zaburzeniami kontroli zew i wew.

Zbieżność ekspresji z przeżyciami:


Zaburzenia motywacji:

Motywacja to mechanizmy zaangażowane w uruchomienie, ukierunkowanie, podtrzymanie i zakończenie działania

Zwiększenie/zmniejszenie napędu psychomotorycznego czyli zmiana przejawów aktywności. ?????????
Zaburzenia świadomości:
Zaburzenia przytomności:

Ilościowe:

Senność patologiczna

Sopor


Śpiączka

Jakościowe

Przymglenie

Zamącenie

Zwężenie
Zaburzenia poczucia:

Otoczenia/ samego siebie

Derealizacja:

Poczucia czasu i miejsca – osoba nie wie w jakim okresie jest

Depersonalizacja – może dotyczyć całej świadomości – w zakresie tożsamości osoba może widzieć siebie w kilku tożsamościach jaźniach lub w innej tożsamości np. napoleona.
Schemat ciała – w różnych zaburzeniach odżywiania.

Schematu ciała


Wyłączanie świadomości: - działanie układu wstępującego i stępującego mamy do czynienia z optymalnym działaniem OUN.


  1. Senność – charakterystyczna na wykładach szczególnie rano i u żołnierzy wyraźnie zmniejszona aktywność nie ostrość spostrzegania w kontakcie. Jeśli tej osobie się nie przeszkadza to ona zasypia  jeśli chcemy by jakoś zareagowała to potrzeba stosowania wyraźnych bodźców. Też syndromy chorobowe – przy chorobach somatycznych przy niektórych chorobach organicznych.

  2. Stan pół śpiączki (sopor) – stan pogłębiającej się senności związana z wyłączaniem się świadomości … mogą zanikać pewne odruchy i tworzyć się odruchy patologiczne. Z taką osobą zaburzony jest kontakt jest on nie pełny. Często wywołany zmianami w organizmie przez leki

  3. Śpiączka (coma) – wyłączenie przytomności – zanik odruchu źrenicznego rogówkowego może wystąpić w stanie agonii.

Jakościowe zmiany (strumienia) świadomości: - zmiany często związane ze stanem chorobowym lub u osób zażywających środki psychotropowe




  1. przymglenie – wrażenie jak by była we mgle . zaburzenia orientacji czasu i miejsca. Gdy mamy do czynienia z przymgleniem występuje amnezja.

  2. Zmącenie – jest to lżejszy stan od przymglenia – niema zaburzeń orientacji czasu i miejsca tylko zaburzenia spostrzegania osoba widzi jasność ciemność kontury różnych kształtów – deliria iluzje omamy. Jest też charakterystyczne dla wielu uszkodzeń OUN

  3. Zwężenie – najmniej intensywne zaburzenie – doznajemy go na skutek silnych emocji wtedy wyraźnie pole widzenia ulega zwężeniu. Mamy wrażenie, że nie jesteśmy w stanie skorzystać z wszystkich swoich możliwości.

Koniec psychopatologii ogólnej 


DSM IV – uzupełnij
Aspekt strachu i lęku: - gdy doświadczamy strachu i lęku trudno stwierdzić co przeżywamy. Kiedy jest jakieś wydarzenie które jest realne ……
  1   2


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość