Strona główna

Grupa Ekspertów Interpolu ds. Monitorowania Instrukcja nt wymiany danych dna…


Pobieranie 170.18 Kb.
Strona1/3
Data18.06.2016
Rozmiar170.18 Kb.
  1   2   3

Grupa Ekspertów Interpolu ds. Monitorowania Instrukcja nt. wymiany danych DNA…

_________________________________________________________________________________



Grupa Ekspertów Interpolu ds. Monitorowania*
"Instrukcja nt. wymiany danych DNA oraz praktyki

Zalecenia Grupy Ekspertów Interpolu ds. Monitorowania"

1

Instrukcja nt. wymiany danych DNA oraz praktyki Zalecenia Grupy Ekspertów Interpolu ds. Monitorowania DNA


Przedmowa Sekretarza Generalnego Interpolu
Poniższa instrukcja jest oficjalną publikacją Sekretariatu Generalnego Interpolu. Została ona opracowana w odpowiedzi na liczne zapytania krajów członkowskich Interpolu dotyczące możliwości wspomagania dochodzeń przy wykorzystaniu techniki DNA. Instrukcja powinna stanowić materiał odniesienia w sytuacjach, gdzie stosuje się metody badań DNA do zwalczania przestępczości w kraju i za granicą. Podczas redagowania instrukcji główne źródło odniesienia stanowił ‚Raport końcowy Grupy

krajowych i Roboczej Interpolu na temat profilowania DNA“ - zaprezentowany po raz

* Grupa Ekspertów Interpolu ds. Monitorowania

Mark Branchflower œ ICPO Interpol, Francja

Lyn Fereday œ Forensic Science Service, Wlk. Brytania

David Gidley œ Victoria Forensic Science Centre, Australia

Paul Hodgson œ National Crime Faculty, Wlk. Brytania

Anne Leriche œ National Institute of Criminalistics, Belgia

Reidar Nilsen œ National Criminal Investigation Services, Norwegia

Anne Paleologue œ Scientific Laboratory of the Police, Francja

Richard Scheithauer œ Institute of Legal Medicine, Austria

Werner Schuller œ ICPO Interpol, Francja

Jenifer Smith œ FBI Laboratory, USA

pierwszy w trakcie XXVII Konferencji Regionalnej Interpolu w maju 1998 r. Zalecenia zawarte w poniższej publikacji, sformułowane przez członków Grupy Roboczej ds. Monitorowania DNA, mają na celu rozpowszechnienie wykorzystania standardowych

metod profilowania DNA do wsparcia dochodzeń kryminalnych. Profilowanie DNA powinno stanowić niezbędne uzupełnienie tradycyjnych metod wykorzystywanych w tym celu. Główną intencją autorów było zachęcenie policji i instytucji świadczących usługi kryminalistyczne do kompleksowego i skutecznego stosowania profilowania DNA, zarówno na szczeblu krajowym, jak i międzynarodowym. Instrukcja zawiera szereg zaleceń odnoszących się do praktycznego zastosowania wyników profilowania w dochodzeniach kryminalistycznych oraz ułatwienia wymiany danych DNA w ramach tworzonych baz danych. Aby zwiększyć optymalnie korzyści płynące z zastosowania wyników profilowania DNA, należy zdefiniować światowe standardy profilowania, a także zagadnienia związane z zapewnieniem jakości, funkcjonowaniem baz danych i szkoleniem. Wprowadzenie norm jest równie istotne jak przestrzeganie zasad akredytacyjnych, czy też przeprowadzanie auditów zagranicznych. Ujednolicenie metod znacznie ułatwi skuteczną wymianę wyników profilowania DNA, służących do zwalczania przestępczości poprzez stworzenie możliwości połączenia strategii oraz rozpoznania nowych zjawisk o charakterze kryminalnym. Działania tego typu mają doprowadzić do skuteczniejszego zarządzania policją i oszczędności w zasobach ludzkich, materialnych i finansowych. W instrukcji udało się zgromadzić doświadczenia różnych krajów, zarówno Federalnego Biura Śledczego w Stanach Zjednoczonych, jak i FSS w Wielkiej Brytanii, czy też policji Victoria w Australii. Kończąc, zwracam się do wszystkich z prośbą o nadsyłanie ewentualnych spostrzeżeń i uzupełnień do tej publikacji; wszelkie merytoryczne uwagi będą uwzględnione w następnej wersji instrukcji.

Ronald K. Noble

1.

Autorzy

Mark Branchflower œ ICPO Interpol, Francja

Lyn Fereday œ Forensic Science Service, Wlk. Brytania

David Gidley œ Victoria Forensic Science Centre, Australia

Paul Hodgson œ National Crime Faculty, Wlk. Brytania

Anne Leriche œ National Institute of Criminalistics, Belgia

Reidar Nilsen œ National Criminal Investigation Services, Norwegia

Anne Paleologue œ Scientific Laboratory of the Police, Francja

Richard Scheithauer œ Institute of Legal Medicine, Austria

Werner Schuller œ ICPO Interpol, Francja

Jenifer Smith œ FBI Laboratory, USA
2.

Źródła odniesienia

Celem publikacji było opracowanie zaleceń do międzynarodowego wykorzystania w następujących dziedzinach:

ściganie przestępstw i zdarzeń

- screening operacyjny;

- identyfikacja ofiar;

- osoby zaginione.

ustalenie protokołów badawczych DNA

- kompatybilność;

- wytyczne odnośnie zapewniania jakości;

- zastosowanie zewnętrznych testów biegłości.

bazy danych

- wymiana danych i porównywanie profili;

- ochrona danych osobowych.

szkolenie

świadomość ogólna

- uwzględnienie aspektów społecznych i etycznych, w szczególności odnoszących się do obszarów niekodujących molekuły DNA

- podstawy naukowe

- miejsce zdarzenia

- podstawy prawne

zapewnienie pomocy i wsparcia krajom, które znajdują się na



początkującym etapie badań DNA

poszerzenie współpracy z organami ścigania oraz wiodącymi



organizacjami światowymi zajmujących się badaniem profili DNA
3.

Informacje ogólne

Grupa Ekspertów ds. Monitorowania DNA (DNA MEG) działająca w ramach Interpolu powstała w miejsce Europejskiej Grupy Roboczej ds. Profilowania DNA Interpolu. Będąc największą i najbardziej prestiżową międzynarodową organizacją policyjną na świecie, Interpol uznaje wartość profilowania DNA oraz jego mocy dowodowej za nowe narzędzie wspierające dochodzenia. Zgromadzenie Generalne podczas konferencji w Kairze w październiku 1998 r. (67 sesja), zalecił, by Europejska Grupa Robocza zbadała możliwości wykorzystania technologii DNA w dochodzeniach kryminalnych. Europejska Grupa Robocza ds. Profilowania DNA została powołana w 1996 r. i stanowi ona dla ekspertów forum wymiany informacji w zakresie opracowania wytycznych i zaleceń służących do rozpowszechnienia metod badań genetycznych w Europie. Opierając się na doświadczeniu państw od lat rutynowo stosujących profilowanie DNA w dochodzeniach kryminalnych oraz uwzględniając prace już podjęte przez inne organizacje takie jak ENFSI, EDNAP i grupę roboczą ds. współpracy z policją UE, grupa założona w ramach Interpolu zajęła się następującymi aspektami profilowania DNA:

• techniczne i naukowe wymogi odnośnie stosowania metod badania DNA;

• zasady pobierania materiału porównawczego DNA i zabezpieczania materiału dowodowego;

• bazy danych DNA;

• kategorie przestępców;

• kontrola jakości i akredytacja;

• aspekty prawne;

• promocja i marketing.

Raport końcowy grupy interpolowskiej został zatwierdzony podczas XXVII Regionalnej Konferencji ICPO w Dubrowniku (13-15 maja 1998 r.), a następnie przedłożony na 67 Sesji Zgromadzenia Generalnego. Grupa robocza pracowała głównie w oparciu o badania przeprowadzone w Wielkiej Brytanii oraz doświadczenia holenderskie. Wnioski i rekomendacje zawarte w raporcie końcowym były następujące:

• kraje członkowskie powinny stosować technikę profilowania DNA jako narzędzie w dochodzeniach kryminalnych, a także dążyć do utworzenia krajowych baz danych DNA z uwzględnieniem wytycznych opracowanych przez grupę oraz zestawu układów badawczych (loci) zalecanych przez GR DNA działającą w ramach ENFSI;

• bazy danych DNA osób i śladów powinny być wszechstronne, by zapewnić jak największą efektywność dochodzeniową i badawczą;

• poszczególne kraje powinny przestrzegać europejskich standardów odnośnie pobierania materiału porównawczego, zabezpieczania materiałów dowodowych oraz ich przechowywania (zgodnie z propozycjami GR ENFSI ‚Kryminalistyczne miejsca zdarzenia“);

• poszczególne kraje powinny zrewidować strategie badania miejsca zdarzenia w świetle nowych doświadczeń i możliwości, jakie zapewnia analiza DNA;

• instytucje i organy zaangażowane w obieg materiałów dowodowych (do profilowania DNA) takie jak: policja, laboratorium kryminalistyczne, prokuratura, powinny wprowadzić system zapewnienia jakości, akredytowany przez Państwową Radę Akredytacyjną;

• wymiana profili DNA między poszczególnymi krajami powinna odbywać się przez łącza interpolowskie z uwzględnieniem prawodawstwa krajowego;

• kraje powinny opracować efektywną i dynamiczną krajową strategię marketingową, służącą do zapewnienia ciągłości pozytywnych wyników osiąganych za pomocą bazy danych DNA;

• dalszy rozwój w tej dziedzinie powinien być monitorowany w równych odstępach czasu przez grupę ekspertów powołaną w ramach Europejskiej Konferencji Regionalnej; grupa powinna składać się zarówno z ekspertów, jak i przedstawicieli organów ścigania; do jej zadań będzie należało przedstawianie aktualnego stanu badań na odbywającej się co dwa lata Europejskiej Konferencji Regionalnej;

• należy zorganizować międzynarodową konferencję użytkowników DNA pod patronatem Interpolu; konferencja taka powinna się odbyć po upływie jednego roku od momentu opublikowania tego raportu;

• działania podjęte przez Europejską Grupę Roboczą Interpolu nt. DNA powinny być przedstawione na Zgromadzeniu Generalnym wszystkim krajom członkowskim; należy zachęcać pozostałe regiony w drodze rozporządzenia Zgromadzenia Generalnego, by przystąpiły do procesu standaryzacji profilowania DNA;

• Raport Końcowy powinien trafić do jak najszerszego grona placówek naukowych, organów ścigania oraz pozostałych organizacji, które mogłyby skorzystać z profilowania DNA.
4.

Historia

W trakcie 25. Europejskiej Regionalnej Konferencji Interpolu (Warszawa, 29-31 maja 1996 r.) uchwalono powołanie Europejskiej Grupy Roboczej Interpolu nt. Profilowania DNA w celu promowania dobrej praktyki profilowania DNA oraz wykorzystywania tej metody badawczej w Europie. W związku z powyższym, Komisja Europejska Interpolu postanowiła utworzyć taką grupę ekspertów w trakcie XV Konferencji (5 listopada 1996 r.). W oficjalnym piśmie Sekretariatu Generalnego z dn. 25 listopada 1996 r. (nr 43-DNA/ELB/Nov/96) powołano Grupę Roboczą, składającą się z ekspertów z Belgii, Czech, Niemiec, Węgier, Włoch, Holandii, Norwegii, Słowacji, Hiszpanii i Wielkiej Brytanii oraz dwóch obserwatorów z Sekretariatu Generalnego. Kolejne spotkania grupy roboczej odbyły się w dn. 27-28 stycznia 1997 r., 5-6 czerwca 1997 r., 27-28 października 1997 r. i 29-30 stycznia 1998 r. w Lyonie.

W wyniku ogólnych dyskusji zostały wysunięte następujące wnioski:

• profile DNA stanowią istotne narzędzie w identyfikacji przestępców i postępowaniu sądowym;

• Grupa Robocza powinna zachęcać wszystkie kraje europejskie do wprowadzenia technologii DNA;

• Grupa Robocza określi w późniejszym terminie możliwy tryb udzielania wsparcia krajom wprowadzającym technologię DNA;

• należy zwrócić odpowiednią uwagę na zagadnienia kontroli jakości i procedury akredytacyjne.

Grupa Robocza uznaje również, że profilowanie DNA ma ogromny wpływ na dochodzenia kryminalne poprzez:

• powiązanie między zdarzeniami;

• powiązanie typu podejrzany œ miejsce zdarzenia.

W celu wzmocnienia międzynarodowej współpracy należy zainicjować wymianę profili DNA w Europie; możliwości takie zbada Grupa Robocza.

Wysunięto dwie możliwe opcje:

• jedna centralna baza danych tylko z profilami DNA;

• krajowe bazy danych (profile, informacje nt. sprawy) z możliwością wymiany profili korzystając z zaplecza technologicznego Interpolu.

Zalecenia odnośnie do zakładania baz danych zostały oparte na doświadczeniach brytyjskich. Standaryzacja technologii DNA (tj. wymogi odnośnie analizy DNA, wybór układów badawczych - loci, metody pobierania materiału porównawczego, zabezpieczania materiału dowodowego) powinna pokrywać się z działaniami już podjętymi w innych grupach, np. EDNAP, ENFSI, aby uniknąć powtórzeń i uprościć procedury administracyjne. Oprócz zagadnień prawnych związanych z przesyłaniem profili DNA, omówiono również metody promocji i marketingu DNA, zwłaszcza w kręgach organów ścigania oraz szerszego grona. W trakcie kolejnych spotkań grupy roboczej omawiano następujące tematy: zasady tworzenia baz danych, kategorie przestępców, których profile są włączane do bazy danych, kontrola jakości i akredytacja, aspekty prawne profilowania DNA oraz wymiany profili, przygotowanie raportu. W dyskusjach i konsultacjach aktywnie uczestniczyli eksperci z grupy roboczej ENFSI ‚DNA“, EDNAP, grupy roboczej ENFSI ‚Kryminalistyczne miejsca zdarzenia“ oraz grupy roboczej ‚Kontrola Jakości“. Zalecenia tych grup roboczych uwzględniono w raporcie końcowym. Raport Końcowy Grupy Roboczej, podpisany i zatwierdzony w trakcie 27 Europejskiej Konferencji Regionalnej, zalecał utworzenie Grupy Ekspertów, do których należało:

• okresowy przegląd dynamicznie rozwijających się technik analitycznych DNA oraz prezentacja tych informacji na konferencjach regionalnych odbywających się co dwa lata;

• organizowanie (pod patronatem Interpolu) międzynarodowej, multidyscyplinarnej konferencji DNA, obejmującej udział ekspertów kryminalistyki, prawników oraz ekspertów policyjnych. Pierwsza z tych konferencji została zaplanowana na koniec 1999 r. Raport Końcowy Europejskiej Grupy Roboczej Interpolu dot. DNA został omówiony podczas 67. sesji Zgromadzenia Generalnego w Kairze (22-27 października 1998 r.). W wyniku propozycji, by uwzględniać doświadczenia różnych państw w zakresie wykorzystywania DNA w dochodzeniach kryminalnych i uzyskania światowej harmonizacji, uzgodniono, by w pracach grupy uczestniczyli przedstawiciele z wszystkich kontynentów. Podczas II Konferencji Grupy Ekspertów (DNA MEG) w Lyonie w dn. 21-22 stycznia 1999 r. postanowiono zaprosić przedstawicieli Argentyny, Australii, Japonii, RPA oraz Stanów Zjednoczonych do uczestnictwa w trzeciej konferencji DNA-MEG, planowanej na termin 3-4 czerwca 1999 r. w Lyonie w siedzibie Sekretariatu Generalnego Interpolu. Od uczestników tej konferencji wymagano znajomości profilowania DNA lub wykorzystywania wyników profilowania DNA (oficerowie śledczy, dochodzeniowcy, administratorzy bazy danych, itp.). W I Międzynarodowej Konferencji Użytkowników DNA (Lyon, 24-26 listopada 1999 r.) uczestniczyło 119 delegatów z 47 państw. Podczas konferencji wygłoszono 34 referatów. Uczestnicy wyrazili swoje zadowolenie z organizacji konferencji oraz poziomu wykładów. Na konferencji poproszono przedstawiciela Sekretariatu Generalnego Interpolu o pełnienie funkcji łącznika w zakresie wymianie informacji DNA między laboratoriami kryminalistycznymi, zespołami techników kryminalistyki oraz grup dochodzeniowych z różnych krajów oraz zalecono:

• wykorzystywanie zaplecza informatycznego Interpolu do wymiany profili DNA;

• utworzenie bazy danych DNA w siedzibie głównej Interpolu;

• opracowanie ogólnej instrukcji dotyczącej aspektów DNA omawianych w trakcie konferencji; instrukcja ta ma być dedykowana szczególnie dla krajów posiadających niewielkie doświadczenie w wykorzystywaniu techniki DNA w dochodzeniach kryminalnych (np. niektóre kraje w Afryce, Azji i Ameryce Południowej). IV Konferencja DNA MEG odbyła się w dn. 7-8 lutego 2000 r. w miejscowości Innsbruck w Austrii. W wyniku tego spotkania opracowano nowy dokument pt. „Terms of Reference“ (Źródła Odniesienia), wersję roboczą poniższej instrukcji oraz zalecenia odnośnie profilowania DNA zawarte w Raporcie Końcowym. W trakcie V Konferencji DNA MEG (Lyon, 18-19 maja 2000 r.) zaobserwowano ogromne postępy w pracach nad instrukcją; ponadto zaprezentowano nowe tematy (np. koncepcja utworzenia bazy danych ASF œ zautomatyzowanego urządzenia do wyszukiwania DNA) i uchwalono, by na najbliższą konferencję zaprosić przedstawicieli organów ścigania z Afryki, Bliskiego Wschodu oraz zachodniej części Azji. Kolejna, VI konferencja DNA MEG (Melbourne, Australia, 6-8 grudnia 2000 r.) dotyczyła bardzo szczegółowego omówienia tworzonej instrukcji oraz projektu interpolowskiej bazy danych, ponadto przyjęto Standardowy Zestaw Loci Interpolu œ ISSOL jako podstawę do przesyłanych profili genetycznych określającą minimalne kryteria. Podczas II Międzynarodowej Konferencji Użytkowników DNA (Lyon, 7-9 listopada 2001 r.) referaty były podzielone na dwie grupy tematyczne:


Temat I œ baza danych DNA

- wprowadzanie, rozbudowa oraz obsługa genetycznych banków danych;

- tworzenie baz danych;

- doświadczenia innych krajów w zakresie tworzenia i planowania baz danych;

- połączenia między bazą DNA, a innymi kryminalistycznymi bazami danych;

- oczekiwania i ograniczenia (informacja od ekspertów oraz innych użytkowników technologii DNA).


Temat II œ analiza spraw

- przedstawianie spraw obejmujących przestępczość zorganizowaną, akty terrorystyczne, zabójstwa, rozboje, przestępczość narkotykową, czyny popełnione na tle seksualnym (w tym ściganie pedofilów), nielegalny handel ludźmi oraz organami ludzkimi, przestępczość samochodowa, katastrofy masowe i inne;

- projekty DNA podjęte przez Interpol.
5.

Aspekty społeczne

Członkowie DNA MEG wyrażają przekonanie, że skuteczna i dynamiczna strategia marketingowa jest niezbędna do utworzenia i funkcjonowania krajowych baz danych DNA. Kraje, które planują założyć bazy danych, powinny uzyskać maksymalne korzyści po opracowaniu własnej strategii marketingowej. Kraje, które już posiadają tego typu bazy danych lub znajdują się na zaawansowanym etapie ich tworzenia mogą również skorzystać z planu marketingowego. Skuteczny plan marketingowy przyczyni się do zwiększonego zainteresowania projektem oraz stworzy możliwości, których wcześniej nie było. Poniższy rozdział opisuje koncepcje działań marketingowych i promocyjnych, które się okazały przydatne w praktyce. W rozdziale tym zostanie również przedstawiony plan marketingowy, który obejmuje kluczowe elementy pomyślnej strategii.


Identyfikacja wyrobu

Rozpowszechnianie i marketing przedsięwzięć wymaga dokładnej znajomości tworzonego ‚wyrobu“. W przypadku bazy danych DNA zrozumienie perspektywicznych korzyści dla każdego państwa będzie uzależnione od indywidualnej znajomości tematu i zakresu obowiązków. W niektórych krajach wiedza specjalistyczna na temat DNA może być ograniczona lub też dominować tylko w kryminalistycznych i akademickich kręgach naukowych. Politycy zazwyczaj nie zdają sobie sprawy z potencjalnych zalet baz danych DNA w pionie wymiaru sprawiedliwości i jej opłacalności zastosowania w dochodzeniach kryminalnych. W innych krajach, mimo wyższego ogólnego poziomu wiedzy specjalistycznej, zainteresowanie samą bazą danych może być znikome, szczególnie wśród polityków. Sytuacja tego typu nierzadko doprowadza do wstrzymania prac wdrożeniowych, co m.in. wynika z niedofinansowania. W przypadku udostępnienia odpowiednich środków oraz dużego zainteresowania kręgów politycznych, skuteczny marketing przyczyni się do dalszego zwiększenia świadomości publicznej. Identyfikacja ‚wyrobu“ może polegać na stworzeniu podstawowej świadomości wśród grupy docelowej (zob. poniżej) i uzyskaniu zapotrzebowania na bazę danych. Przykładowo, aby zdobyć zainteresowanie prawników, którzy wcześniej sprzeciwiali się koncepcji założenia bazy danych należy zaangażować do tego celu osoby, które posiadają niezbędną wiedzę w tej dziedzinie (np. eksperci kryminalistyki i oficerowie policji). Podstawowy poziom świadomości może być różny w zależności od grupy docelowej. Na przykład politycy nie będą mieć takich wymagań jak policjanci. Kwestie polityczne oraz szersze zainteresowanie stron procesowych może być bardzo istotne dla rządu, ale mniej interesujące dla tych, którzy są odpowiedzialni za dochodzenie określonego przestępstwa. Funkcjonariusze policji bardziej zwracają uwagę na praktyczne korzyści, jakie może zaoferować baza danych, np. szybkie wykluczenie podejrzanych lub znaczne podniesienie wartości dowodowej zabezpieczonego materiału. Dlatego też zachęca się kraje, które jeszcze nie rozważyły możliwości utworzenia bazy danych do zmobilizowania wszystkich zainteresowanych stron, zwłaszcza polityków i kierownictwa policji. W przypadku kręgów rządowych należy zmierzać do wypracowania odpowiednich podstaw legislacyjnych oraz ich przestrzegania. Na tym etapie kierownictwo policji ma kluczową rolę do odegrania, przy czym przed przystąpieniem do rozmów z politykami, powinni we własnym zakresie uzyskać jak najwięcej informacji na temat wymiernych korzyści prowadzenia bazy danych DNA. Zadaniem grupy MEG jest zapewnienie odpowiedniego wsparcia na tym etapie. Istotną rolę będą odgrywać również środki masowego przekazu rozpowszechniające np. doświadczenia innych krajów świadczące o ogromnych korzyściach płynących z zastosowania technologii DNA. Za pomocą środków masowego przekazu powinno się nagłaśniać, iż bazy danych tego typu są niezbędne dla wszystkich krajów należących do Interpolu. Można skorzystać również z argumentu ‚Dlaczego nasz kraj ma pozostawać w tyle?“ Szczególnie przydatne może być przedstawienie dziennikarzom prasowym konkretnych przykładów spraw, które zakończyły się powodzeniem dzięki wykorzystaniu analizy. Historie te, w połączeniu ze spotkaniami na temat bieżących postępów i nowych rozwiązań z pewnością przyczynią się do zdobycia dużego zainteresowania w społeczeństwie. Po uświadomieniu konieczności posiadania bazy danych można skierować się do innych grup docelowych w społeczeństwie, gdyż znajomość DNA będzie prawdopodobnie ograniczona jedynie do zastosowania badań genetycznych w sprawach o ustalanie ojcostwa lub identyfikacji rodzin na podstawie szczątków. Tworzenie wizerunku badań DNA jako potencjalnie bardzo skutecznej broni w zwalczaniu przestępczości może przyczynić się do uzyskania dużego poparcia społecznego ponieważ każdy jest potencjalną ofiarą.
Grupy docelowe

Jak wynika z doświadczeń zagranicznych, po uświadomieniu produktu (DNA) wśród osób, które mogą zainicjować zmiany, należy skoncentrować się na określeniu i wywarciu wpływu na konkretne grupy docelowe, które mogą zapewnić wsparcie.


Personel medyczny

Istnieje prawdopodobieństwo, iż lekarze zatrudnieni przez policję, w tym patolodzy zajmujący się badaniami post mortem nie znają osiągnięć technologii DNA oraz wartości DNA jako materiału dowodowego. Znajomość ta jest jednak niezbędna, chociażby pod kątem właściwego zabezpieczania próbek.


Oficerowie dochodzeniowy

Policja jest głównym beneficjentem, jeśli chodzi o praktyczne wykorzystanie technologii DNA do wsparcia dochodzeń kryminalnych. Z potencjału technik badawczych powinni zdawać sobie sprawę nie tylko przedstawiciele kierownictwa policji, ale również technicy kryminalistyki. To oni będą wymagać specjalnego przeszkolenia w tym zakresie. Kierownictwo policji powinno koncentrować się na stworzeniu ‚kultury DNA“ w całej policji oraz, w miarę możliwości, w niektórych działach wymiaru sprawiedliwości.


Kręgi naukowe

Eksperci, personel laboratoriów kryminalistycznych, wykładowcy i studenci uczelni z pewnością skorzystają z praktycznej wiedzy uzyskanej od policji i prokuratury. Ponadto, zainteresowanie wśród młodzieży akademickiej może przyczynić się do promowania tematyki DNA w jakiejkolwiek dziedzinie nauki, jakiej się podejmą zawodowo w przyszłości.


Sędziowie i prokuratura

Zarówno sędziowie jak i prokuratorzy, a także inni przedstawiciele stron procesowych skorzystają z następujących materiałów:

• instrukcje indywidualne;

• artykuły na temat technologii DNA w publikacjach prawnych;

• zaangażowanie ekspertów DNA w szkolenie kryminalistyczne;

• regularne spotkania z przedstawicielami prokuratury w celu rozpowszechniania wartości DNA w ściganiu osób i przestępstw.

  1   2   3


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość