Strona główna

Historia języka polskiego II sylabus


Pobieranie 52.23 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar52.23 Kb.
HISTORIA JĘZYKA POLSKIEGO II - SYLABUS



1.

Nazwa przedmiotu w języku polskim

Historia języka polskiego (II)

2.

Nazwa przedmiotu w języku angielskim

History of Polish Language (II)

3.

Jednostka prowadząca przedmiot

Instytut Filologii Polskiej

4.

Kod przedmiotu

21-FP-S2-E1-HistJęzPol-Kon

5.

Rodzaj przedmiotu

obowiązkowy

6.

Kierunek studiów

filologia polska

7.

Poziom studiów

II stopień

8.

Rok studiów

I

9.

Semestr

zimowy

10.

Forma zajęć i liczba godzin –

konwersatorium 30 h

11.

Imię, nazwisko, tytuł/stopień naukowy

Maria Peisert prof., Waldemar Żarski prof., Beata Kaczmarczyk dr , Jan Kamieniecki dr, Małgorzata Misiak dr, Helena Sojka-Masztalerz dr.

Dr

12.

Wymagania wstępne w zakresie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych dla przedmiotu oraz zrealizowanych przedmiotów:

Student posiada podstawową wiedzę z zakresu językoznawstwa historycznego. Zna najważniejsze zmiany wewnątrzjęzykowe w rozwoju polszczyzny. Na wybranych przykładach z tekstu umie scharakteryzować podaną formę pod względem fonetycznym i fleksyjnym, a następnie prześledzić jej rozwój w dziejach polszczyzny.

13.

Cele przedmiotu:

Zapoznanie się z czynnikami zewnątrzjęzykowymi (politycznymi, gospodarczymi, kulturowymi itp.) kształtującymi rozwój języka polskiego w poszczególnych dobach.

Zapoznanie się ze sposobami bogacenia słownictwa oraz zmianami znaczeniowymi wyrazów (zmiany treści i zakresu wyrazu, zmiany zabarwienia emocjonalnego leksemu itp.), jakie dokonały się w poszczególnych dobach. Zaznajomienie z podstawowymi zagadnieniami z onomastyki i leksykografii historycznej.

14.

Zakładane efekty kształcenia

W zakresie wiedzy:

  1. Student ma uporządkowaną wiedzę ogólną obejmującą podstawową terminologię i metodologię z zakresu językoznawstwa diachronicznego, zwłaszcza z leksykografii i leksykologii oraz elementów onomastyki i dialektologii historycznej.

  2. Ma świadomość kompleksowej natury języka i jego złożoności oraz jego historycznej zmienności. Ma podstawową wiedzę o ewolucyjności polskiego systemu leksykalnego.

  3. Ma uporządkowaną szczegółową wiedzę o strukturze języka oraz o jego historii.

W zakresie umiejętności:

  1. Student ma pogłębione umiejętności badawcze (stosowania pojęć i łączenia faktów językowych, formułowania i analizowania problemów, doboru metod i narzędzi badawczych).

  2. Student ma pogłębione umiejętności posługiwania się pojęciami i paradygmatami badawczymi pozwalającymi badany materiał, przedstawić, wyciągnąć wnioski i pokazać ewolucję zjawiska językowego.

  3. Potrafi rozpoznać historyczną zmienność zjawisk literackich i kulturowych.




  1. Student posiada rozbudowane umiejętności tworzenia wypowiedzi ustnych dotyczących szczegółowych zagadnień z zakresu historii języka polskiego z uwzględnieniem różnych ujęć i stanowisk badawczych

W zakresie kompetencji:



  1. Student potrafi pracować w grupie, przyjmując w niej różne role.

  2. Prezentuje aktywną postawę wobec przekazywanych mu treści merytorycznych i potrafi realizować postawione przed nim zadania w wyznaczonych terminach.

  3. Ma kompetencje społeczne, dzięki którym świadomie buduje relacje interpersonalne i ma świadomość roli polonistyki, jej wpływu na kształtowanie się poczucia tożsamości narodowej młodego pokolenia.

Symbole kierunkowych efektów kształcenia:

Wiedza


K_W03,

K_W04

K_W05

Umiejętności



K_U02

K_U03

K_U05


K_U07

Kompetencje



K_01

K_03


K_K07

15.

Treści programowe –



  1. Pochodzenie i rozwój języka literackiego (ośrodki, terytoria, główne fazy rozwoju od momentu uzyskania ponadregionalnego charakteru).

  2. Rola Kościoła i religii w kształtowaniu polszczyzny.

  3. Wpływ reformacji i kontrreformacji na rozwój polszczyzny.

  4. Rozwój drukarstwa i rola książki drukowanej w rozwoju polszczyzny.

  5. Leksykalne dziedzictwo prasłowiańskie. Sposoby bogacenia słownictwa.

  6. Rola łaciny w dziejach polszczyzny.

  7. Zapożyczenia z języków germańskich i romańskich.

  8. Zapożyczenia z języków słowiańskich. Leksykalne wpływy orientalne na polszczyznę.

  9. Pochodzenie nazw własnych: imiona, nazwiska, nazwy miejscowe.

  10. Rola techniki w dziejach polszczyzny.

  11. Mechanizmy przemian w zasobie leksykalnym.

  12. Zróżnicowanie regionalne i funkcjonalne polszczyzny.

  13. Najważniejsze tendencje rozwojowe polszczyzny po 1945 r. (m.in. nowomowa, wpływ mediów i Internetu).




16.

Zalecana literatura:

Literatura podstawowa:

  1. Irena Bajerowa, Zarys historii języka polskiego 1939-2000, Warszawa 2003.

  2. Stanisław Dubisz, Język – Historia – Kultura, Warszawa 2002.

  3. Zenon Klemensiewicz, Historia języka polskiego, Warszawa 1999.

  4. Polskie nazwy własne. Encyklopedia, pod red. Ewy Rzetelskiej-Feleszko, Warszawa-Kraków 1998

  5. Bogdan Walczak, Zarys dziejów języka polskiego, Wrocław 1999.


Literatura uzupełniająca (dla osób zainteresowanych):

  1. Irena Bajerowa, Rola różnych regionów w kształtowaniu się nowszego języka ogólnopolskiego, "Sprawozdania z Czynności i Posiedzeń PAU" 67, 1993, s. 21-22.

  2. Maria Borejszo, O zapożyczeniach włoskich w leksykonach współczesnej polszczyzny, Poznańskie Studia Polonistyczne, Seria językoznawstwo, t. 7., 2000.

  3. Danuta Buttler, Rozwój semantyczny wyrazów polskich, Warszawa 1978, s. 7-25.

  4. Zofia Kaleta: Nazwisko w kulturze polskiej. Warszawa 1998.

  5. Maria Malec, Imię w polskiej antroponimii i kulturze, Kraków 2001.

  6. Elżbieta Mańczak-Wohlfeld, Angielskie elementy leksykalne w języku polskim, Kraków 1994.

  7. Aleksander Mikołajczak, Łacina w kulturze polskiej, Wrocław 1998.

  8. Poradnik Językowy” 2007/5 (tu: artykuły poświęcone wpływom języków obcych na polszczyznę).

  9. Halina Rybicka, Losy wyrazów obcych w języku polskim, Warszawa 1976.

  10. Janusz Siatkowski, Czesko-polskie kontakty językowe, Warszawa 1996.

  11. Bogdan Walczak, Galicyzmy w polszczyźnie na tle związków polsko-francuskich. Rozprawy Komisji Językowej Ł.T.N., XXXII 1986, s. 193 – 199.

  12. Bogdan Walczak, Komu zawdzięczamy polski język literacki?, [w:] Język a chrześcijaństwo, pod red. Ireny Bajerowej, Marii Karpluk, Zenona Leszczyńskiego, Lublin 1993, s. 23-42.

  13. Bogdan Walczak, Rozwój zasobu leksykalnego polszczyzny w XX wieku, [w:] Polszczyzna XX wieku. Ewolucja i perspektywy rozwoju, pod red. Stanisława Dubisza i Stanisława Gajdy, Warszawa 2001, s. 141-153.

  14. Małgorzata Witaszek-Samborska, Wyrazy obcego pochodzenia we współczesnej polszczyźnie, Poznań 1992.

  15. Alfred Zaręba, Wpływ polszczyzny na słownictwo innych języków słowiańskich, „Język Polski” 1961, s. 1-19.






17.

Forma zaliczenia poszczególnych komponentów przedmiotu, sposób sprawdzenia osiągnięcia zamierzonych efektów kształcenia:
konwersatorium – obecność i aktywny udział w zajęciach, przygotowanie prezentacji , wykonywanie ćwiczeń w trakcie zajęć i zleconych do terminowego wykonania w domu; dwa kolokwia pisemne

18.

Język wykładowy –

język polski

19.

Obciążenie pracą studenta

Forma aktywności studenta

Średnia liczba godzin na zrealizowanie aktywności

Godziny zajęć (wg planu studiów) z nauczycielem:


  • konwersatorium:


30 h


Praca własna studenta np.:

- przygotowanie do zajęć:



- czytanie wskazanej literatury:

- przygotowanie prezentacji:

- przygotowanie do kolokwium:



20 h

25 h

5 h

10 h

Suma godzin

90 h

Liczba punktów ECTS

3 ECTS


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość