Strona główna

Informacje Spis treści Rys historyczny 3


Pobieranie 141.98 Kb.
Strona1/8
Data18.06.2016
Rozmiar141.98 Kb.
  1   2   3   4   5   6   7   8



Białostocki Teatr Lalek


Informacje
Spis treści


Rys historyczny 3

1. Alicja w krainie czarów 5

2. Bajka nie tylko o złotej rybce 7

3. Cyrano de Bergerac 9

4. Gulliwer 11

5. Jaś i Małgosia 14

6. Jedź 16

7. Krótki kurs piosenki aktorskiej 18

8. Krótki kurs wychowania seksualnego 20

9. Niech żyje Punch! 22

10. Państwo Fajnackich 25

11. Parady 27

12. Percewal 30

13. Pójdźmy wszyscy do stajenki 31

14. Rozmowy z diabłem 33

15. Testament 37

16. Zapomniana historia albo jeden wieczór 39

Zespół artystyczny w sezonie 2000/2001 41



Rys historyczny

Historia zawodowej sceny lalkowej w Białymstoku sięga roku 1953. Oblicze artystyczne teatru kształtowali kolejno dyrektorzy i kierownicy artystyczni: Piotr Sawicki, Joanna Piekarska, Krzysztof Rau, Wojciech Kobrzyński; od 1992 r. teatrem kierują Wojciech Kobrzyński i Wojciech Szelachowski.

Białostocki Teatr Lalek dzięki wysokiemu poziomowi artystycznemu uznany został za jedną z najlepszych scen lalkowych w Polsce, a Białystok dzięki współpracy teatru z białostockim Wydziałem Sztuki Lalkarskiej Akademii teatralnej w Warszawie – centrum lalkarstwa polskiego.

Od lat sześćdziesiątych teatr odnosi sukcesy artystyczne na festiwalach i przeglądach w kraju i za granicą, jest również inicjatorem ważnych przedsięwzięć na rzecz upowszechniania kultury teatralnej. W latach 1972 – 80 w Białymstoku odbywały się Międzynarodowe Konkursy Solistów teatrów Lalek, później teatr był organizatorem i gospodarzem Ogólnopolskich Spotkań Teatrów Lalek. Impreza odbywała się w cyklu dwuletnim, miała charakter roboczego przeglądu, umożliwiała ocenę aktualnego stanu lalkarstwa w Polsce.

Niezwykle ważnym przedsięwzięciem było utworzenie w 1974 r. przyteatralnego Studium Aktorskiego Teatru Lalek, po rocznej działalności przekształcone zostało w Wydział Lalkarski PWST w Warszawie. Od 1980 roku w uczelni tej kształcą się zarówno przyszli autorzy jak i reżyserzy.

Ewenementem było utworzenie w 1972 roku pierwszej w Polsce stałej sceny dla dorosłych, która działa do dziś. Na niej zrealizowane zostały dzieła wybitnych dramaturgów światowych i polskich, między innymi Różewicza, Mrożka, Gałczyńskiego, Boccaccia, Szekspira, Calderona, Rostanda. Na tej scenie tworzy swój niepowtarzalny teatr autorski Wojciech Szelachowski.

Dorobek artystyczny teatru szeroko prezentowany jest w kraju i poza granicami na licznych festiwalach i przeglądach. Te konfrontacje artystyczne przyniosły teatrowi i jego twórcom wiele nagród i wyróżnień. Poza Polską teatr gościł wielokrotnie w ZSRR, Bułgarii, Jugosławii, Niemczech, na Litwie, Białorusi, na Węgrzech, prezentował swoje spektakle w Libii, Algierii, Jordanii, Japonii, Holandii, Hiszpanii i Zjednoczonych Emiratach Arabskich.

O randze Białostockiego Teatru Lalek i walorach artystycznych świadczą coraz liczniejsze zaproszenia na przeglądy i festiwale teatralne w konfrontacji z teatrami dramatycznymi.

Sukcesy artystyczne i nagrody przyniosły teatrowi występy na tak prestiżowych imprezach teatralnych jak: Warszawskie Spotkania Teatralne, Ogólnopolskie Konfrontacje Klasyka polska w Opolu, Międzynarodowy Festiwal Teatralny KONTAKT w Toruniu, wielokrotny udział we Wrocławskich Spotkaniach Teatrów Jednego Aktora i Małych Form Teatralnych, Ogólnopolskich Przeglądach Teatrów Małych Form KONTRAPUNKT w Szczecinie, Przeglądach Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu i Konkursach Teatrów Ogródkowych w Warszawie.

Niewątpliwie najważniejszym wydarzeniem ostatnich lat były obchody jubileuszu 45 – lecia Białostockiego Teatru Lalek. W czasie przeglądu, który miał miejsce w dniach 11 – 13 września 1998 r. pokazano 12 spektakli ze stałego repertuaru teatru, odbyła się także premiera autorskiego widowiska Wojciecha Szelachowskiego pt. Krótki kurs wychowania seksualnego. jubileuszowe obchody uświetniły swą obecnością gwiazdy takie jak Żanna Biczewska, Joanna Kasperek na stałe związana z Teatrem Wierszalin, można też było posłuchać recitalu aktorki Teatru im. S. I. Witkiewicza z Zakopanego, Doroty Ficoń.

Warto zacytować, jak ocenia poziom artystyczny białostockiej sceny historyk teatru i krytyk teatralny, Henryk Izydor Rogacki. Tę ocenę zawarł w sześciu punktach:


  1. Białostockiemu Teatrowi Lalek udało się, wysoce interesująco, zintegrować trzy organizmy: instytucję teatralną, szkołę lalkarską i teatr szkolny;

  2. Białostocki Teatr Lalek jest ośrodkiem realizującym wysokie aspiracje intelektualne;

  3. Białostocki Teatr Lalek to teatr par excellence profesjonalny, z równą pasją spełniający obowiązki wobec współczesności, jak obowiązki wobec samego siebie;

  4. Białostocki Teatr Lalek tak samo dobitnie i w sposób zawodowy artykułuje indywidualne poszukiwania artystyczne, jak zespołowe wypowiedzi teatralne;

  5. Białostocki Teatr Lalek należy do ścisłej czołówki teatrów polskich;

  6. Białostocki Teatr Lalek ma swoich autorów i swoich reżyserów, ale ponad wszystko ma swoich aktorów. Jest najprawdziwszym teatrem aktorskim.


1. Alicja w krainie czarów

“Alicja w Krainie Czarów” to widowisko oparte na tekście książki Lewisa Carrolla. W dialogach stworzonych przez niego postaci logika przeplata się z absurdem, są one często powiązane na zasadzie luźnych asocjacji, co nieodparcie przywodzi na myśl przypuszczenie, że kraina czarów, którą przemierza tytułowa bohaterka, jest w istocie przestrzenią snu. Takie też wrażenie można odnieść oglądając ten spektakl. Reżyser i zarazem autor scenariusza – Wojciech Kobrzyński zrealizował go w konwencji czarnego teatru. Technika ta polega na wykorzystaniu właściwości światła ultrafioletowego, które pada na pogrążoną w mroku scenę. Dzięki temu widoczne są jedynie przedmioty o jaskrawych kolorach, natomiast ubrani na czarno animatorzy lalek stają się niezauważalni. Lalki wydają się więc poruszać same, mogą swobodnie unosić się w przestrzeni, wykonywać przeróżne ewolucje, w dodatku robią to tak zabawnie, że ich poczynaniom stale towarzyszy śmiech widowni.

Wspaniała oprawa plastyczna, której autorką jest Maria Kostrzewska, znakomita muzyka Edwarda Sielickiego i biegłość techniczna aktorów sprawiają, że ten spektakl po prostu trzeba zobaczyć.
Jedno jest pewne, niepodważalne i olśniewające: na świecie nie ma drugiej tak pięknej nory królika jak ta białostocka. Inscenizacja Kobrzyńskiego wykorzystując efekty czarnego teatru niezwykle dobitnie dowodzi, że teatr lalek jest teatrem plastyki. Plastyczna uroda spektaklu zdominowała wszystko, co się rusza na scenie, począwszy od (...) Alicji na planie aktorskim, poprzez efektowne i fluoryzujące lalki, aż do finalnego obrazu ogrodu, który świeci tajemniczo nadrealnym światłem, w którym właśnie jest Carroll cały.”
Andrzej Koziara ("Kurier Podlaski", 24 X 1996)

Lewis Carroll


ALICJA W KRAINIE CZARÓW
przekład: Antoni Marianowicz

scenariusz i reżyseria: Wojciech Kobrzyński

scenografia: Maria Kostrzewska

muzyka: Edward Sielicki


premiera 20.10.1996 r.

Obsada:
Alicja: Sylwia Janowicz - Dobrowolska (animacja i głos), Grażyna Kozłowska

Biały Królik: Maria Rogowska, współanimacja - Alicja Bach, Eliza Krasicka,


Małgorzata Płońska


Mysz: Małgorzata Płońska, współanimacja - Eliza Krasicka

Pan Gąsiennica: Paweł Aigner, współanimacja - Adam Zieleniecki

Kucharka: Alicja Bach

Księżna: Eliza Krasicka, współanimacja - Maria Rogowska

Kot Dziwak: Mieczysław Fiodorow, współanimacja - Paweł Aigner, Adam Zieleniecki

Kapelusznik: Adam Zieleniecki, współanimacja - Alicja Bach

Zając Szarak: Eliza Krasicka, współanimacja - Maria Rogowska

Suseł: Małgorzata Płońska, współanimacja - Paweł Aigner

Królowa: Alicja Bach

Król: Paweł Aigner

Smok: Adam Zieleniecki, współanimacja - Małgorzata Płońska

Niby - Żółw: Maria Rogowska, współanimacja - Eliza Krasicka

Walet Kier: Mieczysław Fiodorow


Udział w festiwalach i przeglądach, nagrody:

 

1997 r.  IV Toruńskie Spotkania Teatrów Lalek

- nagroda za muzykę przyznana Edwardowi Sielickiemu 

- wyróżnienie honorowe przyznane Marii Kostrzewskiej za scenografię



1997 r.  XVIII Ogólnopolski Festiwal Teatrów Lalek w Opolu

- III nagroda za reżyserię przyznana Wojciechowi Kobrzyńskiemu 

- III nagroda za scenografię przyznana Marii Kostrzewskiej

- wyróżnienie w dziedzinie sztuki aktorskiej przyznane zespołowi osób animujących postać Królika:  Marii Rogowskiej, Alicji Bach i Elizie Krasickiej




  1   2   3   4   5   6   7   8


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość