Strona główna

JasełKA,,PÓJDŹmy z pokłonem”


Pobieranie 27.97 Kb.
Data20.06.2016
Rozmiar27.97 Kb.

JASEŁKA - ,,PÓJDŹMY Z POKŁONEM”

DLA UCZNIÓW KLAS I - III



Występują: Narrator I, II, Maryja, Józef, Anioł I, II, III, Pasterz I, II, III, Kacper, Melchior, Baltazar, Krakowiak, Krakowianka, Murzynek, Indianin, dwoje dzieci.

Narrator I Patrzcie! Patrzcie jaka szopka,


cała w białych, śnieżnych kropkach.

Nad nią gwiazda jak ze szkiełka...

no, to zróbmy dziś jasełka!
Anioł I - Mam skrzydełka z białych piór,

i fartuszek w złoty wzór.

Białe wstążki i rajstopki...
Narrator I - Dokąd idziesz ?
Anioł I - Ja ? Do szopki.
Narrator II - Drodzy chłopcy i dziewczęta

oto za chwilę ogarną was czasy,

tej Nocy pamiętnej;

oto za chwilę ujrzą wasze oczy,

co się działo owej świętej nocy...
Narrator I - Czytanie z Ewangelii św. Łukasza
,,W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. Cesarz August zarządzał wielkim państwem i chciał dowiedzieć się ile ludzi ma pod swoją władzą.

Wybierali się więc wszyscy, aby dać się zapisać, każdy do swego miasta.

Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która oczekiwała dziecka. Po kilku dniach dotarli do celu podróży.
Józef - Maryjo, tak mi Ciebie żal,

zrobiłem co było w mojej mocy,

nikt bez pieniędzy nie chce dać

żadnego noclegu.


Maryja - Trudno Józefie, taka wola Boża,

przyjdzie nam na dworze nocować.


Narrator I - Wieczór jęczy i zawodzi, targa gałęziami,

oby tak wstrząsnął ludzkimi duszami,

które tylko o swojej wygodzie śnią.

Niech zbudzą się ospałe,

niech wpatrzy się w gwiazdy

na swym świecie lud,

niech czeka w milczeniu,

bo spełnia się cud.


Wspólny śpiew kolędy: ,,Dzisiaj w Betlejem”
Maryja - Oto moje Dziecię w żłobie narodzone,

w ubogiej stajence na sianku położone.

Jesteś mój Syneczku, światłem dla nas wszystkich,

oświecasz serca ludzi dalekich i bliskich.


Narrator II - Przylecieli Aniołowie , jak ptaszkowie z nieba,

i śpiewali Dzieciąteczku, wesoło jak trzeba.


Anioł II - W żłóbku leżysz, Jezu mały,

W szopce masz mieszkanie,

bo sam chciałeś przyjść na ziemię,

kochasz ludzi , Panie!


Anioł III - Czy nie zimno Ci Dzieciątko

w twoje rączki obie?

Jak pozwolisz, to ja trochę

ogrzeję je Tobie.


Aniołowie razem:
Ptaki niby dzwoneczki cieszą się kolędą,

Chrystus nam się narodził i nowe dni będą.

Do stajenki betlejemskiej aż od brzegów Wisły,

z ptakami smukłe sarny dziwować się przyszły.

I pawie przyfrunęły z krajów cudzoziemskich,

by swe pióra przyrównać do skrzydeł anielskich.

A mały Chrystus w żłóbku dziś czeka,

by wśród witających zobaczyć człowieka.


Anioł I - Teraz trzeba nowinę

zanieść już do ludzi.

Chodźmy prędko to ogłosić,

Pasterzy pobudzić.


Gra na fletach kolędy ,,Do szopy, hej pasterze”.
Pasterz I - Kochamy Cię Boże Dziecię i chwalimy szczerze,

dobry Jezu, kiedyś będziesz najlepszym pasterzem.

Będziesz swoje pasł owieczki, od zguby ratował,

wszystkim, wszystkim ludziom świata będziesz pasterzował.


Pasterz II - Wielki Boże, dobry Jezu

co leżysz na sianie,

nie masz domu, nie masz łóżka,

przyda Ci się choć mała poduszka.


Pasterz III - O nasz Jezu malusieńki,

czemu Ci Matula nie dała sukienki ?

Nie miała czym Cię okryć Panna Święta,

drżą z zimna Twe rączęta.


Pasterz I - Choć skromne są nasze ofiary,

Bóg patrzy na serca, nie na dary.

U stóp Twoich nasz los składamy,

i ten ciepły kożuszek co ze sobą mamy.


Pasterz II - Więc czemu jeszcze płaczesz maleńka dziecino ?

Pasterz III - Cicho Dzieciątko, nie płacz.

Matka Twoja Ci zaśpiewa,

a Ty śpij.
Gra na fletach kolędy „Lulajże Jezuniu”.
Narrator I - Gwiazda błyszczy nad stajenką,

drogę światłem znaczy,

każdy człowiek dobrej woli,

Boga dziś zobaczy.

Na dalekim wschodzie,

mędrcy ją spostrzegli,

i za jej przewodem do Betlejem biegli.
Wspólne śpiewanie kolędy „Mędrcy świata”.

Kacper - Znaleźliśmy wreszcie Boga

choć tak ciężka była droga.

Gwiazda nam przewodniczyła

i szczęśliwie prowadziła.


Melchior - Przyjmij, Boże, nasze dary

naszych szczerych serc ofiary.

Króluj w niebie i na ziemi,

nazwij nas synami swymi.


Baltazar - Ogłaszamy Twoje imię,

po całej naszej krainie.

Niech wszyscy Cię poznają,

Królem królów ogłaszają.



Kacper - Witam Cię Jezu i składam w darze

złoto – największe bogactwo mojego kraju.


Melchior - Składam Tobie Jezu

kadzidło wonne i pachnące.


Baltazar - A ode mnie mirra dla Ciebie zebrana,

boś z wielkiego nieba zeszedł,

aby cierpieć za nas.
Maryja - Kochani pastuszkowie i wy dostojni królowie,

mały Jezus patrzy na waszą miłość i oddanie.

Niech Jego błogosławieństwo będzie dla was

największą nagrodą.


Narrator II - Jezus śpi, na dworze zawierucha, śnieg i mróz.

Dlaczego nikt więcej do żłóbka nie śpieszy?


Idą dzieci i śpiewają ,,Pójdźmy wszyscy do stajenki”.
Aniołowie i Pasterze - Pójdźcie dzieci się pokłonić

z bliska i z daleka.

Jezus w stajni narodzony

bardzo na was czeka.


Krakowianka – Weź o Jezu w Swą opiekę

wszystkie dzieci z Polski.

Przyjmij nasze serca małe,

aby rosły na Twą chwałę.


Krakowiak – Przyjdź, o Jezu i zamieszkaj z nami,

dobrze Ci będzie między Polakami.


Murzynek – Panie, cały świat się dziś pochyla

nad żłóbeczkiem Boga – Syna.

Składa w darze swe ofiary

Dając dowód wielkiej wiary.


Indianin – Przybyłem z dalekiej prerii, z wioski indiańskiej,

gdzie było słychać głosy pieśni niebiańskiej.

Przybyłem z darami do Bożej Dzieciny

przemierzając morza, lądy i dziwne krainy.


Dwoje dzieci – Do nas również dotarła radosna nowina,

że Najświętsza Panna Syna porodziła.

Śpiesznie więc przybyliśmy

i pełny koszyk zabawek przynieśliśmy.


Maryja - Bardzo pragnie Jezus mały,

żeby dzieci się kochały,

nie kłóciły się, nie biły

ale zgodnie z sobą żyły.



Dziecko - Kiedyś nam mówił

o tym ksiądz w kościele,

lecz w głowie zostało

z tego bardzo niewiele.


Dzieci - Choć nie jesteśmy aniołkami

lecz kolędę dobrze znamy.

Hej, chłopaki do pomocy

śpiewajcie ile w głosach mocy,

i dziewczęta i pasterze

też pomóżcie chwalić Pana śpiewem.


Wszyscy śpiewają kolędę ,,W żłobie leży”.


Narrator I – Pokłonili się Panu,

zaśpiewali skocznie,

teraz cicho odejdą

niech Dziecię odpocznie.


Narrator II – Umilkli aniołowie święci,

usnął Jezus mały,

już chłód Go nie zbudzi.

Od tej chwili proszę zapamiętać

Bóg najbardziej potrzebuje ludzi.
Wszyscy występujący – Wśród wszystkich smutków świata,

wśród wszystkich radości ziemi,

jedna jest róża bez cierni,

jeden jest uśmiech bez cieni.

Jedno jest słońce bez mroków,

co wzeszło o nocnej porze,

żeby ludziom dać łaski zbawienia

i błogosławieństwo Boże.



Wszystkim tu zebranym, miłym gościom

życzymy, by święta były dla was prawdziwą radością.

Scenariusz opracowała mgr Halina Parakiewicz


nauczycielka nauczania zintegrowanego

w Zespole Szkół nr 1 w Mrągowie


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość