Strona główna

Kielich + puryfikaterz + patena z hostią + palka + korporał + welon = kielich mszalny


Pobieranie 29.89 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar29.89 Kb.
Do mszy św. używa się następujących naczyń liturgicznych :

1. Ampułki :



2. Kielich mszalny :



Na kielich nakłada się :

O Puryfikaterz :

O Patenę z hostią :



O Palkę :



O Korporał :





KIELICH + PURYFIKATERZ + PATENA Z HOSTIĄ + PALKA + KORPORAŁ + WELON = KIELICH MSZALNY

6. Pateny

7. Kociołek z wodą święcona i kropidło :

8. Turyfer z łódką :



9. Puszka :



10. Monstrancja :



11. Kustodia:



Ubiór księdza do mszy świętej:

 Humerał - symbol skupienia

 Alba - wyraża czystość serca

 Pasek( inaczej cingulum ) - oznacza wstrzemięźliwość

 Stuła - symbol władzy kapłańskiej

 Ornat - symbolizuje obowiązek kapłański

Ubiór ministranta :

 Komża

 Sutanna

 Kołnierz

Inne stroje liturgiczne :

 Kapa - używana w czasie nabożeństw zamiast ornatu

 Dalmatyka - ma ją diakon zamiast ornatu

 Piuska - nakrycie głowy biskupa

 Mitra - charakterystyczna "czapka" , którą nosi biskup w czasie kazania i błogosławieństwa

 Paliusz - oznaka władzy papieża

 Tiara - "korona" papieża , różna od mitry

Podczas liturgii kapłan i ministranci ubierają tzw. szaty liturgiczne. Używa się ich dla pokazania pewnych różnic między kapłanem, służbą liturgiczną a wiernymi, a także dlatego, że każda z nich coś symbolizuje. Wśród szat liturgicznych możemy wyróżnić :

1. Ubiór kapłana do mszy św.

Humerał - symbol skupienia

Alba - oznacza czystość serca



Cingulum (pasek) - oznacza wstrzemięźliwość, służy do przewiązywania alby



Stuła - symbol władzy kapłańskiej



Ornat - symbolizuje obowiązek kapłański

Jest to wierzchnia szata kapłana, w różnych kolorach.

2. Ubiór lektora :

Może to być alba

W naszej parafii często zastępuje ją komża

Szaty liturgiczne kapłana i ministrantów mają różne kolory. Każdy z tych kolorów coś wyraża i każdy jest używany tylko w pewnych okresach roku liturgicznego. Tabelka przedstawia wszystkie używane kolory oraz to, co wyrażają i kiedy są używane:



L.p.

Kolor

Symbolika

Okres używania

1.

Fioletowy

Pokuta, żałoba, żal za grzechy

Adwent, Wielki Post

2.

Zielony

Nadzieja i odradzające się życie

Okres Zwykły

3.

Czerwony

Krew, ogień i miłość

Święta i wspomnienia męczenników, Niedziela palmowa, Wlk. Piątek, Zesłanie Ducha św.

4.

Biały

Radość

Okres Bożego Narodzenia, Wielkanocy, Święta ku czci świętych (nie męczenników)

5.

Różowy

Radość ze zbliżających się świąt

III niedziela Adwentu, IV niedziela Wielkiego Postu

Postawy liturgiczne :

1. Postawa siedząca


- Jest postawą słuchania i skupienia.
- Siedzimy w czasie czytań, psalm responsoryjnego, kazania, przygotowania darów, ogłoszeń parafialnych.
- Nie garbimy się !

2. Postawa stojąca


- Jest postawą szacunku i gotowości.
- Stoimy w czasie obrzędów wstępnych i obrzędów zakończenia z wyjątkiem ogłoszeń, w czasie śpiewu przed ewangelią i w czasie ewangelii, wyznania wiary i modlitwy powszechnej, po przygotowaniu darów do przeistoczenia i od śpiewu "Ojcze nasz..." do "Baranku Boży..." włącznie.
- Stoimy wyprostowani ze złożonymi rękoma !

3. Postawa klęcząca


- To postawa modlitwy, czci i największego uwielbienia.
- Klęczymy zawsze przed Najświętszym Sakramentem, czyli w czasie przeistoczenia, przy otwartym tabernakulum, w czasie komunii, przed Najśw. Sakramentem w monstrancji i na słowa "Oto Baranek Boży..."
- Klęcząc zawsze mamy złożone ręce !

4. Leżenie krzyżem - tylko w Wielki Piątek.

Gesty liturgiczne :

1. Przyklęknięcie


- Oznaka uwielbienia i adoracji
- Przyklękamy zawsze na prawe kolano i nie robimy przy tym nic innego (np. znaku krzyża)
- Przyklękamy tylko przed Najświętszym Sakramentem.

2. Ukłon


- Zastępuje przyklęknięcie
- Wykonujemy go przekazując znak pokoju

3. Gesty rąk


- ręce złożone
- znak krzyża
- uderzenie w pierś
- podanie ręki (na znak pokoju)

Gesty muszą być wykonywane, powoli, starannie na chwałę Bożą. Po tym, jak je wykonujesz, można poznać Twoją miłość do Chrystusa .



X przykazań ministranta







1. Ministrant kocha Boga i dla Jego chwały wzorowo spełnia swoje obowiązki.
2. Ministrant służy Chrystusowi w ludziach.
3. Ministrant zwalcza swoje wady i pracuje nad swoim charakterem.
4. Ministrant rozwija w sobie życie Boże.
5. Ministrant poznaje liturgię i żyje nią.
6. Ministrant wznosi wszędzie prawdziwą radość.
7. Ministrant przeżywa Boga w przyrodzie.
8. Ministrant zdobywa kolegów w pracy i zabawie dla Chrystusa.
9. Ministrant jest pilny i sumienny w nauce i pracy zawodowej.
10. Ministrant modli się za Ojczyznę i służy jej rzetelną pracą.






Cenne uwagi dla Liturgicznej Służby Ołtarza







1. Pełniący posługę przychodzą do kościoła przynajmniej 15 minut przed rozpoczęciem liturgii. Czas ten przeznaczamy na modlitwę, na duchowe przygotowanie się do uczestnictwa w Eucharystii lub nabożeństwie oraz na ubranie się, przygotowanie potrzebnych rzeczy, pomoc w ubraniu celebransa.

2. Przychodząc do kościoła udają się najpierw przed tabernakulum, aby oddać pokłon Chrystusowi. Powinni więc wchodzić głównym wejściem do kościoła. Jeżeli ktoś wchodzi przez zakrystię, to nie przyklęka w kąciku, lecz udaję się przed ołtarz, gdzie jest obecny Gospodarz tego domu.

3. Udział służby liturgicznej we Mszy św. nie może ograniczyć się do wykonywania powierzonych im czynności. Posługa ma ich prowadzić do pełniejszego włączania się w święte obrzędy, aby uczestniczyć w nich "świadomie i owocnie".

4. Spełnianie określonych czynności w liturgii nie może mieć charakteru występu, lecz posługi. Należy więc podkreślać przekazywana treść, a nie samego siebie.

5. Wszyscy członkowie zespołu liturgicznego pełniący posługę w prezbiterium biorą udział w procesji wejścia i uczestniczą w całej liturgii na swoich miejscach. Do zakrystii wychodzą tylko w razie konieczności.

6. Swoje czynności wykonują we właściwym czasie, bez pośpiechu, nigdy przed zakończeniem czynności poprzedzającej.

7. Do Komunii św. przystępują pierwsi przed pozostałymi wiernymi.

8. Swoją postawą i zachowaniem się dają wiernym przykład właściwego i pełnego uczestnictwa w Eucharystii.









Zasady według św. Jana Berchmansa






1. Serce moje jedynie bezpiecznym żyć może, gdy wytrwa w szczerej, dziecięcej miłości ku Matce Bożej.
2. Mało mówić, dużo czynić.
3. Wielce sobie ważyć drobne sprawy.
4. Jeśli nie dojdę do świętości za młodu, nigdy nie będę świętym.
5. Myśl, żebyś Panu Bogu się podobał, a Pan Bóg o tobie myśleć będzie.
6. Sumiennie dopilnuję punktualnego rannego wstawania.
7. Kto nie docenia modlitwy, nie wytrwa w pobożności.
8. Wszystko, co czynisz, czyń z wielką starannością.
9. Cierpliwość koroną wszelkich cnót.
10. Nie czyń nigdy tego, co Ci się w drugich nie podoba; ale to, co się w nich podoba.





©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość