Komentarze Epoch Times na temat Partii Komunistycznej -część 8 o tym, jak Komunistyczna Partia Chin kultywuje zło



Pobieranie 118.14 Kb.
Strona1/3
Data19.06.2016
Rozmiar118.14 Kb.
  1   2   3
Komentarze Epoch Times na temat Partii Komunistycznej -Część 8



O tym, jak Komunistyczna Partia Chin kultywuje zło
Słowo wstępne


Upadek socjalistycznego bloku przewodzonego przez ZSRR we wczesnych latach ’90 XX wieku zaznaczył się upadkiem komunizmu już po upływie wieku. Jednakże Komunistyczna Partia Chin (KPCh) nieoczekiwanie przetrwała i nadal kontroluje Chiny, naród stanowiący jedną piątą światowej populacji. W tym momencie pojawia się nieuniknione pytanie: czy dziś KPCh jest nadal prawdziwie komunistyczna?




Rewolucja Kulturalna była okresem, w którym „słońce było najczerwieńsze” a „świat był najczarniejszy”. Wszyscy musieli studiować prace Mao. (Getty Images)
Nikt w dzisiejszych Chinach, włączając w to także członków Partii, nie wierzy w komunizm. Po pięćdziesięciu latach socjalizmu KPCh wprowadziła prywatną własność i nawet posiada rynek papierów wartościowych. Ponadto potrzebuje zagranicznego kapitału w celu podjęcia nowych przedsięwzięć, podczas gdy cierpią na tym robotnicy i rolnicy pracujący aż do granic ich wytrzymałości. Jest to całkowite przeciwne komunistycznym ideałom. Pomimo kompromisu z kapitalizmem KPCh dalej prowadzi autokratyczną kontrolę nad mieszkańcami Chin. Poprawiona w 2004 roku konstytucja wciąż sztywno ustanawia: „Chińczycy pochodzący z różnych regionów etnicznych nadal będą przynależeć do demokratycznej dyktatury proletariatu i socjalistycznej ścieżki pod wodzą KPCh i przewodnictwem filozofii marksizmu – leninizmu, ideologii Mao Zedonga, teorii Deng Xiaopinga oraz ważnych myśli zawartych w dziele „Trzy Reprezentacje”.

„Lampart zginął, ale jego skóra jeszcze pozostała” [1]. Z dzisiejszej KPCh pozostała już tylko sama „skóra”. KPCh przywdziała tę skórę i zaczęła ją wykorzystywać do prowadzenia swych rządów nad Chinami.

Jaki jest dzisiejszy charakter tej zewnętrznej powłoki otrzymanej w spadku przez KPCh, która stanowi sam trzon organizacji KPCh?

1. Kultopodobne cechy KPCh
Partia Komunistyczna jest przede wszystkim diabelskim kultem, który krzywdzi rodzaj ludzki.

Chociaż Partia Komunistyczna nigdy nie przedstawiała się jako religia, to można w niej zauważyć wszystkie cechy odpowiadające religii (Tabela I). Na początku jej założenia odnosiła się do marksizmu jako absolutnej prawdy w świecie. Nabożnie oddawała cześć Marksowi traktując go jako swego boga i nawoływała ludzi, by włączyli się w długoletnią walkę o zbudowanie „komunistycznego nieba i ziemi”.



Tabela 1: Religijne cechy KPCh





Podstawowe formy religii

Odpowiedniki religijnych form w KPCh

1

Kościół lub podium (mównica)



Wszystkie poziomy komitetu Partii; sposoby głoszenia partyjnych poglądów sięgają od spotkań członków Partii po wszystkie media kontrolowane przez KPCh

2

Doktryny

Marksizm – leninizm, ideologia Mao Zedonga, teoria Deng Xiaopinga, „Trzy Reprezentacje” Jianga Zemina, konstytucja Partii

3

Rytuały inicjacji

Uroczystość, podczas której składane są wieczyste przysięgi lojalności wobec KPCh

4

Zaangażowanie w jedną religię

Członek może wierzyć tylko w Partię Komunistyczną

5

Duchowieństwo

Sekretarze Partii i personel związany z interesami Partii na wszystkich poziomach

6

Oddawanie czci Bogu

Zniesławianie wszystkich bogów i ustanowienie siebie jako nienazwanego „Boga”

7

Śmierć jest pojmowana jako „wznoszenie się ku Niebiosom lub staczanie w otchłań piekielną”

Śmierć jest nazywana „pójściem na spotkanie z Marksem”

8

Pisma święte

Teoria i pisma liderów Partii Komunistycznej

9

Kazania

Wszystkie rodzaje spotkań; wypowiedzi liderów

10

Intonowanie świętych pism; studiowanie lub przenikanie ich zrozumienia

Polityczne studia; rutynowe spotkania grupowe lub zajęcia dla członków Partii

11

Hymny (pieśni religijne)

Pieśni wychwalające Partię

12

Datki

Obowiązkowe opłaty członkowskie; przymusowy przydział środków z budżetu rządowego, co oznacza wykorzystanie przez Partię pieniędzy pochodzących z ludzkiej krwi i potu.

13

Kary dyscyplinarne

Kary według partyjnej dyscypliny sięgają od aresztu domowego, śledztwa oraz wydalenia z Partii, do śmiertelnych tortur, a nawet wyrządzania krzywd znajomym i przyjaciołom

Partia Komunistyczna znacząco się różni od jakichkolwiek prawych religii. Wszystkie klasyczne religie wierzą w Boga i dobroć oraz są przeznaczone do instruowania ludzkości odnośnie moralności w celu zbawiania dusz. Komunistyczna Partia nie uznaje wiary w Boga i przeciwstawia się tradycyjnej moralności.

Wszystko, co zrobiła Partia Komunistyczna, mówi samo za siebie, że jest kultem zła. Doktryny Partii Komunistycznej są oparte na walce klas, gwałtownej rewolucji oraz dyktaturze proletariatu, co w efekcie doprowadziło do tak zwanej „komunistycznej rewolucji” przepełnionej rozlewem krwi i przemocą. Czerwony terror pod wodzą komunizmu utrzymywał się przez prawie wiek, przynosząc katastrofy tuzinom krajów świata kosztem dziesiątek milionów istnień ludzkich. Komunistyczna wiara, która stworzyła piekło na ziemi, jest niczym innym jak najpodlejszym kultem na świecie.

Cechy Partii Komunistycznej można streścić pod sześcioma nagłówkami zamieszczonymi poniżej:


1. Preparowanie doktryn i eliminacja dysydentów
Partia Komunistyczna utrzymuje, że marksizm jest jej jedyną religijną doktryną, którą wywyższa jako niezmienną prawdę. Doktryny Partii Komunistycznej nie uwzględniają dobroci i tolerancji. Przeciwnie, są przepełnione arogancją. Marksizm był produktem wstępnego okresu kapitalizmu, kiedy wydajność była niska, a nauka nie była jeszcze rozwinięta. Nie było w nim żadnego prawidłowego zrozumienia relacji pomiędzy ludzkością a społeczeństwem lub ludzkością a naturą. Na nieszczęście, ta heretycka ideologia rozwinęła się w powszechny ruch komunistyczny i zaczęła krzywdzić ludzki świat już cały wiek przed jej odrzuceniem, kiedy ludzie się przekonali, że jest zupełnie błędna w praktyce.

Liderzy Partii, już od czasów Lenina, ciągle wnosili poprawki do doktryn kultu. Począwszy od leninowskiej teorii gwałtownej rewolucji do teorii Mao Zedonga o ciągłej rewolucji pod dyktaturą proletariatu, aż do „Trzech Reprezentacji” Jianga Zemina, historia Partii Komunistycznej jest po brzegi wypełniona podobnymi heretyckimi teoriami i błędnymi przekonaniami. Pomimo, że w praktyce powyższe teorie będące jednocześnie wewnętrznie sprzeczne stale prowadziły do katastrof, Partia Komunistyczna wciąż twierdzi, że są powszechnie poprawne i nadal zmusza ludzi do studiowania jej doktryn.

Eliminowanie dysydentów jest najefektywniejszym sposobem rozprzestrzeniania doktryny diabelskiego kultu komunizmu. Ponieważ doktryna i zachowanie tego złego kultu są zbyt absurdalne, Partia Komunistyczna zmusza ludzi do jej zaakceptowania, kładąc nacisk na przemoc, eliminując dysydentów. Po tym jak KPCh urosła w siłę w Chinach, zainicjowała reformę agrarną w celu wyeliminowania klasy właścicieli ziemnych, socjalistyczną reformę w przemyśle i handlu w celu wyeliminowania kapitalistów, ruch przeprowadzania czystek wśród reakcjonistów, w celu wyeliminowania tradycyjnych religii i urzędników, którzy sprawowali rządy zanim komuniści przejęli władzę, ruch anty-prawicowy, powołany do życia, aby wyciszyć intelektualistów i Rewolucję Kulturalną mającą wykorzenić tradycyjną chińską kulturę. KPCh była w stanie zjednoczyć Chiny pod rządami diabelskiego komunistycznego kultu i doprowadzić do sytuacji, w której każdy czyta Czerwoną Książeczkę, wykonuje tak zwany „taniec lojalności” i „prosi Partię o wydanie poleceń o poranku melduje ich wykonania do Partii o zmierzchu”. W okresie władania Mao i Denga, KPCh stwierdziła, że Falun Gong, tradycyjna praktyka kultywowania, która zakłada wiarę w Prawdę, Miłosierdzie i Tolerancję, mogłaby rywalizować ze nią o masy ludzkie. W związku z powyższym, zaplanowano proces wykorzeniania Falun Gong i zainicjowano ludobójcze prześladowania Falun Gong, które trwają do dzisiaj.
2. Propagowanie oddawania czci przywódcy i poglądom supremacyjnym
Portrety liderów Partii Komunistycznej od Marksa do Jianga Zemina są demonstracyjnie wystawione na pokaz, by oddawać im cześć. Absolutny autorytet liderów Partii Komunistycznej nie znosi sprzeciwu. Mao Zedong został ustanowiony „czerwonym słońcem” i „wielkim wyzwolicielem”. Partia wypowiadała się nadmiernie wygórowanym tonem o jego pismach, mówiąc, że „jedno zdanie równa się 10 000 zwykłych zdań”. Jako „zwykły członek Partii”, Deng Xiaoping raz zdominował chińską politykę jako najwyższy zwierzchnik. Teoria „Trzy Reprezentacje” Jianga Zemina, zawiera zaledwie ponad 40 znaków, wliczając w to również znaki interpunkcyjne, ale Czwarta Sesja Plenarna KPCh rozgłosiła powyższe teorie jako „przynoszące kreatywną odpowiedź na pytania takie jak: Czym jest socjalizm? Jak tworzyć socjalizm? Jaki rodzaj Partii budujemy i jak budować Partię?” Później Partia wyrażała się w szokujący sposób o myślach zawartych w „Trzech Reprezentacjach”, chociaż w tej kwestii faktycznie fałszowała je, twierdząc, że są one kontynuacją i rozwinięciem marksizmu i leninizmu, myśli Mao Zedonga oraz teorii Deng Xiaopinga.

Niczym nieusprawiedliwione masowe mordy stalinowskie na niewinnych ludziach, katastrofalna Rewolucja Kulturalna rozpoczęta przez Mao Zedonga, wydanie rozkazu rozpoczęcia masakry na placu Tiananmen przez Deng Xiaopinga i trwające prześladowania Falun Gong rozpoczęte pod rządami Jiang Zemina są przerażającymi rezultatami heretyckiej dyktatury Partii Komunistycznej.

Z jednej strony KPCh postuluje w swej konstytucji: „Cała władza w Chińskiej Republice Ludowej należy do ludzi. Organy, poprzez które lud sprawuje władzę, to Narodowy Kongres Ludowy i lokalne ludowe kongresy na różnych poziomach”. „Żadna organizacja ani jednostka nie może cieszyć się przywilejem bycia ponad konstytucją i prawem.”[2] Z drugiej strony, statut KPCh zastrzega, że KPCh jest rdzeniem przywództwa w specyficznie chińskiej idei socjalistycznej i jest nadrzędna w stosunku do państwa, jak i narodu. Przewodniczący Stałego Komitetu Narodowego Kongresu Ludowego wygłosił „ważne przemówienia” w kraju twierdząc, że Narodowy Kongres Ludowy, najwyższy organ władzy państwowej musi być wierny kierownictwu KPCh. Według zasady KPCh o centralizmie demokratycznym całość Partii musi być posłuszna Centralnemu Komitetowi Partii. Obnażone do cna to, na co Narodowy Kongres Ludowy rzeczywiście nalega, to dyktatura sekretarza generalnego, która z kolejności chroniona jest w formie ustawodawstwa.
3. Pranie mózgu przemocą, kontrola umysłu, ścisła organizacja i niemożność rezygnacji z członkowstwa

Organizacja KPCh jest niezwykle ścisła: przed przystąpieniem do Partii wymagane jest posiadanie poparcia od dwóch członków Partii; nowy członek musi przyrzec, że będzie na zawsze lojalny wobec Partii odkąd zostanie przyjęty; członkowie Partii muszą płacić składki członkowskie, uczestniczyć w zajęciach organizacji i uczestniczyć w grupowych zebraniach i obradach. Organizacje Partii penetrują wszystkie poziomy rządu. Podstawowe organizacje KPCh są w każdej wiosce, mieście i sąsiedztwie. KPCh kontroluje nie tylko członków Partii i interesy Partii, ale także tych, którzy nie są jej członkami, ponieważ całkowity reżim musi „podlegać przewodnictwu Partii”. W latach trwania okresu walk klasowych, „kapłani” należący do religii KPCh, a dokładnie partyjni sekretarze wszystkich poziomów nie mogli sobie wyobrazić, co innego mogliby czynić niż dyscyplinować ludzi.

„Krytycyzm i samokrytycyzm” podczas spotkań Partii służy jako powszechny, niekończący się sposób kontroli umysłów członków Partii. Od czasu powstania KPCh założyła mnóstwo ruchów politycznych w celu dokonywania „czystek wśród członków Partii”, „oczyszczania atmosfery w Partii”, „pojmania zdrajców”, „przeprowadzania czystek przeciwko anty-bolszewickim korpusom (Korpus AB) [3]”, „dyscyplinowania Partii” i okresowego testowania „zmysłu natury Partii” – poprzez stosowanie przemocy i terroru, aby sprawdzać oddanie dla Partii i żeby się przekonać, czy jej członkowie na zawsze będą dotrzymywać jej kroku.

Wstępowanie w szeregi KPCh jest jak jednorazowe podpisywanie kontraktu sprzedaży ciała i duszy. Partia, posiadając reguły będące zawsze powyżej praw narodu, może wydalić każdego jej członka według własnej woli, podczas gdy jednostkowy członek Partii nie może odejść dobrowolnie z KPCh bez ściągania na siebie kary. Rezygnacja z Partii jest rozumiana jako nielojalność i może spowodować straszne konsekwencje. Podczas Rewolucji Kulturalnej, kiedy kult KPCh dzierżył absolutną władzę, było jasne, że jeśli Partia chciała ciebie martwego, mógłbyś już nie żyć; jeśli Partia chciała ciebie żywego, nie mógłbyś jeszcze umrzeć. Jeśli osoba popełniłaby samobójstwo, uznano by, że uczyniła to „w strachu przed karą ludu za popełnione przez nią przestępstwa”, a jej rodzina także byłaby wplątana w to i ukarana.

Proces decyzyjny w obrębie Partii działa jak czarna skrzynka; wewnątrzpartyjne potyczki muszą być utrzymywane w absolutnym sekrecie. Wszystkie dokumenty Partii są poufne. Obawiając się ujawnienia jej zbrodniczych aktów, KPCh najczęściej zatrzymuje dysydentów poprzez oskarżanie ich za „wyjawianie rządowych sekretów”.


  1. Namawianie do przemocy, rzezi i poświęceń dla Partii

Mao Zedong powiedział, „Rewolucja nie jest przyjęciem towarzyskim, czy pisaniem eseju, czy malowaniem obrazu, czy haftowaniem; nie może być tak wyrafinowana, tak powolna i delikatna, tak umiarkowana, miła, uprzejma, opanowana i wspaniałomyślna. Rewolucja jest powstaniem, aktem przemocy, za pomocą którego jedna klasa obala drugą.” [4]

Deng Xiaoping polecił „Zabicie 200 tys. ludzi w zamian za 20 lat stabilności.”

Jiang Zemin rozkazał, „Wyeliminować ich (praktykujących Falun Gong) fizycznie, zniszczyć ich reputację i doprowadzić ich do bankructwa finansowego.”

KPCh promuje przemoc i zamordowała niezliczone ilości ludzi w czasie swych poprzednich kampanii politycznych. Szkoli ludzi, by traktowali wroga „tak chłodno jak ciężka zima.” Czerwona flaga jest rozumiana, jako „zabarwiona na czerwono krwią męczenników.” Partia wielbi kolor czerwony z powodu swojego uzależnienia od krwi i rzezi.

KPCh wystawia „bohaterskie” przykłady do zachęcenia ludzi do poświęcania się dla Partii. Kiedy Zhang Side zmarł, pracując w przy piecu przemysłowym do wypalania opium, Mao Zedong sławił jego śmierć, jako niby „ciężką jak Góra Tai [5].” W tym pełnych grozy latach, „odważne słowa” takie jak: „Nie lękać się ani trudności, ani śmierci” i „Gorzka ofiara wzmacnia śmiałą decyzję; śmiemy zmusić słońce i księżyc, by świeciły na nowym niebie” stawały się pożywką dla aspiracji pośród niesłychanego braku materialnych zasobów.

Pod koniec lat 70-tych, Vietcong wysłał wojska i obalił reżim Czerwonych Khmerów, który był pielęgnowany przez KPCh, popełniwszy wiele trudnych do opowiedzenia zbrodni. Mimo, że KPCh była wściekła, nie mogła wysłać swych wojsk, by poprzeć Czerwonych Khmerów, gdyż Chiny i Kambodża nie dzieliły wspólnej granicy. W zamian, KPCh rozpoczęła wojnę przeciw Wietnamowi wzdłuż granicy chińsko-wietnamskiej, by ukarać Vietcong w imię „samoobrony.” Dziesiątki tysięcy chińskich żołnierzy poświęciło swą krew i życie za walki pomiędzy partiami komunistycznymi. Ich śmierć w rzeczywistości nie miała nic wspólnego z walką w obronie terytorium czy niepodległości. Mimo tego wszystkiego, kilka lat później KPCh w sposób haniebny upamiętniła tą bezsensowną ofiarę tak wielu naiwnych i całkiem młodych żyć jako „rewolucyjny duch bohaterstwa,” lekceważąco zapożyczając piosenkę „Eleganckie maniery zbrukane krwią.” W 1981 r. zmarło stu pięćdziesięciu czterech męczenników chińskich, odbijając Górę Faka w Prowincji Guangxi, lecz KPCh lekko oddała ją Wietnamowi po przeglądzie granic przez Chiny i Wietnam.

Gdy na początku 2003 roku gwałtowne rozprzestrzenianie się SARS zagrażało życiu wielu ludzi, KPCh chętnie przyjęła do pracy wiele młodych pielęgniarek. Kobiety te szybko umieszczono w szpitalach, by opiekowały się pacjentami. KPCh wypycha młodych ludzi na najbardziej niebezpieczną linię frontu, celem ustanowienia swego „wspaniałego wizerunku” lub „nie lękania się ani trudności, ani śmierci.” Jednakże KPCh nie może wytłumaczyć, gdzie wtedy było 65 milionów członków Partii i jaki oni przynieśli wizerunek Partii.


5. Zaprzeczanie wierze w Boga i stłamszenie ludzkiej natury
KPCh popiera ateizm i twierdzi, że religia jest „duchowym opium,” które może odurzyć ludzi. Użyła ona swej władzy do stłamszenia wszystkich religii w Chinach, a następnie uczyniła bóstwo z samej siebie, oddając absolutną władzę nad krajem kultowi KPCh.

W tym samym czasie jak KPCh sabotowała religie, zniszczyła również tradycyjną kulturę. Twierdziła, że tradycja, morale i etyka były feudalne, przesądne i reakcyjne, wyeliminowując je w imię rewolucji. Podczas Wielkiej Rewolucji Kulturalnej panoszące się wszędzie wstrętne zjawiska pogwałciły chińską tradycję: współmałżonkowie oskarżali się nawzajem, uczniowie ważyli się bić swych nauczycieli, ojcowie i synowie obrócili się przeciwko sobie, Czerwona Gwardia swobodnie zabijała niewinnych ludzi, a rebelianci bili, niszczyli i grabili. To były naturalne konsekwencje stłamszenia ludzkiej natury przez KPCh.

Po ustanowieniu swego reżimu KPCh zmusiła mniejszości narodowe do przyrzeczenia lojalności przywództwu komunistycznemu, poświęcając wytworzone przez nie barwne i bogate kultury etnicznie.

Dnia 4 czerwca 1989 r. tak zwana „Ludowa Armia Wyzwolenia” zmasakrowała wielu studentów w Pekinie. Spowodowało to u Chińczyków całkowitą utratę nadziei co do przyszłości politycznej Chin. Od tego momentu wszyscy ludzie zwrócili swoją uwagę na robienie pieniędzy. Od 1999 r. do dziś KPCh brutalnie prześladuje Falun Gong, zwracając się przeciwko „Prawdzie, Miłosierdziu i Tolerancji”, powodując tym samym przyśpieszony upadek standardów moralnych.

Od początku tego nowego wieku nowa runda nielegalnego zagrabiania ziemi [6] i przejmowania zasobów finansowych i materialnych [przez skorumpowanych urzędników KPCh w zmowie ze spekulantami] pozbawiła wielu ludzi środków do życia i uczyniła ich bezdomnymi. Liczba ludzi, apelujących do rządu w próbie wyrównania niesprawiedliwości, ostro się zwiększyła i konflikty społeczne przybrały na sile. Protesty na dużą skalę są częstym zjawiskiem, brutalnie tłumionym przez policję i siły zbrojne. Faszystowska natura „Republiki” stała się widoczna, a społeczeństwo utraciło swe moralne sumienie.

W przeszłości łajdacy nie czynili krzywdy sąsiadom, lub jak głosi przysłowie „lis żerował z dala od nory”. W czasach dzisiejszych, kiedy ludzie chcieli by zwrócić się przeciwko komuś, to raczej ich celem staliby się krewni i przyjaciele, i nazywali by to „mordowaniem znajomych.”

W przeszłości ludność narodowości chińskiej ponad wszystko miała umiłowanie do czystości dziewictwa, podczas gdy dzisiaj ludzie wyszydzają biednych, ale nie prostytutki. Historia niszczenia ludzkiej natury i moralności w Chinach jest żywo ukazana w poniższej balladzie:
„W latach 50-tych ludzie sobie pomagali,

W latach 60-tych ludzie się wzajemnie zmagali,

W latach 70-tych ludzie się oszukiwali,

W latach 80-tych ludzie troszczyli się tylko o siebie,

W latach 90-tych ludzie wykorzystywali każdego, kogo spotkali.”
6. Zbrojne przejęcie władzy, monopolizacja ekonomii oraz szalone polityczne i ekonomiczne ambicje
Jedynym celem powołania KPCh było przejęcie władzy przez siły zbrojne, a następnie stworzenie systemu własności państwowej, w którym państwo skupia monopol centralnie planowanej ekonomii. Chore ambicje KPCh znacznie przewyższają ambicje zwykłego kultu, który po prostu gromadzi pieniądze.

W kraju publicznej, socjalistycznej własności, rządzonym przez Partię Komunistyczną, organizacje partyjne skupiające wielką władzę (to jest komitety partyjne i ich oddziały na różnych poziomach) zostały narzucone na normalną infrastrukturą państwa lub nią władają. Władające organizacje partyjne kontrolują maszynę państwową i ciągną fundusze bezpośrednio z budżetów rządowych na różnych poziomach. Jak wampir, KPCh wyssała z narodu ogromną sumę bogactwa.



II. Szkody spowodowane przez kult KPCh
Gdy zdarzenia, jak zabicie ludzi za pomocą gazu paraliżującego przez Aum Shinri Kyo (Najwyższa Prawda), wzniesienie się do nieba Słonecznej Świątyni poprzez dokonywanie aktów samobójstwa lub zbiorowe samobójstwo ponad 900 wyznawców „Świątyni Ludzi” Jima Jonesa, są wspominane, każdy trzęsie się ze strachu i oburzenia. KPCh jednakże jest kultem zła, który popełnia zbrodnie po tysiąc razy gorsze, wyrządzając krzywdę życiu niezliczonych istot. Tak dzieje się dlatego, że KPCh posiadła następujące unikalne cechy, których zwykłe kulty nie posiadają.
Kult zła stał się religią państwową

W większości krajów, jeśli nie jesteś zwolennikiem religii, nadal możesz cieszyć się szczęśliwym życiem bez czytania literatury danej religii czy wysłuchiwania jej zasad. W Chinach jednak, jest niemożliwe, by osoba mogła żyć bez stałego stykania się z doktryną i propagandą kultu KPCh, jako że KPCh odkąd przyjęła władzę, zmieniła ten kult zła w religię państwową.

KPCh rozpoczyna wpajać swe polityczne kazania już w przedszkolu i szkole podstawowej. Osoba nie może uzyskać wyższego wykształcenia lub awansu na wyższe stanowisko bez zdania Egzaminu Politycznego. Żadne z pytań na Egzaminie Politycznym nie pozwala na niezależne myślenie. Od osób podchodzących do tego egzaminu, by zaliczyć egzamin, wymaga się wyuczenia na pamięć standardowych odpowiedzi dostarczonych przez KPCh. Biedni Chińczycy zmuszani są do powtarzania kazań KPCh nawet, gdy są młodzi, w kółko sami się poddając praniu mózgu. Gdy osoba z kadry ma awansować na wyższe stanowisko w rządzie, niezależnie, czy jest członkiem KPCh, czy nie, musi uczęszczać do Szkoły Partyjnej. Nie otrzyma ona awansu, jeśli nie sprosta wymaganiom ukończenia Szkoły Partyjnej.

W Chinach, gdzie Partia Komunistyczna jest religią państwową, grupy z odmiennymi opiniami nie mają prawa istnieć. Nawet „partie demokratyczne,” które są zaledwie powołane przez KPCh jako osłona polityczna, i zreformowany „Kościół Trzech Samo” (tj. samo-administracji, samo-wsparcia i samo-krzewienia) musi formalnie uznać przywództwo KPCh. Wedle niezwykle sekciarskiej logiki KPCh lojalność wobec KPCh jest pierwszym priorytetem przed przyjęciem jakichkolwiek innych przekonań.




  1   2   3


©snauka.pl 2019
wyślij wiadomość

    Strona główna
Komunikat prasowy
przedmiotu zamówienia
najkorzystniejszej oferty
Informacja prasowa
wyborze najkorzystniejszej
warunków zamówienia
istotnych warunków
sprawie powołania
Regulamin konkursu
udzielenie zamówienia
przetargu nieograniczonego
zamówienia publicznego
Nazwa przedmiotu
Specyfikacja istotnych
modułu kształcenia
Rozporządzenie komisji
studia stacjonarne
wyborze oferty
Zapytanie ofertowe
Szkolny zestaw
Ochrony rodowiska
ramach projektu
prasowy posiedzenie
trybie przetargu
obwodowych komisji
zagospodarowania przestrzennego
komisji wyborczych
komisji wyborczej
Program konferencji
Wymagania edukacyjne
Lista kandydatów
szkoły podstawowej
która odbyła
Województwa ląskiego
Decyzja komisji
przedmiotu modułu
poszczególne oceny
Sylabus przedmiotu
szkół podstawowych
semestr letni
Postanowienia ogólne
przedsi biorców
produktu leczniczego
Karta przedmiotu
Scenariusz lekcji
Lista uczestników
Program nauczania
Projekt współfinansowany
Informacje ogólne
biblioteka wojewódzka
semestr zimowy