Strona główna

Komunikat prasowy 3177. posiedzenie Rady Zatrudnienie, polityka społeczna, zdrowie I ochrona konsumentów


Pobieranie 116.06 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar116.06 Kb.











RADA
UNII EUROPEJSKIEJ





PL




11386/12

(OR. en)


PRESSE 266

PR CO 39


KOMUNIKAT PRASOWY

3177. posiedzenie Rady



Zatrudnienie, polityka społeczna, zdrowie i ochrona konsumentów

Luksemburg, 21-22 czerwca 2012 r.



Przewodnicząca Mette FREDERIKSEN
duńska minister pracy
Karen HÆKKERUP
duńska minister spraw społecznych i integracji
Astrid Krag KRISTENSEN
duńska minister zdrowia i profilaktyki




Główne wyniki posiedzenia Rady

Zatrudnienie i polityka społeczna

Rada przeprowadziła debatę orientacyjną na temat strategii „Europa 2020”europejskiego semestru 2012 w obszarze zatrudnienia i polityki społecznej, a także na temat pakietu dotyczącego zatrudnienia przygotowanego przez Komisję.

Rada przyjęła do wiadomości sprawozdanie z postępu prac dotyczące delegowania pracowników i wypracowała częściowe podejście ogólne w sprawie unijnego programu na rzecz przemian i innowacji społecznych.

Przyjęła też do wiadomości sprawozdanie z postępu prac dotyczące rozporządzenia w sprawie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji i dyrektyw w sprawie pól elektromagnetycznych i zasady równego traktowania.

Rada zatwierdziła główne przesłania sprawozdania na temat adekwatności emerytur i przyjęła konkluzje w sprawie wyzwań demograficznych oraz w sprawie środowiska i równouprawnienia płci.

Zdrowie i ochrona konsumentów

Ministrowie uzgodnili częściowe podejście ogólne w sprawie trzeciego wieloletniego programu UE w dziedzinie zdrowia na lata 2014–2020. Ministrowie przeprowadzili debatę orientacyjną na temat projektu decyzji w sprawie poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia. Ponadto przyjęli konkluzje w sprawie skutków oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe dla sektora zdrowia ludzi i sektora weterynaryjnego.

Transmisja wideo z konferencji prasowych i wydarzeń publicznych: http://video.consilium.europa.eu/.

Zapis wideo do obejrzenia i pobrania w jakości MPEG4: http://tvnewsroom.consilium.europa.eu.

Zdjęcia ze spotkania można znaleźć w fototece na stronie www.consilium.europa.eu/photo, skąd można je pobrać w wysokiej rozdzielczości.



SPIS TREŚCI1

UCZESTNICY Error: Reference source not found

OMAWIANE PUNKTY

ZATRUDNIENIE I POLITYKA SPOŁECZNA Error: Reference source not found

Strategia „Europa 2020” i europejski semestr 2012 Error: Reference source not found

Delegowanie pracowników i prawo do podejmowania działań zbiorowych Error: Reference source not found

Program na rzecz przemian i innowacji społecznych Error: Reference source not found

Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2014–2020) Error: Reference source not found

Pola elektromagnetyczne Error: Reference source not found

Równe traktowanie Error: Reference source not found

Sprawozdanie na temat adekwatności emerytur Error: Reference source not found

Wyzwania demograficzne Error: Reference source not found

Równouprawnienie płci i środowisko Error: Reference source not found

SPRAWY RÓŻNE Error: Reference source not found

Rezultaty prac w zakresie zatrudnienia, spraw społecznych i równości płci prowadzonych podczas duńskiej prezydencji Error: Reference source not found

Krajowe strategie integracji Romów Error: Reference source not found

Ratyfikacja i wdrażanie konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych Error: Reference source not found

G-20 – spotkanie ministrów pracy i zatrudnienia Error: Reference source not found

Program prac kolejnej prezydencji Error: Reference source not found

ZDROWIE Error: Reference source not found

Program „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego” na lata 2014–2020 Error: Reference source not found

Poważne transgraniczne zagrożenia zdrowia Error: Reference source not found

Oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe Error: Reference source not found

SPRAWY RÓŻNE Error: Reference source not found

Wyniki prac prezydencji duńskiej Error: Reference source not found

Europejskie partnerstwo na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu Error: Reference source not found

Dostawy surowców do produkcji produktów farmaceutycznych Error: Reference source not found

Konwencja w sprawie przestępczości medycznej Error: Reference source not found

Program prac kolejnej prezydencji Error: Reference source not found

INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

ZATRUDNIENIE


  • Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji na potrzeby pomocy technicznej Error: Reference source not found

PRAWO SPÓŁEK

  • Przegląd wymogów rachunkowych dotyczących spółek Error: Reference source not found

UNIA CELNA

  • Kontyngenty taryfowe na niektóre produkty rolne i przemysłowe Error: Reference source not found

  • Cła na produkty przemysłowe, produkty rolne i produkty rybołówstwa Error: Reference source not found

PRAWO ŻYWNOŚCIOWE

  • Dodatki do żywności i środki aromatyzujące Error: Reference source not found

RYBOŁÓWSTWO

  • Umowa o partnerstwie pomiędzy UE a Wyspami Salomona – negocjacje w sprawie nowego protokołu Error: Reference source not found

POLITYKA HANDLOWA

  • Środki antydumpingowe – furoaldehyd – Chiny Error: Reference source not found

  • Środki antydumpingowe – rury i przewody z żelaza lub stali – Ukraina Error: Reference source not found

SPRAWY ZAGRANICZNE

  • Stosunki z Radą Współpracy Państw Zatoki Error: Reference source not found

SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

  • Dyrektywa w sprawie prospektu emisyjnego Error: Reference source not found

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

  • Współpraca z Turcją Error: Reference source not found

  • Sprawozdanie Cepolu za 2011 rok Error: Reference source not found

  • Sprawozdanie Europolu za 2011 rok Error: Reference source not found

MIANOWANIA

  • Sędziowie i rzecznicy generalni Trybunału Sprawiedliwości Error: Reference source not found

UCZESTNICY

Belgia:

Monica DE CONINCK minister pracy

Philippe COURARD sekretarz stanu do spraw społecznych, ds. rodzin i osób niepełnosprawnych, odpowiedzialny za sprawy ryzyka zawodowego, przy ministrze spraw społecznych i zdrowia publicznego

Bułgaria:

Desisława ATANASOWA minister zdrowia

Zornica RUSINOWA wiceminister pracy i polityki społecznej

Republika Czeska:

Leoš HEGER minister zdrowia

Jaromir DRÁBEK minister pracy i spraw społecznych

Dania:

Mette FREDERIKSEN minister pracy

Karen Angelo HÆKKERUP minister spraw społecznych i integracji

Astrid Krag KRISTENSEN minister zdrowia i profilaktyki



Niemcy:

Ursula VON DER LEYEN federalna minister pracy i spraw społecznych

Daniel BAHR federalny minister zdrowia

Guido PERUZZO zastępca stałego przedstawiciela



Estonia:

Hanno PEVKUR minister spraw społecznych



Irlandia:

Richard BRUTON minister pracy, przedsiębiorczości i innowacji

James REILLY minister zdrowia i dzieci

Grecja:

Andreas PAPASTAVROU zastępca stałego przedstawiciela



Hiszpania:

Tomás BURGOS GALLEGO sekretarz stanu ds. zabezpieczenia społecznego

Pilar FARJAS sekretarz stanu ds. zdrowia i konsumpcji

Francisco BONO RIOS minister gospodarki i zatrudnienia w Autonomicznej Wspólnocie Aragonii



Francja:

Michel SAPIN minister pracy, zatrudnienia, szkolenia zawodowego i dialogu społecznego

Michèle DELAUNAY minister przy ministrze spraw społecznych i zdrowia

Włochy:

Renato BALDUZZI minister zdrowia

Elsa FORNERO minister pracy i polityki społecznej, odpowiedzialna za politykę równych szans

Cypr:

Sotiroula CHARALAMBOUS minister pracy i zabezpieczenia społecznego

Stavros MALAS minister zdrowia

Łotwa:

Ilze VIŅĶELE minister polityki społecznej

Ingrīda CIRCENE minister zdrowia

Litwa:

Raimondas ŠUKYS minister zdrowia

Audrius BITINAS wiceminister zabezpieczenia społecznego i pracy

Luksemburg:

Nicolas SCHMIT minister ds. pracy, zatrudnienia i imigracji

Mars DI BARTOLOMEO minister zdrowia, minister zabezpieczenia społecznego

Węgry:

Zoltán BALOG minister zasobów ludzkich

Miklós SZÓCSKA sekretarz stanu w Ministerstwie Zasobów Narodowych

Malta:

Chris SAID minister sprawiedliwości, dialogu i rodziny

Mario GALEA sekretarz stanu ds. osób starszych i opieki społecznej

Niderlandy:

Paul de KROM sekretarz stanu do spraw społecznych i zatrudnienia

Derk OLDENBURG zastępca stałego przedstawiciela

Austria:

Rudolf HUNDSTORFER federalny minister pracy, polityki społecznej i ochrony konsumentów

Harald GÜNTHER zastępca stałego przedstawiciela

Polska:

Władysław KOSINIAK-KAMYSZ minister pracy

Igor RADZIEWICZ-WINNICKI podsekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

Portugalia:

Álvaro SANTOS PEREIRA minister gospodarki i zatrudnienia

Pedro MOTA SOARES minister ds. solidarności społecznej i zabezpieczenia społecznego

Pedro SILVA MARTINS sekretarz stanu ds. zatrudnienia

Fernando LEAL DA COSTA sekretarz stanu przy ministrze zdrowia

Rumunia:

Mariana CÂMPEANU minister pracy, rodziny i ochrony socjalnej

Vasile CEPOI minister zdrowia

Słowenia:

Patricia CULAR sekretarz stanu w Ministerstwie Pracy, Rodziny i Spraw Społecznych

Brigita ČOKL sekretarz stanu w Ministerstwie Zdrowia

Słowacja:

Zuzana ZVOLENSKA minister zdrowia

Alexander MICOVČIN zastępca stałego przedstawiciela

Finlandia:

Paula RISIKKO minister ds. społecznych i zdrowia

Maria GUZENINA-RICHARDSON minister zdrowia i świadczeń socjalnych

Szwecja:

Hillevi ENGSTRÖM minister pracy

Jan OLSSON zastępca stałego przedstawiciela

Zjednoczone Królestwo:

Chris GRAYLING minister pracy

Anne MILTON parlamentarny podsekretarz stanu (zdrowie publiczne)

Komisja:

László ANDOR członek

Rząd państwa przystępującego reprezentowała następująca osoba:

Chorwacja:

Ranko OSTOJIĆ minister zdrowia

Irena ANDRASSY zastępca stałego przedstawiciela

OMAWIANE PUNKTY

ZATRUDNIENIE I POLITYKA SPOŁECZNA

Strategia „Europa 2020” i europejski semestr 2012

Rada EPSCO przeprowadziła debatę orientacyjną i zatwierdziła związane z zatrudnieniem aspekty zaleceń dla poszczególnych krajów. Następujące delegacje złożyły oświadczenia do protokołu posiedzenia Rady: Cypr, Polska, Belgia i Bułgaria.

Prezydencja podsumowała debatę, stwierdzając, że zalecenia dla poszczególnych krajów spotkały się z ogólną aprobatą i że choć państwa członkowskie nie zawsze w pełni zgadzały się z wnioskami Komisji, osiągnięto szerokie porozumienie co do tych kwestii, które stanowią wyzwanie dla UE i jej państw członkowskich. Państwa te stwierdziły, że podczas sporządzania zaleceń dla poszczególnych krajów Komisja powinna ściślej współpracować z państwami członkowskimi, by w pełni uwzględnić różne krajowe konteksty.

W odniesieniu do pakietu dotyczącego zatrudnienia ministrowie wskazali kilka obszarów, gdzie można by podjąć dalsze działania z myślą o przyspieszeniu tworzenia miejsc pracy: skuteczne środki na rzecz zwalczania bezrobocia młodzieży i segmentacji rynku pracy, poprawa dostępu do rynku pracy, zwiększenie wskaźnika zatrudnienia wśród grup defaworyzowanych, wzmocnienie roli partnerów społecznych, inwestowanie w edukację i szkolenie, a zwłaszcza w odniesieniu do zielonej gospodarki.

Delegacje wypowiedziały się na temat zaleceń dla poszczególnych krajów, a zwłaszcza na temat zagadnień przekrojowych (takich jak emerytury, polityka płacowa i klin podatkowy), którymi zajmuje się również Rada ECOFIN; delegacje stwierdziły, że Rada EPSCO nadal powinna być w pełni odpowiedzialna za te kwestie będące przedmiotem wspólnego zainteresowania.

Ministrowie przyznali, że sytuacja w Europie jest trudna. Podkreślili, że potrzebne są reformy, a niektórzy stwierdzili, że to do państw członkowskich należy decyzja co do tych reform i ich realizacja. Uznano, że zalecenia dla poszczególnych krajów są bardziej zrównoważone niż w ubiegłym roku i są przydatne do określania i analizowania sposobu reagowania – w ramach prowadzonych polityk – na wyzwania rynku pracy, przed którymi stają różne państwa członkowskie.

Mimo że w wielu dziedzinach odnotowano postępy, zalecenia na 2012 rok dla poszczególnych krajów dotyczą w dużym stopniu podobnych dziedzin polityki co zalecenia z roku 2011. Odzwierciedlają one utrzymujące się wyzwania rynku pracy i potrzebę osiągania przez państwa członkowskie dodatkowych postępów w określonych obszarach. Dotyczy to zwłaszcza zwiększenia wskaźników zatrudnienia i udziału w zatrudnieniu, zwiększenia inwestycji w zdobywanie niezbędnych umiejętności i kwalifikacji, stworzenia skuteczniejszej aktywnej polityki rynku pracy i zachęt do pracy oraz dodatkowych strategii na rzecz włączenia grup znajdujących się w najtrudniejszej sytuacji.

Wspomniane zalecenia – wraz z bardziej ukierunkowanym wielostronnym nadzorem – są zasadniczym elementem starań Rady o sprawniejszą ogólną realizację strategii „Europa 2020”. Większe niż dotąd wykorzystanie jakościowych i ilościowych narzędzi i danych statystycznych może ponadto pomóc wyeksponować zatrudnieniowy i społeczny aspekt wspólnych unijnych działań na rzecz promowania odnowy gospodarczej.

Rada zatwierdziła wspólną opinię Komitetu Zatrudnienia (EMCO) i Komitetu Ochrony Socjalnej (SPC) (10886/12), z której wynika, że wdrażanie zaleceń postępuje. Państwa członkowskie zdają sobie sprawę z powagi sytuacji, kontynuują zatem reformy odpowiedzi na kluczowe wyzwania. Strukturalne reformy rynku pracy mają jednak często duży zasięg, stąd ich wdrożenie trwa długo; musi też minąć sporo czasu, zanim zaczną przynosić rezultaty. Ponadto aby reformy się powiodły, należy zaangażować w nie wszystkie zainteresowane strony, zwłaszcza partnerów społecznych.

Rada przeprowadziła pierwszą dyskusję na temat pakietu dotyczącego zatrudnienia, przedstawionego przez Komisję w kwietniu na nieformalnym posiedzeniu EPSCO w Danii (9309/12). Celem pakietu jest przygotowanie zestawu środków służących przyspieszeniu tworzenia miejsc pracy i odnowie gospodarczej sprzyjającej zatrudnieniu. Wskazano w nim państwom członkowskim metody pobudzania zatrudnienia, np. poprzez zmniejszanie obciążeń wynikających z opodatkowania pracy czy wspieranie przedsiębiorstw rozpoczynających działalność. Inne aspekty, o których tam mowa, to działania na rzecz większej mobilności i podwyższania kwalifikacji oraz wskazanie dziedzin, które w przyszłości mogą dać największe szanse na zatrudnienie: zielona gospodarka, usługi zdrowotne oraz technologie informacyjno-komunikacyjne.

Rada zatwierdziła również przegląd sytuacji w dziedzinie zatrudnienia przygotowany przez EMCO (10884/1/12 REV 1). Przegląd ten może być wykorzystywany do szybkiego określenia głównych wyzwań w dziedzinie zatrudnienia stojących przed Unią Europejską i poszczególnymi państwami członkowskimi.

Delegowanie pracowników i prawo do podejmowania działań zbiorowych

Rada przyjęła do wiadomości sprawozdanie z postępu prac odnoszące się do egzekwowania dyrektywy w sprawie delegowania pracowników i do rozporządzenia w sprawie prawa do podejmowania działań zbiorowych (10571/12 + COR 1).

Wniosek w sprawie delegowania pracowników ma doprecyzować przepisy i usprawnić wdrażanie, stosowanie i egzekwowanie dyrektywy 96/71/WE w praktyce. Ma on przede wszystkim:


  • wyznaczyć ambitniejsze standardy informowania pracowników i przedsiębiorstw o ich prawach i obowiązkach;

  • ustalić jaśniejsze reguły współpracy krajowych organów odpowiedzialnych za delegowanie pracowników;

  • doprecyzować elementy pojęcia „delegowanie”;

  • objaśnić, jakie krajowe środki kontrolne można stosować, oraz określić, na jakich warunkach przeprowadzać krajowe kontrole;

  • poprawić egzekwowanie praw (m.in. rozpatrywanie skarg i wprowadzenie na szczeblu UE ograniczonego systemu solidarnej odpowiedzialności);

  • poprzez wprowadzenie systemu wzajemnej pomocy i uznawania ułatwić transgraniczne egzekwowanie grzywien i kar administracyjnych nakładanych za nieprzestrzeganie dyrektywy o delegowaniu pracowników.

Do przyjęcia dyrektywy stosuje się zwykłą procedurę ustawodawczą.

Z dyskusji na forum grupy roboczej Rady wynika, że delegacje dostrzegają wartość dodaną wniosku dotyczącego dyrektywy w sprawie egzekwowania i pozytywnie oceniają jej cele ogólne.

Z wyjątkiem kwestii transgranicznego egzekwowania grzywien i kar administracyjnych (rozdział VI) nad większością elementów wniosku szczegółowo dyskutowano, i dzięki temu w niektórych kwestiach poczyniono znaczne postępy.

Zachodzi potrzeba dalszej analizy rozdziału VI i dalszych pogłębionych dyskusji na temat krajowych środków kontroli, długości terminów oraz proponowanego systemu solidarnej odpowiedzialności.

Jeżeli chodzi o inne ważne artykuły, co do których jeszcze się nie porozumiano, wiele aspektów zostało już szczegółowo omówionych i wydaje się, że w sprawie niektórych z nich będzie można w najbliższej przyszłości poczynić znaczne postępy – także z myślą o wdrożeniu Aktu o jednolitym rynku.

Wniosek dotyczący prawa do podejmowania działań zbiorowych potwierdza podstawowe prawo do rokowań i działań zbiorowych, w tym prawo do strajku, oraz równie ważne swobody gospodarcze. Ustanowiono w nim ogólne zasady wykonywania prawa do strajku w kontekście swobody przedsiębiorczości i swobody świadczenia usług. Ustalono także nowy mechanizm ostrzegania na potrzeby transgranicznych sporów pracowniczych.

Przyjęcie wniosku wymaga jednomyślności i zgody Parlamentu Europejskiego.

Podczas dyskusji na forum grupy roboczej Rady wiele delegacji zgłosiło zastrzeżenia co do wartości dodanej tego wniosku lub wyraziło obawy co do jego treści.

Komisja skonsultowała się z parlamentami narodowymi. 22 maja, w dniu wygaśnięcia ośmiotygodniowego terminu konsultacji, 12 parlamentów/izb narodowych przekazało Komisji swoje opinie wraz z uzasadnieniem.

W myśl protokołu nr 2 w sprawie stosowania zasad pomocniczości i proporcjonalności, załączonego do TUE, Komisja będzie musiała wniosek ten zweryfikować, a następnie podtrzymać go, zmienić lub wycofać.



Program na rzecz przemian i innowacji społecznych

Rada osiągnęła częściowe podejście ogólne do rozporządzenia w sprawie unijnego programu na rzecz przemian i innowacji społecznych – częściowe, ponieważ program ten jest jednym z elementów pakietu wieloletnich ram finansowych, a wszystkie decyzje budżetowe i finansowe są negocjowane horyzontalnie (10211/1/12 REV 1).

Wspomniany program jest częścią projektu pakietu ustawodawczego kształtującego politykę spójności na lata 2014–2020, który został przyjęty przez Komisję w październiku 2011 roku i łączy trzy działające programy: Progress, EURES i europejski instrument mikrofinansowy Progress. Wniosek ten powinien uzupełniać i wzmacniać Europejski Fundusz Społeczny oraz przyczynić się do zwiększenia spójności działań UE w obszarze zatrudnienia i polityki społecznej.

W ramach programu Progress nowy wniosek rozszerza zakres zastosowania na innowacje społeczne, a w szczególności na eksperyment społeczny. Instrument mikrofinansowy, inaczej niż obecnie, będzie również służył wspieraniu przedsiębiorstw społecznych. Nowy program ma też na celu promowanie mobilności geograficznej pracowników dzięki większej liczbie usług wsparcia o wysokiej jakości, takich jak ulepszony portal EURES.

W ramach wszystkich przydziałów na program wniosek Komisji przewiduje 60% na oś Progress, 15% na oś EURES, 20% na oś mikrofinansowania i przedsiębiorczości społecznej, a pozostałe 5% ma być co roku rozdzielane na wszystkie osie zgodnie z priorytetami politycznymi.

Podczas analizy rozporządzenia na forum Grupy Roboczej do Spraw Społecznych w Radzie osiągnięto szerokie porozumienie, przy czym zaproponowano następujące znaczące zmiany:



  • podzielenie osi Progress na trzy elementy z minimalnymi przydziałami odpowiadającymi obecnemu programowi Progress;

  • wyznaczenie progu dostępu dla przedsiębiorstw społecznych do mikrofinansowania, w wysokości 30 milionów;

  • dodanie szczegółowych przepisów dotyczących współfinansowania;

  • rozdzielenie pięcioprocentowej rezerwy na różne osie;

  • zmiana definicji przedsiębiorstw społecznych, tak by uwzględnić różne unijne teksty dotyczące przedsiębiorstw społecznych.

Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji (2014–2020)

Rada zapoznała się ze sprawozdaniem z postępu prac dotyczącym Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji (10490/12 + COR 1).

Wniosek Komisji przewiduje utrzymanie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji w kolejnym okresie programowania wieloletnich ram finansowych (2014–2020) jako sposobu na wyrażenie solidarności w sytuacji trwającego kryzysu.

Cele proponowanego funduszu zostały poszerzone w porównaniu z obecnym funduszem i obejmują teraz: przyczynianie się do wzrostu gospodarczego i zatrudnienia poprzez umożliwienie UE zademonstrowania solidarności z pracownikami zwolnionymi w wyniku globalizacji, umów handlowych dotyczących sektora rolnego lub nieoczekiwanego kryzysu oraz zapewnianie wsparcia finansowego służącego szybkiej ponownej integracji pracowników na rynku pracy lub zmianie lub dostosowaniu ich działalności rolniczej.

Dyskusje nad wnioskiem prowadzone na forum grupy roboczej w Radzie można streścić w poniższy sposób:

Część delegacji z zadowoleniem przyjęła wniosek Komisji, uważając, że Europejski Fundusz Dostosowania do Globalizacji jest bardzo ważnym instrumentem solidarności, którego wartość została udowodniona.

Duża liczba delegacji wyraziła swój sceptycyzm wobec wniosku.


  • Główną kwestią jest rozszerzenie zakresu funduszu na rolnictwo. Zbyt wiele aspektów pozostawiono Komisji do swobodnego uznania, co niosło ze sobą ryzyko negocjowania umów handlowych przez Komisję kosztem sektora rolnego;

  • Zakwestionowano również wysokie kwoty, które mają być zarezerwowane dla sektora rolnego;

  • Wyrażono wątpliwości co do wartości dodanej funduszu;

  • Zgłoszono również obawy dotyczące stawki współfinansowania, związku ze spójnością, oraz tego, że fundusz – jak się wydaje – przekształca w fundusz stały i staje się wyłącznie sektorowy;

  • Wyrażono wątpliwości co do nadmiernego posługiwania się „aktami delegowanymi” przy określaniu warunków uruchamiania Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji.

Co do wieloletnich ram finansowych: w najnowszej wersji pakietu negocjacyjnego prezydencji z czerwca 2012 roku przewiduje się tylko jedną opcję, tj. zaprzestanie działania Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji.

Pola elektromagnetyczne

Rada zapoznała się z toczącymi się pracami nad dyrektywą dotyczącą minimalnych wymagań w zakresie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa dotyczących narażenia pracowników na ryzyko spowodowane czynnikami fizycznymi (polami elektromagnetycznymi) (10690/1/12 REV 1 + COR 1). Ta nowa dyrektywa zmienia dyrektywę z 2004 roku (2004/40/WE), która nigdy nie weszła w życie z powodu problemów z jej wdrażaniem.

Obecny tekst jest od niemal roku analizowany przez grupę roboczą Rady i w zasadzie osiągnięto kompromis w sprawie układu załączników, z zastrzeżeniem wprowadzenia dalszych niemerytorycznych zmian redakcyjnych. Wyrażono szerokie poparcie dla odstępstw, w szczególności dla odstępstwa dotyczącego obrazowania magnetyczno-rezonansowego.

W kwietniu 2012 roku duńska prezydencja przedstawiła swoją pierwszą kompromisową propozycję dotyczącą załączników II i III oraz art. 3. Od tego czasu osiągnięto kompromis w sprawie załączników II i III zawierających poziomy i graniczne wartości miar wewnętrznych narażenia i w sprawie art. 13 dotyczącego praktycznego przewodnika Komisji, w którym wymienia się wymagane informacje. Państwa członkowskie udzieliły szerokiego poparcia kompromisowej propozycji prezydencji dotyczącej art. 3 przewidującej szczególny przepis dla sektora MRI i ogólne odstępstwo dla innych sektorów i sił zbrojnych (NATO), ale uzgodniono, że art. 3 wymaga dalszych prac podczas prezydencji cypryjskiej.

Parlament Europejski nie zakończył jeszcze swojego wewnętrznego planowania w zakresie procedur; nieoficjalnie stwierdził jednak, że oczekuje stanowiska Rady, w szczególności co do technicznych aspektów dyrektywy.

Równe traktowanie

Rada zapoznała się ze sprawozdaniem z postępu prac (8724/12) nad dyrektywą w sprawie równego traktowania, której celem jest zakazanie dyskryminacji ze względu na religię lub światopogląd, niepełnosprawność, wiek lub orientację seksualną.

Proponowana dyrektywa, przedłożona przez Komisję w lipcu 2008 roku, zakazywałaby dyskryminacji z wyżej wymienionych powodów w następujących obszarach: ochrona socjalna, w tym zabezpieczenie społeczne i opieka zdrowotna, przywileje socjalne, edukacja, a także dostęp do towarów i usług, w tym mieszkań.

Podczas dyskusji w grupie roboczej Rady zdecydowana większość delegacji zasadniczo pozytywnie przyjęła wniosek, a wiele z nich z aprobatą zauważyło, że ma on uzupełnić obowiązujące ramy prawne przez przyjęcie podejścia horyzontalnego, uwzględniającego wszystkie cztery powody dyskryminacji.

Większość delegacji potwierdziła, że propagowanie w UE równego traktowania jako wspólnej wartości społecznej jest ważne. Kilka delegacji podkreśliło w szczególności, jak istotny jest ten wniosek w kontekście Konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych. Niemniej jednak niektóre delegacje byłyby za wprowadzeniem ambitniejszych przepisów w odniesieniu do osób niepełnosprawnych.

Pewne delegacje, choć podkreślały wagę zwalczania dyskryminacji, podtrzymały ogólne zastrzeżenia, kwestionując potrzebę zgłaszania wniosku przez Komisję; postrzegają go jako akt naruszający kompetencje krajowe w niektórych dziedzinach i sprzeczny z zasadą pomocniczości i proporcjonalności.

Kilka innych delegacji poprosiło także o wyjaśnienia i wyraziło zaniepokojenie zwłaszcza w odniesieniu do następujących kwestii: braku pewności prawa, podziału kompetencji oraz praktycznych, finansowych i prawnych skutków wniosku.

Rada analizuje wniosek od 2008 roku. Pomimo powszechnie znanych trudności podejmowane są starania o wyjaśnienie różnych kwestii. Podczas duńskiej prezydencji eksperci skoncentrowali się na dyskryminacji z powodu wieku.

Dyskusje posunęły się naprzód, co pozwoliło doprecyzowano tekst. Nadal jednak bardzo dużo pozostaje do zrobienia.

Sprawozdanie na temat adekwatności emerytur

Rada zatwierdziła główne przesłania (10488/12) sprawozdania na temat adekwatności emerytur (2010–2050) z 2012 roku, przygotowanego wspólnie przez Komisję i Komitet Ochrony Socjalnej (10488/12 ADD 1).

Główne przesłania stanowią bardzo przydatne uzupełnienie konkluzji przyjętych 15 maja przez Radę ECOFIN w sprawie zrównoważenia finansów publicznych w świetle starzenia się ludności. W szczególności podkreśla się w nich, że zmierzenie się z wyzwaniem, jakim jest adekwatność emerytur, będzie wymagało zdecydowanych wysiłków na rzecz propagowania dłuższego życia zawodowego w lepszym zdrowiu za pomocą polityki zatrudnienia i stosunków pracy.

Zdolność UE do osiągnięcia celu polegającego na zmniejszeniu liczby osób zagrożonych ubóstwem lub wykluczeniem społecznym o 20 mln do roku 2020 będzie zatem w sposób zasadniczy uzależniona od stopnia, w jakim systemy emerytalne będą nadal pomagać w zapobieganiu ubóstwu wśród osób starszych.

Celem sprawozdania na temat emerytur jest wzmocnienie zdolności UE do oceny obecnej i przyszłej adekwatności systemów emerytalnych i do sformułowania strategii politycznych, które mogą doprowadzić do najbardziej korzystnych kosztowo systemów emerytur i zasiłków społecznych w starzejących się społeczeństwach.

Sprawozdanie przedstawia analizę adekwatności emerytur z szerszej i bardziej wielowymiarowej perspektywy. Skupia się ono na obecnej i przyszłej zdolności systemów emerytalnych do zagwarantowania przyzwoitego standardu życia osobom starszym i zmniejszenia ubóstwa w podeszłym wieku.

W sprawozdaniu zbadano też, jak polityka emerytalna współdziała z politykami w innych dziedzinach w tworzeniu przyzwoitych warunków życia dla osób na emeryturze.

Wyzwania demograficzne

Rada przyjęła konkluzje na temat reagowania na wyzwania demograficzne przez zwiększanie uczestnictwa wszystkich obywateli w rynku pracy i w życiu społecznym (11639/12).

Konkluzje te mają zagwarantować, że w kilku kluczowych obszarach polityki będą określane i wdrażane aktywne strategie i innowacyjne środki z myślą o inwestowaniu w kapitał ludzki wszystkich pokoleń po to, by zabezpieczyć wzrost gospodarczy i zmniejszyć nierówności w celu zwiększenia spójności społecznej.

Do kluczowych priorytetów należą: inwestowanie w kształcenie i szkolenie w celu wspierania zatrudnienia młodzieży; opracowywanie polityk równouprawnienia płci; zwalczanie międzypokoleniowego dziedziczenia ubóstwa i wykluczenia społecznego; zwiększanie współczynnika aktywności zawodowej osób starszych; promowanie środków sprzyjających równości szans, wspierających lepsze warunki w odniesieniu do rodzin i wychowywania dzieci; opracowywanie niedyskryminacyjnych polityk oraz promowanie skutecznego posługiwania się dostępnymi instrumentami budżetowymi i finansowymi w celu zapewnienia optymalnego wykorzystania pieniędzy.



Równouprawnienie płci i środowisko

Rada przyjęła konkluzje pt. „Równouprawnienie płci i środowisko: wzmocniony proces decyzyjny, kwalifikacje i konkurencyjność w obszarze polityki łagodzenia skutków zmiany klimatu w UE” (11638/12).

Podstawą konkluzji jest sprawozdanie Europejskiego Instytutu ds. Równości Kobiet i Mężczyzn (8876/12 ADD 1). Dzisiejsza i przyszła polityka w dziedzinie środowiska jest ściśle powiązana z gospodarką. Badania prowadzone przez wspomniany instytut wskazują, że sporo jest jeszcze do zrobienia, by kobiety mogły wykorzystywać swoje uzdolnienia w tzw. dziedzinach STEM, tj. naukach ścisłych, technice, inżynierii i matematyce. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni muszą mieć prawo głosu w procesach decyzyjnych dotyczących środowiska, w szczególności w kontekście polityki dotyczącej zmiany klimatu. Wszystko to jest związane z szerszym zagadnieniem rodzącej się zielonej gospodarki, sektora, który ma podstawowe znaczenie dla zatrudnienia i wzrostu. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni powinni być w stanie przyczyniać się do rozwoju zielonej gospodarki.

Konkluzje zawierają szereg wskaźników służących mierzeniu postępów w zwiększaniu równouprawnienia płci na wszystkich szczeblach procesu decyzyjnego dotyczącego zmiany klimatu i w odnośnych obszarach edukacyjnych. Działania te są prowadzone w kontekście pekińskiej platformy działania, agendy ONZ na rzecz wzmocnienia pozycji kobiet, i mają daleko idące implikacje. Jeśli wszyscy obywatele – bez względu na płeć – będą mieli możliwość działania, to Europa będzie miała silniejszą politykę w dziedzinie środowiska, silniejszą gospodarkę i silniejszy sektor ekologiczny.



SPRAWY RÓŻNE

Rezultaty prac w zakresie zatrudnienia, spraw społecznych i równości płci prowadzonych podczas duńskiej prezydencji

  • Duńska prezydencja poinformowała Radę o różnych konferencjach i innych wydarzeniach zorganizowanych w czasie jej kadencji (11373/12).

Krajowe strategie integracji Romów

  • Komisja poinformowała Radę o swoim komunikacie zamieszczonym w dok. 10226/12.

Ratyfikacja i wdrażanie konwencji ONZ o prawach osób niepełnosprawnych

  • Rada zapoznała się z informacjami przekazanymi przez Komisję (11171/12).

G-20 – spotkanie ministrów pracy i zatrudnienia

  • Prezydencja i Komisja poinformowały Radę o przebiegu spotkania ministrów pracy i zatrudnienia z grupy G-20, które odbyło się w dniach 17–18 maja w Meksyku.

Program prac kolejnej prezydencji

  • Rada zapoznała się z informacjami przekazanymi przez delegację Cypru.

ZDROWIE

Program „Zdrowie na rzecz wzrostu gospodarczego” na lata 2014–2020

Rada uzgodniła częściowe podejście ogólne1 w sprawie trzeciego wieloletniego programu UE w dziedzinie zdrowia na lata 2014–2020 (10769/12).

Celem tego programu jest zachęcanie do wprowadzania innowacji w opiece zdrowotnej i zwiększania stabilności systemów opieki zdrowotnej, a także poprawa stanu zdrowia obywateli UE i ich ochrona przez transgranicznymi zagrożeniami dla zdrowia.

Wspomniane cele ogólne będą osiągane za pomocą działań zgrupowanych według czterech celów szczegółowych:



  1. innowacyjne i stabilne systemy opieki zdrowotnej,

  2. zwiększony dostęp do lepszej i bezpieczniejszej opieki zdrowotnej,

  3. profilaktyka chorób i promocja zdrowia; oraz

  4. ochrona przed transgranicznymi zagrożeniami dla zdrowia.

Podejście ogólne ma charakter częściowy, gdyż budżet udostępniany na kolejny program UE odnoszący się do zdrowia publicznego będzie zależał od wyniku negocjacji w sprawie kolejnych ram wieloletnich. Komisja zaproponowała wparcie tego nowego programu kwotą 446 mln EUR (w cenach bieżących).

Nowy program na rzecz zdrowia jest również powiązaną częścią strategii Europa 2020. Podkreśla się w nim potencjał sektora zdrowia jako siły napędowej dla wzrostu gospodarczego i jako czynnika generującego miejsca pracy.

Proponowany program opiera się na obecnym programie – który obowiązuje do końca roku 2013 – i skupia się na mniejszej liczbie konkretnych działań oferujących oczywistą unijną wartość dodaną.

Poważne transgraniczne zagrożenia zdrowia

Ministrowie przeprowadzili debatę orientacyjną na temat projektu decyzji w sprawie wzmocnienia zdolności i struktur UE w dziedzinie skutecznego reagowania na poważne transgraniczne zagrożenia zdrowia (18509/11 + (10770/12).

Państwa członkowskie podkreśliły, jak duże znaczenie ma gotowość w przypadku poważnych transgranicznych zagrożeń zdrowia, i uznały, że można ją osiągnąć raczej przez koordynację i wymianę informacji między państwami członkowskimi w ramach Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia niż przez zobowiązywania się do przeprowadzania uprzednich konsultacji lub sporządzanie zaleceń przez Komisję. Uznano to za ważne ze względu na respektowanie kompetencji krajowych w dziedzinie zdrowia i zgodność z art. 168 Traktatu o funkcjonowaniu UE.

Ministrowie poparli propozycję Komisji, by zapewnić Komitetowi ds. Bezpieczeństwa Zdrowia mandat prawny. Jeśli chodzi o skład komitetu, większość ministrów optowała za stałym komitetem złożonym z przedstawicieli wysokiego szczebla powołanych przez organy do spraw zdrowia publicznego, z możliwością zapraszania ekspertów w indywidualnych przypadkach.

Państwa członkowskie potwierdziły, że chcą usunięcia z wniosku Komisji art. 12, który przewiduje możliwość przyjmowania na szczeblu UE wiążących wspólnych tymczasowych środków w dziedzinie zdrowia publicznego. Państwa członkowskie były zdania, że powinny się zajmować pilnymi przypadkami transgranicznych zagrożeń zdrowia w ramach Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia.

Dyskusje ukierunkowały przyszłe prace nad tym dossier, które będą prowadzone w trakcie prezydencji cypryjskiej.

Poważnymi transgranicznymi zagrożeniami zdrowia mogą być zdarzenia spowodowane przez choroby zakaźne, czynniki biologiczne wywołujące choroby niezakaźne oraz zagrożenia chemiczne, środowiskowe lub nieznanego pochodzenia, włącznie z zagrożeniami spowodowanymi umyślnie. Zagrożenia powstałe na skutek zmiany klimatu (tj. fale upałów lub chłodów) również wchodziłyby w zakres przedmiotowej decyzji.

Celem wniosku Komisji (18509/11) jest:



  • wzmocnienie nadzoru epidemiologicznego w UE oraz systemu wczesnego ostrzegania i reagowania;

  • umożliwienie dokonywania wspólnych zamówień medycznych środków zapobiegawczych (np. szczepionek) przez kilka państw członkowskich UE;

  • ustanowienie podstawy prawnej dla działalności Komitetu ds. Bezpieczeństwa Zdrowia.

Oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe

Rada przyjęła konkluzje na temat skutków oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe dla sektora medycznego i weterynaryjnego (10347/12) i wezwała państwa członkowskie do opracowania i wdrożenia krajowych strategii lub planów działania w zakresie zwalczania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe. Te strategie lub plany działania powinny obejmować między innymi następujące elementy:



  • krajowe wytyczne w zakresie leczenia ludzi i zwierząt środkami przeciwdrobnoustrojowymi;

  • wytyczne informacyjne oraz programy edukacyjne i szkoleniowe dla pracowników opieki zdrowotnej;

  • egzekwowanie krajowego prawodawstwa w dziedzinie zapobiegania wszelkiej nielegalnej sprzedaży środków przeciwdrobnoustrojowych, w tym nielegalnej sprzedaży przez internet;

  • ograniczenie stosowania antybiotyków o krytycznym znaczeniu do przypadków, w których diagnostyka mikrobiologiczna i oznaczanie wrażliwości wykazały, że żaden inny środek przeciwdrobnoustrojowy nie będzie skuteczny;

  • ograniczenie profilaktycznego stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych do przypadków, gdy zachodzi określona potrzeba kliniczna;

  • ograniczanie przepisywania i stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych w leczeniu stad zwierząt do przypadków, w których ma to wyraźne uzasadnienie kliniczne lub epidemiologiczne.

W konkluzjach wzywa się również państwa członkowskie i Komisję do przeanalizowania warunków przepisywania i sprzedaży środków przeciwdrobnoustrojowych, aby sprawdzić, czy praktyki w opiece zdrowotnej ludzi i zwierząt mogą prowadzić do zbyt częstego wystawiania recept i nadmiernego lub nieprawidłowego stosowania środków przeciwdrobnoustrojowych. Komisja została poproszona o przyspieszenia przeglądu aktów ustawodawczych w celu lepszego uwzględnienia oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe. Chodzi tu głównie o dyrektywę 90/167 ustanawiającą warunki przygotowania, wprowadzania do obrotu i użycia pasz leczniczych w UE oraz dyrektywę 2001/82 w sprawie unijnego kodeksu odnoszącego się do weterynaryjnych produktów leczniczych.

Komisja poinformowała, że prace przygotowawcze dotyczące niektórych działań, o jakie ją poproszono, już się rozpoczęły.

W konkluzjach bierze się pod uwagę wynik konferencji „Zwalczanie oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe – czas na wspólne działanie”, którą zorganizowała prezydencja duńska w Kopenhadze w dniach 14–15 marca 2012 r.

Według Światowej Organizacji Zdrowia (WTO)1 na świecie pojawia się co roku około 440 000 nowych przypadków gruźlicy wielolekoopornej (MDR-TB), w wyniku której umiera co najmniej 150 000 osób. Wysoki odsetek zakażeń szpitalnych jest powodowany przez wysoce oporne bakterie, takie jak metycylinooporne szczepy Staphylococcus aureus (MRSA).



SPRAWY RÓŻNE

Wyniki prac prezydencji duńskiej

Delegacja Danii poinformowała Radę o wynikach, jakie osiągnięto za jej prezydencji w dziedzinie zdrowia (10790/12).



Europejskie partnerstwo na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu

Komisja poinformowała Radę o komunikacie zatytułowanym „Działania w ramach Strategicznego planu realizacji Europejskiego partnerstwa na rzecz innowacji sprzyjającej aktywnemu starzeniu się w dobrym zdrowiu” (7293/12).



Dostawy surowców do produkcji produktów farmaceutycznych

Delegacje Luksemburga i Francji – poparte przez delegacje Belgii, Rumunii i Polski – poinformowały Radę o sytuacji w zakresie dostaw surowców do produkcji produktów farmaceutycznych w UE, takich jak substancje czynne (10795/12).



Konwencja w sprawie przestępczości medycznej

Delegacja Francji zwróciła się do państw członkowskich o ratyfikowanie Konwencji o podrabianiu produktów leczniczych, która została podpisana 28 października 2011 r. w Moskwie pod auspicjami Rady Europy (10796/12).



Program prac kolejnej prezydencji

Delegacja Cypru poinformowała ministrów o swoim programie prac w dziedzinie zdrowia i ochrony konsumentów na czas sprawowania przez Cypr prezydencji w Radzie UE.



INNE ZATWIERDZONE PUNKTY

ZATRUDNIENIE

Uruchomienie Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji na potrzeby pomocy technicznej

Rada przyjęła decyzję uruchamiającą 730 000 EUR ze środków Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji na potrzeby pomocy technicznej związanej z funduszem. Celem pomocy technicznej, która ma być zapewniana przez Komisję, jest finansowanie działań związanych z monitorowaniem, komunikacją i wymianą informacji oraz przeprowadzenie końcowej oceny Europejskiego Funduszu Dostosowania do Globalizacji.



PRAWO SPÓŁEK

Przegląd wymogów rachunkowych dotyczących spółek

Rada wyraziła zgodę na podejście ogólne1 do przeglądu wymogów rachunkowych stosowanych do spółek unijnych (11442/12).

Porozumienie umożliwia rozpoczęcie negocjacji z Parlamentem Europejskim z myślą o szybkim przyjęciu dyrektywy.

Kluczowe cele tego przeglądu są następujące:



  • zmniejszenie obciążeń administracyjnych i stosowanie uproszczonych przepisów rachunkowych, w szczególności w odniesieniu do małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP);

  • zwiększenie jasności i porównywalności sprawozdań finansowych; oraz

  • zwiększenie przejrzystości płatności dokonywanych na rzecz administracji rządowej przez przemysł wydobywczy i przedsiębiorstwa zajmujące się wyrębem lasów pierwotnych.

Więcej szczegółów w komunikacie prasowym 11710/12.

UNIA CELNA

Kontyngenty taryfowe na niektóre produkty rolne i przemysłowe

Rada przyjęła rozporządzenie zmieniające rozporządzenie 7/2010 otwierające i ustalające sposób zarządzania autonomicznymi kontyngentami taryfowymi Unii na niektóre produkty rolne i przemysłowe (10149/12).



Cła na produkty przemysłowe, produkty rolne i produkty rybołówstwa

Rada przyjęła zmiany do rozporządzenia 1344/2011 zawieszającego cła autonomiczne wspólnej taryfy celnej na niektóre produkty przemysłowe, produkty rolne i produkty rybołówstwa (10150/12).



PRAWO ŻYWNOŚCIOWE

Dodatki do żywności i środki aromatyzujące

Rada postanowiła nie sprzeciwiać się przyjęciu następujących czterech rozporządzeń Komisji:



  • rozporządzenie dopuszczające stosowanie kwasu benzoesowego – benzoesanów (E 210-213) jako substancji konserwującej w bezalkoholowych odpowiednikach wina, poprzez zmianę załącznika II do rozporządzenia 1333/2008 (8859/12);

  • rozporządzenie dopuszczające stosowanie polisorbatów (E 432–436) w mleczku kokosowym, poprzez zmianę załącznika II do rozporządzenia 1333/2008 (8931/12);

  • rozporządzenie w sprawie środków przejściowych dotyczących unijnego wykazu środków aromatyzujących i materiałów źródłowych wskazanego w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1334/2008 (9739/12);

  • rozporządzenie dopuszczające stosowanie talku (E 553b) i wosku carnauba (E 903) na barwionych, gotowanych jajach w skorupkach oraz w odniesieniu do stosowania szelaku (E 904) na gotowanych jajach w skorupkach, poprzez zmianę załącznika II do rozporządzenia 1333/2008 (9975/12).

Rozporządzenia Komisji podlegają tzw. procedurze regulacyjnej połączonej z kontrolą. Oznacza to, że skoro Rada wyraziła swoją zgodę, Komisja może je przyjąć, o ile sprzeciwu nie zgłosi Parlament Europejski.

RYBOŁÓWSTWO

Umowa o partnerstwie pomiędzy UE a Wyspami Salomona – negocjacje w sprawie nowego protokołu

Rada przyjęła decyzję upoważniającą Komisję do rozpoczęcia w imieniu UE negocjacji w sprawie nowego protokołu do umowy o partnerstwie w sprawie połowów z Wyspami Salomona.

Umowa o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona została podpisana na mocy decyzji 2010/397 z dnia 3 czerwca 2010 r. i jest tymczasowo stosowana od dnia 9 października 2009 r.

Celem negocjacji jest zawarcie nowego protokołu do umowy o partnerstwie w sprawie połowów między Unią Europejską a Wyspami Salomona, zgodnie z konkluzjami Rady z dnia 19 marca


2012 r. dotyczącymi komunikatu Komisji z dnia 14 lipca 2011 r. w sprawie zewnętrznego wymiaru wspólnej polityki rybołówstwa.

POLITYKA HANDLOWA

Środki antydumpingowe – furoaldehyd – Chiny

Rada przyjęła rozporządzenie w sprawie zakończenia przeglądu okresowego środków antydumpingowych dotyczących przywozu furoaldehydu pochodzącego z Chin oraz uchylenia tych środków (10395/12).



Środki antydumpingowe – rury i przewody z żelaza lub stali – Ukraina

Rada przyjęła rozporządzenie zmieniające rozporządzenie nr 954/2006 nakładające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych rur i przewodów bez szwu z żelaza lub stali pochodzących z Chorwacji, Rumunii, Rosji i Ukrainy (10307/12).



SPRAWY ZAGRANICZNE

Stosunki z Radą Współpracy Państw Zatoki

Rada zatwierdziła projekt porządku 22. posiedzenia wspólnej rady i ministrów UE–RWPZ, które ma się odbyć 25 czerwca w Luksemburgu. Przyjęła też stanowisko UE w sprawie projektu „fragmentów oświadczenia przewodniczących / wspólnego komunikatu”.



SPRAWY GOSPODARCZE I FINANSOWE

Dyrektywa w sprawie prospektu emisyjnego

Rada nie sprzeciwiła się rozporządzeniu Komisji mającemu na celu zmianę rozporządzenia nr 809/2004 w odniesieniu do informacji dotyczących zgody na wykorzystanie prospektu emisyjnego, informacji o indeksach bazowych, a także w odniesieniu do wymogu dotyczącego raportu sporządzonego przez niezależnych księgowych lub biegłych rewidentów (10789/12).

Rozporządzenie nr 809/2004 wykonujące dyrektywę 2003/71/WE („dyrektywę w sprawie prospektu emisyjnego”) w sprawie informacji zawartych w prospektach emisyjnych oraz formy, włączenia przez odniesienie i publikacji takich prospektów emisyjnych oraz rozpowszechniania reklam określa szczegółowo, dla różnych typów papierów wartościowych, informacje, które muszą zostać uwzględnione w prospekcie emisyjnym.

Przyjęta w 2003 roku dyrektywa w sprawie prospektu emisyjnego jest jednym z podstawowych instrumentów urzeczywistniania rynku wewnętrznego, umożliwiającym jak najszerszy dostęp do kapitału inwestycyjnego w skali całej Unii poprzez udzielenie emitentom pojedynczego zezwolenia. Dyrektywa została zmieniona w listopadzie 2010 r., aby w większym stopniu wzmocnić pierwotne cele przyjętych ram, tj. zapewnienie ochrony inwestorów i efektywnego funkcjonowania rynku.

Nowe rozporządzenie Komisji jest aktem delegowanym. Skoro Rada nie wyraziła sprzeciwu, wejdzie ono w życie, o ile sprzeciwu nie zgłosi Parlament Europejski.

WYMIAR SPRAWIEDLIWOŚCI I SPRAWY WEWNĘTRZNE

Współpraca z Turcją

Rada przyjęła konkluzje w sprawie rozwijania współpracy z Turcją w dziedzinie wymiaru sprawiedliwości i spraw wewnętrznych.



Sprawozdanie Cepolu za 2011 rok

Rada przyjęła do wiadomości i zatwierdziła sprawozdanie roczne Cepolu (Europejskiego Kolegium Policyjnego) za 2011 rok (Wzmacnianie współpracy policji poprzez uczenie się). Sprawozdanie (10020/12), które zawiera między innymi podsumowanie działań oraz informacje na temat projektów Cepolu i stosunków zewnętrznych, jest przekazywane tytułem informacji Parlamentowi Europejskiemu i Komisji i podawane do wiadomości publicznej.



Sprawozdanie Europolu za 2011 rok

Rada przyjęła do wiadomości i zatwierdziła sprawozdanie ogólne na temat działalności Europolu w 2011 roku (10036/12) i przekazała je Parlamentowi Europejskiemu tytułem informacji.

Sprawozdanie to jest co roku przygotowywane przez zarząd Europolu i opisuje działalność Europolu w minionym roku, w tym rezultaty osiągnięte w kwestii priorytetów wyznaczonych przez Radę.

MIANOWANIA

Sędziowie i rzecznicy generalni Trybunału Sprawiedliwości

W dniu 20 czerwca przedstawiciele rządów państw członkowskich mianowali Antonia TIZZANO i Paola MENGOZZIEGO (Włochy) na kolejną kadencję na stanowiska – odpowiednio – sędziego i rzecznika generalnego w Trybunale Sprawiedliwości na okres od 7 października 2012 r. do 6 października 2018 r.

Mianowali też Christophera VAJDĘ (Zjednoczone Królestwo) na stanowisko sędziego w Trybunale Sprawiedliwości na ten sam okres.

Jedenastu sędziów i trzech rzeczników generalnych w Trybunale Sprawiedliwości zostało już mianowanych 25 kwietnia 2012 r. (zob. również komunikat prasowy 9179/12, s. 23).

Trybunał Sprawiedliwości składa się z 27 sędziów i ośmiu rzeczników generalnych. Są oni mianowani na sześcioletnią kadencję, która może zostać odnowiona. Sędziowie Trybunału Sprawiedliwości wybierają spośród swego grona prezesa na odnawialną trzyletnią kadencję.


1Podejście ogólne to porozumienie polityczne Rady osiągnięte w oczekiwaniu na przyjęcie stanowiska Parlamentu Europejskiego w pierwszym czytaniu.

1http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs194/en/.

1Podejście ogólne to porozumienie w sprawie kluczowych elementów aktu prawnego w oczekiwaniu na opinię Parlamentu Europejskiego.

PRASA

Rue de la Loi 175 B – 1048 BRUKSELA Tel.: +32 (0)2 281 5272 / 6319 Faks: +32 (0)2 281 8026



press.office@consilium.europa.eu http://www.consilium.europa.eu/Newsroom

11386/12



PL


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość