Strona główna

Komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Program»Czyste powietrze dla Europy


Pobieranie 62.14 Kb.
Data20.06.2016
Rozmiar62.14 Kb.



Rue Belliard/Belliardstraat 99 — 1040 Bruxelles/Brussel — BELGIQUE/BELGIË

tel. +32 25469011 — faks +32 25134893 — internet: http://www.eesc.europa.eu

PL


Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny


NAT/634

Program „Czyste powietrze dla Europy”

Bruksela, 11 kwietnia 2014 r.




WSTĘPNY PROJEKT OPINII
Sekcji Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego
w sprawie
komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady,
Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów
„Program »Czyste powietrze dla Europy«”

COM(2013) 918 final
wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady
w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczenia atmosferycznego oraz zmiany dyrektywy 2003/35/WE

COM(2013) 920 final – 2013/0443 (COD)
wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady
w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza
ze średnich obiektów energetycznego spalania
COM(2013) 919 final – 2013/0442 (COD)
wniosku dotyczącego decyzji Rady w sprawie przyjęcia zmiany Protokołu z 1999 r. do Konwencji z 1979 r.
w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości w zakresie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej

COM(2013) 917 final

_____________
Sprawozdawca: Antonello PEZZINI

_____________





Do członków grupy analitycznej ds. programu „Czyste powietrze dla Europy” Sekcji Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego



UWAGA: Niniejszy dokument będzie omawiany na posiedzeniu w dniu 23 kwietnia 2014 r. o godz. 9.00.



Dokument przekazany do tłumaczenia: 27 marca 2014 r.

Administrator: Andreas VERSMANN





Grupa analityczna ds.

Przewodniczący:

Richard ADAMS (UK-III)

programu „Czyste powietrze dla Europy”








Sprawozdawca:

Antonello PEZZINI (IT-I)







Członkowie: pp.

CURTIS (UK-II)







IONIŢĂ (RO-III)







KAMIENIECKI (PL-III)







KLIŚ (PL-I)







MAIER (AT-I)







NAGY (HU-I)







SIEWIERSKI (PL-II)







SOARES (PT-II)







WILLEMS (LU-III)






Ekspert:
Giannino BERNABEI (z ramienia sprawozdawcy)

Parlament Europejski, w dniu 13 stycznia 2014 r., Rada, w dniu 15 stycznia 2014 r., oraz Komisja Europejska, w dniu 18 grudnia 2013 r., postanowiły, zgodnie z art. 192 i 304 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, zasięgnąć opinii Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego w sprawie


komunikatu Komisji do Parlamentu Europejskiego, Rady, Europejskiego Komitetu Ekonomiczno-Społecznego i Komitetu Regionów „Program »Czyste powietrze dla Europy«”

COM(2013) 918 final,


wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie redukcji krajowych emisji niektórych rodzajów zanieczyszczenia atmosferycznego oraz zmiany dyrektywy 2003/35/WE

COM(2013) 920 final - 2013/0443 (COD),


wniosku dotyczącego dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ograniczenia emisji niektórych zanieczyszczeń do powietrza ze średnich obiektów energetycznego spalania

COM(2013) 919 final - 2013/0442 (COD),


wniosku decyzji Rady w sprawie przyjęcia zmiany Protokołu z 1999 r. do Konwencji z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości w zakresie przeciwdziałania zakwaszeniu, eutrofizacji i powstawaniu ozonu w warstwie przyziemnej

COM(2013) 917 final.


Sekcja Rolnictwa, Rozwoju Wsi i Środowiska Naturalnego, której powierzono przygotowanie prac Komitetu w tej sprawie, przyjęła swoją opinię … .
Na … sesji plenarnej w dniach … r. (posiedzenie z …) Europejski Komitet Ekonomiczno-Społeczny stosunkiem głosów … do … – … osób wstrzymało się od głosu – przyjął następującą opinię:

*
* *



1.Wnioski i zalecenia [zostaną uzupełnione po pierwszym posiedzeniu]




1.1Komitet po raz kolejny przypomina o konieczności powrotu do zrównoważonego wzrostu gospodarczego w Europie opartego na dążeniu do jakości życia, pracy i zdrowia obywateli oraz ochrony środowiska naturalnego, a także ściśle powiązanego ze wszystkimi innymi priorytetami politycznymi strategii „Europa 2020”. Ponadto musi on być elementem ogólnej strategii dochodzenia do równowagi światowej opartej na jakościowym wzroście gospodarczym, który przyczyni się do przezwyciężenia ubóstwa i niesprawiedliwości społecznej przy jednoczesnym zachowaniu zasobów naturalnych dla przyszłych pokoleń.

1.2Zdaniem Komitetu zanieczyszczenie powietrza jest jednym z głównych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego i środowiska naturalnego. Powoduje ono poważne negatywne skutki, takie jak problemy z oddychaniem, przedwczesne zgony, eutrofizacja i degradacja ekosystemów. W związku z tym EKES z zadowoleniem przyjmuje inicjatywę Komisji polegającą na opracowaniu programu „Czyste powietrze”, by ograniczyć wynikające stąd skrócenie oczekiwanej długości życia w UE z 8,5 miesiąca w 2005 r. do 4,1 miesiąca w 2030 r., co oznacza dodatkowe 180 milionów lat życia i przywrócenie różnorodności biologicznej na 200 tysiącach km².




1.3EKES popiera ostateczny cel Komisji – określony zarówno w programie „Czyste powietrze”, jak i w ramach polityki w zakresie klimatu i energii na lata 2020–2030 – by w 2030 r. osiągnąć próg 70 % zmniejszenia różnicy między aktualnymi normami odniesienia a maksymalnym możliwym ograniczeniem emisji.




1.4Aby osiągnąć taki wynik, konieczne są akceptacja celów i udział w ich realizacji ze strony wszystkich zainteresowanych. Ponadto Komitet uważa, że należy traktować priorytetowo wszelkie środki zapobiegawcze mające na celu stopniowe ograniczania wszystkich czynników zanieczyszczenia poprzez:





  • odpowiednio zaprojektowane systemy zastępcze oraz alternatywne materiały i substancje;

  • opracowanie i projektowanie ekologicznych urządzeń i instalacji;

  • pełne stosowanie oceny cyklu życia produktów (LCA - life cycle assessment);

  • planowanie działań w perspektywie średnio- i długoterminowej, by uniknąć powielania stosowanych środków;

  • edukacja i szkolenie konsumentów, pracowników i młodzieży na rzecz ochrony środowiska i budowania zdrowego środowiska produkcji, wypoczynku i zamieszkania;

  • wspieranie stosowania nowych materiałów fotokatalitycznych w nawierzchniach dróg   w budownictwie;

  • propagowanie badań i inwestycji mających na celu rozwój technologii niskoemisyjnych z uwzględnieniem innowacyjnych rozwiązań rynkowych (BAT – best available techniques), dynamiki gospodarczej, rentowności inwestycji (ROI – return on investments), zrównoważonego wzrostu gospodarczego oraz godziwego i trwałego zatrudnienia;

  • wdrożenie systemów samoregulacji, automatycznego gromadzenia i satelitarnego przekazywania danych przy uproszczonej kontroli a posteriori;



1.5Rządy krajowe i władze lokalne powinny wykazywać stałe zaangażowanie w planowanie konkretnych działań mających na celu ograniczenie szkodliwych emisji za pomocą szczegółowych planów na rzecz jakości powietrza (regionalnych planów działania na rzecz jakości powietrza) z uwzględnieniem poszczególnych sektorów: produkcyjnych, rolniczych, usługowych, prywatnych oraz sektora produkcji i dystrybucji energii.




1.5.1Potrzebne są działania z udziałem organizacji branżowych, organizacji społeczeństwa obywatelskiego, organizacji pozarządowych, sektora usług, ośrodków szkoleniowych na wszystkich poziomach oraz ośrodków badawczych na rzecz osiągnięcia celu coraz czystszego powietrza, niezbędnego dla dobrego samopoczucia obywateli i jakości ekosystemu.




2.Wprowadzenie




2.1Zanieczyszczenie powietrza stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia człowieka i dla środowiska. Problemy oddechowe, przedwczesne zgony, eutrofizacja i degradacja ekosystemów w wyniku osadzania się związków azotu i substancji kwasowych to tylko nieliczne skutki tego problemu, który ma jednocześnie charakter lokalny i transgraniczny.




2.2W ostatnich dziesięcioleciach środki przyjmowane przez UE i wspólnotę międzynarodową przyniosły efekt, łagodząc niektóre problemy związane z zanieczyszczeniem powietrza. Na przykład emisje dwutlenku siarki, który jest przyczyną kwaśnych deszczy, zostały zmniejszone o ponad 80 %.




2.3Pomimo tych postępów UE jest jeszcze daleka od realizacji swego długoterminowego celu dotyczącego poprawy jakości powietrza, tak by wyeliminować ryzyko poważnych szkód dla zdrowia ludzkiego i środowiska, a cząstki stałe i ozon z troposfery nadal powodują poważne problemy.




2.4Zwłaszcza pył zawieszony i ozon wciąż przedstawiają poważne zagrożenie dla zdrowia: progi bezpieczeństwa dotyczące tych substancji są regularnie podnoszone.




2.5W wielu regionach i miastach normy i cele UE w zakresie jakości powietrza nie są przestrzegane. Ceną oszczędności w tej dziedzinie jest zdrowie obywateli, z czym wiążą się wyższe koszty dla opieki zdrowotnej i dla gospodarki. Komisja ocenia, że łączne ponoszone przez społeczeństwo koszty zewnętrzne związane z problemami zdrowotnymi wynikającymi z zanieczyszczenia powietrza wahają się od 330 do 940 mld euro rocznie.




2.6Zdaniem Komisji w 2010 r. zanieczyszczenie powietrza w UE spowodowało około 400 tys. przedwczesnych zgonów i naraziło prawie dwie trzecie obszarów na szkodliwe skażenie z powodu emisji.




2.7Według ostatniego sprawozdania na temat jakości powietrza przygotowanego przez Europejską Agencję Środowiska (EEA) w latach 2009–2011 r. aż 96 % mieszkańców miast było narażonych na stężenia cząstek stałych, a około 98 % na stężenie ozonu wyższe od wytycznych Światowej Organizacji Zdrowia.




2.8Jeśli chodzi o zdrowie obywateli europejskich, wydatki zdrowotne związane z tym problemem szacuje się na ponad 4 mld euro. Do tego dochodzi utrata 100 mln dni pracy rocznie.

2.9Według EEA trzech obywateli UE na 10 narażonych jest na poziomy zanieczyszczenia powietrza przekraczające przyjęte normy jakości powietrza w UE1.




2.10Na poziomie międzynarodowym, w grudniu 2012 r. Stany Zjednoczone postanowiły zrewidować roczne normy jakości powietrza w planie działań w zakresie zmiany klimatu „Climate Change Action Plan” (Biały Dom, 2013 r.), ustanawiając wartości progowe pyłów drobnocząsteczkowych na poziomie 12 μg/m3, tzn. znacznie poniżej obecnej normy UE, która wynosi 25 μg/m3, podczas gdy w Chinach rząd zdecydował się zainwestować w kontrolę jakości powietrza jedynie na obszarze Pekinu 160 mld EUR w ciągu najbliższych pięciu lat.




2.11W ramach Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD) wiele krajów ogłosiło cele w zakresie ograniczenia emisji do 2020 r. oraz do 2050 r. Niektóre z nich są bardzo ambitne. Według szacunków Programu Narodów Zjednoczonych ds. Ochrony Środowiska (UNEP) ocenia się, że zobowiązania podjęte w perspektywie 2020 r. nie wystarczą do realizacji koniecznych celów, by utrzymać globalne ocieplenie poniżej progu 2 stopni Celsjusza2.




2.12Nowe międzynarodowe porozumienie w sprawie zmian klimatu negocjowane na poziomie ONZ3, którego przyjęcie przewiduje się w 2015 r., a wejście w życie w 2020 r., powinno obejmować zobowiązania ilościowe dotyczące ograniczenia emisji i konkretne działania mające zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych.




3.Uwagi ogólne




3.1EKES popiera ogólny cel, którym jest przestawienie się na gospodarkę niskoemisyjną z myślą o ochronie zdrowia i środowiska, co przedstawiono w strategii dotyczącej zanieczyszczenia powietrza zmienionej przez Komisję oraz w programie „Czyste powietrze dla Europy”.




3.2Od samego początku, z uwagi na różne warunki środowiskowe, dopuszczalne wartości dla każdego państwa członkowskiego były wyznaczane na podstawie opłacalności. Wymagane obniżenie emisji różni się w zależności od państwa członkowskiego zgodnie z zasadą: „różne podejście, lecz ten sam wskaźnik”.




3.2.1Komitet uważa, że jednolity cel ograniczenia emisji UE na 2030 r. może okazać się najlepszą zachętą do przestawienia się na bardziej zrównoważoną gospodarkę w Europie. Wytyczenie celu na 2030 r. umożliwiłoby przyjęcie perspektywy średnio- lub długoterminowej koniecznej dla przedsiębiorstw i inwestorów i zwiększyłoby przewidywalność ram prawnych.

3.3Zdaniem Komitetu podczas przeglądu strategii dotyczącej zanieczyszczenia powietrza trzeba jednak wziąć pod uwagę wiele równie istotnych czynników:




3.3.1Opłacalność ekonomiczna proponowanych środków jest bardziej delikatną kwestią, jeśli chodzi o źródła rozproszone i ich rzeczywisty wpływ zarówno na poprawę jakości powietrza, jak i wyniki gospodarcze.




3.3.2Całościowy wymiar zrównoważenia środowiskowego nie może i nie powinien ograniczać się do obszaru UE, której polityka musi obejmować instrumenty zapewniające, że miejsca pracy i działalność nie będą przenoszone do innych regionów oraz że konkurenci spoza UE stosujący mniej zrównoważone metody produkcji nie będą eliminować z rynku przemysłu europejskiego.




3.3.3Konieczne jest wsparcie i racjonalizacja celów klimatycznych UE i przyjęcie wiążących celów w odniesieniu do emisji gazów cieplarnianych prowadzące do znacznej konwergencji celów klimatycznych i konkurencyjności przy jednoczesnym uproszczeniu i ujednoliceniu przepisów.




3.3.4Na szczeblu UE i poszczególnych państw członkowskich priorytetem politycznym powinno być trwałe ożywienie wzrostu gospodarczego i zatrudnienia, a także reindustrializacja europejskiej gospodarki, zwłaszcza z uwzględnieniem małych i średnich przedsiębiorstw oraz przedsiębiorstw rozpoczynających działalność.




3.3.5Konieczne jest, by nie obciążać kosztownymi i złożonymi procedurami biurokratycznymi systemów administracji publicznej i prywatnej, a także systemów produkcyjnych, rolniczych, handlowych i usługowych, za pomocą uciążliwych mechanizmów kontroli, monitorowania, gromadzenia danych i statystyk czy też mnożenia terminów i sprawozdań.




3.3.6Te procedury i mechanizmy należy usprawnić, stwarzając jak największe możliwości dla systemów samoregulacji, gromadzenia danych i automatycznej transmisji satelitarnej za pomocą stacji naziemnych oraz uproszczonej kontroli a posteriori różnic między osiągniętymi wynikami a uzgodnionymi celami.




3.4Ponadto Komitet uważa, że trzeba zagwarantować spójność tej nowej zmienionej strategii z innymi obszarami polityki Unii Europejskiej. Można bowiem na przykład zauważyć, że chociaż spalanie drewna przez gospodarstwa domowe wiąże się z emisją drobnych cząstek stałych PM2,5, to zachęca się do jego użycia jako alternatywnego źródła energii, podczas gdy wymagałoby ono klasyfikacji urządzeń pod kątem emisji i oceny wydajności, która powinna przekraczać 63%4.




3.5W każdym wypadku EKES zaleca szybkie zawarcie wiążącego porozumienia międzynarodowego w sprawie klimatu, do 2015 r.




3.6EKES podkreśla wagę zachęcania do partnerstw publiczno-prywatnych (PPP) na szczeblu europejskim takich jak partnerstwo zapoczątkowane wraz ze wspólnym przedsiębiorstwem na rzecz inicjatywy „Czyste niebo” 2 na lata 2014–2020, którego celem był wkład w działalność badawczą związaną z programem ramowym „Horyzont 2020” na mocy rozporządzenia WE 71/2008.




4.Uwagi szczegółowe (I)




4.1Konwencja z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości




4.1.1Konwencja z 1979 r. w sprawie transgranicznego zanieczyszczania powietrza na dalekie odległości zawarta pod auspicjami Europejskiej Komisji Gospodarczej ONZ (EKG ONZ) stanowi główne międzynarodowe ramy prawne współpracy i działań w zakresie ograniczania i stopniowego zmniejszania zanieczyszczenia powietrza na mocy jej ośmiu protokołów, w tym protokołu z 1999 r.




4.1.2EKES zgadza się na transpozycję zmian do protokołu na szczeblu UE.




4.2Wniosek dotyczący zmienionej dyrektywy w sprawie krajowych pułapów emisji NERC




4.2.1We wniosku dotyczącym dyrektywy ustanowiono krajowe zobowiązania do ograniczenia emisji (NERC) na 2020 r., 2025 r. i 2030 r. w odniesieniu do każdego państwa członkowskiego, wyrażone jako procentowy roczny spadek emisji dwutlenku siarki (SO2), tlenków azotu (NOx), amoniaku (NH3), niemetanowych lotnych związków organicznych (NMLZO), drobnych cząstek stałych (PM 2,5) i metanu (CH4) w stosunku do całkowitych emisji każdego z tych zanieczyszczeń w każdym państwie członkowskim w 2005 r.




4.2.2W ciągu ostatnich 20 lat osiągnięto w UE znaczny postęp, jeżeli chodzi o jakość powietrza i antropogeniczne emisje do powietrza. Stało się to dzięki polityce i strategiom dotyczącym zanieczyszczenia powietrza przyjętym przez UE i jej państwa członkowskie z myślą o osiągnięciu w perspektywie długoterminowej takiego poziomu jakości powietrza, który nie niósłby ze sobą negatywnego wpływu czy dużych zagrożeń dla zdrowia ludzkiego i środowiska, jak przypomniano w siódmym programie działań na rzecz środowiska5.




4.2.3O ile proponowane długoterminowe cele jakościowe są praktycznie niepodważalne, to bardziej kontrowersyjna wydaje się kwestia ich długofalowego przełożenia na kategorie ilościowe, zwłaszcza jeżeli chodzi o terminy pośrednie.

4.2.4Zdaniem EKES-u konieczne są wzmocnione platformy umożliwiające ukierunkowany i interaktywny dialog, by postanowienia zawarte we wniosku dotyczącym dyrektywy były jak najskuteczniejsze.




4.3Wniosek dotyczący dyrektywy w sprawie emisji ze średnich obiektów energetycznego spalania




4.3.1EKES uważa, że rozszerzenie kontroli emisji substancji zanieczyszczających powietrze na obiekty energetycznego spalania o nominalnej mocy cieplnej między 1 a 50 MW, które mają szeroką gamę zastosowań, powinno zostać przeprowadzone za pomocą uproszczonych i mało kosztownych procedur, by wspierać i stymulować rozwój małych i średnich przedsiębiorstw, przedsiębiorstw rozpoczynających działalność, a także mniejszej infrastruktury rozproszonej na całym obszarze.




5.Uwagi szczegółowe (II)




5.1Zanieczyszczenia powietrza mogą pochodzić z różnych źródeł i są przenoszone również na duże odległości. Źródła antropogeniczne nie tylko powodują zanieczyszczenie powietrza, lecz również wpływają na zmianę klimatu.




5.2W wyniku konsultacji z partnerami społecznymi i zorganizowanym społeczeństwem obywatelskim regiony muszą opracować i zatwierdzić plany działania na rzecz jakości powietrza (PRIA), które powinny uwzględniać:





  • transport drogowy i mobilność;

  • produkcję i zużycie energii;

  • system produkcji;

  • sektor trzeci;

  • rolnictwo, hodowlę zwierząt i leśnictwo;

  • sektor prywatny.



5.3Propozycje dotyczące planów działania na rzecz jakości powietrza (PRIA)




5.3.1PRIA muszą określać synergie pomiędzy różnymi dziedzinami:





  • odpady, odzysk energii i surowców, zmniejszenie produkcji na głowę;

  • sieci, system ogrzewania na odległość, ultraszybkie sieci szerokopasmowe, telepraca, administracja elektroniczna i inteligentne sieci;

  • handel, sieci przedsiębiorstw i dzielnic handlowych, certyfikacja jakości;

  • transport i mobilność, rozwój transportu publicznego, drogi rowerowe, promocja mobilności i niskich emisji, zintegrowanie środków transportu;

  • obszar lokalny i miejskie planowanie przestrzenne, eksploatacja gruntów, rozwój nowych modeli zabudowy, poprawa stanu budownictwa;

  • rolnictwo i hodowla zwierząt, łańcuch las-drewno-energia (zero km), biomasa i biogaz, obniżenie emisji amoniaku, pochłaniacze dwutlenku węgla;

  • przemysł, rozwój technologiczny o niewielkim wpływie na środowisko, innowacja i certyfikacja jakości (ISO 14 000 i EMAS), projektowanie zgodne z wymogami ekologii, znaki jakości produktów z punktu widzenia środowiska, systemy zarządzania energią i zgodność z przepisami dotyczącymi zużycia energii przez silniki elektryczne;

  • logistyka, harmonogramy i rozkłady, platformy ustalające przepisy dotyczące załadunku i rozładunku, modele logistyki miejskiej.



5.3.2PRIA powinny zatem uwzględniać najpilniejsze działania, które wiążą się z realiami gospodarczymi i produkcyjnymi danego obszaru, a ponadto uwzględniać ograniczenie do 2020 r. o ponad 40% emisji pyłów drobnocząsteczkowych, zasady spalania biomasy, zobowiązania i zachęty dotyczące wymiany parku samochodowego.




5.4Działania na rzecz obniżenia emisji SO2 (dwutlenku siarki) są niezbędne w tych regionach, gdzie w przemyśle stosuje się na dużą skalę spalanie i gdzie wytwarza się energię oraz przetwarza paliwa.




5.5Działania w rolnictwie




5.5.1W regionach bardziej nastawionych na rolnictwo należy opracować środki ograniczające NH3 (amoniak), N2O (podtlenek azotu), CH4 (metan) i LZO (lotne związki organiczne). Wykorzystanie nawozów azotowych i pochodzących z gnojowicy jest głównym źródłem (98 %) emisji NH3, który, wchodząc w reakcję z SO2 i NO2 daje sole amonowe będące głównym składnikiem wtórnego PM10.




5.5.2Bardzo istotne jest przestrzeganie w pełni dyrektywy azotanowej (dyrektywa 91/676/EWG) oraz obowiązek przykrywania zbiorników, w których przechowywany jest nawóz naturalny, a także stworzenie systemów recyklingu za pośrednictwem fermentacji beztlenowej w celu otrzymania produktów pofermentacyjnych o cechach porównywalnych z nawozami sztucznymi.




5.5.3Konieczne jest używanie środków rolniczych o niskiej emisji pyłów oraz obowiązek korzystania z turbin gazowych (dużych i małych) o emisjach NO2 nieprzekraczających 30 mg/m2.




5.6Działania w ośrodkach miejskich




5.6.1W skupiskach miejskich oraz strefach natężonego ruchu szczególną uwagę trzeba zwrócić na emisję PM 2,5, PM 10 (pyły drobnocząsteczkowe o średnicy do 10 mikrometrów), CO i CO2 (tlenek i dwutlenek węgla) oraz na ograniczenie NOx. Filtry cząstek stałych używane w wypadku silników benzynowych mogą pozwolić na osiągnięcie skuteczności przekraczającej 90 % ograniczenia emisji (filtry o obiegu zamkniętym) Również w silnikach diesla filtr cząstek stałych umożliwia osiągnięcie dobrych wyników (powyżej 60 %)6.




5.6.2W budynkach szkolnych i biurowych znajdujących się przy ulicach o dużym natężeniu ruchu bardzo istotne jest dokonanie izolacji ścian nieprzejrzystych i przepuszczających światło, aby ograniczyć zanieczyszczenie spowodowane przez LZO i pyły drobnocząsteczkowe (PM10 i PM2,5)7.




5.7Działania w sektorze transportu




5.7.1W wypadku pojazdów do przewozu towarów i osób zastosować ograniczenia w ruchu i zachęty, by zastąpić pojazdy Euro 3 pojazdami Euro 5 i 6. Zastąpić, na tych samych zasadach, motocykle i motorowery dwusuwowe Euro 1.




5.7.2Wspierać upowszechnianie metanu i LPG (skroplonego gazu ropopochodnego). Przyspieszyć rozwój mobilności opartej na energii elektrycznej i odpowiedniej infrastruktury służącej do ładowania. Dopuścić rozpoznawanie klasy emisji środków transportu za pomocą urządzeń elektronicznych zainstalowanych w pojazdach.




5.7.3Wspierać dystrybucję metanu poprzez pomoc finansową dla przedsiębiorstw i władz lokalnych w celu stworzenia odpowiednich sieci lub wzmocnienia sieci istniejących.




5.7.4Finansować inwestycje w dziedzinie lokalnego transportu publicznego. Autobusy powinny:





  • być ekologiczne, wykorzystywać paliwa alternatywne;

  • posiadać napęd hybrydowy;

  • być elektryczne (całkowicie elektryczne, z zainstalowanym akumulatorem) i ładowane poprzez wpięcie wtyku do gniazda lub przez system indukcyjny (Faradaya).



5.7.5Wspierać użycie materiałów zawierających substancje fotokatalityczne8 z dwutlenkiem tytanu (ulice, bariery drogowe, tynki i inne konstrukcje).

____________



1 Wytyczne WHO dotyczące jakości powietrza stanowią najbardziej aktualną i powszechnie uznawaną ocenę skutków zanieczyszczenia powietrza dla zdrowia. Zaleca się w nich takie cele dotyczące jakości powietrza, które pozwolą znacznie ograniczyć zagrożenia dla zdrowia. W wytycznych tych wskazano, że ograniczenie zanieczyszczenia pyłami (PM10) z 70 do 20 μg/m3 pozwoliłoby zmniejszyć liczbę zgonów spowodowanych złą jakością powietrza o ok. 15 %. „Air quality and health”, zestawienie nr 313, aktualizacja wrzesień 2011 r.

2 OCSE/AIE - Establishing and understanding post-2020 climate change mitigation commitments – Paryż, październik 2013 r.

3 19. posiedzenie – konferencja stron Ramowej konwencji ONZ w sprawie zmian klimatu UNFCCC (COP 19). 11–22 listopada 2013 r., Warszawa.

4 Zob.: JRC (Joint Research Centre) Ispra i CESTEC Region Lombardia.

5 COM(2012) 710 final z 29 listopada 2012 r.

6 Zob. badanie JRC Ispra.

7 Zob. norma EN 15242:2007 Ventilation for buildings - Calculation methods for the determination of air flow rates in buildings including infiltration.

8 Fotokataliza to proces chemiczny, do którego dochodzi dzięki użyciu specjalnych nanopigmentów z dwutlenkiem tytanu (TiO2), które pod wpływem promieni słonecznych rozbijają cząsteczki substancji szkodliwych, przekształcając je w substancje niegroźne dla zdrowia.

NAT/634 – EESC-2014-00637-00-00-APA-TRA IT – TW(KK)/ak


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość