Strona główna

Konspekty zajęć dla dziecka z Zespołem Nadpobudliwości Psychoruchowej Opracowała: Teresa Kusak Konspekt nr 1 Ilość dzieci: 2-5 Miejsce: sala lekcyjna Czas: 45 min. Zasoby: kolorowe karteczki, mazaki lub kredki, agrafki


Pobieranie 43.29 Kb.
Data17.06.2016
Rozmiar43.29 Kb.
Konspekty zajęć

dla dziecka z Zespołem Nadpobudliwości Psychoruchowej

Opracowała: Teresa Kusak

Konspekt nr 1
Ilość dzieci: 2-5

Miejsce: sala lekcyjna

Czas: 45 min.

Zasoby: kolorowe karteczki, mazaki lub kredki, agrafki.
Cele terapeutyczne:

- integracja grupy,

- rozładowanie napięcia psychoruchowego,

- nauka relaksacji i ćwiczeń oddechowych.
Przebieg zajęć

  1. Poznajmy się

Dzieci ustawione w kole (wraz z prowadzącym) trzymają się za ręce. Każde dziecko kolejno głośno wymawia swoje imię. Następnie na kartce pisze swoje imię. Prowadzący pomaga dzieciom mającym trudności z napisaniem imienia. Karteczkę przypinamy dziecku do ubrania.

  1. Imię i gest

Każde dziecko mówi swoje imię i wykonuje wybrany gest np. ukłon, klaśnięcie w dłonie, podniesienie ręki itp. Po prezentacji wszystkich dzieci każde dziecko wita się z kolegą siedzącym obok mówiąc: „Jestem Adam (pokazuje swój gest), pozdrawiam Basię” (prezentuje gest Basi, w razie potrzeby Basia przypomina swój gest).

  1. Ogon smoka

Jedno dziecko jest smokiem, który goni pozostałe dzieci. Jeśli któreś zostanie złapane, staje za smokiem, łapie go za ramiona i razem łapią dzieci. Zabawa polega na tym, aby wszystkie dzieci zostały złapane i stały się ogonem smoka.

  1. Ludzie do ludzi

Dzieci dobierają się parami. Prowadzący mówi polecenia, które wykonują dzieci np. czoło do czoła, kolano do kolana, łokcie do łokci, plecy do pleców itd. Na hasło „Ludzie do ludzi” następuje zmiana par i dzieci bawią się dalej wg. podanych poleceń.

  1. Relaksacja i ćwiczenia oddechowe

Dzieci leżą na podłodze i wykonują ćwiczenia zgodnie z poleceniami prowa -dzącego.

„Połóż się na plecach i posłuchaj muzyki, która pomoże ci się rozluźnić. Zrób głęboki wdech, licząc powoli do trzech, wstrzymaj oddech i wypuść powietrze, także licząc do trzech. Wdech… i wydech… . Rozluźnij ręce, nogi, ramiona. Czujesz jak napięcie odchodzi z twoich pleców. Brzucha, ud, kolan, łydek stóp i palców. Przechodzi przez ciebie rozluźniająca fala ciepła. Oddychasz powoli i spokojnie. Fala zabiera ze sobą napięcie. Czujesz spokój i ciepło. Zrób głęboki wdech i wydech. Przeciągnij się, ziewaj. Budzisz się spokojny i odprężony.”



  1. Iskierka przyjaźni

Dzieci wraz z prowadzącym stają w kole trzymając się za ręce. Prowadzący lekko ściska dłoń dziecka „puszczając” iskierkę przyjaźni. Kolejno dzieci przekazują ją sobie uściskiem, aż wróci ona do prowadzącego. Po ćwiczeniu prowadzący żegna się z dziećmi słowami: „ Do widzenia”. Dzieci odpowiadają: „Do widzenia”. Prowadzący razem z dziećmi mówi: „Do miłego zobaczenia”.

Źródło: ćwiczenia warsztatowe Elementy treningu twórczości, własne modyfikacje i pomysły.




Konspekt nr 2
Ilość dzieci: 2-5

Miejsce: sala lekcyjna

Czas: 45 min.

Zasoby: kartki z konturami zwierząt, mazaki lub kredki .
Cele terapeutyczne:

- integracja grupy,

- rozładowanie napięcia psychoruchowego,

- nauka relaksacji i ćwiczeń oddechowych,

- ćwiczenie koncentracji uwagi.
Przebieg zajęć

  1. Powitanie inaczej

Prowadzący wita się z dziećmi słowami: „Witam wszystkie dzieci, które są ubrane w spodnie, Witam dzieci, które zjadły rano śniadanie, itd.” Dzieci i prowadzący machają do siebie ręką. Prowadzący tak formułuje słowa powi- tania, aby przywitać się ze wszystkimi dziećmi.

  1. Oddychanie przeponowe

Dzieci stoją w kręgu. Przy wdechu wypełnia się klatkę piersiową i brzuch powietrzem. Wydycha się je krótkimi dmuchnięciami.

  1. Zabawa Figurki

W czasie trwania muzyki dzieci swobodnie biegają po sali. Kiedy następuje cisza, wszyscy nieruchomieją, stojąc w takiej pozycji, w jakiej się znaleźli. Prowadzący sprawdza, czy figurki nie poruszają się. Zabawę powtarzamy kilkakrotnie.

  1. Zabawa Kto jest szeryfem?

Dzieci siedzą w kole. Jedno dziecko odwraca się tyłem, a prowadzą wtedy wybiera szeryfa. Szeryf prowadzi zabawę wykonując dowolne ruchy np. klaskanie w dłonie, o uda, stukanie palcami o podłogę, itp., które powtarzają dzieci. Zadaniem dziecka jest obserwacja i wskazanie szeryfa. Jeśli zgadnie, staje się szeryfem. Ma 3 próby. Jeśli nie odgadnie może próbować dalej lub następuje zmiana zgadującego.



  1. Kolorowanie figurek

Dzieci wybierają sobie dowolny kontur-figurkę zwierzęcia (format A-4) i kolorują kredkami woskowymi lub mazakami na wybrany kolor. Prowadzący wiesza prace na tablicy.

  1. Pożegnanie inaczej

Prowadzący mówi: „Żegnam dzieci, które idą do domu, żegnam dzieci, które idą do świetlicy”. Prowadzący i dzieci machają do siebie na pożegnanie.
Źródło: ćwiczenia warsztatowe Elementy treningu twórczości, pomysły własne.
Konspekt nr 3
Ilość dzieci: 2-5

Miejsce: sala lekcyjna

Czas: 45 min.

Zasoby: kartki z konturami dłoni, mazaki lub kredki .
Cele terapeutyczne:

- budowanie wzajemnego zaufania,

- rozładowanie napięcia psychoruchowego,

- nauka relaksacji i ćwiczeń oddechowych,

- ćwiczenie koncentracji uwagi i orientacji lewo-prawo.
Przebieg zajęć


  1. Powitanie Start rakiety

Dzieci siedzą w kole. Na słowa „Rakieta startuje” – kucają. Na hasło: „Start rakiety” – wyskakują do góry.

  1. Ćwiczenia oddechowe

Dzieci naśladują kolejno dmuchanie świeczki, piórka, podmuchy wiatru.

  1. Zabawa Toczący się ludzie

Dzieci dobierają się w pary. Jedno dziecko z pary kładzie się na podłodze z wyciągniętymi do góry rękami, drugie dziecko toczy partnera (element Metody Ruchu Rozwijającego W. Sherbourne).

  1. Zabawa Podaj dalej

Dzieci stoją w kole. Bawią się naśladując przekazywanie różnych przedmiotów np. mały, cenny koralik, ciężki worek, piórko, ogromne pudełko itp.

  1. Zabawa Dotknij

Każde dziecko dotyka ręka swoich oczu, uszu, kolan ud, łydek i stóp. Następnie dotyka uszu, oczu, kolan , ud, łydek, stóp równocześnie dwoma rękami. Następnie dotyka kolejne części ciała ze zmianą rąk (lewa ręka dotyka prawego oka, prawa - lewego).

  1. Zabawa Pokoloruj dłonie

Każde dziecko otrzymuje kartkę z odbitymi w różnych pozycjach lewymi i prawymi dłońmi. Odszukuje na obrazku wszystkie prawe dłonie i koloruje je na czerwono, następnie lewe dłonie na niebiesko.

  1. Pożegnanie Iskierka przyjaźni.

Dzieci wraz z prowadzącym stają w kole trzymając się za ręce. Prowadzący lekko ściska dłoń dziecka „puszczając” iskierkę przyjaźni. Kolejno dzieci przekazują ją sobie uściskiem, aż wróci ona do prowadzącego. Po ćwiczeniu prowadzący żegna się z dziećmi słowami: „ Do widzenia”. Dzieci odpowiadają: „Do widzenia” Prowadzący razem z dziećmi mówi : „Do miłego zobaczenia”.
Źródło: pomysły własne, materiały warsztatowe Elementy treningu twórczości.


Konspekt nr 4
Ilość dzieci: 2-5

Miejsce: sala lekcyjna

Czas: 45 min.

Zasoby: kartki A-4, farby akwarele, pędzle, kubki z wodą.
Cele terapeutyczne:

- ćwiczenie orientacji prawo-lewo,

- rozładowanie napięcia psychoruchowego,

- nauka rozpoznawania uczuć,

- ćwiczenie motoryki małej.
Przebieg zajęć

  1. Powitanie inaczej

Prowadzący wita kolejno wszystkie dzieci wymieniając ich imiona.

  1. Zabawa Sztorm

Dzieci stoją na środku sali. Prowadzący wydaje komendy: „Na prawą burtę” – wszyscy biegną na prawo. Kiedy mówi: „Na lewą burtę” - dzieci biegną na lewo. Na hasło: „Do sterów” – wracają na środek sali. Prowadzący wydaje komendy coraz szybciej.

  1. Zabawa Pokaż minę

Dzieci siedzą w kole. Kolejno pokazują miny oznaczające różne emocje: radość, śmiech, zdziwienie, gniew, zaskoczenie.



  1. Zabawa Lustro

Zabawa w parach. Dziecko pokazuje tą część ciała, którą wskazuje partner w parze (nos, czoło, ucho, oko, brzuch, itp.). Najpierw pokazuje prawą, a później lewą ręką. Następuje zmiana w parach i zabawa toczy się dalej. Po kolejnej zmianie dzieci w parach naśladują czynności : mycie zębów, czesanie włosów, ubieranie butów itd.

  1. Malowanie portretu

Każde dziecko maluje farbami akwarelowymi swój portret. Po zakończeniu malowania prowadzący odkłada prace na półkę aby wyschły.

  1. Pożegnanie inaczej.

Prowadzący mówi: „Żegnam dzieci, które idą do domu z koleżanką lub z kolegą, żegnam dzieci, które idą do domu same. Prowadzący i dzieci machają do siebie na pożegnanie
Źródło: elementy Metody Pedagogika Zabawy Stowarzyszenia KLANZA, pomysły własne.


Konspekt nr 5
Ilość dzieci: 2-5

Miejsce: sala lekcyjna

Czas: 45 min.

Zasoby: kartki A-4, kredki woskowe, szablony figur geometrycznych.
Cele terapeutyczne:

- ćwiczenie koncentracji uwagi,

- rozładowanie napięcia psychoruchowego,

- nauka rozpoznawania kierunków lewo-prawo, przód-tył,

- ćwiczenie motoryki małej.
Przebieg zajęć

  1. Powitanie Wspólny okrzyk

Dzieci stoją w kole trzymając się za ręce. Podnosząc je do góry wznoszą ustalony wcześniej okrzyk, np. Witam, Słońce, Wiosna, itp.


  1. Wiosłowanie

Dzieci siadają na podłodze dobierając się parami. Nogi mają wyciągnięte na boki , twarzami zwróceni są do siebie. Łapią się za nadgarstki i na zmianę kładą się do tyłu, potem siadają i pochylają się do przodu. (Ćwiczenie oparte na Metodzie Ruchu Rozwijającego W. Sherbourne).

  1. Zabawa Idź za głosem

Dzieci w parach stoją jedno za drugim trzymając się za ramiona. Prowadzący mówi jak poruszać się mają pary, aby dojść do celu. Dziecko stojące z tyłu kieruje partnerem. Na hasło: „ 5 kroków w lewo” – idą wg . wskazań głosu. Zabawa trwa do momentu dotarcia do celu wszystkich par.

  1. Rysowanie Leniwych ósemek

Prowadzący pokazuje jak kreślić leniwe ósemki. Od punktu środkowego, w lewo, w górę, potem w dół, przez punkt środkowy, w górę, w prawo ku dołowi. Ten ruch wykonujemy 3 razy prawą ręką i 3 razy lewą ręką oraz obiema splecionymi dłońmi. Zawsze oczy podążają za kciukiem. Prowadzący sprawdza poprawność wykonania ćwiczenia i koryguje błędy. (Ćwiczenie oparte na Metodzie kinezjologii P. Dennisona).

  1. Pokoloruj figury

Dzieci wybierają sobie dowolne szablony figur do pokolorowania. Kolorują je kredkami woskowymi na wybrane kolory i ozdabiają je dowolnymi wzorami szlaczków.

  1. Pożegnanie inaczej.

Prowadzący mówi: „Żegnam wszystkie dzieci, które mają jasne włosy, żegnam dzieci, które noszą okulary itd. Prowadzący wymienia takie kategorie, aby po- żegnać się ze wszystkimi dziećmi. Żegnane dzieci podają dłoń prowadzącemu.
Źródło: ćwiczenia warsztatowe Kinezjologia edukacyjna P. Dennisona, pomysły własne


Konspekt nr 6
Ilość dzieci: 2-5

Miejsce: sala lekcyjna

Czas: 45 min.

Zasoby: kolorowe balony, gazety, szarfy (po1 dla każdego dziecka).
Cele terapeutyczne:

- ćwiczenie koncentracji uwagi,

- rozładowanie napięcia psychoruchowego,

- kształtowanie umiejętności społecznych,

- podniesienie poczucia własnej wartości.
Przebieg zajęć

  1. Powitanie Śpiewanką

Prowadzący wita się śpiewając na dowolną melodię: „Witam wszystkie dzieci”. Dzieci odpowiadają „Witamy Panią” intonując tą samą melodię.

  1. Zabawy balonami

Prowadzący rozdaje dzieciom balony. Kolejno dzieci wykonują ćwiczenia zgodnie z poleceniami: „Podrzucamy balony oburącz, lewą ręką, prawą ręką, turlamy po podłodze, odbijamy jednym palcem, piąstką itd.”

  1. Zabawa Dokończ zdanie

Prowadzący mówi początek zdania , a każde dziecko po kolei kończy zdanie. Moja ulubiona potrawa to…

Dzisiaj czuję się…

Mój ulubiony kolor to…

Moja ulubiona zabawka to…

Chciałbym pojechać do…

Kiedy jestem niezadowolony to…

Moje dwie zalety to…

Najbardziej w szkole lubię…

Najlepiej wychodzi mi…

Lubię kiedy…




  1. Zabawa Skała

Dzieci dobierają się parami. Jedno z nich leży na podłodze, mocno przywierając do podłoża. Drugie dziecko klęczy z boku i próbuje przepchnąć go na plecy. Jeśli mu się to uda lub po upływie czasu, następuje zmiana ról. (Ćwiczenie oparte na Metodzie Ruchu Rozwijającego W. Sherbourne).

  1. Zabawa Plecy w plecy

Dzieci siadają w parach plecami do siebie. Nogi mają zgięte w kolanach, a stopy oparte mocno na podłodze. Nawzajem pchają się plecami . (Ćwiczenie proponowane przez W. Sherbourne).

  1. Ćwiczenia oddechowe

Dzieci naśladują dmuchanie na gorącą zupę, kuleczkę waty, piórko, balonik”.

Następnie prowadzący rozdaje podarte gazety, z których dzieci tworzą kule. Zabawę wygrywa to dziecko, które dmuchając najszybciej przesunie swoją kulę do celu. (Prowadzący ustala, że celem jest szafa rozłożona 2 metry przed dziec- kiem.)



  1. Trochę odpocznij

Dzieci leżą na podłodze i słuchają spokojnej muzyki. Kiedy muzyka ucichnie, siadają po turecku.

  1. Pożegnanie inaczej.

Prowadzący mówi:

„Żegnam dziewczynki” i wykonuje gest ukłonu, który dziewczynki powtarzają, mówiąc: „Żegnamy Panią”. W ten sam sposób prowadzący żegna się z chłopca- mi.



Źródło: materiały szkoleniowe elementy Metody Pedagogika Zabawy Stowarzyszenia KLANZA, pomysły własne.


Konspekt nr 7
Ilość dzieci: 2-5

Miejsce: sala lekcyjna

Czas: 45 min.

Zasoby: grzechotki, tamburyno, trójkąt, bębenek, gazeta, dzwonki, kartki z bloku rysunkowego, kredki lub pisaki .
Cele terapeutyczne:

- ćwiczenie koncentracji uwagi,

- rozładowanie napięcia psychoruchowego,

- kształtowanie umiejętności społecznych,

- ćwiczenie kontroli własnego ciała.


Przebieg zajęć

  1. Powitanie Wspólny okrzyk

Prowadzący wita się umówionym okrzykiem, np.” Marzec, Poniedziałek…”

  1. Czarodziej

Dzieci biegają po sali. Jedno z nich jest czarodziejem. Jeśli dziecko zostanie złapane, staje się żabą i musi skakać jak żaba. Ostatnie dziecko staje się czarodziejem i zabawa trwa nadal.

  1. Nietypowe zastosowanie

Dzieci siedzą w kole. Prowadzący pokazuje przedmioty codziennego użytku i prosi, aby podały nietypowe zastosowanie tego przedmiotu, np. ołówek - czarodziejska różdżka, kubek – wazon, szalik – szarfa, krzesło – pojazd itp.

  1. Ćwiczenie kontroli swojego ciała

Dzieci stoją z rękami opuszczonymi wzdłuż ciała. Na sygnał prowadzącego wychylają się na prawo, na lewo, do przodu. Stopy są nieruchome, a dzieci starają się nie stracić równowagi.

  1. Zabawa Co słyszysz?

Prowadzący prosi o ciszę i prosi o zamknięcie oczu. Dzieci siedzą w kole i wsłuchują się w kolejne dźwięki instrumentów. Starają się je zapamiętać. Prowadzący pyta jakie to były dźwięki po kolei. Dzieci prezentują kolejne dźwięki na instrumentach.

  1. Rysowanie oburącz.

Dzieci przy stolikach rysują oburącz najpierw w powietrzu, a potem na kartkach kolejne figury: koło, kwadrat, leniwe ósemki, wężyki, spirale itp. Podczas rysowania na kartkach dziecko trzyma koledze kartkę, później następuje zmiana rysującego.(Ćwiczenie oparte na Metodzie kinezjologii P. Dennisona).

  1. Pożegnanie Iskierka przyjaźni.

Dzieci wraz z prowadzącym stają w kole trzymając się za ręce. Prowadzący lekko ściska dłoń dziecka „puszczając” iskierkę przyjaźni. Kolejno dzieci przekazują ją sobie uściskiem, aż wróci ona do prowadzącego. Po ćwiczeniu prowadzący żegna się z dziećmi słowami: „ Do widzenia”. Dzieci odpowiadają: „Do widzenia” Prowadzący razem z dziećmi mówi : „Do miłego zobaczenia”
Źródło: materiały szkoleniowe Elementy treningu twórczości, modyfikacje i po- mysły własne.


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość