Strona główna

Lekcja organizacyjna


Pobieranie 241.64 Kb.
Strona1/4
Data18.06.2016
Rozmiar241.64 Kb.
  1   2   3   4
Joanna Rzońca

Wymagania na poszczególne oceny skorelowane z planem wynikowym Stanisława Kandulskiego do programu nauczania „Wiedza o kulturze. Program nauczania dla liceów i techników” autorstwa Stanisława Kandulskiego i Krzysztofa Moraczewskiego.



  1. Lekcja organizacyjna

Ocena niedostateczna

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który:

nie spełnia wymagań na ocenę dopuszczającą, czyli nie opanował podstawowych wiadomości i umiejętności przewidzianych dla tematu, a wynikających z podstawy programowej; popełnia kardynalne błędy merytoryczne i nawet z pomocą nauczyciela nie potrafi wykonać najprostszych zadań.



Ocena dopuszczająca:

Na ocenę dopuszczającą uczeń:

  • sam lub z pomocą nauczyciela potrafi wyjaśnić różnicę między naukowym a potocznym znaczeniem słowa „kultura”;

  • wymienia przynajmniej trzy dyscypliny naukowe, których przedmiotem badań jest kultura;

  • umie przytoczyć przynajmniej jedną krótką definicję pojęcia „kultura”;

  • w niewielkim stopniu zna i posługuje się pojęciami poznanymi na lekcji: kultura duchowa, kultura materialna, kultura społeczna.

Ocena dostateczna

Na ocenę dostateczną uczeń spełnia wymagania na ocenę dopuszczającą, a ponadto:

  • zna etymologię słowa „kultura” i potrafi krótko powiedzieć, jak zmieniało się znaczenie tego pojęcia na przestrzeni wieków;

  • wymienia przynajmniej pięć dyscyplin naukowych, których przedmiotem badań jest kultura;

  • wskazuje i krótko wyjaśnia wzajemne zależności pomiędzy kulturą materialną, społeczną i duchową, a także rozpoznaje podstawowe cechy tych zjawisk;

  • poproszony o wypowiedź potrafi przytoczyć pojęcia poznane na zajęciach: czas linearny, czas cykliczny, patriarchat, matriarchat, społeczeństwo stanowe, instytucje społeczne, etnocentryzm, obrazy świata – podejmuje próby wyjaśnienia tych pojęć.

Ocena dobra

Na ocenę dobrą uczeń spełnia wymagania na ocenę dostateczną, a ponadto:

  • w miarę swobodnie wykorzystuje poznane na lekcji pojęcia, właściwie posługując się nimi w dyskusji;

  • charakteryzuje poznane na zajęciach dyscypliny naukowe zajmujące się kulturą oraz potrafi wypowiedzieć się na temat ich znaczenia dla społeczeństwa;

  • zna pojęcie interdyscyplinarności i potrafi poprawnie się nim posługiwać w wypowiedziach;

  • zajmuje i uzasadnia swoje stanowisko w dyskusji na temat znaczenia kultury materialnej dla badań nad minionymi społeczeństwami;

  • formułuje wnioski dotyczące różnic kulturowych i wynikającego z nich odmiennego uczestniczenia w praktykach kulturowych;

  • potrafi krótko, ale poprawnie wyjaśnić różnicę pomiędzy zachowaniowym a ideacyjnym rozumieniem kultury;

  • umie wymienić nazwiska przynajmniej czterech filozofów, historyków i innych badaczy kultury wspomnianych w podręczniku (np.: Cyceron, Tacyt, Herodot, Johann Gottfried Herder, Wilhelm Dilthey, Bronisław Malinowski, Lucien Lévy-Bruhl, Georges Dumézil, Alfred Kroeber, Philip Bagby, Clifford Geertz, Ward Goodenough, Aron Guriewicz).

Ocena bardzo dobra

Na ocenę bardzo dobrą uczeń spełnia wymagania na ocenę dobrą, a ponadto:

  • potrafi szczegółowo omówić zakres badawczy dyscyplin naukowych zajmujących się kulturą, wymienić podobieństwa i różnice oraz wyjaśnić związki między nimi;

  • korzysta z różnych źródeł wiedzy do tworzenia wypowiedzi dotyczących tematu lekcji, w praktyce stosując zjawisko interdyscyplinarności;

  • samodzielnie wykorzystuje zdobytą podczas zajęć wiedzę w nowych sytuacjach – potrafi zastosować poznane pojęcia i twórczo je rozwinąć w dyskusji lub/i innej wypowiedzi publicznej;

  • odwołuje się do opinii autorytetów (historyków, antropologów, socjologów wymienionych w podręczniku), ustosunkowując się do ich koncepcji.

Ocena celująca

Na ocenę celującą uczeń spełnia wymagania na ocenę bardzo dobrą, a ponadto:

  • formułuje dojrzałe i wnikliwe wnioski dotyczące tematu lekcji, świadczące o jego dużej erudycji;

  • w dyskusji polemizuje z rozmówcą, by obronić własne stanowisko, zachowując przy tym wysoką kulturę słowa;

  • wartościuje i ocenia sądy oraz opinie poznanych podczas zajęć badaczy kultury, sięgając po rzeczowe argumenty (odwołując się do różnych kontekstów, np. naukowego, społecznego, ideologicznego);

  • stawia własne hipotezy badawcze związane z pojęciem kultury w ujęciu antropologicznym, historycznym, filozoficznym, socjologicznym;

  • chętnie sięga po dodatkowe źródła wiedzy.



  1. Kultura a natura

Ocena niedostateczna

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który:

nie spełnia wymagań na ocenę dopuszczającą, czyli nie opanował podstawowych wiadomości i umiejętności przewidzianych dla tematu, a wynikających z podstawy programowej; popełnia kardynalne błędy merytoryczne i nawet z pomocą nauczyciela nie potrafi wykonać najprostszych zadań.



Ocena dopuszczająca:

Na ocenę dopuszczającą uczeń:

  • sam lub z pomocą nauczyciela wyjaśnia różnicę między kulturą a naturą;

  • wymienia przynajmniej cztery najprostsze pojęcia spośród poznanych na lekcji (np. pamięć indywidualna i zbiorowa, wiedza, władza, klasa społeczna);

  • rozumie znaczenie tych pojęć i potrafi je krótko omówić;

  • zna terminy: nauki humanistyczne i nauki przyrodnicze.

Ocena dostateczna

Na ocenę dostateczną uczeń spełnia wymagania na ocenę dopuszczającą, a ponadto:

  • samodzielnie i poprawnie stosuje większość poznanych na zajęciach terminów naukowych (socjalizacja, enkulturacja, dyfuzja kulturowa, ewolucjonizm kulturowy, solidarność mechaniczna i organiczna, naturalizm i antynaturalizm metodologiczny, procesy długiego trwania);

  • potrafi objaśnić te terminy, posługując się prostym słownictwem, ale w sposób merytorycznie poprawny;

  • rozumie różnicę między naukami humanistycznymi a przyrodniczymi; podaje przykłady kilku dyscyplin naukowych należących do każdej z tych grup;

  • zna nazwiska przynajmniej dwóch badaczy wymienionych w podręczniku i potrafi omówić krótko ich koncepcje (James Frazer, Alfred Kroeber, Curt Sachs, Fernand Braudel, Emil Durkheim);

  • rozumie relacje między kulturą, władzą, klasą społeczną i potrafi krótko scharakteryzować zależności między tymi zjawiskami.

Ocena dobra

Na ocenę dobrą uczeń spełnia wymagania na ocenę dostateczną, a ponadto:

  • wymienia nazwiska większości badaczy omawianych na zajęciach i poprawnie przypisuje do nich stworzone przez nich koncepcje naukowe;

  • w miarę swobodnie porusza się w obrębie pojęć zaprezentowanych na lekcji i poprawnie je objaśnia;

  • potrafi omówić zależności i relacje między zagadnieniami omawianymi na zajęciach, formułując przy tym własne wnioski (np. ocenia wagę ewolucjonizmu i dyfuzjonizmu kulturowego w refleksji nad kulturą w przeszłości i obecnie);

  • odwołuje się do wiedzy zdobytej na innych przedmiotach (język polski, historia, wiedza o społeczeństwie) przy omawianiu procesów, relacji i zjawisk zachodzących w obrębie społeczeństwa, takich jak: podział pracy, warstwy i klasy społeczne, nabywanie kompetencji kulturowych itd.

Ocena bardzo dobra

Na ocenę bardzo dobrą uczeń spełnia wymagania na ocenę dobrą, a ponadto:

  • wykazuje się opanowaniem pamięciowym znakomitej większości pojęć naukowych poznanych na lekcji oraz swobodnie posługuje się ich definicjami;

  • przy wykorzystaniu bogatego słownictwa szczegółowo wskazuje cechy koncepcji naukowych omówionych podczas realizacji tematu;

  • potrafi wyjaśnić omawiane zjawisko, odwołując się do samodzielnie wyszukanych przykładów;

Ocena celująca

Na ocenę celującą uczeń spełnia wymagania na ocenę bardzo dobrą, a ponadto:

  • formułuje dojrzałe i wnikliwe wnioski dotyczące tematu lekcji, świadczące o jego dużej erudycji;

  • w dyskusji polemizuje z rozmówcą, by obronić własne stanowisko, zachowując przy tym wysoką kulturę słowa;

  • wartościuje i ocenia sądy oraz opinie poznanych podczas zajęć badaczy kultury, sięgając po rzeczowe argumenty (odwołując się do różnych kontekstów, np. naukowego, społecznego, ideologicznego);

  • stawia własne hipotezy badawcze związane z pojęciem kultury w ujęciu antropologicznym, historycznym, filozoficznym, socjologicznym;

  • chętnie sięga po dodatkowe źródła wiedzy.



  1. Media kultury

Ocena niedostateczna

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który:

nie spełnia wymagań na ocenę dopuszczającą, czyli nie opanował podstawowych wiadomości i umiejętności przewidzianych dla tematu, a wynikających z podstawy programowej; popełnia kardynalne błędy merytoryczne i nawet z pomocą nauczyciela nie potrafi wykonać najprostszych zadań.



Ocena dopuszczająca:

Na ocenę dopuszczającą uczeń:

  • zna wąskie i szerokie zastosowanie pojęcia „media kultury”, potrafi podać przykłady mediów i wymienić ich podstawowe cechy;

  • potrafi krótko wyjaśnić czym jest tekst kultury i podać, jakie formy może przyjmować;

  • rozumie różnicę między mediami a tekstami kultury;

  • rozumie rolę, jaką w komunikacji międzyludzkiej odgrywa znak i wie, że może on przyjmować różne formy;

  • sam lub z pomocą nauczyciela podejmuje próby dokonania analizy tekstów kultury.

Ocena dostateczna

Na ocenę dostateczną uczeń spełnia wymagania na ocenę dopuszczającą, a ponadto:

  • wyjaśnia antropologiczny i kulturoznawczy sens poznanych na zajęciach pojęć (np. semiotyka, interpretacja, tekstualizm, kontekst, kontekstualizm, intertekstualność);

  • wskazuje związki i relacje pomiędzy tekstami kultury przekazywanymi za pośrednictwem różnych mediów (np. związki literatury z filmem, związki sztuk wizualnych
    z muzyką);

  • analizuje teksty kultury, podając ich cechy formalne oraz podejmuje w miarę trafne próby ich interpretacji;

  • wskazuje konteksty analizowanych przekazów;

  • wymienia poznane na zajęciach teorie językoznawcze (np. strukturalizm, hipoteza Sapira-Whorfa) i wie o ich wykorzystaniu w obrębie innych dyscyplin naukowych.

Ocena dobra

Na ocenę dobrą uczeń spełnia wymagania na ocenę dostateczną, a ponadto:

  • wymienia nazwiska przynajmniej kilku badaczy zajmujących się komunikacją społeczną: językoznawców, antropologów, historyków;

  • rozumie związek pomiędzy rozwojem poszczególnych mediów a wydarzeniami historycznymi, kulturą i sztuką oraz filozofią różnych epok;

  • wie czym jest hermeneutyka i potrafi wyjaśnić to pojęcie;

  • dostrzega zależność pomiędzy ideologiami i systemami społecznymi a sposobem ich reprezentacji w środkach przekazu.

Ocena bardzo dobra

Na ocenę bardzo dobrą uczeń spełnia wymagania na ocenę dobrą, a ponadto:

  • dokonuje samodzielnej analizy i interpretacji wskazanego tekstu kultury, posługując się właściwą terminologią i rozpoznając – jeśli zachodzi taka potrzeba – jego przenośne znaczenie;

  • wykazuje się opanowaniem pamięciowym wszystkich poznanych na zajęciach pojęć
    z zakresu teorii mediów;

  • wskazuje szczegółowo cechy poznanych koncepcji z zakresu nauk o komunikacji społecznej;

  • formułuje wnioski płynące z obserwacji zachowań społecznych ( w tym relacji płci)
    w aspekcie komunikacyjnym oraz obserwacji dotyczących korzystania z poszczególnych środków przekazu;

  • samodzielnie gromadzi, porządkuje i wykorzystuje w swoich wypowiedziach ustnych oraz pisemnych materiały reprezentujące różne formy tekstów kultury;

  • aktywnie uczestniczy w dyskursie publicznym, tworząc wartościowe wypowiedzi medialne.

Ocena celująca

Na ocenę celującą uczeń spełnia wymagania na ocenę bardzo dobrą, a ponadto:

  • przywołuje bogate i właściwe konteksty różnych koncepcji z zakresu językoznawstwa i nauk o komunikacji społecznej;

  • formułuje dojrzałe i wnikliwe wnioski dotyczące tematu lekcji, świadczące o jego dużej erudycji;

  • stawia hipotezy badawcze dotyczące prezentowanych na lekcji zagadnień;

  • w dyskusji polemizuje z rozmówcą, by obronić własne stanowisko, zachowując przy tym wysoką kulturę słowa;

  • chętnie sięga po dodatkowe źródła wiedzy.



  1. Społeczno-regulacyjna koncepcja kultury

Ocena niedostateczna

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który:

nie spełnia wymagań na ocenę dopuszczającą, czyli nie opanował podstawowych wiadomości i umiejętności przewidzianych dla tematu, a wynikających z podstawy programowej; popełnia kardynalne błędy merytoryczne i nawet z pomocą nauczyciela nie potrafi wykonać najprostszych zadań.



Ocena dopuszczająca:

Na ocenę dopuszczającą uczeń:

  • rozróżnia dwie wielkie sfery kultury: kulturę symboliczną i kulturę techniczno-
    -użytkową; wie, że sfery te różnią się od siebie;

  • sam lub z pomocą nauczyciela potrafi krótko wyjaśnić przynajmniej trzy najważniejsze poznane na lekcji pojęcia (sfery kultury, dziedziny kultury, normy, dyrektywy, symbol, światopogląd);

  • wie, że pojęcia te przyjmują różne postaci w zależności od kręgu kulturowego, w którym występują;

  • kojarzy kulturę gospodarczą jako część sfery techniczno-użytkowej.

Ocena dostateczna

Na ocenę dostateczną uczeń spełnia wymagania na ocenę dopuszczającą, a ponadto:

  • potrafi podać przykłady różnych dziedzin kultury;

  • wymienia dwa lub trzy poznane na zajęciach nazwiska badaczy (Jerzy Kmita, Ernst Cassirer, Marcel Mauss, Max Weber) i potrafi przypisać im zaprezentowane przez nauczyciela koncepcje naukowe;

  • w wypowiedziach poprawnie stosuje poznane na zajęciach terminy, wykazując się pamięciowym opanowaniem przynajmniej połowy z nich (symbol, system form symbolicznych, normy, dyrektywy, założenie o racjonalności, interpretacja humanistyczna, kompetencja kulturowa, potlacz, kapitalizm, światopogląd, przekazy światopoglądowe, układ wartości);

  • wskazuje podstawowe związki przyczynowo-skutkowe pomiędzy sferami kultury
    a tym, jak doświadczane przez ludzi zjawiska różnią się w zależności od kręgu kulturowego, w którym występują.

Ocena dobra

Na ocenę dobrą uczeń spełnia wymagania na ocenę dostateczną, a ponadto:

  • opanował znakomitą większość pojęć i terminów poznanych na zajęciach i potrafi je prawidłowo oraz obszernie wyjaśnić;

  • potrafi scharakteryzować teorie i koncepcje zaprezentowane w podręczniku, podając przykłady zjawisk kulturowych występujących w ich obrębie;

  • do wypowiedzi dotyczących tematu lekcji włącza swoje przemyślenia i dzieli się samodzielnie wyszukanymi informacjami oraz zaobserwowanymi przykładami;

  • selekcjonuje i porównuje fakty dotyczące funkcjonowania różnych społeczeństw
    w sferze symbolicznej i techniczno-użytkowej.

Ocena bardzo dobra

Na ocenę bardzo dobrą uczeń spełnia wymagania na ocenę dobrą, a ponadto:

  • opanował pełen zakres wiadomości podanych na zajęciach;

  • w wypowiedziach pisemnych i ustnych z zakresu tematu lekcji zajmuje swoje stanowisko i potrafi je uzasadnić;

  • poprawnie charakteryzuje i interpretuje zjawiska i procesy omówione na lekcji, swobodnie odwołując się przy tym do terminów, pojęć i teorii poznanych na wcześniejszych lekcjach wiedzy o kulturze;

  • dokonuje syntezy faktów, łącząc wiedzę zdobytą na różnych przedmiotach: historii, wiedzy o społeczeństwie, podstawach przedsiębiorczości.

Ocena celująca

Na ocenę celującą uczeń spełnia wymagania na ocenę bardzo dobrą, a ponadto:

  • formułuje dojrzałe i wnikliwe wnioski dotyczące tematu lekcji, świadczące o jego dużej erudycji;

  • w dyskusji polemizuje z rozmówcą, by obronić własne stanowisko, zachowując przy tym wysoką kulturę słowa;

  • wartościuje i ocenia sądy oraz opinie poznanych podczas zajęć badaczy kultury, sięgając po rzeczowe argumenty (odwołując się do różnych kontekstów, np. naukowego, społecznego, ideologicznego);

  • stawia własne hipotezy badawcze związane z pojęciem kultury w ujęciu antropologicznym, historycznym, filozoficznym, socjologicznym;

  • chętnie sięga po dodatkowe źródła wiedzy.



  1. Magia, religia i obyczaj

Ocena niedostateczna

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który:

nie spełnia wymagań na ocenę dopuszczającą, czyli nie opanował podstawowych wiadomości i umiejętności przewidzianych dla tematu, a wynikających z podstawy programowej; popełnia kardynalne błędy merytoryczne i nawet z pomocą nauczyciela nie potrafi wykonać najprostszych zadań.



Ocena dopuszczająca:

Na ocenę dopuszczającą uczeń:

  • wymienia dziedziny kultury omówione w podręczniku: magia, religia, światopoglądy świeckie, obyczaj;

  • rozróżnia pojęcie religii i wyznania oraz potrafi podać po dwa przykłady tych pojęć;

  • sam lub z pomocą nauczyciela podaje dwa elementy różnicujące magię i religię oraz potrafi wskazać przynajmniej jedno podobieństwo między nimi.

Ocena dostateczna

Na ocenę dostateczną uczeń spełnia wymagania na ocenę dopuszczającą, a ponadto:

  • wysuwa proste wnioski dotyczące kulturotwórczego potencjału magii, religii i światopoglądów świeckich;

  • potrafi wskazać podstawowe zależności między magią, religią a światopoglądami świeckimi;

  • zna nazwiska Jamesa Frazera oraz Marcela Maussa oraz wie, że naukowcy ci badali magię w antropologicznym ujęciu tego zjawiska;

  • potrafi krótko wyjaśnić pojęcia: kult, obrzęd, dogmat;

  • rozróżnia religie monoteistyczne i politeistyczne – potrafi podać ich przykłady;

  • wymienia przynajmniej trzy wyznania chrześcijańskie;

  • wyjaśnia różnicę między zwyczajem a obyczajem.

Ocena dobra

Na ocenę dobrą uczeń spełnia wymagania na ocenę dostateczną, a ponadto:

  • zna zasady/prawa przyległości i podobieństwa (homeopatii) opracowane przez Jamesa Frazera – potrafi wyjaśnić te pojęcia;

  • wymienia elementy magii wyodrębnione przez Marcela Maussa oraz umie wyjaśnić ich antropologiczne znaczenie;

  • zna cechy pięciu największych religii świata (judaizm, chrześcijaństwo, islam, buddyzm, hinduizm) – wymienia ich najważniejsze postulaty, omawia różnice i podobieństwa między nimi;

  • charakteryzuje największe odłamy chrześcijaństwa: łaciński, wschodni, protestancki oraz podaje ich przykłady (np. Kościół rzymskokatolicki, Kościół Ewangelicko-
    -Augsburski/Luterański, Kościół anglikański, Kościół/Cerkiew prawosławna lub inne);

  • zna pojęcia sacrum i profanum;

  • wyjaśnia różnicę między filozofiami metafizycznymi a ideologiami politycznymi;

  • potrafi wskazać na znaczenie święta i zabawy jako ważnych elementów obyczaju danej społeczności.

Ocena bardzo dobra

Na ocenę bardzo dobrą uczeń spełnia wymagania na ocenę dobrą, a ponadto:

  • stawia własne trafne hipotezy oraz dochodzi do samodzielnie wypracowanych wniosków dotyczących problematyki dziedzin kultury: magii, religii i światopoglądów świeckich;

  • w wypowiedziach swobodnie porusza się w obrębie koncepcji naukowych zaprezentowanych w podręczniku (autorstwa Marcela Maussa, Jamesa Frazera, Rudolfa Otto, Michaiła Bachtina);

  • dokonuje syntezy faktów, łącząc wiedzę z kilku przedmiotów: języka polskiego, historii, wiedzy o społeczeństwie, religii/etyki).

Ocena celująca

Na ocenę celującą uczeń spełnia wymagania na ocenę bardzo dobrą, a ponadto:

  • formułuje dojrzałe i wnikliwe wnioski dotyczące tematu lekcji, świadczące o jego dużej erudycji;

  • w dyskusji polemizuje z rozmówcą, by obronić własne stanowisko, zachowując przy tym wysoką kulturę słowa;

  • wartościuje i ocenia sądy oraz opinie przywołanych podczas zajęć badaczy kultury, sięgając po rzeczowe argumenty (odwołując się do różnych kontekstów, np. naukowego, społecznego, ideologicznego);

  • stawia własne hipotezy badawcze związane z pojęciem magii i religii w ujęciu antropologicznym, historycznym, filozoficznym, socjologicznym;

  • chętnie sięga po dodatkowe źródła wiedzy.



  1. Procesy cywilizacyjne

Ocena niedostateczna

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, który:

nie spełnia wymagań na ocenę dopuszczającą, czyli nie opanował podstawowych wiadomości i umiejętności przewidzianych dla tematu, a wynikających z podstawy programowej; popełnia kardynalne błędy merytoryczne i nawet z pomocą nauczyciela nie potrafi wykonać najprostszych zadań.



Ocena dopuszczająca:

Na ocenę dopuszczającą uczeń:

  • zna pojęcie cywilizacji oraz wie, że jest to zjawisko, które można rozumieć na kilka sposobów;

  • sam lub z pomocą nauczyciela wskazuje przynajmniej jedną różnicę i jedno podobieństwo pomiędzy pojęciami kultury i cywilizacji;

  • wie, że kultury, stykając się ze sobą, wchodzą w różne rodzaje relacji międzykulturowych;

  • potrafi podać przynajmniej jeden rodzaj relacji międzykulturowych;

  • potrafi wymienić przynajmniej trzy elementy współtworzące polską kulturę narodową.

Ocena dostateczna

Na ocenę dostateczną uczeń spełnia wymagania na ocenę dopuszczającą, a ponadto:

  • poprawnie stosuje pojęcia wszystkich poznanych na zajęciach zjawisk międzykulturowych (komunikacja międzykulturowa, wymiana, wojna) i analizuje proste zależności między nimi;

  • zna termin „kultura zachodnioeuropejska” i potrafi pokrótce przywołać historię kształtowania się tego zjawiska;

  • charakteryzuje zjawisko kultury narodowej i umie odnieść teorie z nim związane do praktyki życiowej;

  • wysuwa proste wnioski dotyczące wzajemnych relacji między europejskimi kulturami narodowymi;

  • wymienia i opisuje co najmniej cztery elementy współtworzące polską kulturę narodową;

  • wyjaśnia pojęcie kultury regionalnej i przywołuje przykłady takich kultur podanych na zajęciach.

Ocena dobra

Na ocenę dobrą uczeń spełnia wymagania na ocenę dostateczną, a ponadto:

  • samodzielnie i poprawnie stosuje większość poznanych na lekcji terminów i pojęć;

  • opisuje specyfikę procesów globalizacyjnych;

  • selekcjonuje i porównuje zjawiska związane z rozwojem praktyki materialnej i jej wpływu na społeczeństwo;

  • charakteryzuje odmienności kulturowe i cywilizacyjne społeczeństw tradycyjnych
    i nowoczesnych.

Ocena bardzo dobra

Na ocenę bardzo dobrą uczeń spełnia wymagania na ocenę dobrą, a ponadto:

  • opanował pełen zakres wiadomości podanych na zajęciach i poprawnie posługuje się wszystkimi omówionymi terminami;

  • rozróżnia zjawiska nowoczesności i ponowoczesności;

  • w swoich wypowiedziach odwołuje się do przytoczonych na lekcji opinii, sądów i koncepcji badaczy (Max Weber, Arnold J. Toynbee);

  • podczas omawiania zagadnień dotyczących tematu łączy wiedzę z kilku przedmiotów: historii, wiedzy o społeczeństwie, podstaw przedsiębiorczości.

Ocena celująca

Na ocenę celującą uczeń spełnia wymagania na ocenę bardzo dobrą, a ponadto:

  • formułuje dojrzałe i wnikliwe wnioski dotyczące tematu lekcji, świadczące o jego dużej erudycji;

  • w dyskusji polemizuje z rozmówcą, by obronić własne stanowisko, zachowując przy tym wysoką kulturę słowa;

  • wartościuje i ocenia sądy oraz opinie poznanych podczas zajęć badaczy kultury, sięgając po rzeczowe argumenty (odwołując się do różnych kontekstów, np. naukowego, społecznego, ideologicznego);

  • stawia własne hipotezy badawcze związane z pojęciem kultury i cywilizacji w ujęciu antropologicznym, historycznym, filozoficznym, socjologicznym;

  • chętnie sięga po dodatkowe źródła wiedzy.


  1   2   3   4


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość