Strona główna

Małgorzata Kowal Aleksander Kamiński patronem szkoły


Pobieranie 42.74 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar42.74 Kb.
Małgorzata Kowal
Aleksander Kamiński patronem szkoły –

z doświadczeń Publicznej Szkoły Podstawowej Nr 6 w Wałbrzychu

Organizacja procesu wychowawczo-dydaktycznego w szkole wymaga dostosowania go do właściwości rozwojowych uczniów. Młodszy wiek szkolny i wiek dorastania charakteryzuje wyjątkowa chłonność bodźców i wpływów,

a jednocześnie brak umiejętności ich wartościowania i selekcji.

Otwiera to przed szkołą możliwość kształtowania osobowości dziecka.

Ta wyjątkowa elastyczność psychiki dziecięcej jest okolicznością, której nie można nie wykorzystać w pracy szkoły. System wychowawczy musi być zatem szczególnie przemyślany i starannie, z dużą troską realizowany.

Szkoła powinna wspomagać rozwój dziecka, jego rozwój osobowy pogłębiający budowanie osobowości, pogłębianie własnego „ja” , stawanie się człowiekiem dojrzałym. Wydaje się, że szczególne znaczenie mogą mieć w tym wieku wzory osobowe. Wyrażają je opisy lub wyobrażenia osób, których czyny uważa się za godne naśladowania lub choćby stanowiące punkt odniesienia, motywujące do działania, pobudzające myślenie, marzenia

i nadzieję na przyszłość.

We współczesnym świecie istnieje wiele wzorów osobowych, które kształtują pośrednio lub bezpośrednio osobowość dzieci. Odnaleźć je można

w najbliższym ich otoczeniu jak i również w masmediach. Należy jednak zadać sobie pytanie, czy wszystkie te wzory są potrzebne i godne naśladowania,

czy we współczesnym świecie istnieje jeszcze potrzeba nadawania imion różnym instytucjom, a zwłaszcza szkołom? W jaki sposób to zjawisko może być wykorzystywane przez uczniów

i nauczycieli, aby przyczyniać się

do kształtowania pożądanych wartości, norm, sposobów postępowania?

Takie też pytania postawiła sobie Rada Pedagogiczna Publicznej Szkoły Podstawowej Nr 6 w Wałbrzychu, której jestem dyrektorem a nade wszystko absolwentką. Członkowie tejże Rady utwierdzeni byli w przekonaniu,

iż właściwe przygotowanie nowych pokoleń do samodzielnego

i konstruktywnego życia w dynamicznym społeczeństwie wymaga wielu rodzajów działań daleko wykraczających poza nauczanie w toku lekcji. Sądzili , iż potrzeba tu głównie działań dotyczących różnorodnych form aktywności,

nie stosowanych powszechnie

w celu wszechstronnego rozwoju uczniów, poprawy organizacji czasu wolnego

i polepszenia ich uczestnictwa w kulturze, w życiu społecznym. Dlatego

w czerwcu 1985 r. podjęta została decyzja o nadaniu szkole imienia.

Jednym z pierwszych działań jakie zostały podjęte było zwołanie spotkania, w którym uczestniczyli członkowie Rady Pedagogicznej, Samorząd Uczniowski, Komenda XX Szczepu Harcerskiego „Zagłębiacy” oraz rodzice. Wszyscy dyskutowali nad sprawą wyboru patrona szkoły. Padały argumenty

za celowością takich działań i przeciw nim. Ostatecznie podjęto decyzję

o rozpoczęciu pracy. Wybrano sztab, który miał przygotować propozycje

do realizacji i czuwać nad przebiegiem Kampanii „Bohater”.

W skład sztabu weszli wszyscy przedstawiciele, których reprezentanci brali udział

w zebraniu.

Kampania wyborcza przebiegała w trzech etapach. Do pierwszego przystąpiono

w listopadzie 1985 r. Polegał on na tym, że wszystkie klasy od IV – VIII miały wysunąć propozycje kandydata na patrona i przygotować prezentację na forum całej szkoły.

Od dnia 3 grudnia 1985 r. rozpoczął się cotygodniowy cykl apeli, przygotowanych tak aby zachęcić młodzież do refleksji i najwłaściwszego wyboru. Klasy i drużyny harcerskie proponowały postaci spośród polskich pisarzy, naukowców, ludzi będących personalnym symbolem wartości. Byli wśród nich : Janusz Korczak, Maria Curie-Skłodowska, Zasłużeni Górnicy PRL, Adam Asnyk, Aleksander Kamieński, Konstanty Ildefons Gałczyński,

Stefan Żeromski, Adam Mickiewicz, Jan Brzechwa, Bolesław Prus, Mikołaj Kopernik, Andrzej Małkowski.

14 czerwca 1986 r. odbyło się demokratyczne głosowanie nad wyborem przyszłego patrona szkoły. Wzięło w nim udział 319 uczniów z klas IV – VIII wraz ze swoimi wychowawcami. Największą ilość głosów (128 ) otrzymał prof. Aleksander Kamiński.

Drugi etap rozpoczął się we wrześniu 1986 r. pod hasłem „ Poznajemy bliżej przyszłego patrona szkoły”. Polegał on na zdobywaniu wiedzy o życiu

i twórczości profesora. Tym razem sztab Kampanii „Bohater „ zaplanował organizację pracy wychowawczej w trzech płaszczyznach działań zintegrowanych ze sobą, a mianowicie nauczycieli, uczniów i rodziców.

Zadania nauczycieli polegały na :


  • nawiązaniu kontaktu z instytucjami, organizacjami noszącymi imię

A. Kamieńskiego,

  • zorganizowanie odwiedzin w tychże szkołach, instytucjach, organizacjach,

  • gromadzenie księgozbioru dla nauczycieli,

  • gromadzenie wycinków prasowych związanych z bohaterem,

  • sporządzenie bibliografii A. Kamiśkiego.

Zadania uczniów polegały na :



  • znajomości życiorysu bohatera, cech charakteru,

  • czytanie książek napisanych przez A. Kamieńskiego,

  • zbieranie pamiątek, zdjęć, materiałów o bohaterze,

  • korespondowanie z ludźmi znającymi A. Kamieńskiego,

  • nawiązanie i utrzymywanie listownych kontaktów ze szkołami noszącymi

to samo imię.
Zadania rodziców polegały na wspomaganiu działań uczniów i nauczycieli.
Kiedy nadeszła odpowiedź z Ministerstwa Edukacji Narodowej w dniu 16 czerwca 1987 r. aprobująca nasz wybór, sztab kampanii przystąpił do ustalenia zadań trzeciego etapu. Tym razem zadania podzielono między uczniów klas I-III i IV-VIII. Do zadań najmłodszych należało:

  1. Naśladowanie bohaterów książki A. Kamieńskiego ph. „ Bawimy się jak Antek Cwaniak ze swoimi zuchami. Zajęcia te prowadzono metodą zuchową w oparciu o książkę „Antek Cwaniak” oraz regulamin sprawności zuchowych. Sprawności realizowane były

w drodze wyboru. Były to : sprzedawca, Twardowski, leśnik, Kościuszkowiec, górnik, Słowianin, Kaszub, Góral, Krakowianin.

  1. Udział w konkursie plastycznym na ilustracje do książki „Antek Cwaniak”.

  2. Udział w I Festiwalu Piosenki i Pląsu Zuchowego.

Dla klas IV – VIII przygotowano następujące zadania :



  1. Wybór jednego z pseudonimów Aleksandra Kamieńskiego na miano klasy, połączone z wykonaniem proporca klasowego ( Kamyk, Faktor, Fabrykant, Dąbrowski, Kaźmierczak, Hubert, Kapliński, Kędzierski, Juliusz Górecki, Bombaju).

  2. Udział w konkursie plastycznym na plakat do filmu Pt. ”Akcja pod Arsenałem”.

  3. Udział w konkursie prac pisemnych związanych z powieścią reporterską „Kamienie na szaniec” dla klas VII-VIII.

  4. Wykonanie gazetek ściennych o patronie. Gazetki związane tematycznie z pseudonimami i etapem życia patrona, w którym się nimi posługiwał.

  5. Redagowanie gazetki szkolnej „Cwaniak na 6”.

  6. Wykonanie albumów z wykorzystaniem zebranych materiałów przez klasy o następującej tematyce. :

    • Życie i twórczość Aleksandra Kamieńskiego,

    • Przyjaciele Kamyka,

    • Na Powązkach wśród brzozowych krzyży.

  7. Udział w dwuetapowym turnieju wiedzy o A. Kamieńskim

ph. „Wiem wszystko o patronie”.

  1. Udział w konkursie na pieśń szkoły.

  2. Udział w konkursie na plakietkę okolicznościową.

  3. Udział w konkursie na twórcze opowiadanie na temat dzielności. Konkurs dla klas IV-VI.

Radę Pedagogiczną oraz Radę Rodziców zobowiązano do:



  1. Zwołania posiedzenia Rady Pedagogicznej na temat : „Proces wychowawczy szkoły według koncepcji Aleksandra Kamieńskie”.

  2. Zorganizowania i urządzenia izby patrona.

  3. Sporządzenia monografii szkoły.

  4. Przeprowadzenia prac remontowych .

Wieloletnie przygotowania zostały uwieńczone uroczystością nadania szkole imienia Aleksandra Kamieńskiego w dniu 27 maja 1989 roku. W uroczystości wzięły udział delegacje szkół mających tego samego patrona : Szkoła Podstawowa Nr 305 w Warszawie, Szkoła Podstawowa Nr 137 w Łodzi, Szkoła Podstawowa w Mietkowie. Wśród zaproszonych gości obecny był także wychowanek „Kamyka” druh Tadeusz Pudełko wówczas przewodniczący „Ruchu Kamykowego”. Pani Janina Kamieńska, córka profesora Ewa Feleszko, Stanisław Broniewski „Orsza” oraz Barbara Wachowicz nie mogąc uczestniczyć w uroczystości przesłali gratulacje. Ich listy przechowujemy do dzisiaj w izbie patrona.

Od uroczystości nadania szkole imienia minęło 14 lat. Wiele z podjętych wówczas przedsięwzięć weszło na stałe do kalendarza imprez, niektóre z nich należą do szkolnego ceremoniału, są też takie, które pieczołowicie pielęgnujemy i doskonalimy. W ciągu tych kilkunastu lat przynależności

do Ruchu Kamykowego wypracowaliśmy takie metody i formy pracy wychowawczej, które nadają szkole specyficzny charakter.

Funkcjonujący w szkole PROGRAM WYCHOWAWCZY opracowany został na podstawie diagnozy środowiska szkolnego oraz w oparciu o koncepcje pedagogiczne Aleksandra Kamieńskiego a przewodnią myślą tego programu

są słowa profesora : „Staraj się być odważnym, silnym, prawdomównym, sprytnym i zręcznym – jednym słowem staraj się być dzielnym. Po to – żeby być dla wszystkich pożytecznym, żeby z tobą było wszystkim dobrze”.1

W nawiązaniu do koncepcji wychowania naszego Patrona wyrabiamy w młodzieży te cechy charakteru, które pozwalają ukształtować „dzielnego człowieka „. Przez dzielność rozumiemy wypracowanie aktywności życiowej, wytrwałości i przezwyciężania samego siebie, umiejętności panowania nad sobą, rozwagi i sprawiedliwości w oparciu o wartości moralne. Ukształtowanie takich cech pozwala wychować człowieka gotowego do „dzielności” , bo”...dzielność jest fundamentem charakteru, a tylko ludzie z charakterem mogą zbudować lepszy świat”.2

Aby realizować tę zasadę wraz z nastaniem reformy edukacji wprowadziliśmy do Wewnątrzszkolnego Systemu Oceniania regulamin przyznawania tytułów mistrzowskich uczniom klas I-III. W oparciu o śródroczną i końcoworoczną ocenę opisową ucznia, nauczyciel-wychowawca przyznaje tytuły mistrzowskie w następujących kategoriach :



    • mistrz taktu i kultury,

    • mistrz czytania

    • mistrz kaligrafii

    • mistrz słowa

    • mistrz ortografii

    • mistrz rachunku

    • mistrz logiki

    • mistrz sztuki

    • znawca przyrody

    • mistrz sportu

Kryteria zdobywania tytułów mistrzowskich skonstruowane są wg zasady : wiedza, umiejętności, działanie. Uczeń, który zdobędzie trzy tytuły mistrzowskie oraz obowiązkowo tytuł mistrza taktu i kultury uzyskuje tytuł „Mistrza nauki”.

Maj to miesiąc wyjątkowy dla Kamykowców. Właśnie wtedy różne środowiska oświatowo-wychowawcze dołączają do Ruchu Kamykowego. Dlaczego tak jest ? Nikt tego nie wie, ale też nikt z tej tradycji nie próbuje się wyłamać. My, każdego roku w rocznicę nadania imienia czyli w okolicach 27 maja obchodzimy Dni Patrona. Jest to cykl trzech imprez : Międzyszkolny Festiwal Piosenki Dziecięcej - jest to festiwal szczególny ponieważ skierowany do całych zespołów klasowych kształcenia zintegrowanego. Jego celem jest wspólna radosna zabawa oraz pokazanie codziennej pracy wychowawcy klasowego. Wówczas do współpracy zapraszamy harcerzy Hufca Ziemi Wałbrzyskiej. Dla uczniów klas IV-VI organizujemy festiwal nauki czyli „Kamykowe Potyczki” o miano „Klasy na medal”. Reprezentacje poszczególnych klas popisują się umiejętnościami i wiedzą z języka polskiego, historii, matematyki, przyrody , języków obcych oraz zdolnościami artystycznymi. W roku 2001 inspiracją do zadań manualnych był „Antek Cwaniak” . Najzdolniejsi artyści klas rysowali portret Antka. W roku 2002 na podstawie „Narodzin dzielności” projektowali medale za odwagę a w roku 2003 odbył się konkurs ph. „ Wiem wszystko o Aleksandrze Kamieńskim”. Konkurs manualny polegał na wykonaniu z modeliny medalu dla „ Klasy na medal”. Nagrodą w potyczkach jest wycieczka – tylko dla jednej zwycięskiej klasy, ale najważniejsze w tej imprezie jest to, że biorą w niej udział wszyscy uczniowie. Realizują się w tych zadaniach, w których czują się najmocniejsi a żaden z nich nie może brać udziału w dwóch konkurencjach. Podczas rywalizacji króluje piosenka i okrzyk. Dzieci wraz ze swoimi wychowawcami projektują i wykonują stroje, emblematy, transparenty oraz piszą teksty piosenek. Oto jedna z nich , autorstwa klasy IVa :

Wiele szkółek jest w Wałbrzychu

Lecz najlepsza jest ta nasza

Stoi sobie przy Andersa

I codziennie nas zaprasza


Hej, hej, hej czwartaki

Nasz Kamiński też był taki

Psocił, skakał i wariował

Ale dobrze się wychował.


Nigdy nie opuszczał szkoły

A i w szkole był wesoły

Kochał dzieci i dlatego

My idziemy też do niego.


Festiwal i potyczki powtarzamy cyklicznie od lat, gdyż w myśl słów patrona : „ Zabawę należy uprawiać tak długo dopóki „chwyta”. Raz obmyślana i wprowadzona zabawa może być powtarzana wielokrotnie – nawet na przestrzeni paru lat, to jest dopóty, dopóki budzi zaciekawienie i odpowiada zainteresowaniom dzieci”.3

Trzecią i ostatnią imprezą w ramach obchodów Dni Patrona jest impreza skierowana do środowiska lokalnego. W roku 2002 było to „Spotkanie po latach”. Zaprosiliśmy wówczas w mury naszej szkoły absolwentów wszystkich roczników oraz ich nauczycieli – wychowawców. Pochwaliliśmy się sukcesami i popisaliśmy zdobytymi umiejętnościami. Goście zwiedzali szkołę, oglądali kroniki, z zaciekawieniem zaglądali do starych dzienników a co najważniejsze mieli okazję do rozmów ze swoimi nauczycielami i kolegami szkolnej doli

i niedoli. Na tym wyjątkowym spotkaniu powołano do życia Radę Przyjaciół Szkoły. Na zakończenie absolwenci otrzymali pamiątkowe kamienie, jako symbol trwałości.

W roku bieżącym zorganizowaliśmy ogólnoszkolny Dzień Matki. Ponad dwieście mam miało okazję obejrzeć i wysłuchać programu, na który składały się prezentacje wszystkich zespołów pracujących w ramach zajęć pozalekcyjnych. A organizowanie czasu wolnego wg koncepcji profesora Kamińskiego to najmocniejsza strona naszej szkoły. Wg koncepcji tej czas wolny powinien spełniać trzy funkcje : odpoczynku, zabawy i zajęć rozwijających. Powinny się one wzajemnie przenikać i uzupełniać. Zajęcia te są formą aktywności, która nie jest obwarowana rygorem obowiązku lecz wypływa z zainteresowań i samorzutnego zaangażowania. Tak więc proponujemy dzieciom i młodzieży realizowanie swoich pasji podczas zajęć :

Dla klas I-III :


  • Zespołu wokalnego „Fasolki wszystkich smaków wujka Jerzego”

  • Formacji tanecznej „Iskierki”

  • Warsztatów plastycznych

Dla klas IV-VI :

  • Redakcji szkolnej gazetki „Cwaniak na 6”

  • Grupy teatralnej „Kamyczki”

  • Szkolnej rozgłośni radiowej „Luzak”

  • Formacji tanecznej „Bombaju”

  • Warsztatów plastycznych

  • Kół przedmiotowych

  • Kolarskiego Uczniowskim Klubie Sportowym

  • Siatkarskiego Klubie Sportowym

Uwieńczeniem mozolnej pracy nad rozwijaniem zainteresowań i doskonaleniem umiejętności było zdobycie w roku szkolnym 2002/2003 Certyfikatu WaGaR As w IV Wałbrzyskich Grach Artystycznych organizowanych przez Wałbrzyski Ośrodek Kultury. Zwyciężyliśmy w czterech grach: teatralnej, recytatorskiej, tanecznej i dziennikarskiej a w grze plastycznej i muzycznej byliśmy w ścisłym finale.

Jakże ważny w Roku Kamyka jest dla nas ten certyfikat i artykuł, który ukazał się w lokalnej prasie pt. ”Szósta na szóstkę”.

Profesor A. Kamieński uważał ,iż proces wychowawczy i intencjonalność wychowawcza zależą nie tyle od specyficznych zabiegów wychowawczych, lecz nade wszystko od realizowania rzeczowych zadań w atmosferze wartości kulturalnych. Wychodząc naprzeciw temu poglądowi organizujemy od lat wypoczynek letni i zimowy z udziałem uczniów naszej szkoły a także innych , sąsiedzkich szkół. W bieżącym roku ferie zimowe przebiegły pod hasłem :

„W 10 dni dookoła świata”. Była to nietuzinkowa wyprawa, a zaczęła się od spakowania plecaka, wykonania paszportów i oczywiście ... regulaminu podróżnika. Zimowa podróż „palcem po mapie” rozwinęła wyobraźnię małych turystów, którzy z niecierpliwością czekali na kolejne zaproszenie na kolonię letnią w Lubrańcu, przebiegającą ph. „Wędrówka szlakiem piastowskim”. Tym razem jednak była to prawdziwa podróż po Kujawach. Dzieci odwiedziły takie miejsca jak: Biskupin, Strzelno, Kruszwica, Płowce, Toruń, Ciechocinek, Inowrocław, Płock. Przeżyły pasowanie na rycerza („Bądź zawsze gotów”), uczestniczyły w „balu na dworze Piasta”, zaliczyły „wyprawę po pierścień damy dworu” a także złożyły „wizytę alchemikowi”. To tylko nieliczne atrakcje programu kolonii. Obecnie przygotowujemy „Kosmiczny rejs” a jego początek planujemy na dzień 1 lutego 2004 r.

A. Kamiński wskazał również na duże możliwości samorządów młodzieżowych, które mogą stać się istotną drogą pozwalającą na kształcenie w młodych umysłach właściwych postaw, głównie autodyscypliny gdyż „...w warunkach autonomii jednostka i grupa społeczna mogą rozwijać się najpełniej i najkorzystniej dla siebie i dla społeczeństwa”.

W „Szóstce” funkcjonują dwa samorządy – „mały” i „duży” . Obydwóm przyświeca ta sama myśl profesora - „... rzeczywistą działalnością dziecka jest nade wszystko jego własna działalność”.4 Zwracał uwagę na to, że : Samorząd winien być organizacją żywą, winien się ulepszać, nie może znieruchomieć w formach pierwotnych, winien nade wszystko unikać mechanizacji i rutyny”.5 I tak też czynią członkowie samorządów uczniowskich oraz ich opiekunowie. Do najcenniejszych inicjatyw ostatnich lat należą:



  • kampania wyborcza ( plakaty, mityngi, audycje)

  • Dzień Samorządności ( z okazji Dnia Edukacji Narodowej – wyręczają w pracy wszystkich pracowników szkoły )

  • Rendez - vous z uśmiechem czyli żyj pogodnie, bądź szczęśliwy, uśmiechnij się ( akcja przeciwko przemocy, wybór najsympatyczniejszych)

  • Międzyklasowe Rozgrywki w Piłkę Nożną o puchar dyrektora szkoły ( konkurs na Klasowy Klub Kibica, konkurs na układ cheerliderek, plebiscyty na najlepszego strzelca i bramkarza, konkurs wiedzy sportowej)

W roku szkolnym 2002/2003 przystąpiliśmy do ogólnopolskiej akcji edukacyjnej „Szkoła z klasą”. Wśród sześciu zadań jakie mieliśmy obowiązek wykonać, jedno dotyczyło „małej i wielkiej ojczyzny”. Wychowanie patriotyczne w takim ujęciu jest obecne w podstawach programowych i w programach wychowawczych wszystkich szkół. Nauczyciele zastanawiają się jednak, na ile praca wychowawcza szkoły w tej dziedzinie trafia do uczniów, jak pielęgnować w szkole patriotyzm i przywiązanie do małej ojczyzny ? Zgodnie z sugestiami organizatorów akcji rozpisaliśmy konkurs na działanie – lekcję, debatę szkolną, wystawę itp. – pod hasłem „Nasza ojczyzna mała i wielka”. Okazało się, że uczniowie to skarbnica pomysłów. Po przeanalizowaniu propozycji, obejrzeniu kilku zwiastunów komisja uznała, że wiele zadań dotyczy „małej ojczyzny” i można je ze sobą połączyć. Postanowiono zredagować regulaminy zdobywania sprawności : „Wałbrzyszanina” dla klas

I-III i „Dolnoślązaka” dla klas IV-VI i podjąć się ich realizacji w trybie cyklicznym – co trzy lata.

Zespół redakcji gazetki szkolnej „Cwaniak na 6”w ramach tego zadania przeprowadził wśród uczniów i pracowników szkoły plebiscyt ph.„Wielcy, więksi i najwięksi Polacy”. Wyniki były zaskakujące. Jan Paweł II, który znalazł się na pierwszym miejscu, tylko jednym głosem zwyciężył nad Adamem Małyszem. Nasz patron znalazł się w tym rankingu na odległym szóstym miejscu, a wśród dwudziestu najlepszych ukazało się nazwisko również Jerzego Dudka – piłkarza niezbyt znanego tym, którzy sportem się nie interesują. I tu pada wniosek : uczniowie naszej szkoły nie zauważają różnicy między popularnością a wielkością człowieka. Dlatego też zdecydowaliśmy, że należy pokazać sylwetkę patrona jako wielkiego i wybitnego Polaka poprzez niekonwencjonalne przedsięwzięcia np. :


  • Audycję radiową pt. Nasz przyjaciel „Kamyk”

  • Artykuły prasowe w „Cwaniaku na 6”

  • Debaty na lekcjach wychowawczych

  • Urodzinowe odwiedziny u „Kamyka”

15 marca jak co roku od czternastu lat uczestniczyliśmy w Apelu Kamykowym na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. Spotykamy tam przyjaciół z LXX Liceum Ogólnokształcącego w Warszawie, (którzy goszczą nas kilka razy w roku), ze Szkoły Podstawowej w Lubrańcu (przyjeżdżają do nas na ferie a my do nich latem), spotykamy również przedstawicieli 137 Szkoły Podstawowej w Łodzi i naszych najnowszych znajomych ze Szkoły Podstawowej Nr 1 w Tomaszowie Mazowieckim. Ale zlot to przede wszystkim czas refleksji i zadumy. Tak relacjonuje swoją obecność na zlocie uczennica klasy VI : „...W towarzystwie nauczycieli i koleżanek ze szkoły stanęłam przy skromnej mogile z brzozowym krzyżem. Czułam się wyjątkowo. Było nas dużo – zjechaliśmy się tu z całej Polski. Widać napisy Łódź, Kielce, Toruń. Wśród zebranych dominują harcerze. To zrozumiałe – organizatorem apelu jest Krąg Instruktorów ZHP i Wychowawców „Ruch Kamykowy”. Rozpoczyna się apel. Ciszę przerywa hejnał. Nad mogiłą chylą się kolejno sztandary oddając Kamykowi cześć. W chwilę później delegacje różnych środowisk składają na pomniku wieńce i zapalają znicze. Skromny pomnik tonie w kwiatach, chyboczą na wietrze płomyki lampionów. Uległam nastrojowi chwili, moment zadumy...

i opuszczamy cmentarz. Kamykowcy spotkają się tam znów za rok a ja – już wtedy absolwentka szkoły – zachowam w sobie wartości przekazywane przez Kamyka”.

Ideały, jakie przyświecały Aleksandrowi Kamińskiemu, potwierdzone Jego czynną postawą, stawiają Go w rzędzie najbardziej światłych i pięknych postaci minionych lat.



Z perspektywy czasu przekonani jesteśmy, że wybór takiej właśnie postaci na patrona szkoły był wyjątkowo trafny, gdyż stawia nas w szeregu szkół aktywnych, w których uczeń rozwija swoją osobowość i kształci charakter w atmosferze twórczej pracy, w niepowtarzalnym klimacie.

1 A. Kamiński, Antek Cwaniak. Wypowiedź tytułowego bohatera.

2 A. Kamiński, Parę uwag autora, [w:]Narodziny dzielności. Katowice 1958, s. 124.

3 A. Kamiński. Aktywizacja i uspołecznienie uczniów w szkole podstawowej. Warszawa 1966, s.50.

4 Tamże, s. 193.

5 Tamże, s. 190.





©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość