Strona główna

Nazwa przedmiotu: Praktyczna nauka języka rosyjskiego V


Pobieranie 380.07 Kb.
Strona2/6
Data17.06.2016
Rozmiar380.07 Kb.
1   2   3   4   5   6


Nazwa przedmiotu: Korespondencja urzędowa w języku angielskim

Kod przedmiotu:

1.2.3.O.47



Rok:III


Semestr:

zimowy 2014/15



Ilość godzin

60


Typ zajęć:

obligatoryjne



ECTS

5


Forma zajęć:

konwersatorium



Język :

angielski



Zaliczenie:

zaliczenie z oceną



Prowadzący:

dr B. Pudełko



Liczba miejsc:

Wymagania/preferencje wymagane przy przyjmowaniu:

Ogólny opis przedmiotu: Korespondencja urzędowa w języku angielskim to praktyczny przedmiot, podczas którego są omawiane i szczegółowo analizowane sposoby tworzenia specjalistycznych dokumentów tworzących tzw. korespondencję handlową (urzędową) firmy. Tworzone teksty dotyczą szeroko pojętej sfery biznesu, w szczególności ekonomii, marketingu, finansów, reklamy, bankowości, współczesnych technologii, itd. Część zajęć może również dotyczyć kwestii specjalistycznych tłumaczeń biznesowych.

Cel zajęć: Celem kursu jest opanowanie przez studentów specjalistycznej leksyki związanej z prowadzeniem korespondencji handlowej w języku angielskim, zarówno drogą tradycyjną, jak i elektroniczną, a także zapoznanie się ze stylem urzędowym. Ponadto część kursu może zostać poświęcona technice wykonywania tłumaczeń przysięgłych oraz nieprzysięgłych oraz tłumaczeniu wybranych dokumentów urzędowych oraz pism urzędowych.

Zamierzone efekty kształcenia

Wiedza: Po zakończeniu kursu (sem. I) student umie:

  1. rozróżniać i zdefiniować najważniejsze rodzaje korespondencji urzędowej;

  2. wymienić najważniejsze słowa, zwroty i wyrażenia charakterystyczne dla korespondencji urzędowej;

  3. rozpoznać właściwy kontekst komunikacyjny i dopasować do niego odpowiedni rodzaj korespondencji w celu uzyskania konkretnego celu komunikacyjnego;

  4. określić najważniejsze zasady tłumaczenia tekstów, w tym korespondencji urzędowej;

  5. zidentyfikować rodzaj tłumaczenia koniecznego do wykonania przekładu w konkretnym kontekście;

  6. rozpoznać adekwatne strategie tłumaczeniowe używane podczas tworzenia przekładu korespondencji urzędowej.

Umiejętności: Po zakończeniu kursu (sem. I) student potrafi:

  1. przeanalizować kontekst komunikacyjny i dopasować do niego adekwatny rodzaj korespondencji handlowej (urzędowej);

  2. tworzyć najważniejsze i najczęściej stosowane w biznesie rodzaje korespondencji handlowej (urzędowej);

  3. właściwie analizować wybrany tekst i jego przekład pod kątem zastosowanych w nim strategii tłumaczeniowych.

Inne kompetencje (postawy): Po zakończeniu kursu student powinien:

  1. uwrażliwić swą postawę na wagę korespondencji urzędowej jako głównego medium komunikacyjnego w kontaktach między firmami, a także między firmami a klientami końcowymi;

  2. propagować korespondencję urzędową jako najpewniejszy i najdokładniejszy rodzaj komunikacji biznesowej w XXI wieku.

Nakład pracy studenta wyrażony w godzinach i punktach ECTS

Godziny kontaktowe: 60

Czas na przygotowanie się do zajęć: 30

Czas na przygotowanie się do prac kontrolnych: 10

Czas na przygotowanie się do zaliczenia/egzaminu i obecność na nich: 15

Konsultacje:30

Pisanie referatów i innych prac pisemnych: 5

Czytanie lektur i literatury fachowej ( w tym aktualnej prasy): 0


Suma godzin: 150

Sumaryczna liczba punktów ECTS dla przedmiotu: 5



Sposób sprawdzenia osiągnięcia efektów zamierzonych oraz ich procentowy udział w ocenie końcowej:

Aktywność: 0%

Prace kontrolne: 20%

Prace domowe: 60%

Esej/referat: 0%

Test końcowy: 0%

Egzamin ustny/pisemny: 0%

Frekwencja: 20%



Szczegółowy opis przedmiotu (treści programowe):

godz. 01-04: Techniki pisania życiorysu (CV)

godz. 05-08: Techniki pisania listu motywacyjnego

godz. 09-12: Techniki pisania okólnika

godz. 13-16: Techniki pisania zapytania ofertowego

godz. 17-20: Techniki pisania oferty oraz odpowiedzi na ofertę

godz. 21-24: Techniki pisania zamówienia (zlecenia) i potwierdzenia zamówienia

godz. 25-28: Techniki pisania reklamacji i odpowiedzi na reklamację

godz. 29-30: Śródsemestralny test kontrolny z leksyki stos. podczas tworzenia korespondencji urzęd.

godz. 31-34: Techniki tłumaczenia świadectwa dojrzałości

godz. 35-38: Techniki tłumaczenia świadectwa zgonu

godz. 39-42: Techniki tłumaczenia dyplomu ukończenia studiów

godz. 43-46: Techniki tłumaczenia skróconego odpisu aktu urodzenia

godz. 47-50: Techniki tłumaczenia skróconego odpisu aktu małżeństwa

godz. 51-54: Techniki tłumaczenia pełnomocnictwa ogólnego i rodzajowego

godz. 55-58: Techniki tłumaczenia zapytania administracyjnego

godz. 59-60: Końcowosemestralny test kontrolny z leksyki stos. podczas tłum. korespondencji urzęd.


Podstawowa literatura:

  1. Berezowski, L., Jak czytać i rozumieć angielskie umowy? Wydawnictwo C.H. Beck

  2. Billet, D., Jak lepiej prowadzić korespondencję w biznesie? Wydawnictwo Egis.

  3. Kuźma, W., Korespondencja handlowa w języku angielskim.

  4. Kienzler, I., New English Business, Wydawnictwo Ivax.

  5. Myrczek, E., Lexicon of Law Terms, Wydawnictwo C.H. Beck.

  6. Świda, D., Office English, Wydawnictwo Poltex.




Nazwa przedmiotu: Korespondencja urzędowa w języku niemieckim

Kod przedmiotu:

1.2.3.O.172



Rok:III


Semestr:

zimowy 2014/15



Ilość godzin

60


Typ zajęć:

obligatoryjne



ECTS

5


Forma zajęć:

konwersatorium



Język :

niemiecki



Zaliczenie:

zaliczenie z oceną



Prowadzący:

dr E. Wojtczak



Liczba miejsc:

Wymagania/preferencje wymagane przy przyjmowaniu:

Ogólny opis przedmiotu: Cykl zajęć praktycznych, mających na celu zaznajomienie się z rodzajami pism handlowych, ich kompozycją, normami obowiązującymi w korespondencji biznesowej oraz przyswojenie typowych zwrotów stosowanych w korespondencji.

Cel zajęć:

- opanowanie przez studentów leksyki specjalistycznej związanej z prowadzeniem korespondencji handlowej w języku niemieckim zarówno drogą tradycyjną, jak i elektroniczną;

-zapoznanie się ze stylem urzędowym oraz powtórzenie charakterystycznych dla stylu urzędowego konstrukcji gramatycznych.


Zamierzone efekty kształcenia

Wiedza: Po zakończeniu kursu student umie:

- rozpoznać rodzaj pisma handlowego,

-zidentyfikować charakterystyczne wyrażenia stosowane w pismach urzędowych,

- objaśnić znaczenie typowych pojęć stosowanych w korespondencji urzędowej,

- scharakteryzować poszczególne pisma,

- definiować używane w pismach pojęcia zw. z wymianą handlową.



Umiejętności: Po zakończeniu kuru student potrafi:

- przetłumaczyć pismo urzędowe,

- sporządzić podstawowe rodzaje pism urzędowych,

- posługiwać się słownikami terminów handlowych i prawniczych,

- interpretować używane w korespondencji pojęcia,

- zaprojektować papier firmowy z logo, danymi adresowymi.



Inne kompetencje (postawy): Po zakończeniu kursu człowiek potrafi:

-kreatywnie rozwiązywać zadania,

- postępować zgodnie z zasadami etyki w biznesie,

- wykazać dbałość w wykonywaniu pracy,

- dostrzec relacje panujące w dużych korporacjach,

- współpracować z grupą.



Nakład pracy studenta wyrażony w godzinach i punktach ECTS

Godziny kontaktowe: 60

Czas na przygotowanie się do zajęć: 30

Czas na przygotowanie się do prac kontrolnych: 10

Czas na przygotowanie się do zaliczenia/egzaminu i obecność na nich: 10

Konsultacje:30

Pisanie referatów i innych prac pisemnych: 10

Czytanie lektur i literatury fachowej ( w tym aktualnej prasy): 0


Suma godzin: 150

Sumaryczna liczba punktów ECTS dla przedmiotu: 5



Sposób sprawdzenia osiągnięcia efektów zamierzonych oraz ich procentowy udział w ocenie końcowej:

Aktywność: 0%

Prace kontrolne: 20%

Prace domowe: 60%

Esej/referat: 0%

Test końcowy: 0%

Egzamin ustny/pisemny: 0%

Frekwencja: 20%



Szczegółowy opis przedmiotu (treści programowe):

1. CV (4),

2. List motywacyjny (4),

3. Okólnik (2),

4. Zapytanie ofertowe, gramatyka: rekcja czasownika (6),

5. Oferta (4),

6. Odpowiedź na ofertę (2),

7. Zamówienie/zlecenie, gramatyka: FVG (6),

8. Potwierdzenie zamówienia (2),

9. Monit / odpowiedź na monit, gramatyka: strona bierna, zdania warunkowe (8),

10. Reklamacja / odpowiedź na reklamację (4),

11. Umowa kupna/sprzedaży, styl nominalny (6)

12. Umowa o pracę (4)

13. Sporządzanie protokołu (2),

14. Życzenia, gratulacje (2),

15. Rezerwacje (2)

16. Wypełnianie formularzy (meldunkowy, ubezpieczeniowy) i ankiet, gramatyka: przyimki z dopełniaczem (2)


Podstawowa literatura:

Bęza S., Kleinschmidt A. (1998), Deutsch im Büro, Warszawa.

Bęza S. (1995), Moderne deutsche Handelskorrespondenz, Warszawa.

Hering A., Matussek H. (2000), Geschäftskommunikation. Schreiben und Telefonieren, Ismaning.

Kienzler I. (1994), Deutschsprachige Geschäftsbriefe, Gdynia.

Sachs R. (1998), Deutsche Handelskorrespondenz, Ismaning.

Witkowska F., Wojtczak E. (2007): Auf ins Geschäftsleben!, Opole.





Nazwa przedmiotu: Wstęp do przekładoznawstwa

Kod przedmiotu:

1.2.3.O.193



Rok:

III


Semestr:

zimowy 2014/15



Ilość godzin

15


Typ zajęć:

obligatoryjne



ECTS

2


Forma zajęć:

wykład


Język :

polski


Zaliczenie:

egzamin


Prowadzący:

prof. dr hab. Wojciech Chlebda



Liczba miejsc:

Wymagania/preferencje wymagane przy przyjmowaniu: zaliczony wstęp do językoznawstwa i gramatyka opisowa języka polskiego / rosyjskiego

Ogólny opis przedmiotu: zajęcia, bazując na ogólnojęzykoznawczej i gramatycznej wiedzy słuchaczy, wprowadzają ich w problematykę wiedzy o przekładzie i budują bazę pod bardziej wyspecjalizowane przedmioty przekładoznawcze na II stopniu studiów.

Cel zajęć: wprowadzenie podstaw aparatu pojęciowo-terminologicznego przekładoznawstwa stosowanego i uświadomienie, jaka jest istota procesu tłumaczenia, co podlega przekładowi, między kim a kim przekład zachodzi, na czym polega i od czego zależy skuteczność przekładu. Jest to wiedza, którą tłumacz powinien dysponować a priori, by działać efektywnie, z góry eliminować rozwiązania niemożliwe i przyspieszać tym samym tworzenie tekstu docelowego. Słuchacze powinni także zdobyć określoną wiedzę o statusie prawnym tłumacza.

Zamierzone efekty kształcenia

Wiedza: podstawy aparatu pojęciowo-terminologicznego przekładoznawstwa stosowanego; wiedza o istocie mechanizmu procesu tłumaczenia, znajomość obiektu przekładu, jego podmiotów i warunków skuteczności przekładu.

Umiejętności: posługiwanie się właściwą terminologią przy ocenie rodzajów tekstów; dzielenie tekstu wyjściowego na jednostki języka; ocena stopnia przekładalności ogniw tekstu; określenie dróg poszukiwań ekwiwalentu przekładowego; efektywne posługiwanie się słownikami jednojęzycznymi i przekładowymi.

Inne kompetencje (postawy):

postrzeganie przekładu jako procesu tworzenia tekstu; postrzeganie przekładu jako rodzaju komunikacji międzykulturowej; ocena roli przekładu w procesie postrzegania Obcego jako Innego; postrzeganie tłumacza jako pośrednika między kulturami i narodami.



Sposób sprawdzenia osiągnięcia efektów zamierzonych oraz ich procentowy udział w ocenie końcowej:

Aktywność: 0 %

Prace kontrolne: 0%

Prace domowe: 0%

Esej/referat: 0%

Test końcowy: 0%

Egzamin pisemny: 100%:


Nakład pracy studenta wyrażony w godzinach i punktach ECTS

Godziny kontaktowe: 15

Czas na przygotowanie się do zajęć: -

Czas na przygotowanie się do prac kontrolnych: -

Czas na przygotowanie się do egzaminu i obecność na nim: 15

Konsultacje: 15

Pisanie referatów i innych prac pisemnych: -

Czytanie lektur i literatury fachowej ( w tym aktualnej prasy): 15


Suma godzin: 60

Sumaryczna liczba punktów ECTS dla przedmiotu: 2



Szczegółowy opis przedmiotu (treści programowe):

1. Typologia przekładów (ustny/pisemny; naturalny/maszynowy; użytkowy /artystyczny; symultaniczny/konsekutywny). Hierarchia typów przekładów w zależności od celów tłumaczenia.

2. Akt przekładu w schemacie komunikacji intrakulturowej i interkulturowej. Tłumacz jako pośrednik, mediator i interpretator.

3. Tekst jako podstawowy obiekt przekładu. Przekład jako tworzenie tekstu. Typologia tekstów a cele przekładu. Gatunki tekstu a przekład (tekstowe restrykcje gatunkowe).

4. Jednostka języka – elementarny składnik tekstu wyjściowego. Jednostka języka a produkt językowy (wypowiedź). Problem wyodrębnialności jednostek języka. Podział tekstu wyjściowego na wyrazy a jego podzielność na jednostki języka.

5. Podstawowe klasy jednostek języka w perspektywie translatorskiej (idiomy, przysłowia, skrzydlate słowa, terminy złożone, złożone nazwy własne, peryfrazy uzualne, orzeczenia peryfrastyczne, napisy miejskie, formuły etykietalne, metaoperatory itp.).

6. Jednostka języka w procesie translacji: transland vs translat. Źródła ekwiwalentów. Kryterium sytuacyjności w ustalaniu ekwiwalentu jednostki języka A.

7. Pojęcie nieprzekładalności. Nieprzekładalność strukturalna. Nieprzekładalne zjawiska gramatyczne i gramatyka kontrastywna.

8. Nieprzekładalność pojęciowa. Luki pojęciowe w narodowej siatce mentalnej i luki nazewnicze w systemie języka docelowego. Techniki zapełniania luk: zapożyczanie, kalkowanie, neosemantyzacja, neologizacja, opis, hybrydy.

9. Egzotyzacja i adaptacja jako podstawowe strategie translatorskie. Wybór strategii w zależności od celu tłumaczenia. Strategie mieszane.

10. Przekład a leksykografia. Rola słownika przekładowego w procesie translacji. Polskie powojenne słowniki przekładowe, dorobek nurtu krytycznej analizy słowników przekładowych.

11. Makro- i mikrostruktura słownika przekładowego. Zależność wyboru ekwiwalentu słownikowego od koncepcji leksykograficznej. Pojęcie dwutekstu i wielotekstu jako źródeł ekwiwalentów słownikowych.

12. Fałszywi przyjaciele tłumacza. Ekwiwalenty nieadekwatne w słownikach przekładowych. Zasada ograniczonego zaufania wobec słowników przekładowych i ich komplementarności.

13. Podstawowe wiadomości o przekładzie artystycznym. Idiostyl a przekład. Seria translatorska jako podstawowy sposób istnienia przekładu.

14. Przekład a uczciwość tłumacza: problem zafałszowań translatorskich. Lojalność tłumacza wobec uczestników procesu komunikacyjnego. Odpowiedzialność prawna tłumacza.

15. Zajęcia podsumowujące: aksjomaty translatorskie.



Podstawowa literatura:

Barańczak S., 1992, Ocalone w tłumaczeniu. Szkice o warsztacie tłumacza poezji z dołączeniem małej antologii przekładów, Poznań.

Bartwicka H., 2006, Ze studiów konfrontatywno-przekładowych nad językiem polskim i rosyjskim, Warszawa.

Belczyk A., 2007, Poradnik tłumacza z angielskiego na nasze, Kraków.

Belczyk A., 2007a, Tłumaczenie filmów, Wilkowice.

Bednarczyk A., 2002, Kulturowe aspekty przekładu literackiego, Katowice.

Bogusławski A., 1978, Uwagi o przekładzie i jego wartościowaniu, „Przegląd Humanistyczny” nr 2.

Bogusławski A., Karolak S., 1970, Gramatyka rosyjska w ujęciu funkcjonalnym, Warszawa.

Chlebda W., 1983, Sny, „sny” i „Sny”. Nad granicami dowolności translatorskiej, „Literatura na Świecie” nr 5.

Chlebda W., 1997, Biblizmy języka polskiego i rosyjskiego. Koncepcje opisu leksykograficznego, [w:] Współczesny język polski i rosyjski. Konfrontacja przekładowa, red. A. Bogusławski, J. Mędelska, Warszawa.

Dzierżanowska H., 1990, Przekład tekstów nieliterackich na przykładzie języka angielskiego, Warszawa.

Hejwowski K., 2004, Kognitywno-komunikacyjna teoria przekładu, Warszawa.

Kielar B.Z., 2003, Zarys translatoryki, Warszawa.

Kierzkowska D., red., 2000, O nauczaniu przekładu, Warszawa.

Lebiedziński H., 1981, Elementy przekładoznawstwa ogólnego, Warszawa.

Legeżyńska A., 1986, Tłumacz i jego kompetencje autorskie. Na materiale powojennych tłumaczeń poezji A. Puszkina, W. Majakowskiego, I. Kryłowa i A. Błoka, Warszawa.

Lewicki R., 1993, Konotacja obcości w przekładzie, Lublin.

Lewicki R., 2000, Obcość w odbiorze przekładu, Lublin.

Lukszyn J., red., 1998, Tezaurus terminologii translatorycznej, Warszawa.

Lipiński K., 2000, Vademecum tłumacza, Kraków.



Mała encyklopedia przekładoznawstwa. Red. U. Dąmbska-Prokop, Częstochowa 2000.

Mędelska J., Wawrzyńczyk J., 1992, Między oryginałem i przekładem. Rzecz o słownikach dwujęzycznych, Kielce.


1   2   3   4   5   6


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość