Strona główna

Nazwa przedmiotu


Pobieranie 36.36 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar36.36 Kb.

Nazwa przedmiotu

Elektrotechnika II



Kod ECTS

Uzupełnia pracownik według ustalonego wzoru



Nazwa jednostki prowadzącej przedmiot

WYDZIAŁ ARCHITEKTURY, BUDOWNICTWA I SZTUK STOSOWANYCH

Studia

kierunek

stopień

tryb

specjalność

specjalizacja

Mechatronika

I

stacjonarne/niestacjonarne









Nazwisko osoby prowadzącej (osób prowadzących)


Formy zajęć, sposób ich realizacji i przypisana im liczba godzin

Liczba punktów ECTS
1 punkt ECTS oznacza 25- 30 godzin pracy studenta w różnych formach takich jak: uczestniczenie w zajęciach dydaktycznych, samodzielne przygotowywanie się do egzaminu, przygotowanie i prezentacja projektu, przygotowywanie się do zajęć , przygotowanie prezentacji itd
Wykład – 1 pkt ECTS

Ćwiczenia laboratoryjne – 2 pkt ECTS





A. Formy zajęć

  • wykład,

  • laboratorium,




B. Sposób realizacji zajęć

C. Liczba godzin zgodnie z zatwierdzonym programem studiów
15 h wykładu + 30 h laboratorium-stacjonarne

15 h wykładu + 21 h laboratorium-stacjonarne





Cykl dydaktyczny

Rok II, semestr III



Status przedmiotu

Uzupełnia pracownik:



  • obowiązkowy / fakultatywny




Język wykładowy

polski


Metody dydaktyczne

Wykład prowadzony metoda prezentacji multimedialnej.

Konsultacje zgodne z harmonogramem, oraz w każdym innym terminie uzgodnionym dodatkowo z prowadzącym zajęcia.

Ćwiczenia tablicowe –prowadzone metodą klasyczna

Tematyka ćwiczeń i zakres koniecznego materiału do przygotowania do ćwiczeń podawany przez prowadzącego.


Forma i sposób zaliczenia oraz podstawowe kryteria oceny lub wymagania egzaminacyjne

A. Sposób zaliczenia

  • zaliczenie z oceną




B. Formy zaliczenia:

  • zaliczenie ustne / kolokwium

  • wykonanie pracy zaliczeniowej: przygotowanie projektu lub prezentacji / przeprowadzenie badań i prezentacja ich wyników (pisemna / ustna) / wykonanie określonej pracy praktycznej.




C. Podstawowe kryteria oceny lub wymagania egzaminacyjne określane są indywidualnie, powinny odpowiadać efektom kształcenia

Określenie przedmiotów wprowadzających wraz z wymogami wstępnymi
Należy określić:

A. Wymagania formalne ;Matematyka, ,Fizyka , Elektrotechnika I

B. Wymagania wstępne, rachunek zespolony, umiejętność analizy i rozwiązywania różnymi metodami obwodów prądu stałego i zmiennego.


Cele przedmiotu
Zaznajomienie studentów ze zjawiskami występującymi w stanach ustalonych i nieustalonych, w obwodach liniowych oraz liniowych.

Treści programowe

A. Problematyka wykładu

Obwody trójfazowe. Klasyfikacja układów 3-fazowych. Definicja symetrycznego układu trójfazowego, skojarzenie

w gwiazdę i trójkąt. Pojecie niesymetrycznego obwodu trójfazowego. Połączenie w gwiazdę i trójkąt. metody rozwiązywania

obwodów trójfazowych. Pomiar mocy w obwodach trójfazowych. Składowe symetryczne. Zagadnienia instalacji domowych.

Obwody elektryczne przy wymuszeniach niesinusoidalnych. Rozwinięcie funkcji okresowej w szereg Fouriera.

Wartość skuteczna napięcia i prądu niesinusoidalnego.



Obwody nieliniowe prądu stałego. Obwody nieliniowe prądu stałego. Szeregowe i równoległe połączenie rezystorów

nieliniowych. Metoda przecięcia charakterystyk. Twierdzenie Thevenina. Elementy obwodów i ich charakterystyki. Metody

rozwiązywania obwodów nieliniowych prądu stałego. Obwody nieliniowe prądu przemiennego, metody opisu charakterystyk

elementów obwodów nieliniowych prądów. Cewka z rdzeniem. Układy zwielokratniające częstotliwość.



Stany nieustalone w liniowych obwodach elektrycznych –prawa komutacji. metody analizy stanów nieustalonych

obwodach liniowych. Metoda klasyczna. Stany nieustalone w układach RL. RC, RLC, RLCE, RLMC. Rezonans równoległy

i szeregowy. Rozwiązywanie obwodów w stanie nieustalonym metodami Thevenina i Nortona.

Stany nieustalone w obwodach nieliniowych. Metody rozwiązywania obwodów -aproksymacja analityczna, linearyzacja

jednoodcinkowa i wieloodcinkowa. Metoda kolejnych przybliżeń



B. Problematyka/ laboratorium

1. pomiary mocy w układach symetrycznych 3-fazowych

2. pomiary mocy w obwodach niesymetrycznych trójfazowych

3. Stan nieustalony w obwodach RLE

4. Stan nieustalony w układach RCE

5. Badanie stanów nieustalonych w układach RL metodą klasyczną

6. Badanie stanów nieustalonych w układach RC metodą klasyczną

7. Analiza obwodów zawierających nieliniową indukcyjność

8. Zastosowanie metody kolejnych przybliżeń do rozwiązywania obwodów nieliniowych


Wykaz literatury

A. Literatura wymagana do ostatecznego zaliczenia zajęć

A.1. Bolkowski Stanisław – Teoria obwodów elektrycznych WNT Warszawa 2012

Osiowski J. Szabatin J. – Podstawy teorii obwodów tom I i II WNT Warszawa 2009

A.2. Krakowski M. Elektrotechnika teoretyczna Obwody liniowe i nieliniowe WNT Warszawa 1998



B. Literatura uzupełniająca

. B.1. Mikołajuk K. Trzaska Elektrotechnika teoretyczna. PWN Warszawa 1984




Efekty kształcenia:

Wiedza:

W1

Posiada wiedzę dotyczącą analizy stanów ustalonych i nieustalonych zarówno w obwodach liniowych jak i nieliniowych.


K_W12

T1A_W02

T1A_W03


Umiejętności:

U1

Potrafi dobrać odpowiednia metodę do analizy stanu nieustalonego.

K_U09

T1A_U08

T1A_U09


U2

Potrafi zastosować i wytłumaczyć wszystkie poznane metody rozwiązywania obwodów nieliniowych



K_U09

T1A_U08

T1A_U09


U3

Potrafi posługiwać się narzędziami pomiarowymi i przeprowadzać pomiary.

K_U10

T1A_U08

T1A_U09


U4

Potrafi opracowywać wyniki i wyciągać wnioski.

K_U04

T1A_U03

Kompetencje społeczne:

K1

W ramach zajęć rozwijana będzie zarówno praca samodzielna (ćwiczenia tablicowe),jak i umiejętność pracy w zespole ( sekcja laboratoryjna.







Kontakt



©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość