Strona główna

Niemcy niemcy Republika Federalna Niemiec


Pobieranie 23.13 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar23.13 Kb.
NIEMCY
Niemcy (Republika Federalna Niemiec, RFN; do traktatu pomiędzy RFN a Polską Rzeczpospolitą Ludową (1970) w Polsce stosowana była oficjalnie nazwa Niemiecka Republika Federalna, NRF) niem..: Deutschland lub Bundesrepublik Deutschland, BRD) – państwo federacyjne położone w Europie, będące członkiem Unii Europejskiej (UE), Unii Zachodnioeuropejskiej (UZE), G8, ONZ oraz NATO.

Polska nazwa "Niemcy" wywodzi się z tego samego rdzenia, co określenia "niemy", "niemowa" i podkreśla barierę językową między germańskim językiem niemieckim a językami słowiańskimi ("niemy" jako osoba nie mówiąca zrozumiałym językiem).

Stolicą Niemiec jest Berlin (przed połączeniem z NRD – Bonn, obecnie noszące tytuł miasta federalnego). Językiem oficjalnym jest język niemiecki.

Niemcy leżą między Morzem Północnym i Morzem Bałtyckim na północy a Alpami na południu, rzeką Ren na zachodzie a Odrą na wschodzie. Graniczą na północy z Danią, na wschodzie z Polską, na południowym wschodzie z Czechami, na południu z Austrią i Szwajcarią, a na zachodzie z Francją, Luksemburgiem, Belgią i Holandią.



Niemcy to kraj związkowy, w skład którego wchodzą 16 Bundeslandów .


Jednak 3 z nich mają podwójny charakter, tzn miast-landów tj. Berlin, Hamburg i Bremen z Bremerhaven. Powyższa mapa przedstawia administracyjny podział Niemiec, herby landów
wraz z nazwami i ich stolicami.

Największym krajem związkowym jest Bawaria(Bayern), a najmniejszym Saara.
Na terenie Niemiec można wydzielić 4 jednostki fizyczno-geograficzne układające się równoleżnikowo i różniące się budową geologiczną i typami krajobrazu: Nizinę Niemiecką, Średniogórze Niemieckie, przedgórze Alp (Wyżynę Szwabsko-Bawarską) oraz Alpy.

Nizina Niemiecka jest najrozleglejszą krainą (zajmuje 40 % powierzchni kraju) z pojezierzami Szlezwicko-Holsztyńskim i Meklemburskim na północy i nizinami Munsterską, Kolońską i Lipską na południu. Przez Nizinę Niemiecką płyną największe rzeki kraju: Ren, Ems, Łaba, Wezera oraz graniczne Odra i Nysa. Do głównych rzek należą także: Dunaj, Men, Sala, Neckar. Na północy sięga do wybrzeży mórz Północnego i Bałtyku, na południu graniczy ze Średniogórzem. U wybrzeży Morza Północnego leżą Wyspy Fryzyjskie, na Morzu Bałtyckim wyspa Rugia; największa niemiecka wyspa (926 km²); wyspa z urozmaiconą linię brzegową z wieloma zatokami, półwyspami i piaszczystymi mierzejami. Także powierzchnia wyspy nie jest monotonna: lądolód pozostawił zróżnicowany krajobraz wzniesień morenowych. Rugia (niem. Rügen) słynie z białych klifów kredowych, należących do kanonu najpiękniejszych krajobrazów Europy, z uroczych miasteczek i wspaniałych zabytków. Południowa część wyspy to plaże – ulubione miejsce letniego wypoczynku tysięcy Niemców.

Rugia – największa na wyspie skała wapienna


Rzeźba Niziny Niemieckiej jest w większości wynikiem zlodowacenia plejstoceńskiego. Mimo małych różnic wysokości można wyróżnić szereg typów krajobrazu: niziny nadmorskie, nisko położone równiny bagienno-torfowiskowe, wyżej położone równiny piaszczyste z wrzosowiskami, pradoliny, wreszcie wysoczyzny morenowe i pojezierza.

Wzdłuż wybrzeża Morza Północnego nizinę nadmorską tworzy szeroki pas marszy, tj. urodzajnych obszarów pochodzenia morskiego i lagunowego (gleby ilaste, namuły).Wybrzeże jest płaskie, miejscami depresyjne-obwałowane (poldery).

Od brzegu ku morzu rozciąga się strefa płycizn, tzw. wattów znajdujących się pod stałym działaniem pływów morskich. Dwukrotnie w ciągu dnia wody Morza Północnego zalewają płycizny wattów, a następnie cofają się. Zjawisko to spowodowane jest działaniem sił przyciągania Słońca, Ziemi i Księżyca. Poziom wód w morzach i oceanach zmienia się nawet o 20 metrów (i to dwukrotnie w ciągu dnia!) co 12 godzin i 25 minut.

Watty Morza Północnego to największy, bo zajmujący aż ok. 8 tys. kilometrów kwadratowych, obszar tego rodzaju płycizn na świecie.




Park Narodowy Morze Wattowe w okolicach Wilhelmshaven

Schleswig-HolsteinischesWattenmeer”


Ochroną objęty jest obszar wattów leżący między rzekami Ems i Łabą, w tym także na leżących wzdłuż wybrzeża Wyspach Wschodniofryzyjskich. Zwiedzający mogą tutaj doświadczyć wspaniałych zjawisk przyrodniczych i form krajobrazowych, jak np. typowe dla tego regionu słone łąki (halofilnych), formacja klifowa (geestkliff) niedaleko miejscowości Dangast oraz jedyne w Niemczech zachowane w całości „pływające torfowisko” koło Sehestedt.


Parki narodowe w niemieckiej części Morza Wattowego
U wybrzeży Bałtyku brak jest płycizn typu wattów. Są one w większości płaskie, wydmowe, ze znacznym udziałem klifów związanych bądź z wysoczyznami morenowymi, bądź z wychodniami wapieni kredowych. Charakterystyczne są ponadto zatoki pochodzenia polodowcowego - ferdy, o stromych brzegach, głęboko wcinających się w ląd. W odróżnieniu od wybrzeży Morza Północnego pływy morskie są tu prawie nieodczuwalne. Jest również nieco mniej wiatrów i opadów, natomiast trochę więcej słońca.

Wzdłuż Bałtyku rozciągają się pagórkowate pojezierza: Szlezwicko-Holsztyńskie, a dalej na wschód - Meklemburskie, o krajobrazie młodoglacjalnym pagórków morenowych, sandrów, drumlinów, licznych jezior połączonych rzekami, torfowisk i bogatej szacie leśnej. Na zachód od Łaby zabagnione pradoliny wypełniają torfowiska. Ponad nimi wznoszą się charakterystyczne pagórkowate wysoczyzny na działach wodnych porosłe wrzosowiskami. Typowym przykładem jest rozległa Pustać Luneberska.


Krajobraz Pustaci Lüneburskiej - lasy sosnowe i wrzosowiska


Największy obszar we wschodniej części niziny zajmują pradoliny: Toruńsko-Eberswaldzka, Warszawsko-Berlińska i Barucka. Najbardziej urozmaicony krajobraz ma obszar położony

na południe od Berlina, tzw. Pojezierze Brandenburskie, obfitujące w liczne jeziora rynnowe, bagna, torfowiska, poprzedzielane pagórkami morenowymi. Pradolina Wrocławsko-Magdeburska oddziela je od bezleśnej równiny Magdeburg Borde (czarnoziemy) i Niziny Saskiej, od której na wschód rozciąga się rozległa nizina Łużyc Dolnych.


Średniogórze Niemieckie obejmuje stare góry i płaskowyże porozdzielane kotlinami i zapadliskami tektonicznymi. Główne pasma górskie Średniogórza to Schwarzwald, Wyżyna Szwabska, Wyżyna Frankońska, Las Bawarski, Las Turyński, Las Czeski i Góry Harcu.

Schwarzwald Las Turyński



Brocken – najwyższy szczyt w Harzach
Strefa alpejska zajmuje w Niemczech zaledwie ok. 6 % powierzchni. Przedpolem alpejskim jest Wyżyna Bawarska wzniesiona 400-700 m n.p.m., od północy zamknięta łukiem doliny Dunaju i pocięta jego alpejskimi dopływami: Iller, Lech, Izara, Inn. Krajobraz urozmaicają wały moren czołowych, jeziora (największe Jezioro Bodeńskie) oraz łąki i lasy.

Jezioro Bodeńskie (trzecie pod względem wielkości jezioro w Europie środkowej (po Balatonie na Węgrzech i Jeziorze Genewskim na granicy szwajcarsko-francuskiej; niem. Bodensee) leży u podnóża Alp, na pograniczu Niemiec, Austrii i Szwajcarii i jest rezerwuarem wody pitnej dla około 4,5 miliona ludzi (roczne wydobycie: około 180 milionów m³). Nazwa jeziora pochodzi od jednej z najstarszych miejscowości nad nim położonych - wsi Bodman na zachodnim końcu odnogi Überlinger See. W niektórych językach europejskich nazywa się je Jeziorem Konstanckim, od największego leżącego nad nim miasta Konstancja (franc. Lac de Constance, ang. Lake Constance, wł. Lago di Costanza).

Zdjęcie satelitarne jeziora Bodeńskiego


Typowy dla Jeziora Bodeńskiego krajobraz w okolicy miejscowości Birnau


W granice Niemiec wchodzą trzy grupy górskie Północnych Alp Wapiennych: Alpy Algawskie - między Jeziorem Bodeńskim a rzeką Lech (Madelegabel 2648 m), Alpy Bawarskie - między rzekami Lech a Inn (Zugspitze 2963 m) i Alpy Salzburskie - między rzekami Inn a Salzach (Watzmann 2713 m).

Widok z Piekielnej Doliny w stronę szczytu.

Garmisch-Partenkirchen

Z drogi na Zugspitze


W Niemczech panuje klimat umiarkowany ciepły, przeważnie łagodny, pod wpływem powietrza morskiego, zwłaszcza w północno-zachodniej części kraju i na wybrzeżach. Zimy są łagodne, z częstymi odwilżami, lata ciepłe. Na południu i wschodzie, w miarę słabnięcia wpływów powietrza morskiego, klimat staje się bardziej kontynentalny z chłodniejszymi zimami i cieplejszymi latami. Na Wyżynie Bawarskiej zimy są dość chłodne, a wiosny wczesne. W dolinie Renu otoczonej górami występują ciepłe lata i stosunkowo suche zimy. Większość obszaru Niemiec - poprzez Ren, Wezerę i Łabę należy do zlewiska Morza Północnego, południową część kraju odwadnia Dunaj do Morza Czarnego. Z Bałtykiem są powiązane niewielkie zlewnie rzek uchodzących bezpośrednio do morza, a także słabo rozbudowana po stronie niemieckiej część dorzecza Odry i Nysy Łużyckiej. Sieć wodną charakteryzuje duży stopień żeglowności rzek oraz liczne kanały. Znaczne są zasoby różnego rodzaju wód mineralnych.

Niemcy leżą prawie całkowicie w strefie lasów liściastych i mieszanych. Obecnie przeważają monokultury świerkowe i sosnowe. Lasy liściaste, głównie bukowe, zachowały się jedynie w niektórych częściach Średniogórza. W Alpach występuje piętrowy układ roślinności: do wysokości 1500 m n.p.m. głównie lasy bukowo-jodłowe, powyżej (do 1700 m n.p.m.) świerkowe,kosodrzewina (do 1900 m n.p.m.) i hale wysokogórskie (do 2500 m n.p.m.). Na Nizinie Niemieckiej występują lasy brzozowo-dębowe, torfowiska i wrzosowiska.Prawie 1/3 powierzchni Niemiec , tj.10,4 mln ha , jest porośnięta lasem. Do najbogatszych w lasy krajów zwiazkowych należą: Nadrenia -Palatynat (40,5 % ogólnej powierzchni) i Hesja (39,8 %), zaś najuboższym Szlezwik-Holsztyn ( 9,2 % obszaru zalesionego). Świat zwierzęcy typowy jest dla kontynentu europejskiego. Niemcy stanowią miejsce docelowe wielu migrujących ptaków. Flora i fauna są chronione w licznych rezerwatach przyrody i parkach narodowych.


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość