Strona główna

Nikotynizm polega na przewlekłym używaniu tytoniu, zawierającego silną truciznę nikotynę i inne szkodliwe dla organizmu ludzkiego substancje, zawarte w liściach i korzeniach tytoniu


Pobieranie 63.12 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar63.12 Kb.
TYTOŃ

Nikotynizm polega na przewlekłym używaniu tytoniu, zawierającego silną truciznę - nikotynę i inne szkodliwe dla organizmu ludzkiego substancje, zawarte
w liściach i korzeniach tytoniu. Nikotynizm objawia się olbrzymimi negatywnymi skutkami, zarówno indywidualnymi jak
i społecznymi; źródła podają, że nawet przewyższają skutki alkoholizmu.

Dym tytoniowy jest najczęstszym źródłem substancji uczulających w naszym otoczeniu. Wymuszony kontakt z dymem tytoniowym może prowadzić nie tylko do łzawienia oczu, alergii, kaszlu i napadów astmy oskrzelowej, ale również do wielu innych poważnych chorób. Żony mężów palących chorują dwukrotnie częściej na raka płuca niż partnerki mężczyzn niepalących. Badania naukowe wskazują na przyczynowy związek wymuszonego, biernego palenia z zawałem serca. Aceton, Naftyloamina, Metanol, Piren, Dimetylonitrozoamina, Naftalen, Nikotyna, Kadm, Tlenek węgla, Benzopiren, Chlorek winylu, Cyjanowodór, Toluidyna, Amoniak, Uretan, Toluen, Arsen, Dibenzoakrydyna, Fenol, Butan, Polon 210, DDT.

Nikotyna w niskich dawkach działa stymulująco na organizm ludzki, powoduje odczucie przyjemności; zwiększa wydzielanie adrenaliny
i powoduje wszystkie skutki za tym idące tzn. przyspieszone bicie serca, rozszerzone źrenice, zanik bólu, głodu i inne. Dodatkowo działa na ilość dopaminy (hormonu szczęścia) w mózgu, co objawia się poczuciem euforii; można się uzależnić. Istnieją teorie mówiące, że nadmierny poziom dopaminy jest jedną z przyczyn schizofrenii.

Wpływ nikotyny na org. Człowieka: zmiany w funkcjonowaniu mózgu, zablokowanie ukł nerwowego (zaburza metabolizm), przyspiesza pracę serca, zwiększenie tempa akcji serca, skurcz naczyń, tachykardia, wzrost głębokości i częstości oddychania, zmniejsza ruchliwość i napięcie jelit.

Wpływ palenia na zdrowie:

a) przejściowe- przyspieszony rytm serca, podrażnienie oczu, obecność tlenu węgla we krwi, zanieczyszczenie powietrza, obniżenie temp. Ciała, pojawienie się substancji rakotwórczej w płucach, występuje suchy kaszel, nieprzyjemny zapach z ust, możliwość uszkodzenia węchu, żółty nalot na zębach, wcześniejsze zmarszczki, obniżona odporność, zaburzenia prawidłowego oddychania.

b) długotrwałe- rak płuc, jamy ustnej, przełyku, krtani itp. Choroby serca, rozedma płuc, owrzodzenia, chroniczne zapalenie oskrzeli, choroby ukł krążenia.

Rozedma płuc polega na zniszczeniu pęcherzyków płucnych w następstwie powtarzających się zakażeń błony śluzowej oskrzeli. U chorego obserwuje się przewlekłą niedrożność oskrzeli, oddychanie jest utrudnione.

Przyczyny palenia dzieci i młodzieży: środowisko szkolne, zaimponowanie rówieśnikom, stres, bunt, zakazany owoc, łatwa dostępność, głupota, nie przestrzeganie przepisów, nuda, brak asertywności, naśladownictwo, towarzystwo palących.

Cyjanowodór

Nikotyna

Benzopiren

Polon 210

Toluidyna

Metanol

Kadm

Tlenek węgla

ALKOHOLIZM
choroba ciała, duszy i umysłu. Polega ona na utracie kontroli nad ilością wypijanego alkoholu. Według ekspertów WHO alkoholizm jest „dowolną formą używania alkoholu, która przewyższa tradycyjną i przyjętą w społeczeństwie normę spożycia lub wychodzi poza ramy socjalnych przyzwyczajeń danego społeczeństwa, niezależnie jakie by nie były etiologiczne czynniki tego zjawiska”. Alkoholizm jest to okresowe picie alkoholu, w celu doznawania jego działania psychicznego, czasem także dla uniknięcia złego samopoczucia, wynikające z jego odstawienia. Istotą tej choroby jest więc psychiczne i fizyczne oraz społeczne uzależnienie od środka narkotycznego jakim jest alkohol.

PIJAŃSTWO

Fazy działania alk. Na org. Człowieka w zależności od stężenia.

I faza- DYSFORYCZNA stężenie do 1 ‰ objawy:

Poprawa nastroju; Zwiększenie pewności siebie; Zaburzenia w postrzeganiu; Początkowe zaburzenia psychomotoryczne.

II faza- EUFORYCZNA


stężenie 1- 2 ‰, objawy:

Zwiększenie odczucia syntonii; Zaburzenia krytycyzmu; Zaburzenia psychomotoryczne.

III faza- EKSCYTACYJNA
stężenie 2- 3 ‰, objawy:

Zahamowanie uczuciowości; Zahamowanie procesów myślowych; Zaburzenia mowy i równowagi; Mdłości i wymioty.

IV faza- NARKOTYCZNA
stężenie 3- 4 ‰, objawy: Zamroczenie; Sen narkotyczny; Zaburzenia czynności ośrodka oddechowego i układu krążenia.

V faza- PORAŻENNA


stężenie powyżej 4 ‰, objawy: Głęboki sen narkotyczny; Drgawki; Sinica; Porażenie ośrodków krążenia i oddychania, śmierć.

Szkody zdrowotne:

Układ nerwowy: zmiany zanikowe mózgu i móżdżku, zwyrodnienia w płatach czołowych, ubytek szarej substancji mózgu,

Układ pokarmowy: przewlekłe stany zapalne błon śluzowych jamy ustnej, przełyku, żołądka, dwunastnicy; zaburzenia perystaltyki jelit, stany zapalne trzustki i wątroby

Układ krążenia: nadciśnienie tętnicze

Układ oddechowy: przewlekłe zapalenie błon śluzowych tchawicy i oskrzeli, rak jamy ustnej, krtani i tchawicy

Układ moczowy: ostra niewydolność nerek, wzrost stężenia kwasu moczowego we krwi i związane z tym objawy dny moczowej (zapalenie stawów spowodowane gromadzeniem się złogów moczanowych);

Układ hormonalny: nieprawidłowe wydzielanie testosteronu, zmniejszenie ruchliwości plemników i zniszczenie ich struktury, u kobiet zanik jajników

Objawy choroby alkoholowej:

1. zmiana tolerancji na alkohol- podwyższenie tolerancji ujawnia się gdy wypicie tej samej ilości co kiedyś powoduje słabsze niż poprzednio efekty

2. objawy abstynencyjne- gdy człowiek przerywa dłuższe picie lub zmniejsza ilość wypijanego alk. Niepokój i drażliwość, dreszcze i drżenie kończyn, skurcze mięśniowe, poty, nudności, majaczenia.

3. subiektywne poczucie łaknienia alkoholu- w miarę upływu czasu bez alk. Pojawiają się nieprzyjemne doznania podobne do głodu i wewnętrznego przymusu picia, połączone z poczuciem paniki i obawą, że nie wytrzyma się długo bez alk.

4. koncentracja życia wokół picia- obecność alk. W życiu codziennym staje się czymś bardzo ważnym, dużo uwagi i zabiegów jest skoncentrowany wokół okazji do wypicia i dostępności alk.

5. utrata kontroli nad piciem- po wypiciu pierwszej porcji alk. Ujawnia się niemożność skutecznego decydowania o ilości wypijanego alk. I o momencie przerwania picia.

6. zaburzenia pamięci i świadomości.

7. nawroty picia po chwilowej abstynencji.



Fazy upojenia alkoholowego:

1. lekkie upojenie. Od 5‰ do 1,5‰. Objawy: lepsze samopoczucie, weselszy nastrój, zanikanie obaw i lęków.

2. upojenie alkoholowe. 1,5‰ do 3‰. Objawy: wyraźne odurzenie alkoholem, zaburzenia koordynacji ruchów, wzrost pobudliwości seksualnej.

3. głębokie upojenie alkoholowe

Od 3‰ do 4,5‰. Objawy: sen narkotyczny, sinica, śmierć

Stan wskazujący na spożycie alkoholu:

- na użycie alk. Od 0,2 do 0,5‰ alk we krwi

- próg nietrzeźwości 0,5‰ alk

- stan nietrzeźwości powyżej 0,5



Osoby predysponowane do ch alkoholowej:

- zetknęły się wcześniej z alk

- zły przykład rodziców

- źle przystosowane społecznie

- rozbite małżeństwa

- nie mają celów w życiu

- o niskiej świadomości szkodliwości alk

FAS- rozpoznaje się wówczas, gdy u dziecka występuje:

- opóźnienie wzrostu płodu i noworodka

- uszkodzenie OUN opóźnienie rozwoju, zaburzenia zachowania, obniżenie spr. Intelektualnej, deformacja czaszki, mózgu.

- charakterystyczny wygląd twarzy.



NARKOTYKI

NARKOTYK to substancja, której przyjmowanie powoduje po jakimś okresie używania uzależnienie fizyczne: nikotyna, alkohol, opiaty i opioidy (np. morfina, heroina), kokaina, fentanyl; niektóre benzodiazepiny.

Za narkotyk uznawane są wszystkie substancje psychotropowe, które aktualnie są nielegalne (tzw. policyjna definicja narkotyku; narkotyk z punktu widzenia obowiązującego prawa).



UZALEŻNIENIE

--z punktu widzenia życia codziennego: nabyta silna potrzeba wykonywania jakiejś czynności lub zażywania jakiejś substancji.

--z punktu widzenia psychologii: także inne wypadki, kiedy ludzie czują się zmuszeni angażować się w ryzykowne, "wymykające się spod kontroli" zachowania .

Uzależnienie społeczne: to zażywanie substancji psychoaktywnych pod wpływem mody, w grupie ludzi podobnych do siebie. Wiąże się z rezygnacją z ważnych dla siebie aktywności i ról społecznych (np. utrata pracy, usunięcie ze szkoły, konflikty w rodzinie, zanik zainteresowań).

Uzależnienie psychiczne:

Jest to przymusowy stan, w którym konieczne jest okresowe lub ciągłe używanie danego środka, w celu uzyskania efektu przyjemności lub dla uniknięcia objawów abstynencji. Jest ono w pewnym stopniu uwarunkowane rodzajem osobowości, charakterem i strukturą psychiczną człowieka przyjmującego środki narkotyczne, a także pod wpływem środowiska. Szybkość wystąpienia zależności psychicznej zależy również od rodzaju przyjmowanego środka.



Objawy uzależnienia psychicznego:

-wzrost tolerancji na działanie środka (obniżenie efektu przyjemności, który on dostarcza)

-kompulsywna konsumpcja środka kosztem swojego zdrowia oraz otoczenia

-osłabienie woli

-obsesja brania i natręctwa myślowe utrzymujące się i nawracające nawet po wieloletniej abstynencji

-samooszukiwanie się usprawiedliwiające wykonywanie danej czynności

-brak zainteresowania otoczeniem niezwiązanym ze środkiem i jego zdobywaniem.

Objawy uzależnienia psychicznego:

zaburzenia pamięci, halucynacje, drażliwość, wybuchowość, rozbicie psychiczne, apatię, bezsenność, stany depresyjne, omamy słuchowe.



Uzależnienie fizyczne: to nabyta, silna potrzeba zażywania jakieś substancji, odczuwana jako szereg dolegliwości fizycznych (np.: bóle brzucha, biegunka, uczucie zimna, wymioty, drżenie mięśni, drżenie rąk, kłopoty ze snem). Odstawienie substancji prowadzi do wystąpienia zespołu objawów nazywanych zespołem abstynencyjnym.

Zespół abstynencyjny to przykre doznania psychologiczne oraz fizyczne, które pojawiają się po odstawieniu środka uzależniającego. Do typowych objawów należą: niekontrolowane drżenie mięśni, tiki nerwowe, mdłości, przyspieszona akcja serca; a w warstwie psychicznej – stany lękowe, depresja, poczucie ogólnego rozbicia.

Na zespół abstynencyjny z odstawieniem opiatów składają się: bezsenność, ziewanie, bóle mięśniowe, biegunka, wymioty, rozszerzenie źrenic, katar. Zespół abstynencyjny z odstawieniem środków rozwija się po 12 godzinach.

Tolerancja jest to konieczność zwiększania dawki narkotyku, by uzyskać identyczny efekt jak wcześniej.

Co to oznacza? Jeżeli za pierwszym razem, po zażyciu malutkiej dawki narkotyku organizm osiąga stan odprężenia czy wesołości (na skutek jego tzw. „zatrucia”), to wcale nie oznacza, że za drugim razem taka dawka wystarczy, aby ponownie uzyskać taki stan.



Somatyczne skutki uzależnienia od narkotyków:

Ukł krążenia: zaburzenia rytmu serca,

niedokrwienie mięśnia sercowego (łącznie z zawałem), nadciśnienie tętnicze, kardiomiopatie, tętniaki.

Przypadkowe wstrzyknięcia dotętnicze w wyniku uszkodzenia ściany tętnicy i nagłego wzrostu ciśnienia krwi niekiedy doprowadzają do pęknięcia naczynia.

Ukł oddechowy: przewlekły nieżyt oskrzeli; utrudnienie wymiany gazowej w pęcherzykach płuc przejawiające się bólem w klatce piersiowej; pneumokokowe zapalenie płuc; rak płaskonabłonkowy, drobnokomórkowy; gruczolak płuc.

Wydzielanie wewnętrzne: brak miesiączki; hipogonadyzm z opóźnionym dojrzewaniem; niepłodność; impotencja;

zwiększone wydzielanie hormonów tarczycy; obniżenie stężenia testosteronu; spadek ruchliwości plemników



Ukł mięśniowo – szkieletowy: martwicę mięśni poprzecznie prążkowanych, kostniejące zapalenie mięśni; zapalenie kręgów, stawów;

Wątroba: wirusowe zapalenie wątroby typu A,B,C.

Skóra: zakażenia bakteryjne skóry (ropnie, czyraki); zmiany grzybicze;

zapalenie tkanek okołopaznokciowych;

choroby pasożytnicze skóry (świerzb, wszawica) zmiany skórne w postaci wyprysku z brunatnymi przebarwieniami, z tendencją do powstawania owrzodzeń.

AMFETAMINA Należy do grupy środków psychostymulujących, pochodnych fenylopropylanu;

Uzależnienie psychiczne: atrakcyjny i euforyczny przebieg działania specyfiku, wzmacniany z kolei przez przykre dolegliwości związane z jego odstawieniem (złe samopoczucie, spowolnienie psychiczne, uczucie zmęczenia i apatii), które obserwuje się już po 12 godzinach od ostatniego zażycia amfetaminy.

Uzależnienie fizyczne: przedłużony czas snu po tzw. ciągu amfetaminowym, nawet do kilku dni,

Działanie fizjologiczne: Jest to ogromny przypływ energii i bardzo wyraźne podwyższenie nastroju aż do euforii. Osoby, będące pod wpływem tych środków przeżywają wykazują wzmożoną aktywność, której towarzyszy bezsenność. Osoby takie wydają się bardziej przedsiębiorcze z równoczesnym brakiem krytycyzmu własnego postępowania.

Zewnętrzne oznaki używania amfetaminy:

nerwowość, drażliwość; rozszerzone źrenice w nikłym stopniu reagujące na światło; kłopoty ze snem; wahania nastroju od euforii do depresji; nadmierne poczucie pewności lub nieuzasadniony strach; znaczne ubytki wagi ciała (przy długotrwałym używaniu).



EKSTAZY jest syntetycznym analogiem amfetaminy i meskaliny, z jednej strony wykazuje działanie stymulujące układ nerwowy, z drugiej posiada właściwości psychodeliczne.

Uzależnienie: towarzyszy uczucie silnej euforii. Doznania te decydują o uzależniających właściwościach tego środka.



Działanie fizjologiczne:

pobudzenie i brak łaknienia; wzrost temperatury ciała; wzmożenie odruchów; rozszerzenie źrenic; kołatanie serca i tachykardia; nagłe wzrosty ciśnienia i uderzenia krwi do głowy; szczękościsk; nudności i wymioty; odwodnienie.



Zewnętrzne oznaki użycia: rozszerzenie źrenic; pobudzenie; czasem może pojawić się brak koordynacji ruchowej.

NARKOTYKI HALUCYNOGENNE

Halucynogeny, np. LSD powodują halucynacje. Obecnie modne wśród młodzieży grzyby halucynogenne. Trans narkotyczny po grzybach trwa nawet 2 - 3 doby.

Narkotyki halucynogenne i LSD nie wywołują uzależnienia fizycznego, wywołują uzależnienie psychiczne. mogą ujawnić się ukryte zaburzenia psychiczne (psychozy). Po przedawkowaniu grzybków dostaje drgawek, majaczy, może zapaść w śpiączkę lub może dojść do nagłego zatrzymania akcji serca.

Działanie fizjologiczne:

Pod wpływem LSD lub grzybów zupełnie inaczej odbiera się czas i przestrzeń. Doznania po tych narkotykach nie zawsze są przyjemne. Ciśnienie krwi podnosi się i nagle spada, źrenice rozszerzają się, akcja serca przyśpiesza wraz z oddechem.



Zewnętrzne oznaki używania halucynogenów:

może mieć mdłości, kłopoty ze snem i koordynacją ruchową, a także drżenie mięśni i zawroty głowy; Zmienia się postrzeganie rzeczywistości. Przypadki niewyjaśnionego wypadnięcia z okna młodego człowieka czasami spowodowane są zażyciem LSD.



KOKAINA jest alkaloidem otrzymywanym z liści rośliny o nazwie koka, której największe uprawy znajdują się w Ameryce Południowej (głównie w Peru i Boliwii).

Uzależnienie psychiczne: powstaje bardzo szybko z uwagi na atrakcyjne przeżycia towarzyszące działaniu kokainy na psychikę człowieka i, złe samopoczucie po tym, gdy narkotyk przestaje działać.

Uzależnienie fizyczne: brak jest dowodów na powstawanie takiej zależności wprost. Jednak objawy abstynencyjne związane z wyczerpaniem i depresją sprzyjają wytworzeniu się cyklu nałogowego.

Działanie fizjologiczne:

opóźnia objawy zmęczenia, zmniejsza potrzebę odżywiania się i snu;

zaburza pracy serca; silnie rozszerza źrenice;

dochodzi do pobudzenia psychoruchowego;

powoduje wzrost ciśnienia krwi i przyspieszenie oddechu;

większe dawki mogą spowodować drżenie mięśniowe i wzrost temperatury ciała.



Zewnętrzne oznaki użycia:

nadpobudliwość, wzmożona aktywność, gadatliwość; niepokój psychoruchowy, zachowania agresywne;

katar (w przypadku używania poprzez śluzówki nosa); rozszerzone źrenice słabo reagujące na światło.

KONOPIE, MARIHUANA, HASZYSZ

Z niektórych odmian konopi (konopie indyjskie) otrzymuje się produkty zawierające substancje psychoaktywne. marihuana i haszysz. najczęściej używane narkotyki w Polsce i na świecie.



Uzależnienie psychiczne: może występować po pewnym czasie używania;

Uzależnienie fizyczne nie występuje;

Występuje tu także tzw. tolerancja odwrotna - oznacza to, że przy systematycznym przyjmowaniu THC dochodzi do nadwrażliwości na ten związek.

Działanie fizjologiczne: jako środek pobudzający, uspokajający, znieczulający lub lekko halucynogenny. symptomy używania zbliżone są do obserwowanych po alkoholu niż po halucynogenach.

Zewnętrzne oznaki użycia:

gadatliwość i wesołkowatość;

zaburzenie orientacji przestrzennej; ogólne podniecenie i nadczynność psychoruchowa; zaczerwienienie białek oczu.

OPIATY, MORFINA HEROINA

substancje otrzymywane z przetworów maku lekarskiego, syntetyczne środki, działające na receptor opiatowy. Substancje te, a zwłaszcza heroinę, uważa się za najbardziej uzależniające znane człowiekowi narkotyki.



Uzależnienie psychiczne: następuje szybko na skutek przyjemnego błogostanu w jaki wprowadzają opiaty, niemal natychmiast pojawia się potrzeba ponownego przeżycia tego stanu.

Uzależnienie fizyczne: występuje bardzo szybko i pojawia się niezależnie od rodzaju alkaloidu opiatowego i sposobu jego używania. Następstwem są przykre objawy abstynencyjne po odstawieniu narkotyku. Pojawia się szereg dolegliwości, z których najbardziej charakterystyczne to:

bóle stawowo-mięśniowe kończyn; bóle brzucha; nudności i wymioty; zaburzenia snu i utrata łaknienia.



Działanie fizjologiczne:

zmniejszenie łaknienia; przesunięcie granicy bólu; osłabienie i potliwość; obniżenie ciśnienia krwi i, w nieznacznym stopniu temperatury ciała; zaparcia i kłopoty z oddaniem moczu; impotencja; zwężenie źrenic i osłabienie ich zdolności do reagowania na światło.



Zewnętrzne oznaki użycia:

szpileczkowate źrenice, opadanie powiek; uczucie swędzenia skóry; Senność, płytki oddech, potliwość; ślady nakłuć po wstrzyknięciach.



BŁONICA Choroba bakteryjna wywołana przez maczugowiec błonicy. Głównym czynnikiem chorobotwórczym jest jad wytwarzany przez te bakterie- toksyna błonicza. Przenoszona głównie drogą kropelkową.

(Błonica gardła, krtani, nosa, spojówek oka, skóry).



Źródłem zakażenia bardzo często są ludzie, odporni na maczugowca błonicy, tzw. nosiciele. U tych osób bakterie mogą żyć na powierzchni błon śluzowych pokrywających jamę nosową, bądź gardło, nie wywołując u nich choroby.

Objawy: gardło albo skóra zakażonej osoby. powstanie błoniastego nalotu w gardle i na migdałkach. krtani oraz tchawicy. trudności w oddychaniu, chory ma szczekający kaszel i powiększone gruczoły chłonne podżuchwowe. Temperatura rośnie, tempo pracy serca przyspiesza, pojawia się czasami gęsta, żółta wydzielina z nosa. Jeśli zainfekowana została skóra, wówczas mogą na niej wystąpić żółtawe plamy lub wrzody,

Powikłania: traci przytomność i umiera w ciągu jednego, dwóch dni od pojawienia się pierwszych objawów. Częściej jednak zdarza się, że u pacjenta pozornie powracającego do zdrowia po infekcji gardła nagle pojawiają się poważne powikłania, takie jak osłabienie mięśni czy nawet porażenie gardła, mięśni układu oddechowego albo kończyn, bądź też niewydolność oddechowo-krążeniowa. Takie objawy związane z rozpadem otoczki mielinowej wokół włókien nerwowych, czyli procesem demielinizacji – mogą okazać się śmiertelne.
Do tego typu powikłań może dojść nawet siedem tygodni po wystąpieniu początkowych objawów błonicy.

Aby zapobiec błonicy szczepionki Di-Per-Te. Leczenie antybiotykami jest drugorzędne i stosowane przy występowaniu równolegle innego zakażenia.



GORĄCZKA TRZYDNIOWA

rumień nagły. Choroba wirusowa wywołana przez HHV6 (typ A i B) oraz HHV7. Chorują na nią dzieci głównie między 6 a 24 miesiącem życia Okres wylęgania wynosi od 7 do 17 dni. Jest jedną z najczęstszych infekcji u niemowląt



OBJAWY: kilkudniowa wysoka gorączka (nawet powyżej 39 °C). Najczęściej gorączka występuje jako jedyny objaw, chociaż mogą towarzyszyć zmiany grudkowe w gardle, kaszel, katar, biegunka, powiększenie węzłów chłonnych szyjnych oraz drgawki. Gdy temperatura wraca do normy, na skórze pojawiają się wykwity. Wysypka jest grudkowo-plamista na twarzy i tułowiu.

Leczenie: ustępuje samoistnie. Stosuje się leczenie objawowe, głównie leki przeciwgorączkowe.


ODRA Choroba wirusowa wywołana przez wirus z rodziny paramyksowirusów. Przenoszona drogą kropelkową. Chorobą można się zarazić nawet 3-5 dni przed wystąpieniem objawów u zarażającego i trwa do ok. 4 dnia od wystąpienia zmian skórnych.

Chorują głównie dzieci nawet do 15 roku życia. Dorośli, rzadko,

Niemowlęta posiadają wrodzoną odporność pochodzącą od matki do ok. 6 miesiąca.

drogą kropelkową (kaszel, kichanie). Do zakażenia może dojść nawet w czasie kontaktu ze łzami chorego lub z jego moczem.



Objawy: ostry ból gardła, nieżyt błony śluzowej nosa i spojówek, stan zapalny górnych dróg oddechowych, suchy kaszel. pojawienie się na błonie śluzowej policzków na wysokości dolnych zębów trzonowych, białawych przebarwień tzw. plamek Koplika. Pojawia się wysoka gorączka. Po kilku dniach (do 5) pojawia się wysypka. Najpierw umiejscawia się na twarzy za uszami i na czole, postępuje w dół obejmując całą powierzchnię ciała. Towarzyszy jej kaszel i wysoka gorączka. Po kilku dniach (4–5) gorączka cofa się, ustępują również objawy zapalenia gardła, wysypka zmienia kolor na ceglasty, a naskórek łuszczy się.

Powikłania: Zapalenie ucha środkowego, Zapalenie krtani, Zapalenie płuc, Zapalenie mięśnia sercowego, Odrowe zapalenie opon mózgowych, Skaza krwotoczna, Zapalenie spojówek lub zapalenie rogówki.

OSPA WIETRZNA Najczęstsza choroba zakaźna wieku dziecięcego, znaczną zaraźliwością. Spowodowana jest herpeswirusem VZV, wywołującym ogólne zakażenie organizmu, a jej przechorowanie daje odporność.

Okres wylęgania choroby wynosi 10-21 dni, średnio 14 dni, a okres zaraźliwości zaczyna się około 2-3 dni przed wystąpieniem wysypki i trwa do przyschnięcia wszystkich wykwitów.

Zakażenie ospą następuje drogą kropelkową - na skutek wdychania wydychanej przez chorego wydzieliny dróg oddechowych w okresie zaraźliwości - oraz w wyniku bezpośredniego kontaktu z wykwitem u chorego.

Najczęściej chorują dzieci w wieku poniżej 10 roku życia, ale także i starsze.



OBJAWY: gorączka od 37-40°C, bólem głowy i ogólnym pogorszeniem samopoczucia. Następnie na skórze pojawiają się wykwity skórną; kolejno pojawia się: mała, czerwona plamka, która zmienia się w grudkę, a ta w pęcherzyk wypełniony przejrzystym płynem, który mętnieje, tworząc krostę, która zasychając zmienia się w strup, odpadający od powierzchni skóry po kilku dniach.

Powikłania: zliszajowacenie z wytworzeniem małych bliznek. U osób z upośledzeniem odporności, szczególnie dzieci, ciężki przebieg może kończyć się śmiercią.

Ponadto występują takie powikłania jak:

*zapalenie ucha środkowego

*zapalenie węzłów chłonnych

*zapalenie mózgu

Objawowe leczenie pozostanie w łóżku na czas trwania choroby, podawaniu leków przeciwgorączkowych, smarowaniu kremami bądź pudrami wykwitów




PÓŁPASIEC ostra wirusowa choroba zakaźna, której czynnikiem wywołującym jest ten sam wirus, który wywołuje ospę wietrzną. Częściej zapadają na półpasiec osoby dorosłe, a zachorowalność wzrasta z wiekiem. Schorzenie występuje u osób, które przebyły w przeszłości ospę wietrzną i u których doszło do reaktywacji utajonego zakażenia w zwojach czuciowych lub zakażenie nastąpiło w wyniku zetknięcia się z chorym na wietrzną ospę, ponieważ wirus ten wędruje zakończeniami nerwowymi ze zwojów do skóry, co sprawia, że umiejscowienie jest najczęstsze wzdłuż linii nerwów, oraz to, że jest często bardzo bolesną dolegliwością.

Objawy: pęcherzyki i pęcherze surowicze na podłożu rumieniowym są zgrupowane lub rozsiane w obrębie zajętego segmentu; Najczęstszą lokalizacją jest twarz, zwłaszcza górna jej część. Często zmiany występują na tułowiu, głównie na klatce piersiowej. Zazwyczaj występują po jednej stronie ciała i nie przekraczają linii środkowej twarzy lub tułowia.

*Zmiany skórne są zwykle poprzedzone pieczeniem, swędzeniem, mrowieniem i dokuczliwymi bólami, które mogą się utrzymać przez 2-3 tygodnie



RÓŻYCZKA choroba wirusowa wywołana przez wirus Rubivirus. drogą kropelkową. Okres wylęgania wynosi od 2–3 tygodni, a 7 dni przed wystąpieniem wysypki zaczyna się okres zaraźliwości, który kończy się 3-5 dni po wystąpieniu wysypki. Przebycie choroby powoduje trwałą odporność.

Objawy: gorączka, a z czasem małe plamki zlewają się w jedną, dając wrażenie czerwonej skóry, powiększenie węzłów chłonnych i ból przy dotykaniu, mogą również wystąpić bolące rany w jamie ustnej. Wysypka na twarzy i tułowiu podobna do odrowej, W ciągu 2–3 dni wysypka znika i nie pozostawia żadnych śladów,

Powikłania: różyczkowe zapalenie mózgu, plamica różyczkowa, różyczkowe zapalenie stawów, małopłytkowość.

PŁONICA szkarlatyna. choroba bakteryjna wywołana przez paciorkowiec z grupy a wytwarzający toksynę erytrogenną. Okres wylęgania szkarlatyny trwa 2-7 dni.

*Przenoszona drogą kropelkową



Objawy: Nagła, wysoka gorączka, Uczucie rozbicia, Zaczerwienienie i obrzęk migdałka gardłowego, Ból gardła, Malinowo zabarwiony język, Silny rumień twarzy z bladym nosem i okolicą ust

Plamista wysypka na całym ciele

Szorstka, łuszcząca się skóra

Powikłania:

*kłębkowe zapalenie nerek

*zapalenie stawów

*gorączka reumatyczna

*zapalenie węzłów chłonnych

*zapalenie ucha środkowego



KRZTUSIEC

ostra choroba zakaźna układu oddechowego, charakteryzująca się nawracającymi napadami kaszlu i przedłużającą się dusznością, wywoływana przez pałeczkę krztuśca. przenosi się drogą kontaktu między poszczególnymi osobami, drogą kropelkową, przez kontakt z wydzielinami z górnych dróg oddechowych osoby zakażonej.



Objawy: Pierwsze objawy choroby przypominają przeziębienie: katar, kichanie, męczący suchy kaszel, nasilający się w nocy, niewysoka gorączka. Stopniowo kaszel nasila się, przechodząc w kaszel napadowy. Ciężkie ataki kaszlu często kończą się wymiotami. U dziecka zaczynają pojawiać się wylewy i wybroczyny do spojówek, krwawienia z dziąseł lub z nosa, obrzęk twarzy i powiek, utrzymujące się do czterech miesięcy.

Powikłania: zapalenie płuc, pewne formy uszkodzenia tkanki mózgu, drgawki, wybroczyny.

ŚWINKA choroba wirusowa ludzi dotycząca głównie dzieci w wieku szkolnym, wywołana przez wirus świnki, objawiająca się w około połowie przypadków bolesnym powiększeniem ślinianek przyusznych. Rozszerza się drogą kropelkową lub przez ślinę, która może się znajdować na pożywieniu albo przedmiotach. Okres wylęgania wynosi 2–3 tygodni, a okres zarażalności zaczyna się 2–4 dni przed wystąpieniem objawów i trwa 7–9 dni po ustąpieniu.

Objawy: Bardzo często nie występują żadne objawy choroby i zakażenie można stwierdzić jedynie przez wykrycie przeciwciał we krwi. Jeżeli przebieg jest objawowy, najczęstszymi objawami są:

*złe samopoczucie

*gorączka

*bóle głowy

*bóle mięśni

*obrzęk ślinianek przyusznych

*aseptyczne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych o zazwyczaj typowym i łagodnym przebiegu.

*Obrzęk ślinianek powoduje ból przy otwieraniu ust i gryzieniu. Skóra nabrzmiała jest blada, lekko błyszcząca, napięta.



Powikłania:

*zapalenie jąder, mogące prowadzić do bezpłodności

*zapalenie jajników

*zapalenie trzustki

*porażenia nerwów czaszkowych

*ataksja

*zapalenie rdzenia

*głuchota






©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość