Strona główna

O czym każdy student wsth powinien pamiętać przy pisaniu pracy licencjackiej Rozmiary pracy licencjackiej – min. 40 stron „czystego tekstu”


Pobieranie 64.68 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar64.68 Kb.
O czym każdy student WSTH powinien pamiętać

przy pisaniu pracy licencjackiej
1.Rozmiary pracy licencjackiej – min. 40 stron „czystego tekstu” tzn. bez tabel, wykresów, fotografii.

2. Strona tytułowa pracy- patrz załącznik nr 1 (nowy wzór)

3. Spis treści – patrz załącznik nr 2 i 3.

(w spisie treści numerujemy tylko rozdziały i podrozdziały, nie nadajemy numerów dla – Wstęp, Zakończenie, Bibliografia, Spis fotografii, Spis tabel).



4. Zasady sporządzenia maszynopisu

    • Lewy – 3 cm (lub 2,5 cm)

    • Prawy – 1 cm (lub 2 cm)

    • Górny – 2,5 cm

    • Dolny - 2,5 cm



  • Tylko nowy rozdział rozpoczyna się od nowej strony (podrozdziały NIE)

  • Tekst piszemy czcionką 14 pkt, typ czcionki: Times New Roman

  • Numery stron

(rozpoczynamy od strony 2 – na okładce numer nie powinien się pojawić) Miejsce umieszczenia numerów stron do wyboru (prawy górny róg, prawy dolny róg, na środku na dole, na środku na górze).

  • Odstępy między wierszami - interlinia – 1,5 wiersza


5. Przypisy

  • Miejsce przypisów – na dole każdej strony

  • Każdy przypis zaczyna się dużą literą i każdy przypis kończy się kropką. Przypisy powinny być ponumerowane, numeracją ciągłą.

  • Przypisy, ich numer i treść należy pisać czcionką wielkości 10 punktów (czcionka 10 pkt – ustawienie automatyczne przez opcję Wstaw - przypis).




  • W przypisach bibliograficznych stosujemy następującą kolejność zapisu:

Inicjał (inicjały) imienia z kropką i nazwisko autora (autorów),

Tytuł dzieła (piszemy kursywą, czyli pismem pochyłym),

Numer tomu (jeśli dzieło jest wielotomowe),

Strona (s. .....) lub strony (ss. ......), na które piszący się powołuje.

Wszystkie wymienione dane oddzielamy przecinkami. Na końcu piszemy kropkę.

Oto przykład:

B. Koziróg, 12 współczesnych krajów biblijnych, s. 54.

W przypisach można też podać miejsce i rok wydania, np.:

B. Koziróg, 12 współczesnych krajów biblijnych, Podkowa Leśna 2002, s. 54.




  • W przypisach bibliograficznych z prac zbiorowych stosujemy następującą kolejność zapisu:

Inicjał (inicjały) imienia z kropką i nazwisko autora (autorów),

Tytuł części, rozdziału, fragmentu itp.,

Znak [w:],



Tytuł zbioru,

Inicjał (inicjały) imienia i nazwiska redaktora naukowego, prowadzącego,

Numer tomu (jeśli dzieło jest wielotomowe),

Strona (s. ....) lub strony (ss. ....).

Oto przykład:

3B. Russel, Fakty i sądy, [w:] Filozofia współczesna, pod redakcją Z. Kuderowicza, Tom 2, s. 50. (można także podać miejsce i rok wydania).


  • Powyższe zapisy bibliograficzne stosujemy wyłącznie gdy po raz pierwszy cytujemy daną pozycję bibliograficzną , jest to tzw. zapis pełny.

  • Jeśli po raz kolejny cytujemy tę samą pracę stosujemy formuły, które pozwalają uniknąć niepotrzebnych powtórzeń w pracy:

      • Tamże.

(stosuje się, kiedy zachodzi potrzeba powołania się w następnym przypisie na tą samą pozycję bibliograficzną i tą samą stronę)

Oto przykład:



1 B. Koziróg, Grecja, Podkowa Leśna 2002, s. 54.

2 Tamże.

Ten zapis oznacza, ze w 2 przypisie powołujemy się na pracę B.Koziróga, Grecja, również na stronę 54, żeby uniknąć powtórzeń zapisujemy w sposób jaki pokazano w 2 przypisie. Ale można to zrobić tylko „przypis po przypisie” (tj. oba występują bezpośrednio po sobie i odwołują się do tej samej pozycji).



      • Tamże, s. 58.

(stosuje się, kiedy zachodzi potrzeba powołania się w następnym przypisie na tą samą pozycje bibliograficzną, ale inną stronę)

Oto przykład:



3 B. Koziróg, Grecja, Podkowa Leśna 2002, s. 54.

4 Tamże, s. 58.

Ten zapis oznacza, ze w 4 przypisie powołujemy się na pracę B. Koziróga, Grecja, ale na inną stronę, żeby uniknąć powtórzeń zapisujemy w sposób jaki pokazano w 4 przypisie. Można to zrobić również tylko „przypis po przypisie”.




      • Dz. cyt. - dzieło cytowane

(stosuje się, przy wskazaniu pracy cytowanej ponownie, ale po jednej lub kilku pozycjach)

Oto przykład:



4 B. Koziróg, Grecja, Podkowa Leśna 2002, s. 54.

5 E. Jastrzębowska, Miasta Apokalipsy, Warszawa 1999, s. 5.

6 B. Koziróg, dz. cyt., s. 60. (pod warunkiem, że praca B.Koziróga jest jedyną pracą występującą w naszych przypisach i bibliografii).
W pracy można stosować również łacińskie odpowiedniki powyżej przytaczanych form:

  • Tamże. = Ibidem.

  • Tamże, s. 58. = Ibidem, s. 58.

  • Dz. cyt. = Op. cit. (operate citato - w cytowanym dziele, lub opus citatum – dzieło cytowane)

Zasada jest jednak następująca: w całej pracy stosujemy albo formy łacińskie albo polskie. Nie powinno mieszać się form polskich z łacińskimi.


  • Skróty - używane aby wskazać na poglądy jakiegoś autora, informacje lub dane. Należą do nich:

      • Zob. (Zobacz) – skrót ten wskazuje na bezpośrednie odniesienie się do źródeł i poglądów;

      • Por. (Porównaj) – skrót ten wskazuje na potrzebę odzwierciedlenia pewnej relacji między poglądem piszącego a poglądem cytowanego w pracy autora;

Gdy przytaczamy w pracy dosłownie czyjeś poglądy, umieszczamy je
w cudzysłowie i zamieszczamy przypis bibliograficzny bez zob. lub por..
6. Bibliografia

  • Bibliografia w pracy licencjackiej powinna liczyć min. 20 pozycji.

  • W wykazach bibliograficznych, dzieła zamieszczamy według kolejności alfabetycznej nazwisk autorów, chyba, że jest to praca zbiorowa, np. encyklopedia, Biblia; wówczas o kolejności umieszczenia danego dzieła w porządku alfabetycznym decyduje pierwsza litera jego tytułu.

  • Jeżeli w bibliografii występują dwa lub więcej dzieł tego samego autora, zamieszczamy je w kolejności chronologicznej.




  • W zapisie bibliograficznym podajemy:

Nazwisko autora (autorów) i inicjał (inicjały) imienia - (a więc odwrotnie niż w przypisach!),

Tytuł dzieła (kursywą),

Numer wydania (jeśli jest podany),

Numer tomu (jeśli dzieło jest wielotomowe),

Nazwa wydawnictwa (nie jest obowiązkowe, ale wskazane),

Miejsce i rok wydania.

Oto przykład:

Kowalski J., Starożytny Egipt, Wydawnictwo Naukowe Scholar, Warszawa 2008.


  • W zapisie bibliograficznym czasopism podajemy:

Nazwisko autora (autorów) i inicjał (inicjały) imienia,

Tytuł artykułu (kursywą),

„Nazwę czasopisma” (piszemy w cudzysłowie i bez kursywy),

Rocznik,

Rok,


Numer wydania,

Strony, na jakich znajduje się cały artykuł.

Oto przykład:

Łapiński Z., Chronologia dawnego Egiptu „Studia Antica”, Rocznik XLII, 1992, nr 6, s. 14-34.




  • Prawidłowy zapis strony internetowej (dotyczy tylko pomocy wizualnych typu zdjęcia, mapy, tabele, itp. – korzystanie z Internetu w inny sposób przy pisaniu pracy lic. nie jest akceptowane, szczególnie korzystanie z zamieszczonych treści na stronach internetowych):

http://www.itkb.nysa.pl/itkb.htm

(bez hiperłącza)

  • Jeśli bibliografia jest obszerna można ją posegregować na:

Książki, Czasopisma, Akty prawne, Inne źródła - Internet

  • Internet może być wykorzystany przez studenta wyłącznie do kopiowania zdjęć, nie jest akceptowane korzystanie z zamieszczonych treści na stronach internetowych przy pisaniu pracy licencjackiej.

  • Przykładowa bibliografia zał. 4.


7. Zdjęcia w pracy

Zdjęcia w pracy powinny być ponumerowane i opatrzone źródłem.

Jeśli student jest autorem zdjęcia pisze:

Źródło: Materiały (lub opracowanie) własne

Jeśli autorem jest ktoś inny podaje pełen zapis bibliograficzny pod zdjęciem np.




Fot.1. Rzym – Koloseum .

Źródło: http://www.rzym.netkam.com.pl/

lub



Fot.1. Rzym – Koloseum .

Źródło: R. Szałas, Rzym, s. 35.



  • Jeśli w pracy jest wiele zdjęć, można zrobić wykaz zdjęć na końcu pracy za bibliografią, który będzie miał nast. pozycje:




Lp.

Tytuł zdjęcia

Źródło

Strona

1.

Rzym – Koloseum

R. Szałas, Rzym , Warszawa 1985, s. 35.

15




  • Podobne wykazy można zamieścić, jeśli mamy w pracy dużo tabel, wykresów, itp..




  1. Pozostałe uwagi dot. pisania prac licencjackich

  • Pracę oddajemy w 3 egzemplarzach + forma elektroniczna (CD)
    (1 egzemplarz twarda okładka, pozostałe 2 mogą być zbindowane)

  • Do pracy powinno być dołączone oświadczenie o plagiacie – ostatnia strona pracy. Zał. 5.



Załączniki:


  1. Strona tytułowa pracy

  2. Spis treści - numeracja wielostopniowa

  3. Spis treści - numeracja dziesiętna

  4. Bibliografia

  5. Oświadczenie o plagiacie

Wyższa Szkoła

Teologiczno-Humanistyczna

im. Michała Beliny-Czechowskiego

Instytut Turystyki Krajów Biblijnych
(Times New Roman czcionka 16)

Anna Kowalska



(Times New Roman czcionka 16)
Architektura starożytnego Rzymu na przełomie er

Praca licencjacka

napisana pod kierunkiem

prof. dr. hab. Jana Kowalskiego



(Times New Roman czcionka 16)

Podkowa Leśna



2009

(Times New Roman czcionka 16)



2). Przykładowy spis treści - numeracja wielostopniowa

WSTĘP

3








ROZDZIAŁ I. Warunki kulturowo-polityczne cesarstwa rzymskiego na przełomie er










1. Realia historyczne ówczesnego cesarstwa

5







2. Sytuacja polityczna

11







3. Rzeczywistość kulturowa Rzymu – główne tendencje

19







ROZDZIAŁ II. Źródła i rozwój architektury rzymskiej










1. Wzorce i nawiązania w sztuce i architekturze Rzymu

28







2. Główne linie rozwoju architektury rzymskiej

33







ROZDZIAŁ III. Przykłady zróżnicowania stylu










1. Architektura sakralna

43







2. Architektura „świecka”

57







3. Architektura okolicznościowa

66







ZAKOŃCZENIE

74







BIBLIOGRAFIA

76







SPIS FOTOGRAFII

78







OŚWIADCZENIE

79



3). Spis treści - numeracja dziesiętna

SPIS TREŚCI




WSTĘP

3








ROZDZIAŁ 1. Warunki kulturowo-polityczne cesarstwa rzymskiego na przełomie er










1.1. Realia historyczne ówczesnego cesarstwa

5







1.2. Sytuacja polityczna

11







1.3. Rzeczywistość kulturowa Rzymu – główne tendencje

19







ROZDZIAŁ 2. Źródła i rozwój architektury rzymskiej










2.1. Wzorce i nawiązania w sztuce i architekturze Rzymu

28







2.2. Główne linie rozwoju architektury rzymskiej

33







ROZDZIAŁ 3. Przykłady zróżnicowania stylu










3.1. Architektura sakralna

43







3.2. Architektura „świecka”

57







3.3. Architektura okolicznościowa

66







ZAKOŃCZENIE

74







BIBLIOGRAFIA

76







SPIS FOTOGRAFII

78







OŚWIADCZENIE

79

4). Zapis przykładowej bibliografii


BIBLIOGRAFIA


  1. Ałpatow M. W., Historia sztuki – Starożytność, T.1, Warszawa 1968.

  2. Baines J., Málek J., Wielkie Kultury Świata – Egipt, Warszawa 1996.

  3. Brier B., Morderstwo Tutenchamona, tłum. Krzewinka M., Warszawa 2001.

  4. Bruckner K., Złoty faraon, tłum. Karczmarewicz – Fedorowska J., Warszawa 1968.

  5. Caselli G., Siedem cudów świata, tłum. Gawłowski K., Warszawa 1990.

  6. Cavendish A., Tajemnice świata, tłum. Selońska M., Warszawa 1995.

  7. Charageat G., Sztuka ogrodów, Warszawa 1978.

  8. Dembska A., Kultura Starożytnego Egiptu – Słownik, Warszawa 1995.

  9. Gööck R., Cuda świata, tłum. Parys B., Ratajczyk S., Warszawa 1993.

  10. Gööck R., Zagadkowy świat, tłum. Fałek R., Parys B., Wawrzyniak I., Warszawa 1993.

  11. Harpur H., Westwood J., Legendarne miejsca, tłum. Gołędowski R., Warszawa 1996.

  12. Jacq C., Na tropie Tutenchamona, tłum. Błońska W., Warszawa 2002.

  13. Jacq C., Królowa Słońce, tłum. Walicka B., Warszawa 2003.

  14. Jacq C., Podróże po Egipcie faraonów, tłum. Witkowski M.G., Warszawa 2004.

  15. Jelonek A. (red.), Encyklopedia geograficzna świata, T.2, Kraków 1996.

  16. Kondratow A., Zaginione cywilizacje, tłum. Michalski S., Warszawa 1983.

  17. Konopnicka K. (red.), Dzieje świata – chronologiczny przegląd ważniejszych wydarzeń, Warszawa 1972.

  18. Koziróg B., 12 współczesnych krajów biblijnych, Podkowa Leśna, 2003.

  19. Łanowski J., Szlakiem siedmiu cudów starożytności, Warszawa 1964.

  20. Montent P., Życie codzienne w Egipcie w epoce Ramessydów XIII – XII w. p.n.e., Warszawa 1964.

  21. Niwiński A., Bóstwa, kulty i rytuały starożytnego Egiptu, Warszawa 1993.

  22. Piękoś A. (red.), Wielka Historia Świata – Cywilizacje Starożytnego Wschodu, T.2., Bielsko – Biała 1998.

  23. Siliotti A., Egipt – Świątynie, Ludzie, Bogowie, Warszawa 1996.

  24. Twardziak M. A. (red.), Wielkie zagadki świata – starożytność, Warszawa 2003.

  25. Veser T., Skarby ludzkości – zabytki kultury i dzieła przyrody pod ochroną UNESCO, tłum. Kazior R., Wawrzyniukowie I. i L., Warszawa 1998.

  26. Warszyńska J. (red.), Geografia turystyczna świata, T.2, Warszawa 2001.

  27. Wierzbicka E. (red.), Niezwykłe miejsca, niezwykłe krainy, Warszawa 1997.

  28. Zabłocka J., Historia Bliskiego Wschodu w starożytności, Warszawa 1982.


5).
OŚWIADCZENIE
Oświadczam, że pracę licencjacką pt. Zabytki Światowego Dziedzictwa UNESCO w Egipcie przygotowałam samodzielnie. Wszystkie dane, istotne myśli
i sformułowania pochodzące z literatury (przytaczane dosłownie lub niedosłownie) są opatrzone odpowiednimi odsyłaczami.

Praca ta nie była w całości, ani w części, przez nikogo przedłożona do oceny


i nie była publikowana. W przypadku, gdyby to oświadczenie nie było prawdziwe, zgadzam się na unieważnienie przez Uczelnię mego dyplomu licencjackiego i nie będę z tego tytułu wysuwać jakichkolwiek roszczeń wobec Wyższej Szkoły Teologiczno-Humanistycznej im. Michała Beliny-Czechowskiego w Podkowie Leśnej.

.......................................................



własnoręczny podpis


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość