Strona główna

Opis przedmiotu/modułu kształcenia (sylabus)


Pobieranie 31.32 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar31.32 Kb.
OPIS PRZEDMIOTU/MODUŁU KSZTAŁCENIA (SYLABUS)



1.

Nazwa przedmiotu/modułu w języku polskim

Szkoły i kierunki w językoznawstwie

2.

Nazwa przedmiotu/modułu w języku angielskim

Linguistics – Schools and Trends

3.

Jednostka prowadząca przedmiot

Instytut Filologii Polskiej UWr

4.

Kod przedmiotu/modułu

21-FP-S2-E2-SzkKieJe

5.

Rodzaj przedmiotu/modułu (obowiązkowy lub fakultatywny)

obowiązkowy

6.

Kierunek studiów

filologia polska

7.

Poziom studiów (I lub II stopień lub jednolite studia magisterskie)

II stopień

8.

Rok studiów (jeśli obowiązuje)

I

9.

Semestr (zimowy lub letni)

letni

10.

Forma zajęć i liczba godzin

wykład 15 godzin

11.

Imię, nazwisko, tytuł/stopień naukowy osoby prowadzącej zajęcia

Prof. Anna Dąbrowska

12.

Wymagania wstępne w zakresie wiedzy, umiejętności i kompetencji społecznych dla przedmiotu/modułu oraz zrealizowanych przedmiotów

Studenci uczęszczający na wykłady z językoznawstwa ogólnego powinni posiadać podstawową wiedzę z zakresu gramatyki opisowej i historycznej, teorii komunikacji oraz kultury języka. Powinni umieć łączyć wiedzę z tych zakresów, a także umieć zastosować zdobytą wiedzę do celów praktycznych.



13.

Cele przedmiotu

Celem wykładów jest zapoznanie studentów z wybranymi problemami teorii języka. Omawiane są przednaukowe zainteresowania językiem, językoznawstwo naukowe oraz wybrane teorie językoznawcze i ich przedstawiciele.



14.

Zakładane efekty kształcenia

Student po zakończeniu wykładów:

Ma pogłębioną wiedzę o kompleksowej naturze języka i historycznej zmienności jego znaczeń

Posiada umiejętność integrowania wiedzy z różnych dyscyplin w zakresie nauk humanistycznych oraz jej zastosowania w nietypowych sytuacjach profesjonalnych

Rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie, potrafi inspirować i organizować proces uczenia się innych osób

Ma pogłębioną umiejętność posługiwania się pojęciami i paradygmatami badawczymi w zakresie językoznawstwa oraz umiejętność integrowania wiedzy z tych obszarów (zwłaszcza w odniesieniu do materiału polskiego)

Umie samodzielnie zdobywać wiedzę im poszerzać umiejętności badawcze, korzystając z różnych źródeł w języku rodzimym i obcym oraz podejmować autonomiczne działania zmierzające do rozwijania własnych zdolności



Symbole kierunkowych efektów kształcenia:

K_W01, K_W09, K_W10, K_W11, K_U03, K_U04

15.

Treści programowe

Zróżnicowanie językowe świata. Języki najczęściej używane i zagrożone. Liczba języków świata.

Hierarchiczna struktura języka (podsystem fonologiczny, morfologiczny, syntaktyczny, semantyczny).

Stosunki syntagmatyczne i paradygmatyczne w języku. Słownictwo jako swoisty system (systematoid). Różne koncepcje znaku. Język jako system znaków. Język a inne systemy znaków.

Typologie języków (geograficzne, genealogiczne, według podsystemów języka). Uniwersalia językowe. Podstawowe założenia językoznawstwa kognitywnego. Historia językoznawstwa w pigułce.


16.

Zalecana literatura (podręczniki)

  1. Jean Aitchison, Ziarna mowy. Początki i rozwój języka, przeł. Magdalena Sykurska-Derwojed, Warszawa 2002.

  2. Atlas języków. Pochodzenie i rozwój języków świata, pod red. B. Comriego, S. Mathewsa, M. Polinsky, przekład P. Gąsiorowski, Poznań 1998.

  3. Encyklopedia językoznawstwa ogólnego, pod red. Kazimierza Polańskiego, Wrocław–Warszawa-Kraków 1999.

  4. Renata Grzegorczykowa, Wstęp do językoznawstwa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007 i wydania następne.

  5. Kognitywne podstawy języka i językoznawstwa, pod red. Elżbiety Tabakowskiej, Kraków 2001.

  6. Czesław Lachur, Zarys językoznawstwa ogólnego, Opole 2004.

  7. Edward Łuczyński, Jolanta Maćkiewicz, Językoznawstwo ogólne. Wybrane zagadnienia, Gdańsk 1999; wyd. 2 rozszerzone i uzupełnione, Gdańsk 2002.

  8. Alfred Majewicz, Języki świata i ich klasyfikowanie, Warszawa 1989.

  9. Wielka encyklopedia geografii świata, t. XIV, Witold Maciejewski, Świat języków, Poznań 1999.




3




17.

Forma zaliczenia poszczególnych komponentów przedmiotu/modułu, sposób sprawdzenia osiągnięcia zamierzonych efektów kształcenia:

wykład: egzamin pisemny

seminarium: laboratorium: konwersatorium: inne:



18.

Język wykładowy

polski

19.

Obciążenie pracą studenta

Forma aktywności studenta

Średnia liczba godzin na zrealizowanie aktywności

Godziny zajęć (wg planu studiów) z nauczycielem:

- wykład:



- ćwiczenia:

- laboratorium:



- inne:

15 godz.

Praca własna studenta np.:

- przygotowanie do zajęć:



- opracowanie wyników:

- czytanie wskazanej literatury:



- napisanie raportu z zajęć:

- przygotowanie do egzaminu:




30 godz.

30 godz.

Suma godzin

75 godz.
0

Liczba punktów ECTS

3


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość