Strona główna

Pl komisja europejska bruksela, dnia 20. 12. 2011 r. Sek(2011) 1582 wersja ostateczna dokument roboczy słUŻb komisji streszczenie oceny skutkóW


Pobieranie 51.21 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar51.21 Kb.



PL




KOMISJA EUROPEJSKA




Bruksela, dnia 20.12.2011 r.

SEK(2011) 1582 wersja ostateczna



DOKUMENT ROBOCZY SŁUŻB KOMISJI

STRESZCZENIE OCENY SKUTKÓW

Towarzyszący dokumentowi:

Reforma reguł UE dotyczących pomocy państwa w postaci rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych

{K(2011) 9404 wersja ostateczna}

{K(2011) 9406 wersja ostateczna}
{SEK(2011) 1581 wersja ostateczna}

Klauzula o wyłączeniu odpowiedzialności

Niniejsze sprawozdanie zobowiązuje wyłącznie służby Komisji zaangażowane w jego opracowanie i nie przesądza o ostatecznej formie jakiejkolwiek decyzji podjętej przez Komisję.

1.Konsultacje z zainteresowanymi stronami

1.1.Kontekst


Reguły dotyczące pomocy państwa w odniesieniu do usług świadczonych w ogólnym interesie gospodarczym (UOIG) zawarte są w szeregu instrumentów prawnych przyjętych w 2005 r. Wyjaśnia się w nich sposób stosowania postanowień dotyczących pomocy państwa zawartych w Traktacie (zwłaszcza w art. 106, 107 i 108 TFUE) w odniesieniu do UOIG. Dwa najważniejsze spośród tych instrumentów to:

decyzja 842/20051, która stanowi, że wypłaty rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, spełniające pewne warunki uznaje się za zgodnie z art. 106 ust. 2 TFUE i zwolnione z obowiązku zgłoszenia na mocy art. 108 TFUE.

W ramach wspólnotowych2 wyjaśniono podejście, jakie Komisja przyjmuje w przypadkach, które wykraczają poza zakres decyzji i muszą zostać zgłoszone i przeanalizowane indywidualnie, by można było stwierdzić ich zgodność z rynkiem wewnętrznym.

Ważność ram wygasa dnia 28 listopada 2011 r., a decyzja obowiązuje w dalszym ciągu. Rewizja tego pakietu jest częścią programu prac Komisji na 2011 r.


1.2.Poprzednie etapy w procesie rewizji i wynik konsultacji społecznych


W 2008 i 2009 r. przeprowadzono proces sprawozdawczy z udziałem państw członkowskich3, a ogólne konsultacje z zainteresowanymi stronami miały miejsce w 2010 r.4. Ogólnie można powiedzieć, że konsultacje potwierdziły, że istniejące instrumenty prawne były niezbędne i właściwe w świetle orzeczenia w sprawie Altmark. Okazuje się jednak, że istnieje pole do ulepszeń.

Do innych ważnych etapów poprzedzających rewizję tego pakietu należy zaliczyć opublikowanie w marcu 2011 r. szczegółowego sprawozdania5, w którym przeanalizowano jego funkcjonowanie w wielu różnych sektorach oraz wyniki konsultacji. Sprawozdanie opublikowano w tym samym czasie co komunikat Komisji 6, w którym nakreślono ogólne cele polityczne reformy. Przeprowadzono także dyskusje z Parlamentem Europejskim, Komitetem Ekonomiczno-Społecznym i Komitetem Regionów.


2.Opis problemu

2.1.Podstawowe informacje


Usługi publiczne ogólnie określone w Traktatach jako usługi świadczone w ogólnym interesie gospodarczym oznaczają działalność gospodarczą uznawaną przez władze publiczne za szczególnie istotną dla obywateli, która nie byłaby wykonywana (lub byłaby wykonywana na innych warunkach), jeżeli nie doszłoby do interwencji publicznej. UOIG obejmują szeroki zakres usług, począwszy od usług komercyjnych na dużą skalę (świadczonych przez sektory sieciowe, takich jak np. usługi pocztowe, dostawa energii, usługi łączności elektronicznej czy usługi transportu publicznego) aż po różnego rodzaju usługi zdrowotne i socjalne (np. opieka nad osobami starszymi i niepełnosprawnymi).

Istotną rolę UOIG uznano w art. 14 TFUE, jak również w protokole 26. Jeżeli chodzi o prawo/obowiązek UE do działania, podstawę prawną stanowią art. 106, 107 i 108 TFUE. Na podstawie tych artykułów publiczne finansowanie UOIG, którego nie da się sklasyfikować inaczej niż jako pomoc państwa na podstawie orzecznictwa w sprawie Altmark i które spełnia kryteria określone w art. 107 ust. 1 TFUE, podlega kontroli pomocy państwa.



Trybunał Sprawiedliwości w swoim wyroku w sprawie Altmark7 wyjaśnił bardziej szczegółowo warunki, przy spełnieniu których rekompensata z tytułu usług publicznych może nie stanowić pomocy państwa ze względu na brak jakiejkolwiek korzyści. Nadal potrzebne jest jednak jasno określone podejście Komisji do środków, które w świetle kryteriów z orzecznictwa w sprawie Altmark zawierają elementy pomocy.

2.2.Problemy ogólne wynikające z obecnych reguł


Państwa członkowskie i zainteresowane strony uważają, że pakiet dotyczący UOIG z 2005 r. korzystnie wpłynął na zapewnienie pewności prawa po wyroku w sprawie Altmark oraz że decyzja przyczyniła się do zmniejszenia obciążeń administracyjnych, jakie powstały w związku z obowiązkiem zgłoszenia. Doświadczenia własne Komisji ze stosowania pakietu dotyczącego UOIG z 2005 r. są zasadniczo pozytywne. Odnotowano jednak pewne trudności:

  • Nieprawidłowe stosowanie reguł/stosowanie ich w niewystarczającym zakresie – dostępne informacje wskazują, że problem z wdrażaniem wynika przede wszystkim z dwóch czynników: trudności ze zrozumieniem reguł oraz głównych pojęć, na których się one opierają, oraz niewystarczającej znajomości tych reguł.

  • Obciążenie administracyjne jest zbyt duże w przypadku UOIG na małą skalę – ten problem może wynikać z zakresu, w jakim obecne reguły odnoszą się do różnych sektorów, w takim sensie, że reguły te są zbyt jednolite. W tym przypadku reguły są zbyt skomplikowane w przypadku UOIG na małą skalę.

  • Zakłócenia konkurencji na rynku – obecne reguły nie są w wystarczającym stopniu dostosowane do UOIG na dużą skalę, gdyż pozostawiają szereg stosunkowo znaczących środków w postaci rekompensaty poza zakresem kontroli pomocy państwa. Ponadto obecne reguły są ograniczone do kontroli braku nadwyżki rekompensaty, co w niektórych przypadkach nie jest wystarczające do zapewnienia uczciwej konkurencji i właściwej alokacji zasobów.

  • Brak wydajności w świadczeniu UOIG – obecne podejście do kwestii nadwyżki rekompensaty nie stymuluje przyrostu wydajności i czasami może się zdarzyć, że rekompensatę z tytułu świadczenia usług publicznych przyznaje się przedsiębiorstwu, które nie świadczy w sposób efektywny usług odpowiedniej jakości.

2.3.Scenariusz odniesienia


W scenariuszu odniesienia zakłada się utrzymanie reguł merytorycznych wynikających z obecnego pakietu dotyczącego pomocy państwa w odniesieniu do UOIG. Oznacza to, że decyzja pozostaje niezmieniona i obowiązuje w dalszym ciągu, a okres obowiązywania ram zostałby przedłużony.

3.Cele

3.1.Cel ogólny


Ogólnym celem reformy reguł pomocy państwa w odniesieniu do UOIG jest zwiększenie stopnia, w jakim UOIG mogą przyczynić się do szerzej rozumianego ożywienia gospodarczego w UE, zapewnienia konkurencyjności UE oraz spójności gospodarczej między państwami członkowskimi.

3.2.Cele szczegółowe


Wyjaśnienie: doprecyzowanie kilku podstawowych pojęć istotnych z punktu widzenia stosowania reguł pomocy państwa w odniesieniu do UOIG, w tym zakresu tych reguł i warunków zatwierdzania przez Komisję pomocy w odniesieniu do UOIG.

Zróżnicowane i proporcjonalne podejście: ma na celu uzależnienie stopnia kontroli pomocy państwa od charakteru i zakresu świadczonych usług. Jednym z elementów tej strategii mogłoby być uproszczenie stosowania reguł w przypadku niektórych usług publicznych na niewielką skalę o charakterze lokalnym i niewielkim oddziaływaniu na wymianę handlową między państwami członkowskimi oraz w przypadku niektórych rodzajów usług socjalnych. Jednocześnie Komisja mogłaby w większym stopniu uwzględniać takie kwestie, jak wydajność i konkurencja przy analizowaniu usług komercyjnych na dużą skalę, posiadających wyraźny wymiar unijny.

4.Warianty strategiczne

4.1.Warianty dotyczące doprecyzowania reguł

4.1.1.Brak zmian z polityce


Ten wariant oznaczałby kontynuowanie udzielania odpowiedzi na niektóre pytania, zadawane przez obywateli i zainteresowane strony, przy użyciu interaktywnego systemu informacyjnego oraz poprzez aktualizację Przewodnika.

4.1.2.Kontynuowanie obecnych działań i rozwijanie współpracy z państwami członkowskimi


Oprócz interaktywnego systemu informacyjnego można by rozwinąć współpracę Komisji z państwami członkowskimi poprzez przyjęcie krajowych wytycznych lub opracowanie działań szkoleniowych dla organów administracji krajowej i lokalnej.

4.1.3.Przyjęcie komunikatu Komisji w celu doprecyzowania reguł pomocy państwa mających zastosowanie do UOIG oraz przekazanie dodatkowych informacji i wskazówek


Komisja mogłaby wyjaśnić niektóre najważniejsze pojęcia, jeżeli chodzi o kontrolę pomocy państwa w odniesieniu do rekompensaty z tytułu usług publicznych, przyjmując, równolegle z działaniami przewidywanymi w poprzednim wariancie, komunikat interpretacyjny.

4.2.Warianty dotyczące uproszczenia zasad w odniesieniu do lokalnych UOIG na małą skalę

4.2.1.Brak zmian z polityce


Rekompensata do kwoty 30 mln EUR dla przedsiębiorstw o obrocie rocznym poniżej 100 mln EUR jest zgodna z rynkiem wewnętrznym i wyłączona grupowo decyzją, gdy spełnione są pewne podstawowe warunki. W przypadku mieszkalnictwa socjalnego i szpitali nie ma określonych progów. Rekompensaty do kwoty 200 000 EUR w okresie trzech lat na jedno przedsiębiorstwo wchodzą w zakres rozporządzenia de minimis i w związku z tym nie uznaje się ich za pomoc państwa.

4.2.2.Podniesienie pułapu przewidzianego w ogólnym rozporządzeniu de minimis


Ten wariant polegałby na podniesieniu pułapu przewidzianego w ogólnym rozporządzeniu de minimis, które ma zastosowanie do wszystkich rodzajów finansowania przy użyciu środków publicznych przeznaczonych dla przedsiębiorstw, czyli nie ogranicza się do UOIG. Ogólny pułap de minimis wynosi obecnie 200 000 EUR w okresie trzech i w tym wariancie rozważa się podniesienie go do 500 000 EUR w okresie trzech lat.

4.2.3.Przyjęcie szczególnej reguły de minimis dla lokalnych UOIG na małą skalę


Można by przyjąć szczególne rozporządzenie de minimis odnoszące do lokalnych UOIG na małą skalę. Warunkiem kwalifikowalności mógłby być jeden z takich czynników, jak np. wielkość gminy (władze lokalne, którym podlega mniej niż 10 000 mieszkańców), kwota rekompensaty (maks. 150 000 EUR rocznie) oraz obrót przedsiębiorstwa świadczącego daną usługę (maks. 5 mln EUR) lub warunek taki mógłby obejmować kombinację tych czynników.

4.2.4.Bardzo uproszczone warunki dotyczące zgodności dla lokalnych UOIG na małą skalę


Ten wariant polegałby na wprowadzeniu bardzo uproszczonych warunków dotyczących zgodności dla lokalnych UOIG na małą skalę. Warunki te mogą stanowić część decyzji i mogą polegać na zniesieniu testu pod kątem nadwyżki rekompensaty i utrzymaniu jedynie wymogu powierzenia UOIG.

4.3.Warianty dotyczące zakresu decyzji

4.3.1.Brak zmian z polityce


Zakres decyzji obejmuje jedynie szpitale i mieszkalnictwo socjalne, bez względu na wielkość rekompensaty. Rekompensaty ze środków publicznych z tytułu innych UOIG wchodzą w jej zakres, jeżeli przestrzegany jest pułap na poziomie 30 mln EUR w odniesieniu do rekompensaty i 100 mln EUR w odniesieniu do obrotu rocznego.

4.3.2.Poszerzenie zakresu usług socjalnych objętych decyzją bez względu na pułap w odniesieniu do rekompensaty i obrotu, bez zmiany pułapów


Zakres decyzji, jeżeli chodzi o stosowanie bez żadnych pułapów, można by rozszerzyć na niektóre usługi socjalne. Dwa istniejące obecnie pułapy zostałyby utrzymane w obszarach innych niż usługi socjalne.

4.3.3.Poszerzenie zakresu usług socjalnych objętych decyzją bez względu na pułap w odniesieniu do rekompensaty i obrotu, przy zmianie pułapów określonych w decyzji


Ten wariant byłby identyczny jak poprzedni w odniesieniu do niektórych usług socjalnych, które wchodziłyby w zakres decyzji bez względu na kwotę rekompensaty i obrót roczny. Obniżono by jednak pułap dotyczący rekompensaty do 15 mln EUR, znosząc pułap dotyczący obrotu.

4.4.Warianty związane ze zwróceniem większej uwagi na kwestię konkurencji w przypadku komercyjnych UOIG na dużą skalę

4.4.1.Brak zmian z polityce


Przy stosowanym obecnie podejściu zgodność ocenia się poprzez zastosowanie testu pod kątem nadwyżki rekompensaty, zgodnie z którym rekompensata jest ograniczona do kwoty niezbędnej do pokrycia kosztów poniesionych w związku z wywiązywaniem się z obowiązku świadczenia usług publicznych.

4.4.2.Kontrola zgodności z przepisami w dziedzinie zamówień publicznych oraz test pod kątem nadwyżki rekompensaty


W tym wariancie, przy utrzymaniu testu pod kątem nadwyżki rekompensaty, przewiduje się także wprowadzenie testu zgodności z przepisami w dziedzinie zamówień publicznych. Wymóg przestrzegania przepisów w dziedzinie zamówień publicznych, stosowany na podstawie ram, ma zastosowanie tylko w takim zakresie, w jakim dana usługa podlega przepisom w dziedzinie zamówień publicznych.

4.4.3.Kontrola zgodności z przepisami w dziedzinie zamówień publicznych, test konieczności oraz kontrola pod kątem nadwyżki rekompensaty


W tym wariancie, jeżeli przestrzegane są przepisy w dziedzinie zamówień publicznych, Komisja bada, czy pomoc była konieczna, tzn. czy państwo członkowskie mogłoby uniknąć udzielenia pomocy lub zapewnić świadczenie usługi przy zastosowaniu pomocy w formie wywołującej mniejsze zakłócenia, równie skutecznej jeżeli chodzi o osiągnięcie celu polityki. Na koniec przeprowadza się test pod kątem nadwyżki rekompensaty.

4.4.4.Kontrola zgodności z przepisami w dziedzinie zamówień publicznych, kontrola pod kątem nadwyżki rekompensaty oraz test konkurencji ograniczony do poważniejszych zakłóceń konkurencji


Oprócz kontroli zgodności z przepisami w dziedzinie zamówień publicznych oraz kontroli pod kątem nadwyżki rekompensaty Komisja przeprowadza szczegółową ocenę wpływu na konkurencję, jaki mogą wywołać środki, które potencjalnie mogą wywołać poważne zakłócenia konkurencji na rynku wewnętrznym. Komisja mogłaby oceniać, czy zakłócenia te można zniwelować warunkami lub zobowiązaniami ze strony państwa członkowskiego.

4.4.5.Kontrola zgodności z przepisami w dziedzinie zamówień publicznych, test konieczności, kontrola pod kątem nadwyżki rekompensaty oraz test konkurencji ograniczony do poważniejszych zakłóceń konkurencji


W tym wariancie przewidziane są wszystkie wcześniej wymienione środki.

4.5.Warianty związane ze zwróceniem większej uwagi na kwestię wydajności w przypadku komercyjnych UOIG na dużą skalę

4.5.1.Bez zmian


W obecnej wersji ram przewiduje się, że państwa członkowskie mogą wprowadzić kryteria motywacyjne, dotyczące m.in. jakości świadczonej usługi oraz przyrostu wydajności produkcji. Przy ocenie zgodności pomocy państwa dotychczas nie brano pod uwagę kwestii wydajności.

4.5.2.Czynniki motywujące do poprawy wydajności


Ten wariant zobowiązywałby państwa członkowskie do stosowania wobec usługodawcy bodźców motywujących do poprawy wydajności, chyba że państwo członkowskie może należycie uzasadnić, że stosowanie takich bodźców jest niewykonalne lub niewłaściwe.

4.5.3.Wprowadzenie testu wydajności


Ten wariant oznaczałby wprowadzenie testu wydajności, który polegałby na ocenie, czy dane przedsiębiorstwo jest wystarczająco wydajne.

5.Analiza skutków


Poszczególne warianty mają swoje istotne bezpośrednie skutki gospodarcze i społeczne, zwłaszcza dla obciążenia administracyjnego i konkurencji na rynku wewnętrznym. Wpływ na konkurencję jest nierozerwalnie związany ze skutkami społecznymi, ponieważ rynek, na którym panuje mniejsza konkurencja, oznacza wyższe ceny i niższą jakość, i jest niekorzystny dla użytkowników.

5.1.Skutki wariantów dotyczących doprecyzowania reguł

5.1.1.Brak zmian z polityce


W tym przypadku skutki byłyby zdecydowanie pozytywne, choć wartość   ograniczona.

5.1.2.Kontynuowanie obecnych działań i rozwijanie współpracy z państwami członkowskimi


Współpraca z państwami członkowskimi miałaby bezpośrednie skutki dla budżetów z uwagi na wyższe koszty i wykorzystanie zasobów. Byłoby to przydatne, ale zdecydowanie niewystarczające. Wytyczne musiałyby być bardzo szczegółowe, co oznacza, że ich wpływ na prawidłowe i jednolite stosowanie unijnych reguł dotyczących pomocy państwa byłby ograniczony. Natomiast szkolenia organizowane na poziomie krajowym miałyby ograniczony zakres i zasięg.

5.1.3.Przyjęcie komunikatu Komisji w celu doprecyzowania reguł pomocy państwa mających zastosowanie do UOIG oraz przekazanie dodatkowych informacji i wskazówek


Komunikat Komisji byłby jednym, kompleksowym dokumentem, który pozwalałby uzyskać lepszą ogólną orientację w stosownych unijnych pojęciach z dziedziny pomocy państwa i lepiej zrozumieć najważniejsze kwestie, co przyczyniłoby się do zwiększenia pewności prawa. Wartością dodaną takiego komunikatu w stosunku do indywidualnych działań byłaby jego większa przejrzystość, większa zauważalność i lepsza dostępność.

5.2.Skutki wariantów związanym z uproszczeniem zasad w odniesieniu do lokalnych UOIG na małą skalę

5.2.1.Brak zmian z polityce


Brak zmian w polityce oznaczałby utrzymanie obecnych wymogów administracyjnych, które często są zbyt wysokie w stosunku do stosunkowo małej skali usług. Ma to ukryte negatywne skutki dla obywateli jako beneficjentów.

5.2.2.Podniesienie pułapu przewidzianego w ogólnym rozporządzeniu de minimis


Miałoby to negatywny wpływ na konkurencję i wywołałoby zakłócenia, ponieważ istotne sprawy z dziedziny pomocy państwa dotyczące innych zagadnień niż UOIG byłyby pomijane. Władze mogłyby przeznaczyć więcej środków na podstawie rozporządzenia de minimis, co miałoby negatywny wpływ na spójność między państwami członkowskimi, ponieważ środki przydziela się w miarę możliwości budżetowych każdego państwa członkowskiego. Mogłoby to także przyczynić się do braku pewności prawa.

5.2.3.Przyjęcie szczególnej reguły de minimis dla lokalnych UOIG na małą skalę (na podstawie art. 107 ust. 1 TFUE)


Szczególne rozporządzenie de minimis odnoszące się do lokalnych UOIG na małą skalę oznaczałoby uznanie, że nie mają one wpływu na wymianę handlową (lub że ten wpływ jest nieistotny) oraz że rekompensata nie stanowi pomocy państwa. Ułatwiłoby to władzom krajowym, regionalnym i lokalnym przestrzeganie reguł. Bezpośrednim pozytywnym skutkiem byłoby wyeliminowanie zbędnego obciążenia administracyjnego, a co za tym idzie – bardziej proporcjonalne podejście.

5.2.4.Bardzo uproszczone warunki dotyczące zgodności dla lokalnych UOIG na małą skalę


Ten wariant miałyby także niewielkie negatywne skutki dla konkurencji na rynku wewnętrznym, ale wydaje się, że możliwości wprowadzenia uproszczeń są ograniczone, ponieważ wymogi na mocy decyzji są już ograniczone. Obciążenie administracyjne małych struktur władzy mogłoby pozostać dość duże.

5.3.Wpływ wariantów dotyczących zakresu decyzji

5.3.1.Brak zmian z polityce


Podstawowym skutkiem byłoby ogólnie niezadowolenie ze strony różnych podmiotów świadczących usługi publiczne z powodu zbyt jednolitej kontroli. Głównym skutkiem negatywnym byłoby zbędne obciążenie administracyjne w przypadku socjalnych UOIG na małą skalę. Jeżeli chodzi o komercyjne UOIG na dużą skalę, wiele istotnych przypadków nie zostałoby objętych zakresem kontroli, co mogłoby prowadzić do pewnych zakłóceń konkurencji.

5.3.2.Poszerzenie zakresu usług socjalnych objętych decyzją bez względu na pułap w odniesieniu do rekompensaty i obrotu, bez zmiany pułapów przewidzianych w decyzji


Skutkiem bezpośrednim byłby zaprzestanie zgłaszania usług socjalnych, co zmniejszyłoby obciążenie administracyjne. Wariant ten lepiej uwzględniałby istotne znaczenie UOIG, które rzeczywiście służą zaspokojeniu potrzeb socjalnych społeczeństwa. Zważywszy że pułapy są zbyt wysokie dla innych UOIG, ich utrzymanie miałoby znaczące skutki negatywne i prowadziłoby do zakłóceń konkurencji.

5.3.3.Poszerzenie zakresu usług socjalnych objętych decyzją bez względu na pułap w odniesieniu do rekompensaty i obrotu, przy zmianie pułapów przewidzianych w decyzji


Skutki tego wariantu byłyby takie same jak poprzedniego w odniesieniu do usług socjalnych. Uwzględniałby on jednak konieczność kontroli większej liczby spraw z zakresu pomocy państwa w odniesieniu do komercyjnych UOIG na dużą skalę, w przypadku których ryzyko zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym jest szczególnie wysokie. Zniesienie pułapu dotyczącego obrotu zapewniłoby równe szanse wszystkim przedsiębiorstwom bez względu na wielkość. Mogłoby to prowadzić do zwiększenia liczby otrzymywanych zgłoszeń lub skarg. Można by zapewnić wysoką jakość usług publicznych oraz efektywną alokację zasobów.

5.4.Wpływ wariantów związanych ze zwróceniem większej uwagi na kwestię konkurencji w przypadku komercyjnych UOIG na dużą skalę

5.4.1.Brak zmian z polityce


Wiązałoby się to ze stosunkowo niskimi kosztami administracyjnymi i stosunkowo łatwą obsługą administracyjną, przyczyniając się do zapewnienia pewnego poziomu pewności prawa. Ocena przeprowadzana na podstawie przepisów dotyczących pomocy państwa byłaby jednak całkowicie niezależna od oceny na postawie przepisów dotyczących zamówień publicznych, co może być odbierane jako niekonsekwencja.

5.4.2.Kontrola zgodności z przepisami w dziedzinie zamówień publicznych i kontrola pod kątem nadwyżki rekompensaty


Pozwoliłoby to uniknąć opisanego powyżej negatywnego skutku związanego z brakiem kontroli zgodności z istniejącymi przepisami w dziedzinie zamówień publicznych. Jednocześnie nie zwiększyłoby to ani braku pewności prawa ani obciążeń administracyjnych. Ponadto byłaby zapewniona większa zgodność z przepisami w dziedzinie zamówień publicznych. Natomiast utrzymałyby się negatywne skutki nieprzeprowadzania bardziej zaawansowanej analizy wpływu na konkurencję na rynku wewnętrznym – nawet w bardzo poważnych przypadkach.

5.4.3.Kontrola zgodności z przepisami w dziedzinie zamówień publicznych, test konieczności oraz kontrola pod kątem nadwyżki rekompensaty


To rozwiązanie pozwoliłoby uniknąć negatywnych skutków nieprzeprowadzania kontroli zgodności z istniejącymi przepisami w dziedzinie zamówień publicznych, a zakłócenia konkurencji byłyby ograniczone dzięki rygorystycznemu testowi konieczności. W związku z tym wariant ten lepiej przyczyniłby się do osiągnięcia celu, jakim jest ograniczenie pomocy państwa do niezbędnego minimum, a tym samym do efektywnej alokacji zasobów oraz spójności gospodarczej państw członkowskich. Wariant ten zobowiązywałby jednak państwa członkowskie do ogłoszenia przetargów na większość usług wykonywanych przez podmioty wewnętrzne, a ponadto pociągałby za sobą wysokie koszty administracyjne. Zaawansowana analiza we wszystkich przypadkach byłaby nieproporcjonalna i stanowiłaby nieefektywne wykorzystanie zasobów administracyjnych.

5.4.4.Kontrola zgodności z przepisami w dziedzinie zamówień publicznych, kontrola pod kątem nadwyżki rekompensaty oraz test konkurencji w przypadku najpoważniejszych zakłóceń konkurencji


Ten wariant pozwala uniknąć negatywnych skutków nieprzeprowadzania kontroli zgodności z przepisami dotyczącymi zamówień publicznych, a ponadto umożliwiałby Komisji przeprowadzenie dogłębnej analizy w przypadkach, gdy istnieją poważne obawy co do problemów w zakresie konkurencji. Ponadto w tym wariancie nie występowałyby negatywne skutki pełnego testu konieczności przeprowadzanego we wszystkich przypadkach i zapewniona byłaby większa elastyczność. W tym wariancie koszty administracyjne są ściśle powiązane z obawami co do problemów w zakresie konkurencji, co prowadzi do efektywnego wykorzystania zasobów administracyjnych. Do skutków negatywnych zaliczyć należy fakt, że wariant ten tworzy pewien stopień niepewności prawa, ponieważ nie jest możliwe jasne wydzielenie przypadków, które zostaną poddane dogłębnej ocenie ekonomicznej.

5.4.5.Kontrola zgodności z przepisami w dziedzinie zamówień publicznych, test konieczności, kontrola pod kątem nadwyżki rekompensaty oraz test konkurencji w przypadku najpoważniejszych zakłóceń konkurencji


W tym wariancie nie unika się negatywnych skutków testu konieczności, co pociąga za sobą nieproporcjonalne koszty administracyjne w wielu przypadkach.

5.5.Wpływ wariantów związanych ze zwróceniem większej uwagi na kwestię konkurencji w przypadku komercyjnych UOIG na dużą skalę

5.5.1.Brak zmian z polityce


W tym wariancie reguły są stosunkowo łatwe w stosowaniu ze względu na to, że państwa członkowskie i zainteresowane strony znają już obecne zasady. Ten wariant nie rozwiązałby jednak problemu rekompensat przyznawanych kosztem społeczeństwa niewydajnym przedsiębiorstwom.

5.5.2.Czynniki motywujące do poprawy wydajności


To bezpośrednio odnosi się do potrzeby poprawy wydajności podmiotów świadczących UOIG korzystających z pomocy państwa. Prowadziłoby to do pewnego zwiększenia konkurencji ze względu na zwiększenie wydajności wszystkich podmiotów świadczących te usługi, przy poszanowaniu uprawnień dyskrecjonalnych państw członkowskich. Zapewnia także dużą elastyczność, jeżeli chodzi o opracowanie bodźców. Ponadto efektywna alokacja zasobów publicznych na UOIG służy realizacji ogólnych celów, takich jak zwiększenie konkurencyjności i spójności gospodarczej na poziomie UE.

5.5.3.Nałożenie obowiązku przeprowadzenia testu wydajności


W tym wariancie zazwyczaj nie byłoby możliwości uznawania pomocy za zgodną z rynkiem wewnętrznym w przypadku UOIG. Jeżeli rekompensata opiera się na kosztach wydajnego podmiotu, czwarte kryterium z orzeczenia w sprawie Altmark byłoby spełnione, co oznaczałoby, że rekompensata nie zostałaby uznana za pomoc państwa, gdyby pozostałe kryteria z orzeczenia w sprawie Altmark także były spełnione. I odwrotnie, gdyby państwo członkowskie nie było w stanie udowodnić wydajności podmiotu, pomoc nie byłaby dozwolona. Ten wariant może zdaniem niektórych w zbyt dużym stopniu wpływać na uprawnienia dyskrecjonalne państw członkowskich i może pociągać za sobą nowe koszty administracyjne.

6.Porównanie wariantów


W wyniku porównania można określić możliwy pakiet wariantów, które są najkorzystniejsze pod względem efektywności, wydajności i spójności. W porównaniu ze scenariuszem odniesienia oraz innymi alternatywnymi rozwiązaniami pakiet ten byłby najwłaściwszym narzędziem do osiągnięcia celów reformy. Przede wszystkim komunikat, wraz z dodatkowymi informacjami i wskazówkami, byłby najbardziej efektywnym i skutecznym sposobem doprecyzowania podstawowych pojęć związanych z przedmiotowymi regułami. Szczególne rozporządzenie de minimis oraz wyłączenie usług socjalnych na mocy decyzji przyczyniłyby się do wyraźnego uproszczenia stosowania reguł w odniesieniu do tych UOIG, które nastręczają najwięcej problemów, jeżeli chodzi o stosowanie reguł z powodu ich skali bądź charakteru. Ponadto obniżenie progu określonego w decyzji oraz nowe kryteria dotyczące konkurencji i wydajności zapewniłyby bardziej dogłębną kontrolę rekompensat z tytułu komercyjnych UOIG na dużą skalę, które mogą prowadzić do większych zakłóceń konkurencji na rynku wewnętrznym. Ten wybór wariantów zapewniłby spójność pakietu, jak również zgodność z nadrzędnymi celami polityki UE w dziedzinie pomocy państwa.

7.Monitorowanie i ocena


W celu zapewnienia przejrzystości oraz umożliwienia Komisji monitorowania zmian w dziedzinie UOIG i skutków wprowadzenia tego nowego pakietu, przewiduje się szereg przepisów dotyczących przejrzystości i monitorowania.

1Decyzja Komisji (WE) nr 842/2005 z dnia 28 listopada 2005 r. w sprawie stosowania art. 86 ust. 2 Traktatu WE [obecnie art. 106 ust. 2 TFUE] do pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, przyznawanej przedsiębiorstwom zobowiązanym do zarządzania usługami świadczonymi w ogólnym interesie gospodarczym Dz.U. L 312 z 29.11.2005, s. 67.

2Wspólnotowe ramy dotyczące pomocy państwa w formie rekompensaty z tytułu świadczenia usług publicznych, Dz.U. C 297 z 29.11.2005 r.

3http://ec.europa.eu/competition/consultations/2010_sgei/reports.html

4http://ec.europa.eu/competition/consultations/2010_sgei/index_en.html

5http://ec.europa.eu/competition/state_aid/legislation/sgei_report_en.pdf

6http://ec.europa.eu/competition/state_aid/legislation/sgei_communication_pl.pdf

7Sprawa C-280/00, Altmark Trans GmbH i Regierungspräsidium Magdeburg przeciwko Nahverkehrsgesellschaft Altmark GmbH Rec. [2003] s. I-7747.



©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość