Strona główna

Plan Odnowy Miejscowości Husów Gmina Markowa Kraków, luty 2010r. Karta sprawdzająca


Pobieranie 0.51 Mb.
Strona1/5
Data18.06.2016
Rozmiar0.51 Mb.
  1   2   3   4   5




Plan Odnowy Miejscowości Husów

Gmina Markowa

Kraków, luty 2010r.

Karta sprawdzająca:

Opracowany przez






Akordbud-Consulting Sp. z o.o

ul. Salwatorska 14

30-109 Kraków

tel.12/ 429 94 61




Spis treści


1. Wstęp 6

2. Metodologia 7

3. Charakterystyka miejscowości Husów 8

3.1 Podstawowe informacje 8

3.1.1 Lokalizacja 8

3.1.2 Klimat 10

3.1.3 Przyroda 10

3.1.4 Historia Husowa 11

4 Inwentaryzacja zasobów służących odnowie miejscowości 13

4.1 Demografia 13

4.2 Bezrobocie 14

4.3 Rolnictwo i Gospodarka 16

4.4 Infrastruktura na terenie miejscowości Husów 20

Komunikacja 20

Zaopatrzenie w wodę 21

Kanalizacja sanitarna 21

Gospodarka odpadami 21

Sieć gazowa 22

Sieć telekomunikacyjna 23

Sieć ciepłownicza 23

4.5 Atrakcyjność turystyczna miejscowości Husów 23

4.6 Strefa społeczna na terenie miejscowości Husów 26

Biblioteka 26

Placówki kulturotwórcze i działalność kulturalna 27

Oświata 27

Pomoc społeczna 29

Bezpieczeństwo publiczne 29

4.7 Identyfikacja występujących problemów 30

5. Analiza zasobów wsi Husów 31

5.1 Inwentaryzacja zasobów wsi Husów służąca ujęciu stanu rzeczywistego 35

6. Ocena mocnych i słabych stron wsi Husów - Analiza SWOT 37

7. Opis planowanych zadań w latach 2010-2017 w miejscowości Husów 40

8. Wykorzystane materiały 45



  1. Wstęp


Znaczne obszary na terenie Polski zagrożone są zjawiskami trwałej marginalizacji. Najbardziej zagrożone są obszary wiejskie, gdzie słabo rozwinięta infrastruktura techniczna i społeczna wsi stanowi jedną z najpoważniejszych barier zrównoważonego rozwoju oraz rozwoju różnych form działalności pozarolniczej. Prowadzi to do zmniejszenia atrakcyjności gospodarczej i inwestycyjnej obszarów wiejskich, a to z kolei prowadzi do dalszego pogłębiania dysproporcji pomiędzy terenami wiejskimi i miejskimi. Nie tylko braki w infrastrukturze technicznej, ale także nieodpowiednie zaspokojenie potrzeb edukacyjnych i kulturalnych mieszkańców wsi powodują, że życie na wsi staje się coraz mniej atrakcyjne.

Aby przeciwdziałać tej sytuacji należy rozpocząć łańcuch zmian, począwszy od miejsca zamieszkania i najbliższego otoczenia. Zmiany te muszą dotykać wszystkich sfer życia: poprawy infrastruktury technicznej, sposobów działalności gospodarczej, zagospodarowania przestrzeni publicznej, bezpieczeństwa, komunikacji, zaspokojenia potrzeb duchowych i estetycznych.

Wszystkie te ogniwa składają się na zadowolenie mieszkańców z życia na wsi, zaangażowanie w rozwój gospodarczy i ekonomiczny wsi.

Poniższe opracowanie przedstawia Plan Odnowy Miejscowości Husów. Zawiera wizję rozwoju wsi oraz ustalenie priorytetów rozwojowych, celów i projektów.

Efekty odnowy wsi można obserwować na różnych poziomach: w sferze gospodarczej, ekonomicznej, społecznej.

2. Metodologia


Plan Odnowy miejscowości opracowano przyjmując za podstawę wyniki debat strategiczno-konsultacyjnych organizowanych metodą aktywnego planowania strategicznego.
Na podstawie debat, oraz ankiet wypełnionych przez liderów lokalnych, członków Rady Sołeckiej oraz Rady Gminy reprezentujących mieszkańców miejscowości Husów, przeprowadzono analizę zasobów miejscowości oraz analizę SWOT.

Na podstawie wypracowanej analizy SWOT, która przedstawia silne strony miejscowości, słabe strony, szanse i zagrożenia, odpowiedziano na pytanie:

Co należy zrobić, albo jakie podjąć działania lub spowodować efekty tych działań, żeby zlikwidować słabe strony miejscowości i zniwelować zagrożenia?”

Na podstawie tak postawionego pytania przygotowano kilkanaście celów opierając się na wcześniej wybranych w wyniku dyskusji słabych stronach i zagrożeniach.


3. Charakterystyka miejscowości Husów

3.1 Podstawowe informacje



3.1.1 Lokalizacja


Miejscowość Husów jest jednym z 3 sołectw Gminy Markowa.

Gmina Markowa położona jest w środkowej części województwa podkarpackiego w odległości 25 km od stolicy województwa w kierunku południowo-wschodnim. Administracyjnie należy do powiatu łańcuckiego. W skład gminy wchodzi trzy miejscowości tj. Markowa, Husów, Tarnawka, które tworzą dwie jednostki funkcjonalne i strukturalno-przestrzenne:

Jednostka A – wieś Markowa- stanowiąca ośrodek gminy, o wiodącej funkcji rolniczo-usługowej
i osadniczej,

Jednostka B- wieś Husów o wiodącej funkcji przemysłowej, związanej z eksploatacją gazu ziemnego i w zakresie wyposażenia w usługi oraz wieś Tarnawka z funkcją rolno-leśną


z możliwością rozwoju funkcji rekreacyjno- wypoczynkowej.

Powierzchnia gminy, zgodnie z danymi Urzędu Statystycznego w Rzeszowie na dzień 31.XII.2008 r. wynosiła 69 km2, co stanowi 15,3% powiatu łańcuckiego i 0,4% woj. podkarpackiego



Położenie miejscowości Husów

Husów położony jest w południowo-wschodniej części powiatu łańcuckiego, należącego do województwa podkarpackiego. Współrzędne geograficzne miejscowości : 49° 55' N, 22° 17' E. Wieś powstała u schyłku XIV wieku. Jako jedna z trzech wsi (poza Markową i Tarnawką) wchodzi w skład gminy Markowa. Analizując wcześniejsze zmiany administracyjne Polski, od uzyskania niepodległości do obecnego podziału można, ustalić następujące różnice: do 1939 roku Husów leżał w obrębie województwa lwowskiego, po II wojnie światowej położony był w granicach województwa rzeszowskiego. Kolejne podziały administracyjne Polski (w roku 1950 oraz 1975)pozostawiły położenie Husowa w granicach województwa rzeszowskiego. Obecna, trójstopniowa struktura administracyjna Husowa, lokalizująca go w województwie podkarpackim, wynika z reformy administracyjnej kraju, obowiązującej od 1 stycznia 1999 r.

Od strony zachodniej Husów graniczy z Zabratówką, Handzlówką i Albigową, od północy z Markową, od wschodu z Lipnikiem, Sieteszą i Manasterzem, natomiast od południa z Tarnawką.

Powierzchnia ogólna wsi wynosi 22,8 km2, w tym lasy zajmują około 31,1%. Wieś zamieszkuje 1 977 osób (dane na dzień 31.12.2009r.). Husów posiada znaczące walory krajoznawcze (rangi ponadlokalnej ) oraz wyróżnia się bogatą przeszłością historyczną.





Miejscowość Husów

Źródło: Mapa mapa.Szukacz.pl

Husów – droga powiatowa nr P 1544,



Źródło : Archiwum JKU Konsulting spółka z o.o.

3.1.2 Klimat


Klimat Husowa zalicza się do piętra klimatu podgórskiego, umiarkowanie ciepłego o cechach kontynentalnych, ze średnią roczną temperaturą od 5 do 7°C. Najwyższe temperatury notuje się
w lipcu ze średnią 17-18°C. Średnie temperatury zimowe wynoszą -3-5°C.

W okresie letnim przeważają wiatry zachodnie i południowo-zachodnie, natomiast w czasie jesieni i zimy wschodnie i północno-wschodnie. Dużą rolę odgrywają wiatry fenowe wiejące z dużą prędkością z południa. Dużą rolę w sterowaniu wiatrami odgrywa dolina Sanu.

Przeciętna roczna ilość opadów wynosi 750-800 mm. Pokrywa śnieżna utrzymuje się od 60 do 150 dni. Pierwsze przymrozki notowane są w październiku, ostatnie w maju.

3.1.3 Przyroda


W obrębie Husowa znajdują się fragmenty dwóch dużych jednostek fizycznogeograficznych. Według podziału fizycznogeograficznego Polski w systemie dziesiętnym Kondrackiego (1994) obszar wsi Husów należy do prowincji Karpaty Zachodnie, podprowincji: Północne Podkarpacie i Zewnętrzne Karpaty Zachodnie. W dalszym podziale wyróżniono makroregiony i mezoregiony. Kotlina Sandomierska jest największym makroregionem Podkarpacia Północnego. W jej skład wchodzi 11 mezoregionów fizycznogeograficznych, z których Podgórze Rzeszowskie, obejmuje częściowo obszar Husowa. Druga podprowincja – Zewnętrzne Karpaty Zachodnie zawiera m.in. makroregion Podgórze Środkowobeskidzkie. Składa się ono z 9 mezoregionów, z których Pogórze Dynowskie, stanowi zasadniczą część charakteryzowanej wsi (95% powierzchni wsi).

Granicą między Karpatami a Kotliną Sandomierską, a dokładniej między Podgórzem Rzeszowskim a Pogórzem Dynowskim, jest wyraźny próg morfologiczny wyznaczony zasięgiem fliszowych utworów karpackich kontaktujących się z ilasto–piaszczystymi utworami miocenu. Próg karpacki biegnie ze wschodu na zachód w północnej części wsi Husów. Część północno-wschodnia Husowa należąca do mezoregionu Podgórza Rzeszowskiego, stanowi około 5% ogólnej powierzchni wsi.

Pod względem tektonicznym północno-wschodnia część Husowa to tereny zapadliska przedkarpackiego, wypełnione utworami mioceńskimi, zaś pozostała część – należy do jednostki skolskiej (Karpaty Zewnętrzne), którą budują utwory fliszu karpackiego.

Krajobraz wsi Husów zdominowany jest przez pola uprawne oraz świeże lub suche łąki. Użytki rolne są dominantą tutejszego środowiska. Jednakże w kilku miejscach zachowały się płaty lasów, największe w części południowej wsi. Znaczna część wsi Husów położona jest w obrębie Hyżnieńsko - Gwoźnickiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Świat zwierząt reprezentują : jelenie, sarny, dziki, zające, lisy, borsuki, występują również rzadsze gatunki takie jak puchacz i salamandra plamista. Wśród ptaków spotyka się : jastrzębia, bażanta, kuropatwę, wilgę, ziębę, kosa, gila, dzięcioła, puchacza. Na skrajach lasów, nad brzegami rzek i potoków, na moczarach i łąkach spotkać można ciekawe gatunki motyli takie jak paź królowej, cytrynek, rusałki.


3.1.4 Historia Husowa

W literaturze przedmiotu nie ma jednoznacznej odpowiedzi na temat okoliczności i daty powstania Husowa. Autorzy Studium Wartości kulturowych i krajobrazu gminy Markowa podają, że wieś Langenhow powstałą w 1384 roku należy identyfikować z Husowem. Przekonuje o tym akt lokacyjny, który mówi, że wieś Husów lokowana była wśród lasów na tzw. „surowym korzeniu”.

W początkowym okresie istnienia wsi jej wzrost gospodarczy był stosunkowo powolny. W 1515 roku w Husowie mogło istnieć około 30 gospodarstw kmiecych, zagrodniczych i chałupniczych, a liczba mieszkańców wynosiła 200. We wsi funkcjonowała już karczma. U schyłku XVII stulecia we wsi było 51 gospodarstw, w tym 43 kmiece i 8 zagrodniczych, Zamieszkiwało 351 osób, a przeciętne gospodarstwo miało 11,9 ha.

W 1787 roku Husów liczył 950 mieszkańców, w 1830- 1166, w 1860- 1358, zaś w 1900 r. już 2302, by tuż przed wybuchem drugiej wojny światowej, w 1937 roku osiągnąć stan 2908 mieszkańców. Od 1787 do 1937 liczba mieszkańców zwiększyła się ponad trzykrotnie, chociaż istniał znaczny odpływ ludności w wieku produkcyjnym. Największe fale emigracyjne miały miejsce w latach 1851-60 i 1911-21. Ludność emigrowała głównie do wschodniej części Galicji, miast oraz Stanów Zjednoczonych i Brazylii.

Pod względem struktury wielkości gospodarstw rolnych Husów był wsią typową dla Galicji. W 1787 roku istniały tu 153 gospodarstwa rolne, z których 62 miało powierzchnię większą niż 10 ha, a 50 poniżej 1 ha. W tym czasie użytkowano 1275 ha gruntów z tego 56,5% posiadali chłopi. W 1937 roku na ogólną liczbę 645 gospodarstw tylko 3 miało powierzchnię większą niż 10 ha, 116 miało areał do 1 ha, 229 od 1-2 ha i 133 od 2-3ha. Gospodarstwa te stanowiło 56,1% wszystkich gospodarstw. Stwierdzić należy, że ewolucja wielkości gospodarstw husowskich szła od połowy XIX wieku w kierunku ich rozdrabniania, zaniku gospodarstw dużych i większych i niebywale szybkim wzroście gospodarstw drobnych.

Struktura upraw w Husowie nie odbiegała od występującej w innych wsiach dóbr rzeszowskich, łańcuckich, czy kańczuckich. Wysokość zbiorów była wyższa od przeciętnych plonów uzyskiwanych w 1936 r. w woj. lwowskim.


  1   2   3   4   5


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość