Strona główna

Polski związek jeździecki zasady szkolenia polskiego związku jeździeckiego zbiór obowiązujących przepisów, wg stanu na dzień 1 lipca 2013. Regulamin nadawania powszechnej odznaki jeździeckiej „JEŻDŻĘ konno”


Pobieranie 0.83 Mb.
Strona1/12
Data20.06.2016
Rozmiar0.83 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12
POLSKI ZWIĄZEK JEŹDZIECKI



ZASADY SZKOLENIA

POLSKIEGO ZWIĄZKU JEŹDZIECKIEGO
Zbiór obowiązujących przepisów,

wg stanu na dzień 1 lipca 2013.


REGULAMIN NADAWANIA

POWSZECHNEJ ODZNAKI JEŹDZIECKIEJ „JEŻDŻĘ KONNO”
§ 1

Polski Związek Jeździecki wdraża system nadawania powszechnej odznaki jeździeckiej „Jeżdżę konno” przez licencjonowanych szkoleniowców PZJ, działających na zlecenie Ośrodków Jeździeckich, z którymi PZJ zawarł umowę o świadczenie usług szkoleniowych celem uzyskania przedmiotowej odznaki.


§ 2

  1. Powszechną odznakę jeździecką „Jeżdżę konno” nadają licencjonowani szkoleniowcy PZJ, instruktorzy z certyfikatem instruktora szkolenia podstawowego (zwanym dalej licencjonowanym szkoleniowcem PZJ) zatrudnieni lub współpracujący z danym Certyfikowanym ośrodkiem PZJ osobiście oceniając umiejętności kandydata.

  2. Odznace towarzyszy imienna karta „Jeżdżę konno” wystawiona i podpisana przez licencjonowanego szkoleniowca PZJ nadającego powszechną odznakę jeździecką „Jeżdżę konno”. Karty są numerowane i stanowią druki ścisłego zarachowania.

  3. Rozliczenie wpłat za wydane odznaki na rzecz PZJ następuje z certyfikowanym ośrodkiem PZJ posiadającym podpisaną z PZJ umowę o świadczenie usług szkoleniowych na wydawanie powszechnej odznaki jeździeckiej „Jeżdżę konno”.

§ 3


  1. Przed egzaminem certyfikowany Ośrodek jeździecki pobiera ze strony internetowej PZJ indywidualne protokoły egzaminacyjne „Jeżdżę konno” a z Biura PZJ maksymalnie 100 sztuk odznak i kart „Jeżdżę konno”.

  2. W przypadku nie wykorzystania pobranych odznak i kart, podlegają one zwrotowi do Biura PZJ w terminie 14 dni po zakończeniu egzaminów pod rygorem obowiązku uiszczenia opłaty za ich pobranie.

  3. W przypadku utraty, zniszczenia odznak i kart jeżdżę konno po stronie Ośrodka Jeździeckiego powstaje obowiązek rozliczenia się z PZJ za ich pobranie zgodnie z cennikiem za ich wydanie w ilości utraconych lub zniszczonych kart i odznak.

§ 4


Podczas egzaminu egzaminujący sprawdza dane osobowe kandydata na podstawie dokumentu tożsamości z fotografią.
§ 5

Po zakończeniu egzaminu Certyfikowany ośrodek jeździecki przesyła w ciągu 14 dni od dnia egzaminu do Biura PZJ:

- indywidualne protokoły egzaminacyjne „Jeżdżę konno”;

- dowód wpłaty na rzecz PZJ opłaty egzaminacyjnej w wysokości 30 PLN od każdego z kandydatów zdających egzamin.


§ 6

Tryb nadawania powszechnej odznaki jeździeckiej „Jeżdżę konno” może być kontrolowany przez przedstawiciela Centralnej Komisji Egzaminacyjnej lub członka Zarządu PZJ w każdym czasie.


§ 7

  1. Podczas zdawania egzaminu jeźdźcy mogą występować w dowolnym, schludnym, treningowym stroju jeździeckim. Jazda w przepisowym nakryciu głowy (kasku) jest obowiązkowa. Dla dzieci zalecana jest kamizelka ochronna.




  1. Podczas egzaminu wymagana jest jazda na zwykłym kiełźnie wędzidłowym pojedynczo- lub podwójnie łamanym, dopuszczalne jest użycie wodzy pomocniczych: gogue, wytoka lub wypinaczy, ochraniaczy i jazda z przepisowym batem. Używanie ostróg jest niedozwolone.

§ 8


Licencjonowany szkoleniowiec PZJ osobiście i na podstawie własnej wiedzy i doświadczenia zawodowego ocenia umiejętności kandydata do otrzymania powszechnej odznaki jeździeckiej „Jeżdżę konno”, której nadanie potwierdza kwalifikacje w zakresie podstawowego przygotowania i oceny umiejętności kandydata do rekreacyjnego uprawiania jeździectwa.
§ 9

Licencjonowany szkoleniowiec PZJ ocenia umiejętności kandydata w zakresie:


Umiejętności praktyczne:

    • prawidłowe podejście do konia

    • prawidłowe odczytanie i interpretacja reakcji konia

    • prowadzenie w ręku i wiązanie

    • siodłanie i kiełznanie, podstawowe dopasowanie rzędu

    • umiejętność jazdy w zastępie w podstawowych chodach - w stępie, w kłusie anglezowanym i w galopie w dosiadzie odciążającym


Umiejętności teoretyczne:

    • interpretacja zachowania konia

    • podstawy pielęgnacji i prawidłowe zachowanie się przy koniu

    • podstawy budowy konia, maści i odmiany

    • zasady zachowania na ujeżdżalni

    • podstawowa wiedza o sprzęcie jeździeckim i stroju do jazdy,

§ 10


Ośrodek Jeździecki zleca przeprowadzenie szkolenia oraz egzaminu oceniającego umiejętności kandydata do otrzymania powszechnej odznaki jeździeckiej „Jeżdżę konno” licencjonowanemu Szkoleniowcowi PZJ, legitymującemu się niezbędnymi kwalifikacjami, o których mowa w § 2, pod rygorem ponoszenia odpowiedzialności przez zlecający Ośrodek Jeździecki określonej w postanowieniach umowy o świadczenie usług zawartej z Polskim Związkiem Jeździeckim.

§ 11


Ośrodek Jeździecki od każdego z kandydatów ubiegających się o nadanie odznaki „ Jeżdżę konno” uzyska oświadczenie o wyrażeniu lub nie wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych przez Ośrodek Jeździecki oraz Polski Związek Jeździecki.
Odznaki jeździeckie

Polski Związek Jeździecki wprowadził w życie z dniem 01.01.2004 system trzystopniowej odznaki jeździeckiej – brązowej, srebrnej i złotej. Jego celem jest podniesienie jakości szkolenia w klubach i sekcjach jeździeckich, poprawa bezpieczeństwa osób uczących się jeździć konno jak i już potrafiących siedzieć w siodle, a także zwrócenie uwagi całego środowiska „koniarzy” na prawidłowe, zgodne z zasadami wiedzy użytkowanie koni.

W czasie egzaminu egzaminator porównuje umiejętności jazdy konnej z wymaganiami klasycznej sztuki jeździeckiej, opisanymi w podręcznikach zaakceptowanych przez Polski Związek Jeździecki - Zasady jazdy konnej – cz. 1, 2 i 3.

Podręcznikami zalecanymi do przygotowania kandydatów do zdawania egzaminów na odznaki, opartymi na „Zasadach jazdy konnej” są:



  1. Akademia jeździecka - Wacław Pruchniewicz, wyd. Akademia Jeździecka

  2. Nos do przodu – Gerd Heuschmann, wyd. Akademia Jeździecka

  3. Młody jeździec – Lucinda Green, wyd. Galaktyka

  4. Poradnik młodego jeźdźca – Isabelle von Neumann-Cosel, wyd. Galaktyka


  1   2   3   4   5   6   7   8   9   ...   12


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość