Strona główna

Próbom charakteru


Pobieranie 8.66 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar8.66 Kb.
W celu sprawdzenia i oceny predyspozycji psa do tresury policyjnej poddaje się go przed zakupem polowym próbom charakteru, które obejmują:

• aportowanie,


• szukanie przedmiotu z naniesionym nośnikiem zapachowym,

• reakcję na strzał,

• obronę przewodnika,

• czujność i popęd do samoobrony.



Próba aportowania odbywa się w następujący sposób:

• aportowanie różnych przedmiotów (np. klocek drewniany, piłeczka tenisowa, rękawiczka),


• aportowanie przeprowadza się na smyczy i „luzem” w pomieszczeniu oraz
na terenie otwartym z wykorzystaniem różnorodnego podłoża.

Pies podczas tej próby musi wykazać się pasją do aportowania różnych przedmiotów, radością z zabawy i pewnością w zachowaniu.




Próba szukania przedmiotu z naniesionym nośnikiem zapachowym ma na celu sprawdzenie predyspozycji psa do pracy węchowej w określonej specjalizacji. Podczas wykonywania próby należy:

• podać psu do nawęszenia duży przedmiot silnie nasycony nośnikiem zapachowym


i nie „wpadający w oczy”,

• przeprowadzić ją w terenie o różnym nasileniu bodźców rozpraszających,


• zwrócić uwagę na kierunek wiatru; miejsce ukrycia przedmiotu – nie pod „wiatr”,
• przeprowadzić próbę zarówno w terenie otwartym, jak i w pomieszczeniach zamkniętych.
Próba ta powinna wykazać predyspozycje psa do natychmiastowego podjęcia pracy węchowej tzw. dolnym wiatrem, intensywnie i z dużą podnietą aż do momentu odnalezienia przedmiotu.

Próba odporności na strzał ma na celu zbadanie reakcji psa na odgłosy strzału.
Ta umiejętność jest niezbędna psu w służbie. Jest przeprowadzana przy użyciu broni wojskowej typu KBK AK kaliber 7,62 mm, strzelając amunicją ćwiczebną.
Podczas sprawdzania odporności psa na strzał, przestrzega się następujących zasad:
• próba przeprowadzana jest w terenie otwartym, podczas swobodnego spaceru psa na smyczy lub lince, bądź podczas walki z pozorantem,

• strzały oddane są z różnych odległości w przedziale od 10 do 100 m,

• pies nie powinien widzieć ruchów osoby strzelającej.

Pożądanym zachowaniem u psa jest brak jego reakcji na strzały, spokój


i równowaga.

Celem próby obrony przewodnika jest zbadanie zdolności obrończych psa, jego pewności, ostrości popędu do wyniku oraz stopnia twardości. Próba ta przebiega następująco:
Nieznana psu osoba odległości ok. 5 m, w sposób zdecydowany atakuje opiekuna psa. Opiekun zaś trzymając psa na smyczy jednocześnie głosem i gestem pobudza psa do ataku. Próba ta może być też połączona z pościgiem. Pies poddany tej próbie powinien bez ociągania się zaatakować napastnika.

Próba czujności i popędu do samoobrony ma na celu sprawdzenie u psa reakcji w sytuacji zagrożenia pod nieobecność opiekuna. Próbę tę przeprowadza się
w następujący sposób:

• opiekun po przywiązaniu psa ( np. do ławki, drzewa itp.) oddala się, pozostawiając go samego,

• po jakimś czasie, do psa skrada się obca osoba, która z rosnącą agresją zaczyna go atakować.

Pies poddawany tej próbie powinien wykazać się czujnością opartą na nieufności oraz pożądaną ostrością. Psy przeznaczone do tresowania w kategorii psów


do zadań specjalnych tj. do wyszukiwania zapachów materiałów wybuchowych, narkotyków i zwłok ludzkich nie poddawane są próbom obrony przewodnika oraz czujności i popędu do samoobrony.


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość