Strona główna

Program nauczania języka niemieckiego w klasach I-III gimnazjum poziom podstawowy


Pobieranie 0.69 Mb.
Strona1/7
Data20.06.2016
Rozmiar0.69 Mb.
  1   2   3   4   5   6   7
Program nauczania języka niemieckiego w klasach I-III gimnazjum
poziom podstawowy

Autorzy programu:



Irena Nowicka – absolwentka Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Jest dyplomowanym nauczycielem języka niemieckiego w Powiatowym Zespole Szkół Nr 1 w Trzebnicy. W ramach szwajcarskiego projektu doskonalenia nauczycieli języka niemieckiego uzyskała tytuł teacher trainera. Jest również egzaminatorem CKE. Pracowała na stanowisku metodyka języka niemieckiego w Dolnośląskim Ośrodku Doskonalenia Nauczycieli we Wrocławiu. Jako edukator języka niemieckiego od wielu lat prowadzi szkolenia w zakresie metodyki nauczania języka niemieckiego oraz szkolenia dla kandydatów na egzaminatorów języka niemieckiego w zakresie egzaminu maturalnego i egzaminu po gimnazjum.

Jest współautorką testów do podręcznika „DACHfenster” oraz serii do języka niemieckiego dla szkół ponadgimnazjalnych „Expedition Deutsch”.




Dorota Wieruszewska –absolwentka Wydziału Filologicznego Uniwersytetu Wrocławskiego. Na co dzień pracuje jako nauczyciel języka niemieckiego i wicedyrektor w Zespole Szkół Ogólnokształcących w Strzelinie. Jest dyplomowanym nauczycielem, jak również teacher trainerem, wykształconym w ramach szwajcarskiego projektu doskonalenia nauczycieli języka niemieckiego, specjalistą w zakresie wczesnoszkolnego nauczania języka niemieckiego oraz egzaminatorem CKE. Od wielu lat prowadzi różne formy doskonalenia zawodowego dla nauczycieli języka niemieckiego, szkoląc w zakresie metodyki nauczania języka obcego, jak też egzaminatorów maturalnych i gimnazjalnych w zakresie języka niemieckiego.

Jest współautorką serii podręczników do nauki języka niemieckiego dla klasy IV – VI „Netz” testów do podręcznika „DACHfenster” oraz serii do języka niemieckiego dla szkół ponadgimnazjalnych „Expedition Deutsch”.



Spis treści:



  1. Koncepcja programu …………………………………………………………….……………….………………. 4

  2. Charakterystyka programu…………………………………………………..…………………….…….………5

    1. Użytkownicy programu ………………………………………………….…………………..………..……...5

    2. Warunki realizacji programu …………………………………………………………………..….……..…6

  3. Cele nauczania języka niemieckiego w gimnazjum …………………..…………………………….…7

    1. Cele wychowawcze ……………………………………………………………..……………………………….7

    2. Cele kształcenia …………………………………………………………..……………………………………….7

    3. Treści nauczania – wymagania szczegółowe …………………..…………………………………….8

    4. Opis umiejętności według Europejskiego systemu opisu kształcenia językowego ……………………………………………………….. …………………………………………………………………10

    5. Wymagane umiejętności szczegółowe opanowane po gimnazjum ……..………………11

    6. Europejskie portfolio językowe…………………………………………………………………………...23

  4. Materiał nauczania……………………………………………………………………………………………….. 24

    1. Zagadnienia tematyczne ……………………………………………………………………………………...24

    2. Rodzaje tekstów …………………………………………………………….…………………………………….33

    3. Role w sytuacjach komunikacyjnych, w jakich uczeń może się znaleźć..……………….34

    4. Zagadnienia gramatyczne ……………………………………………….……................................34

  5. Realizacja materiału nauczania ……………………………………………………………………………….38

    1. Dostosowanie programu do grupy ………………………………………….………………………….38

    2. Formy socjalne …………………………………………………………………………………………………..40

    3. Techniki ćwiczenia umiejętności ( 4 sprawności) ………………………….…………………….41

    4. Gramatyka ……………………………………………………………………..………………………………….43

    5. Słownictwo …………………………………………………………………..……………………………………44

    6. Wymowa …………………………………………………………………………………………………………...44

    7. Ortografia ………………………………………………………………………………………………………….44

    8. Strategie uczenia się …………………………………………..………………………………………………45

  6. Metody oceniania ucznia ……………………………………………………………………………………….49

    1. Błędy ………………………………………………………………………………………………………………….49

    2. Samoocena …………………………………………………………………..…………………………………….49

    3. Kryteria oceniania bieżącego ……………………………………………...………………………………53

    4. Ocenianie semestralne ……………………………………………...……………………………………….63

    5. Ocenianie zewnętrzne …………………………………………………...…………………………………..63

    6. Diagnozy ……………………………………………………………………...…………………………………….64

  7. Planowanie zajęć lekcyjnych …………………………………………………………………………………..65

    1. Wybór programu nauczania ………………………………………………………………………………..65

    2. Plany wynikowe ………………………………………………………………...………………………………..65

    3. Konspekt lekcji …………………………………………………………………………………………………….71

    4. Fazy lekcji …………………………………………………………………………………………………………….73

  8. Bibliografia ………………………………………………………………………………………………………………75




  1. Koncepcja programu

Niniejszy program powstał na bazie następujących dokumentów: podstawa programowa kształcenia ogólnego dla gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych, których ukończenie umożliwia uzyskanie świadectwa dojrzałości po zdaniu egzaminu maturalnego – język obcy oraz Europejski System Opisu Kształcenia Językowego. W pierwszym z dokumentów opisane zostały cele kształcenia i treści nauczania na danym etapie nauczania. Drugi z dokumentów opisuje poziomy biegłości językowej w skali od A1 i A2 (poziom podstawowy), poprzez B1 i B2 (poziom niezależności) do C1 i C2 (poziom biegłości językowej).

Nasz program skierowany jest do nauczycieli języka niemieckiego, którzy pracują z uczniami uczącymi się języka od podstaw (A1-A2).

Wymagania ogólne dla danego etapu edukacyjnego obejmują pięć obszarów: znajomość środków językowych, umożliwiająca realizację pozostałych wymagań (wiedza), rozumienie wypowiedzi (recepcja), tworzenie wypowiedzi (produkcja), reagowanie na wypowiedzi (interakcja), przetwarzanie wypowiedzi (mediacja). Wszystkie obszary powinny ułatwić użytkownikowi programu osiągnięcie celów opisanych w podstawie programowej, gdyż wzbogacone zostały one przykładami.

Uczniowie w gimnazjum, którzy rozpoczynają naukę języka niemieckiego, posiadają jedynie fundamentalną wiedzę i umiejętności językowe, tj. znają często używane wyrażenia, posiadają podstawowe informacje dotyczące życia codziennego, potrafią posługiwać się językiem w prostych sytuacjach oraz formułować proste pytania i udzielać na nie odpowiedzi.

Do osiągnięcia celów wskazanych przez wymagania ogólne przydatne będą podane przez nas strategie uczenia się, podzielone na trzy obszary: przed nauką, w trakcie nauki i po nauce.

Aby pomóc nauczycielom w przygotowaniu i prowadzeniu zajęć, przedstawimy również najważniejsze zasady metodyki nauczania języka obcego, techniki oraz zasady planowania zajęć lekcyjnych.

Innym problemem, na który chcemy zwrócić uwagę, jest ocenianie, rozumiane w szeroki sposób: jako samoocena ucznia, ocenianie bieżące, ocenianie semestralne/roczne oraz diagnozowanie osiągnięć uczniów. Ważne jest przy tym obiektywne ocenienie wiedzy i umiejętności uczniów, ale w taki sposób, by ocena motywowała ucznia do dalszej nauki, wskazując mu jego mocne strony.

Tworząc niniejszy program, wspierałyśmy się również na publikacji „Profile Deutsch”, która uściśla i doprecyzowuje wymagania edukacyjne sformułowane w Europejskim Systemie Opisu Kształcenia Językowego.



  1. Charakterystyka programu



    1. Użytkownicy programu

Bezpośrednimi użytkownikami programu będą nauczyciele języka niemieckiego, pracujący z uczniami gimnazjum, którzy rozpoczynają naukę języka niemieckiego. Ponadto program może służyć również autorom podręczników do nauczania języka niemieckiego w gimnazjum.




      • Uczniowie rozpoczynający naukę w gimnazjum (1 lub 2 godziny tygodniowo)

Uczniowie rozpoczynają naukę języka niemieckiego jako drugiego języka obcego. W związku z tym mogą wykorzystać nabytą już wcześniej, przy nauce pierwszego języka obcego, wiedzę i techniki uczenia się do nauki języka niemieckiego jako drugiego języka. Mają możliwość wyszukiwania podobieństw i różnic w systemach językowych (języka polskiego, języka angielskiego (lub innego języka obcego, nauczanego jako język pierwszy) oraz języka niemieckiego), co znacznie ułatwi naukę drugiego języka obcego. Dodatkowo uczniowie mogą korzystać już z własnych doświadczeń szkolnych, związanych z nauką języka obcego.
Uczniowie, dla których program został stworzony, to młodzież w wieku od 13 do 16 lat, dlatego też trzeba tak dobrać tematykę zajęć, żeby ucznia zachęcić i zmotywować do nauki. Należy przy tym pamiętać, że nauczyciel ma do dyspozycji tylko 1 lub 2 godziny tygodniowo, czyli zajęcia powinny być tak interesujące i dokładnie zaplanowane, żeby uczeń niejako czekał na kolejne lekcje.



      • Nauczyciele

Program został stworzony, by pomóc nauczycielowi w określaniu celów nauczania, wyborze podręcznika i doborze pomocy dydaktycznych.

Nauczyciele korzystający z programu powinni dysponować aktualną, nowoczesną wiedzą metodyczną i dydaktyczną, co oznacza, że nauczyciel powinien umieć optymalnie zaplanować i przeprowadzić swoje zajęcia, zwracając szczególną uwagę na rozwijanie komunikatywności i przełamanie bariery strachu przed mówieniem w języku obcym. Ponadto powinien odpowiednio dobrać metody pracy z uczniem do czasu, jakim dysponuje w cyklu nauczania, tj. położyć główny środek ciężkości na mówienie, treści gramatyczne zaś realizować przy okazji ćwiczeń komunikacyjnych. Tak prowadzone lekcje powodują znacznie mniej stresu u ucznia i przełamują lęk przed komunikowaniem się w języku obcym.

Nauczyciel powinien być na tyle elastyczny, by rozpoznać u uczniów zainteresowanie i chęć pogłębienia jakiegoś problemu i poszerzyć ten temat lub zmotywować uczniów do samodzielnej pracy, która może potem, w trakcie lekcji, być wykorzystana do podzielenia się zdobytymi informacjami z innymi uczniami w klasie.

Nauczyciele uczący w klasach na poziomie III.0. i powinni zdawać sobie sprawę z tego, że ucznia należy jak najczęściej oceniać: za aktywność na lekcji, za samodzielną pracę, za pracę w grupach, itp., tak, aby przy ocenie semestralnej lub rocznej móc uwzględnić nie tylko oceny ze sprawdzianów, ale całokształt pracy ucznia. Nauczyciele dysponujący tylko jedną godziną nauczania powinni szczególnie przemyśleć sposób oceniania wiedzy i umiejętności ucznia.

Na początku cyklu nauki nauczyciel powinien rozpoznać, jakimi strategiami uczenia się uczniowie już dysponują i potrafią je wykorzystać. Następnie w dalszym cyklu kształcenia powinno się je rozwijać i stopniowo wprowadzać nowe.


      • Autorzy podręczników w cyklu trzyletnim w wymiarze 1 lub 2 godzin tygodniowo

Z zaproponowanego programu korzystać mogą również autorzy podręczników szkolnych do języka niemieckiego. Program uwzględnia podstawę programową na poziomie III.0. i dostosowany jest do nauki języka niemieckiego w wymiarze 1 lub 2 godzin tygodniowo w trzyletnim cyklu nauczania.



    1. Warunki realizacji programu



      • Liczebność grup

Ze względu na wymiar godzin nauki języka niemieckiego (1 lub 2 h/tyg.) szkoła powinna zapewnić uczniom optymalne warunki pracy. Dlatego też program przewidziany jest do realizacji w małych grupach (maksymalnie 15 osób). Pozwoli to nauczycielowi na lepsze poznanie zespołu klasowego oraz zindywidualizowanie pracy z uczniem, zarówno słabym, jak i szczególnie uzdolnionym.



      • Wyposażenie szkoły

Efektywnemu nauczaniu języka niemieckiego sprzyja dobre wyposażenie szkoły w techniczne środki nauczania. Przez dobre wyposażenie techniczne szkoły rozumiemy umożliwienie nauczycielom korzystania z odtwarzacza płyt CD, słowników dwujęzycznych oraz (w miarę możliwości) dostęp do odtwarzacza DVD, rzutnika multimedialnego, tablicy interaktywnej, pracowni komputerowej z dostępem do internetu oraz zakupienie materiałów pomocniczych w postaci map, ilustracji, plansz.

Ponadto w gabinecie języka niemieckiego należy wygospodarować miejsce na prezentacje prac uczniów (np. tablice korkowe).




      • Materiały dydaktyczne

Podstawą efektywnej pracy z uczniem jest dobrze dobrany podręcznik, który realizuje zaprezentowane w programie zagadnienia tematyczne i gramatyczne. Podręcznik powinien pozwalać na zrealizowanie wszystkich celów zawartych w podstawie programowej nauczania języka obcego dla danego etapu kształcenia. Należy przy tym uwzględnić ilość godzin w cyklu nauki w gimnazjum, jaką nauczyciel ma do dyspozycji.

Podręcznik powinien mieć odpowiednią obudowę w postaci płyt CD oraz zawierać możliwie wiele materiałów autentycznych.





  1. Cele nauczania języka niemieckiego w gimnazjum



    1. Cele wychowawcze:




  • Rozwijanie w uczniach poczucia własnej wartości oraz wiary we własne możliwości językowe, między innymi poprzez pozytywną informację zwrotną dotyczącą indywidualnych umiejętności językowych.

  • Stopniowe przygotowanie ucznia do samodzielności w procesie uczenia się języka niemieckiego.

  • Zapewnienie uczniom możliwości stosowania języka niemieckiego jako narzędzia przy wykonywaniu zespołowych projektów, zwłaszcza interdyscyplinarnych.

  • Rozwijanie w uczniach postawy ciekawości, otwartości i tolerancji wobec innych kultur.

  • Rozbudzanie i rozwijanie indywidualnych zainteresowań ucznia.

  • Wprowadzanie ucznia w świat kultury i sztuki.

  • Rozwijanie umiejętności społecznych ucznia przez zdobywanie prawidłowych doświadczeń we współżyciu i współdziałaniu w grupie rówieśniczej.




    1. Cele kształcenia

Cele kształcenia – wymagania ogólne


I. Znajomość środków językowych.

Uczeń posługuje się bardzo podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych,

gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych

wymagań ogólnych w zakresie tematów wskazanych w wymaganiach szczegółowych.


II. Rozumienie wypowiedzi.

Uczeń rozumie bardzo proste i krótkie wypowiedzi ustne artykułowane wyraźnie i powoli,

w standardowej odmianie języka, a także krótkie i proste wypowiedzi pisemne w zakresie

opisanym w wymaganiach szczegółowych.


III. Tworzenie wypowiedzi.

Uczeń samodzielnie formułuje bardzo krótkie, proste i zrozumiałe wypowiedzi ustne i pisemne, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.


IV. Reagowanie na wypowiedzi.

Uczeń uczestniczy w prostej rozmowie i w typowych sytuacjach reaguje w sposób zrozumiały, adekwatnie do sytuacji komunikacyjnej, ustnie lub pisemnie, w zakresie opisanym w wymaganiach szczegółowych.


V. Przetwarzanie wypowiedzi.

Uczeń zmienia formę przekazu ustnego lub pisemnego w zakresie opisanym w wymaganiach

szczegółowych.



    1. Treści nauczania – wymagania szczegółowe


1. Uczeń posługuje się bardzo podstawowym zasobem środków językowych (leksykalnych,

gramatycznych, ortograficznych oraz fonetycznych), umożliwiającym realizację pozostałych

wymagań ogólnych w zakresie następujących tematów:

1) człowiek (np. dane personalne, wygląd zewnętrzny, uczucia i emocje, zainteresowania);

2) dom (np. miejsce zamieszkania, opis domu, pomieszczeń domu i ich wyposażenia);

3) szkoła (np. przedmioty nauczania, życie szkoły);

4) praca (np. popularne zawody i związane z nimi czynności, miejsce pracy);

5) życie rodzinne i towarzyskie (np. członkowie rodziny, koledzy, przyjaciele, czynności

życia codziennego, formy spędzania czasu wolnego);

6) żywienie (np. artykuły spożywcze, posiłki, lokale gastronomiczne);

7) zakupy i usługi (np. rodzaje sklepów, towary, sprzedawanie i kupowanie, kupowanie, korzystanie z usług);

8) podróżowanie i turystyka (np. środki transportu, orientacja w terenie, informacja

turystyczna, zwiedzanie);

9) kultura (np. dziedziny kultury, uczestnictwo w kulturze);

10) sport (np. popularne dyscypliny sportu, sprzęt sportowy, imprezy sportowe);

11) zdrowie (np. samopoczucie, choroby, ich objawy i leczenie);

12) technika (np. korzystanie z podstawowych urządzeń technicznych);

13) świat przyrody (np. pogoda, rośliny i zwierzęta, krajobraz);

14) elementy wiedzy o krajach obszaru nauczanego języka oraz o kraju ojczystym,

z uwzględnieniem kontekstu międzykulturowego oraz tematyki integracji europejskiej.


2. Uczeń rozumie ze słuchu bardzo proste, krótkie wypowiedzi (np. instrukcje, komunikaty,

rozmowy) artykułowane powoli i wyraźnie, w standardowej odmianie języka:

1) reaguje na polecenia;

2) określa główną myśl tekstu;

3) znajduje w tekście określone informacje;

4) określa intencje nadawcy/autora tekstu;

5) określa kontekst wypowiedzi (np. czas, miejsce, sytuację, uczestników).


3. Uczeń rozumie krótkie, proste wypowiedzi pisemne (np. napisy informacyjne, listy, ulotki

reklamowe, jadłospisy, ogłoszenia, rozkłady jazdy i proste teksty narracyjne):

1) określa główną myśl tekstu;

2) znajduje w tekście określone informacje;

3) określa intencje nadawcy/autora tekstu;

4) określa kontekst wypowiedzi (np. nadawcę, odbiorcę, formę tekstu).
4. Uczeń tworzy bardzo krótkie, proste i zrozumiałe wypowiedzi ustne:

1) opisuje ludzi, przedmioty, miejsca i czynności;

2) opowiada o wydarzeniach życia codziennego;

3) przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;

4) opisuje swoje upodobania;

5) wyraża swoje opinie i uczucia;

6) przedstawia intencje i plany na przyszłość.
5. Uczeń tworzy bardzo krótkie, proste i zrozumiałe wypowiedzi pisemne w formie prostych

wyrażeń i zdań (np. wiadomość, e-mail, krótki opis):

1) opisuje ludzi, przedmioty, miejsca i czynności;

2) opisuje wydarzenia życia codziennego;

3) przedstawia fakty z przeszłości i teraźniejszości;

4) opisuje swoje upodobania;

5) wyraża swoje opinie i uczucia;

6) opisuje intencje i plany na przyszłość.
6. Uczeń reaguje ustnie w prosty i zrozumiały sposób, w typowych sytuacjach:

1) nawiązuje kontakty towarzyskie (np. przedstawia siebie i inne osoby, wita się i żegna,

udziela podstawowych informacji na swój temat i pyta o dane rozmówcy i innych osób);

2) stosuje formy grzecznościowe;

3) uzyskuje i przekazuje proste informacje i wyjaśnienia;

4) prosi o pozwolenie, udziela i odmawia pozwolenia;

5) wyraża swoje opinie i życzenia, pyta o opinie i życzenia innych;

6) wyraża swoje emocje (np. radość, niezadowolenie, zdziwienie);

7) wyraża prośby i podziękowania oraz zgodę lub odmowę wykonania prośby;

8) prosi o powtórzenie bądź wyjaśnienie (sprecyzowanie) tego, co powiedział rozmówca.


7. Uczeń reaguje w formie prostego tekstu pisanego (np. e-mail, wiadomość) w typowych

sytuacjach:

1) nawiązuje kontakty towarzyskie (np. przedstawia siebie i inne osoby, udziela

podstawowych informacji na swój temat i pyta o dane rozmówcy i innych osób);

2) uzyskuje i przekazuje proste informacje i wyjaśnienia (np. wypełnia formularz);

3) prosi o pozwolenie, udziela i odmawia pozwolenia;

4) wyraża prośby i podziękowania oraz zgodę lub odmowę wykonania prośby.


8. Uczeń przetwarza tekst ustnie lub pisemnie:

1) przekazuje informacje zawarte w materiałach wizualnych (np. mapach, symbolach,

piktogramach);

2) przekazuje w języku polskim główne myśli lub wybrane informacje z prostego tekstu

w języku obcym.
9. Uczeń dokonuje samooceny (np. przy użyciu portfolio językowego) i wykorzystuje techniki

samodzielnej pracy nad językiem (np. korzystanie ze słownika, poprawianie błędów,

prowadzenie notatek, zapamiętywanie nowych wyrazów, korzystanie z tekstów kultury

w języku obcym).
10. Uczeń współdziała w grupie, np. w lekcyjnych i pozalekcyjnych językowych pracach

projektowych.
11. Uczeń korzysta ze źródeł informacji w języku obcym (np. z encyklopedii, mediów, instrukcji obsługi) również za pomocą technologii informacyjno-komunikacyjnych.
12. Uczeń stosuje strategie komunikacyjne (np. domyślanie się znaczenia wyrazów z kontekstu, rozumienie tekstu zawierającego nieznane słowa i zwroty) i strategie kompensacyjne (np. opis, zastąpienie innym wyrazem) w przypadku, gdy nie zna lub nie pamięta jakiegoś wyrazu.
13. Uczeń posiada świadomość językową (np. podobieństw i różnic między językami).



    1. Opis umiejętności według Europejskiego Systemu Kształcenia Języków Obcych

Europejski System Kształcenia Języków Obcych dzieli opanowanie języka obcego na trzy poziomy: poziom podstawowy, poziom biegłości językowej oraz poziom samodzielności językowej. Każdy z tych poziomów podzielony został na dwie grupy: bardziej i mniej zaawansowaną. Poniżej prezentujemy ten podział. Nas interesować będzie poziom podstawowy oraz poziom samodzielności.




Poziom podstawowy

A1

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie i potrafi stosować potoczne wyrażenia i bardzo proste wypowiedzi dotyczące konkretnych potrzeb życia codziennego. Potrafi formułować pytania z zakresu życia prywatnego, dotyczące np.: miejsca, w którym mieszka, ludzi, których zna i rzeczy, które posiada oraz odpowiadać na tego typu pytania. Potrafi przedstawiać siebie i innych. Potrafi prowadzić prostą rozmowę pod warunkiem, że rozmówca mówi wolno, zrozumiale i jest gotowy do pomocy.

A2

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie wypowiedzi i często używane wyrażenia w zakresie tematów związanych z życiem codziennym (są to np.: bardzo podstawowe informacje dotyczące osoby rozmówcy i jego rodziny, zakupów, otoczenia, pracy). Potrafi porozumiewać się w rutynowych, prostych sytuacjach komunikacyjnych, wymagających jedynie, bezpośredniej wymiany zdań na tematy znane i typowe. Potrafi w prosty sposób opisywać swoje pochodzenie i otoczenie, w którym żyje, a także poruszać sprawy związane z najważniejszymi potrzebami życia codziennego.

Poziom samodzielności

B1

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w jasnych, standardowych wypowiedziach, które dotyczą znanych jej spraw i zdarzeń typowych dla pracy, szkoły, czasu wolnego itd. Potrafi radzić sobie w większości sytuacji komunikacyjnych, które mogą zdarzyć się w czasie podróży w regionie, gdzie mówi się danym językiem. Potrafi tworzyć proste, spójne wypowiedzi ustne lub pisemne na tematy, które są jej znane bądź ją interesują. Potrafi opisywać doświadczenia, zdarzenia, nadzieje, marzenia, zamierzenia, krótko uzasadniając bądź wyjaśniając swoje opinie i plany.

B2

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w złożonych tekstach na tematy konkretne i abstrakcyjne, łącznie z rozumieniem dyskusji na tematy techniczne z zakresu jej specjalności. Potrafi porozumiewać się na tyle płynnie i spontanicznie, by prowadzić normalną rozmowę z rodzimym użytkownikiem języka, nie powodując przy tym napięcia u którejkolwiek ze stron. Potrafi – w szerokim zakresie tematów – formułować przejrzyste i szczegółowe wypowiedzi ustne lub pisemne, a także wyjaśniać swoje stanowisko w sprawach będących przedmiotem dyskusji, rozważając wady i zalety różnych rozwiązań.

Poziom biegłości

C1

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie szeroki zakres trudnych, dłuższych tekstów, dostrzegając także znaczenia ukryte, wyrażone pośrednio. Potrafi się wypowiadać płynnie, spontanicznie, bez większego trudu odnajdując właściwe sformułowania. Skutecznie i swobodnie potrafi posługiwać się językiem w kontaktach towarzyskich i społecznych, edukacyjnych bądź zawodowych. Potrafi formułować jasne, dobrze zbudowane, szczegółowe, dotyczące złożonych problemów wypowiedzi ustne lub pisemne, sprawnie i właściwie posługując się regułami organizacji wypowiedzi, łącznikami, wskaźnikami zespolenia tekstu.

C2

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie może z łatwością zrozumieć praktycznie wszystko, co usłyszy lub przeczyta. Potrafi streszczać informacje pochodzące z różnych źródeł, pisanych lub mówionych, w spójny sposób odtwarzając zawarte w nich tezy i wyjaśnienia. Potrafi wyrażać swoje myśli płynnie, spontanicznie i precyzyjnie, subtelnie różnicując odcienie znaczeniowe nawet w bardziej złożonych wypowiedziach.
  1   2   3   4   5   6   7


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość