Strona główna

Przedmiotowe zasady oceniania z języka Podstawowe zasady oceniania z języka polskiego


Pobieranie 2.18 Mb.
Strona11/17
Data18.06.2016
Rozmiar2.18 Mb.
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   ...   17

127–131


Mieszkańcy wielkiego domu i ich tajemnice – określamy czas i miejsce akcji
Różne sposoby odbierania świata – przyglądamy się dziecięcym bohaterom powieści
Jak pokazać uczucia? Oceniamy filmowe kreacje Mary i Colina
Ogród jest dobry na wszystko! Reklamujemy miejsca pełne czaru
lektura: Francis Hodgson Burnett, Tajemniczy ogród

opis przeżyć wewnętrznych

reklama

fragmenty filmu Tajemniczy ogród w reżyserii Agnieszki Holland



zna fragmenty powieści

zna tekst powieści







I.1.1; I.1.2; II.1.1; II.1.2; II.1.3; II.2.7; II.2.8; II.2.9; II.2.10; II.2.11; III.1.1; III.1.7; III.1.8; III.2.7

pamięta najważniejsze wydarzenia

opowiada o wydarzeniach w tekście

odtwarza przebieg wydarzeń

poprawnie odtwarza przebieg wydarzeń, uwzględniając ich chronologię

mówi o głównych bohaterach

opisuje głównych bohaterów utworu

opisuje wszystkich bohaterów utworu

poprawnie opisuje i ocenia bohaterów utworu

z pomocą nauczyciela dostrzega zmiany w zachowaniu wybranego bohatera

opisuje, jak zmieniało się zachowanie wybranego bohatera

dostrzega ewolucję postawy wybranego bohatera i uzasadnia jej przyczyny

uzasadnia przyczyny ewolucji postawy wybranego bohatera, trafnie dobiera argumenty

nazywa niektóre uczucia bohaterów

stara się opisać przeżycia wybranego bohatera

opisuje przeżycia wybranego bohatera, doskonali swoje umiejętności stylistyczne

poprawnie opisuje przeżycia wybranego bohatera, stosuje bogate słownictwo

zna sytuację życiową głównych bohaterów

wypowiada się na temat sytuacji życiowej głównych bohaterów

rozumie, z czego wynika sytuacja życiowa bohaterów

wskazuje, z czego wynika sytuacja życiowa bohaterów

mówi o filmie

mówi o aktorach

stara się ocenić grę aktorską

trafnie ocenia grę aktorską, uzasadniając swoje zdanie

mówi o swoim ulubionym miejscu

stara się zachęcić innych do odwiedzenia swojego ulubionego miejsca

reklamuje pobyt w ulubionym miejscu, podkreślając jego dobroczynny wpływ na człowieka

atrakcyjnie reklamuje pobyt w ulubionym miejscu, podkreśla intencje wypowiedzi







formułuje przesłanie powieści

formułuje i uzasadnia przesłanie powieści

132–133

Mój ulubiony bohater lektury – praca klasowa

Omówienie pracy klasowej

– opis postaci

– ocena zachowania bohatera literackiego



– pisze kilka zdań na temat wybranego bohatera lektury

– opisuje wybranego bohatera lektury, uwzględniając niektóre zdobyte na lekcjach wiadomości

– redaguje rozwinięty, poprawny językowo opis wybranego bohatera lektury, uwzględniając zdobyte na lekcjach wiadomości

– redaguje poprawny kompozycyjnie i językowo opis wybranego bohatera lektury, stosuje bogate słownictwo

II.1.1; II.1.5; II.1.6; III.2.5; III.2.6




– stara się ocenić postać literacką

– dokonuje oceny zachowań postaci literackiej i krótko uzasadnia swoje zdanie

– dokonuje trafnej oceny zachowań postaci literackiej i uzasadnia swoje zdanie







– na ogół dba o poprawność swojej pracy, kompozycję oraz szatę graficzną

– dba o poprawność swojej pracy, kompozycję oraz szatę graficzną

134

Czy siła zawsze decyduje o zwycięstwie

– Joanna Laskowska, Dwa wiatry



– czyta uważnie tekst

– czyta ze zrozumieniem tekst







I.1.1; I.1.2; II.1.3; II.2.4; II.2.10; III.1.4; III.1.9

– mówi o bohaterach

– mówi o zachowaniach postaci literackich

– ocenia zachowania postaci literackich

– dokonuje oceny zachowań bohaterów i uzasadnia swoje zdanie

– z pomocą nauczyciela rozpoznaje wyrazy dźwiękonaśladowcze w tekście

– samodzielnie rozpoznaje wyrazy dźwiękonaśladowcze w tekście

– wyjaśnia funkcję wyrazów dźwiękonaśladowczych w tekście




– bierze udział w scence
















– wyszukuje fragment z przesłaniem utworu

– poprawnie formułuje przesłanie utworu

135

Jak leczyć świat myślami?

– ks. Jan Twardowski, Czy można myślami uleczyć? (fragment Elementarza)



– czyta z uwagą fragment tekstu

– czyta ze zrozumieniem fragment tekstu







I.1.7; I.1.8; II.1.2; II.3.1; III.1.8

– odnajduje w tekście niektóre rady autora

– odróżnia dosłowne i metaforyczne znaczenia słowa leczyć

– przedstawia przesłanie autora

– wyjaśnia, na czym polega ekologia duchowa

– znajduje w tekście złote myśli wskazane przez kolegów

– stara się odszukać w tekście złote myśli

– odnajduje w tekście złote myśli

– poddaje refleksji złote myśli odnalezione w tekście







– opisuje sytuację, w której przekonał się o leczniczych właściwościach myśli

– podaje przykład takiej sytuacji i uzasadnia swoje stanowisko

136–137

Nie całkiem nowe pytania o związki wyrazów w zadaniach

grupa podmiotu

– grupa orzeczenia

– związek główny

– związki poboczne

– wyraz określany (nadrzędny)

– wyraz określający (podrzędny)


– z pomocą nauczyciela wskazuje w zdaniach związek główny

– stara się wskazywać w zdaniach poszczególne związki wyrazowe

– poprawnie wskazuje w zdaniach poszczególne związki wyrazowe

– wskazuje w zdaniach związki wyrazowe i nazywa części zdania




– zna pojęcia: grupa podmiotu, grupa orzeczenia, związek główny, związki poboczne

– zna dodatkowo pojęcia: wyraz określany, wyraz określający, wyraz nadrzędny, wyraz podrzędny

– zna i rozumie wymienione pojęcia

– zna i stosuje ze zrozumieniem wymienione pojęcia

– buduje zdania z podanych związków wyrazowych

– sporządza wykresy prostych zdań pojedynczych

– sporządza wykresy, zadaje pytania o wyrazy określane

– poprawnie sporządza wykresy bardziej skomplikowanych zdań pojedynczych

138

Dlaczego warto uśmiechać się do innych? O eksperymencie grupy przyjaciół

– Małgorzata Musierowicz, Kwiat kalafiora (fragment powieści)



– czyta z uwagą fragment tekstu

– czyta ze zrozumieniem fragment tekstu







I.1.1; I.1.9; III.1.2; III.1.8







– nawiązuje do tekstu Elementarza ks. Jana Twardowskiego

– poprawnie interpretuje tekst w kontekście fragmentu Elementarza ks. Jana Twardowskiego

– mówi o pomyśle bohaterów

– wyjaśnia, na czym polegał eksperyment bohaterów

– ocenia pomysł bohaterów, wskazuje jego zalety i wady

– oceniając eksperyment, uzasadnia swoje stanowisko

– zna najważniejsze cechy sprawozdania

– wskazuje najważniejsze cechy sprawozdania w tekście

– poprawnie wskazuje cechy sprawozdania w tekście

– wskazuje w tekście najlepsze sprawozdanie, uzasadnia swoją opinię

– z pomocą nauczyciela redaguje krótkie ogłoszenie

– stara się samodzielnie zredagować ogłoszenie

– redaguje poprawne ogłoszenie

– redaguje poprawne ogłoszenie, stosuje odpowiednie słownictwo

139

Czy można „być kulturalnym do litery s”?

– Grzegorz Kasdepke, Bon czy ton... savoir-vivre dla dzieci (fragment)



– podaje przykłady właściwego zachowania bohaterów

– podaje zasady dobrego wychowania, z którymi zapoznali się bohaterowie

– rozumie zasady dobrego wychowania i odnosi je do własnych doświadczeń

– uzasadnia, czy „można być kulturalnym do litery s

II.1.2; III.1.8

– mówi o rysunkach

– porównuje rysunki

– ocenia, w której sali lekcyjnej byłoby przyjemniej się uczyć

– uzasadnia, dlaczego warto dbać o czystość w klasie

– mówi o swoim otoczeniu

– proponuje, jak dbać o czystość w najbliższym otoczeniu

– podaje propozycje zachowania w miejscach publicznych

– opracowuje zasady zachowania w miejscach publicznych

– włącza się w pracę grupy

– pracuje w grupie, wykonuje polecenia innych

– aktywnie pracuje w grupie

– pracuje w grupie, proponuje własne, oryginalne rozwiązania

140

Uczciwe zachowanie jest ważne na sprawdzianie

– René Goscinny, Jean-Jacques Sempé, Klasówka z arytmetyki (fragment powieści Nowe przygody Mikołajka)

– akcja (zawiązanie akcji, rozwinięcie, punkt kulminacyjny, rozwiązanie akcji)


– czyta uważnie fragment tekstu

– czyta ze zrozumieniem fragment tekstu







I.1.1; I.1.3; I.1.6; II.1.2; II.2.9; II.2.10, II.4; III.1.7; III.1.8; III.2.7

– z pomocą nauczyciela wskazuje, kim jest narrator w tekście

– określa samodzielnie, kim jest narrator w tekście

– podaje informacje o narratorze




– mówi o sytuacji bohaterów

– mówi o własnych doświadczeniach

– porównuje sytuację bohaterów z własnymi doświadczeniami




– podaje najważniejsze wydarzenia

– układa wydarzenia w porządku chronologicznym

– pisze plan wydarzeń

– poprawnie pisze plan wydarzeń, dba o zwięzłość wypowiedzi

– mówi o zachowaniu bohaterów, wie, na czym polega bycie uczciwym na sprawdzianie

– stara się ocenić zachowanie bohaterów, wyjaśnia, na czym polega bycie uczciwym na sprawdzianie

– ocenia zachowanie bohaterów, proponuje uczciwe zachowania na sprawdzianie

– trafnie ocenia zachowanie bohaterów

– zna pojęcie akcja

– stara się wskazać w tekście poszczególne etapy akcji

– potrafi wskazać w tekście poszczególne etapy akcji, wyodrębnia punkt kulminacyjny

– przyporządkowuje emocje bohaterów do poszczególnych etapów akcji

141–142

Co ma wspólnego skuter ze zdaniem?

– przydawka

– dopełnienie

– okolicznik



zna definicje przydawki, dopełnienia i okolicznika, wie, na jakie pytania odpowiadają te części zdania

– rozumie funkcje przydawki, dopełnienia i okolicznika w zdaniu, wie, jakimi częściami mowy są najczęściej wyrażone te części zdania

– rozpoznaje w zdaniu większość przydawek, dopełnień i okoliczników

– rozpoznaje w zdaniu przydawki, dopełnienia i okolicznika wyrażone różnymi częściami mowy, wyjaśnia ich funkcje

I.3.1; I.3.2; I.3.3

– z pomocą nauczyciela nazywa poszczególne części zdania w prostych wypowiedzeniach

– stara się nazywać poszczególne części zdania w prostych wypowiedzeniach

– na ogół nazywa poszczególne części zdania w różnych wypowiedzeniach

– poprawnie nazywa poszczególne części zdania w różnych wypowiedzeniach

– z niewielką pomocą nauczyciela buduje zdania pojedyncze rozwinięte, stosując wskazane określenia

– stara się budować zdania pojedyncze rozwinięte, stosując wskazane określenia

– na ogół poprawnie buduje zdania pojedyncze rozwinięte, stosując wskazane określenia

– samodzielnie i poprawnie buduje zdania pojedyncze rozwinięte, stosując wskazane określenia

143–144

O metodzie, która odsłania, jak zostać architektem zdania
Omówienie sprawdzianu

– podmiot

– orzeczenie

– przydawka

– dopełnienie

– okolicznik



– rozpoznaje i nazywa główne części zdania w prostych wypowiedzeniach

– rozpoznaje niektóre części zdania w prostych wypowiedzeniach, stara się je nazywać

– rozpoznaje i nazywa większość części zdania w różnych wypowiedzeniach

– rozpoznaje i poprawnie nazywa części zdania we wszystkich wypowiedzeniach

I.3.1; I.3.2; I.3.4

– próbuje rozwijać niektóre zdania

– stara się budować zdania pojedyncze rozwinięte, na ogół stosując wskazane określenia

– na ogół poprawnie buduje zdania pojedyncze rozwinięte, stosując wskazane określenia

– bezbłędnie buduje zdania pojedyncze rozwinięte, stosując wskazane określenia

– próbuje sporządzać wykresy prostych zdań pojedynczych

– sporządza wykresy prostych zdań pojedynczych

– na ogół poprawnie sporządza wykresy zdań pojedynczych

– bezbłędnie sporządza wykresy zdań pojedynczych

145–147

Przystanek Hollyłódź

Uczymy się czytać… film

Zagrajmy w film! Nasze pierwsze kroki w roli twórców filmowych

– kadry z filmu



– aktor, charakteryzacja, gatunek filmowy, kadr, plener, premiera, reżyser, scenariusz, statysta, ujęcie
– Witold Bobiński, Nowy język (fragment książki Idę do kina!)

– ogląda zamieszczone w podręczniku zdjęcia z Łodzi związane z przemysłem filmowym

– wypowiada się na temat zdjęć związanych z przemysłem filmowym

– wyjaśnia, do czego nawiązuje nazwa Hollyłódź

– wskazuje podobieństwa między Łodzią a Hollywood

I.1.1; I.1.6; I.2; II.2.7; II.2.8; III.1.8; III.2.7




– podaje nazwiska aktorów związanych z łódzką filmówką

– zdobywa informacje na temat aktorów związanych z łódzką filmówką, podaje tytuły filmów, które powstały w Łodzi

– samodzielnie zdobywa bogate informacje na temat aktorów związanych z łódzką filmówką oraz filmów, które powstały w Łodzi

– z niewielką pomocą nauczyciela pisze ogłoszenie, podaje w nim najważniejsze informacje o wystawie

– stara się samodzielnie zredagować ogłoszenie o otwarciu wystawy w Muzeum Kinematografii

– redaguje poprawne ogłoszenie o otwarciu wystawy, na ogół stosuje odpowiednie słownictwo

– redaguje ogłoszenie o otwarciu wystawy, stosuje środki językowe podkreślające intencję wypowiedzi

– czyta uważnie tekst o początkach kina

– czyta ze zrozumieniem tekst o początkach kina i wyodrębnia z niego ważne informacje

– na podstawie tekstu o początkach kina redaguje notatkę

– na podstawie tekstu o początkach kina redaguje poprawną, zwięzłą notatkę

– mówi o oglądanych fotosach filmowych

– na podstawie fotosów z filmu próbuje określić jego temat

– na podstawie fotosów z filmu określa jego nastrój

– na podstawie fotosów trafnie określa temat i nastrój filmu

– zapoznaje się ze słownictwem z ramki, ogląda sceny filmowe

– rozumie terminy podane w ramce, mówi o przedstawionych scenach filmowych

– opisuje przedstawione sceny filmowe, wykorzystuje niektóre terminy

– poprawnie opisuje przedstawione sceny filmowe, wykorzystując słownictwo zgromadzone w ramce

– z pomocą nauczyciela stara się określić wiek bohaterów

– gromadzi informacje na temat bohaterów, a następnie stara się określić wiek odbiorców filmu

– na podstawie informacji o bohaterach określa, dla jakich odbiorców jest przeznaczony film

– uzasadnia, że Felix, Net i Nika… to film dla młodzieży

– czyta z uwagą tekst W. Bobińskiego Nowy język

– czyta ze zrozumieniem tekst W. Bobińskiego Nowy język







– wpisuje do słowniczka filmowego niektóre hasła zredagowane przez kolegów

– na podstawie tekstu dopisuje kilka nowych terminów do słowniczka filmowego

– uzupełnia słowniczek filmowy, dopisując nowe hasła

– na podstawie tekstu samodzielnie uzupełnia słowniczek filmowy, poprawnie redagując nowe hasła

– mówi o pracy reżysera

– mówi, jak wyobraża sobie pracę młodego reżysera

– redaguje rady dla młodego reżysera

– poprawnie redaguje rady dla młodego reżysera, zachowując odpowiednią formę

– wie, kim jest reżyser

– rozumie, czym się zajmuje reżyser, mówi, jaki film on sam chciałby nakręcić

– stara się wcielić w rolę reżysera i korzystając ze wskazówek w podręczniku, opisuje scenę z własnego filmu

– na podstawie wskazówek z podręcznika opisuje sceny z własnego filmu

148


„Dziewica Orleańska i… grządki”, czyli jak ożywić portret artystki

– Alicja Niedźwiecka, Wywiad (fragment powieści Tydzień z godziną zero)

– wywiad

– autoryzacja tekstu



– czyta z uwagą fragment powieści

– czyta ze zrozumieniem fragment powieści







I.1.2; I.1.3; I.1.7; I.1.9; II.1.1; III.1.1; III.1.8


– mówi o zachowaniu dziennikarza


– stara się wskazać błędy, jakie popełnił redaktor z tekstu

– opracowuje rady dla dobrego dziennikarza

– wyjaśnia, czym jest autoryzacja, i rozumie, dlaczego dziennikarz powinien ją uzyskać

– wypowiada się na temat ulubionych sportowców, aktorów, muzyków

– włącza się do rozmowy, próbuje wypowiadać swoje zdanie

– zabiera głos w dyskusji; stara się szukać odpowiedzi na pytania: „Co to znaczy być sławnym?” i „Czy sława pomaga, czy przeszkadza w życiu?”

– swobodnie zabiera głos w dyskusji; uzasadnia swoje stanowisko

149–150

Kropka nad i – odsłona czwarta

– Jan Edward Kucharski, Wędrówki z dziadkiem Romanem




– czyta z uwagą tekst literacki i próbuje odpowiadać na niektóre pytania

– czyta ze zrozumieniem tekst literacki i odpowiada na większość pytań


– czyta ze zrozumieniem tekst literacki i na ogół poprawnie odpowiada na pytania

– czyta ze zrozumieniem tekst literacki i bezbłędnie odpowiada na wszystkie pytania

I.1.1; I.1.9; III.1.1; III.1.5; III.1.6; III.2.5


– stara się stosować najważniejsze poznane pojęcia w praktyce

– stosuje niektóre poznane pojęcia w praktyce, rozwiązując ćwiczenia

– poprawnie stosuje poznane pojęcia w praktyce




– próbuje redagować krótkie teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej

– redaguje krótkie teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej, uwzględnia ich najważniejsze cechy

– redaguje teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej, stosuje odpowiednie słownictwo

– redaguje teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej, poprawne pod względem kompozycyjnym i stylistycznym


– włącza się w pracę grupy

– stara się wykonywać w grupie zadanie twórcze

– samodzielnie wykonuje zadanie twórcze


– nadaje kierunek pracy w grupie, podaje pomysły i proponuje ciekawe rozwiązania

TERAZ I ZAWSZE

151

Dom niejedno ma imię

Jan Kochanowski, Na dom w Czarnolesie




– głośno czyta tekst poetycki

– czyta ze zrozumieniem tekst poetycki







I.1.1; I.1.3; I.1.7; I.1.8; II.2.4; II.2.5; III.1.1; III.1.2

– wie, do kogo zwraca się osoba mówiąca w wierszu

– wskazując odpowiednie fragmenty tekstu odnoszące się do osoby mówiącej w wierszu










– potrafi wskazać niektóre wartości, ważne dla osoby mówiącej w wierszu

– rozumie, co i dlaczego jest ważne dla osoby mówiącej w wierszu, stara się uzasadnić swoje stanowisko

– wyjaśnia, co i dlaczego jest ważne dla osoby mówiącej w wierszu, uzasadnia swoje stanowisko odpowiednimi cytatami







– próbuje wyjaśnić metaforyczne znaczenie słowa dom

– poprawnie wyjaśnia metaforyczne znaczenie słowa dom

– z pomocą nauczyciela opracowuje krótką notatkę dotyczącą domu w Czarnolesie

– na podstawie wiersza stara się opracować krótką notatkę dotyczącą domu w Czarnolesie

– na podstawie wiersza opracowuje notatkę dotyczącą domu w Czarnolesie

– na podstawie wiersza poprawnie opracowuje encyklopedyczną notatkę dotyczącą domu w Czarnolesie

152–153

Słodkie wspomnienie dzieciństwa…

Jak napisać kartkę z pamiętnika?

– ks. Jan Twardowski, Miałem wspaniałych rodziców (fragment Autobiografii. Myśli nie tylko o sobie)

– pamiętnik




– czyta uważnie tekst literacki

– czyta ze zrozumieniem tekst literacki







I.1.1; I.1.3; I.1.4; I.1.7; I.1.8; III.1.1; III.1.5; III.2.5

– wymienia najważniejsze osoby opisane w tekście ks. J. Twardowskiego

– wymienia członków rodziny ks. J. Twardowskiego

– sporządza drzewo genealogiczne rodziny Twardowskich




– mówi o najważniejszych postaciach

– opisuje matkę i ojca poety

– na podstawie tekstu charakteryzuje wskazane osoby

– charakteryzuje wskazane osoby, uzasadniając swoją wypowiedź odpowiednimi fragmentami tekstu

– z niewielką pomocą nauczyciela redaguje krótkie sprawozdanie z wizyty w domu ks. J. Twardowskiego

– próbuje samodzielnie zredagować sprawozdanie, uwzględnia najważniejsze cechy tej formy wypowiedzi

– redaguje sprawozdanie, stosuje odpowiednie słownictwo

– redaguje poprawne pod względem kompozycyjnym i stylistycznym sprawozdanie z wizyty

– określa, kto opowiada o zdarzeniach

– korzystając z tekstu, gromadzi informacje dotyczące narratora

odszukuje fragmenty tekstu, które wskazują na narrację pierwszoosobową




– mówi o wydarzeniach w utworze

– zauważa, że narrator wspomina wydarzenia z przeszłości

– wskazuje w tekście fragmenty świadczące o tym, że opisywane wydarzenia dotyczą przeszłości

– rozumie pojęcie perspektywy czasowej

– zna definicję pamiętnika

– potrafi wskazać niektóre cechy pamiętnika we fragmencie Autobiografii

– wskazuje cechy pamiętnika we fragmencie Autobiografii

– udowadnia, że tekst Miałem wspaniałych rodziców ma cechy pamiętnika

– z niewielką pomocą nauczyciela redaguje krótką wypowiedź

– próbuje samodzielnie napisać kartkę z pamiętnika, zachowuje niektóre cechy tej formy wypowiedzi

– redaguje kartkę z pamiętnika, stosuje odpowiednie formy czasowników

– redaguje kartkę z pamiętnika, indywidualizując styl i formę wypowiedzi

154

Cudownych rodziców mam!

– Wojciech Młynarski, Cudownych rodziców mam

– porównanie  


– czyta z uwagą tekst poetycki

– czyta ze zrozumieniem tekst poetycki







I.1.3; II.1.1; II.2.1; II.2.4; II.2.5; III.2.7


– z pomocą nauczyciela wskazuje w wierszu informacje odnoszące się do osoby mówiącej w wierszu

– wskazuje w wierszu informacje odnoszące się do osoby mówiącej w wierszu







– rozumie znaczenie określeń, wspaniali, cudowni rodzice

– wyjaśnia znaczenie określeń, wspaniali, cudowni rodzice

– wyjaśnia znaczenie określeń wspaniali, cudowni rodzice, wykorzystując utwory W. Młynarskiego i J. Twardowskiego




– zna pojęcia: epitet, metafora, wskazuje epitety w wierszu

– rozpoznaje w tekście epitety i niektóre metafory

– wskazuje w tekście znane środki stylistyczne – epitet i metaforę, określa ich znaczenie

– objaśnia znaczenie i funkcje epitetów i metafor

– zna definicję porównania

– zna i rozumie definicję porównania, rozpoznaje w tekstach poetyckich niektóre porównania

– odnajduje porównania w tekstach poetyckich, wyjaśnia ich znaczenie

– tworzy porównania i funkcjonalnie wykorzystuje je w swoich wypowiedziach

155

O piernikowych lalkach i wspaniałej siostrze

– Magdalena Samozwaniec, Poznanie z Lilką (fragment powieści Maria i Magdalena)

 


– czyta uważnie fragment powieści

– czyta ze zrozumieniem fragment powieści








I.1.4; I.1.7; I.1.9; II.2.10; III.1.1; III.1.2


– podaje, czym się zajmowała wybrana postać

– stara się sporządzić notatkę o jednej z osób opisanych w tekście

– sporządza notatkę o jednej z osób opisanych w tekście, wykorzystując informacje z powieści

– sporządza poprawną notatkę o jednej z osób, wykorzystując informacje z różnych źródeł o rodzinie Kossaków

– z pomocą nauczyciela wskazuje w tekście cechy pamiętnika

– potrafi wskazać w tekście niektóre cechy pamiętnika

– poprawnie wskazuje w tekście cechy pamiętnika




– mówi o obu siostrach


– opisuje krótko relacje między siostrami

– odnajduje w tekście fragmenty opisujące relacje sióstr

– wyjaśnia, czym starsza siostra imponowała Madzi

– mówi o bohaterkach, stara się podać niektóre ich cechy

– podaje niektóre cechy bohaterek, przywołując ich niektóre zachowania

– odwołując się do tekstu, charakteryzuje bohaterki

– charakteryzuje wnikliwie bohaterki, uzasadnia swoje zdanie cytatami z powieści

156–157

Zdania można składać na różne sposoby

– zdanie złożone współrzędnie

– zdanie złożone podrzędnie

– przysłowie




– wie, czym jest spójnik

– rozpoznaje najczęściej używane spójniki łączące zdania złożone

– rozróżnia spójniki i wyrazy łączące zdania współrzędnie i podrzędnie złożone

– wie, kiedy stawia się przecinek przed spójnikiem czy

I.3.1; I.3.2; I.3.3

– zna pojęcia: zdanie złożone współrzędniezdanie złożone podrzędnie

– rozumie różnicę między zdaniem złożonym współrzędnie i podrzędnie, stara się wskazać je w tekście

– rozumie różnicę między zdaniem złożonym współrzędnie i podrzędnie, potrafi wskazać je w tekście

– rozumie różnicę między zdaniem złożonym współrzędnie i podrzędnie, poprawnie wskazuje je w tekście

– tworzy zdania złożone

– wykorzystując najczęściej używane spójniki, stara się tworzyć zdania złożone współrzędnie i podrzędnie

– wykorzystując podane spójniki, tworzy zdania złożone współrzędnie i podrzędnie

– wykorzystując podane spójniki, tworzy poprawne zdania złożone współrzędnie i podrzędnie, bezbłędnie stosuje zasady interpunkcyjne

– zna pojęcia: zdanie składowe, zdanie nadrzędne, zdanie podrzędne

– stara się rozpoznawać wśród zdań składowych zdanie nadrzędne i zdanie podrzędne

– rozpoznaje zdanie nadrzędne i podrzędne, na ogół poprawnie rysuje wykresy wypowiedzeń

– trafnie rozpoznaje zdanie nadrzędne i podrzędne, poprawnie rysuje wykresy wypowiedzeń




– wskazuje niektóre zdania podrzędne

– wskazuje zdania podrzędne, zadaje pytania, na jakie odpowiadają te zdania

– wyjaśnia, jaką część zdania zastępują zdania podrzędne

– wie, czym jest przysłowie

– stara się rozpoznawać przysłowia

– bezbłędnie rozpoznaje popularne przysłowia

– wyjaśnia sens przysłów

158

Nie widzę na horyzoncie, dostrzegam w najbliższym kącie – pisownia nosówek

– słownik ortograficzny




– zna zasady pisowni nosówek ąę oraz połączeń om, on, em, en

– zna zasady pisowni nosówek ąę oraz połączeń om, on, em, en i stara się stosować je w praktyce

– zapisuje poprawnie większość wyrazów z nosówkami ąę oraz połączeniami om, on, em, en

– bezbłędnie zapisuje wyrazy z ąę oraz om, on, em, en

I.2; I.3.4; III.2.3; III.2.5

– zna osoby czasownika

– stara się odmieniać przez osoby czasowniki umieć, rozumieć

– na ogół poprawnie odmienia przez osoby czasowniki umieć, rozumieć

– bezbłędnie odmienia przez osoby czasowniki umieć, rozumieć

– wie, czym jest związek frazeologiczny

– próbuje wskazać związki frazeologiczne zastosowane w rymowance

– wyjaśnia znaczenie związków frazeologicznych zastosowanych w rymowance




159–160

Co można „między bajki włożyć”?

Czy lis prawdę ci powie? Niemiła przygoda w ogródku

– Ignacy Krasicki: Lew i zwierzęta, Żółw i mysz, Słowik i szczygieł, Malarze

– Adam Mickiewicz, Lis i kozieł

– bajka

– morał


– czyta uważnie teksty bajek

– czyta ze zrozumieniem teksty bajek







I.1.2; I.1.7; I.1.9; II.1.2; II.2.11; II.3.1; II.3.2; III.1.8; III.2.7

– mówi o zwierzętach – bohaterach bajek

– opowiada o sytuacjach przedstawionej w poszczególnych bajkach

– określa wymowę utworów

– interpretuje teksty bajek

– zna zasady zapisu dialogu, z pomocą nauczyciela zapisuje krótki dialog

– zapisuje samodzielnie krótki dialog

– pisze dialog

– pisze poprawnie dialog, wykorzystuje jeden ze sposobów jego zapisu

– zna najważniejsze cechy bajek

– zna cechy bajek i próbuje je wskazać w omawianych utworach

– na ogół poprawnie wskazuje cechy bajek w omawianych utworach

– bezbłędnie wskazuje cechy bajek w omawianych utworach, uzasadnia swoją odpowiedź

– opowiada treść bajki własnymi słowami

– rozumie dydaktyczny charakter bajek

– rozumie uniwersalny i dydaktyczny charakter bajek, próbuje uzasadnić swoje stanowisko

– rozumie uniwersalny i dydaktyczny charakter bajek, trafnie uzasadnia swoje stanowisko

– wie, czym jest morał

– mówi, jakie nauki płyną z niektórych bajek

– poprawnie wskazuje morały płynące z bajek

– przedstawia sytuację z własnego życia, której podsumowaniem mógłby być jeden z morałów zawartych w poznanych bajkach







– wykorzystuje wiedzę o przekazie reklamowym do interpretacji bajki

– twórczo wykorzystuje wiedzę o przekazie reklamowym do interpretacji bajki

161–162

O wydarzeniach – krótko i szczegółowo

Jak odnaleźć prawdziwe szczęście?

– Oscar Wilde, Szczęśliwy książę (fragment)

– plan ramowy

– plan szczegółowy


– czyta z uwagą tekst literacki

– czyta ze zrozumieniem tekst literacki







I.1.6; I.1.7; II.1.2; III.1.7; III.1.8; III.2.7

– wie, czym jest plan ramowy, a czym szczegółowy

– dostrzega różnicę między planem ramowym a planem szczegółowym







– opowiada o księciu

– mówi, czym zajmował się książę na dworze Sans-Souci

– opowiada o przemianie księcia

– wyjaśnia znaczenie przytoczonych słów księcia o niedoli człowieka

– mówi o tym, co go uszczęśliwia

– włącza się do rozmowy na temat prawdziwego szczęścia – w kontekście własnych doświadczeń

– podejmuje dyskusję na temat prawdziwego szczęścia w kontekście przeczytanego tekstu oraz własnych doświadczeń

– dyskutuje na temat prawdziwego szczęścia oraz innych wartości w kontekście przeczytanego tekstu oraz własnych doświadczeń

– mówi o bohaterach tekstu

– stara się wyjaśnić postępowanie bohaterów

– ocenia postępowanie bohaterów

– uzasadnia, że anioł dokonał trafnego wyboru
1   ...   7   8   9   10   11   12   13   14   ...   17


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość