Strona główna

Przedmiotowe zasady oceniania z języka Podstawowe zasady oceniania z języka polskiego


Pobieranie 2.18 Mb.
Strona13/17
Data18.06.2016
Rozmiar2.18 Mb.
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   17

Ocenę celującą otrzymuje uczeń, którego osiągnięcia w znacznym stopniu wykraczają poza wymagania podstawy programowej. Jego praca cechuje się samodzielnością i kreatywnością. Prezentuje wysoki poziom wiedzy. Świadomie i funkcjonalnie posługuje się bogatym słownictwem. Samodzielnie analizuje i interpretuje teksty literackie.

Potrafi analizować i interpretować dzieła plastyczne. Tworzy bezbłędne pod każdym względem wypowiedzi ustne i pisemne.

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, którego wyniki nie osiągają poziomu wymagań koniecznych, w związku z tym nie jest w stanie wykonać zadań o niewielkim stopniu trudności. Brak wiedzy i umiejętności wyklucza osiągnięcie nawet minimalnego postępu.



Plan wynikowy z kryteriami oceniania dla kl. 6



Lp.



Temat lekcji

Zagadnienia wg podstawy programowej

  • lektura

  • terminy teoretycznoliterackie

  • inne pojęcia kulturowe

  • zagadnienia z zakresu nauki o języku

  • formy wypowiedzi pisemnej


Osiągnięcia ucznia (umiejętności, wiadomości)

wymagania szczegółowe na ocenę dopuszczającą (2)

wymagania szczegółowe na ocenę dostateczną (3)

wymagania szczegółowe na ocenę dobrą (4)

wymagania szczegółowe na ocenę bardzo dobrą (5)

Nr treści nauczania w NPP

Uczeń:

KTOŚ I CZŁOWIEK

1



Podstawowe źródła informacji
– słownik ortograficzny

– słownik wyrazów obcych

– słownik wyrazów bliskoznacznych (synonimów)

– słownik języka polskiego

– słownik frazeologiczny

– encyklopedia

– portal internetowy


– samodzielnie korzysta ze słownika ortograficznego

– z pomocą nauczyciela korzysta z pozostałych słowników i encyklopedii

– wie, że może szukać informacji również w internecie


– samodzielnie korzysta ze słowników i encyklopedii

– wie, że może szukać informacji również w internecie, i zna wiarygodne portale



– potrafi wskazać wiarygodne źródła informacji

– świadomie wykorzystuje zasoby internetu



– zna adresy internetowe portali i stron będących wiarygodnym źródłem informacji

– umie konstruktywnie korzystać z internetu



I.2

2


Ktoś i człowiek – o pięknie, które skrywa tajemnicę
– Jan Twardowski, O lasach

– epitet


– czyta uważnie wiersz

– z pomocą nauczyciela wskazuje w tekście epitety



– czyta ze zrozumieniem tekst poetycki

– samodzielnie wskazuje w tekście epitety

– z pomocą nauczyciela dopisuje elementy charakterystyczne dla różnych typów krajobrazu

– rozumie ogólny sens utworu



– wyszukuje informacje w tekście

– samodzielnie dopisuje epitety do wymienionych składników krajobrazu

– określa funkcję epitetów

– odczytuje przenośny sens utworu



– charakteryzuje osobę mówiącą w wierszu

– odczytuje sens ostatnich wersów tekstu i odnosi je do własnego doświadczenia kulturowego



I.1.1; I.1.7; I.1.8; II.2.4; II.3.1

3


Najważniejsze jest czasem tuż obok
– Janusz L. Wiśniewski, W poszukiwaniu Najważniejszego. Bajka trochę naukowa

– czyta uważnie fragment utworu literackiego

– wyszukuje podstawowe informacje w tekście

– przypomina sobie wiadomości nt. pisowni wielką literą

– uważnie przysłuchuje się rozmowie



– czyta ze zrozumieniem fragment utworu literackiego

– wyszukuje informacje w tekście

– dokonuje interpretacji tekstu na poziomie znaczeń dosłownych

– utrwala wiadomości nt. pisowni wielką literą

– próbuje uczestniczyć w rozmowie


– porównuje tekst literacki z przekazem wizualnym

– dokonuje interpretacji tekstu na poziomie znaczeń dosłownych i przenośnych

– uczestniczy w rozmowie, wyraża swoje opinie


– odczytuje przesłanie tekstu

– aktywnie uczestniczy w rozmowie, uzasadnia swoje zdanie



I.1.1; I.1.7; I.1.8; II.1.1; II.2.1; III.1.8; III.2.5d

4

Sprawa dla reportera: mała czy wielka litera?
– słownik ortograficzny

– pisownia wyrazów wielką i małą literą



– zna niektóre zasady pisowni wielką i małą literą

– z pomocą nauczyciela tworzy przymiotniki od nazw własnych



– zna zasady pisowni wielką i małą literą i stara się stosować je w praktyce

– uzasadnia pisownię wielką i małą literą, korzystając ze słownika ortograficznego i z pomocy nauczyciela

– tworzy przymiotniki od nazw własnych


– zna zasady pisowni wielką i małą literą i stosuje je w praktyce

– samodzielnie uzasadnia pisownię wielką i małą literą

– samodzielnie tworzy przymiotniki od nazw własnych


– mając na względzie zasady ortograficzne, rozróżnia wśród homonimów nazwy własne oraz rzeczowniki pospolite

– poprawnie zapisuje przymiotniki utworzone od nazw własnych



I.2; I.3.3; III.2.5

5–6


Kakao, muzeum, kiwi – ta odmiana Cię zadziwi
– rzeczowniki występujące tylko w liczbie pojedynczej lub tylko w liczbie mnogiej

– rzeczowniki nieodmienne

– przepis


– rozpoznaje rzeczownik w wypowiedzeniu

– odmienia rzeczowniki przez przypadki i liczby oraz wskazuje ich rodzaj

– zna wyznaczniki formy pisemnej – przepisu

– z pomocą nauczyciela redaguje prosty przepis na smaczną potrawę, wykorzystuje w nim składniki, których nazwy są nieodmienne



– zna podstawowe kategorie gramatyczne

– potrafi wskazać rzeczowniki o nietypowej odmianie

– próbuje samodzielnie zredagować prosty przepis na smaczną potrawę; wykorzystuje w nim składniki, których nazwy są nieodmienne


– poprawnie odmienia rzeczowniki o nietypowej odmianie

– redaguje przepis na smaczną potrawę, wykorzystuje w nim składniki, których nazwy są nieodmienne



– bezbłędnie odmienia rzeczowniki o nietypowej odmianie

– redaguje pomysłowy, bezbłędny pod względem formalnym i językowym przepis na smaczną potrawę, wykorzystuje w nim składniki, których nazwy są nieodmienne



I.1.5; I.3.3; I.3.4; III.1.5; III.2.7

7


O potędze marzeń, które się nie spełniają
– Bruno Ferrero, Modlitwa

Listy do Pana Boga



– czyta uważnie fragment utworu literackiego

– wyszukuje w tekście informacje

– ma świadomość, że oba teksty odnoszą się do życiowych sytuacji


– czyta ze zrozumieniem fragment utworu literackiego

– wyszukuje w tekście informacje

– z pomocą nauczyciela odczytuje znaczenie przenośne tekstu


– odczytuje analogię w położeniu wspomnianego w motcie Marcina oraz bohatera Modlitwy

– wskazuje przykłady własnych doświadczeń, gdy marzenia się nie spełniły, oraz plusy przedstawionych sytuacji



– odczytuje analogię w położeniu wspomnianego w motcie Marcina oraz bohatera Modlitwy, uzasadnia swoje stanowisko

– rozumie zachowanie mamy Marcina oraz postawę chłopca



I.1.1; I.1.7; II.1.1; II.1.2; II.1.3

8

„Dla życia nie ma innego rozwiązania niż żyć” – o cudzie istnienia
– Eric-Emmanuel Schmitt, Oskar i pani Róża (fragment powieści)

– aforyzm




– czyta uważnie fragment powieści

– z pomocą nauczyciela wyszukuje informacje w tekście



– czyta ze zrozumieniem fragment powieści

– wyszukuje informacje w tekście

– podejmuje próbę stworzenia definicji słów: życie, wiara, śmierć, Bóg

– z pomocą nauczyciela wyjaśnia aforyzmy dotyczące życia



– określa powód pisania listu do Boga przez śmiertelnie chorego chłopca

– na podstawie tekstu podaje przykłady „ciekawych pytań”

– tworzy definicje słów: życie, wiara, śmierć, Bóg


– wskazuje analogię między życiem saharyjskiego kwiatu a sytuacją Oskara

– samodzielnie formułuje przykłady „ciekawych pytań”

– tworzy oryginalne definicje słów: życie, wiara, śmierć, Bóg

– wyjaśnia aforyzmy dotyczące życia



I.1.1; I.1.7; II.3.1; III.1.3

9–10


Podróż za jedną monetę, czyli niezwykłe spotkanie Zuzi z Orfeuszem
– Francesca Simon, Ośmielając Orfeusza (fragment powieści Harując z Herkulesem. Mitologia dla fanów koszmarnego Karolka)

– mitologia (Hades)

– fantastyka


– czyta uważnie fragment tekstu literackiego

– z pomocą nauczyciela wyszukuje informacje w tekście

– rozróżnia elementy realistyczne i fantastyczne

– próbuje stworzyć wypowiedź ustną

– z pomocą nauczyciela charakteryzuje bohatera


– czyta ze zrozumieniem fragment tekstu literackiego

– wyszukuje informacje w tekście

– odwołuje się do znanych sobie mitów

– rozróżnia elementy realistyczne i fantastyczne

– tworzy spójną wypowiedź ustną

– charakteryzuje bohatera



– tworzy poprawną, uporządkowaną wypowiedź ustną

– charakteryzuje bohatera, dostrzega jego indywidualne cechy

– odczytuje przesłanie tekstu


– tworzy ciekawą, uporządkowaną logicznie wypowiedź ustną

– charakteryzuje bohatera, posługuje się bogatym słownictwem i uzasadnia własne zdanie



I.1.1; I.1.2; I.1.7; I.1.9; II.1.1; II.1.2; II.1.3; II.2.3; II.2.10; II.2.11; II.3.1

11–12

Szanowni Państwo, kochajmy język polski, czyli jak napisać list oficjalny
– list oficjalny

– zna strukturę listu i stara się stosować ją w praktyce

– odróżnia list prywatny od listu oficjalnego

– podejmuje próbę napisania listu oficjalnego według wzoru w podręczniku


– zna strukturę listu i stosuje ją w praktyce

– odróżnia list prywatny od listu oficjalnego, potrafi wskazać okoliczności powstawania oraz adresatów obu form

– gromadzi i porządkuje słownictwo związane z listem oficjalnym

– z pomocą nauczyciela pisze list oficjalny



– zna strukturę listu i stosuje ją poprawnie w praktyce

– odróżnia list prywatny od listu oficjalnego, dostrzega ich różnorodność stylistyczną, potrafi wskazać okoliczności powstawania oraz adresatów obu form

– gromadzi, porządkuje i stosuje w praktyce słownictwo związane z listem oficjalnym

– pisze list oficjalny



– pisze list oficjalny, indywidualizując język i formę wypowiedzi

I.1.3; III.1.2; III.1.5; III.2.5; III.2.7

13

Podwórko pełne chmurek – ciąg dalszy ortograficznych powtórek. Pisownia wyrazów z óu
– słownik ortograficzny

– opis


– zna niektóre zasady pisowni ó i u

– uzasadnia pisownię wyrazów z óu, korzystając ze słownika ortograficznego oraz pomocy nauczyciela

– stara się poprawnie zapisywać wyrazy pokrewne, uzasadniające pisownię ó oraz zdrobnienia zakończone na -utki, -usieńki


– zna zasady pisowni óu i próbuje stosować je w praktyce

– uzasadnia pisownię wyrazów z óu, korzystając ze słownika ortograficznego

– z pomocą nauczyciela tworzy wyrazy pokrewne uzasadniające pisownię ó oraz zdrobnienia zakończone na -utki, -usieńki i wykorzystuje je w opisie


– zna zasady pisowni óu i stosuje je w praktyce

– uzasadnia pisownię wyrazów z óu, w razie potrzeby korzysta ze słownika ortograficznego

– tworzy wyrazy pokrewne uzasadniające pisownię ó oraz zdrobnienia zakończone na -utki, -usieńki i wykorzystuje je w opisie


– bezbłędnie stosuje zasady pisowni ó i u

– uzasadnia pisownię wyrazów z óu

– celowo i bezbłędnie wykorzystuje wyrazy pokrewne w opisie


I.2; III.2.5

14–15



Na początku była epika
– słownik pojęć literackich

– epika, liryka, dramat

– narrator, narracja, narracja trzecioosobowa, narracja pierwszoosobowa, fikcja literacka, świat przedstawiony, bohater, akcja, wątek

– gatunki epickie: opowiadanie, powieść, baśń, bajka



– zna podstawowe pojęcia związane z epiką

– zna różne typy powieści



– stara się używać w praktyce pojęć związanych z epiką

– z pomocą nauczyciela wykorzystuje podane definicje podczas tworzenia krzyżówki

– z pomocą nauczyciela przyporządkowuje podane tytuły utworów odpowiednim gatunkom epickim


– na ogół poprawnie posługuje się pojęciami związanymi z epiką (narrator, narracja, narracja trzecioosobowa, narracja pierwszoosobowa, fikcja literacka, świat przedstawiony, bohater, akcja, wątek)

– potrafi wskazać główne cechy najważniejszych gatunków epickich (opowiadania, powieści, baśni, bajki)

– potrafi wykorzystać podane definicje podczas tworzenia krzyżówki

– przyporządkowuje podane tytuły utworów odpowiednim gatunkom epickim

– częściowo dopisuje tytuły znanych utworów do wymienionych typów powieści (przygodowej, sensacyjnej, obyczajowej)


– sprawnie posługuje się pojęciami związanymi z epiką (narrator, narracja, narracja trzecioosobowa, narracja pierwszoosobowa, fikcja literacka, świat przedstawiony, bohater, akcja, wątek)

– charakteryzuje najważniejsze gatunki epickie (opowiadanie, powieść, baśń, bajkę)

– bezbłędnie wykorzystuje podane definicje podczas tworzenia krzyżówki

– bezbłędnie przyporządkowuje podane tytuły utworów odpowiednim gatunkom epickim

– dopisuje tytuły znanych utworów do wymienionych typów powieści (przygodowej, sensacyjnej, obyczajowej)


I.2; III.2.7

16–17


Od Adama i Ewy po alfę i omegę – biblijne związki frazeologiczne
Związki frazeologiczne już nie mają przed nami tajemnic
– związek frazeologiczny

– zna pojęcie związku frazeologicznego

– rozpoznaje w tekście biblijne związki frazeologiczne

– potrafi uzasadnić zastosowanie biblijnych związków frazeologicznych

– w wypowiedziach posługuje się związkami frazeologicznymi



– wskazuje źródła, z których pochodzą związki frazeologiczne

– w wypowiedziach świadomie posługuje się związkami frazeologicznymi



I.1.8

18

Nie będziesz miał bogów cudzych przede mną, czyli o pułapkach współczesnego świata
– Krzysztof Kieślowski i Krzysztof Piesiewicz, Dekalog I (fragment książki)

– scenariusz filmowy

Dekalog


– czyta uważnie tekst zamieszczony w podręczniku

– z pomocą nauczyciela wskazuje elementy scenariusza filmowego

– podejmuje próbę opowiedzenia wydarzeń w tekście

– z pomocą nauczyciela wyszukuje informacje w tekście

– słucha rozmowy na temat tekstu


– czyta ze zrozumieniem tekst zamieszczony w podręczniku

– wskazuje główne elementy scenariusza filmowego

– z pomocą nauczyciela porządkuje przebieg wydarzeń

– wyszukuje informacje w tekście

– rozumie większość znaczeń dosłownych ukrytych w tekście

– stara się brać udział w rozmowie na temat tekstu



– samodzielnie porządkuje przebieg wydarzeń

– tworzy wypowiedź na podstawie poznanego tekstu

– odtwarza wydarzenia za pomocą dramy

– rozumie dosłowne znaczenia ukryte w tekście oraz podejmuje próbę zrozumienia znaczeń przenośnych

– bierze udział w rozmowie


– rozumie przenośne znaczenia ukryte w tekście

– bierze udział w rozmowie i uzasadnia własne zdanie



I.1.1; I.1.2; I.1.9; I.3.5; II.1.1; II.1.2; II.2.1; II.2.7; II.3.1; II.4; III.1.1; III.1.4

19


O Jonaszu, brzuchu ryby i Sterniku świata
– Anna Kamieńska, Jonasz w brzuchu ryby (fragment Książki nad książkami)

– czyta uważnie fragment utworu literackiego

– z pomocą nauczyciela układa wydarzenia w porządku chronologicznym



– czyta ze zrozumieniem fragment utworu literackiego

– układa wydarzenia w porządku chronologicznym

– podejmuje próbę wyjaśnienia znaczenia związku frazeologicznego: siedzieć jak u Pana Boga za piecem na podstawie odpowiedniego fragmentu tekstu

– podejmuje próbę zredagowania wskazówek dla ludzi, którym trudno uwierzyć we własne siły



– korzystając ze wskazówek zamieszczonych w podręczniku, nazywa emocje towarzyszące Jonaszowi w różnych momentach życia

– na podstawie odpowiedniego fragmentu tekstu wyjaśnia znaczenie związku frazeologicznego: siedzieć jak u Pana Boga za piecem

– podejmuje próbę oceny postawy Jonasza

– redaguje wskazówki dla ludzi, którym trudno uwierzyć we własne siły



– ocenia postawę Jonasza, odpowiednio argumentując swoje stanowisko

– redaguje mądre i ciekawe wskazówki dla ludzi, którym trudno uwierzyć we własne siły



I.1.1; I.1.8; II.1.1; II.1.3; II.3.1; III.1.1

20–21


Sztuka korespondencji – praca klasowa
Omówienie pracy klasowej
– list

– związek frazeologiczny



– zna zasady zapisu listu i próbuje zastosować je w praktyce

– redagując list, stosuje poprawny zapis

redaguje list, podejmuje próbę wykorzystania poznanych biblijnych związków frazeologicznych

– redaguje interesujący list, poprawnie wykorzystuje poznane biblijne związki frazeologiczne

III.1.5; III.2.5–7

22–23


Co wiemy i czego jeszcze nie wiemy o czasowniku?
Osobowe i nieosobowe formy czasownika
– czasownik

– forma osobowa i nieosobowa

– osoba, liczba, czas

– rodzaj


– tryby: oznajmujący, rozkazujący, przypuszczający

– rozpoznaje czasownik w wypowiedzeniu

– rozpoznaje bezokoliczniki



– odróżnia formy osobowe od bezokoliczników oraz form zakończonych na -no, -to

– zna podstawowe kategorie gramatyczne: osobę, liczbę, czas, rodzaj

– odmienia czasowniki przez osoby, liczby, czasy


– poprawnie odmienia czasowniki przez osoby, liczby, czasy

– określa formę gramatyczną (osobę, liczbę, czas) czasowników



– rozpoznaje aspekty czasownika

– wskazuje w tekście czasowniki dokonane i niedokonane



I.3.3; I.3.4

24


Nic nie może przecież wiecznie trwać
Heinz Janisch, Król i królowie (z książki Król i morze)

– czyta uważnie tekst poetycki

– z pomocą nauczyciela podejmuje próbę opisania sytuacji, w jakiej znalazł się bohater



– czyta ze zrozumieniem tekst poetycki

– podejmuje próbę opisania sytuacji, w jakiej znalazł się bohater



– stara się odczytać sens utworu

– opisuje sytuację, w jakiej znalazł się bohater

– podejmuje próbę wyjaśnienia, w jaki sposób rysunki znajdujące się pod tekstem łączą się z przesłaniem utworu

– stara się podać przynajmniej jeden przykład z życia, będący potwierdzeniem obserwacji zapisanej w tekście



– odczytuje przenośne znaczenie tekstu

– opisuje sytuację, w jakiej znalazł się bohater, i dokonuje jej interpretacji

– wyjaśnia, w jaki sposób rysunki znajdujące się pod tekstem łączą się z przesłaniem utworu

– podaje przykłady z życia, będące potwierdzeniem obserwacji zapisanej w tekście; uzasadnia swoje stanowisko



I.1.1; I.1.2; II.1.2

25


O prawdzie ukrytej we fraszkach
– fraszki:

Jan Sztaudynger, *** [Za mnie myśli…], Gra w zielone, Niewiele, Wiele hałasu, Sens życia, Też fraszka

– fraszka

– osoba mówiąca w wierszu



– czyta uważnie utwory literackie

– zna pojęcie fraszki

– aktywnie uczestniczy w rozmowie na temat wybranych fraszek


– czyta ze zrozumieniem utwory literackie

– z pomocą nauczyciela podejmuje próbę odczytania przesłania płynącego z poszczególnych utworów zamieszczonych w podręczniku



– podejmuje próbę odczytania przesłania płynącego z poszczególnych utworów

– nadaje nowe tytuły poznanym fraszkom

– podejmuje próbę napisania tekstu fraszki


– odczytuje przesłanie płynące z poszczególnych utworów J. Sztaudyngera i wyjaśnia je na forum klasy

– samodzielnie pisze tekst fraszki



I.1.1; I.1.8; II.2.11; II.3.1

26


Współczesny teatr życia, czyli jak być aktorem, a nie marionetką…
– plakat

fotografia

– teatr (świata)

– ogłoszenie



– utrwala podstawowe pojęcia związane z teatrem

– z pomocą nauczyciela podejmuje próbę analizy przekazów wizualnych (fotografii, plakatu)

– z pomocą nauczyciela redaguje ogłoszenie


– z pomocą nauczyciela zauważa przenośne znaczenie słów: teatr, gra, maska

– utrwala pojęcia związane z teatrem

– uczestniczy w rozmowie, rozumie wpływ mediów na współczesnych ludzi

– z pomocą nauczyciela analizuje przekazy wizualne (fotografię, plakat)

– redaguje ogłoszenie, uwzględnia w nim główne wymogi tej formy wypowiedzi


– podejmuje próbę odczytania przenośnego znaczenia słów: teatr, gra, maska

– odnosi się do własnych doświadczeń i zabiera głos na temat wpływu mediów na współczesnych ludzi

– analizuje i interpretuje przekazy wizualne (fotografię, plakat)

– redaguje ogłoszenie, poprawne pod względem formalnym i językowym



– samodzielnie odczytuje przenośne znaczenie słów: teatr, gra, maska

– odnosi się do własnych doświadczeń i formułuje wnioski na temat wpływu mediów na współczesnych ludzi

– samodzielnie analizuje i interpretuje przekazy wizualne (fotografię, plakat)

– sprawnie i bezbłędnie redaguje ogłoszenie



I.1.4; I.1.8; I.1.9; II.2.6; II.3.1; II.4; III.1.5
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   17


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość