Strona główna

Przedmiotowe zasady oceniania z języka Podstawowe zasady oceniania z języka polskiego


Pobieranie 2.18 Mb.
Strona15/17
Data18.06.2016
Rozmiar2.18 Mb.
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   17






JA I PRAGNIENIA




60


O życiowych pasjach młodych ludzi i odkrywaniu tajemnic
– ilustracja w podręczniku: Moje i twoje marzenia

– czyta uważnie informacje wstępne do rozdziału

– przy pomocy nauczyciela szuka potrzebnych informacji w różnych źródłach



– czyta ze zrozumieniem informacje wstępne do rozdziału

– korzystając ze wskazówek nauczyciela, szuka potrzebnych informacji w różnych źródłach

– stara się wypowiedzieć w rozmowie o sposobach na spełnianie marzeń


– angażuje się w wykonanie dodatkowych zadań

– samodzielnie szuka informacji w różnych źródłach

– przeprowadza wśród członków rodziny sondę na temat Czy warto marzyć?, próbuje opracować wyniki i sformułować wnioski

– bierze udział w rozmowie o sposobach na spełnianie marzeń (okolicznościach, postawie)



– angażuje się w wykonanie dodatkowych zadań

– wzbogaca wiedzę związaną z najciekawszymi pasjami ludzi

– bierze aktywny udział w rozmowie o sposobach na spełnianie marzeń (okolicznościach, postawie)

– przeprowadza wśród członków rodziny sondę na temat Czy warto marzyć?, opracowuje wyniki, formułuje samodzielne wnioski



I.1.1; I.2; III.1.8




61


Co może szepnąć na ucho… pomysł?
– Wisława Szymborska, Pomysł

– czyta uważnie tekst poetycki

– korzystając z pomocy nauczyciela, gromadzi podstawowe informacje o osobie mówiącej w wierszu

– rozumie dosłowny sens wiersza


– czyta ze zrozumieniem tekst poetycki

– wskazuje bohaterów wiersza

– korzystając z pytań zamieszczonych w podręczniku i z pomocy nauczyciela, gromadzi informacje o osobie mówiącej w wierszu


– wskazuje i charakteryzuje bohaterów wiersza

– proponuje teksty – wypowiedzi „szeptane na ucho”

– podejmuje próbę wyjaśnienia finału utworu

– na podstawie pracy na lekcji przedstawia swój pomysł na wiersz



– korzystając z pytań zamieszczonych w podręczniku, samodzielnie gromadzi informacje o osobie mówiącej w wierszu

– zapisuje wypowiedzi pomysłu „szeptane na ucho”

– wyjaśnia finał spotkania bohaterów wiersza

– przedstawia swój pomysł na wiersz



I.1.1; I.1.2; I.1.3; I.1.7




62


Jedyna taka szkoła… czyli o połączeniu żeglarstwa z nauką
– strona internetowa poświęcona Szkole pod Żaglami

– reklama



– czyta uważnie informacje ze strony internetowej

– dokonuje oceny niezwykłej szkoły, podaje niektóre jej zalety

– potrafi wskazać przynajmniej jedną cechę tekstu reklamowego


– czyta ze zrozumieniem informacje ze strony internetowej

– wskazuje najważniejsze zalety niezwykłej szkoły

– podejmuje próbę zredagowania tekstu reklamowego


– wskazuje najważniejsze zalety niezwykłej szkoły i popiera swoje zdanie argumentami

– bierze udział w opracowaniu trzydniowego planu zajęć uczestnika Szkoły pod Żaglami – zgodnie ze wskazówkami zamieszczonymi w podręczniku

– redaguje prosty tekst reklamowy

– podaje propozycje miejsc na ciekawe zajęcia szkolne



– wskazuje najważniejsze zalety niezwykłej szkoły i uzasadnia swoje stanowisko

– opracowuje trzydniowy plan zajęć uczestnika Szkoły pod Żaglami

– redaguje ciekawy tekst reklamowy dotyczący szkoły łączącej naukę z żeglarstwem

– podaje ciekawe propozycje miejsc, w których mogłyby się odbywać nietypowe zajęcia szkolne



I.1.1; I.1.4; III.1.1; III.1.5




63–64


„Żeglowanie jest koniecznością” i „Pokazać ludziom, że warto marzyć”... – poznajemy życie wybitnych żeglarzy
O marzeniach i żeglowaniu – układamy sprawdzian dla klasy szóstej
– rozmowa Aliny Ert-Eberdt z Krzysztofem Baranowskim

– wywiad z Nataszą Caban ze strony internetowej www.nataszacaban.com (fragment)



– czyta uważnie przynajmniej jeden z wywiadów oraz informacje w podręczniku pochodzące ze strony internetowej

– rozumie, co to znaczy być podróżnikiem / żeglarzem



– czyta uważnie teksty wywiadów oraz informacje w podręczniku pochodzące ze strony internetowej

– spośród zgromadzonych w podręczniku cech wybiera te, które można przypisać Nataszy Caban

– gromadzi informacje o wybranym mieście portowym

– wymienia cechy podróżnika



– czyta ze zrozumieniem teksty wywiadów oraz informacje ze strony internetowej

– wykorzystuje informacje zamieszczone w wywiadzie

– w kontekście wywiadu interpretuje wskazane słowa podróżnika

– spośród zgromadzonych w podręczniku cech wybiera te, które można przypisać Nataszy Caban, i uzasadnia swoje zdanie

– gromadzi informacje o wybranym mieście portowym i przygotowuje prezentację na gazetkę ścienną

– na podstawie wywiadu z Krzysztofem Baranowskim zamieszczonego w podręczniku oraz przytoczonej wypowiedzi Nataszy Caban charakteryzuje postawę prawdziwego żeglarza



– korzystając z informacji zamieszczonych w wywiadzie, wskazuje przyczyny powtórnego opłynięcia Ziemi przez Krzysztofa Baranowskiego

– w kontekście wywiadu interpretuje wskazane słowa podróżnika i podaje przykłady własnych doświadczeń, do których można by je odnieść

– spośród zgromadzonych w podręczniku cech wybiera te, które można przypisać Nataszy Caban, i uzasadnia swoje stanowisko

– charakteryzuje postawę prawdziwego żeglarza



I.1.1; I.1.7; I.1.8; I.2; II.2.10




65

O marzeniach większych niż tornister
– Joanna Kulmowa, Marzenia

– z pomocą nauczyciela odnajduje w tekście informacje o osobie mówiącej w wierszu

– odczytuje tekst na poziomie znaczeń dosłownych



– odnajduje w tekście informacje o osobie mówiącej w wierszu

– korzysta ze wskazówek nauczyciela i odczytuje emocje wpisane w tekst



– odczytuje emocje wpisane w tekst

– wypowiada się na temat przesłania utworu

– uzasadnia swoje zdanie


– odczytuje emocje wpisane w tekst i odnosi je do własnych doświadczeń

– wypowiada się na temat przesłania utworu i konfrontuje je z poznawanym na lekcjach światem literatury, gromadzi argumenty, uzasadnia swoje zdanie



I.1.1; I.1.2; I.1.3; I.1.8; II.1.1; II.1.2; II.4; III.1.5; III.1.8




66


Jak lepiej opisać siebie?
– opis i samoocena

– z pomocą nauczyciela w zamieszczonym w podręczniku tekście wskazuje elementy typowe dla opisu postaci

– z pomocą nauczyciela i korzystając ze wskazówek w podręczniku, sporządza prosty opis siebie



– w zamieszczonym w podręczniku tekście częściowo wskazuje elementy typowe dla opisu postaci i jej cech

– korzystając ze wskazówek zamieszczonych w podręczniku, sporządza prosty opis siebie, zachowuje w większości poprawną strukturę tekstu



– w zamieszczonym w podręczniku tekście wskazuje elementy typowe dla opisu postaci i jej cech

– korzystając ze wskazówek zamieszczonych w podręczniku, sporządza opis siebie, zachowuje poprawną strukturę tekstu



– korzystając ze wskazówek zamieszczonych w podręczniku, sporządza pogłębiony opis siebie, zachowuje poprawną strukturę tekstu i indywidualizuje styl swojej wypowiedzi

I.1.1; I.1.7; III.1.5




67


Jaki byłby język bez wykrzykników i partykuł?
– wykrzyknik

– partykuła



– rozpoznaje w tekście wykrzykniki

– z pomocą nauczyciela redaguje prosty tekst z użyciem wykrzykników



– potrafi odtworzyć z pomocą nauczyciela definicje wykrzyknika i partykuły

– z pomocą nauczyciela rozpoznaje w tekście nowe części mowy

– redaguje prosty tekst z użyciem wykrzykników


– zna definicje wykrzyknika i partykuły

– rozpoznaje w tekście nowe części mowy

– na ogół poprawnie uzupełnia wypowiedzi partykułami

– redaguje tekst, w którym stosuje partykuły i wykrzykniki



– zna definicje wykrzyknika i partykuły i rozumie funkcjonalność tych części mowy

– uzupełnia wypowiedzi właściwymi partykułami

– samodzielnie redaguje tekst, w którym świadomie stosuje partykuły i wykrzykniki


III.1.1




68–69


Części mowy nie mają przed nami tajemnic!
W formie i bez formy części mowy mają się całkiem dobrze
– części mowy: czasownik, rzeczownik, przymiotnik, zaimek, liczebnik, przysłówek, przyimek, spójnik, partykuła, wykrzyknik

– z pomocą nauczyciela rozpoznaje i nazywa większość części mowy

– z pomocą nauczyciela określa formę gramatyczną wskazanych odmiennych części mowy



– rozpoznaje i nazywa większość części mowy

– na ogół poprawnie wskazuje odmienne i nieodmienne części mowy

– na ogół poprawnie określa formę gramatyczną odmiennych części mowy


– na ogół poprawnie rozpoznaje i nazywa części mowy

– wskazuje odmienne i nieodmienne części mowy

– bez większych problemów określa formę gramatyczną odmiennych części mowy


– rozpoznaje i nazywa wszystkie części mowy

– bezbłędnie wskazuje odmienne i nieodmienne części mowy

– sprawnie określa formę gramatyczną odmiennych części mowy


I.3.3; I.3.4




70–71



Sprawdzian – części mowy
Omówienie sprawdzianu
– części mowy: czasownik, rzeczownik, przymiotnik, zaimek, liczebnik, przysłówek, przyimek, spójnik, partykuła, wykrzyknik

– wykonuje proste zadania – rozpoznaje i nazywa większość części mowy

– dzięki dodatkowym wskazówkom określa formę gramatyczną wskazanych odmiennych części mowy



– rozpoznaje i nazywa większość części mowy

– na ogół poprawnie wskazuje odmienne i nieodmienne części mowy

– na ogół poprawnie określa formę gramatyczną odmiennych części mowy


– na ogół poprawnie rozpoznaje i nazywa części mowy

– wskazuje odmienne i nieodmienne części mowy

– bez większych problemów określa formę gramatyczną odmiennych części mowy


– rozpoznaje i nazywa wszystkie części mowy

– bezbłędnie wskazuje odmienne i nieodmienne części mowy

– sprawnie określa formę gramatyczną odmiennych części mowy


I.3.3; I.3.4




72–76

Klasowa gra o milion – teleturniej na temat W pustyni i w puszczy Henryka Sienkiewicza
Przygody Stasia i Nel na kontynencie afrykańskim
Czy Staś był kujonem? Oceniamy zachowanie bohatera
Przewodnik po Afryce, czyli świat przedstawiony powieści Henryka Sienkiewicza
– lektura: Henryk Sienkiewicz, W pustyni i w puszczy

– świat przedstawiony

– powieść przygodowa

– przewodnik dla turystów

– rozmowa z bohaterem


– przynajmniej częściowo zna treść powieści, formułuje proste pytania dotyczące wydarzeń i postaci w utworze

– stara się brać udział w klasowym teleturnieju

– z pomocą nauczyciela częściowo odtwarza przebieg wydarzeń w utworze

– opowiada o jednej z przygód bohaterów

– wskazuje w tekście przykłady wiedzy bohatera

– zna wyznaczniki rozmowy na określony temat

– na podstawie utworu podaje przykłady ze świata przyrody i realiów życia w Afryce


– przynajmniej ogólnie zna treść powieści, formułuje pytania dotyczące wydarzeń i postaci w utworze

– bierze udział w klasowym teleturnieju

– odtwarza przebieg wydarzeń w utworze, częściowo rozumie ich ciąg przyczynowo-skutkowy

– opowiada o jednej z przygód bohaterów, rozumie jej znaczenie w przebiegu akcji

– wskazuje w tekście umiejętności i przykłady wiedzy bohatera

– rozumie postawę moralną bohatera

– zna wyznaczniki rozmowy na określony temat, zapisuje rozmowę z bohaterem na wskazany temat

– z pomocą nauczyciela wyszukuje w tekście fragmenty opisujące przyrodę i realia życia w Afryce



– zna treść powieści, formułuje proste oraz bardziej pogłębione pytania dotyczące wydarzeń i postaci w utworze

– bierze udział w klasowym teleturnieju i wciela się w różne role

– odtwarza przebieg wydarzeń w utworze z uwzględnieniem ciągu przyczynowo-skutkowego

– opowiada o jednej z przygód bohaterów, wskazuje jej znaczenie w przebiegu akcji i dla charakterystyki bohaterów

– wskazuje w tekście lub przywołuje z pamięci umiejętności i przykłady wiedzy bohatera, wskazuje ich przydatność w czasie wędrówki

– rozumie postawę moralną i patriotyczną bohatera

– zna wyznaczniki rozmowy na określony temat, zapisuje lub przeprowadza, wcielając się w rolę, rozmowę z bohaterem na wskazany temat

– wyszukuje w tekście fragmenty opisujące przyrodę i realia życia w Afryce

– wskazuje podstawowe elementy przewodnika turystycznego


– zna bardzo dobrze treść powieści, formułuje pogłębione pytania dotyczące wydarzeń i postaci w powieści

– wciela się z powodzeniem w różne role w klasowym teleturnieju

– odtwarza przebieg wydarzeń w utworze ze zrozumieniem ich ciągu przyczynowo-skutkowego

– opowiada o jednej z przygód bohaterów, podkreślając jej znaczenie w przebiegu akcji i dla charakterystyki bohaterów

– przywołuje z pamięci umiejętności i przykłady wiedzy bohatera, wskazuje przydatność wiedzy i umiejętności bohatera w różnych sytuacjach opisanych w utworze

– ocenia postawę moralną i patriotyczną bohatera

– wcielając się w rolę, przeprowadza rozmowę z bohaterem na wskazany temat

– wyszukuje w tekście fragmenty opisujące przyrodę i realia życia w Afryce w czasie trwania akcji utworu

– wskazuje podstawowe elementy przewodnika turystycznego, łącząc te obserwacje z wnioskami na temat świata przedstawionego w utworze


I.1.1–3; I.1.6–7; I.1.9; I.1.10; II.1.1–3; II.2.9–10; II.4; III.1.3; III.1.5; III.1.6–7; III.2.5–7




77–78


Nadzieja umiera ostatnia… – o odwadze, poczuciu odpowiedzialności i… rozpaczy
Jak pokazać emocje? – notatki z filmowego planu
– Władysław Ślesicki, Z Tomkiem i Moniką w pustyni i w puszczy. Notatki z filmowego planu (fragment książki)

– plan filmowy

– pantomima


– czyta uważnie fragment utworu

– z pomocą nauczyciela wyszukuje w tekście informacje na temat bohaterów

– wskazuje główne powody zmiany emocji bohatera


– czyta ze zrozumieniem fragment utworu

– wyszukuje w tekście informacje na temat bohaterów

– podejmuje próbę opisu zmieniających się emocji głównego bohatera

– rozumie ideę pantomimy



– czyta ze zrozumieniem, wyraźnie i wyraziście fragment utworu

– wyszukuje w tekście informacje na temat bohaterów oraz sytuacji, w jakiej się znaleźli

– opisuje zmieniające się emocje głównego bohatera

– bierze udział w pantomimie przygotowanej na podstawie tekstu

– określa sposób odegrania emocji przez młodego aktora

– szuka ciekawostek z planu filmowego



– opisuje zmieniające się emocje głównego bohatera, uwzględniając zachowanie, gesty, mimikę

– bierze aktywny udział w pantomimie przygotowanej na podstawie tekstu

– wymienia umiejętności potrzebne do odegrania sceny przedstawionej we fragmencie książki

– wykorzystując odpowiednie fragmenty tekstu, opisuje sposób odegrania emocji przez młodego aktora

– gromadzi ciekawostki z planu filmowego


I.1.1; I.1.2; I.1.7; I.2; II.2.8; III.1.4; III.1.9




79


Początek wielkiej kariery, czyli o tym, jak Jaśka wzięli do filmu
– Lucyna Legut, Piotrek zgubił dziadka oko, a Jasiek chce dożyć spokojnej starości (fragment powieści)

– ogłoszenie

opowiadanie


– czyta uważnie fragment powieści

– z pomocą nauczyciela wyszukuje w tekście część informacji na temat bohaterów

– z pomocą nauczyciela redaguje proste ogłoszenie


– czyta ze zrozumieniem fragment powieści

– korzystając ze wskazówek nauczyciela, wyszukuje w tekście informacje na temat bohaterów oraz określa narratora

– redaguje ogłoszenie, popełnia nieliczne błędy

– korzystając ze wskazówek zamieszczonych w podręczniku, pisze proste opowiadanie



– wyszukuje w tekście informacje na temat bohaterów

– wskazuje w tekście fragmenty, w których ujawnia się narrator i w których jest mowa o jego emocjach

– redaguje poprawne ogłoszenie

– korzystając ze wskazówek zamieszczonych w podręczniku, pisze opowiadanie poprawne pod względem kompozycyjnym i językowym



– nazywa emocje narratora

– przedstawia relacje między poszczególnymi członkami rodziny

– bezbłędnie redaguje ogłoszenie

– pisze opowiadanie, indywidualizuje swój styl i język wypowiedzi



I.1.1; I.1.3; I.1.7; III.1.5; III.2.5–7




80–81


Magia radia, czyli od fal radiowych Marconiego do zasad sztuki dziennikarskiej
Magii radia ciąg dalszy, czyli dlaczego temat leży na ulicy
– tekst o historii radia zamieszczony w podręczniku

– rozmowa z Robertem Konatowiczem, dziennikarzem radia KRK FM

– Matylda Kuchnik, Radiowa misja

– radio


– notatka

– reklama

– wywiad


– czyta uważnie wybrane z podręcznika teksty o tematyce radiowej

– z pomocą nauczyciela sporządza prostą notatkę na temat historii radia

– przysłuchuje się rozmowie na temat radia

– z pomocą nauczyciela sporządza w punktach schematyczny plan dnia dziennikarza radiowego

– rozumie cechy dobrego dziennikarza


– czyta uważnie zamieszczone w podręczniku teksty o tematyce radiowej

– korzystając ze wskazówek zamieszczonych w podręczniku, sporządza prostą notatkę na temat historii radia

– próbuje zabrać głos w rozmowie na temat atrakcyjności radia

– korzysta ze wskazówek nauczyciela i sporządza w punktach prosty plan dnia dziennikarza radiowego

– podaje główne cechy dobrego dziennikarza


– czyta ze zrozumieniem teksty o tematyce radiowej zamieszczone w podręczniku

– korzystając ze wskazówek zamieszczonych w podręczniku, sporządza funkcjonalną notatkę na temat historii radia

– bierze udział w rozmowie na temat atrakcyjności radia mimo obecności innych mediów, wypowiada się na forum klasy

– sporządza w punktach plan dnia dziennikarza radiowego

– na podstawie wypowiedzi R. Konatowicza wskazuje cechy dobrego dziennikarza

– sporządza proste notatki pomocne w przeprowadzeniu audycji radiowej

– zapisuje kilka rad dla młodego dziennikarza

– podaje propozycje tytułów szkolnych audycji radiowych



– czyta ze świadomością problematyki teksty o tematyce radiowej zamieszczone w podręczniku

– sporządza w ciekawej formie graficznej notatkę na temat historii radia

– redaguje reklamę swojej ulubionej stacji radiowej lub programu radiowego

– bierze udział w rozmowie na temat atrakcyjności radia mimo obecności innych mediów, wypowiada się na forum klasy oraz uzasadnia swoje stanowisko

– na podstawie wypowiedzi R. Konatowicza oraz własnych doświadczeń wskazuje cechy dobrego dziennikarza

– sporządza notatki pomocne w przeprowadzeniu audycji radiowej

– zapisuje przemyślane rady skierowane do młodego dziennikarza

– podaje ciekawe propozycje tytułów szkolnych audycji radiowych



I.1.1; II.2.8; III.1.5; III.1.8




82


Bez wahania się rozchmurz i ortografię powtórz! O pisowni wyrazów z hch
– słownik ortograficzny

– zna podstawowe zasady pisowni wyrazów z hch i częściowo stosuje je w praktyce

– potrafi wskazać w podanych przykładach wyrazy pokrewne, uzasadniające pisownię hch



– zna zasady pisowni wyrazów z  hch i na ogół stosuje je w praktyce

– z pomocą nauczyciela i dzięki jego wskazówkom uzasadnia pisownię hch

– wykorzystuje wiedzę o wyrazach pokrewnych do uzasadnienia poprawnej pisowni


– zna zasady pisowni wyrazów z  hch i stosuje je w praktyce

– uzasadnia pisownię hch, korzystając ze słownika ortograficznego

– potrafi podać przykłady wyrazów pokrewnych, uzasadniających pisownię hch


– uzasadnia pisownię wyrazów z  hch, korzystając ze słownika ortograficznego lub samodzielnie

– tworzy wyrazy pokrewne, uzasadniające pisownię hch



I.2; III.2.5a




83


„Otoczony miłością Kopciuszek zawsze pięknieje” – o magii uczucia w rodzinnym domu dziecka
– Maria Kann, Kopciuszek (fragment powieści Dziewięć bied i jedno szczęście)

– rodzinny dom dziecka



– czyta uważnie fragment powieści

– z pomocą nauczyciela gromadzi podstawowe informacje na temat narratora oraz innych osób

– rozumie sens schematu zamieszczonego w podręczniku

– rozumie, że tytuł i sentencja mogą mieć znaczenie przenośne

– odczytuje podstawowe przesłanie utworu


– czyta uważnie fragment powieści

– zna pojęcie: rodzinny dom dziecka

– gromadzi podstawowe informacje na temat narratora oraz innych osób

– na podstawie wypowiedzi jednej z bohaterek z pomocą nauczyciela wskazuje jej cechy

– wykorzystując schemat zamieszczony w podręczniku, przedstawia ogólnie sposób postrzegania tytułowej bohaterki przez różne osoby

– rozumie przenośne znaczenie tytułu powieści

– rozumie sens stwierdzenia: „Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”

– rozumie wartość uśmiechu w relacjach międzyludzkich



– czyta ze zrozumieniem fragment powieści

– rozumie pojęcie: rodzinny dom dziecka

– gromadzi informacje na temat narratora oraz osób tworzących rodzinny dom dziecka

– na podstawie wypowiedzi jednej z bohaterek wskazuje jej cechy

– wykorzystując tekst oraz schemat zamieszczony w podręczniku, przedstawia sposób postrzegania tytułowej bohaterki przez różne osoby

– interpretuje tytuł fragmentu powieści w odniesieniu do treści utworu i baśni braci Grimm

– porównuje sytuacje wymienionych bohaterów różnych tekstów literackich

– bierze udział w rozważaniach nad słusznością stwierdzenia: „Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”

– bierze udział w planowaniu akcji mającej na celu wywołanie uśmiechu na twarzach młodszych kolegów


– czyta z pełnym zrozumieniem fragment powieści

– gromadzi rozbudowane informacje na temat narratora oraz osób tworzących rodzinny dom dziecka

– na podstawie wypowiedzi jednej z bohaterek wskazuje i nazywa jej cechy

– wykorzystując tekst oraz schemat zamieszczony w podręczniku, przedstawia wnikliwie sposób postrzegania tytułowej bohaterki przez różne osoby

– interpretuje tytuł fragmentu powieści na poziomie znaczeń ukrytych

– porównuje sytuacje wymienionych bohaterów różnych tekstów literackich i wskazuje podobieństwa

– bierze udział w rozważaniach nad słusznością stwierdzenia: „Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu”; na poparcie swoich argumentów przytacza przykłady z własnego życia

– planuje akcję mającą na celu wywołanie uśmiechu na twarzach młodszych kolegów



I.1.1; I.1.2; I.1.3; I.1.7; II.3.1; III.1.8




84


Jak nauczyć się człowieka?
– Jerzy Liebert, *** [Uczę się ciebie, człowieku]

– czyta uważnie tekst poetycki i rozumie przynajmniej jego część

– z pomocą nauczyciela wskazuje adresata wiersza

– rozumie dosłowne znaczenie tytułu wiersza

– rozumie, na czym polega postawa otwartości wobec drugiego człowieka



– czyta uważnie tekst poetycki

– wskazuje adresata wiersza

– korzystając ze słownika, podaje synonimy czasownika uczyć się

– w prosty sposób nazywa postawę osoby mówiącej w wierszu

– przysłuchuje się rozważaniom na temat postaw, które pomagają zrozumieć innych ludzi, rozumie przytaczane argumenty


– czyta ze zrozumieniem tekst poetycki

– podaje synonimy czasownika uczyć się, dokonuje wyboru synonimów w kontekście wiersza

– wykorzystując schemat, określa postawę, jaką wobec drugiego człowieka przyjmuje osoba mówiąca w wierszu

– podejmuje próbę wyjaśnienia metafory „uczę się ciebie, człowieku”

– bierze udział w rozważaniach na temat postaw, które pomagają zrozumieć innych ludzi, podaje argumenty


– czyta tekst poetycki, rozumie jego znaczenie dosłowne i przenośne

– wskazuje adresata wiersza

– podaje synonimy czasownika uczyć się, wybiera te, które można odnieść do wiersza, i uzasadnia swoje stanowisko

– określa postawę, jaką wobec drugiego człowieka przyjmuje osoba mówiąca w wierszu

– wyjaśnia metaforę: „uczę się ciebie, człowieku”

– bierze aktywny udział w rozważaniach na temat postaw, które pomagają zrozumieć innych ludzi, wypowiada swoje zdanie na forum klasy



I.1.1; I.1.3; I.1.8;
I.2; II.2.4–5; III.1.8




85


Bez dramatu nie byłoby teatru
– Aleksander Fredro, Śluby panieńskie (fragment)

– słownik terminów literackich

– dramat, akt, scena, tekst główny, tekst poboczny (didaskalia), dialog, monolog, tragedia, komedia

– afisz teatralny, rola, aktor, kostium, dekoracja, rekwizyt, oprawa muzyczna, efekty dźwiękowe, próba, próba generalna, reżyser



– zna podstawowe pojęcia związane z dramatem

– odróżnia tekst główny od tekstu pobocznego

– rozumie znaczenie interpretacji głosowej

– wie, czym jest afisz teatralny

– rozumie różnicę między dialogiem i monologiem


– zna pojęcia związane z dramatem, częściowo wskazuje elementy budowy dramatu

– rozumie znaczenie didaskaliów

– z pomocą nauczyciela jest w stanie w poprawny sposób dokonać interpretacji głosowej fragmentu utworu

– wykonuje prosty, zgodny z tekstem afisz teatralny

– z pomocą nauczyciela zapisuje prosty dialog fikcyjnych bohaterów


– zna pojęcia związane z dramatem, potrafi wskazać w tekście większość wymienionych elementów budowy dramatu

– właściwie odczytuje informacje z didaskaliów

– wraz z kolegami poprawnie przygotowuje głosową interpretację fragmentu dramatu zamieszczonego w podręczniku

– wykonuje afisz teatralny

– zapisuje dialog fikcyjnych bohaterów


– zna pojęcia związane z dramatem, potrafi bezbłędnie wskazać w tekście wymienione elementy budowy dramatu

– właściwie odczytuje i interpretuje informacje z didaskaliów

– przygotowuje ciekawą głosową interpretację fragmentu dramatu zamieszczonego w podręczniku

– wykonuje ciekawy afisz teatralny, świadczący o pogłębionym rozumieniu tekstu

– zapisuje ciekawy dialog i monolog fikcyjnych bohaterów


II.2.6; III.1.4; III.1.5; III.1.9




86–89

Co się wydarzyło na pewnym podwórku?
Casting nie jest sprawą łatwą, czyli charakterystyka bohaterów
Jak przebiegał podwórkowy happening? Piszemy sprawozdanie
Podwórkowy happening – przygotowujemy klasowe przedstawienie
– Katarzyna Piękosz, Podwórkowy happening

– notatka

– zaproszenie

– sprawozdanie



– czyta inscenizację zamieszczoną w podręczniku

– wskazuje w tekście tekst główny i didaskalia

– z pomocą nauczyciela redaguje proste zaproszenie na spektakl

– rozumie budowę i funkcję sprawozdania

– wie, na czym polega przygotowanie klasowego przedstawienia, wykonuje polecenia


– czyta uważnie inscenizację zamieszczoną w podręczniku

– z pomocą nauczyciela opracowuje (wg wzoru) notatki pomocne w przygotowaniu przedstawienia

– wykorzystując wskazówki zawarte w podręczniku i korzystając ze wskazówek nauczyciela, redaguje zaproszenie na Podwórkowy happening

– podejmuje próbę interpretacji głosowej tekstu

– z pomocą nauczyciela sporządza proste sprawozdanie

– na miarę swoich możliwości bierze udział w przygotowaniu klasowego przedstawienia



– czyta ze zrozumieniem inscenizację zamieszczoną w podręczniku

– podaje treść didaskaliów

– opracowuje (wg wzoru) notatki pomocne w przygotowaniu przedstawienia

– wykorzystując wskazówki zawarte w podręczniku, redaguje poprawne zaproszenie na Podwórkowy happening, zawierające program wydarzenia

– przygotowuje w sposób poprawny głosową interpretację wybranych kwestii

– korzystając ze wskazówek zawartych w podręczniku, sporządza sprawozdanie z przebiegu wydarzenia

– bierze udział w przygotowaniu klasowego przedstawienia


– czyta z pełnym zrozumieniem inscenizację zamieszczoną w podręczniku

– określa, jakiego typu informacje zawierają didaskalia

– samodzielnie opracowuje notatki pomocne w przygotowaniu przedstawienia

– redaguje pomysłowe zaproszenie na Podwórkowy happening, zawierające program wydarzenia

– samodzielnie przygotowuje głosową interpretację wybranych kwestii

– sporządza poprawne i pełne sprawozdanie z przebiegu wydarzenia

– bierze aktywny udział w przygotowaniu klasowego przedstawienia


I.1.1; I.1.7; III.1.4; III.1.5; III.1. 9–10




90–91


Tajemnica Czarnego Młyna, czyli o literaturze fantastycznej
Na ratunek rodzicom, czyli bohaterowie są wśród nas
– Marcin Szczygielski, Czarny Młyn (fragment powieści)

– literatura fantastyczna



– czyta uważnie fragment powieści

– z pomocą nauczyciela określa podstawowe cechy świata przedstawionego utworu

– z pomocą nauczyciela identyfikuje narratora

– rozumie sytuację, w jakiej znaleźli się bohaterowie

– rozumie pojęcie literatury fantastycznej


– czyta uważnie fragment powieści

– wyszukuje w tekście podstawowe informacje na temat świata przedstawionego

– określa, kim jest narrator

– określa sytuację, w jakiej znaleźli się bohaterowie

– podaje elementy fantastyczne w utworze

– opisuje zachowanie bohaterów

– korzystając ze wskazówek nauczyciela, tworzy proste opowiadanie z elementami fantastycznymi


– czyta ze zrozumieniem fragment powieści

– wyszukuje w tekście informacje dotyczące świata przedstawionego

– gromadzi informacje na temat narratora

– charakteryzuje sytuację, w jakiej znaleźli się bohaterowie, i cel ich działań

– wskazuje cechy literatury fantastycznej

– charakteryzuje zachowanie bohaterów

– tworzy opowiadanie z elementami fantastycznymi


– wyszukuje w tekście i komentuje informacje dotyczące świata przedstawionego

– odszukuje informacje na temat narratora – także ukryte

– podaje pozytywne i negatywne aspekty sytuacji, w jakiej znaleźli się bohaterowie

– wskazuje celowość szukania wyjścia z trudnego położenia

– wskazuje cechy literatury fantastycznej, odnosi się do własnych doświadczeń czytelniczych

– komentuje zachowanie bohaterów, wyciąga wnioski

– tworzy rozbudowane opowiadanie z elementami fantastycznymi, indywidualizuje styl wypowiedzi


I.1.1; I.1.3; I.1.7; I.1.9; II.1.3; II.2.3; II.2.10; III.1.5; III.1.6; III.1.8




92



„Cudze chwalicie, swego nie znacie…”, czyli jeszcze raz o pięknie Polski
– fotografie z informacjami o różnych miejscach w Polsce, zamieszczone w podręczniku

– ulotka informacyjna



– z pomocą nauczyciela odszukuje na mapie niektóre z opisanych miejsc

– wskazuje ciekawe miejsca we Wrocławiu

– wie, co to jest Panorama Racławicka

– pracuje w grupie



– z pomocą nauczyciela odszukuje na mapie Polski opisane miejsca

– korzystając ze wskazówek, przyporządkowuje opisane atrakcje turystyczne do odpowiednich kategorii

– korzysta ze wskazówek i przygotowuje prostą ulotkę dla turystów o ciekawych miejscach we Wrocławiu

– rozumie swoistość Panoramy Racławickiej



– samodzielnie odszukuje na mapie Polski opisane miejsca

– przyporządkowuje opisane atrakcje turystyczne do odpowiednich kategorii

– przygotowuje ulotkę dla turystów przedstawiającą najciekawsze miejsca we Wrocławiu

– gromadzi informacje o Panoramie Racławickiej



– bezbłędnie odszukuje na mapie Polski opisane miejsca

– przyporządkowuje opisane atrakcje turystyczne do odpowiednich kategorii, uzasadnia swój wybór

– przygotowuje atrakcyjną graficznie i treściowo ulotkę dla turystów przedstawiającą najciekawsze miejsca we Wrocławiu

– gromadzi informacje o Panoramie Racławickiej i sporządza notatkę do gazetki szkolnej



I.2; III.1.5; III.1.8; III.2.5–7




93–94


Okolicznik na topie
Tajemnice okolicznika
– okolicznik miejsca

– okolicznik czasu

– okolicznik sposobu

– okolicznik przyczyny

– okolicznik celu


– zna definicję okolicznika oraz z pomocą nauczyciela wskazuje go w zdaniu

– nazywa i wskazuje poszczególne części zdania, przede wszystkim podmiot i orzeczenie – korzysta z pomocy nauczyciela

– z pomocą nauczyciela buduje zdanie pojedyncze rozwinięte z okolicznikiem


– zna definicję okolicznika oraz wie, jaką pełni funkcję w zdaniu

– nazywa poszczególne części zdania w grupie podmiotu i orzeczenia

– buduje na ogół poprawne zdania pojedyncze rozwinięte z okolicznikami


– zna różne typy okoliczników, na ogół poprawnie wskazuje je w zdaniu

– buduje zdania pojedyncze rozwinięte, stosując wybrany typ okolicznika



– rozumie funkcje różnych typów okoliczników w zdaniu

– nazywa poszczególne części zdania oraz różne rodzaje okoliczników w wypowiedzeniach

– buduje zdania pojedyncze rozwinięte, stosuje różne typy okoliczników


I.3.1; I.3.2




95–96


Niepowtarzalne dzieła Artystycznej Grupy Zdaniowej, czyli zapraszamy na licytację
Jak nie wróżyć z fusów, czyli odkryj przede mną wszystkie części zdania
– części zdania

– podmiot (gramatyczny, domyślny, logiczny, szeregowy, towarzyszący)

– orzeczenie (czasownikowe, imienne)

– przydawka

– dopełnienie

– okolicznik (miejsca, czasu, sposobu, przyczyny, celu)



– zna definicje podstawowych części zdania

– nazywa i wskazuje poszczególne części zdania, przede wszystkim podmiot i orzeczenie – korzysta z pomocy nauczyciela

– z pomocą nauczyciela buduje zdania pojedyncze rozwinięte i sporządza wykres


– zna definicje poszczególnych części zdania (bez typologii)

– nazywa poszczególne części zdania w grupie podmiotu i orzeczenia

– buduje na ogół poprawne zdania pojedyncze rozwinięte i tworzy częściowo poprawne wykresy


– zna definicje poszczególnych części zdania, wyjaśnia ich funkcje

– na ogół poprawnie nazywa poszczególne części zdania

– buduje zdania pojedyncze rozwinięte oraz tworzy ich wykresy z niewielkimi usterkami


– zna definicje poszczególnych części zdania oraz rozumie ich funkcje w zdaniu

– nazywa poszczególne części zdania

– buduje zdania pojedyncze rozwinięte, stosując różne określenia

– sporządza poprawne wykresy zdań pojedynczych



I.3.1; I.3.2




97–101


Zaczęło się w warszawskiej szkole…. – świat przedstawiony w powieści Kornela Makuszyńskiego
Na tropie skarbu. Jak pomóc profesorowi Gąsowskiemu?
Adaś Cisowski – zdolny detektyw
Od Adasia do Wandy, od Wandy do Adasia – listów pisanie
Najciekawsza przygoda – klasowy konkurs opowiadaczy
– lektura: Kornel Makuszyński, Szatan z siódmej klasy

– świat przedstawiony

– narrator

– opis postaci

– list


– zna przynajmniej częściowo treść powieści

– rozwiązuje test sprawdzający znajomość treści lektury w zakresie podstawowej wiedzy o fabule

– z pomocą nauczyciela wyróżnia elementy świata przedstawionego i częściowo porządkuje wydarzenia w kolejności chronologicznej

– w prosty sposób opowiada o wybranej przygodzie bohatera

– wypowiada ogólne opinie na temat bohatera

– tworzy prosty pisemny opis postaci literackiej

– zna zasady zapisu listu


– zna najważniejsze elementy treści powieści

– w większości dobrze rozwiązuje test sprawdzający znajomość treści lektury

– wyróżnia podstawowe elementy świata przedstawionego

– na ogół poprawnie porządkuje wydarzenia w kolejności chronologicznej, redaguje z pomocą nauczyciela ogólny plan wydarzeń

– opowiada o przygodach bohatera, wykorzystuje wskazówki nauczyciela

– wyszukuje w tekście przykładowe fragmenty opisujące bohatera, gromadzi podstawowe słownictwo potrzebne do opisu postaci

– ocenia bohatera

– tworzy pisemny opis postaci literackiej

– zna zasady zapisu listu, pisze na ogół poprawny list na wskazany temat


– zna treść powieści

– rozwiązuje dobrze test sprawdzający znajomość treści lektury

– wyróżnia elementy świata przedstawionego

– porządkuje wydarzenia w kolejności chronologicznej, redaguje szczegółowy plan wydarzeń

– opowiada o przygodach bohatera, indywidualizując styl wypowiedzi

– wyszukuje w tekście fragmenty opisujące bohatera, gromadzi słownictwo potrzebne do opisu postaci

– ocenia bohatera, odwołuje się do treści powieści

– tworzy pisemny opis postaci literackiej

– pisze list na wskazany temat, stosując poprawny zapis


– zna bardzo dobrze treść powieści

– rozwiązuje bardzo dobrze test sprawdzający znajomość treści lektury

– wyróżnia wszystkie elementy świata przedstawionego

– bezbłędnie porządkuje wydarzenia w kolejności chronologicznej, redaguje szczegółowy plan wydarzeń

– opowiada o przygodach bohatera, indywidualizując styl wypowiedzi

– ocenia bohatera, odwołując się do odpowiednich fragmentów tekstu

– tworzy pisemny opis postaci literackiej, indywidualizuje swój język i formę wypowiedzi

– pisze ciekawy list na wskazany temat, stosuje poprawny zapis i indywidualizuje styl swojej wypowiedzi



I.1.1–3; I.1.6–7; I.1.9; I.1.10; II.1.1–3; II.2.9–10; II.4; III.1.5–6; III.1.7; III.2.5–7




102


Lekcja ortograficznej nadziei. Pisownia zakończeń -ji, -i, -ii
– pisownia zakończeń wyrazów -ji, -i, -ii

– słownik ortograficzny



– zna częściowo zasady pisowni zakończeń -ji, -i, -ii

– na ogół poprawnie odmienia przez przypadki rzeczowniki zakończone na -ja, -ia, -ea, korzystając z pomocy nauczyciela



– zna większość zasad pisowni zakończeń -ji, -i, -ii i stara się stosować je w praktyce

– na ogół poprawnie odmienia przez przypadki rzeczowniki zakończone na -ja, -ia, -ea, korzystając ze słownika ortograficznego lub pomocy nauczyciela

– stara się uzasadniać pisownię rzeczowników zakończonych na -ji, -ii, -i, korzystając ze słownika ortograficznego


– zna zasady pisowni zakończeń -ji, -i, -ii i na ogół poprawnie stosuje je w praktyce

– poprawnie odmienia przez przypadki rzeczowniki zakończone na -ja, -ia, -ea, korzystając ze słownika ortograficznego

– uzasadnia pisownię rzeczowników zakończonych na -ji, -ii, -i, korzystając ze słownika ortograficznego


– zna zasady pisowni zakończeń -ji, -i, -ii i stosuje je w praktyce

– poprawnie odmienia przez przypadki rzeczowniki zakończone na -ja, -ia, -ea, w razie potrzeby korzystając ze słownika ortograficznego

– samodzielnie uzasadnia pisownię rzeczowników zakończonych na -ji, -ii, -i


I.2; III.2.5a




103

Budynek to także tekst kultury. Jak go czytać?
– architektura

– opis obiektu architektonicznego



– z pomocą nauczyciela podejmuje próbę prostego opisu obiektu architektonicznego

– podaje przykłady obiektów architektonicznych w swoim otoczeniu



– opisuje w prosty sposób wskazany obiekt architektoniczny

– stosuje przykłady słownictwa związanego z tematem

– gromadzi podstawowe informacje o obiektach architektonicznych w swoim otoczeniu


– opisuje obiekt architektoniczny, starając się stosować właściwe słownictwo

– gromadzi informacje o obiektach architektonicznych w swoim otoczeniu



– opisuje obiekt architektoniczny, funkcjonalnie stosuje właściwe słownictwo

– redaguje definicje pojęć z dziedziny architektury na podstawie ilustracji



III.1.1




104–105


Jakie zagadki kryje Frombork? Na tropie bezcennych monet
Detektywi rozwiązują zagadki Fromborka
– Zbigniew Nienacki, Pan Samochodzik i zagadki Fromborka (fragment powieści)

– czyta uważnie fragment powieści

– z pomocą nauczyciela gromadzi podstawowe informacje o narratorze oraz poszczególnych bohaterach

– z pomocą nauczyciela porządkuje wydarzenia opisane w tekście


– czyta uważnie fragment powieści

– podaje podstawowe informacje o narratorze oraz poszczególnych bohaterach

– na ogół poprawnie podaje wydarzenia przedstawione we fragmencie powieści

– stara się sporządzić wskazówki dla poszukiwaczy skarbów

– z pomocą nauczyciela stara się zredagować dalszy ciąg opowieści o tajemnicy Fromborka


– czyta ze zrozumieniem fragment powieści

– na ogół poprawnie określa emocje bohaterów

– porządkuje wydarzenia przedstawione we fragmencie powieści

– wskazuje w tekście elementy budujące atmosferę napięcia

– sporządza wskazówki dla poszukiwaczy skarbów

– samodzielnie redaguje dalszy ciąg opowieści o tajemnicy Fromborka, wprowadzając do swojej wypowiedzi elementy sensacji



– ocenia działanie Waldemara Batury

– wyjaśnia znaczenie słowa skarb

– w interesujący sposób redaguje dalszy ciąg opowieści o tajemnicy Fromborka, wprowadzając do swojej wypowiedzi atmosferę tajemnicy i sensacji


I.1.1; I.1.3; II.2.9–10; II.4; III.1.1; III.1.5




106


Po co nam wyobraźnia, czyli o tym, co może wyskoczyć z dębowego klocka
– Zbigniew Herbert, Pudełko zwane wyobraźnią

– instrukcja



– czyta uważnie tekst poetycki

– wskazuje w tekście czasowniki

– z pomocą nauczyciela wymienia przykłady obrazów poetyckich w wierszu

– rozumie przenośne znaczenie tytułu utworu

– z pomocą nauczyciela sporządza prostą instrukcję pt. Jak korzystać z wyobraźni


– czyta z częściowym zrozumieniem tekst poetycki

– wskazuje czasowniki, za pomocą których osoba mówiąca w wierszu zwraca się do adresata

– przedstawia obrazy poetyckie w wierszu

– wymienia podstawowe środki poetyckie

– podejmuje próbę zredagowania definicji słowa wyobraźnia

– z pomocą nauczyciela wyjaśnia tytuł utworu

– korzystając ze wskazówek, sporządza prostą instrukcję pt. Jak korzystać z wyobraźni


– czyta ze zrozumieniem tekst poetycki

– wskazuje czasowniki, za pomocą których osoba mówiąca w wierszu zwraca się do adresata, oraz częściowo określa ich funkcję

– przedstawia częściowo sposób powstawania obrazów poetyckich w wierszu i wymienia niektóre środki poetyckie, za pomocą których zostały utworzone

– proponuje własną definicję słowa wyobraźnia

– wyjaśnia tytuł utworu

– korzystając ze wskazówek zamieszczonych w podręczniku, sporządza na ogół poprawną instrukcję pt. Jak korzystać z wyobraźni



– wskazuje czasowniki, za pomocą których osoba mówiąca w wierszu zwraca się do adresata, oraz określa ich funkcję w utworze

– przedstawia sposób powstawania obrazów poetyckich w wierszu i wymienia środki poetyckie, za pomocą których zostały utworzone

– redaguje własną definicję słowa wyobraźnia

– w sposób pogłębiony wyjaśnia tytuł utworu

– sporządza poprawną formalnie i ciekawą treściowo instrukcję pt. Jak korzystać z wyobraźni


I.1.2; I.1.7; I.1.8; II.3.1; III.1.1




107–108


Kropka nad i – odsłona trzecia
– Juliusz Jerzy Herlinger, Kartka z Biblii (fragment książki Historie niewiarygodne)

– czyta uważnie część tekstu w znanej sobie konwencji i z pomocą nauczyciela odpowiada na pytania

– z pomocą nauczyciela wykonuje ćwiczenia

– redaguje proste teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej, korzysta ze wskazówek nauczyciela


– czyta uważnie tekst w znanej sobie konwencji i odpowiada na ogół poprawnie na pytania

– stosuje większość poznanych pojęć w praktyce, wykonując ćwiczenia

– redaguje na ogół poprawne teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej


– czyta ze zrozumieniem tekst w znanej sobie konwencji i odpowiada poprawnie na pytania

– stosuje poznane pojęcia w praktyce, rozwiązując ćwiczenia

– redaguje poprawne teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej

– wykonuje samodzielnie lub w grupie zadanie twórcze na miarę swoich możliwości



– czyta ze zrozumieniem tekst w znanej sobie konwencji i odpowiada w sposób pogłębiony na pytania

– redaguje rozbudowane i zindywidualizowane pod względem językowym teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej

– wykonuje samodzielnie lub w grupie zadanie twórcze


I.1.1; I.3.1; III.1.1; III.1.5–6




109–111


Na tropie przygody – praca klasowa
Omówienie pracy klasowej
– opowiadanie

– opis postaci



– redaguje proste opowiadanie z choćby jednym dialogiem i elementami prostego opisu miejsca

– redaguje prosty opis postaci, zbliżony do portretu poszukiwacza przygód, wykorzystuje przynajmniej jedną informację z lektury (W pustyni i w puszczy, Szatan z siódmej klasy)



– redaguje na ogół poprawne opowiadanie z dialogiem i elementami podstawowego opisu miejsca

– redaguje w większości poprawny opis postaci; próbuje stworzyć portret poszukiwacza przygód, częściowo wykorzystuje informacje zgromadzone w czasie omawiania lektur (W pustyni i w puszczy, Szatan z siódmej klasy)



– redaguje poprawne opowiadanie twórcze z dialogiem i elementami opisu miejsca

– redaguje poprawny opis postaci, portret poszukiwacza przygód; wykorzystuje informacje zgromadzone w czasie omawiania lektur (W pustyni i w puszczy, Szatan z siódmej klasy)



– redaguje rozbudowane opowiadanie twórcze z dialogiem i elementami opisu miejsca, indywidualizuje styl

– redaguje rozbudowany opis postaci, pogłębiony portret poszukiwacza przygód, wykorzystuje twórczo informacje zgromadzone w czasie omawiania lektur (W pustyni i w puszczy, Szatan z siódmej klasy)



III.1.5–7






































































































1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   17


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość