Strona główna

Przedmiotowe zasady oceniania z języka Podstawowe zasady oceniania z języka polskiego


Pobieranie 2.18 Mb.
Strona17/17
Data18.06.2016
Rozmiar2.18 Mb.
1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   17




138–139


Książka… niejedno ma imię
Od książki do biblioteki
– wypowiedzi znanych osób na temat książek

– tekst o historii książki

– budowa książki

– tekst o wybitnych twórcach literatury polskiej

– biblioteka

– reklama

– notka biograficzna


– czyta uważnie fragmenty tekstu, potrafi krótko wypowiedzieć się na temat sposobu przedstawienia w nich książki

– bierze udział w klasowych rozważaniach na temat roli książek w życiu człowieka

– zna podstawowe słownictwo służące do opisu książki

– podejmuje próbę ustalenia, jakie informacje znajdują się na stronie tytułowej, w którym miejscu umieszcza się notkę o roku i miejscu wydania książki

– poznaje nazwiska twórców ważnych w literaturze polskiej

– poznaje znaczenie słów: biblioteka, katalog, hasło, artykuł hasłowy



– czyta ze zrozumieniem fragmenty tekstu, wypowiada się na temat sposobu przedstawienia w nich książki

– wybiera opinię, która najbardziej do niego przemawia

– bierze aktywny udział w klasowych rozważaniach na temat roli książek w życiu człowieka

– na podstawie zdobytych informacji podejmuje próbę stworzenia definicji słów: grzbiet książki, obwoluta, okładka

– ustala, jakie informacje znajdują się na stronie tytułowej, w którym miejscu umieszcza się notkę o roku i miejscu wydania książki

– na podstawie tekstu o historii książki odpowiada na pytania dotyczące książek i druku

– poznaje nazwiska twórców ważnych w literaturze polskiej, z pomocą nauczyciela dopisuje do nich tytuły poznanych już utworów


– wybiera opinię, która najbardziej do niego przemawia, krótko uzasadnia swój wybór

– na podstawie zdobytych informacji samodzielnie tworzy na ogół poprawne definicje słów: grzbiet książki, obwoluta, okładka

– samodzielnie odszukuje w słowniku hasła: antologia, antykwariat, bestseller, biały kruk, ekslibris, mól książkowy

– tworzy poprawną reklamę wybranej przez siebie lektury



– na podstawie zdobytych informacji samodzielnie tworzy trafne i poprawne definicje słów: grzbiet książki, obwoluta, okładka

– wypowiada swoje zdanie na forum klasy na temat roli książek w życiu człowieka

– sporządza notkę biograficzną ulubionego pisarza lub pisarki

– tworzy ciekawą reklamę wybranej przez siebie lektury



I.1.1; I.2; III.1.5; III.1.8

140

O niezwykłej więzi między książką a człowiekiem
– Carlos Ruiz Zafón, Cień wiatru (fragment powieści)

– biblioteka

– uosobienie


– czyta uważnie fragment powieści

– wyszukuje informacje w tekście

– stara się wziąć udział w rozmowie na temat roli książki w życiu człowieka

– podejmuje próbę zredagowania kilkuzdaniowej wypowiedzi we wskazanej konwencji



– czyta z częściowym zrozumieniem fragment powieści

– identyfikuje nadawcę wypowiedzi

– wskazuje przykład uosobienia

– bierze udział w rozmowie na temat roli książki w życiu bohaterów powieści

– redaguje opis miejsca i/lub opowiadanie


– czyta ze zrozumieniem fragment powieści

– bierze udział w rozmowie na temat roli książki w życiu bohaterów powieści, odwołuje się do własnych doświadczeń

– redaguje opis miejsca i/lub opowiadanie, pamiętając o wyznacznikach wskazanych form wypowiedzi


– bierze udział w rozmowie na temat roli książki w życiu bohaterów powieści, odwołuje się do własnych doświadczeń

– zauważa kunszt literacki autora powieści; potrafi uzasadnić swoje stanowisko



I.1.2; I.1.3; I.1.7; II.1.1; II.1.2; II.2.4; II.3.1; III.1.5

141


Jak skracać bez błędów?
– skróty


– zna definicję skrótu

– z pomocą nauczyciela i korzystając z informacji zamieszczonych w podręczniku, zastępuje skrótami niektóre wyrazy podkreślone w tekście



– zna definicję skrótu i potrafi zastosować niektóre ze skrótów

– korzystając z informacji zamieszczonych w podręczniku, w większości samodzielnie zastępuje skrótami wyrazy podkreślone w tekście

– podejmuje próbę odczytania podanych skrótów


– zna definicję skrótu i w większości poprawnie stosuje skróty w praktyce

– korzystając z informacji zamieszczonych w podręczniku, zastępuje skrótami wyrazy podkreślone w tekście

– odczytuje podane skróty


– zna definicję skrótu i swobodnie stosuje skróty w praktyce

– bez trudu odczytuje podane skróty



III.2.6

142



Po co wędrować w stronę słońca?
– Danuta Wawiłow, Wędrówka


– czyta uważnie utwór poetycki

– opisuje miejsce docelowe wędrówki



– czyta ze zrozumieniem utwór poetycki

– na podstawie tekstu odtwarza trasę tytułowej wędrówki

– opisuje miejsce docelowe oraz atmosferę w nim panującą

– krótko opisuje poszczególnych uczestników wędrówki



– rozpoznaje adresata wiersza

– układa teksty, które można by umieścić w dymkach na wybranych ilustracjach do wiersza



– wykorzystując zgromadzone w podręczniku sformułowania, nazywa różne emocje osoby mówiącej w wierszu


I.1.1; I.1.3; I.3.4; II.1.1

143–144


Kropka nad i – odsłona czwarta
– Lucyna Legut, Już nigdy nie będę kłócił się z Piotrkiem (fragment książki)

– czyta uważnie tekst literacki i odpowiada na większość pytań

– redaguje krótkie teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej

– stosuje niektóre z poznanych pojęć w praktyce, rozwiązując ćwiczenia

– pracuje w grupie



– czyta ze zrozumieniem tekst literacki i odpowiada na pytania

– redaguje teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej

– stosuje większość poznanych pojęć w praktyce, rozwiązując ćwiczenia

– wykonuje w grupie zadanie twórcze



– poprawnie stosuje poznane pojęcia w praktyce, rozwiązując ćwiczenia

– redaguje poprawne pod względem formalnym teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej

– wykonuje samodzielnie zadanie twórcze


– redaguje teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej, indywidualizuje styl i język wypowiedzi

– wykonuje samodzielnie zadanie twórcze lub nadzoruje pracę grupy



I.1.1; III.1.1; III.1.5; III.2.5–7

ŚWIAT I WSZECHŚWIAT

145

Dlaczego warto się dziwić?
– Jostein Gaarder, Świat Zofii. Cudowna podróż w głąb historii filozofii (fragment powieści)

– czyta tekst w podręczniku

– rozumie różnicę w sposobie postrzegania świata przez dorosłych i dzieci

– z pomocą nauczyciela podaje, czego dorośli mogliby się nauczyć od dzieci


– czyta uważnie fragment powieści

– wykorzystując ilustracje zamieszczone w podręczniku, prostym językiem opisuje sposób postrzegania świata przez dorosłych i dzieci

– podaje, czego dorośli mogliby się nauczyć od dzieci


– na ogół ze zrozumieniem czyta fragment powieści

– wykorzystując ilustracje zamieszczone w podręczniku oraz własne obserwacje, opisuje sposób postrzegania świata przez dorosłych i dzieci

– wyjaśnia niektóre pojawiające się w tekście sformułowania odnoszące się do człowieka

– podejmuje próbę odczytania zamieszczonej w tekście metafory „potknąć się o samego siebie”



– czyta ze zrozumieniem fragment powieści

– wykorzystując świadomie własne obserwacje, opisuje sposób postrzegania świata przez dorosłych i dzieci

– wyjaśnia pojawiające się w tekście sformułowania odnoszące się do człowieka, np. niezwykła istota, tajemniczy stwór, zadziwiająca istota

– odczytuje zamieszczoną w tekście metaforę „potknąć się o samego siebie”



I.1.1; I.1.8; II.1.2; II.3.1

146


Magia wszechświata
– informacje, fotografie, fragmenty utworów literackich, sentencje – dotyczące makrokosmosu i mikrokosmosu

– czyta informacje zamieszczone w podręczniku

– odróżnia pojęcie makrokosmosu od mikrokosmosu

– z pomocą nauczyciela wyjaśnia myśl zawartą w wybranej przez siebie sentencji


– czyta uważnie informacje zamieszczone w podręczniku

– wypowiada ogólne opinie na temat wybranych informacji zamieszczonych w podręczniku

– zna pojęcia makrokosmosu i mikrokosmosu

– wskazuje najważniejsze podobieństwa w strukturze makrokosmosu i mikrokosmosu

– wypowiada się na temat myśli zawartej w wybranej przez siebie sentencji


– czyta ze zrozumieniem informacje zamieszczone w podręczniku

– wypowiada opinie na temat informacji zamieszczonych w podręczniku

– zna i rozumie pojęcia makrokosmosu i mikrokosmosu

– wskazuje podobieństwa i różnice w strukturze makrokosmosu i mikrokosmosu

– rozwija w kilku zdaniach myśl zawartą w wybranej przez siebie sentencji


– wskazuje i uzasadnia podobieństwa i różnice w strukturze makrokosmosu i mikrokosmosu

– rozwija w sposób samodzielny i rozbudowany myśl zawartą w wybranej przez siebie sentencji

– wyjaśnia, dlaczego człowieka można nazwać mikrokosmosem


I.1.1; II.1.1; III.1.1

147


Kosmiczny savoir-vivre, czyli „zdumiony udział w grze o regułach nieznanych”
– Wisława Szymborska, Nieuwaga

– Wisława Szymborska, Wykład noblowski ze Sztokholmu, 7 grudnia 1996 r. (fragment)



– czyta utwór poetycki

– wymienia swoje codzienne czynności

– z pomocą nauczyciela zapisuje pytanie dotyczące życia lub świata

– próbuje odpowiadać na pytania bez szukania naukowych objaśnień



– czyta uważnie utwór poetycki

– wymienia swoje codzienne czynności i odnosi je do działań osoby mówiącej w wierszu

– podejmuje próbę zredagowania kilku rad pt. Jak lepiej sprawować się w kosmosie

– zapisuje proste pytania dotyczące życia i świata

– rozumie zmiany, jakie zachodzą w człowieku z upływem czasu

– odpowiada na pytania bez szukania naukowych objaśnień



– czyta ze zrozumieniem utwór poetycki

– wymienia swoje codzienne czynności, ogólnie konfrontuje je z „zaniedbaniami” osoby mówiącej w wierszu

– redaguje kilka prostych rad pt. Jak lepiej sprawować się w kosmosie

– zapisuje pytania dotyczące życia i świata

– wypowiada się na temat zmian, jakie zachodzą w człowieku z upływem czasu

– odczytuje ogólnie wspólne przesłanie wiersza i fragmentu wykładu Szymborskiej

– odpowiada w ciekawy sposób na pytania bez szukania naukowych objaśnień


– czyta z pełnym zrozumieniem utwór poetycki

– wymienia swoje codzienne czynności, a następnie – na podstawie tekstu – „zaniedbania” osoby mówiącej w wierszu

– redaguje kilka rad pt. Jak lepiej sprawować się w kosmosie

– zapisuje pogłębione pytania dotyczące życia i świata

– wypowiada się na temat zmian, jakie zachodzą w człowieku z upływem czasu, odnosi się do własnych obserwacji

– odczytuje w sposób pogłębiony przesłanie wiersza i fragmentu wykładu Szymborskiej



I.1.1; II.1.2; III.1.1; III.1.3; III.1.8

148

Wyprawę w… kosmos czas zacząć
– Anna Badurska, Wakacyjny wypad za granicę (atmosfery)

– reklama



– czyta uważnie artykuł prasowy

– z pomocą nauczyciela wypisuje z tekstu słownictwo związane z turystyką

– dostrzega niezwykłość tytułowego „wypadu za granicę”


– czyta uważnie artykuł prasowy

– wypisuje z tekstu słownictwo związane z turystyką

– wskazuje ogólnie, na czym polega niezwykłość tytułowego „wypadu za granicę”

– proponuje przynajmniej jedną nową atrakcję dla turystów

– proponuje punkty do planu wyprawy statkiem wycieczkowym dookoła Księżyca


– czyta ze zrozumieniem artykuł prasowy

– wypisuje z tekstu słownictwo związane z turystyką, uzupełnia niektóre zwroty i wyrażenia informacjami, które mogłyby się znaleźć w ofercie biura turystycznego

– wskazuje, na czym polega niezwykłość tytułowego „wypadu za granicę”

– proponuje nowe atrakcje dla turystów, redaguje prosty tekst reklamowy jednej z nich

– sporządza prosty plan wyprawy statkiem wycieczkowym dookoła Księżyca


– wypisuje z tekstu słownictwo związane z turystyką, a następnie uzupełnia zwroty i wyrażenia informacjami, które mogłyby się znaleźć w ofercie biura turystycznego

– proponuje nowe atrakcje dla turystów, redaguje ciekawy tekst reklamowy jednej z nich

– sporządza plan niezwykłej wyprawy statkiem wycieczkowym dookoła Księżyca


I.1.1; III.1.5; III.1.7; III.2.5–7

149–150



„Kategoryczna potrzeba jasności”, czyli o tym, jakich błędów nie powinien popełniać dziennikarz
– Stanisław Bortnowski, Informacja, czyli sedno dziennikarstwa (fragment książki Warsztaty dziennikarskie)

– słownictwo związane z prasą

– notatka informacyjna


– na ogół uważnie czyta informacje zamieszczone w podręczniku

– zna kilka podstawowych pojęć związanych z prasą

– z pomocą nauczyciela wybiera jedną ze wskazówek S. Bortnowskiego i komentuje swój wybór

– z pomocą nauczyciela redaguje prostą notatkę informacyjną



– czyta uważnie informacje zamieszczone w podręczniku

– zna podstawowe pojęcia związane z prasą, np. dziennik, nagłówek, i potrafi wskazać je na przykładzie

– z pomocą nauczyciela określa typ wydawnictw prasowych

– wie, co to jest layout gazety

– wśród wskazówek S. Bortnowskiego wybiera według siebie najważniejszą i ogólnie uzasadnia swoje zdanie

– zna termin: zasada odwróconej piramidy

– redaguje proste notatki informacyjne


– czyta ze zrozumieniem informacje zamieszczone w podręczniku

– zna pojęcia związane z prasą, np. dziennik, kolumna, szpalta, nagłówek, i na ogół potrafi wykorzystać je w praktyce

– wykorzystując zdobyte informacje, określa główne typy wydawnictw prasowych

– projektuje prosty layout wymyślonej przez siebie gazety

– wśród wskazówek S. Bortnowskiego wybiera według siebie najważniejszą i uzasadnia swoje zdanie

– wie, na czym polega zasada odwróconej piramidy

– redaguje notatki informacyjne


– czyta ze zrozumieniem informacje zamieszczone w podręczniku

– zna pojęcia związane z prasą, np. dziennik, kolumna, szpalta, nagłówek, i potrafi wykorzystać je w praktyce

– wykorzystując zdobyte informacje, określa typ wydawnictw prasowych

– projektuje ciekawy layout wymyślonej przez siebie gazety

– wśród wskazówek S. Bortnowskiego wybiera według siebie najważniejszą i trafnie uzasadnia swój wybór

– rozumie, na czym polega zasada odwróconej piramidy, i pokazuje to na przykładzie

– sprawnie redaguje notatki informacyjne

– wie, na czym polega istota informacji



I.1.1; III.1.5; III.1.8; III.2.7

151–155


Niezwykli bohaterowie – hobbici, czarodzieje, krasnoludy i…
O trudnej sztuce przekonywania opornych hobbitów – jak namówić Bilba do udziału w wyprawie?
Skąd? Dokąd? Po co? Odtwarzamy przebieg wyprawy drużyny Thorina
Dwa oblicza Bilba Bagginsa – spokojny domator czy miłośnik przygód?
Tajemnicze krainy – opisujemy krajobraz
– lektura: John Ronald Reuel Tolkien, Hobbit, czyli tam i z powrotem

– świat przedstawiony

– narrator

– opis krajobrazu



– zna przynajmniej częściowo treść powieści

– rozwiązuje w sposób zadowalający test sprawdzający znajomość treści lektury

– z pomocą nauczyciela wskazuje elementy świata przedstawionego

– częściowo poprawnie porządkuje wydarzenia w kolejności chronologicznej

– przytacza jedną z przygód bohaterów

– podejmuje próbę oceny bohatera

– zna ogólne zasady tworzenia opisu krajobrazu


– zna przynajmniej ogólnie treść powieści

– rozwiązuje częściowo poprawnie test sprawdzający znajomość treści lektury

– wskazuje elementy świata przedstawionego

– na ogół poprawnie porządkuje wydarzenia w kolejności chronologicznej, redaguje ogólny plan wydarzeń

– opowiada o przygodach bohaterów

ocenia bohatera, odwołując się do fragmentów tekstu

– zna zasady tworzenia opisu krajobrazu, redaguje prosty opis krajobrazu jednej z krain Śródziemia


– zna treść powieści

– rozwiązuje poprawnie test sprawdzający znajomość treści lektury

– wyróżnia elementy świata przedstawionego

– porządkuje wydarzenia w kolejności chronologicznej, redaguje w większości poprawny szczegółowy plan wydarzeń

– sprawnie opowiada o przygodach bohaterów

– wyszukuje w tekście elementy perswazji

– ocenia bohatera, odwołując się do odpowiednich fragmentów tekstu

– redaguje opis krajobrazu jednej z krain Śródziemia, stosuje poprawny zapis



– bardzo dobrze zna treść powieści

– rozwiązuje test sprawdzający znajomość treści lektury

– porządkuje wydarzenia w kolejności chronologicznej, redaguje szczegółowy plan wydarzeń

– opowiada twórczo o przygodach bohaterów, indywidualizuje styl wypowiedzi

– wyszukuje w tekście elementy perswazji, dostrzega elementy manipulacji

– w sposób pogłębiony ocenia bohatera, wyciąga wnioski

– redaguje rozbudowany opis krajobrazu jednej z krain Śródziemia, stosuje poprawny zapis


I.1.1–3; I.1.6–7; I.1.9; I.1.10; II.1.1–3; II.2.9–10; II.4; III.1.5; III.1.6–7; III.2.5–7

156–157


Poprawne przestankowanie – nie lada wyzwanie!
– słownik ortograficzny

– Anna i Józef Częścikowie, Interpunkcja, czyli przestankowanie, co w głowie zostanie (fragmenty książki)



– zna podstawowe zasady stosowania znaków interpunkcyjnych: kropki, przecinka, znaku zapytania, cudzysłowu

– z pomocą nauczyciela stosuje je w praktyce



– zna zasady stosowania znaków interpunkcyjnych: kropki, przecinka, znaku zapytania, cudzysłowu, dwukropka, nawiasu, wykrzyknika

– na ogół poprawnie stosuje je w praktyce



– zna i w większości poprawnie stosuje w praktyce zasady używania znaków interpunkcyjnych: kropki, przecinka, znaku zapytania, cudzysłowu, dwukropka, nawiasu, wykrzyknika

– zna zasady stosowania znaków interpunkcyjnych: kropki, przecinka, znaku zapytania, cudzysłowu, dwukropka, nawiasu, wykrzyknika

– świadomie i poprawnie stosuje je w praktyce



I.2; III.2.6

158–159


Samotny bieg w stronę prawdy…
– Ewa Ostrowska, Bociany zawsze wracają do gniazd (fragment powieści)

– zdjęcie pomnika psa Dżoka



– czyta uważnie tekst literacki

– z pomocą nauczyciela gromadzi podstawowe informacje na temat głównej bohaterki

– rozumie stosunek głównej bohaterki do zwierząt

– zauważa brak zrozumienia między bohaterką a jej ojcem

– z pomocą nauczyciela redaguje kilka porad dla właścicieli zwierząt


– czyta uważnie tekst literacki

– gromadzi najważniejsze informacje na temat bohaterów

– opisuje stosunek głównej bohaterki do zwierząt

– podaje główną przyczynę braku zrozumienia między bohaterką a jej ojcem

– redaguje kilka prostych porad dla właścicieli zwierząt

– pisze – w imieniu bohaterki – prosty list do ojca, zachowuje strukturę listu



– czyta ze zrozumieniem tekst literacki

– gromadzi informacje na temat bohaterów

– opisuje stosunek głównej bohaterki do zwierząt, odwołuje się do tekstu

– wymienia przyczyny braku zrozumienia między bohaterką a jej ojcem

– rozumie metaforyczne znaczenie tytułu powieści

– redaguje kilka porad dla właścicieli zwierząt

– pisze – w imieniu bohaterki – list do ojca, w którym wyjaśnia motywy powrotu do domu na wsi, zachowuje strukturę listu


– opisuje stosunek głównej bohaterki do zwierząt, odwołuje się do odpowiednich fragmentów tekstu

– wymienia i analizuje / komentuje przyczyny braku zrozumienia między bohaterką a jej ojcem

– w kontekście przytoczonego fragmentu utworu odczytuje metaforyczne znaczenie tytułu powieści

– redaguje kilka porad dla właścicieli zwierząt, korzysta z własnych doświadczeń

– pisze – w imieniu bohaterki – poprawny formalnie list do ojca, w którym wyjaśnia motywy powrotu do domu na wsi, nadaje mu oryginalny charakter


I.1.1; I.1.7; II.2.10; II.3.1; III.1.1; III.5–6; III.2.5–7

160

Dobro nie potrzebuje słów – o miłości do milczącego stworzenia
– Kir Bułyczow, Miłość do milczącego stworzenia (fragment powieści)

– sensacja

– opowiadanie


– czyta uważnie fragment powieści

– z pomocą nauczyciela gromadzi podstawowe informacje na temat miejsca akcji oraz bohaterów

– rozumie sens tytułu

– pisze proste opowiadanie na zadany temat



– czyta uważnie fragment powieści

– gromadzi samodzielnie podstawowe informacje na temat miejsca akcji oraz bohaterów

– podejmuje próbę wypowiedzi na temat informacji w ankiecie zamieszczonej w podręczniku

– z pomocą nauczyciela pisze krótki tekst do podanego nagłówka prasowego

– wyjaśnia ogólnie tytuł opowiadania

– słucha rozmowy o „dobru, które mówi samo za siebie, nie wymaga słów”

– pisze na ogół poprawne opowiadanie na zadany temat


– czyta ze zrozumieniem fragment powieści

– gromadzi informacje na temat miejsca akcji oraz bohaterów

– wypowiada się na temat informacji w ankiecie zamieszczonej w podręczniku

– pisze krótki tekst do podanego nagłówka prasowego

– wyjaśnia tytuł opowiadania

– bierze udział w rozważaniach o „dobru, które mówi samo za siebie, nie wymaga słów”

– pisze opowiadanie na zadany temat, indywidualizując styl wypowiedzi


– samodzielnie gromadzi informacje na temat miejsca akcji oraz bohaterów opowiadania

– wypowiada się w sposób rzeczowy na temat informacji w ankiecie zamieszczonej w podręczniku

– pisze adekwatny i poprawny tekst do podanego nagłówka prasowego

– wyjaśnia w sposób pogłębiony tytuł opowiadania

– bierze udział w rozważaniach o „dobru, które mówi samo za siebie, nie wymaga słów”, prezentuje swoje stanowisko na forum klasy

– pisze rozbudowane opowiadanie na zadany temat, indywidualizuje styl wypowiedzi



I.1.1; I.1.7; III.1.5–6; III.1.8; III.2.5–7

161


O tym, co można znaleźć w szufladzie
– Sławomir Mrożek, W szufladzie

– czyta uważnie tekst literacki

– zauważa podobieństwa między światem z szuflady i światem rzeczywistym

– gromadzi podstawowe informacje na temat narratora

– rozumie podstawowy sens tekstu i postawę narratora



– czyta ze zrozumieniem tekst literacki

– wymienia główne podobieństwa między światem z szuflady i jego mieszkańcami a ludźmi i światem rzeczywistym

– gromadzi najważniejsze informacje na temat narratora i jego postawy wobec świata ukrytego w szufladzie

– słucha rozmowy na temat wykorzystywania dominacji nad innymi

– rozumie złożoność postępowania narratora

– podejmuje próbę opisu wymyślonego świata



– wymienia podobieństwa między światem z szuflady i jego mieszkańcami a ludźmi i światem rzeczywistym

– gromadzi informacje na temat narratora i jego postawy wobec świata ukrytego w szufladzie

– omawia przemyślenia narratora wobec odkrycia swojej przewagi nad światem z szuflady

– bierze udział w rozmowie na temat wykorzystywania dominacji nad innymi

– ocenia postępowanie narratora

– opisuje wymyślony świat, jaki mógłby znaleźć w szufladzie swojego biurka



– wymienia i uzasadnia podobieństwa między światem z szuflady i jego mieszkańcami a ludźmi i światem rzeczywistym

– gromadzi informacje na temat narratora i zmiany jego postawy wobec świata ukrytego w szufladzie

– przytacza cytaty – przemyślenia narratora wobec odkrycia jego przewagi nad światem z szuflady

– bierze udział w rozmowie na temat wykorzystywania dominacji nad innymi, przedstawia argumenty na forum klasy

– ocenia postępowanie narratora i argumentuje swoją ocenę

– w ciekawy sposób opisuje wymyślony świat, jaki mógłby znaleźć w szufladzie swojego biurka



I.1.1–3; I.1.7; II.2.10; III.1.1; III.1.8; III.2.7

162–163


Czasem wystarczy wyjść… ze ściany – o niezwykłych mieszkańcach zwykłego domu
Czy ściany mają wilki – historia w komiksie
– Neil Gaiman, Wilki w ścianach

– literatura fantastyczna




– czyta uważnie tekst literacki

– z pomocą nauczyciela gromadzi informacje na temat wydarzeń i bohaterów tekstu

– redaguje krótki tekst o wydarzeniach z opowiadania

– zna pojęcie literatury fantastycznej



– gromadzi podstawowe informacje na temat wydarzeń i bohaterów tekstu

– zna pojęcie związku frazeologicznego

– redaguje krótki tekst o wydarzeniach z opowiadania, częściowo wykorzystuje podane nagłówki

– zna i rozumie pojęcie literatury fantastycznej



– czyta ze zrozumieniem tekst literacki

– gromadzi informacje na temat wydarzeń i bohaterów tekstu

– próbuje wytłumaczyć znaczenie słów „wilki wychodzą ze ścian”

– wykorzystując podane nagłówki, redaguje krótki tekst o wydarzeniach z opowiadania

– podaje tytuły poznanych tekstów fantastycznych


– czyta tekst literacki ze zrozumieniem konwencji

– gromadzi dokładne informacje na temat wydarzeń i bohaterów tekstu

– odczytuje metaforyczne znaczenie słów „wilki wychodzą ze ścian”

– wykorzystując podane nagłówki, redaguje tekst o wydarzeniach z opowiadania

– podaje tytuły poznanych tekstów fantastycznych i odnosi się do ich treści


I.1.1; I.1.7; II.2.3;

II.2.11; II.3.1



164



O samochwalstwie Trurla i niezadowoleniu Klapaucjusza, czyli dlaczego nie wolno bawić się losem innych
– Stanisław Lem, Wyprawa siódma, czyli o tym, jak własna doskonałość Trurla do złego przywiodła

– literatura science fiction




– czyta uważnie tekst literacki

– z pomocą nauczyciela podaje powód zorganizowania wyprawy siódmej

– częściowo odtwarza przebieg wyprawy

– wymienia kilka cech państwa Mikrominiantów

– wskazuje kilka cech bohaterów

– zna pojęcie literatury science fiction



– podaje powód zorganizowania wyprawy siódmej

– na ogół poprawnie odtwarza przebieg wyprawy i częściowo uzupełnia notatki w dzienniku pokładowym jednego z bohaterów tekstu

– wymienia kilka zalet państwa Mikrominiantów

– rozumie dwa różne stanowiska konstruktorów

– nazywa kilka cech bohaterów

– wskazuje w utworze S. Lema niektóre cechy literatury science fiction



– czyta ze zrozumieniem tekst literacki

– odtwarza przebieg wyprawy i uzupełnia notatki w dzienniku pokładowym jednego z bohaterów tekstu

– wymienia zalety państwa Mikrominiantów

– przedstawia dwa różne stanowiska konstruktorów, opowiada się po jednej ze stron

– nazywa cechy bohaterów

– wskazuje w utworze S. Lema cechy literatury science fiction



– odtwarza bezbłędnie przebieg wyprawy i ciekawie uzupełnia notatki w dzienniku pokładowym jednego z bohaterów tekstu

– wymienia i uzasadnia zalety państwa Mikrominiantów

– przedstawia dwa różne stanowiska konstruktorów, wskazuje bardziej dla siebie przekonujące argumenty

– nazywa i uzasadnia cechy bohaterów

– wskazuje w utworze S. Lema cechy literatury science fiction, podaje inne przykłady takich utworów ze swojego doświadczenia czytelniczego


I.1.1; II.2.9; II.2.10; III.1.8

165

Świat literatury – epika, liryka, dramat, czyli konkurs przed sprawdzianem po szóstej klasie

– zna podstawowe pojęcia związane z epiką, liryką i dramatem

– zna różne typy powieści

– odróżnia tekst główny od tekstu pobocznego

– rozumie różnicę między dialogiem i monologiem

– bierze udział w grze, próbuje odpowiadać na łatwe pytania


– stara się używać w praktyce pojęć związanych z epiką, liryką i dramatem

– z pomocą nauczyciela dopasowuje podane definicje do haseł

– rozpoznaje i potrafi nazwać niektóre środki poetyckie

– potrafi wymienić elementy budowy dramatu

– rozumie znaczenie didaskaliów

– podaje przykład powieści obyczajowej

– bierze udział w grze, z reguły poprawnie odpowiada na łatwe i średnio trudne pytania


– na ogół poprawnie posługuje się pojęciami związanymi z epiką, liryką i dramatem

– potrafi wymienić główne cechy najważniejszych gatunków epickich

– na ogół poprawnie dopasowuje podane definicje do haseł

– w większości poprawnie podaje tytuły utworów potrzebnych w grze

– na ogół poprawnie rozpoznaje środki poetyckie

– bierze udział w grze, z reguły poprawnie odpowiada na średnio trudne i trudniejsze pytania



– sprawnie posługuje się pojęciami związanymi z epiką, liryką i dramatem

– charakteryzuje najważniejsze gatunki epickie

– bezbłędnie dopasowuje definicje do haseł

– układa zdania z podanymi terminami

– podaje nazwiska twórców literatury

– bezbłędnie rozpoznaje środki poetyckie

– bierze udział w grze, bezbłędnie odpowiada na wszystkie pytania


I.1.3; II.2.1; II.2.4; II.2.5; II.2.6; II.2.11

166–167


Kropka nad i – odsłona piąta
– Czesław Miłosz, Przy piwoniach

– czyta uważnie tekst w znanej sobie konwencji i odpowiada częściowo na pytania

– częściowo poprawnie stosuje poznane pojęcia

– redaguje proste, częściowo poprawne teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej

– czyta ze zrozumieniem tekst w znanej sobie konwencji i na ogół poprawnie odpowiada na pytania

– na ogół właściwie stosuje poznane pojęcia w praktyce, rozwiązując ćwiczenia

– redaguje na ogół poprawne teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej



– czyta ze zrozumieniem tekst w znanej sobie konwencji i odpowiada dobrze na pytania

– poprawnie stosuje poznane pojęcia w praktyce, rozwiązując ćwiczenia

– redaguje poprawne teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej


– czyta ze zrozumieniem tekst w znanej sobie konwencji i odpowiada bezbłędnie na pytania

– z powodzeniem stosuje poznane pojęcia w praktyce, rozwiązując ćwiczenia

– redaguje teksty w znanych sobie formach wypowiedzi pisemnej, stosuje odpowiednią formę, indywidualizuje język i styl wypowiedzi


I.1.1; III.1.5–6; III.2.5–7

Razem 167 godzin



Ocenę celującą otrzymuje uczeń, którego osiągnięcia w znacznym stopniu wykraczają poza wymagania podstawy programowej. Jego praca cechuje się samodzielnością i kreatywnością. Prezentuje wysoki poziom wiedzy. Świadomie i funkcjonalnie posługuje się bogatym słownictwem. Samodzielnie analizuje i interpretuje teksty literackie. Potrafi analizować i interpretować dzieła plastyczne. Tworzy bezbłędne pod każdym względem wypowiedzi ustne i pisemne.

Ocenę niedostateczną otrzymuje uczeń, którego wyniki nie osiągają poziomu wymagań koniecznych, w związku z tym nie jest w stanie wykonać zadań o niewielkim stopniu trudności. Brak wiedzy i umiejętności wyklucza osiągnięcie nawet minimalnego postępu.

Realizujący: mgr Elżbieta Anna Suska i mgr Anna Jarnutowska





1   ...   9   10   11   12   13   14   15   16   17


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość