Strona główna

Przedmiotowe zasady oceniania z języka Podstawowe zasady oceniania z języka polskiego


Pobieranie 2.18 Mb.
Strona9/17
Data18.06.2016
Rozmiar2.18 Mb.
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   17
TAM I TUTAJ

86

O podróżach, podróżnikach i o tym, co z tego wynika

– podróże, podróżnicy



– czyta uważnie informacje wstępne do rozdziału Tam i tutaj

– czyta ze zrozumieniem informacje wstępne do rozdziału Tam i tutaj







I.2; III.2.7

– przy pomocy nauczyciela szuka potrzebnych informacji

– angażuje się w wykonanie niektórych dodatkowych zadań i przy pomocy nauczyciela szuka potrzebnych informacji

– angażuje się w wykonanie dodatkowych zadań i samodzielnie szuka potrzebnych informacji w różnych źródłach

– angażuje się w wykonanie dodatkowych zadań – wyszukuje ciekawe informacje w różnych źródłach

– mówi o swoich podróżach

– mówi o swoich wrażeniach w czasie podróży

– opowiada o swoich podróżach, ocenia je

– zajmująco opowiada o swoich podróżach, uwzględniając swoje wrażenia i oceniając te wydarzenia







– gromadzi informacje o najsłynniejszych podróżnikach

– gromadzi interesujące informacje o  podróżnikach i ich wyprawach

87

O sercu, w którym wyczytasz siebie…

– Cornelia Funke, Tajemnice (fragment książki Atramentowe serce)

– introligator


– czyta uważnie fragment powieści

– czyta ze zrozumieniem fragment powieści







I.1.1; I.1.7; I.1.8; III.2.7

– zapisuje nazwy zawodów, które wiążą się z pisaniem, wydawaniem i sprzedażą książek

– wymienia niektóre nazwy zawodów związanych z książkami

– próbuje wyjaśniać, czym zajmują się wymienione osoby

– wie i poprawnie wyjaśnia, czym dokładnie zajmują się wymienione osoby

– znajduje w tekście fragmenty wyszukane przez innych

– stara się wyszukiwać w tekście niektóre fragmenty

– sprawnie wyszukuje w tekście odpowiednie fragmenty

– uzasadnia słuszność przytoczonych słów

– wymienia książki spakowane przez bohaterkę

– mówi o książkach, które zabrałby w podróż

– wyjaśnia, dlaczego zabrałby wymienione książki




– próbuje wyjaśnić tytuł, odwołując się do jego warstwy dosłownej

– wyjaśnia dosłowny sens tytułu

– próbuje wyjaśnić przenośny sens tytułu

– wyjaśnia metaforyczny sens tytułu, proponuje inny

– przy pomocy nauczyciela wykonuje projekt okładki

– stara się samodzielnie wykonać prosty projekt okładki

– wykonuje projekt okładki, uwzględniając wszystkie potrzebne elementy

– wykonuje oryginalny projekt okładki książki

88

Podróże kształcą, czyli o tuńczyku w oleju

– Beata Pawlikowska, Szczęśliwy tuńczyk w oleju (fragment książki Blondynka śpiewa w Ukajali. Nowe przygody w Ameryce Południowej)

– instrukcja


– czyta uważnie fragment powieści

– czyta ze zrozumieniem fragment powieści







I.1.1; I.1.4; I.1.6; I.1.9; III.1.1; III.1.2




– mówi o elementach dwóch światów opisywanych w tekście

– wskazuje te elementy w tekście

– wyjaśnia znaczenie cytatu, uzasadnia swoje zdanie

– podaje sposób zastąpienia jednego z urządzeń

– wymyśla sposoby zastąpienia podanych urządzeń

– podaje ciekawe sposoby zastąpienia podanych urządzeń




– z pomocą nauczyciela redaguje instrukcję

– stara się zredagować instrukcję

– redaguje instrukcję, zwraca uwagę na zwięzłość tekstu

– poprawnie redaguje instrukcję, stosuje jednolite formy czasownika

89

Na tropie Inków i… inkaskiego skarbu

Między kontynentami, czyli od Andów do Pienin – tekst ze strony internetowej

– opowieść o tajemnicy niedzickiego zamku


– czyta uważnie tekst z podręcznika

– czyta ze zrozumieniem tekst z podręcznika







I.1.1; I.1.2; I.1.7; I.1.9; III.1.3

– wypowiada się na temat tekstu

– wymienia atrakcje turystyczne Peru

– na podstawie tekstu odpowiada na pytania dotyczące cywilizacji inkaskiej

– wymienia najważniejsze osiągnięcia cywilizacji inkaskiej, uzasadnia swoje zdanie

– zapisuje nazwy własne związane z kulturą Inków

– wyjaśnia, jak zostały zaszyfrowane informacje

– wyjaśnia znaczenie sformułowania „Od Andów do Pienin” w kontekście opowieści o zamku w Niedzicy

– uzasadnia swoją odpowiedź

90

Zapraszamy na Wyspę Słońca

– Monika Warneńska, Dziewczyna z Wyspy Słońca (fragment powieści)

– gra planszowa

instrukcja



– czyta uważnie fragment powieści

– czyta ze zrozumieniem fragment powieści







I.1.1; I.1.6; I.2; III.1.4




– stara się wyszukiwać informacje w tekście

– wyszukuje większość informacji w tekście

– sprawnie wyszukuje potrzebne informacje w tekście




– korzysta z niektórych informacji zawartych na mapce

– korzysta z informacji zawartych na mapce




– wskazuje niektóre punkty kodeksu, które mogłyby być stosowane przez uczniów w jego klasie

– przekształca niektóre fragmenty kodeksu, tak by stał się użyteczny dla ucznia

– przekształca kodeks, tak by stał się użyteczny dla ucznia

– przekształca kodeks, stosuje odpowiednią konwencję językową

– włącza się w pracę grupy

– stara się pomóc w projektowaniu gry planszowej związanej z kulturą Inków

– projektuje grę planszową związaną z kulturą Inków

– twórczo uczestniczy w projektowaniu ciekawej gry, kieruje pracą grupy

91

W poszukiwaniu inkaskich skarbów, czyli peruwiańskie przygody Dzikiej Mrówki

Andrzej Perepeczko, Dzika Mrówka i Jezioro Złotego Lodu (fragment powieści)

– słownik wyrazów obcych


– czyta uważnie tekst literacki

– czyta ze zrozumieniem tekst literacki







I.1.2; II.1.2; II.2.9; III.1.8; III.2.7

– wypowiada się na temat utworu

– wymienia bohaterów, opowiada o wydarzeniach

– ustala fakty dotyczące wyprawy 

– opisuje miejsca wydarzeń 

– z pomocą nauczyciela zapisuje kilka zdań z dziennika jednego z bohaterów

– na podstawie tekstu stara się redagować kartkę z dziennika jednego z bohaterów

– na ogół poprawnie redaguje kartkę z dziennika jednego z bohaterów

– bezbłędnie redaguje kartkę z dziennika jednego z bohaterów, stosuje bogate słownictwo

– czyta w słowniku wyrazów obcych objaśnienie znaczenia słowa poliglota

– wyszukuje w słowniku wyrazów obcych słowo poliglota

– wskazuje w tekście bohatera, którego można określić tym mianem

– argumentuje swój wybór










– wypowiada na forum klasy swoje zdanie na temat wartości kontaktów międzykulturowych

– zapisuje rady dla podróżników wybierających się w odległe zakątki świata

– stara się zredagować kilka rad dla podróżników

– poprawnie redaguje rady dla podróżników

– poprawnie redaguje rady dla podróżników, dba o zwięzłość wypowiedzi i odpowiednią kompozycję tekstu

92

Lepszym być to piękniej żyć. Stopniowanie przymiotników i przysłówków

– stopień równy, wyższy i najwyższy przymiotnika i przysłówka

– stopniowanie proste, opisowe

– stopniowanie nieregularne 



– wypisuje z tekstu przymiotniki i stara się wypisać przysłówki

– wypisuje z tekstu przymiotniki i przysłówki

– określa stopień, w jakim występują przymiotniki i przysłówki w tekście

– bezbłędnie wskazuje rodzaj stopniowania, jakiemu podlegają przymiotniki i przysłówki

I.3.3; I.3.4; III.2.4

– przy pomocy nauczyciela tworzy typowe formy stopnia wyższego i najwyższego przymiotników i przysłówków

– przy pomocy nauczyciela tworzy stopień wyższy i najwyższy podanych przymiotników i przysłówków

– na ogół poprawnie tworzy stopień wyższy i najwyższy podanych przymiotników i przysłówków

– bezbłędnie tworzy formy stopnia wyższego i najwyższego wszystkich podanych przymiotników i przysłówków, wykorzystuje te formy w swoich wypowiedziach







– na ogół poprawnie wskazuje przymiotniki i przysłówki, które nie podlegają stopniowaniu

–bezbłędnie wskazuje przymiotniki i przysłówki, które nie podlegają stopniowaniu

93

Nie najładniej kłócić się z przyjacielem (pisownia przeczenia „nie” z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym)

– zasady pisowni nie z różnymi częściami mowy

– słownik ortograficzny


– zapisuje przykłady pisowni przeczenia nie z przymiotnikami i przysłówkami odprzymiotnikowymi w stopniu wyższym i najwyższym, zna zasady pisowni przeczenia nie z tymi częściami mowy

– stara się stosować zasady pisowni przeczenia nie z przymiotnikami i przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym

– zapisuje poprawnie większość przymiotników i przysłówków w stopniu wyższym i najwyższym z przeczeniem nie

– zapisuje bezbłędnie przymiotniki i przysłówki w stopniu wyższym i najwyższym z przeczeniem nie

I.3.3; I.3.34; III.2.4; III.2.5

– znajduje w słowniku ortograficznym poszukiwane wyrazy

– korzysta ze słownika ortograficznego







94–95

(Na razie) wirtualna wyprawa do amerykańskich kanionów

Zapraszamy na reklamy

– Wiesław Kaluszka, Najpiękniejsze kaniony Ameryki

– reklama




– czyta uważnie artykuł prasowy

– czyta ze zrozumieniem artykuł prasowy







I.1.4; II.1.1; II.1.4; III.1.7; III.1.8

– określa temat artykułu

– wyszukuje informacje o miejscu wydarzeń

– wyszukuje atrakcje turystyczne wymienione w tekście

– wypisuje z tekstu synonimy słowa wspaniały

– mówi o niektórych wydarzeniach, notuje plan wydarzeń ułożony przez innych

– stara się odtwarzać przebieg wyprawy i zapisać plan wydarzeń

– na ogół poprawnie odtwarza przebieg wyprawy, samodzielnie zapisuje plan wydarzeń

– bezbłędnie odtwarza przebieg wyprawy, tworzy plan wydarzeń, dba o zwięzłość wypowiedzi

– odnajduje w tekście niektóre przymiotniki i przysłówki w stopniu wyższym i najwyższym

– odnajduje w tekście większość przymiotników i przysłówków w stopniu wyższym i najwyższym

– bezbłędnie odnajduje w tekście przymiotniki i przysłówki w stopniu wyższym i najwyższym

– wskazuje, jakie oceny są wyrażone za pomocą tych form przymiotników i przysłówków

– zna specyfikę reklamy

– rozumie specyfikę reklamy

– wie, jakie elementy tworzą tekst reklamowy

– potrafi odnieść się krytycznie do tekstów reklamowych

– przy pomocy nauczyciela tworzy hasło reklamowe

– stara się samodzielnie stworzyć hasło reklamowe

– tworzy poprawne hasło reklamowe, uwzględniając cechy tej formy użytkowej

– tworzy interesujące hasło reklamowe

96

II Zjazd Gramatykomaniaków, czyli o rodzajach orzeczenia

– orzeczenie czasownikowe

orzeczenie imienne

– łącznik

– orzecznik


– zna definicję orzeczenia, rozpoznaje w zdaniu orzeczenie czasownikowe

– zna pojęcia: orzeczenie czasownikowe, orzeczenie imienne, rozpoznaje w zdaniu orzeczenia czasownikowe i proste przykłady orzeczeń imiennych

– potrafi wskazać w tekście większość orzeczeń i na ogół poprawnie nazywa ich rodzaj

– poprawnie wskazuje w tekście orzeczenia i nazywa ich rodzaj

I.3.1; I.3.3; III.2.3







– stara się tworzyć wypowiedzenia z różnymi typami orzeczeń

– na ogół poprawnie używa w wypowiedzeniach różnych typów orzeczeń

97–98

Zegar cofnięty o sto lat – niespodziewana podróż w czasie

Nie lada zagadka – dobra notatka

– Maria Krüger, Godzina pąsowej róży (fragment powieści)

– notatka



– czyta uważnie fragment powieści

– czyta ze zrozumieniem fragment powieści







I.1.1; I.1.9; II.1.1; II.1.2; II.2.11; III.1.1; III.1.8; III.2.7

– przy pomocy nauczyciela wskazuje zdania prawdziwe i fałszywe dotyczące wydarzeń przedstawionych w tekście

– stara się samodzielnie wskazać zdania prawdziwe i fałszywe

– wskazuje zdania prawdziwe i fałszywe, odnosząc się do fragmentów tekstu

– wskazuje zdania prawdziwe i fałszywe, uzasadnia swoje zdanie

– przy pomocy nauczyciela gromadzi niektóre informacje na temat XIX-wiecznej szkoły dla dziewcząt

– dostrzega niektóre różnice między XIX-wieczną szkołą dla dziewcząt a jego szkołą

– na podstawie tekstu wymienia różnice między XIX-wieczną szkołą dla dziewcząt a szkołą współczesną

– porównuje XIX-wieczną szkołę dla dziewcząt ze współczesną szkołą, wykorzystuje opinie bohaterki utworu

– wie, w jakim celu sporządza się notatkę

– stara się wymienić cechy notatki

– potrafi wymienić cechy notatki




– z pomocą nauczyciela redaguje krótką notatkę dotyczącą XIX-wiecznej szkoły

– wykorzystując zgromadzone informacje, próbuje zredagować notatkę dotyczącą XIX-wiecznej szkoły

– redaguje zwięzłą notatkę, stara się podać najważniejsze cechy XIX-wiecznej szkoły

– poprawnie redaguje notatkę, dba o jej przejrzystość graficzną

– pisze krótkie opowiadanie o podróży w czasie

– pisze krótkie opowiadanie na zadany temat, podaje kilka informacji o opisywanych realiach

redaguje poprawne opowiadanie, uwzględnia opisywane realia

– redaguje ciekawe opowiadanie, wplata w nie dialogi bohaterów

99

Wysłowotworzymy nie rymy!

– Julian Tuwim, Słowocowe hybrydy

– neologizm


– czyta głośno tekst poetycki, wyznacza granice zdań

– czyta ze zrozumieniem tekst poetycki, podkreśla istotne wyrazy

– czyta płynnie tekst, stosuje właściwą modulację głosu

– czyta wyraziście tekst, dopasowuje tempo i intonację do wyrażanej treści




– zna definicję neologizmu, znajduje w wierszu niektóre wyrazy, które brzmią zaskakująco, i próbuje objaśnić ich znaczenie

– rozumie definicję neologizmu, zna pojęcie neologizm artystyczny, wyjaśnia znaczenie niektórych neologizmów

– rozumie definicję neologizmu artystycznego, wskazuje neologizmy w tekście, wyjaśnia, jak zostały utworzone wybrane neologizmy w wierszu

– wyjaśnia definicję i funkcję neologizmu artystycznego, objaśnia tytuł wiersza

– zapisuje utworzone neologizmy

– stara się stworzyć neologizm z podanych wyrazów

– tworzy neologizmy z podanych wyrazów

– samodzielnie tworzy ciekawe neologizmy

zapisuje zredagowany przepis

– stara się redagować przepis na słowocowe hybrydy

– poprawnie redaguje przepis na słowocowe hybrydy

– redaguje interesujący przepis na słowocowe hybrydy, wykorzystuje w nim neologizmy

100

Czy inny znaczy obcy? – ważne słowo: tolerancja

– Justyna Tworzydło, Tolerancja

– słownik wyrazów obcych


– czyta uważnie tekst

– czyta ze zrozumieniem tekst







I.1.1; I.1.7; II.1.2; III.1.8

– zna słowo tolerancja

– stara się wyjaśnić, co oznacza słowo tolerancja

– na podstawie tekstu wyjaśnia znaczenie słowa tolerancja

– funkcjonalnie stosuje to określenie w swoich wypowiedziach

– wie, czym jest motto

– próbuje tłumaczyć słowa motta

– tłumaczy słowa motta, nawiązując do tekstu

– interpretuje słowa motta, nawiązując do tekstu oraz wykorzystując własną wiedzę

– podaje przykłady zachowań, których nie wolno tolerować

– rozumie istnienie zachowań, których nie wolno tolerować, i potrafi podać ich przykłady







– przy pomocy nauczyciela zapisuje kilka zdań na temat tolerancji

– stara się zapisać kilka zdań o tolerancji, odnosząc się do tekstu oraz osobistych doświadczeń

– zapisuje własne refleksje o tolerancji, odnosząc się do tekstu oraz osobistych doświadczeń

– zapisuje w ciekawej formie własne refleksje o tolerancji, odnosząc się do różnych tekstów oraz osobistych doświadczeń

101–102

Co by się stało, „gdyby wszyscy mieli po cztery jabłka…”?

Wiersz biały nabiera kolorów, czyli o tajnikach recytacji

– Jan Twardowski, Sprawiedliwość

– wiersz biały

– poradnik recytatora


– mówi krótko o treści wiersza

– przedstawia sytuacje opisane w wierszu

– odczytuje wartości wpisane w tekst i odnosi je do własnych doświadczeń

– zestawia wartości i ich przeciwieństwa, wyjaśnia, czym się różnią

I.1.7; I.1.8; II.2.4; II.2.5; III.1.10




– stara się wskazać, do kogo zwraca się osoba mówiąca w wierszu

– znajduje fragmenty, które ujawniają adresata

– wyjaśnia znaczenie przytoczonego cytatu

– zna pojęcie wiersz biały

– rozumie pojęcie wiersz biały

– rozumie pojęcie wiersz biały, umie wskazać jego przykłady

– rozumie i wyjaśnia pojęcie wiersz biały, umie wskazać jego przykłady

– czyta na głos wiersz, wyznacza granice zdań

– czyta na głos wiersz, podkreśla istotne wyrazy

– czyta na głos wiersz, stosuje właściwą intonację

– czyta na głos wiersz, dostosowując tempo i intonację do wyrażanej treści

– z pomocą nauczyciela uzupełnia tekst znakami interpunkcyjnymi

– stara się zastosować w wierszu znaki interpunkcyjne

– zapisuje wiersz z poprawnym na ogół użyciem znaków interpunkcyjnych

– zapisuje wiersz z poprawnym użyciem znaków interpunkcyjnych, rozumiejąc ich funkcję składniową i intonacyjną

– zna pojęcia: epitet, porównanie, metafora

– rozpoznaje w wierszu niektóre środki poetyckie

– wskazuje w wierszu środki poetyckie i na ogół umie określić ich funkcje

– bezbłędnie wskazuje w wierszu środki poetyckie i określa ich funkcje

103

Wahadło, morze i górka, czyli ortograficzna powtórka

– zasady pisowni wyrazów



zna zasady pisowni ó–u, ż–rz, h–ch, zapisuje wyrazy z trudnościami ortograficznymi

– zna zasady pisowni ó–u, ż–rz, h–ch i stara się je stosować w praktyce

– zna zasady pisowni ó–u, ż–rz, h–ch i na ogół poprawnie stosuje je w praktyce

– zna zasady pisowni ó–u, ż–rz, h–ch i poprawnie stosuje je w praktyce

III.2.5

– zna zasady pisowni wyrazów z przeczeniem nie

– stara się przestrzegać zasad łącznej i rozłącznej pisowni wyrazów z przeczeniem nie

– stosuje zasady pisowni z przeczeniem nie w większości wyrazów

– bezbłędnie zapisuje wyrazy z przeczeniem nie




– zna zasady pisowni końcówek fleksyjnych

– wykorzystuje wiedzę o pisowni końcówek fleksyjnych do poprawnego zapisu wyrazów




– zapisuje wyrazy z trudnością ortograficzną

– stara się wyjaśnić pisownię niektórych wyrazów z trudnością ortograficzną

– na ogół poprawnie wyjaśnia pisownię wyrazów z trudnością ortograficzną

– poprawnie wyjaśnia pisownię wyrazów z trudnością ortograficzną
1   ...   5   6   7   8   9   10   11   12   ...   17


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość