Strona główna

Pytania na Pedagogikę Ignacjańską Opisz w kilku zdaniach sylwetkę Ignacego z Loyoli


Pobieranie 29.19 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar29.19 Kb.
Pytania na Pedagogikę Ignacjańską

1. Opisz w kilku zdaniach sylwetkę Ignacego z Loyoli

Ignacy z Loyoli 1491-1556

Pedagogika ignacjańską koncentruje się wokół pewnych założeń, pewnego spojrzenia na rozwój człowieka od sylwetki Ignacego z Loyoii, hiszpańskiego księdza.

Na chrzcie otrzymał baskijskie imię Inigo, zamienił je później na Ignacy na cześć biskupa z Antiochii, słynnego pisarza i męczennika z II w7.

Charakterystyka postaci: hiszpański Bask o żywym spojrzeniu, chłodnym sposobie bycia, oszczędny w słowach.

20, maja 1521 r. zraniony podczas oblężenia Pampełuny (był rycerzem), to zranienie było dość poważne, bo miał zranioną, złamaną nogę; na rekonwalescencji w swoim rodzinnym zamku w Loyoii czytał dużo lektur, m. in. Żywot Pana Naszego Jezusa Chrystusa Rudolfa Kartuza z Saksonii oraz Złota Legenda Jakuba de Voragine. Dostąpił objawienia NMP, po którym nastąpiło uzdrowienie - od tego notujemy początek nawrócenia.

1522 r. zrezygnował z kariery wojskowej i rozpoczął pielgrzymkę w Montserracie

i wr Manresie (11 miesięcy), przeżywa decydujące doświadczenie duchowe i rozpoczyna

pisanie ćwiczenia duchowne. Nad potokiem Cordoner przeżywa mistyczne oświecenie.

W 1523 roku wyruszył z pielgrzymką do Ziemi Świętej; w obawie przed konfliktem z miejscowymi Arabami i Turkami, na prośbę franciszkanów wraca do kraju, gdzie studiuje filozofię na uniwersytecie w Alkali i Salamance.

1524 r. - początek nauki łaciny w Barcelonie

1526 r. - studiuje filozofię w Alkali - zatargi z Inkwizycją

1527 r. - studiuje w Salamance - zatargi z Inkwizycją

W tym czasie był kilkakrotnie więziony przez inkwizycję, podejrzewającą go o przynależność do sekt religijnych.

1528 r. -przybywa do Paryża do 1535 r. Studiuje języki i literaturę klasyczną filozofię i teologię. Na Sorbonie zaprzyjaźnia się z Piotrem Fabrem. Franciszkiem Ksawerym, Szymonem Rodriguesem, Jakubem Lainezem, Alfonsem Salmeronem oraz Mikołajem Bobadillą. Wszyscy oni przygotowywali się do kapłaństwa i stali się zalążkiem przyszłego zakonu jezuitów.

1532 r. - zostaje bakałarzem filozofii

1533 r. - uzyskuje licencjat

1534 r, - uzyskuje tytuł magistra filozofii

15 sierpnia 1534 w małej kapliczce na zboczu Montmartre w Paryżu wspólnie złożyli śluby ubóstwa i czystości oraz podjęli zobowiązanie, że po uzyskaniu święceń udadzą się do Palestyny aby tam nawracać muzułmanów, a gdyby to było niemożliwe oddadzą swoje siły do dyspozycji ojca świętego.

1538 r. - proces sądowy w Rzymie kończy się wyrokiem uniewinniającym

25. XII - pierwsza Msza Św. w Bazylice Santa Maria Maggiore. Podróż do Jerozolimy okazuje się niemożliwa- oddaje się do dyspozycji papieża.

1539 r. - narady pierwszych 10 towarzyszy i chęć założenia zakonu, Papież Paweł III aprobuje istnienie Towarzystwa Jezusowego - nazwa TJ Towarzysze Jezusa

1540 r. - pisemne zatwierdzenie Zakonu Instytutu TJ, papież Paweł III zatwierdza i potwierdza także wartość ćwiczeń, 1550 r. redaguje tekst konstytucji.

Gregorianum. która stała się prototypem przyszłych kolegiów jezuickich. Za jego życia zakon liczył już 1000 członków.

Do chwały błogosławionych wyniósł o. Ignacego 27 lipca 1609 roku Paweł V, a kanonizował papież Grzegorz XV 22 marca 1622. Pius XI, 25 lipca 1922 r.f ogłosił go uroczyście patronem wszystkich rekolekcji w Kościele katolickim.

2. Charakterystyczne cechy 2. dokumentów

Charakterystyczne cechy jezuickiego wychcywania

Rzym, IX 1980 r. międzynarodowa grupa poszukuje odpowiedzi napytanie: Jaka jest skuteczność jezuickich szkół w dzisiejszych.czasach, ustanowiono Międzynarodową Komisję ds. Apostolatu Jezuickiego Wychowania (pierwsze spotkanie 1982 r.);

1986 r. - opracowano dokument będący owocem 4. lat spotkań i konsultacji przeprowadzonych na całym świecie; przedstawia pewną wizję lub też chce inspirować, by codzienne zmagania nabrały większego sensu i przyniosły większe owoce.

W celu jaśniejszego ukazania relacji między charakterystycznymi cechami jezuickiego wychowania i duchową wizją św. Ignacego powstało 28 podstawowych cech podzielonych 9 rozdziałów.


  • każdy rozdział rozpoczyna się od stwierdzenia zaczerpniętego z ignacjańskiej wizji,

  • następnie są przedstawione cechy, które są zastosowaniem powyższego stwierdzenia do wychowania;

  • podano szczegółowy opis każdej cechy;

  • rozdziały: Bóg, Wolność człowieka,

W poszukiwaniu wolności,

(By być wolnym, aby być wiernym, pewnym swoim zasadom, by być wolnym, aby pracować z innymi dla zbawienia;

Rozwija postawę i pragnienie wzrastania przez całe życie

Podkreśla aktywną rolę wychowanka)

Chrystus - wzór osoby,

Działanie,

W Kościele,

,Jvlagis"-więcej,

Ignacy podkreśla wagę i znaczenie „magis". Jego troską była większa służba Bogu, która wyrażała się w pracy apostolskiej.

Wspólnota,

Rozeznanie;

II dokument Pedagogika Ignacjańska - podejście praktyczne

jest to uzupełnienie z 1993 r.


  • modę! pedagogiczny zakłada specjalny styl nauczania w ramach istniejącego programu szkolnego;

  • sugeruje sposoby, dzięki którym można włączyć ignacjańskie wartości w proces nauczania — uczenia się;

  • celem j ezuickiego wychowania j est pełna formacj a każdego wychowanka j ako istoty osobiście ukochanej przez Boga, czyli „formowanie kobiet i mężczyzn dla innych" -o. Arrape-;

Zakres pełnej formacji osoby stanowi:

» gruntowna, solidna, głęboka formacja intelektualna; » rozwój wyobraźni, stery uczuć, zdolności twórczych;

* rozwój efektywnych zdolności komunikowania się poprzez uczenie się umiejętności
przemawiania, pisania, posługiwania się środkami przekazu;

» rozbudowany program sportu i wychowania fizycznego (przyjmowanie sukcesów i

porażek); 3 kształtowanie łudzi zdolnych żyć dla innych, solidnych, zrównoważonych,

posiadających ukształtowaną filozofię życia (system wartości) zdolnych do

samodzielnej refleksji, odnoszących się z szacunkiem, miłością, gotowych do służby

na rzecz ubogich i potrzebujących; « wychowanie w wierze, aby umożliwić odkrycie Boga działającego w historii i w

stworzeniu, aby własnym życiem odpowiadać na miłość Boga;


  • wychowanie do więzi ze wspólnotą religijną, lokalną do umiłowania wspólnoty, środowiska, kraju;

  • przygotowanie do życia wdanej kulturze oraz do jej współtworzenia;

3. Model wychowania ignacjańskiego

Wynika z przeżyć i doświadczeń św. Ignacego.

Jest wykładnią sposobu, w jaki nauczyciele towarzyszą uczącym się; jest procesem, który zawiera: Kontekst, Doświadczenie, Refleksje, Działanie i Ocenę.

KONTEKST - konkretna sytuacja, warunki życiowe, rodzina, środowisko, klimat szkoły, społeczność, polityka, ekonomia, kultura, religia i inne realia, które mają wpływ na proces nauki;

DOŚWIADCZENIE -pedagodzy inspirująszerokąbazę doświadczenia, które należy stosować, analizować, syntezować, oceniać tak, aby uczący się postrzegać ludzką rzeczywistość, która ich otacza:

bezpośrednie: pełniejsze, dotykające jednostki; ma miejsce w kontaktach miedzy osobami;

zastępcze: uczenie się w wyniku takich doświadczeń, jak czytanie, słuchanie; pomocą może

służyć odgrywanie ról, materiały dźwiękowe i wizualne.

REFLEKSJA - staranne rozważanie pewnego tematu, doświadczenia, aby móc pełniej pojąć ich znaczenie. Jest procesem za pomocą, którego wydobywa się znaczenie z ludzkiego doświadczenia.

DZIAŁANIE - przez doświadczenie, które zostały przemyślane, uczący się nabywają posiadane prawdy i służą innym. Zostają pobudzeni do działania wg ich przekonań dla dobra społeczeństwa. 2 etapy tego procesu:



wybory wewnętrzne: dana prawda staje się punktem odniesienia, postawą mającą wpływ na

wszelkie decyzje; wychowanek pozostaje otwarty na to dokąd ta. prawda

może. go doprowadzić;

wybory ujawnione na zewnątrz: znaczenia, postawy przyjęte skłaniają do czynu, działania

zgodnego z tym nowym przekonaniem;

jeśli znaczenie pozytywne: wzrośnie zainteresowanie

negatywne: ograniczenie, unikanie;

OCENA - nauczyciele oceniają osobę w całości używając efektywnych metod (oszacowanie, doradztwo, stosowanie umiejętnej krytyki); dokonuje się ewaluacja:

Nauczyciel: samoocena dydaktyki

Uczeń: samoocena procesu ludzkiego wzrastania Samoocena procesu uczenia się Instytucja: opracowanie narzędzi oceny dydaktyki i działania wychowawczego rozwiązywanie trudnych przypadków.

4. Koncepcja wychowawcza jezuity Mieczysława Kuznowicza

1874 Licheń k7 Konina - 1945

o personalizm, zmierzał do wychowania człowieka samodzielnego,

odpowiedzialnego, gotowego do współdziałania z innymi oraz okazywania wzajemnego szacunku i poszanowania dla ludzkiej godności;

o objął wielostronną i integralna formacją młodego człowieka;

o troszczył się o pomyślny rozwój i dobrobyt ojczystego kraju;

o wychowanie oparł na uniwersalnych wartościach, które mogą stanowić źródło skutecznej edukacji młodego pokolenia;

o dbał, aby organizacja związkowa była miejscem i sposobem wychowania młodzieży na fundamencie miłości Boga i bliźniego oraz troski o dobro Ojczyzny.

Cel i zakres wychowania:



  • podmiotowe wychowanie człowieka;

  • samowychowanie (kreowanie dojrzałej osobowości); a wychowanie kulturalno-oświatowe;

« wychowanie religijno-moralne;

■ wychowanie społeczno-narodowe;



a wychowanie obywatelskie i patriotyczne;

Zasady wychowania:

• indywidualne podejście do wychowanków;

« równoważenie organizacji i samorządności w procesach wychowania;



  • współdziałanie instytucji społecznych;

  • wychowanie przez pracę;

» wychowanie obywatela i chrześcijanina;

» wielostronny rozwój wychowanka przez zabezpieczenie dóbr materialnych i duchowych;



Formy wychowania:


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość