Strona główna

Sacrum profanum 2010 – edycja nordycka freak jónsi


Pobieranie 72.81 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar72.81 Kb.


SACRUM PROFANUM 2010 – EDYCJA NORDYCKA
FREAK

JÓNSI
Jón „Jónsi” Þór Birgisson – gitarzysta i wokalista islandzkiej grupy Sigur Rós – będzie headlinerem 8. Festiwalu Sacrum Profanum. Artysta da dwa koncerty – 17 i 18 września w hali ocynowni elektrolitycznej Arcelor Mittal w Nowej Hucie w ramach trasy koncertowej Go Tour 2010.
„Solowy album Jónsiego i towarzysząca mu światowa trasa to jedno z najbardziej oczekiwanych wydarzeń roku. Niezwykłe połączenie świata muzyki, teatru i multimediów sprawia, że Jónsi pisze nowy rozdział w historii najbardziej spektakularnych współczesnych widowisk koncertowych. Po występach na najważniejszych letnich festiwalach w całej Europie we wrześniu w Krakowie. Na Sacrum Profanum.”
Filip Berkowicz

Jón „Jónsi” Þór Birgisson (1975) jest gitarzystą i wokalistą grupy Sigur Rós. Tworzy niezwykle klimatyczną muzykę wykorzystując smyczek wiolonczelowy do gry na gitarze elektrycznej, a w stylu wokalnym sięgając często po falset. Jónsi gra na gitarze Gibson Les Paul. Sięga również po biały egzemplarz Ibanez Les Paul. Od lata 2006 roku korzysta z gitary stworzonej na trasie koncertowej przez jego ówczesnego technika – Dana Johnsona. Gitara – dzięki zdobieniom w kształcie ptaków widocznym na szyjce i progach gitary – jest zwykle nazywana The Bird. Muzyk gra również na wielu innych instrumentach, m.in. na fortepianie i banjo. Wraz Alexem Somersem – jego życiowym partnerem – tworzą projekt artystyczny o nazwie Jónsi & Alex i przygotowują projekty graficzne, z których korzystają Sigur Rós. W 2009 roku Jónsi i Alex stworzyli swój pierwszy album nazwany Riceboy Sleeps. Na płycie gościnnie pojawił się kwartet Amiina oraz chór Kópavogsdætur.


Album Go zawiera dziewięć utworów wykonywanych w języku islandzkim i angielskim. Producentami krążka są: Jónsi, Alex Somers i Peter Katis (The National, Interpol). Album jest fajerwerkiem łączącym różne gatunki muzyki – pop, rock, ambient, elektronika. Przy jego tworzeniu artysta pracował z Nico Muhlym, protegowanym Philipa Glassa, znanym ze współpracy m.in. z Björk, Antony & the Johnsons, Bonnie “Prince” Billy i Grizzly Bear. 1 grudnia 2009 r. ruszyła oficjalna strona internetowa Jónsi'ego www.jonsi.com zapowiadająca debiutancki solowy album. 4 grudnia 2009 roku użytkownikom listy korespondencyjnej witryny udostępniono darmowy plik MP3 ze ścieżką Boy Lilikoi. Plik zapowiadał tytuł płyty – Go – oraz ustalał datę światowej premiery na dzień 5 kwietnia 2010 roku pod skrzydłami wytwórni Parlophone i XL Recordings. Album jest już dostępny w sklepach muzycznych na całym świecie.

Sigur Rós – grupa, której liderem jest Jónsi, powstała w styczniu 1994 roku, w Reykjaviku. Początkowo tworzyli ją: Jón þor (Jónsi) Birgisson, basista Georg Holm i perkusista Agust Aevar Gunnarsson. Później dołączył do nich klawiszowiec Kjartan Sveisson. W 1999 roku, po kilku latach wspólnej pracy muzycy wydali – przez wielu uznawaną za genialną i przełomową w historii grupy – płytę Agestis Byrjun. Album zdobył uznanie krytyki i wiele prestiżowych nagród (uznano go m.in. najlepszym islandzkim albumem lat dziewięćdziesiątych). W Europie album ukazał się w 2000 roku, w Stanach Zjednoczonych – rok później. Tuż po wydaniu płyty z zespołu odszedł perkusista, którego zastąpił Orri Pall Dyrason. W tym czasie Sigur Rós rozpoczął współpracę z brytyjską wytwórnią FatCat, a kolejne utwory szturmem zdobywały światowe listy przebojów. Na kolejną płytę – „(…)”– fani czekać musieli ponad trzy lata (2002). W 2005 roku ukazała się płyta Takk…, a w roku 2008 – Með suð í eyrum við spilum endalaust.




MÙM & FRIENDS
Koncert grupy múm – eksperymentalnego islandzkiego zespołu, poruszającego się na granicy muzyki pop, zainauguruje 8. edycję Festiwalu Sacrum Profanum. múm, którego twórczość charakteryzuje się ekscentrycznym brzmieniem, barwnymi efektami aranżacyjnymi, wykorzystywaniem różnorodnych instrumentów oraz miękkością partii wokalnych, wystąpi w hali ocynowni elektrolitycznej ArcelorMittal Poland 12 września.
múm zagra z towarzyszeniem orkiestry Sinfonietta Cracovia i Chóru Polskiego Radia oraz zaproszonych przyjaciół – artystów islandzkich, takich jak Amiina, Ólöf Arnalds, Sindri Már Sigfússon (Seabear & Sin Fan Bous), Örn Elías Guðmundsson (Mugison), Benedikt Hermann Hermannson (Benni Hemm Hemm), Högni Egilsson (Hjaltalín), Jóhann Jóhannsson i in.

Będzie to ostatni koncert grupy przed zaplanowaną na dłuższy czas przerwą w działalności koncertowej.

„múm & friends to projekt przygotowany specjalnie na tegoroczną – nordycką edycję Sacrum Profanum. Symfoniczny rozmach nowo zaaranżowanych kompozycji, najbarwniejsi przedstawiciele sceny islandzkiej, niespotykane instrumentarium, niezwykła oprawa wizualna i miejsce koncertu, które na zawsze pozostaje w pamięci. To wszystko już 12 września. Jak zawsze – w Krakowie”.


Filip Berkowicz

Zespół múm powołali do życia w 1997 r. Gunnar Örn Tynes i Örvar Þóreyjarson Smárason. Rok później do zespołu dołączyły siostry bliźniaczki – Gyða i Kristín Anna Valtýsdóttir i już jako kwartet zespół wydał dwa albumy. Po wielu wspólnych projektach z innymi artystami, w 2001 r. ukazała się ich debiutancka płyta Yesterday Was Dramatic, Today Is OK, która zyskała uznanie odbiorców i pochlebne recenzje krytyków. Rok później, po wydaniu albumu Finally we are no one i po zakończeniu pierwszej dużej trasy koncertowej Gyða opuściła zespół. Krótko potem miejsce wokalistki zajęła trzecia z sióstr – Ásthildur Valtýsdóttir, a na czas europejskiej trasy koncertowej na wiolonczeli Gyðę zastąpiła Serena Tideman. Trzeci album zespołu Summer Make Good o bardziej mrocznym charakterze ukazał się w maju 2004 r. W tym czasie do grupy dołączyli Eiríkur Ólafsson i Hildur Guðnadóttir (występowali gościnnie w nagraniach zespołu od początku działania grupy) oraz Ólöf Arnalds. Na początku 2006 r. po wydaniu albumu Summer Make Good i intensywnej trasie koncertowej z zespołu odeszła Kristín. Na początku 2006 r. działalność zespołu rozkwitła na nowo; warto wspomnieć o dwóch udanych remiksach utworów zespołu Goldfrapp: number one oraz never know. Sukcesem okazały się dwa sety didżejskie na festiwalach FatCat w Belgii oraz SXSW w Austin w Teksasie (2007 r.). Zespół zaproszono również na Summer Sonic Festival w Japonii oraz na Bestival na Wyspie Wight. We wrześniu 2007 r. múm wydał płytę Go Go Smear The Poison Ivy, która okazała się ostatnią płytą zespołu wydaną przez Studio FatCat.

múm zawsze koncentrował się na projektach, których nie można klasyfikować jako typowych dla zespołu muzyki pop czy też dla kolektywu muzyki pop. W historii zespołu znajdziemy również inne aktywności m.in. skomponowanie ścieżki dźwiękowej do legendarnego filmu Siergieja Eisensteina Pancernik Potiomkin, występy na żywo w Hafnafjordur w Islandii, w Brooklyn Lyceum w Nowym Jorku oraz na sławnym hiszpańskim festiwalu filmowym Gijon Film Festival. Tworzył również muzykę do spektakli teatralnych, m.in. do dwóch teatralnych przedstawień radiowych – Svefnhjólið (Śpiące koło) autorstwa Gyrdir Eliasson oraz Augu þín sáu mig (Zobaczyły mnie Twoje oczy) poety Sjóna. W 2005 r. zespół został zaproszony do Amsterdamu przez Holland Festival do współpracy z Netherlands Chamber Orchestra przy tworzeniu przedstawienia z wykorzystaniem kilku kompozycji zmarłego awangardowego kompozytora Iannisa Xenakisa.

Obecnie w skład zespołu wchodzą jego członkowie-założyciele: Gunnar Örn Tynes i Örvar Þóreyjarson Smárason, a podczas tras koncertowych i nagrań do zespołu dołączają przyjaciele: Eiríkur Orri Ólafsson (trąbka/fortepian/keyboard), Hildur Guðnadóttir (wiolonczela/wokal), Sigurlaug Gísladóttir (wokal/ukulele/inne), Róbert Reynisson (gitary/ukulele) oraz Fin Samuli Kosminen (instrumenty perkusyjne). Do grupy dołączają czasem również: Ólöf Arnalds, Högni Egilsson, Ólafur Björn Ólafsson oraz Guðbjörg Hlín Guðmundsdóttir, a także nierzadko członkowie rodzin, przyjaciele i muzycy.



SACRUM PROFANUM 2010 – EDYCJA NORDYCKA
MODERN CLASSIC

Muzyka skandynawska posiada stylistyczną odrębność. Niektórzy doceniają ją za kolorystyczną subtelność, inni za emocjonalną powściągliwość, pozostali czują ukrytą między dźwiękami przestrzeń. Tyle że twórczość kompozytorów Północy jest o wiele bardziej złożona, w estetycznych pryncypiach wielowymiarowa, w zastosowanych środkach rozbudowana, nie dająca się łatwo sprowadzić do wspólnego mianownika. Jedno wszak jest pewne: nordyckie kompozycje posiadają niekwestionowany znak wybitnej artystycznej jakości.
Dlatego po prezentacjach współczesnej muzyki amerykańskiej, niemieckiej i brytyjskiej na tegorocznej edycji Sacrum Profanum rozbrzmiewać będą dzieła twórców z dalekiej Północy. I jak zawsze na krakowskim festiwalu, w interpretacjach najlepszych z możliwych.
Przygodę z muzyką pisaną w zaciszu kompozytorskich pracowni rozpoczniemy od Klasa Torstenssona. Rocznik 1951, w nieustannym artystycznym konflikcie między rozsądkiem a intuicją, chłodną kompozytorską kalkulacją a romantyczną fantazją, modernistycznym obiektywizmem a postnowoczesnym zaangażowaniem. Najpewniej dlatego bliska jest mu twórczość Edgara Varèse’a i Iannisa Xenakisa, mistrzów w łączeniu pozornie niemożliwego. Ale przecież także pionierów muzyki elektronicznej, której świat brzmieniowy Torstenssona niezmiennie fascynuje. Lubi kontrasty – rytmu, tempa, artykulacji, rejestrów, ale równie chętnie bawi się subtelnym cieniowaniem faktury, harmoniki, dynamiki i koloru. Słowem, jego muzyka łączy tradycję z nowoczesnością, klasyczne piękno z rozwiązaniami zaskakującymi, estetyczne bezpieczeństwo z ekspresyjną drapieżnością.
W Krakowie Asko|Schönberg wykona dwa ogniwa z cyklu Lantern Lectures. Czwarte z 2002 roku oraz piąte, słynny Self-portrait with percussion z 2006 roku. Warto przypomnieć, że Torstensson od 1973 roku mieszka w Holandii i od lat współpracuje z zespołem.
Szwedzką odsłonę muzyki współczesnej dopełni o trzy lata młodszy od Torstenssona Anders Hillborg (1954), prawdziwa gwiazda europejskiej muzyki nowej. Mikrotonowa harmonika, żonglowanie dawnymi muzycznymi idiomami, swobodne poruszanie się między bachowską polifonią, melodycznym rozmachem Pucciniego a rytmiczną namolnością amerykańskich minimalistów to jego cechy charakterystyczne. Do tego dźwiękowa agresja zestawiana z modalną potulnością, bezpretensjonalny humor z przejmującym tragizmem. A wszystko, pozornie chaotyczne i bałaganiarskie, rządzi się ścisłą logiką. I wciąga..

Oprócz dwóch kompozycji na klarnet i fortepian – The Peacock Moment (1996) i Tampere Raw (1991), fortepianowego Velocity Engine (2003) oraz cyklu Six Pieces for Wind Quintet (2007), muzycy Ensemble Modern prawykonają nowe dzieło Hillborga. Będzie to New York na zespół kameralny, ukończony w tym roku.


Mocną reprezentację będzie miała muzyka fińska. W Krakowie zabrzmi muzyka dwóch najgorętszych nazwisk – utwory Kaji Saariaho (1952) i Magnusa Lindberga (1958). Twórczość Kaji Saariaho rządzi się własnymi prawami, posiada charakterystyczny idiom i rozpoznawalną aurę. Priorytetem dla mieszkającej od lat w Paryżu kompozytorki jest brzmienie, jego struktura wewnętrzna, energia i sonorystyczna zmienność. Początkowo łączyła wyraziste linie melodyczne z fluktuacyjną harmoniką, po wyjeździe do Francji i kontakcie z twórczością spektralną coraz bardziej skupiała się nie tylko na walorach kolorystycznych, ale także chętniej sięgała do medium elektronicznego. Muzyka Saariaho jest delikatna, choć niepokojąca, oniryczna, nieuchwytna i pełna nieodkrytych tajemnic.
Magnus Lindberg nie lubił dźwiękowego historycyzmu. W młodości był radykałem, który został ukąszony modernistyczną niechęcią do muzyki, w środkach choćby tylko przypominającej dawne techniki kompozytorskie. Przeszedł fascynację wszystkimi chyba możliwymi nurtami awangardowymi. Pisał dzieła serialne, rysował partytury graficzne, pod wpływem Briana Ferneyhougha komponował muzykę skrajnie skomplikowaną, a po wyjeździe do Paryża związał się ze spektralistami. Ale z wiekiem jego ostrze krytyki wobec tradycji stępiło się. Nie zmieniło się tylko to, że do dziś uwielbia ekstrema. W utworach z przełomu lat 80. i 90. słychać nawiązania do dzieł barokowych, w których często formę konstruował mozaikowo, odbija się w nich również fascynacja rytmem i brzmieniem. Ostatnio pisze muzykę niemal impresjonistyczną, bez niegdysiejszej agresji, nierzadko łagodną w wyrazie.
Kompozycje Pierwszej Damy muzyki współczesnej na festiwalu zagra formacja musikFabrik. Będę to Je sens un deuxième coeur (2003), The Tempest Songbook (2004) i dopiero co napisane Notes on Light (2010). Muzykę Magnusa Lindberga z kolei przybliżą artyści z paryskiego Ensemble intercontemporain: Coyote Blues (1993), Corrente (1992), UR (1986) oraz Jubilees (2002).
W podróż do krainy fiordów zabiorą nas Rolf Wallin (1957) i Eivind Buene (1973). Obaj studiowali na tej samej uczelni w Oslo. Pierwszy u nestorów nowej muzyki norweskiej, czyli Finna Mortensena i Olava Antona Thommessena. Drugi nie chce się przyznać do kompozytorskich korzeni. Wallin nie tylko komponuje, jest również wziętym trębaczem. I podobnie, jak zróżnicowana estetycznie jest jego muzyka, tak i dobór repertuaru, który wykonuje jest imponujący – gra zarówno muzykę barokową, jak i progresywny rock. Bo istotą jego twórczej osobowości jest kontrast. Znajdziemy w muzyce Wallina fascynację spekulacyjnymi technikami kompozytorskimi Drugiej Awangardy, muzyczną transpozycję fraktali oraz gęste i plastyczne klastery rodem z dzieł Ligetiego i Xenakisa i quasi-improwizacyjne ustępy.
Improwizacja jest istotna także dla Buene’a. Chociaż nie stroni od dźwiękowej tradycji i dawnych form. W jego dorobku jest sporo nawiązań do klasycznych gatunków, idei koncertowania czy polifonicznej koegzystencji. Ponadto jest młody Norweg niezwykle ciekawy świata. Inspirację czerpie z szeroko pojętej kultury, literatury, sztuki, teatru, filmu i otaczającego go świata - zarówno bezkresnych norweskich pejzaży, jak i miejskiej tkanki.
Dzieła Rolfa Wallina – The Age of Wire and String (2005), Three Poems by Rainer Maria Rilke (1994/2007) i Appearances (2002) – wykona Klangforum Wien. Retrospektywę muzyki Buene’a zaproponuje debiutujący w Krakowie Cikada Ensemble. W interpretacji skandynawskiego zespołu zabrzmią: Possible Cities (2005), City Silence (2005/2007), Landscape with Ruins (2006), Ultrabucolic Studies (2006), Molto Fluido (2007) i Nature Morte (2008).
Twórczość z ojczyzny Hamleta zobrazują kompozycje Pelle Gudmundsena-Holmgreena (1932) i Hansa Abrahamsena (1952). Ten pierwszy nazywa siebie dźwiękowym zbieraczem, który obiekty odnalezione w historii muzyki lub współczesnej sonosferze osadza w innym kontekście. Sobie właściwym. Pewnie dlatego jednym z ukochanych jego kompozytorskich mistrzów jest Igor Strawiński, wirtuoz stylistycznych gier. Lubi także Duńczyk jasny przekaz w muzyce. Stąd niewiele u niego komplikacji, faktury gęstej, ale mało charakterystycznej. Potrafi stworzyć zajmujące dzieło z kilku akordów, zarzucać słuchacza rytmicznymi gejzerami, atakować ostrymi współbrzmieniami. Jest synem słynnego duńskiego rzeźbiarza, dlatego posiada wrodzone wyczucie formy i wyjątkową wrażliwość na obecność muzyki w przestrzeni. Co ważne, w jego kompozycjach nie ma miejsca na przypadek, to mimo pozornej prostoty, swoistej dziecięcej naiwności, przemyślana dźwiękowa konstrukcja.
Podobne pryncypia przyświecają Abrahamsenowi, uczniowi Gudmundsena-Holmgreena. Jego opus to reakcja na Drugą Awangardę, świadectwo wiary nie tylko w formalną klarowność i techniczną przejrzystość, ale nade wszystko w emocjonalną siłę muzyki. Mimo skłonności Abrahamsena do snucia w utworach epickiej narracji, epatowania gestami teatralnej wręcz ekspresji, nie brak w jego partyturach silnych powiązań strukturalnych, liczbowych proporcji i matematycznych procedur w wyborze dźwiękowego materiału. Może więc muzyka Abrahamsena przypominać zabawę klockami Lego, które okazały się dziecięcym gadżetem tyleż prostym, co wymagającym myślenia. A przy tym niezwykle atrakcyjnym.
London Sinfonietta i Theatre of Voices wykonają Moving Still (2004), Play (2010), Song (2010), Turn (1994–2010), Company (2010) oraz Last Ground (2006) Pelle Gudmundsena Holmgreena. Z kolei Ensemble Recherche zagrają Herbstlied (1992/2009), Zwei Schneetänze (1985), Schnee (2006), a także in nomine (2010) Hansa Abrahamsena.

SACRUM PROFANUM 2010
MADE IN POLAND – KOLEKCJA MUZYKI POLSKIEJ

7 wybitnych kompozytorów, 7 starannie wyselekcjonowanych dzieł, 7 czołowych zespołów specjalizujących się w interpretacjach muzyki najnowszej. Na tegorocznej edycji festiwalu Sacrum Profanum przedstawimy artystyczny crȇme de la crȇme rodzimej muzyki współczesnej. A to dopiero początek!
Made in Poland – Kolekcja Muzyki Polskiej to wspólne przedsięwzięcie artystyczne festiwalu Sacrum Profanum, Narodowego Instytutu Audiowizualnego, Polskiego Radia i Telewizji Polskiej, które ma na celu promocję polskiej muzyki współczesnej w kraju i zagranicą oraz kreację nowych wydarzeń kulturalnych na najwyższym poziomie. Zakrojony na trzy lata projekt w 2010 roku obejmie prezentację wybranych kompozycji współczesnych na scenie krakowskiego festiwalu w nietuzinkowych wykonaniach, ich rejestrację i wydanie w formie płytowej.
W przyszłym roku wraz z Instytutem Książki świętować będziemy muzycznie jubileusz stulecia urodzin Czesława Miłosza. Nowe utwory zgodzili się napisać Agata Zubel, Paweł Mykietyn i Paweł Szymański, a więc najgorętsze nazwiska polskiej sceny kompozytorskiej. Rok 2012 to z kolei celebracja dziesiątej edycji festiwalu Sacrum Profanum i wielkie święto muzyki polskiej. Głównym bohaterem będzie Krzysztof Penderecki, a jednym z najciekawszych wydarzeń konfrontacja twórców muzyki nurtu akademickiego z działaniami artystów z kręgów muzyki alternatywnej i elektronicznej.
Podczas tegorocznej odsłony Made in Poland – Kolekcja Muzyki Polskiej zabrzmią utwory, które dadzą możliwie pełny obraz stylistyczny rodzimej muzyki ostatnich dziesięcioleci. Formacja Asko | Schönberg wykona Kleines Requiem für eine Polka Henryka Mikołaja Góreckiego, dzieło, które zostało w 1993 roku dla niderlandzkiego zespołu napisane. Francuski Ensemble Intercontemporain zagra Łańcuch 1 Witolda Lutosławskiego, hołubionego w świecie klasyka XX wieku, któremu bliska była kolorystyczna wrażliwość impresjonistów znad Sekwany. Wprawiony w estetyce crossover Ensemble Modern zabawi się ukrytymi w 3 dla 13 Pawła Mykietyna motywami wyjętymi z partytur wiedeńskich klasyków. Radykalny sonorystyczny Quartetto per archi Krzysztofa Pendereckiego zagrają artyści musikFabrik. Z Appendix Pawła Szymańskiego, kultowego twórcy średniego pokolenia, któremu frajdę sprawiają postmodernistyczne flirty z przeszłością, zmierzy się London Sinfonietta. Grający z niemiecką precyzją Ensemble Recherche przypomni zaś publiczności Fantasmagorię Kazimierza Serockiego, genialne dzieło twórcy niesłusznie rzadko grywanego. A na koniec w wykonaniu austriackiej grupy Klangforum Wien zabrzmi Cascando Agaty Zubel, jedna z najciekawszych partytur ostatnich lat, oczywiście z kompozytorką w partii solowej.
Narodowy Instytut Audiowizualny zlecił rejestrację wszystkich polskich utworów w technologii HD i 3D. Realizacji tego projektu podjęła się wybitna reżyserka młodego pokolenia – Kasia Adamik. Po festiwalu materiał zostanie wydany (w postaci dwupłytowego albumu CD/SACD i jednopłytowego DVD/Blue-ray) przez jedną z wiodących wytwórni europejskich specjalizujących się w muzyce współczesnej.
Wykonania utworów polskich będą uzupełnieniem nordyckiego programu tegorocznej edycji festiwalu Sacrum Profanum, który odbędzie się w Krakowie w dniach od 12 do 18 września.

SACRUM PROFANUM 2010
LINIA MUZYCZNA

Linia Muzyczna jest kolejnym projektem wydawniczym oficyny Ha!Art, który zakłada prezentację najnowszych trendów w sztuce współczesnej. Zakrojoną na międzynarodową skalę serię wydawniczą o muzyce nowej, przygotowywaną pod redakcją muzykologa i krytyka muzycznego Daniela Cichego we współpracy z festiwalem Sacrum Profanum, otworzą trzy pozycje, w których obszerne eseje złożą się na możliwie kompleksowe charakterystyki współczesnej muzyki w Niemczech, Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii.
Do napisania artykułów o rysie historycznym i kulturowym, tekstów opisujących zjawiska estetyczne oraz problemy współczesnych stylów i technik kompozytorskich, a także portretów wybitnych twórców zaproszono wybitnych krytyków muzycznych, muzykologów, publicystów i badaczy kultury o międzynarodowej renomie z kraju i zagranicy. Przystępny język, wpisana w nową muzykę interdyscyplinarność, poruszanie zagadnień związanych zarówno z tzw. muzyką akademicką, jak i popularną, atrakcyjna makieta opracowana przez znakomitych grafików, a także brak podobnych pozycji na polskim rynku wydawniczym, czyni Linię Muzyczną przedsięwzięciem unikatowym, kierowanym do szerokiego grona czytelników zainteresowanych muzyką współczesną.
Tomy niemiecki, brytyjski i amerykański będą miały premierę podczas tegorocznej edycji festiwalu Sacrum Profanum, który odbędzie się w Krakowie w dniach 12-18 września. W publikacji „Nowa muzyka niemiecka” pod redakcją Daniela Cichego znajdą się m.in. Panorama muzyki niemieckiej pierwszej połowy XX w. pióra wybitnego krytyka Maxa Nyffelera, esej o Drugiej Awangardzie polskiej muzykolożki Iwony Lindstedt, szkic o muzyce w DDR znawczyni tematu Giseli Nauck, studium fenomenu kompozytorów przebywających na emigracji w Niemczech autorstwa Hartmuta Lücka, artykuły na temat muzyki elektronicznej Achima Heidenreicha, Klangkunst Christopha Metzgera, teatru muzycznego i opery Gerharda R. Kocha. Ponadto w książce znajdą się portrety najwybitniejszych osobowości kompozytorskich Niemiec: Hansa Wernera Henzego (Bernard Künzig), Karlheinza Stockhausena (Rudolf Frisius), Helmuta Lachenmannna (Jörn Peter Hiekel), Wolfganga Rihma (Achim Heidenreich), Heindera Goebbelsa (Wolfgang Sandner) i Jakoba Ullmanna (Gisela Nauck).
Na książkę „Nowa muzyka brytyjska”, który redaguje muzykolożka i dziennikarka Polskiego Radia Agata Kwiecińska, złożą się m.in. wyczerpujący szkic o muzyce brytyjskiej od Elgara do Brittena Paula Griffithsa, światowej sławy publicysty muzycznego, tekst o muzyce rozrywkowej na Wyspach Brytyjskich Jacka Skolimowskiego. Ponadto Arnold Whittall kreśli sylwetkę Benjamina Brittena, Dorota Kozińska zastanawia się nad fenomenem brytyjskiej muzyki chóralnej w perspektywie socjologicznej, Iwona Lindstedt zajmuje się nurtem awangardowym Grupy Manchesterskiej, zaś Paul Griffiths przybliża skomplikowane pryncypia muzyki z kręgu New Complexity. Nie zabraknie także kompozytorskich portretów: Corneliusa Cardew (Michał Libera), Jonathana Harveya (Krzysztof Kwiatkowski), Thomasa Adesa (Edward Venn), Harrisona Birtwistle’a (Arnold Whittall) i Petera Maxwella Daviesa (Richard McGregor).
Redakcją tomu „Nowa muzyka amerykańska” zajmuje się muzykolog, krytyk muzyczny i filmowy Jan Topolski oraz muzykolożka i dziennikarka telewizyjna Eliza Orzechowska. W książce znajdzie się wprowadzenie do muzyki amerykańskiej autorstwa Anny Piotrowskiej, szkic o tradycyjnej muzyce jazzowej Tomasza Szachowskiego i jazzie progresywnym Macieja Karłowskiego, portrety kompozytorskich outsiderów pióra Kyle Ganna, artykuł o amerykańskiej operze Johna Rockwella, próba charakterystyki nowojorskiej awangardy, którą dobrze zna Agata Pyzik, szkic o silnie obecnym nurcie postromantycznej symfoniki Pawła Strzeleckiego, z kolei muzyką filmową zajmuje się Mervyn Cooke. Z ważnych postaci amerykańskiej sceny kompozytorskiej przybliżymy Edgara Varèsa (Jan Topolski), Johna Cage’a (Richard Kostelanetz), Mortona Feldmana (Raoul Mörchen), Elliotta Cartera (David Schiff), George’a Crumba (Andrzej Chłopecki), Terry Rileya (Michał Mendyk). Ponadto w wydawnictwie znajdą się tłumaczenia fundamentalnych dla muzyki amerykańskiej tekstów Johna Cage’a i Mortona Feldmana - słynne Radio Happanings z komentarzem Michała Libery, Alvina Luciera, Frederica Rzewskiego, Roberta Ashleya i Thoma Holmesa na temat live electronics.
Linia Muzyczna będzie kontynuowana w kolejnych latach. Pozycją, którą ukaże się po inauguracji serii będzie tom „Nowa muzyka nordycka”. Obszerne eseje znakomitych krytyków i publicystów skandynawskich uzupełnią tegoroczną, skoncentrowaną wokół muzyki północnej Europy, odsłonę festiwalu Sacrum Profanum.


SACRUM PROFANUM 2010
BILETY

Bilety na koncerty 8. Festiwalu Sacrum Profanum można już kupić za pośrednictwem strony internetowej www.ticketonline.pl. Karnety trafią do sprzedaży pod koniec czerwca.



CENY BILETÓW:

Data

Koncert

Cena biletu i rodzaj widowni

12 września
godz. 20.00

múm & friends
Hala ocynowni elektrolitycznej ArcelorMittal Poland

SEKTOR 1 (płaski, numerowany) – 140 zł

SEKTOR 2
(trybuna, numerowany) – 180 zł (UWAGA! Sprzedaż biletów do tego sektora rozpocznie się pod koniec czerwca)

STREFA VIP400 zł (cena obejmuje: miejsca nienumerowane na fotelach i pufach oraz napoje i przekąski serwowane podczas koncertu. Strefa VIP znajduje się na podwyższeniu względem SEKTORA 1)











13 września
godz. 19.00

MAGNUS LINDBERG / Ensemble Intercontemporain
Teatr Łaźnia Nowa

miejsca nienumerowane – 40 zł

13 września
godz. 22.00

KLAS TORSTENSSON / Asko | Schönberg
Muzeum Inżynierii Miejskiej

miejsca nienumerowane – 40 zł

14 września
godz. 19.00

ANDERS HILLBORG / Ensemble Modern
Teatr Łaźnia Nowa

miejsca nienumerowane – 40 zł

14 września
godz. 22.00

EIVIND BUEANE / Cikada Ensemble
Muzeum Inżynierii Miejskiej

miejsca nienumerowane – 40 zł

15 września
godz. 19.00

PELLE GUDMUNDSEN-HOLMGREEN /
London Sinfonietta, Theatre of Voices
Teatr Łaźnia Nowa

miejsca nienumerowane – 40 zł

15 września
godz. 22.00

KAIJA SAARIAHO / musikFabrik
Muzeum Inżynierii Miejskiej

miejsca nienumerowane – 40 zł

16 września
godz. 19.00

ROLF WALLIN / Klangforum Wien
Teatr Łaźnia Nowa

miejsca nienumerowane – 40 zł

16 września
godz. 22.00

HANS ABRAHAMSEN / Ensemble Recherche
Muzeum Inżynierii Miejskiej

miejsca nienumerowane – 40 zł

17 września
godz. 20.00

Jónsi
Hala ocynowni elektrolitycznej ArcelorMittal Poland


SEKTOR 1 (płaski, numerowany) – 120 zł

SEKTOR 2 (trybuna, numerowany) – 160 zł (UWAGA! Sprzedaż biletów do tego sektora rozpocznie się pod koniec czerwca)

STREFA VIP400 zł (cena obejmuje: miejsca nienumerowane na fotelach i pufach oraz napoje i przekąski serwowane podczas koncertu. Strefa VIP znajduje się na podwyższeniu względem SEKTORA 1)


18 września
godz. 20.00

Jónsi
Hala ocynowni elektrolitycznej ArcelorMittal Poland


SEKTOR 1 (płaski, numerowany) – 120 zł

SEKTOR 2 (trybuna, numerowany) – 160 zł (UWAGA! Sprzedaż biletów do tego sektora rozpocznie się pod koniec czerwca)

STREFA VIP400 zł (cena obejmuje: miejsca nienumerowane na fotelach i pufach oraz napoje i przekąski serwowane podczas koncertu. Strefa VIP znajduje się na podwyższeniu względem SEKTORA 1)

 CENY KARNETÓW:

Koncerty w ramach karnetu

Karnet

Miejsca

Ceny karnetów i rodzaj widowni

koncert múm & friends (12 września) oraz jeden koncert z koncertów Jónsiego (17 - 18 września)





KARNET ‘CHILLOUT’

hala ocynowni elektrolitycznej ArcelorMittal Poland

SEKTOR 1 (płaski, numerowany) – 210 zł
SEKTOR 2 (trybuna, numerowany) – 280 zł

8 koncertów odbywających się
w dniach 13-16 września

KARNET ‘MODERN CLASSIC’

Muzeum Inżynierii Miejskiej oraz Łaźnia Nowa

miejsca nienumerowane – 260 zł



Więcej: www.sacrumprofanum.com


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość