Strona główna

Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich


Pobieranie 45.43 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar45.43 Kb.
Alexander Koch-klasa III C-Comenius 2012.

Temat projektu-Historia Sił Polskich na Zachodzie w czasie II wojny światowej.

-Wojsko Polskie we Francji

-Polskie Siły Zbrojne w ZSRR

-Armia Polska n Bliskim i Środkowym Wschodzie

Samodzielna Brygada Strzelców Karpackich (SBSK) – wielka jednostka piechoty Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie.

Brygada Strzelców Karpackich, jednostka Wojska Polskiego powołana rozkazem Naczelnego Wodza generała W. Sikorskiego z dnia 2 kwietnia, 1940. Formowana w Syrii (rejon Homs) głównie z oficerów i żołnierzy WP ewakuowanych z Rumunii i Węgier. Miała wejść w skład francuskiej Armii Lewantu. Dowódca pułkownik S. Kopański, szef sztabu major J. Zaremba.

Po klęsce Francji, na przełomie czerwca i lipca przeszła do Palestyny i została podporządkowana dowództwu brytyjskiemu. Po przebazowaniu do Egiptu w październiku 1940 przeorganizowana na etaty brytyjskie. Od 12 stycznia, 1941 przemianowana na Samodzielną Brygadę Strzelców Karpackich.

Składała się z trzech batalionów piechoty, pułku artylerii lekkiej, dywizjonu artylerii przeciwpancernej, zmotoryzowanego pułku kawalerii oraz służb pomocniczych, co czyniło z niej samodzielny związek taktyczny.

W VIII 1941 przerzucona do Tobruku w sile 288 oficerów i 4777 żołnierzy, broniła twierdzy wraz z oddziałami australijskimi i brytyjskimi do 10 grudnia, 1941. Po odblokowaniu twierdzy walczyła z siłami włosko-niemieckimi w rejonie El-Ghazala, 14 - 16. grudnia, 1941, gdzie wzięła do niewoli 59 oficerów i 1634 żołnierzy, oraz częścią swych sił, 30 grudnia 1941 - 2 stycznia 1942, pod Bardiją. Następnie do 17 marca zajmowała pozycje obronne pod El-Ghazalą.

W kampanii libijskiej poległo 156 polskich żołnierzy, a 467 zostało rannych. Przesunięta na odpoczynek do Egiptu, następnie do Palestyny, gdzie po połączeniu z 9 i 10 Dywizją Piechoty ewakuowanymi z ZSRR, została przeorganizowana i od 3 marca 1942 przekształcona w 3 Dywizję Strzelców Karpackich, weszła od 12 września 1942 w skład Armii Polskiej na Zachodzie.

Armia Polska na Wschodzie została utworzona na podstawie rozkazu Naczelnego Wodza PSZgen. broni Władysława Sikorskiego z 12 września 1942, w IrakuIranie i Palestynie z połączenia Wojska Polskiego na Środkowym Wschodzie i Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR.

Tym samym rozkazem anulowano nazwy: Polskie Siły Zbrojne w ZSRR, Dowództwo Wojska Polskiego na Środkowym Wschodzie i II Korpus Strzelców oraz wyznaczono obsadę personalną dowództwa armii.

Zgodnie z etatem armia miała liczyć 71.491 ludzi zorganizowanych w dwie dywizje strzelców (każda w składzie dwóch brygad), dywizję mieszaną złożoną z brygady czołgów i brygady strzelców, dywizji zapasowej oraz wojsk i służb armii.

W ramach organizacji armii (wrzesień – październik 1942 r.) rozformowano Dowództwo II KS, zalążki kadrowe 4 Dywizji Strzelców i 3 Brygadę Strzelców Karpackich. Nadwyżki 3 DSKwłączono do 5 Dywizji Strzelców. Ponadto rozformowano 89 i 10 DP, a pozostałe jednostki PSZ w ZSRR przeformowano na etaty brytyjskie. 6 Dywizję Piechoty przeformowano w 6 Samodzielną Brygadę Strzelców, a dywizjon rozpoznawczy 6 DP przekształcono w 6 Batalion Czołgów i włączono w skład 2 BCz. Obie brygady połączono w 6 Dywizję Strzelców. Sformowano tzw. Artylerię Ciężką Armii w składzie dwóch pułków. Poza artylerią ciężką, w bezpośrednim podporządkowaniu dowódcy artylerii armii pozostawały dwa pułki artylerii lekkiej i dwa pułki artylerii przeciwlotniczej (ciężki i lekki) oraz pułk artylerii przeciwpancernej i pułk pomiarów artylerii.


Uzbrojenie


Żołnierze Armii Polskiej na Wschodzie uzbrojenie z magazynów brytyjskich otrzymali we wrześniu 1942. Uzbrojenie było niejednorodne, głównie angielskie i amerykańskie, ale także francuskie, włoskie i niemieckie.

Broń strzelecka:

-pistolety i rewolwery Colt i Smith Wesson


-karabiny Lee Enfield 4 Mk1 i inne typy Enfield w małych ilościach
-pistolety maszynowe Thompson M1928M1 oraz M1928M1A1
-ckm Vicers Mk1
-rkm Bren i Browning
-karabiny przeciwpancerne Boys
-granatniki przeciwpancerne PIAT

Działa i moździerze:

-40 mm-armata przeciwpancerna


-57 mm-armata Mk1 oraz Mk4
-76,2-mm armata Mk1
-87,6-mm armatohaubica
-114,3-mm armata
-50,8-mm (2-calowy) moździerz
-76,2-mm (3-calowy) moździerz
-106,7-mm (4-calowy) moździerz


Czołgi i transportery:

-czołg lekki General Stuart


-czołg lekki wsparcia piechoty General Sherman
-czołg szybki Crusader
-samochochód pancerny Staghound
-samochód pancerny Humber
-samochochód pancerny Daimler
-transporter opancerzony Universal Carrier
-transporter opancerzony Bren Carrier
-transporter opancerzony M3 Scout Car
-transporter opancerzony M3 Halftrack

Pojazdy pomalowane były na barwy ochronne – kolor piaskowy oraz plamy czerwonobrunatne na piaskowym tle. Każdy pojazd posiadał tablice z oznaczeniem macierzystej jednostki.



Rozmieszczenie jednostek na terenie Iraku na przełomie 1942 -1943

Quizil Ribat

Dowództwo Armii Polskiej na Wschodzie, Dowództwo 6 Dywizji Piechoty, 2 Batalion Czołgów, 6 Batalion Strzelców, 6 Pułk Artylerii Lekkiej, Batalion Saperów Armii, Batalion Łączności Armii, 12 Pułk Kawalerii Pancernej, 15 Pułk Kawalerii Pancernej, 3 Pułk Ułanów Karpackich, III Szpital Wojskowy, 21 kompania transportowa, 27 kompania transportowa, część jednostek transportowych i sanitarnych armii.



Khanaqin

Dowództwo Artylerii Armii, 6 Pułk Artylerii Lekkiej, 7 Pułk Artylerii Lekkiej, 10 Pułk Artylerii Lekkiej, 11 Pułk Artylerii Ciężkiej, 7 Pułk Artylerii Pomiarowej, 7 Batalion Pancerny, II Szpital Wojskowy, Dowództwo 5 Kresowej Dywizji Piechoty, 3 Batalion Strzelców, 4 Batalion Strzelców, 5 Batalion Saperów, 5 Batalion Łączności, 4 Pułk Artylerii Lekkiej, 5 Pułk Artylerii Lekkiej, 6 Pułk Artylerii Lekkiej, 5 Pułk Pancerny, 5 Pułk Artylerii Polowej, Dowództwo 7 Dywizji Piechoty, 7 Batalion Ciężkich Karabinów Maszynowych, 7 Batalion Łączności, Centrum Wyszkolenia Artylerii, jednostki zaopatrzenia, warsztaty i samochody dywizyjne.



Mosul

Dowództwo 3 Dywizji Strzelców Karpackich, 2 Batalion Strzelców, 3 Batalion Strzelców, 3 Batalion Łączności, 2 Pułk Artylerii Lekkiej, 3 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej, IV Szpital Wojskowy, jednostki zaopatrzenia, warsztaty i samochody dywizji.



Habbaniya

8 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej, 7 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej Ciężkiej.



Quiyara

1 Batalion Strzelecki, 3 Batalion Ciężkich Karabinów Maszynowych, 3 Pułk Pancerny, 1 Pułk Artylerii Lekkiej, 3 Pułk Artylerii Lekkiej.



Jaluala

Dowództwo Etapów, 11 Brygada Saperów Kolejowych, 2 Etapowy Batalion Łączności, Batalion Wartowniczy, 312 kompania transportowa , 320 kompania transportowa, część jednostek materiałowo-warsztatowych, zaopatrzenia i ewakuacji armii.

-Armia Polska na Wschodzie

-PSZ w ramach kampanii apenińskiej i w składzie drugiego frontu


PSZ w ramach kampanii apenińskiej i w składzie drugiego frontu


W latach 1944-1945 jednostki Polskich Sił Zbrojnych walczyły na terenie Francji, Belgii, WłochNiemiec . W działaniach bojowych wzięły udział następujące jednostki PSZ: II Korpus Polski w składzie 8 armii brytyjskiej walczący we Włoszech liczący w maju 1945 roku 78 tysięcy żołnierzy, formacja ta m.in. brała udział w przełamaniu niemieckich fortyfikacji Linii Gustawa , odgrywając istotną rolę w bitwie pod Monte Cassino .

Licząca 16 tysięcy żołnierzy 1 Dywizja Pancerna w składzie 1 armii kanadyjskiej walcząca we Francji, Belgii, Holandii, Niemczech. Jedną z największych walk tej formacji była bitwa pod Falaise i dalsze starcia z siłami niemieckimi pod Chambois .



Licząca 2 200 żołnierzy 1 Samodzielna Brygada Spadochronowa walcząca w operacji Market Garden w składzie 1 armii spadochronowej oraz kilka tysięcy polskich lotników i marynarzy walczących składzie RAF i Royal Navy. Pod koniec maja 1945 ich liczebność wynosiła od 200 000 do 210 000  żołnierzy zaś wiosną 1946 roku do ponad 240 tysięcy.


Rozformowanie PSZ


Po zakończeniu wojny w latach 1946 - 1947 żołnierze polscy pełnili służbę w okupowanych Niemczech i we Włoszech, aż do rozbrojenia a następnie rozwiązania PSZ przez Brytyjczyków w 1947. Specjalnie dla Polaków, którzy nie chcieli wracać do komunistycznej Polski alianci utworzyli Polski Korpus Przysposobienia i Rozmieszczenia . Część z żołnierzy powróciła do kraju, często padając ofiarami terroru stalinowskiego , część pozostała na emigracji . Ogółem do Polski repatriowało się 105 000 żołnierzy i oficerów, większość pozostała na emigracji (w tym 90% składu 2 Korpusu). Spośród kadry dowódczej za granicą pozostało 106 generałów, a 20 zdecydowało się na powrót do kraju.

Opracował uczeń Alexander Koch-klasa IIIC-Comenius 2012.


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość