Strona główna

Seryjni mordercy charakterystyka


Pobieranie 184.77 Kb.
Strona2/6
Data20.06.2016
Rozmiar184.77 Kb.
1   2   3   4   5   6

3. Typologia seryjnych morderców


Według „The National Centre for The Analysis of Violent Crime FBI Academy” w Quantico w Stanach Zjednoczonych seryjni mordercy dzielą się na:

  • typ „ rozrywkowy”: u których istnieje motyw finansowy i/ lub szukanie emocji

  • typ klasyczny: występuje motyw seksualny/ sadystyczny

Dietz przedstawia dokładniejszy podział wielokrotnych morderców/ za M.Derlatka: „Seryjni mordercy”/



  • psychopatyczni seksualni sadyści, którzy zabijają dla przyjemności.

Najczęściej towarzyszy temu gwałt na żywej lub martwej ofierze – albo motywy zabójstwa nie są związane z doznaniami seksualnymi, liczy się tylko zadawanie cierpienia.”

  • „rozrywkowi” zabójcy u których nie stwierdza się cech psychopaty, ani

choroby psychicznej lub niedorozwoju umysłowego

  • członkowie przestępczości zorganizowanej (mafii, gangów ulicznych, którzy

zabijają w celach instrumentalnych, finansowych, terytorialnych, odwetowych)

  • opiekunowie – truciciele i dusiciele ( seryjne morderstwa w domach opieki)

  • domniemani psychotycy, których zbrodnie są wynikiem iluzji psychotycznych

  • zamachowcy z motywami politycznymi, którzy zazwyczaj są związani
    z organizacjami terrorystycznymi.

Holmes i DeBurger prezentują cztery typy:

  • wizjonerski – mordujący w odpowiedzi na głosy lub wizje. Charakteryzują ich

głębokie zaburzenia (z reguły psychopatyczne). Ma tutaj przewagę urojeniowy motyw zbrodni. Tacy sprawcy dokonują morderstw „w imieniu i na polecenie „siły wyższej”, która nakazuje mu to czynić”

  • misyjny – ich cel to eliminacja ściśle określonej grupy, czy kategorii osób, np.

prostytutek, homoseksualistów. Podczas zabijania, działają jak w amoku. Kierują się chęcią „oczyszczenia świata”. Mordują poszczególne ofiary „według obłędnego wprawdzie, ale nie psychotycznego klucza”.Cechuje ich słabsze, nierzadko także psychotyczne zaburzenie umysłowe (np. paranoja)

  • hedonistyczny - poszukujący wrażeń, mocnych bodźców. Zabijanie sprawia

im przyjemność, pobudza ich i podnieca. Są brutalni i sadystyczni. Zabijają dla zabawy.

  • okazujący siłę i kontrolę - cieszący się z absolutnej władzy nad ofiarą.

Stosują tortury. (tzw. typ mordercy z lubieżności). „Zabijają tych, którzy przeszkadzają im na drodze do kariery, która w takich przypadkach w sensie dosłownym bywa „ drogą po trupach”, a także i takie osoby, które nie chcą się podporządkować ich woli.”

Najbardziej liczne są dwie ostatnie grupy. Zazwyczaj to osoby prowadzące normalny tryb życia, nie wyróżniające się na co dzień i uchodzące za przeciętnych obywateli.

Od misyjnego typu mordercy odróżniają się codziennymi relacjami z innymi ludźmi.

Morderca misyjny owładnięty przez swe myśli zogniskowane na jednym celu unika kontaktu z ludźmi. Najczęściej jest samotny. Mordercy seksualni i sadystyczni często są z kimś związani. Mają żony, dzieci i pracę. Wizjonerski typ mordercy spotykany jest stosunkowo rzadko. Działa krótko i szybko zostaje ujęty. Wynika to


z niezdolności do zaplanowania zbrodni i często braku jakichkolwiek prób zacierania za sobą śladów
.”

Ze względu na sposób działania seryjnych morderców Federalne Biuro Śledcze wyróżnia dwie grupy:



  • zorganizowani

  • zdezorganizowani.

Oprócz tego agenci FBI opracowali 4 typy okoliczności zbrodni /

  • zorganizowany obraz zbrodni: Morderca działa z premedytacją. W

szczególności dba o własne bezpieczeństwo. Starannie „zaciera za sobą ślady
i pozbywa się ciała ofiary. W wypadku niesprzyjających okoliczności potrafi powstrzymać się przed dokonaniem morderstwa.”


  • zdezorganizowany obraz zbrodni: morderca działa spontanicznie. Ofiara jest

wybierana przez niego zupełnie przypadkowo. Zwłoki zostają pozostawione na miejscu zbrodni. Uderza w miejscu, w którym spotkał ofiarę. Do jej zabicia używa przedmiotów, które ma pod ręką. Działa impulsywnie, jest niezdolny do rezygnacji
z zaspokojenia swych popędów
.”

  • mieszany obraz zbrodni: łączy w sobie cechy wcześniejszych. Może

oznaczać, że działało dwóch sprawców albo morderca został spłoszony. „ Znacznie rzadziej inscenizuje taki stan rzeczy, by skierować śledztwo na fałszywy trop.”

  • atypowy obraz zbrodni: nie jest sklasyfikowany. Należy zwrócić uwagę na

elementy powyższych typów, które są wspólne dla wszystkich popełnionych zbrodni.

Ważne jest także spojrzenie na cechy łączące wszystkie morderstwa. Istotną rolę odgrywają oględziny zwłok i badania sekcyjne.

Ze względu na teren działania grupa z FBI wymienia:


  • geograficznie stali seryjni mordercy: atakują zawsze w tej samej okolicy

  • geograficznie zmienni seryjni mordercy: przemieszczają się, zabijając podczas podróży.



4. Przestępstwa seksualne


B. Popielski w : „Przestępstwa seksualne, ich istota i dochodzenie” pisze, że przestępstwa seksualne to „ takie czyny przestępcze, których motywem jest chęć zaspokojenia lub przynajmniej pobudzenia popędu płciowego”.

Według niego popęd jest wyrazem instynktu zachowania gatunku.

Pociąg ten przejawia się u człowieka świadomością członkostwa w swojej płci, „instynktownym” postępowaniem, płcią przeciwną i dążeniem do kontaktów z nią. Przejawy popędu płciowego są różne, zarówno fizyczne jak i psychiczne. Ostatecznym jego realizowaniem jest stosunek płciowy.
C.Gibbens definiuje przestępstwa seksualne jako „ przestępstwa, które są bezpośrednim przejawem popędu płciowego i których celem jest uzyskanie zadowolenia płciowego.”

1   2   3   4   5   6


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość