Strona główna

Skutki Narkomanii: Pozytywne


Pobieranie 50.09 Kb.
Data19.06.2016
Rozmiar50.09 Kb.
Skutki Narkomanii:
Pozytywne – występują na płaszczyźnie finansowej osiągają je producenci i sprzedawcy
Negatywne - dla wszystkich, którzy popadli w uzależnienie rozpoczyna się droga cierpienia fizycznego, psychicznego, osłabienia woli, upadku morale, bolesnego wychodzenia z nałogu, albo śmierci

Skutki negatywne zażywania narkotyków:




A: Skutki psychofizyczne



1. Uzależnienie:
Dokonuje się na dwóch płaszczyznach; fizycznej i psychicznej
Światowa Organizacja Zdrowia definiuje uzależnienie jako „psychiczny, a niekiedy fizyczny stan wynikający z interakcji między żywym organizmem, a lekiemi charakteryzujący się zmianami zachowania i innymi reakcjami, do których należy konieczność przyjmowania leku w sposób ciągły lub okresowy, w celu doświadczenia jego wpływu na psychikę, a niekiedy aby uniknąć przykrych objawów towarzyszących brakowi leku. Tolerancja może wystąpić, ale nie musi. Osoba może być uzależniona od więcej niż jednej substancji”
Psychiczne: jest potrzebą, pragnieniem przyjmowania danej substancji. Często posiada ono charakter przymusu i jest najsilniejszym czynnikiem skłaniającym do powtórnego przyjmowania danej substancji.

Fizyczne: jest wynikiem adaptacji ośrodkowego układu nerwowego do danej substancji. Nagłe „odstawienie” wywołuje zespół abstynencji, będącego grupą objawów o zmiennym przebiegu i nasileniu.
Uzależnienie powszechnie znanych środków:
Marihuana: opinie jakoby miała uzależniać jedynie psychicznie spotykają się z krytyką niektórych naukowców i nadal pozostają sprawą niewyjaśnioną. Kanabisy (haszysz, i oleje haszyszowe) zawierają wywołujące zmiany psychofizyczne THC (delta-9-tetrahydrokanabinol). Poza silnym uzależnieniem psychicznym, po odstawieniu narkotyku występują objawy abstynencji.
Lekomania: tylko analgetyki i to z grupy antypiretyków nie powodują uzależnienia fizycznego a jedynie psychiczne
opiaty, metadon, kokaina, rozpuszczalniki, fenicyklina, leki (barbiturany, trankwilizatory, analgetyki z grupy przeciwbólowych), alkohol, nikotyna itp.: wywołują uzależnienie fizyczne.

2. Zmiany somatyczne i psychiczne człowieka:



Kanabisy:

  1. intoksykacja, poza uczuciem euforii, powoduje upośledzenie pamięci świeżej, koncentracji uwagi, postrzegania bodźców, zwolnienie czasu reakcji i zaburzenie poczucia czasu. Poza tym wywołuje nadmierny niepokój, upośledzenie zdolności wnioskowania oraz podejrzliwość i myśli paranoidalne.ii

  2. Regularne palenie marihuany przez młode dziewczyny może prowadzić do niepłodności.iii

  3. U dzieci, których matki paliły marihuanę zauważa się niedowagę, szereg drobnych wad rozwojowych zwłaszcza w ośrodkowym układzie nerwowym.iv

  4. Badania u mężczyzn palących przez długi czas wykazują wysoki procent przypadków impotencji, znaczne obniżenie ilości i ruchliwości plemników oraz wzrost ich nieprawidłowej postaci.

  5. W sferze psychicznej zauważono, iż kanabis pogłębia objawy istniejących już chorób psychicznych, m.in. schizofrenii.

Objawy zespołu abstynencji: Odstawienie kannabisu może powodować doświadczenia halucynacji słuchowych i wzrokowych oraz stany rozdrażnienia. W mniejszym stopniu występuje bezsenność, brak apetytu, nadmierne pocenie się i mdłości. Badania dowiodły iż są to objawy abstynencji.
Rozpuszczalniki:v

  1. benzen ma szkodliwy wpływ na szpik kostny, uszkadza białe i czerwone krwinki, powoduje silną agranulocytozę i niedokrwistość, utrudnia niedotlenienie kory mózgowej, spowalnia proces myślenia, wywołuje depresje, apatie i stępienie uczuć.

  2. Tnitrobenzen powoduje bóle głowy, odurzenie, stany lękowe, drgawki, utratę przytomności, śpiączki, wywołać może zgon.

  3. Trójchlorek etylu oddziaływuje na nerw wzrokowy, pogarsza funkcję pamięci, prowadzi do apatii.vi

  4. Aerozole, fluorki węgla i tlenki węgla, tolueny, acetony; wywołują nagłą arytmię serca i często powodują u zażywających je śmierć. Może ona nastąpić w wyniku uduszenia, gdy wąchacz zakrywa głowę workiem.

  5. Ogólne działanie rozpuszczalników: Dłuższe zażywanie środków inhalacyjnych prowadzi do zaburzenia orientacji, utraty kontroli nad sobą, halucynacji, utraty świadomości i zapaści. Zewnętrznymi objawami są krwawienie z nosa, bladość zaczerwienienie oczu, łaknienie, utrata wagi, owrzodzenie nosa i ust. W głębokim stadium uzależnienia występują objawy bezsenności, poczucia zmęczenia, dysartrii mowy, agresji i autoagresji, depresyjnych nastrojów, niezdolności do jasnego myślenia, drażliwości. U osób intensywnie inhalujących powyższe objawy mogą występować przez okres do 12 godzin.vii

Objawy zespołu abstynencji: dreszcze, halucynacje, bóle głowy, bóle brzucha, skurcze mięśni, delirium tremens.


Opiaty:

Powodują wysychanie błony śluzowej jamy ustnej, wychudzenie, zwężenie źrenic, obniżenie łaknienia, wypryski, bladość skóry, siwienie, nadkwasotę żołądka. W głębokim uzależnieniu jawi się też obniżenie popędu płciowego, drżenie rąk, organiczne uszkodzenie mózgu z objawami charakterystycznymi dla charakteropatycznych otępiennych zespołów. Zażywający opiaty bardziej narażeni są na zaburzenie pracy zastawek sercowych i zapalenie osierdzia.viii



Objawy zespołu abstynencji: charakteryzują się świądem, wodnistym wyciekiem z nosa, utratą apetytu, wymiotami, biegunką, wzmożonym ziewaniem, rozszerzeniem źrenic, niepokojem, nudnościami, drżeniem mięśniowym, pojawieniem się gęsiej skórki, nadmiernym poceniem
Kokaina:

W początkowych stadiach zażywania powoduje obniżenie apetytu, obniżenie naturalnej potrzeby snu, euforię przechodzącą w nadpobudliwość i lęki, rozszerzenie źrenic, podniecenie, wzmożoną prace układu oddechowego i wzrost ciśnienia krwi. Długie jej zażywanie powoduje podniecenie, nadpobudliwość w odbieraniu bodźców i halucynacje. W przypadku, kiedy jest wdychana następują trudności w oddychaniu, występuje chroniczny katar, który jest skutkiem uszczuplenia i suchości śluzówek. Zauważyć można także owrzodzenie i przedziurawienie przegrody nosowej.ix



Objawy zespołu abstynencji: jest irytacja, podrażnienie, zaburzenie orientacji, depresja, przygnębienie, niepokój, apatia, próby samobójstw w stanach majaczeniowych i depresyjnych. Przedawkowanie powoduje gwałtowny wzrost ciśnienia, co może doprowadzić do ataku serca, wylewu, uszkodzenia układu oddechowego a w konsekwencji często do śmierci.
Halucynogeny:

Wywołują w psychice zmiany świadomości, deformują procesy psychiczne, wytwarzają złudzenia i omamy. Najczęstszymi powikłaniami są ostre i nawracające reakcje, które mają charakter psychozy z mocno zaznaczonym lękiem, urojeniami prześladowczymi, dezorientacją. W konsekwencji może to doprowadzić do samobójstwa. LSD wywołuje nudności, drżenie mięśni, senność, osłabienie, zawroty głowy. Psychicznie zaś wywołuje reakcje trudności w skupieniu uwagi, objawów depersonalizacji, zmniejszenia zdolności krytycznego osądu, poczucia zmiany kształtów i barw, omamów, zmian nastroju, euforii, lęku, paniki, poczucia obcości własnego ciała, złudzeń i wizji wzrokowych. Zażywanie psylycybiny prowadzi do rozkojarzenia procesów myślowych, zmiany nastroju, euforii i omamów.


Leki:

  1. uspokajające i nasenne: Barbiturany mają szkodliwy wpływ na psychikę. Zmieniają one nastroje i stany psychiczne. Świadomość oraz funkcje psychiczne ulegają obniżeniu.x Zażywanie nałogowe barbituranów powoduje trwałą zmienność nastroju, obniżenie życiowej aktywności, co może doprowadzić do tendencji samobójczych i samobójstw przez przedawkowanie. Ostre zatrucie powoduje porażenie systemu oddechowego, co doprowadzić może do uduszenia. Ciężarne kobiety regularnie przyjmujące te środki mogą urodzić dziecko z zespołem abstynencyjnym i wadą układu oddechowego. Trankwilizatory uszkadzają koordynację mięśni, powodują zawroty głowy, niskie ciśnienie, omdlenia, zwiększają ryzyko sięgania po inne, mocniejsze, środki uspokajające. Zespół abstynencji potrafi być silniejszy i ostrzejszy niż w przypadku heroiny.

  2. przeciwbólowe i przeciwgorączkowe: analgatyki z grupy narkotycznej uzależniają fizycznie i psychicznie. Leki przeciwbólowe zawierające fenacytyzynę przyjmowane przez osoby o skłonnościach do uzależnienia wymagają zwiększania dawki, co prowadzi do przewlekłego zatrucia. Powoduje ono obrzęki i potliwość twarzy, szum w uszach, bóle głowy, zaburzenia mowy, zgagę, bóle żołądka i wymioty, szare zabarwienie skóry, niedokrwistość, zapalenie nerek i uszkodzenie ośrodka układu nerwowego. Z objaw psychicznych zauważyć można trudność w skupieniu zaburzenia pamięci, chwiejność emocjonalną, depresję.

  3. środki pobudzające i dopingujące: Amfetaminy wywołują szybką tolerancję organizmu na przyjmowany lek, co może doprowadzić do ostrych zatruć i śmierci. Nałogowe przyjmowanie prowadzi do zwiększonej przemiany materii, pobudzenia, uporczywych zaburzeń snu, spadku łaknienia, zmiany nastroju, omamów, nieufności, podejrzliwości, podwyższenia temperatury, mdłości, wymiotów, zawrotów głowy, drżenia kończyn, zaburzenia rytmu serca Po nagłym odstawieniu pojawia się zespół abstynencyjny, wyrażający się obniżeniem nastroju, wzmożonym łaknieniem, przedłużonym czasem snu, uczuciem zmęczenia i apatii, obniżeniem napięcia mięśniowego.


Nikotyna:

Uzależnia fizycznie i psychicznie. Przewlekłe palenie jest głównym czynnikiem chorób układu krążenia i nowotworów, głównie oskrzeli i krtani. Jest najważniejszą przyczyną nadumieralności ludzi w Polsce



Objawy zespołu abstynencji: wyrażają się w pogorszeniu pamięci i koncentracji uwagi, irytacji, drażliwości, niepokoju i obniżeniu nastroju, psychicznym głodzie nikotyny, bezsenności oraz w zwiększeniu łaknienia i wzroście wagi ciała, zawrotach i bólach głowy, kurczach mięśniowych, dolegliwościach żołądkowo-jelitowych.
3. Zarażenie HIV:
Negatywnym skutkiem narkomanii jest niebezpieczeństwo zarażenia się wirusem HIV, konsekwencją czego jest zachorowanie na AIDS. Badania robione przez Klinikę Chorób Zakaźnych Akademii Medycznej w Gdańsku w okresie od 12 grudnia 1998 do 30 czerwca 1994 roku wykazały, że na 165 zarażonych pacjentów 129 nabyło HIV poprzez stosowanie środków dożylnych. Zakażenie wirusem HIV wywołuje w organizmie wszystkie procesy charakterystyczne dla chorób zakaźnych (zakażenia bezobjawowe, ostre zespoły chorobowe i przewlekłe zespoły chorobowe). Choroba trwająca lata od zakażenia prowadzi do śmierci. xi

B: Skutki gospodarczo – społeczne:



1. Przestępczość:
Dokonuje się na trzech płaszczyznach; produkcja i dystrybucja narkotyków, oraz czyny związane z potrzebą zdobycia narkotyków i przestępstwa dokonane pod ich wpływem.
produkcja i dystrybucja narkotyków: Płaszczyzna przestępczości związanej z narkotykami, wyraża się w Polsce w nielegalnej hodowli konopi lub maku, w produkcji narkotyków, w wyrobie przyrządów do produkcji środków odurzających, w przemycie narkotyków, w nielegalnym obrocie narkotykami. Wiąże się także z międzynarodowymi strukturami przestępczymi i przestępczością zorganizowaną.xii
czyny związane z potrzebą zdobycia narkotyków: Bezpośredni związek zachodzi pomiędzy potrzebą zdobycia narkotyku, a jego kradzieżą, szantażem w celu zdobycia środka, fałszowaniem recept, zmuszeniem osób trzecich pod groźbą przemocy fizycznej do wydania lub zdobycia pożądanego środka, zagarnięcia czyjegoś mienia w celu zakupu narkotyku.
przestępstwa dokonane pod wpływem narkotyków: W skład tej grupy wchodzi naruszanie porządku publicznego, powodowanie wypadków komunikacyjnych, zabójstwa, czynne napaści, gwałty. W zależności od rodzaju zażytego środka i jego ilości reakcje mogą być różne. Należy nadto zwrócić uwagę na związek pomiędzy narkomanią a przestępczością jakim jest wzmocnienie motywacji przestępczej działaniem środka narkotycznego. Chodzi o sytuację, w której ktoś mający popełnić przestępstwo zażywa środek narkotyczny w celu pobudzenia się do działania, rozluźnienia i rozproszenia obaw oraz nadania działaniu odpowiedniej motoryki. Związane jest to ze świadomością jego działania.xiii

Istnieje hipoteza, że przyjmowanie narkotyków może osłabić agresywność. Spotyka się tutaj raczej przemieszczenie agresji do wewnątrz.


2. Wpływ zażywania narkotyków na przestępczość:
Amfetaminy i kokaina: posiadają właściwości wzmagania agresywności. Zachowanie przestępcze wywołane jest biochemicznymi i fizjofarmakologicznymi właściwościami substancji mających podwójne działanie. Z jednej strony dają upust ładunkowi agresji, a z drugiej zmieniają zdolność do oceny własnego postępowania i samokontroli. Roślina pod nazwą khat uprawiana w Afryce Wschodniej zawiera główny składnik o działaniu podobnym do amfetamin, który łatwo wywołuje niekontrolowane stany agresji oraz niekiedy wywiera poważne destrukcyjne konsekwencje.
Opium i heroina: oraz ich pochodne z powodu szybkiego i silnego uzależnienia także są powszechnie wiązane z przestępczością, lecz wynika to z potrzeby zdobycia narkotyku. Rozbieżne są natomiast stanowiska, co do wywoływania agresji przez środki halucynogenne, łącznie z haszyszem. Mania prześladowcza – często występujący syndrom choroby – może wywoływać nieobliczalne zachowania agresywne. Haszysz, LSD i amfetaminy mogą wywoływać reakcje tzw. horroru związana ze strachem i paniką, co w konsekwencji doprowadzić może do agresji.
Leki: u lekomanów występują zaburzenia układu nerwowego, funkcji psychomotorycznych, zaburzenia orientacji albo nadmierne zmęczenie spowodowane wyładowaniem aktywności, dlatego często ulegają oni wypadkom lub je powodują.xiv
3. Narkotyki a sport:
Pogoń za osiągnięciami pcha niektórych na drogę używania środków dopingujących, wzmagających sprawność psychofizyczną. Po śmiertelnym wypadku kolarza Jensena w 1960 roku podczas Igrzysk Olimpijskich w Rzymie i kolarza Simpsona we Francji w roku 1967 w wyścigu Tour de France, Międzynarodowy Komitet Olimpijski wprowadził ostre restrykcje wobec sportowców i zakaz używania niektórych środków psychotropowych i dopingujących. Praktyka ich używania jest oszustwem i godzi w istotę sportu jako zdrowej rywalizacji.
4. Narkotyki zakłócają funkcje społeczne:
W wyniku stałego narkotyzowania się dochodzi do dezorganizacji osobowości i wypadania z ról społecznych. Następstwem tego jest obniżenie sprawności społecznej osoby, rozluźnienia jego norm moralnych, zaniechania obowiązków, a w skrajnej formie uchylania się od prawnie zastrzeżonych form świadczeń na rzecz rodziny, grupy zawodowej, państwa.
Zakłócenia w komunikacji rodzinnej poprzedzają rozpoczęcie brania narkotyku. Zdaniem wielu autorów środki narkotyczne są również skutkiem jej niszczenia. Kiedy ktoś zacznie brać narkotyki, stan jego bolączek i dolegliwości wpływa na równowagę rodziny i wzmacnia błędne koło zakłóceń komunikacji wcześniej istniejących.xv
5. Wpływ narkotyków na sferę seksualną:
W sferze skutków można wyróżnić dwie płaszczyzny działania. Pierwszą jest bezpośredni związek niektórych narkotyków z pobudliwością seksualną, gdy narkotyk pełni rolę afrozydiaku. Natomiast druga wiąże się bezpośrednio z koniecznością zdobycia narkotyku, lub pieniędzy na jego zakup przez akty prostytucji.
Kokaina pobudza centralny układ nerwowy i zwiększa pożądanie seksualne i efektywność. Środki pobudzające powodują wydzielanie substancji chemicznej – noradrenaliny, będącej symulatorem seksualnym, pobudzającej bezpośrednio genitalia i zwiększania ich wrażliwości. W takim wypadku kokaina jest afrozydiakiem. Niesie ona jednak poważne zagrożenia. Może wywołać podrażnienie pochwy, co naraża kobietę na infekcję i poważne uszkodzenia narządów rozrodczych. Długotrwałe zażywanie tego narkotyku wiąże się z występowaniem trudności z utrzymania erekcji u mężczyzn i uzyskaniem orgazmu u kobiet. Podobne pobudzające działanie ma amfetamina. Również ona wywołuje duże szkody. Może wywołać impotencję u mężczyzn. Długie zażywanie prowadzi do zmniejszenia zainteresowania seksem i zdolności do współżycia płciowego.

LSD Mało wiadomo o działaniu na sferę seksualną jednego z najsilniejszych środków halucynogennych jakim jest LSD. Wiadomo natomiast, iż kojarzy się on z kulturą rewolucji seksualnej lat sześćdziesiątych i wolną miłością.
Methaqualone, barbiturany i środki uspokajające są przeciwstawieniem amfetamin i kokainy, gdyż „działają spowalniająco”. Szeroka grupa środków uspokajających, nasennych i przeciwlękowych pomimo różnic chemicznych, działa w podobny sposób, wywołując senność, huśtawkę emocjonalną itp. Środki te przytłumiają bodźce komórek mózgowych, zwiększając reakcję seksualną przez obniżenie kontroli nad hamulcami psychicznymi, pożądaniem i rozluźnieniem mięśni przez centralny układ integracyjny.
Zarówno „pobudzacze” jak i „spowalniacze” początkowo zwiększają pożądanie, lecz w rezultacie obniżają jakość aktu seksualnego oraz „egzekwują śmiertelną zapłatę”.


i Przez lek rozumie się „każdą substancję psychoaktywną przyjmowaną w celu uzyskania określonego efektu psychicznego

ii Są bardziej niebezpieczne niż jest to powszechnie przyjęte. Podczas palenia następuje termiczny rozkład THC i do płuc dostaje się od 20% do 70% aktywnego związku występującego w marihuanie. W płucach rozpoczyna się metabolizm, polegający na hydroksylacji do 11-hydroksy-THC. Metabolit ten posiada dużą łatwość w przechodzeniu przez barierę krew-mózg. Dalszy metabolizm zachodzi w wątrobie i prowadzi do przekształcenia w szereg nieaktywnych związków.

iii Marihuana ma również wpływ na układ rozrodczy i oddziaływuje na niego na dwóch drogach. Pierwsza z nich dotyczy narządów związanych z reprodukcja, tzw. gruczołów docelowych (jądra, jajniki, łożysko) oraz „pomocniczych narządów płciowych”, do których należy prostata, pęcherzyki nasienne, macica i pochwa. Druga droga dotyczy oddziaływania za pośrednictwem mózgu, a dokładniej podwzgórza stanowiącego „najwyższe piętro” osi podwzgórzowo-przysadkowo-gonadowej i podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej. U 1/3 palących kobiet występują zaburzenia cyklu miesiączkowego, podczas gdy u niepalących jest to 1/8. Zaburzenia te polegają na braku owulacji oraz na skróceniu fazy lutealnej cyklu. W tak krótkim okresie jajo nie może ulec implantacji w macicy. Jeśli nawet to następuje, jego odżywianie nie wystarcza do prawidłowego rozwoju. W okresie dojrzewania THC hamuje sekrecję gonadotropin, których poziom we krwi ulega obniżeniu, co powoduje zmniejszenie produkcji estrogenów przez jajniki. Spowalnia to rozwój układu rozrodczego.

iv Łatwe przechodzenie kannabinoidów przez łożysko pozwala im przedostać się do płodów.

v W Polsce najczęściej używany jest toluen, trójchlorek etylu, terpentyna, nafta, benzen, lakiery, octany, wywabiacze plam, benzyna, aceton, eter, heksan, butapren, nitro, siluks, autovidol, werniks, zmywacz do paznokci, aerozole, rozpuszczalniki do farb, dezodoranty, spraye do włosów, przeciw insektom, medyczne, malarskie oraz inne

vi Wdychany środek dostaje się przez płuca do krwiobiegu i przez receptor węchowy do ośrodków korowych w mózgu i wątroby. Absorbowany przez centralny układ nerwowy węglowodór wywołuje między innymi obniżenie wydolności systemu oddechowego, spowolnienie akcji serca, zaburzenie ogólnej homeostazy, kaszel, wymioty, ślinotok, brak koordynacji ruchów. Stany euforii i odurzenia po wdychaniu eteru szybko przechodzą w zmianę świadomości, i obniżanie świadomości funkcji psychicznych.

vii wprowadzenie do organizmu oparów środka chemicznego łączy się często z niemożliwością dostania się do płuc świeżego powietrza, co powoduje niedotlenienie i nieodwracalny proces obumierania komórek mózgowych. Początkowo zakłóceniu ulega funkcjonowanie mózgu właściwego, później móżdżku, a w końcu rdzenia kręgowego. Prowadzi to do zatrzymania kontroli mózgu nad biologicznym i psychicznym funkcjonowaniem człowieka. Występuje także u nich tzw. niepamięć wsteczna, polegająca na braku świadomości tego, co wydarzyło się po zażyciu środka inhalacyjnego. Po odstawieniu narkotyku pojawiają się objawy zespołu abstynencyjnego a mianowicie dreszcze, halucynacje, bóle głowy, bóle brzucha, skurcze mięśni, delirium tremens.

viii Przyjmowane w celu uwolnienia się od cierpienia lub uzyskania stanu euforii, pierwsze dawki wywołują zwykle nudności i wymioty. Środki te pobudzają centralny ośrodek nerwowy i obniżają funkcje psychiczne. Związek chemiczny wbudowany w metabolizm organizmu szybko jest przez niego tolerowany, co prowadzi do potrzeby zwiększania dawek. Znacznie obniża to naturalna pracę systemu nerwowego, co może spowodować śmierć.

ix Palenie cracku powoduje większą koncentrację kokainy w centralnym układzie nerwowym, czego skutkiem jest szybkie uszkodzenie kory mózgowej. Może także spowodować porażenie włókien czuciowych i ruchowych. Duże dawki dają mocne doświadczenia psychiczne, gwałtowne reakcje i przejściowe stany paranoidalne, omamy dotykowe „dziwne wrażenie, jakby coś pełzło pod skórą – mrówki, owady robaki. (…) Odnoszą (heroiniści) wrażenie, że są kąsani przez pasożyty i robactwo, niekiedy widzą je i równocześnie czują, jak ich pożerają. Te iluzyjno-halucynogenne uczucia zmuszają ich do drapania się, nacierania skóry, smarowania jej środkami odkażającymi; czasem próbują szpilą wydłubać nieistniejącego pasożyta. Skutkiem tego są liczne ślady po drapaniu i nakłuciach”


x Działają także na centralny układ nerwowy, obniżając jego aktywność. Duże dawki są w stanie spowodować spowolnienie akcji serca, senność i objawy podobne do upicia alkoholowego. Toksyczność środków powoduje uszkodzenie niektórych naczyń krwionośnych i szybkiego przepływu krwi, w konsekwencji czego powstają odleżyny. W wyniku zażywania dużych dawek może nastąpić utrata świadomości.

xi Patologię AIDS w dużym stopniu kształtują procesy zachodzące w wielu układach i narządach, szczególnie w układzie nerwowym, ośrodkowym i obwodowym. Immunologiczne upośledzenie jest podłożem dwu głównych zmian klinicznych związanych z zakażeniami oportunistycznymi i rozwojem rzadkiego typu nowotworów. Zaburzenia układu immunologicznego dotyczą funkcji limfocytów T i B, monocytów i makrofagów, komórek pamięci, komórek NK i innych. Wirus wykazuje szczególne powinowactwo z tymi komórkami, dochodzi w nich do czynnej replikacji HIV. Replikację wirusa rozpoczyna transkrypcja informacji genetycznej na wirusowy RNA, poczym następuje translacja informacji na syntetyzowane białka. Modyfikacje posttranslacyjne białek wirusowych, agregacja nukleoproteidu i składanie wirionu zachodzą już w cytoplazmie, gdzie nowo powstały wirus nie jest jeszcze wirusem pełnowartościowym, a dojrzewa dopiero po opuszczeniu komórki. W pierwszym stadium wirus HIV gwałtownie się replikuje, szczególnie w więzach chłonnych, z następowym rozsiewem i zakażeniem coraz to nowych populacji komórek. Około 40% zakażonych przechodzi wtedy ostrą chorobę retrowirusową, immunologicznie obserwuje się spadek liczby limfocytów CD4 na obwodzie i wzrost liczby limfocytów CD8 oraz narastanie wiremii. Immunologiczna odpowiedź na zakażenie ma charakter złożony, tak humoralny jak i komórkowy. Odporność humoralna polega na skierowaniu przeciw epitopom gp120 i gp41 przeciwciał neuralizujących. W odporności komórkowej uczestniczą: limfocyty cytoroksyczne CD8 wykazujące restrykcję MHC I, limfocyty CD4, limfocyty CD8 niecytotoksyczne, limfocyty uczestniczące w ADCC i komórki NK. Taka odpowiedź układu immunologicznego nie eliminuje wirusa całkowicie, chociaż może doprowadzić do zniszczenia go na obwodzie, co prowadzi do wzrostu limfocytów CD4 i ustąpienia ostrej choroby retrowirusowej. Następuje drugi okres zakażenia (bezobjawowy), któremu towarzyszy intensywne namnażanie wirusa w więzach chłonnych. Zakażenie jest procesem dynamicznym, trwającym ok. 10 lat w czasie których utrzymuje się stan względnej równowagi pomiędzy produkowanym wirusem, a jego eliminacją; między ilością aktywnie replikujących HIV limfocytów CD4, a ilością nowo powstałych limfocytów. Postępuje jednak zaburzenie funkcji i ilości komórek T, B, NK, monocytów/makrofagów oraz pozostałych komórek podatnych na zakażenie. W konsekwencji prowadzi to do dysfunkcji układu odpornościowego i utraty kontroli nad rozwijaniem się HIV. Zachodzą też zmiany tropizmu i liczne mutanty wirusa. Jest to trzeci etap choroby – AIDS. Większość zaburzeń przy objawie AIDS spowodowana jest wynikiem zaburzeń czynności, jak i postępującego ubytku limfocytów o fenotypie CD4, są to komórki kluczowe w procesach odpornościowych organizmu.

xii W Polsce w 1998r. odnotowano 474 przypadki nielegalnej produkcji narkotyków, ujawniono 252 przypadki przemytu narkotyków, 10 662 przypadki nielegalnego handlu i udzielania narkotyków, 1195 przypadków związanych z nielegalną uprawą. por. Komenda Główna Policji. Biuro do Walki z Przestępczością Narkotykową, Informacja o stanie zagrożenia narkomanią i wynikach zwalczania przestępstw związanych z narkotykami w 1998 roku, art. cyt., s. 12 - 13

xiiipomimo, że przestępstwa popełnione przez narkomanów mają na celu zdobycie narkotyków, a nie przemoc jako taką, to wyniki badań amerykańskich wykazują odwrotną zależność. I tak przestępstwa popełniane przez narkomanów w celu zdobycia narkotyków częściej niż inne tego typu, wiążą się z użyciem przemocy. Zawierają ją przestępstwa rabunku, wymuszania i kradzieży z włamaniem. Poza tym wewnątrz własnego środowiska popełniane są akty przemocy skierowane na członków grupy. Takie zachowania nie są jednak bliżej znane, gdyż nie są zgłaszane. W przypadku ich ujawnienia sprawca jak i poszkodowany podlegaliby karze. Ogólna opinia wskazuje na to, iż przestępstwa nieujawnione zawierają więcej aktów agresji niż te ujawnione


xiv W 1981r. methaqualone był uznany za przyczynę 20% wszystkich zgonów spowodowanych wypadkami drogowymi na niektórych obszarach Stanów Zjednoczonych. Por. J. E. Rodgers, Narkotyki a seks, w: Encyklopedia wiedzy o uzależnieniach. Narkotyki i seks, Warszawa 1994, s. 54

xv Jako negatywne czynniki w pełnych rodzinach zanotowano znaczne zachwiania we wzajemnych stosunkach i porozumieniu między członkami rodziny. Innym, negatywnym skutkiem jest sytuacja, kiedy jedno z rodziców (w większości płci przeciwnej) staje po stronie dziecka biorącego narkotyki. Tworzy się wtedy między nimi rodzaj współdziałania, które zmierza do wykluczenia, i bojkotu drugiego z rodziców. Postawa tego drugiego łączy się albo z wycofaniem na pozycję „peryferyjną”, albo z próbą odzyskania swojej roli często przez przyjęcie autorytatywnej postawy. Może również nastąpić sytuacja, w której rodzice są bardzo zainteresowani postawą swojego dziecka, lecz jego problem wykorzystują do rozstrzygnięcia kwestii, kto jest głową rodziny.

Często u rodziców, którzy dowiedzieli się o tym, iż ich dziecko bierze środki narkotyczne pojawia się poczucie wstydu. Konsekwencją jest izolacja, która prowadzi do zrywania wszystkich kontaktów towarzyskich.




©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość