Strona główna

Specyfikacja techniczna


Pobieranie 241.13 Kb.
Strona1/3
Data20.06.2016
Rozmiar241.13 Kb.
  1   2   3






SPECYFIKACJA TECHNICZNA

WYKONANIA I ODBIORU ROBÓT BUDOWLANYCH
I CZĘŚĆ OGÓLNA
1.1 NAZWA ZAMÓWIENIA
„Remont pokrycia dachowego nad budynkiem nr 6 na terenie SPSK 2”
1.2 PRZEDMIOT ZAMÓWIENIA
Przedmiotem Specyfikacji Technicznej Wykonania i Odbioru Robót Budowlanych
jest określenie zakresu i sposobu wykonania robót budowlanych, określenie
wymagań jakościowych materiałów i wyrobów oraz wszystkich wymagań
technicznych dotyczących wykonania i odbioru robót, które zostaną wykonane w
ramach planowanego remontu pn. Remont pokrycia dachowego nad budynkiem
nr 6 na terenie SPSK 2”
przy ul. Powstańców Wlkp. 72 w Szczecinie.
1.3 ZAKRES STOSOWANIA SPECYFIKACJI TECHNICZNEJ
Specyfikacja Techniczna Wykonania i Odbioru Robót (ST) stanowi dokument
przetargowy przy zlecaniu i realizacji robót wymienionych w pkt. 1.2.
1.3.1 Nazwy i kody robót budowlanych w zakresie objętym przedmiotem
zamówienia.
CPV 45261210-9 Wykonywanie pokryć dachowych

CPV 45111300-1 Roboty rozbiórkowe,

CPV 45422000-1 Roboty ciesielskie

CPV 45261100-5 Wykonywanie konstrukcji dachowych

CPV 45410000-4 Tynkowanie,

CPV 45442100-8 Roboty malarskie,

CPV 45262520-2 Roboty murowe,

CPV 45421132-8 Instalowanie okien włazowych


1.4 PRZEDMIOT I ZAKRES ROBÓT OBJĘTYCH SPECYFIKACJĄ
TECHNICZNĄ

Zakres prac remontowych dotyczy wymiany starego pokrycia dachowego budynku, na nowe z dachówki ceramicznej zakładkowej renesansowej L-15 brązowa angoba, w celu zachowania ciągłości pokrycia jak na dachu sąsiednim przylegającym, w ramach którego należy wykonać następujące roboty:
● rozbiórka starego zniszczonego pokrycia dachowego z blachy stalowej
malowanej farbą olejną nie nadającej się do użytku,
● rozbiórka starego pokrycia z papy – 5 warstw
● wymiana częściowo zniszczonego deskowania dachu z desek grubości 25 mm
na nowe deski o grubości 25 mm na styk,

● prowizoryczne zabezpieczenie połaci dachowych w trakcie prowadzenia prac


folią budowlaną w sposób zapewniający szczelność w razie opadów
atmosferycznych,
● naprawa uszkodzonych części gzymsu betonowego,
● ułożenie folii polietylenowej zbrojonej dachowej pod dachówkę na deskowaniu,
● montaż na całej połaci nowych łat o wym. 40x50 mm i kontrłat o wym. 20x40 mm,
● wymiana desek czołowych,
● wykonanie dodatkowych krokwi w dolnej części połaci dachowych na szerokości
2,50m rozpoczynając od pasa nadrynnowego tzw. kulawek celem wyrównania
płaszczyzny dachu przy okapie,

● pokrycie części dachu o małym nachyleniu dwiema warstwami papy


termozgrzewalnej podkładowej i nawierzchniowej na deskach. Papa
termozgrzewalna wierzchniego krycia modyfikowana SBS winna być
wysokiej jakości: modyfikowana na włókninie poliestrowej, gramaturze
minimum 250 g/m2, grubość 5,2 mm, posypka mineralna w kolorze brązowym.
● wymiana obróbek blacharskich na nowe z blachy cynkowo- tytanowej dotyczy to
pasów nadrynnowych, gzymsowych, koszy przy dachówce, obróbek blacharskich
na styku ze starym pokryciem, obróbki kominów, wyłazów dachowych, wywiewek
dachowych, wyrzutników dachowych, murów ogniowych /łącznie z nakrywami,
obróbek ścian sąsiedniego dachu.
● uzupełnienie rur wentylacyjnych z blachy cynkowo- tytanowej,

● pokrycie dachu dachówką zakładkową ceramiczną renesansową L15


brązowa angoba wraz z elementami towarzyszącymi w systemie tj.

- dachówka ceramiczna zakładkowa środkowa

- dachówka j.w. skrajna

- gąsiory ceramiczne

- gąsior początkowy-dachówka skrajna

- klamra dachówki

- dachówka wentylacyjna

- rozgałęźnik- trójnik gąsiora

- zaczep gąsiora

- wykładka gąsiora

- kominki wentylacyjne ceramiczne

- uchwyt listwy kalenicowej

- stopień kominiarski ława kominiarska

- wyłaz dachowy

- łącznik gąsiora
● rozbiórka starych rynien i rur spustowych,
● montaż nowych rynien z blachy cynkowo- tytanowej o średnicy 18 cm, lejem
spustowym i hakami rynnowymi,
● montaż nowych rur spustowych z blachy cynkowo- tytanowej o średnicy 15 cm
z kolankami, trójnikami i hakami,
● wymiana w połaci dachowej wyłazów okiennych dachowych kompletnych
z kołnierzami - 4 szt. oraz wykonanie konstrukcji nośnej /wymian/,
● montaż poziomej ławy kominiarskiej systemowej,
● obrobienie blachą cynkowo- tytanową sztyc uchwytów odgromników,
● częściowa wymiana elementów konstrukcyjnych ciesielskich więźby dachowej:

- krokwi i ich końcówek

- murłat i podwalin

- kleszczy

- wzmocnienie krokwi poprzez obustronne nabicie desek gr. 32 mm.
● wykonanie zastaw zabezpieczających na dachu,
● montaż daszków zabezpieczających nad chodnikami, jezdnią i wejściami do
budynku,
● przemurowanie komina wieloprzewodowego wolnostojącego z cegieł pełnych
ceramicznych z wyprowadzeniem przewodu ponad dach i otynkowaniem,
● skucie tynków ściany nadbudówki sąsiedniego dachu oraz ogniomuru i ułożenie
nowego tynku z zaprawy cementowo-wapiennej z malowaniem 2x farbą
silikonową,
● wykonanie czapki kominowej betonowej zbrojonej prętami gładkimi o średnicy 6
mm. z deskowaniem i stemplowaniem,
● oczyszczenie elementów drewnianych więźby dachowej ze starych powłok,

● impregnacja ognioochronna deskowania i wszystkich elementów drewnianych


więźby dachowej preparatem ogniochronnym,
● impregnacja przeciwgrzybiczna deskowania i elementów drewnianych więźby
dachowej preparatami,
● do wymiany rur spustowych zastosować rusztowanie lub kosz na podwoziu
ruchomym
● wymiana instalacji odgromowej na dachu wg odrębnego opracowania w części
elektrycznej,
● wywóz i utylizacja wszystkich odpadów budowlanych,
Roboty będą wykonywane w czynnym budynku Kliniki Stomatologii Ogólnej, Protetyki, Ortodoncji i Alergologii z obsadą personelu i pacjentami leczonymi w przedmiotowych klinikach. W związku z powyższym należy założyć zwiększone nakłady na utrzymanie czystości w trakcie całego procesu budowlanego wokół obiektu oraz na mogące wystąpić przerwy w trakcie wykonywania prac bądź wykonywania niektórych robót uciążliwych dla personelu i pacjentów w określonych godzinach. Każdorazowo przerwy takie będzie określał użytkownik obiektu. Transport materiałów budowlanych i elementów rozbiórkowych będzie mógł się odbywać wyłącznie trasą wyznaczoną przez użytkownika i inspektora nadzoru.
1.5 OGÓLNE ZASADY WYKONYWANIA RODZAJÓW ROBÓT
WYKONANIE ROBÓT ROZBIÓRKOWYCH
Ustalenia zawarte w niniejszej Specyfikacji dotyczą:

  • Rozbiórki kominów z cegły,

  • Skucia tynków

  • Rozbiórka rur spustowych i rynien z blachy ocynkowanej,

  • Rozbiórka deskowania i elementów więźby dachowej,

  • Rozbiórka obróbek blacharskich gzymsów, ścian, murów ogniowych, kominów z blachy ocynkowanej,

  • Rozbiórki pokrycia powierzchni dachu z blachy stalowej ocynkowanej,

  • Rozbiórki pokrycia powierzchni dachu z papy asfaltowej,

  • Rozbiórki instalacji odgromowej,

  • Prac porządkowych

  • Wywozu i utylizacji odpadów (gruzu, elementów powstałych z demontażu itp.)

Powyższy wykaz obejmuje zakres robót podstawowych, oferent powinien przewidzieć i wycenić ewentualne prace pomocnicze, konieczne do realizacji wymienionych prac podstawowych.

Wykonawca powinien dysponować następującym sprzętem:



  • młotami kującymi,

  • młotami wyburzeniowymi

  • wyciągiem budowlanym do pionowego transportu odpadów lub innym urządzeniem o podobnym zastosowaniu,

  • odkurzaczem przemysłowym,

  • rękawem zsypowym,

  • kontenerami do gromadzenia odpadów na placu budowy,

  • rusztowaniami,

  • drobnym sprzętem pomocniczym.

Jakikolwiek sprzęt, maszyny lub narzędzia nie gwarantujące zachowania jakościowych robót i przepisów BIOZ zostaną przez inspektora nadzoru zdyskwalifikowane i nie dopuszczone do robót.

Odpady należy przewozić zabezpieczone tak aby nie wypadały w trakcie transportu i nie zanieczyszczały środowiska. Przewożony ładunek zabezpieczyć przed spadaniem i przesuwaniem. Zalecany jest transport w szczelnie zasłoniętych kontenerach.

Przed przystąpieniem do robót rozbiórkowych należy:

Wyznaczyć obszar prac oraz oznakować i zabezpieczyć go zgodnie z wymogami BHP.

- teren oznakować zgodnie z wymogami BHP
W trakcie robót rozbiórkowych należy:


  • wyznaczyć zakres prac,

  • zabezpieczyć elementy do zachowania przed uszkodzeniem,

  • przeprowadzić rozbiórki i demontaż,

  • rozdrobnić zdemontowane elementy,

  • oczyścić podłoża po zdemontowanych elementach,

  • przetransportować odpady z miejsca rozbiórki do kontenerów,

  • selektywne złożyć odpady w kontenerach lub załadować na samochody,

  • zabezpieczyć ładunek,

  • przewieźć odpady do miejsca utylizacji i utylizować.

Roboty prowadzić zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 06.02.2003 r. (dz. U. nr 47 poz. 401) w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych. Materiały posegregować i odnieść lub odwieźć na miejsce składowania.

Należy chronić przed uszkodzeniem elementy, które zgodnie z zakresem robót mają zostać zachowane. Odpady transportować na zewnątrz budynku tak aby nie zanieczyszczały placu budowy. Do czasu wywiezienia, odpady składować w kontenerach.

Odpady w kontenerach powinny być gromadzone selektywnie, tak aby możliwy był ich wywóz w jednorodnych partiach (w rozumieniu obowiązującej klasyfikacji odpadów). Przewoźnik powinien posiadać uprawnienia wymagane dla transportu odpadów. Odpady należy utylizować w sposób i w miejscu zgodnymi z wymogami prawa.

Bieżąca kontrola obejmuje wizualne sprawdzenie wszystkich elementów procesu technologicznego, a w tym ich zgodność z zakresem robót i obowiązującymi przepisami. Na żądanie Inspektora Nadzoru, Wykonawca przedstawi świadectwa utylizacji odpadów.
WYKONANIE INSTALACJI ODGROMOWEJ

Prowadzone w dwóch etapach:

ETAP 1- zdemontowanie istniejącej instalacji odgromowej przed wykonaniem
wymiany pokrycia dachu,

ETAP 2- po wykonaniu pokrycia dachu z blacho dachówki - montaż instalacji


uziemiającej;

- montaż złączy uniwersalnych i kontrolnych, pomiary wykonanej instalacji


odgromowej.
Szczegółowy zakres w odrębnym opracowaniu.


WYKONANIE ROBÓT MURARSKICH
Należy dokonać rozbiórki istniejących kominów – poniżej powierzchni pokrycia. Kominy z odtworzeniem istniejących przewodów dymowych i wentylacyjnych murować z cegły ceramicznej pełnej na zaprawie cementowej M12 z zachowaniem wysokości trzonów byłych kominów istniejących.Trzony kominów zakończyć czapką betonową.
WYKONANIE TYNKÓW CEMENTOWO-WAPIENNYCH DWUWARSTWOWYCH
III KAT.

Ustalenia zawarte w niniejszej Specyfikacji dotyczą:

  • wykonania tynków cementowo-wapiennych wewnętrznych kategorii III ścian,

  • wykonywane ręcznie tynki wewnętrzne zwykłe kat. III,

  • szpachlowanie,

  • przygotowania podłoża pod okładziny ścienne,

Temperatura w pomieszczeniach, w których wykonuje się tynki i okładziny z płytek ceramicznych nie powinna być niższa niż 5°C, pod warunkiem, że w ciągu doby nie

nastąpi spadek poniżej 0°C. W niższych temperaturach można wykonywać tynki jedynie przy zastosowaniu odpowiednich środków zabezpieczających.

Do wykonywania tynków i okładzin wewnętrznych można przystąpić dopiero po:

- skuciu okładziny ściennej z płytek ceramicznych szkliwionych,

- obsadzeniu stolarki okiennej, przy czym powinna być ona należycie zabezpieczona,


- wykonaniu wszystkich instalacji podtynkowych,

- zamurowaniu bruzd do przewodów instalacyjnych.


Bezpośrednio przed tynkowaniem podłoże należy oczyścić z kurzu szczotkami oraz usunąć plamy z rdzy i substancji tłustych. Plamy z substancji tłustych można usunąć przez zmycie 10% roztworem szarego mydła lub przez wypalenie lampą benzynową. Nadmiernie suchą powierzchnię podłoża należy zwilżyć wodą.

Tynk dwuwarstwowy III kat. powinien być wykonany z obrzutki i narzutu. Obrzutkę należy wykonać z zaprawy cementowej w stosunku 1:1 o konsystencji odpowiadającej 10-12 cm zagłębienia stożka pomiarowego. Grubość obrzutki powinna wynosić 3-4 mm.


Wszystkie miejsca tynku, w których występuje zjawisko "głuche" należy odkuć do podłoża oraz oczyścić stalowymi szczotkami z resztek zaprawy. Podłoża powinny być równe, mocne, jednorodne, równomiernie chłonące wodę, szorstkie, suche, niepylące, wolne od wykwitów, bez rys i pęknięć. Nadlewki, nacieki i wystające nierówności podłoża należy skuć lub zeszlifować. Rysy, raki, kawerny i ubytki podłoża należy naprawić zaprawą cementową lub specjalnymi masami naprawczymi, na które wydane są aprobaty techniczne. Zabrudzenia powierzchni smarami, olejami, bitumami, farbami należy usunąć, zmywając odpowiednimi preparatami odtłuszczającymi albo stosując środki mechaniczne (np. piaskowanie). Z podłoży należy usunąć warstwę pylącą oraz odpylić powierzchnię. Wystające lub widoczne nieusuwalne elementy metalowe powinny być zabezpieczone antykorozyjnie.

Uwzględniając stan podłoża, wskazówki pochodzące od producenta mieszanki tynkarskiej oraz warunki atmosferyczne, w których nakładana będzie wyprawa, konieczne może być wstępne przygotowanie podłoża do tynkowania, poprzez jego zwilżenie wodą, zagruntowanie bądź zastosowanie środków zwiększających przyczepność tynku do podłoża. Jako środki zwiększające przyczepność tynku do podłoża stosowane są:



  • obrzutka wstępna,

  • zaprawy i szlamy zwiększające przyczepność,

  • substancje płynne tzw. mostki adhezyjne.

Dobór ewentualnych działań wstępnego przygotowania podłoża musi być zgodny z zaleceniami producenta mieszanki tynkarskiej.

Grubość tynków wynosi od 8 do 15 mm.

Przy wykonywaniu tynków należy bezwzględnie przestrzegać instrukcji producenta mieszanki tynkarskiej w zakresie przygotowania podłoża i masy tynkarskiej, a także warunków nakładania masy tynkarskiej oraz jej pielęgnacji.

Ponadto przy wykonywaniu tynków należy przestrzegać następujących zasad ogólnych:



  • mieszankę tynkarską dobierać tak, aby zapewnić zgodność grubości tynku i jego poszczególnych warstw (tynki wielowarstwowe) z zaleceniami producenta wybranej mieszanki tynkarskiej,

  • obowiązkowo stosować technikę wykonywania i reżimy technologiczne (np. minimalne przerwy technologiczne) oraz sposób obrobienia tynku zgodnie z procedurami wykonawczymi zawartymi we wskazówkach producenta mieszanki tynkarskiej,

  • profile tynkarskie dobierać odpowiednio do ich przyszłej funkcji (profile narożnikowe, stykowe, szczelinowe, dylatacyjne itp.) oraz z uwzględnieniem zgodności materiału, z którego wykonany jest profil, z przewidywanym rodzajem tynku,

  • nie dopuszczać do powstania pustych przestrzeni za profilami tynkarskimi np. listwami narożnikowymi,

  • w miejscach narażonych na pęknięcia zakładać siatkę,

  • nacięcia tynku („kontrolowane pęknięcia”) wykonywać przed przystąpieniem do ostatniego etapu wykończenia np. zacierania, wygładzania,

  • tynki wewnętrzne, po ich nałożeniu, powinny mieć zapewnioną dobrą wentylację.

Wymagania dotyczące tynków:

  • przyczepność tynku do podłoża polegająca na mechanicznym połączeniu się zaprawy z podłożem powinna zapewniać takie przyleganie i zespolenie tynku z podłożem, aby po stwardnieniu zaprawy nie występowały odparzenia, pęcherze itp.; oznaczenie przyczepności tynku do podłoża należy wykonywać wg PN-85/B-04500,

  • odporność tynków na uszkodzenia mechaniczne; miarą odporności na uszkodzenia jest brak wypadania kwadracików przy badaniu młotkiem Baronniego,

  • grubość gotowych tynków w zależności od rodzaju podłoża i mieszanki tynkarskiej, sposobu wykonania oraz liczby warstw, powinna wynosić od 8 do 15 mm,

  • powierzchnie tynków powinny być gładkie lub mieć fakturę wynikającą z techniki obrobienia powierzchni, a także odznaczać się jednolitą barwą – bez smug i plam,

  • zacieki mające postać trwałych śladów oraz wykwity pleśni są niedopuszczalne,

  • nie dopuszcza się występowania pęcherzy, rys i spękań na powierzchni tynku,

  • powierzchnie tynków pokrytych powłoką malarską z farb wodnych lub wodorozcieńczalnych powinny pozwalać na ich renowację bez uszkodzenia (rozmycia) tynku,

  • powierzchnie tynków powinny być tak wykonane, aby tworzyły regularne płaszczyzny poziome lub pionowe,

  • widoczne miejscowe nierówności lub wgłębienia na gładko otynkowanej powierzchni, nie wynikające z techniki wykonania, są niedopuszczalne,

  • tynki na stykach z powierzchniami inaczej wykończonymi, przy ościeżnicach i podokiennikach, powinny być zabezpieczone przed pęknięciami i odpryskami przez odcięcie.

Narzut tynków wewnętrznych należy wykonać według pasów i listew kierunkowych.

Konsystencja zaprawy powinna odpowiadać 7-10 cm. zanurzenia stożka

pomiarowego. Narzut powinien być zatarty na gładko. Należy stosować zaprawy cementowo-wapienne w tynkach narażonych na zawilgocenie w stosunku 1:0,3:4,
w pozostałych 1:2:10. Dopuszczalne odchyłki – od płaszczyzny 3 mm i w liczbie nie większej niż 3 na całej dł. łaty kontrolnej 2 m. Odchylenie powierzchni i krawędzi od kierunku:-

- pionowego – nie większe niż 2 mm na 1 m i ogółem nie więcej niż 4 mm.

- poziomego – nie większe niż 3 mm na 1 m i ogółem nie więcej niż 6 mm na całej

powierzchni między przegrodami pionowymi.


WYKONANIE ROBÓT MALARSKICH
Malowanie elewacji nadbudówki i ogniomuru dachu sąsiedniego budynku nr 5, należy wykonać dwukrotnie, używając farby silikonowej zewnętrznej mieszanej fabrycznie w kolorach jak istniejące. Farba silikonowa jest dostarczana w gotowej postaci i konsystencji. Nie wolno jej łączyć z innymi materiałami.

Farbę można nanieść wałkiem, pędzlem lub metodą natryskową. Należy chronić malowane powierzchnie przed bezpośrednim nasłonecznieniem, działaniem wiatru i deszczu. Czas wyschnięcia farby zależnie od podłoża, temperatury i wilgotności względnej powietrza od 2 do 6 godz.

Roboty malarskie można rozpocząć, jeżeli wilgotność podłoży przewidzianych do malowania nie przekracza odpowiednich wartości podanych w poniższej tabeli.

Lp.

Rodzaj farby

Największa
wilgotność podłoża
w % masy


1

Farby dyspersyjne na żywicach rozcieńczalnych wodą

4

2

Farby na spoiwach żywicznych rozpuszczalnikowych

3

3

Farby na spoiwach mineralnych bez lub z dodatkami modyfikującymi w postaci suchych mieszanek rozcieńczalnych wodą lub w postaci ciekłej

6

4

Farby na spoiwach mineralno-organicznych

4

Prace malarskie należy prowadzić zgodnie z instrukcją producenta farb, która powinna zawierać:



  • informację o ewentualnym środku gruntującym i o przypadkach, kiedy należy go stosować,

  • sposób przygotowania farby do malowania,

  • sposób nakładania farby, w tym informację o narzędziach,

  • krotność nakładania farby oraz jej zużycie na 1m2,

  • czas między nakładaniem kolejnych warstw,

  • zalecenia odnośnie mycia narzędzi,

  • zalecenia w zakresie bhp.

Dopuszcza się chropowatość powłoki odpowiadającą rodzajowi faktury pokrywanego podłoża. Wymagania w stosunku do powłok z farb na rozpuszczalnikowych spoiwach żywicznych oraz farb na spoiwach żywicznych rozcieńczalnych wodą.


ROBOTY ZWIĄZANE Z WYMIANĄ, NAPRAWĄ, IMPREGNACJĄ I REGULACJĄ POWIERZCHNI WIĘŹBY DACHOWEJ.
Ocenę stanu technicznego więźby dachowej należy wykonać przy udziale inspektora nadzoru inwestorskiego.

Elementy drewniane stykające się z murem lub betonem winny być w miejscach styku zabezpieczone warstwą izolacyjną np. warstwą papy izolacyjnej.

Regulację i wzmocnienie krokwi istniejących połaci dachu i wystającego okapu wykonywać przez mocowanie desek nasyconych impregnatem do drewna stroną dordzeniową ku dołowi i przez przybijanie gwoździami o długości min. 2,5 razy większą od grubości deski.

Prostowanie połaci dachowej należy wykonać w miarę możliwości stosując nadbitki na krokwiach lub podkładki z drewna twardego pod łaty. Podkładki nie mogą po zamocowaniu ulegać pękaniu.

Należy stosować podkładki różnych grubości a podpierana łata winna przylegać do podkładki całą swoją płaszczyzną. Niedopuszczalne jest stosowanie pojedynczych podkładek klinowych.

Podkład pod pokrycie z dachówek stanowią drewniane łaty przybite poziomo i prostopadle do krokwi nachylonych pod istniejącym kątem.

Wymagania dotyczące podkładu z łat drewnianych pod pokrycia z dachówek ceramicznych są następujące:

– łaty do wykonania podkładu powinny mieć minimalny przekrój (38x50) mm;


– łaty mocowane wzdłuż okapu powinny być grubsze o 20 mm (58x50 mm),

– łaty powinny być ułożone poziomo i przybite do każdej krokwi jednym gwoździem;


styki łat powinny znajdować się na krokwiach; łaty kalenicowe i grzbietowe mogą
być mocowane za pomocą wsporników lub uchwytów systemowych przyjętego
rozwiązania pokrywczego,

– odchylenie od poziomu łat nie powinno przekraczać 2 mm na długość 1 metra i


30 mm na całej długości dachu,

– w przypadku instalowania rynien, do czół krokwi powinna być przybita deska


grubości od 32 mm do 38 mm w celu umocowania do niej uchwytów rynnowych;
wierzch deski powinien się pokrywać z wierzchem łaty okapowej,

– wzdłuż kalenicy i naroży powinny być przybite dodatkowe łaty do mocowania


gąsiorów,

– wzdłuż kosza dachowego przewidzianego do pokrycia blachą powinna być przybita


deska środkowa (wzdłuż osi kosza), a po obu jej stronach – deski łączone na styk,

– wzdłuż kosza dachowego przewidzianego do pokrycia dachówkami koszowymi


należy przybić deskę środkową wzdłuż osi kosza; grubość deski powinna być
dostosowana do grubości łat,

– łaty i deski powinny być zabezpieczone przed zagrzybieniem środkami mającymi


aprobaty techniczne,

– podkład z łat powinien być zdylatowany w miejscach dylatacji konstrukcyjnych,

– płaszczyzna połaci z łat powinna być na tyle równa, by prześwit pomiędzy nią a łatą
kontrolną położoną na co najmniej 3 krokwiach był nie większy niż 5 mm w
kierunku prostopadłym do spadku i nie większy niż 10 mm w kierunku równoległym
do spadku.
WYKONANIE DESKOWANIA POŁACI DACHOWYCH
Szerokość desek nie powinna być większa niż 18 cm. Deski układać stroną dordzeniową ku dołowi i przybijać minimum dwoma gwoździami. Długość gwoździ powinna być co najmniej 2,5 razy większa od grubości desek. Czoła desek powinny stykać się tylko na krokwiach. Deskowanie powinno być układane na styk.
WYKONANIE ŁACENIA POWIERZCHNI DACHU

W przypadku krycia dachów ceramicznych stosuje się następujące ołacenia:

- drewniane (zalecane), łaty powinny odpowiadać normie PN-75/D-96000.

Minimalny przekrój 38 x 50 mm. Łaty wymagają pełnej impregnacji, muszą posiadać przynajmniej trzy ostre krawędzie. Dopuszczalne są oflisy zwrócone w stronę okapu. Nie dopuszcza się obecności kory;

Materiał przeznaczony na łaty musi być wysezonowany, suchy, nie posiadać sęków i

innych osłabiających przekrój defektów. Łaty i kontrłaty muszą zapewnić uzyskanie jednej płaszczyzny pokrycia dachowego. Materiał na łaty musi być przed ich zamontowaniem zaimpregnowane impregnatami przeciwgrzybicznymi, owadobójczymi i przeciwpożarowymi.


Materiał na kontrłaty muszą być przed ich zamontowaniem zaimpregnowane impregnatami przeciwgrzybicznymi, owadobójczymi i przeciwpożarowymi. Kontrłaty o przekroju 20x40 mm muszą zapewnić uzyskanie jednej płaszczyzny pokrycia dachowego .
MONTAŻ WYŁAZÓW DACHOWYCH
Wyłaz dachowy szt.4 przeznaczony do poddaszy nieogrzewanych, w których temperatura wewnątrz zbliżona jest do temperatury panującej na zewnątrz. Pozwala na szybkie, łatwe i bezpieczne wyjście na dach w celu przeprowadzenia prac konserwacyjnych.
Wyłaz ma posiadać konstrukcję klapową i otwieraną na bok. Może być zamontowany w sposób umożliwiający otwarcie skrzydła na prawą lub lewą stronę. Zastosowany ogranicznik obrotu stabilnie utrzymujący otwarte skrzydło oraz chroniący je przed przypadkowym zatrzaśnięciem. W dolnej części wyłazu winien być odpowiednio ukształtowany profil, który jednocześnie osłania ościeżnicę, jak również zapobiega poślizgowi w momencie wychodzenia na dach. Specjalnie skonstruowany sposób zamykania wyłazu umożliwiający zaryglowanie skrzydła w trzech pozycjach, co pozwala na przewietrzanie pomieszczenia.

  • wyłaz ma spełniać wymagania w sprawie warunków technicznych jakim powinny
    odpowiadać budynki i ich usytuowanie;

  • ościeżnica wykonana z drewna sosnowego, impregnowanego próżniowo,

  • skrzydło wyłazu wykonane z profilu aluminiowego o budowie komorowej, zapewniające odpowiednią sztywność w połączeniu z pakietem szybowym, którego grubość ma wynosić 16 mm;

  • zastosowane mają być szyby hartowane charakteryzujące się podwyższoną odpornością na gradobicie oraz uderzenia mechaniczne;

  • wyłaz posiadać ma uchwyt umożliwiający blokowanie skrzydła w trzech pozycjach, co pozwala na przewietrzanie pomieszczenia;

  • montowany w dachu o kącie nachylenia od 15°

  • posiadać ma uniwersalny kołnierz uszczelniający, który umożliwia dopasowanie wyłazu do danego rodzaju pokrycia dachowego;

WYKONANIE RYNIEN - Z BLACHY CYNKOWO – TYTANOWEJ gr. 0,7 mm

- rynny o średnicy 18 cm powinny być wykonane z pojedynczych członów


odpowiadających długości arkusza blachy i składany w elementy wieloczłonowe,

- powinny być łączone w złączach poziomych na zakład szerokości 40mm; złącza


powinny być lutowane na całej długości, lub klejone,

- rynny powinny być mocowane do deskowania i krokwi uchwytami, rozstawionymi


w odstępach nie większych niż 60 cm,

- spadki rynien regulować na uchwytach,

- połączenie rynny z rurami spustowymi za pomocą sztucerów lejowych,

Uchwyty rynnowe powinny być ocynkowane – wykonane z płaskownika metalowego o wymiarach 4x25mm, przy pochyleniu połaci mniejszym niż 80% oraz średnicy rynny do 180mm. Spadek rynien winien wynosić 0,5÷2%. Uchwyty rynnowe należy mocować trzema gwoździami blacharskimi ocynkowanymi do desek okapowych.


WYKONANIE RUR SPUSTOWYCH – Z BLACHY J.W.

- rury spustowe śr. 15 cm powinny być wykonane z pojedynczych członów


odpowiadających długości arkusza blachy i składany w elementy
wieloczłonowe,

- powinny być łączone w złączach pionowych na kielichy; kolanka lejowe,

- rury spustowe powinny być mocowane do ścian uchwytami, rozstawionymi
w odstępach nie większych niż 3 m,

- uchwyty powinny być mocowane w sposób trwały przez wbicie trzpienia


w spoiny muru lub osadzenie w zaprawie cementowej w wykutych gniazdach,

rury spustowe odprowadzające wodę do kanalizacji powinny być wpuszczone do rury żeliwnej na głębokość kielicha.

Odchylenie rur spustowych od pionu nie powinno przekroczyć 30mm. Odchylenie od linii prostej mierzone na długości 2m nie powinno przekroczyć 3mm. Złącza pionowe na zakłady o szerokości 30mm lutowane na całej długości lub na zakłady o szerokości 80mm bez lutowania.

Osie załamań i kolanek powinny tworzyć z osią rury spustowej kąt 110-130o

części rur spustowych omijające wyskoki na elewacji należy wykonywać z odcinków długości 50÷100mm licząc wzdłuż osi załamania.

Mocowanie rur spustowych:

- uchwytami nie rzadziej niż co 3m oraz zawsze na końcach i pod kolankami, uchwyty należy mocować w sposób trwały przez wbicie w spoiny muru lub przez osadzenie na zaprawie cementowej w gniazdach wykutych w murze.

- na rurach nad uchwytami powinny być przylutowane obrączki z blachy cynkowo-


tytanowej o szerokości 30÷40mm, brzegi obrączek należy podwinąć na szerokość
4÷6mm.
WYKONANIE OBRÓBEK BLACHARSKICH
Obróbki blacharskie należy wykonać z blachy cynkowo-tytanowej o gr. 0,7 mm.

Połączenia pokrycia papowego z murem kominowym lub innymi wystającymi elementami powinno być wykonane tak, by wyeliminować wpływ odkształceń dachu na tynk, np. obróbka dwuczęściowa. Przy pochyleniu dachu większym niż 10% obróbki należy wklejać między warstwy papy.

Roboty blacharskie powinny być wykonywane w temperaturze wyższej od 5oC. Wszystkie wygięcia blachy powinny być wykonywane w taki sposób, aby nie nastąpiło pęknięcie blachy.

Blachy nie należy kłaść bezpośrednio na beton lub tynk cementowy lub cementowo-wapienny oraz na inne materiały zawierające siarkę. Należy unikać bezpośredniego stykania się blach z metalami mogącymi wytwarzać ogniwo elektryczne. W przypadku układania blach w warunkach omawianych wyżej należy wykonać izolacje z blach warstwą papy lub innym materiałem izolacyjnym. Arkusze blachy należy łączyć na rąbek pojedynczy leżący lub na rąbek podwójny stojący. Przy pasach nadrynnowych, ogniomurach i koszach profile z blachy należy wykształcić zgodnie ze sztuką budowlaną.


WYKONANIE POKRYCIA Z PAPY TERMOZGRZEWALNEJ

- przed przystąpieniem do prac należy dokonać pomiarów połaci dachowej sprawdzić


poziomy osadzenia wpustów dachowych, wielkość spadków dachu oraz ilości
przerw dylatacyjnych i na tej podstawie precyzyjnie rozplanować rozłożenie
poszczególnych pasów papy na powierzchni dachu. Dokładne zaplanowanie prac
pozwoli na optymalne wykorzystanie materiałów.

- prace z użyciem pap asfaltowych zgrzewalnych można prowadzić w temperaturze


nie niższej niż: +5°C ,

- nie należy prowadzić prac dekarskich w przypadku mokrej powierzchni dachu, jej


oblodzenia, podczas opadów atmosferycznych oraz przy silnym wietrze,

- roboty dekarskie rozpoczyna się od osadzenia dybli drewnianych, haków


rynnowych i innego oprzyrządowania, a także od wstępnego wykonania obróbek
detali dachowych (ogniomurów, kominów świetlików itp.) z zastosowaniem papy
zgrzewalnej podkładowej.

- Przy małych pochyleniach dachu do 10% papy należy układać pasami równoległymi


do okapu, przy większych spadkach pasami prostopadłymi do okapu (z uwagi na
powodowaną dużą masą możliwość osuwania „płynięcia” układanych pasów
wskutek wysokiej temperatur powierzchni papy w okresach intensywnego
nasłonecznienia),

- przed ułożeniem papy należy ją rozwinąć w miejscu, w którym będzie zgrzewana,


a następnie po przymiarce (z uwzględnieniem zakładu) i ewentualnym koniecznym
przypięciu zwinąć ją z dwóch końców środka. Miejsca zakładów na ułożonym
wcześniej pasie papy (z którym łączona będzie rozwijana rolka) należy podgrzać
palnikiem i przeciągnąć szpachelką w celu wtopienia posypki na całej szerokości
zakładu (12÷15cm) Zasadnicza operacja zgrzewania polega na rozgrzaniu
palnikiem podłoża oraz spodniej warstwy papy aż do momentu zauważalnego
wypływu asfaltu z jednoczesnym powolnym i równomiernym rozwijaniem rolki.

Pracownik wykonuje tę czynność, cofając się przed rozwijaną rolką. Miarą jakości


zgrzewu jest wypływ masy asfaltowej o szerokości 0,5÷1,0cm na całej długości
zgrzewu. W przypadku gdy wypływ nie pojawi się samoistnie wzdłuż brzegu rolki,
należy docisnąć zakład, używając wałka dociskowego z silikonową rolką. Siłę
docisku rolki do papy należy tak dobrać, aby pojawił się wypływ masy o żądanej
szerokości. Silny wiatr lub zmienna prędkość przesuwania rolki może powodować
zbyt duży lub niejednakowej szerokości wypływ masy. Brak wypływu masy

asfaltowej świadczy o niefachowym zgrzaniu papy. Arkusze papy należy łączyć ze


sobą na zakłady: - podłużny 8 cm,- poprzeczny 12÷15 cm zakłady powinny być
wykonywane zgodnie z kierunkiem spływu wody i zgodnie z kierunkiem najczęściej
występujących w okolicy wiatrów. Zakłady należy wykonywać ze szczególną
starannością. Po ułożeniu kilku rolek i ich wystudzeniu należy sprawdzić
prawidłowość wykonania zgrzewów. Miejsca źle zgrzane należy podgrzać (po
uprzednim odchyleniu papy) i ponownie skleić. Wypływy masy asfaltowej można

posypać posypką w kolorze porycia w celu poprawienia estetyki dachu.


W poszczególnych warstwach arkusze papy powinny być przesunięte względem
siebie tak aby zakłady (zarówno podłużne, jak i poprzeczne) nie pokrywały się. Aby
uniknąć zgrubień papy na zakładach, zaleca się przycięcie narożników układanych
pasów papy leżących na spodzie zakładu pod kątem 45°.
WYKONANIE POKRYCIA DACHÓWKĄ CERAMICZNĄ ZAKŁADKOWĄ L15-BRĄZOWA ANGOBA.
Krycie dachówką na sucho może być wykonywane w każdej porze roku, niezależnie od temperatury powietrza. Roboty przy układaniu dachówek nie powinny być prowadzone wtedy, gdy występują opady atmosferyczne.


  • Do robót pokrywczych można przystąpić po spełnieniu wymagań ogólnych i szczegółowych dotyczących podkładu.

  • Przed przystąpieniem do układania dachówek powinny być wykonane obróbki blacharskie na okapach, w koszach, przy murach ogniowych i kominach rurach i podobnych elementach przechodzących przez pokrycie dachowe, z możliwością zastosowania tzw. fartuchów blaszanych na pokrycie od strony okapu.

  • Dachówki powinny być ułożone prostopadle do okapu, tak aby sznur przeciągnięty wzdłuż poszczególnych rzędów był poziomy i jednocześnie dotykał dolnego widocznego brzegu skrajnych dachówek w danym rzędzie. Odległość od sznura do dolnego brzegu pozostałych dachówek w tym rzędzie nie powinna być większa niż 1 cm. Dopuszczalne odchyłki od kierunku poziomego wynoszą 2 mm na 1 m i 30 mm na całej długości rzędu.

Dolne brzegi pierwszego rzędu dachówek powinny być oparte na desce
okapowej, nachylonej odpowiednio do połaci dachowej i pokrytej podłużnym
pasem blachy cynkowo-tytanowej lub powlekanej systemowej o szerokości
co najmniej 20 cm. Mocowanie dachówek, gąsiorów zgodnie z zaleceniem
producenta systemu.

Dachówki powinny mieć możliwość szybkiego wysychania po opadach

atmosferycznych. Brak tej możliwości sprzyja zjawisku „zielenienia” pokrycia.
Z tego względu szczególnie istotną rolę odgrywa prawidłowa wentylacja
połaci. Trzeba zatem przewidzieć i wykonać przestrzeń wentylacyjną pod
pokryciem, otwory zapewniające wlot powietrza w okapie oraz jego wylot
w kalenicy,a także ewentualnie dodatkowe wloty i/lub wyloty powietrza na
połaci dachu (zwłaszcza przy długich połaciach– długie krokwie). Do tego celu
przeznaczone są dachówki wentylacyjne, które są również przydatne

w miejscach, gdzie ciągłość przewietrzania połaci jest przerwana, np. nad


oknami dachowymi, nad wykuszami, itp.

Pokrycie dachu należy wykonać zgodnie z instrukcja producenta pokrycia.


Zastosowanie zasad przedstawionych w instrukcji pozwala na bezbłędne
wykonanie pokrycia dachowego we wszystkich typowych przypadkach, jednak
nie zwalnia bezpośredniego wykonawcę z odpowiedzialności za całość robót.
WŁAŚCIWOŚCI WYROBÓW BUDOWLANYCH
Wszelkie „nazwy własne” dotyczące materiałów i urządzeń zawarte w dokumentach

przetargowych należy traktować, jako jedne z możliwych, co oznacza możliwość

zastosowania materiałów i urządzeń zamiennych (w tym technologii) innych producentów o równoważnych parametrach cechach i właściwościach. W przypadku zastosowania równoważnych urządzeń i materiałów oferent jest zobowiązany zaznaczyć w odpowiednich pozycjach szczegółowego kosztorysu ofertowego, przedstawiając w opisie zastosowanych urządzeń i materiałów nazwę producenta, markę, typ oferowanych rozwiązań równoważnych. Jako załącznik należy dołączyć certyfikaty, aprobaty techniczne, itp., które określają właściwości i parametry techniczne, itp. Na podstawie art. 30 ust. 5 ustawy Prawo Zamówień Publicznych ”Wykonawca, który powołuje się na rozwiązania równoważne opisywanym przez Zamawiającego, jest zobowiązany wykazać, że oferowane przez niego dostawy, usługi lub roboty budowlane spełniają wymagania określone przez Zamawiającego”. W przypadku, gdy Zamawiający stwierdzi brak równoważności w spełnianiu właściwości i parametrów technicznych, itp. Przedstawionych urządzeń

i materiałów oferta podlega odrzuceniu. Do realizacji mogą być stosowane wyroby

producentów krajowych i zagranicznych posiadające aprobaty techniczne wydane przez odpowiednie Instytuty Badawcze.

Wszystkie materiały stosowane przy wykonaniu robót powinny:

- być nowe i nieużywane,

- być w gatunku bieżąco produkowanym,

- odpowiadać wymaganiom norm i przepisów wymienionych w niniejszych

Specyfikacjach i na rysunkach oraz innych niewymienionych, ale obowiązujących norm i przepisów,

- mieć wymagane polskimi przepisami świadectwa dopuszczenia do obrotu oraz

wymagane Ustawą z dnia 3 kwietnia 1993 r. certyfikaty bezpieczeństwa.

Przed zabudowaniem materiałów na budowie Wykonawca przedstawi wszelkie wymagane dokumenty dla udowodnienia powyższego. Wszystkie materiały, które nie spełniają wymogów technicznych określonych przez specyfikację (np. materiały, które były przechowywane niezgodnie z zaleceniami producenta i zmieniły się ich własności) będą uznawane za materiały nieodpowiadające wymaganiom.
WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE DOTYCZĄCE SPRZĘTU I MASZYN DO ROBÓT BUDOWLANYCH

Sprzęt i narzędzia, które będą wykorzystywane do wykonania prac objętych tą specyfikacją muszą być sprawne, regularnie konserwowane i poddawane okresowym przeglądom zgodnie z zaleceniami producenta. Muszą spełniać one wymogi BHP i bezpieczeństwa pracy. Nie wolno stosować sprzętu, który nie spełnia powyższych wymagań i nie wolno wykorzystywać go niezgodnie z przeznaczeniem. Wykonawca jest zobowiązany do stosowania tylko takich środków transportu, które nie wpłyną niekorzystnie na stan i jakość transportowanych materiałów.


WYMAGANIA SZCZEGÓŁOWE ŚRODKÓW TRANSPORTU

Wszystkie środki transportowe wykorzystywane do transportu materiałów, sprzętu i narzędzi muszą być sprawne, posiadać ważne badania techniczne i spełniać wymagania wynikające z obowiązujących w Polsce przepisów o ruchu drogowym. Materiały przewożone takimi środkami transportu powinny gwarantować przewóz bez uszkodzeń i z zachowaniem warunków bezpieczeństwa pracy. Podczas transportu na budowę ze składu przy obiektowego do miejsca wbudowania, należy zachować ostrożność, aby nie uszkodzić materiałów do montażu.

Stosować dodatkowe opakowania materiałów w przypadku możliwości uszkodzeń transportowych.
WYMAGANIA OGÓLNE.

Bezpośrednio po zakończeniu w danym miejscu prac rozbiórkowych i montażowych należy wykonać prace porządkowe, w celu nie rozprzestrzeniania brudu i kurzu po czynnym obiekcie. Do obowiązków Wykonawcy należy zabezpieczenie miejsca prowadzenia prac przed osobami postronnymi poprzez odgrodzenie go taśmami ostrzegawczymi w kolorze biało-czerwonym. Transport materiałów rozbiórkowych jak i wbudowywanych musi odbywać się przez korytarze. Wszystkie ciągi muszą być zabezpieczone przed uszkodzeniem i rozprzestrzenianiem przez osoby postronne brudu i kurzu po całym obiekcie.

Odpady budowlane należy gromadzić w specjalnie przystosowanych do tego celu

pojemnikach ustawionych we wskazanym przez Zamawiającego miejscu. Wykonawca prac jest odpowiedzialny za utrzymanie czystości w miejscu prowadzenia prac jak i w otoczeniu miejsc, w których są składowane materiały potrzebne do wykonania prac jak i odpady.

W przypadku szkód powstałych podczas prac Wykonawca będzie zobowiązany do ich naprawy lub zwrotu kosztów naprawy. Zamawiający przekaże Wykonawcy teren budowy, w terminie ustalonym w umowie. Pobór wody i energii dla potrzeb remontu nastąpi, z miejsca wskazanego przez Zamawiającego. Wykonawca zobowiązany jest do wykonania zaplecza dla swoich potrzeb w miejscu wskazanym przez Zamawiającego – na swój koszt. Przed przystąpieniem do robót należy odebrać protokolarnie front robót od Zamawiającego. Stan robót budowlanych i wykończeniowych powinien być taki, aby roboty elektromontażowe można było prowadzić bez narażenia instalacji na uszkodzenie, a pracowników na wypadki przy pracy. Wykonanie instalacji musi być przeprowadzone zgodnie z regułami sztuki budowlanej oraz z obowiązującymi przepisami w tym zakresie. Wykonawca powinien dysponować zespołem ludzi z odpowiednimi kwalifikacjami i przygotowaniem praktycznym. Wykonawca ponosi pełną odpowiedzialność, za jakość wykonanych

robót oraz ich zgodność z wytycznymi, z wymaganiami obowiązujących przepisów i PN, dotyczących prac montażowych, rozruchu i eksploatacji podanymi w ST oraz za bezpieczeństwo pracowników i osób postronnych.

  1   2   3


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość