Strona główna

Testowanie klasyczne


Pobieranie 214.68 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar214.68 Kb.


PWSC #PWSC
PWSC #
TESTOWANIE KLASYCZNE




  • tester (Automated Test Equipment – ATE) wykorzystywany do przygotowania i realizacji testowania

zbiór testów i oczekiwanych odpowiedzi – w pamięci testera (stored-pattern testing)

  • zbiór testów wyznaczany na podstawie struktury układu na poziomie bramek, przy założeniu modelu pojedynczych uszkodzeń sklejeniowych -

model SSL (single stuck-at line)
model bramkowy: proste bramki + przerzutniki

linia: wejście lub wyjście bramki lub przerzutnika (lecz nie CLK, clear itp.)



3 linie


rozgałęzienie:

trzon (pień), gałęzie



fanout:

fanout stem, fanout braches

zbieżne rozgałęzienie



reconvergent fanout

model SSL: s-a-0 albo s-a-1 na co najwyżej jednej linii


REDUKCJA ZBIORU USZKODZEŃ
dla potrzeb wyznaczania testów
pochłanianie uszkodzeń - fault collapsing


RÓWNOWAŻNOŚĆ USZKODZEŃ (fault equivalence)

Def: Uszkodzenia  i  są równoważne, jeżeli każdy test uszkodzenia  jest jednocześnie testem uszkodzenia  i odwrotnie

  

Wystarczy rozpatrywać jedno z grupy uszkodzeń równoważnych.
DOMINACJA USZKODZEŃ (fault dominance)

Def: Uszkodzenie  dominuje nad uszkodzeniem  (uszkodzenie  jest zdominowane przez uszkodzenie ), jeżeli każdy test uszkodzenia  jest jednocześnie testem uszkodzenia 

 > 

Uszkodzenia dominujące można pominąć.
REDUKCJA ZBIORU USZKODZEŃ

dla potrzeb wyznaczania testów (c.d.)



a/0  c/1, c/1 > d/1 => a/0 > d/1



Twierdzenie:

Dla nieredundancyjnego układu kombinacyjnego nie zawierającego zbieżnych rozgałęzień zbiór testów wykrywających wszystkie uszkodzenia SSL na wejściach układu wykrywa wszystkie uszkodzenia SSL w układzie.


punkt testowania (checkpoint):

  • gałąź rozgałęzienia (fanout branch)

  • wejście układu nie będące trzonem rozgałęzienia


Twierdzenie:

Dla nieredundancyjnego układu kombinacyjnego zbiór testów wykrywających wszystkie uszkodzenia SSL w punktach testowania wykrywa wszystkie uszkodzenia SSL w układzie.


Redukcja uszkodzeń jest użyteczna przy wyznaczaniu zbioru testów. Przy ocenie zbioru testów nie powinna być stosowana.
REDUKCJA ZBIORU USZKODZEŃ
dla potrzeb wyznaczania testów
przykład

19 linii => 38 uszkodzeń

11 punktów testowania => 22 uszkodzeń
równoważność i dominacja uszkodzeń (lokalnie)


b/0  o/0 c/1  n/1 > o/1 => c/1 > o/1

h/0  k/0 d/0  g/1 > h/1 => d/0 > h/1

p/1  l/1 d/1  g/0 > h/0 => d/1 > h/0

e/0  i/0 i/0  j/1 > k/1 => i/0 > k/1

do redukcji do redukcji


równoważność i dominacja uszkodzeń (globalnie)


a/0  f/1  r/1  o/0

do redukcji


  • wyznaczanie testów dla 13 uszkodzeń
WYZNACZANIE ZBIORU TESTÓW

dla układu kombinacyjnego
podstawowa procedura:

wyznaczenie testu dla zadanego uszkodzenia SSL

- problem NP-zupełny


  • metody algebraiczne, np. różnica Boolowska

  • metody strukturalne oparte na koncepcji pobudzania (uczulania) ścieżek – path sensitization

METODA POBUDZANIA POJEDYNCZEJ ŚCIEŻKI (single-path sensitization)



  1. pobudzenie uszkodzenia (fault sensitization, fault excitation)

(x/0  w układzie sprawnym przyjmij x = 1)

  • wyznacz wektor wejściowy, który powoduje wystąpienie tej wartości (line justification)

  1. propagacja uszkodzenia (fault propagation)

  • wybierz ścieżkę od miejsca uszkodzenia do jednego z wyjść układu

  • określ wartości na pozostałych (bocznych) wejściach bramek położonych na ścieżce

  • wyznacz wektor wejściowy, który powoduje wystąpienie tych wartości

ten sam wektor musi być użyty do pobudzenia i propagacji uszkodzenia

 potencjalny konflikt

rozwiązywanie konfliktu w procesie cofania się (backtracking)

WYZNACZANIE TESTU METODĄ
POBUDZANIA POJEDYNCZEJ ŚCIEŻKI
przykład



WYZNACZANIE TESTU METODĄ
POBUDZANIA POJEDYNCZEJ ŚCIEŻKI

test nie jest wyznaczony:



  • uszkodzenie niewykrywalne

  • obserwacja uszkodzenia na wyjściu układu wymaga propagacji wzdłuż więcej niż jednej ścieżki



algorytmy umożliwiające

JEDNOCZESNE POBUDZANIE WIELU ŚCIEŻEK (multiple-path sensitization)


  • algorytm D

  • PODEM (Path-Oriented DEcision Making)

  • FAN
ALGEBRA D


cel:

opis działania układu z uszkodzeniem (w porównaniu z układem sprawnym)


zbiór symboli (zbiór wartości, alfabet): 0, 1, D, D', X

reprezentuje stany logiczne na liniach układu

D: w układzie sprawnym wartość 1, w układzie z uszkodzeniem wartość 0

D': w układzie sprawnym wartość 0, w układzie z uszkodzeniem wartość 1

X: wartość nieokreślona (0, 1, D lub D')

zbiór operacji – jak w algebrze Boole'a


operacja NOT

0

1

D

D'

X

1

0

D'

D

X




operacja OR




0

1

D

D'

X

0

0

1

D

D'

X

1

1

1

1

1

1

D

D

1

D

1

X

D'

D'

1

1

D'

X

X

X

1

X

X

X

operacja AND






0

1

D

D'

X

0

0

0

0

0

0

1

0

1

D

D'

X

D

0

D

D

0

X

D'

0

D'

0

D'

X

X

0

X

X

X

X



ALGEBRA D
opis działania układu z uszkodzeniem – przykład





ALGORYTM D



inna możliwość:



najpierw propagacja, później pobudzanie
A
LGORYTM D - przykład









a

b

c

d

e

f

g

h

i

j

k

l

m

n

o

p

r

s

t







X

X

X

X

X

X

X

X

X

X

D

X

X

X

X

X

X

X

X

PB































1




























?->j

G3



















0




0

1































G2










1







0




0

1




























PR

G4






















1







D




D'






















G5







0













1







D




D'

D'
















n->?

G7







0













1







D

0

D'

D'




D'




D




uzup.










0










1

1

1

0

D

0

D'

D'




D'




D




n->?

G6




1

0













1







D




D'

D'

D'




D










G8




1

0







0




1







D




D'

D'

D'




D




D

uzup.




1

1

0







0

1

1

1




D




D'

D'

D'




D




D

PB:?->j

G3













0













1




























PR

G4






















1







D




D'






















G5







0













1







D




D'

D'
















n->?

G7







0













1







D

0

D'

D'




D'




D




uzup.










0










1

1

1

0

D

0

D'

D'




D'




D




n->?

G6




1

0













1







D




D'

D'

D'




D










G8




1

0







0




1







D




D'

D'

D'




D




D

uzup.




1

1

0

0




0

1

1

1




D




D'

D'

D'




D




D

test




1

1

0

0

0

0

1

1

1

1

D

1

D'

D'

D'

D'

D

0

D

Algorytm D:

  1. nie określa kolejności procedur pobudzania i propagacji ani kolejności decyzji dotyczących stanu linii

  2. prowadzi do "niejawnych" sprzeczności (hidden conflicts) w procesie określania stanów linii

  3. dla n możliwych ścieżek propagacji uszkodzenia trzeba rozpatrywać – przynajmniej potencjalnie – wszystkie 2n-1 kombinacje

(a)?, (b), (c) => duża złożoność obliczeniowa
Redukcja złożoności obliczeniowej

  1. Decyzje dotyczące wartości logicznych nie powodujące ukrytych sprzeczności

PODEM – wejścia układu

FAN – trzony rozgałęzień oraz linie główne



linia główna (headline) – linia wychodząca z bramki nie należącej do żadnego zbieżnego rozgałęzienia, dochodząca do bramki należącej do zbieżnego rozgałęzienia

  1. Heurystyczne zasady wyboru kolejności decyzji dotyczących stanu linii





  • sterowalność linii (PODEM, FAN) - z uwzględnieniem odległości linii od wejścia układu

  • liczba gałęzi w rozgałęzieniach (FAN)







©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość