Strona główna

Thomas Alva Edison


Pobieranie 27.38 Kb.
Data18.06.2016
Rozmiar27.38 Kb.
Thomas Alva Edison
Edison urodził się 11 lutego 1847 - zmarł 18 października 1931. Jest jednym z najbardziej znanych i najbardziej twórczych wynalazców na świecie. Dorobek założonych i administrowanych przez niego laboratoriów to około 5000 patentów, z których jego osobistego pomysłu było nie mniej niż 500. Założyciel prestiżowego czasopisma naukowego Science (1880). Po opracowaniu żarówki Edison wynalazł jeszcze wiele innych praktycznych rzeczy. Udoskonalił metodę magnetycznego wzbogacania rud żelaza, zbudował pierwszy akumulator niklowo-kadmowy, zorganizował w Menlo Park pierwszy na świecie instytut badań naukowo technicznych. Zbudował też kinetoskop, aparat projekcyjny pokazujący krótkie kilkunastosekundowe filmy. Z kinetoskopu mogła korzystać tylko jedna osoba zaglądając przez okular do wnętrza skrzyni. Właśnie ten sposób korzystania, spowodował, że kinetoskop nie zdobył wielkiej popularności, mimo, że zasadą działania nie różnił się wiele od projektora, którego użyli bracia Lumiere do pierwszych pokazów kinowych.

Alessandro Volta

Alessandro Volta żył w latach 1745- 1827. Z początku jego rodzice bali się, że jest upośledzony, gdyż do piątego roku życia nie potrafił zupełnie mówić. Gdy jednak zaczął uczęszczać do prowadzonej przez jezuitów miejscowej szkoły okazało się, że młody Volta znacznie przewyższa intelektualnie większość rówieśników. Ten Włoski profesor, fizyk i fizjolog w jednej osobie w 1775 roku wynalazł elektrofor, w 1776 r. odkrył gaz błotny (metan) i określił jego wartość opałową. W 1782 r. zbudował kondensator płytkowy. Badał zjawiska występujące na powierzchni metalu zanurzonego w elektrolicie i między kontaktującymi się różnymi metalami (napięcie kontaktowe). W roku 1800 zbudował pierwsze ogniwo galwaniczne, złożone ze srebrnych i cynkowych elektrod oraz wody morskiej jako elektrolitu, a następnie połączył szeregowo wiele takich ogniw, budując tzw. stos Volta. Prowadził również badania fizjologiczne, a dokładnie wpływ bodźców elektrycznych na różne narządy zmysłów takich jak smak, wzrok czy węch.
Alexander Graham Bell

Amerykański fizjolog i fizyk pochodzenia szkockiego żył w latach 1847- 1922. Był także profesorem uniwersytetu w Bostonie. W 1876 roku wynalazł najlepszy i jakże użyteczny telefon. Urządzenie bez którego większość ludzi na całym świecie nie wyobraża sobie życia. Oczywiście urządzenie to nie przypominało na początku swojego istnienia telefonu z jakimi mamy teraz do czynienia. Pierwszymi owocami pracy w laboratorium była słuchawka i mikrofon. Dzięki elektrycznemu połączeniu powstało urządzenie wzmacniające głos. Było ono jednak zbyt duże wymagały zbyt dużych źródeł zasilania, aby można je przenosić. Praca nad tym urządzeniem trwała ponad trzy lata, nieraz Aleksander pracował po nocy, nie dziwmy się, więc że Bell był niezadowolony z swoich rezultatów. Jednak jego żona podsunęła mu pomysł, aby połączyć słuchawkę z mikrofonem. Bell pracował również nad skonstruowaniem sondy telefonicznej do celów chirurgicznych. W 1886 r. opublikował pracę dotyczącą sposobu zapisywania i odtwarzania mowy.

Rudolf Christian Carl Diesel
Rudolf Christian Carl Diesel żył w latach 1858–1913. Niemiecki inżynier, konstruktor silników spalinowych. Dorastał w Paryżu do roku 1870, później przez pewien czas mieszkał w Londynie, skąd został wysłany do Augsburga, pracować w paryskiej firmie Lindego w roku 1880. Jego zadaniem było udoskonalenie silnika spalinowego. W roku 1892 uzyskał na niego patent w Niemczech. Po nieudanych próbach z silnikiem spalinowym na pył węglowy, spalany w powietrzu sprężonym do 250 atmosfer, zaczął produkować serie udanych modeli przy poparciu finansowym zakładów Kruppa. W roku 1897 skonstruował wysokoprężny spalinowy silnik tłokowy o samoczynnym zapłonie, wywoływanym przez sprężenie powietrza do 35 atmosfer. Było to jego największe osiągnięcie. Ten rodzaj silnika wysokoprężnego, zwany odtąd silnikiem Diesla, pracował na ciężkim paliwie ciekłym (olej napędowy), a zapłon paliwa wtryśniętego do komory spalania następuje od powietrza nagrzanego wskutek sprężania. W tym samym roku silnik został wdrożony do produkcji.

Słynni bracia Wright


Bracia Orville Wright (19 sierpnia 1871 - 30 stycznia 1948) i Wilbur Wright (16 kwietnia 1867 - 30 maja 1912), amerykańscy pionierzy lotnictwa. Uważani są powszechnie za konstruktorów pierwszego udanego samolotu. Bracia Wright dorastali w Dayton, gdzie od 1892 prowadzili wytwórnię i warsztaty rowerów. Przejawiali przy tym zainteresowanie problematyką zbudowania maszyny latającej cięższej od powietrza. Bracia Wright początkowo budowli szybowce, sterowane za pomocą skręcania części skrzydeł. W 1900 w celu kontynuowania eksperymentów lotniczych przenieśli się do Karoliny Północnej, gdzie panowały dobre warunki do testów w postaci silnych wiatrów. W 1903 roku zbudowali swój pierwszy samolot Wright Flyer, napędzany silnikiem spalinowym zbudowanym przez ich pracownika Charlie Taylora. Bracia stali się sławni jednak dopiero w latach 1908-1909, kiedy Wilbur zademonstrował samolot w Europie, a Orville zaprezentował go Armii USA w Forcie Myer.
Alfred Nobel
Fundator Nagrody Nobla, inżynier i wynalazca Alfred Bernhard Nobel to postać nietuzinkowa. Swoimi talentami mógłby obdzielić kilka osób. Poliglota i podróżnik, miłośnik literatury, a przy tym naukowiec i autor wynalazków, które przyniosły mu fortunę. Alfred Nobel skupił się na udoskonalaniu nitrogliceryny jako materiału wybuchowego. Przełomowy pomysł to opracowanie technologii nasączania nitrogliceryną krzemionki w wyniku czego powstała pasta, którą można było formować w pręty o średnicy pasującej do dziur wiertniczych. W 1867 roku opatentował tę technologię i zarejestrował znak towarowy ,,dynamit”. Żeby detonacja lasek dynamitu stała się możliwa, wynalazł także detonator i zapalnik Te wynalazki ujrzały światło dzienne w tym samym czasie, gdy diamentowa głowica wiertnicza i wiertło pneumatyczne weszły do powszechnego użycia. Te wynalazki drastycznie zredukowały koszty wysadzania skał. Niestety Nobel odkrycie okupił rodzinną tragedią. Podczas prac laboratoryjnych doszło do eksplozji, zginął jego młodszy brat.

Eduard Slavoljub Penkala



Eduard Slavoljub Penkala urodził się 20 kwietnia 1871 roku w Liptowskim Mikuliczu. Zmarł nagle 5 lutego 1922 roku w Zagrzebiu. Ten chorwacki inżynier, wynalazca i konstruktor, był pierwszym w Chorwacji autorem projektu samolotu. Na swoim koncie posiadał prawie 80 wynalazków z dziedziny mechaniki, chemii, fizyki i lotnictwa. Pracował np. nad mechanicznymi ołówkami i długopisami. 24 stycznia 1906 opatnetował pierwszy na świecie mechaniczny ołówek. Patenty Penkali zostały zarejestrowane w ponad 35 krajach świata. W 1907 r. przeniósł się do Pragi i stale zwiększał produkcję swoich wynalazków. Od 1907 wzrasta zainteresowanie wynalazcy aeronautyka. . Od 1910 roku w Chorwacji rozwija się lotnictwo, otwarto też pierwsze zagrzebskie lotnisko. W tym okresie Penkala składa pierwszy projekt całkowicie chorwackiego statku powietrznego. Inżynier Penkala ma na swoim koncie także patenty na środki konserwacji drewna, woski, pieczęcie i inne. Był jednym z twórców przemysłu w stolicy Chorwacji.
Kilku najsłynniejszych wynalazców
Najwybitniejszym inżynierem-artystą tego okresu był Leonardo da Vinci (1452–1519). Jego projekty (również bogato ilustrowane) dotyczyły m.in. budowli, pojazdów pancernych, okrętów, śmigłowca i dźwigu jezdnego. Przewidział on wiele rozwiązań technicznych, które przy ówczesnym poziomie wytwarzania nie mogły być jednak wykonane doczekały się realizacji w przyszłości. Natomiast Nicolas Joseph Cugnot (1725–1804) francuski wynalazca i inżynier wojskowy w 1769 roku zbudował trójkołowy pojazd parowy (ciągnik artyleryjski), który osiągał prędkość 4 km/h. Był to pierwszy na świecie pojazd z silnikiem parowym. Inny wynalazca, James Watt (1736–1819) brytyjski inżynier i wynalazca, w latach 1781–1788 zbudował i udoskonalił maszyny parowe, które były na takim poziomie technicznym, że mogły pracować jako silniki parowe. Silniki te znalazły zastosowanie w przemyśle oraz były używane do napędu statków, lokomotyw i innych pojazdów.
Najsłynniejsi wynalazcy
Może są wynalazcami mniej znanymi, jednak w swojej dziedzinie nie maja sobie równych. O kim mowa? Otóż chodzi o Gottlieba Wilhelma Daimlera (1834–1900) –niemieckiego inżyniera, konstruktora i przemysłowca. Razem z Wilhelmem Maybachem w 1883 roku zbudował benzynowy silnik 4-suwowy. W 1885 roku skonstruował jeden z pierwszych motocykli, a w 1886 roku pierwszy zdatny do powszechnego użytku i produkcji przemysłowej czterokołowy samochód z udoskonalonym silnikiem Nikolausa Otto. Także należy wymienić w dziedzinie mechaniki Tadeusza Rudawskiego, żyjącego w latach 1901–1966. Ten inżynier-konstruktor jest zasłużony dla rozwoju polskiej motoryzacji. W 1932 roku Tadeusz Rudawski skonstruował słynny motocykl Sokół 600RT M211, który został wyposażony w silnik spalinowy czterosuwowy, jednocylindrowy, o pojemności 579 cm3 i mocy 16 KM (11,8 kW), rozwijał prędkość maksymalną 110 km/h. Co prawda nie przypomina się często o tych wynalazcach, ale należy im się miejsce w historii najsłynniejszych.

Jeden z najsłynniejszych wynalazców.

W historii Polski najsłynniejszym wynalazcą jest Ignacy Mościcki (1867-1946), który był prezydentem RP w latach 1926-1939. Ten inżynier, chemik i profesor elektro- chemii, dołożył wielkie zasługi w dziedzinie elektrotechniki- technika wysokich napięć i ochrona przepięciowa. Wykrył wyładowania powierzchniowe i opublikował prace z dziedziny wytrzymałości dielektryków na przebicie. Opracowywał technologie chemiczne (kwas azotowy, nawozy sztuczne i rafinacja ropy naftowej) oraz projektował fabryki chemiczne. Ponadto opracował metodę i technologię produkcji tlenków azotu w łuku elektrycznym, rewelacyjną w skali światowej. Była ona podstawą produkcji nawozów azotowych. Opracował również wysokonapięciowe kondensatory produkowane we Fryburgu przez ok. 20 lat pod nazwą kondensatorów Mościckiego. W roku 1905 zakończył prace nad bardzo wydajną metodą przemysłowej produkcji kwasu azotowego z powietrza, zachodzące przez spalanie powietrza w łuku elektrycznym wirującym pod wpływem pola magnetycznego.


Albert Einstein


Jest jednym z najbardziej znanych wynalazców- naukowców. Ten światowej sławy fizyk jest autorem filozoficznie doniosłej teorii względności, która odrzuca powszechnie panujące i wciąż jeszcze używane w zachowaniach naszego codziennego życia pojęcie absolutnego czasu i przestrzeni. Ponadto Einstein badał, jaki kształt powinna mieć czasoprzestrzeń jako całość. Do szczególnej teorii względności doprowadziły go badania z 1905 roku nad próba unifikacji mechaniki i termodynamiki i badania nad prawami powszechnej grawitacji. Ta ostatnia teoria sprawiła, ze stał się jednym z najsłynniejszych uczonych wynalazców. Teoria Einsteina jest próbą przekształcenia fizyki w pewnego rodzaju formę geometrii. Próba stworzenia jednolitej teorii pola, obejmującej zarówno elektryczność, jak i grawitację, nad która pracował ponad 35 lat, nie została zrealizowana do dnia dzisiejszego, co pokazuje jak wielkim był fizykiem.

Wynalazca


Isaac Newton zajmował się pracami w dziedzinie alchemii, która w tamtych czasach uważana była jeszcze za gałąź nauki. Największym dziełem Newtona jest niewątpliwie "Philosophiae Naturalis Principia mathematica". To opracowanie zawierała teorię grawitacji oraz prawa ruchu. Odkrycia tego dokonał prawdopodobnie jeszcze w czasie zarazy kiedy to przebywał w domu rodzinnym. Fakt ten potwierdzają późniejsze notatki uczonego, w których opisywał swoje przemyślenia z tamtego okresu. Stąd wiadomo, że jednym z problemów nad którym pracował był rachunek różniczkowo - całkowy. Isaac Newton badał naturę światła. Traktował światło jako strumień poruszających się cząstek. Swoje rozważania zawarł w pracy "Optyka". Teoria o korpuskularnej budowie światła obowiązywała, dopóki nie została udowodniona dwoista natura światła czyli że światło raz można uważać za korpuskuły a innym razem traktować jako fale. Ponadto Newton odkrył i opisał zjawisko zwane interferencją. Stworzył również rachunek całkowy i różniczkowy.
Wynalazca płci żeńskiej



Znają ją wszyscy. Niektórzy mieli zaszczyt poznać ją osobiście, a większość ludzi zna Marię Skłodowską-Curie z opowiadań. Urodziła się 7 listopada 1867 r. w Warszawie, a zmarła 4 lipca 1934 r. w klinice Sallanches. Była wybitną uczoną urodzoną w Polsce, większość życia i swojej kariery naukowej spędziła we Francji. Zajmowała się badaniami z zakresu fizyki i chemii. Do jej największych dokonań należą przede wszystkim: opracowanie teorii promieniotwórczości, technik rozdzielania izotopów promieniotwórczych oraz odkrycie dwóch nowych pierwiastków: radu i polonu. Pod jej osobistym kierunkiem prowadzono też pierwsze w świecie badania nad leczeniem raka za pomocą promieniotwórczości. Była prekursorem nowej gałęzi chemii - radiochemii. Dwukrotnie wyróżniona Nagrodą Nobla za osiągnięcia naukowe. Po raz pierwszy w roku 1903 z fizyki wraz z mężem Piotrem Curie za badania nad odkrytym zjawiskiem promieniotwórczości. Drugi raz w roku 1911 z chemii za wydzielenie czystego radu. Pochodziła z rodziny pieczętującej się herbem Dołęga.

Dr Johna Pembertona


John Pemberton urodził się 8 stycznia 1831 roku w Knoxville, w stanie Georgia. Swoje dzieciństwo spędził w miejscowości Rome, skąd pochodziła cała jego rodzina. Studiował medycynę i farmację na Reform Medical College of Georgia w Macon, które ukończył na krótko przed rozpoczęciem Wojny Secesyjnej. Już podczas studiów w 1855 roku założył w Columbus przedsiębiorstwo specjalizujące się w produkcji rozmaitych farmaceutyków.  Podczas Wojny Secesyjnej w latach 1861-1865, Pemberton służył, jako podpułkownik 
w trzecim batalionie Goergia Cavaliers. W kwietniu 1865 roku, w jednej z potyczek w okolicach Columbus, ledwo uszedł z życiem. Po zakończeniu wojny w 1869 roku został wspólnikiem w firmie o nazwie Pemberton, Wilson, Taylor and Company, której siedziba znajdowała się w Atlancie. Wkrótce stał się najbardziej znanym i uznawanym farmaceutą w stolicy stanu Georgia. Na drodze do wynalezienia wyjątkowego napoju Pemberton był  jednym z tych ludzi, którzy mają niepohamowaną ciekawość świata. Aptekarze 
z XIX wieku bardzo się różnili od tych, jakich znamy dziś. Byli oni przedsiębiorcami szukającymi produktów, które mogliby sprzedać w swoich aptekach. Pemberton wciąż pracował nad nowymi miksturami i lekami.
Brussels Eureka

Do głównych celów statutowych SPWiR należy inspirowanie rozwoju wynalazczości w kraju, promocja polskich wynalazków w kraju i za granicą, ochrona praw autorskich wynalazców i racjonalizatorów oraz stwarzanie warunków do wdrażania i upowszechniania innowacji. Stowarzyszenie zorganizowało narodowe stoiska na 85 międzynarodowych wystawach innowacji, w tym 62 za granicą (Belgia, Niemcy, Szwajcaria, USA, Chiny, Rosja, Maroko, Korea Południowa, Japonia, Szwecja, Węgry), prezentując i promując 1353 wynalazki, których twórcy otrzymali 404 złote medale (ponadto 148 wynalazców otrzymało nagrody specjalne). Najbardziej znanym miejscem spotkań wynalazców są listopadowe Międzynarodowe Targi Wynalazczości, Badań Naukowych i Nowych Technik „Brussels Eureka”, organizowane na terenach wystawienniczych Expo w Brukseli w ramach przedsięwzięcia określanego jako Innovation Summit. Równocześnie odbywają się europejskie targi innowacji energetycznych Energe oraz targi poświęcone transferowi technologii i wdrażaniu postępu technicznego Brussels Innova.





©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość