Strona główna

Św. Stanisław Kostka urodził się 28 grudnia 1550 roku w Rostkowie


Pobieranie 10.32 Kb.
Data20.06.2016
Rozmiar10.32 Kb.
Uzasadnienie

Św. Stanisław Kostka urodził się 28 grudnia 1550 roku w Rostkowie


k. Przasnysza. Był synem Jana, kasztelana zakroczymskiego i Małgorzaty z rodziny Kryskich z Drobina. Miał trzech braci i dwie siostry.

Pierwsze nauki Stanisław pobierał w domu rodzinnym. W wieku 14 lat razem ze swoim starszym bratem Pawłem został wysłany do szkół jezuickich w Wiedniu. Jak podają żywoty świętych, Stanisław zadziwiał ojców zakonnych swą obowiązkowością, skupieniem ducha i upodobaniem w modlitwie.

Okres nauki w Wiedniu był dla Stanisława czasem dojrzewania do podjęcia decyzji wstąpienia do zakonu jezuitów. Bardzo silnie odczuwał swoje powołanie. W biografiach można odnaleźć opisy jego mistycznych przeżyć i żarliwych modlitw w oczekiwaniu na wstąpienie do służby Bożej. W grudniu 1565 roku podczas ciężkiej choroby Stanisław przeżył wizję. Sam swe nagłe wyzdrowienie przypisał Matce Bożej, która odwiedziła go wraz z Dzieciątkiem. Przybycie Najświętszej Maryi Panny poprzedziło przyjście św. Barbary w asyście aniołów, którzy udzielili Stanisławowi Komunii Świętej. Na to wydarzenie zwracają uwagę wszyscy hagiografowie. Stanisław dostał wtedy od Najświętszej Marii polecenie wstąpienia do zakonu, co jeszcze bardziej utwierdziło go we wcześniejszym postanowieniu. Decyzja wstąpienia do zakonu spotkała sprzeciw rodziny, szczególnie Pawła. Dlatego Stanisław zdobył się na heroiczny czyn: zorganizował ucieczkę i potajemnie opuścił Wiedeń. Legenda osnuła tę ucieczkę szeregiem niezwykłych wydarzeń przypisywanych cudownej interwencji boskiej. Po trudach podróży Stanisław szczęśliwie dotarł do Dylingi. Przyjął go prowincjał Piotr Kanizjusz, który obawiając się dalszych interwencji ze strony rodziny – odesłał Stanisława do Rzymu. 28 października 1567 roku został przyjęty do nowicjatu jezuickiego przez generała zakonu, Franciszka Borgiasza. W czasie pobytu w kolegium jezuickim przy kościele św. Andrzeja na Kwirynale zadziwiał wszystkich nabożną postawą, uczynnością i pokorą w spełnianiu zlecanych mu obowiązków. Swoim wzorowym życiem, duchową dojrzałością i rozmodleniem budował całe otoczenie. W pierwszych miesiącach 1568 roku Stanisław złożył śluby zakonne. Miał wtedy zaledwie 18 lat. Niebawem nagle zachorował na malarię i przepowiedziawszy swoją śmierć, zmarł w wigilię Święta Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, 14 sierpnia 1568 roku.

Jego kult zrodził się natychmiast i spontanicznie. Pierwszym miejscem, z którego kult zaczął promieniować, był Rzym. Wieść o śmierci Stanisława rozeszła się bardzo szybko. Do ciała zmarłego zaczęli przybywać ojcowie Kościoła i mieszkańcy Rzymu. Wbrew zwyczajom zakonu zwłoki młodzieńca ustrojono kwiatami i złożono do drewnianej trumny. Na polecenie św. Franciszka Borgiasza, generała zakonu, napisano krótkie wspomnienie o Stanisławie, które rozesłano po wszystkich domach Towarzystwa Jezusowego.

Jednak proces kanonizacyjny trwał długo. W roku 1606 papież Paweł V uroczyście nadał mu tytuł błogosławionego. Uroczystości beatyfikacyjne odbyły się najpierw w Rzymie, potem w Polsce. Natomiast dekret kanonizacyjny wydał dopiero w 1714 r. papież Klemens XI. Jednak z powodu śmierci papieża Klemensa obrzędu uroczystej kanonizacji dokonał dopiero w grudniu 1726 r. Benedykt XIV.

Relikwie Świętego spoczywają w kościele św. Andrzeja na Kwirynale w Rzymie. Święty Stanisław Kostka jest patronem Polski (od 1671 r.) i Litwy, archidiecezji łódzkiej i warszawskiej, diecezji chełmińskiej i płockiej, Gniezna, Lublina, Lwowa, Poznania, Warszawy, studentów oraz nowicjuszy jezuickich. Jan XXIII uznał św. Stanisława Kostkę szczególnym patronem młodzieży polskiej.

Postać św. Stanisława Kostki jest trwałe związana z historią Przasnysza. Od wieków św. Stanisław otaczany jest przez przasnyszan szczególną i nieustanną czcią.

Przasnysz ma też wiele zachowanych pamiątek związanych ze Stanisławem Kostką. To tu w przasnyskiej farze rodzina Kostków była chrzczona i wychowywana. Tutaj także,


w kościele pod wezwaniem św. Wojciecha, został ochrzczony Stanisław Kostka. Tu jest kaplica Kostków, w której spoczywają prochy rodziców i braci Świętego. Również pobernardyński klasztor, będący dziś siedzibą Ojców Pasjonistów, pozostaje materialną pamiątką rodziny Kostków. Ta przasnyska świątynia ufundowana została przez Pawła Kostkę.

Przasnyszanie wnoszą swój wkład w podtrzymywanie i rozwijanie kultu Św. Stanisława Kostki na Mazowszu. Przasnyskie Muzeum Historyczne gromadzi i prezentuje na wystawach czasowych zbiory poświęcone Świętemu. Z inicjatywy przasnyskich duszpasterzy w latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku zorganizowana została pielgrzymka młodzieży z Przasnysza do Rostkowa. Wzięła w niej licznie udział młodzież z całej diecezji. Od tego czasu datuje się nieprzerwanie tradycja pielgrzymek dzieci i młodzieży z Przasnysza do Rostkowa. Corocznie gromadzi dużą liczbę uczestników. Od Roku Jubileuszowego 2000 pielgrzymka znacznie się rozrosła. Przybywają na nią również młodzi pielgrzymi z diecezji sąsiednich. Dlatego ustanowienie Św. Stanisława Kostki patronem Miasta Przasnysza ma sens głęboki i uniwersalny.







Przewodniczący Rady Miejskiej
Piotr Jeronim


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość