Strona główna

Warszawa, 2011 spis treści str


Pobieranie 312.4 Kb.
Strona1/4
Data18.06.2016
Rozmiar312.4 Kb.
  1   2   3   4





TEKSTY PISMA ŚWIĘTEGO

DO POMOCY W ROZWAŻANIACH TAJEMNIC RÓŻAŃCOWYCH

WARSZAWA, 2011



SPIS TREŚCI

str.

  1. Objaśnienia znaków ....………………………………………………… 4

2. Słowo wstępne ………………………………………………………… 5




  1. Wprowadzenie .………………….…………………………….……….. 6




  1. Tajemnice Radosne ……………………………………….………….. . 11

4.1Tajemnica pierwsza – Zwiastowanie narodzin Pana Jezusa ……………12



    1. Tajemnica druga – Nawiedzenie św. Elżbiety ………………………… 15

    2. Tajemnica trzecia – Narodziny Pana Jezusa …………………………... 16

4.3.1 Zapowiedź narodzin w Starym Testamencie …………………………………16

4.3.2 Narodziny ………… .………………………………………………………... 16

4.3.3 Noworodek po obrzezaniu ……………………………………………17


    1. Tajemnica czwarta – Ofiarowanie Pana Jezusa w świątyni ………….... 18

4.5Tajemnica piąta – Znalezienie Pana Jezusa w świątyni jerozolimskiej .. 19


  1. Tajemnice Światła ...………………………………………………..…….. 20

5.0 Zapowiedź zstąpienia Ducha Świętego na Pana Jezusa w ST ………... 21

5.1Tajemnica pierwsza – Chrzest Pana Jezusa w Jordanie ………..……… 21

5.2Tajemnica druga – Pan Jezus objawia swoją moc na weselu w Kanie .. 23

5.3Tajemnica trzecia – Pan Jezus głosi Królestwo Boże i wzywa

do nawrócenia ……………………………………………………….... 24

5.3.1 Zapowiedź działalności Pana Jezusa w Starym Testamencie ……… 24

5.3.2 Osiem błogosławieństw ……………………………………………. 24

5.3.3 Podsumowanie błogosławieństw („przykazań NT”) przez

Pana Jezusa ………….……………………………………………… 25

5.4 Tajemnica czwarta – Pan Jezus ukazuje swoją Boskość przemieniając się

na górze Tabor …………..…………………………………………… 26

5.5 Tajemnica piąta – Pan Jezus ustanawia Eucharystię…………….…….28


6. Tajemnice Bolesne ……………………………………………………...…. 31

6.0 Zapowiedzi męki Pana Jezusa ………………………………………... 32

6.0.1 w Starym Testamencie …...………………………………………… 32

6.0.2 w Ewangeliach ……………...……………………………………… 32

6.1 Tajemnica pierwsza – Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu …..……….... 33

6.2 Tajemnica druga – Biczowanie Pana Jezusa ……………..…………... 34

6.2.1 Zapowiedź biczowania w Starym Testamencie …………..………… 34

6.3 Tajemnica trzecia – Ukoronowanie cierniem Pana Jezusa ..………….. 35

6.4 Tajemnica czwarta – Droga krzyżowa Pana Jezusa …..…………….... 36

6.5 Tajemnica piąta ……………………………………………………….. 37

6.5.1 Zapowiedzi męki i śmierci Pana Jezusa …………………………..… 37

6.5.1.1 w Starym Testamencie …………………………………………..... 37

6.5.1.2 w Ewangeliach ……………………………………………………..37

6.5.2 Ukrzyżowanie i śmierć Pana Jezusa na krzyżu ………………...……. 38

7. Tajemnice Chwalebne …………………………………………………….. 42

7.1 Tajemnica pierwsza – Zmartwychwstanie …………………….…………. 43

7.1.1 Oczekiwanie na zmartwychwstanie ludzi i Pana Jezusa w Starym

Testamencie ………………………………..…………..………………. 43

7.1.2 Zapowiedzi zmartwychwstania Pana Jezusa i ludzi w ewangeliach …... 43

7.1.3 Zmartwychwstanie Pana Jezusa …………...…………………………….44

7.1.4 Potwierdzenia zmartwychwstania Pana Jezusa ……………………….. 52

7.1.4.1 w Dziejach Apostolskich …………………………………………… 52

7.1.4.2 w liście św. Pawła ………………………….……………………… 53

7.2 Tajemnica druga – Wniebowstąpienie Pana Jezusa ……………………… 54

7.3 Tajemnica trzecia – Zesłanie Ducha Świętego ……...……………….........55

7.3.1 Zesłanie Ducha Świętego tylko na Apostołów i ustanowienie sakramentu

Pokuty ………………………………………………………..………… 55

7.3.2 Zesłanie Ducha Świętego podczas Pięćdziesiątnicy …………………….59

7.3.3 Potwierdzenie Zesłania Ducha Świętego w liście św. Pawła ………….. 60

7.4 Tajemnica czwarta – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny …...……61

7.5 Tajemnica piąta – Ukoronowanie NMP na Królową nieba i ziemi ……… 62
8. Zakończenie …………………………………………………………..... 63


  1. Piśmiennictwo …………………………………………………………. 64



  1. Objaśnienia znaków

PŚ oznacza Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu, w skrócie Biblię,

NT – Nowy Testament,

Ewangelie synoptyczne czyli podobne do siebie pod względem doboru opisywanych wydarzeń i formy literackiej a jednocześnie wykazujące różnice:

Mt – Ewangelia wg. św. Mateusza,

Mk – Ewangelia wg. św. Marka,

Łk – Ewangelia wg. św. Łukasza.



Ewangelia duchowa

J 1, 1-18 – Ewangelia wg. św. Jana, rozdział pierwszy, wiersze od 1 do 18.


Dz – Dzieje Apostolskie
ST – Stary Testament,

Iz – Księga Izajasza,

Ps – Księga Psalmów,

Pnp – Pieśń nad pieśniami

Kpł – Księga Kapłańska
[1, t. 4, str. 6] – pozycja pierwsza z piśmiennictwa podanego na ostatniej stronie niniejszej książeczki czyli Pismo Święte wydane w Poznaniu w 1994r., tom 4, strona szósta,
Ad 1 oznacza, że ten fragment tekstu jest rozwinięciem wyżej podanego punktu pierwszego,
Powitanie Maryi (napisane pochyłym pismem) oznacza śródtytuł podany przez współczesnego pisarza, nie przez Ewangelistę,
słowo w nawiasie kwadratowym np. [Piłat] jest dopowiedzeniem tłumacza PŚ, a słowo w nawiasie okrągłym np. (już) jest dopowiedzeniem autorów niniejszej książeczki,
32

Jezus powiedział – oznacza, że słowa „Jezus powiedział” znajdują się w 32 wierszu Ewangelii.





  1. SŁOWO WSTĘPNE


3.WPROWADZENIE
Rok Różańca Świętego – od października 2002 do października 2003 ogłoszony przez Ojca Świętego Jana Pawła II, List Apostolski „O różańcu świętym” [3], modlitwa różańcowa dopełniona Tajemnicami Światła [5], to przygotowanie Polaków do wzmocnienia skuteczności modlitw w tych trudnych czasach powrotu do suwerenności – alegorycznie, czasu marszu z domu niewoli do ziemi obiecanej. W trakcie tego „marszu” będą, jak można oczekiwać czasy jeszcze trudniejsze zanim nastąpi zwrot ku lepszemu. Lecz nie odbędzie się to bez wzrostu modlitewności i pracy nad sobą. Podczas modlitwy medytacyjnej, jaką powinna być modlitwa różańcowa modlący się poznaje Pana Boga i siebie. Ojciec Święty powiedział: człowieka nie można zrozumieć bez Chrystusa i samego siebie człowiek nie może zrozumieć bez Chrystusa. Gdzie indziej wspomina Pascala, który tak ujął relacje pomiędzy poznaniem Boga, a poznaniem człowieka: poznanie Boga bez poznania siebie prowadzi do pychy, a poznanie siebie bez poznania Boga do rozpaczy.


Zachęta do odmawiania różańca

Na początku zacytuję słowa Jana Pawła II z Listu Apostolskiego [3, str. 5]: Nie pomijam okazji, by zachęcać do częstego odmawiania różańca.



Różaniec towarzyszył mi w chwilach radości i doświadczenia. Zawierzałem mu wiele trosk. Dzięki niemu zawsze doznawałem otuchy.

Różaniec to modlitwa, którą bardzo ukochałem. Przedziwna modlitwa. Przedziwna w swej prostocie i głębi zarazem. (podkreślenie autora)

Różaniec należy do najlepszej i najbardziej wypróbowanej tradycji kontemplacji chrześcijańskiej. Rozwinięty na Zachodzie, jest modlitwą typowo medytacyjną i odpowiada poniekąd „modlitwie serca” czy „modlitwie Jezusowej”, która wyrosła na glebie chrześcijańskiego Wschodu [3, str. 9].

Równocześnie zaś w te same dziesiątki różańca serce nasze może wprowadzić wszystkie sprawy, które składają się na życie człowieka, rodziny, narodu, kościoła, ludzkości. Sprawy osobiste, sprawy naszych bliźnich, zwłaszcza tych, którzy są nam najbliżsi, tych, o których się najbardziej troszczymy. W ten sposób ta prosta modlitwa różańcowa pulsuje niejako życiem ludzkim [3, str. 5, 6].

A zatem, już nie tylko 20 tajemnic, których bogactwa wprawdzie nie można wyczerpać, ale umysł ludzki nie jest go w stanie szybko dostrzec, lecz cała rozmaitość życia osobistego, rodzinnego i społecznego może być poddana medytacji.

Jeden z rekolekcjonistów jezuickich podczas pierwszego tygodnia ćwiczeń ignacjańskich tak ujął wprowadzenie w medytację: Nie tylko ważny jest Bóg,

ale i ja. Powinienem wchodzić w ten rodzaj modlitwy także z własnymi pragnieniami.

Jak podkreślał Paweł VI: Jeśli brak kontemplacji, różaniec upodabnia się do ciała bez duszy i zachodzi niebezpieczeństwo, że odmawianie stanie się bezmyślnym powtarzaniem formuł [3, str. 16].

Ks. Jerzy Popiełuszko rozważania różańcowe prowadził na tematy, które go aktualnie silnie angażowały – prześwietlając je Słowem Bożym [7].

Opis przeżyć mistycznych Sługi Bożej siostry Leonii Nastał jako pomoc do rozważań 20-tu tajemnic znajdziemy w opracowaniu pt. Różaniec … [8].

Medytacja chrześcijańska oznacza zaangażowanie umysłu do rozważania Pisma Świętego i wyciągania wniosków: co Pan Bóg przez ten urywek czy zdanie z PŚ chce mi teraz powiedzieć. A może chce mi powiedzieć: „jesteś diademem królewskim w moim ręku” lub/i „uciekałeś przed odpowiedzialnością w literaturę piękną” (jeśli nie w coś jednoznacznie złego).

Kontemplacja w znaczeniu jakie jej nadał św. Ignacy Loyola jest zaangażowaniem całego człowieka, a zwłaszcza jego wyobraźni. A więc np. „widzenie” stajenki betlejemskiej, świętych osób, zwierząt i rzeczy składających się na obraz narodzenia Pana Jezusa. „Słyszenie” tego, co mówią. Moja rola, gdy „znalazłem się” w stajence? Czy Matka Boża zechciałaby dać mi na ręce Noworodka? Co bym czuł tuląc Dziecię? I ostatecznie refleksja nad zmianą swojego postępowania.

Odkrywanie swojej grzeszności, ograniczoności, kruchości … a jednocześnie dostrzeganie swojej niepowtarzalności, Bożej miłości do siebie, dążenia do doskonałości.

Na rekolekcjach ignacjańskich medytacja czy kontemplacja jest modlitwą samą w sobie i trwa około jednej godziny. Przy rozważaniu tajemnic różańcowych cząstki czyli 5-ciu tajemnic, modlitwa trwa niecałą godzinę. A zatem jedną tajemnicę rozważa się około 5 razy krócej. Ponadto ma się pewną pomoc w postaci dziesiątki „Zdrowaś Maryjo” dla nie uciekania myśli w zupełnie inne sfery oraz obraz dla zatrzymywania wyobraźni.

Przed modlitwą różańcową dobrze jest podziękować Maryi za dotychczasowe wypraszanie potrzebnych łask oraz prosić o wsparcie Trójcy Świętej dla modlitwy, aby przyczyniła się do chwały Bożej i naszego zbawienia. Dobrze jest też uświadomić sobie pięć potrzeb, co do których ma się przekonanie, że ich spełnienie zgodne jest z wolą Bożą albo oczekiwać natchnień dotyczących tego, o co prosić, po rozważeniu kolejnych tajemnic różańca.

W najbardziej powszechnej tradycji w Polsce różaniec rozpoczyna się od odmówienia „Wierzę”, potem „Ojcze nasz”, następnie trzy „Zdrowaś Maryjo” w intencji pogłębienia trzech cnót teologalnych, do których należą: wiara, nadzieja i miłość. Główna część różańca to rozważanie tajemnic podczas odmawiania „Zdrowaś Maryjo” (unika się dzięki temu gonitwy myśli). Różaniec kończy się modlitwą w intencjach papieskich – „Pod Twoją Obronę”. Porównaj z [3, str. 49]



Odmawianie tajemnicy wg. [3, str. 42-48] składa się z:

  1. zapowiedzi tajemnicy i oglądzie obrazu przedstawiającego scenę związaną z tą tajemnicą, jeśli to możliwe albo oblicza Pana Jezusa lub Jego Matki czy Sługi Bożego Jana Pawła II,

  2. czytania Pisma Świętego (pomoc w rozważaniu)najlepiej czytania medytacyjnego (można na zmianę czytać rozważania napisane przez świętych lub natchnionych teologów, bo na nowe światło, podczas czytania PŚ czeka się czasami kilka miesięcy, ale Słowo Boże jest najbardziej żywe i skuteczne),

  3. skupieniu się przez odpowiedni czas – w milczeniu, na przeczytanym przed chwilą Słowem Bożym,

  4. odmówieniu Ojcze nasz,

  5. odmawianiu dziesięć Zdrowaś Maryjo i jednoczesnym rozważaniu danej tajemnicy,

  6. odmówienia Chwała Ojcu,

  7. odmówienia aktu strzelistego.

Ad 2. Czytać PŚ można w różny sposób:

- starać się ogarnąć całość w jej chronologicznym porządku – w

przypadku tajemnic obejmujących wiele zbawczych wydarzeń,

- przy dłuższych opisach wydarzeń historii zbawienia czytać i starać się

zapamiętać tylko część,

- czytać opis tylko jednego Ewangelisty,

- czytać oprócz Ewangelii czy innych tekstów Nowego bądź Starego

Testamentu także komentarze w [1] lub [2] albo rozważania podane w

różnych książkach np. w [4, 6, 8], a jeszcze bardziej dociekliwi

również w pismach ludzi, którzy mieli nadprzyrodzone widzenia

historii zbawienia np. [10],

- w przypadku trzeciej tajemnicy światła w niniejszej książeczce podano

tekst różny od tekstu np. w [5] dotyczącego powołania uczniów;

na temat głoszenia Królestwa Bożego jest w Ewangeliach wiele

urywków,

- w przypadku piątej tajemnicy światła podano najpierw teksty

zapowiadające ustanowienie Sakramentu, a potem dotyczące samego

ustanowienia Eucharystii zamiast opisu ostatniej wieczerzy jak w [5],

- można też nie czytać po kolei, ale przebiegać wzrokiem święty tekst,

aż do zatrzymania się na zdaniu, które szczególnie poruszy, odkryje

niedostrzeganą do tej pory prawdę – tzw. czytanie medytacyjne.

Ad 3. Podczas chwili skupienia w milczeniu krótko rozważyć wybrane zdanie lub kontemplować scenę.

Ad 4. Odmawiając Ojcze nasz myśleć o tym, co się mówi i starać się odczuć miłość Boga Ojca do nas oraz czuć naszą miłość do Niego samego (nie za dary).

Ad 5. Odmawiając 10 Zdrowaś Maryjo można postępować podobnie jak wyżej przy odmawianiu Ojcze nasz albo traktować je jakby tło muzyczne do medytacji czy kontemplacji danej tajemnicy dla lepszego poznania i pokochania Pana Jezusa lub Maryi i Józefa oraz siebie samego. Można w tym czasie dla pewniejszego uniknięcia gonitwy obrazów nie związanych z Tajemnicą wpatrywać się we właściwy obraz. Jeżeli odmawianie Zdrowaś Maryjo traktuje się jako modlitwę ustną, to zalecane przez Matkę Bożą w Fatimie jest rozważanie tajemnic różańca po zakończeniu tej modlitwy przez przynajmniej 15 minut.


Najlepszy rodzaj kontemplacji to kontemplacja bierna, wlana; wtedy działa sam Bóg. Podczas kontemplacji czynnej, ignacjańskiej można, o ile ma się taką łaskę, skupiać się na jednej scenie przez wszystkie Zdrowaś Maryjo (bardzo pomaga w skupieniu się na jednej scenie np. w tajemnicy Zesłania Ducha Świętego wstawianie jednego zdania pomiędzy słowa „Jezus” a „Święta Maryjo” , „który zsyła na zebranych w wieczerniku Ducha Świętego”). Jeżeli natomiast takiej łaski nie ma się, można kontemplować, co każde Zdrowaś Maryjo, inną scenę należącą do tej samej tajemnicy. Np. w tajemnicy Zmartwychwstania Pana Jezusa:

  1. strażnicy są przerażeni, gdy widzą Pana Jezusa wychodzącego z grobu,

  2. Pan Jezus objawia się Matce,

  3. św. Maria Magdalena rozpoznaje w „ogrodniku” Nauczyciela,

  4. św. Jan uwierzył w zmartwychwstanie Mistrza po zobaczeniu w grobie kształtu całunu,

  5. Kleofas i Łukasz poznają Zmartwychwstałego po łamaniu chleba,

  6. Pan Jezus objawia się uczniom w wieczerniku,

  7. spotkanie Syna Bożego z Tomaszem,

  8. cudowny połów ryb w Jeziorze Galilejskim,

  9. Piotr „zdaje egzamin” z miłości,

  10. rozkaz misyjny na górze w Galilei,

lub inne jak kilka kobiet idzie wczesnym rankiem namaścić ciało Ukrzyżowanego, czy brak śladów rozkładu ciała ludzkiego na całunie turyńskim.

Łatwo też podzielić na 10 scen opis ukrzyżowania i męki Pana na krzyżu.

Dla kontemplowania tajemnicy biczowania, której opisu w PŚ praktycznie nie ma, można posiłkować się innymi wiarygodnymi tekstami uzupełniającymi mękę podczas biczowania scenami brutalności wobec Pana Jezusa na posiedzeniu Sanhedrynu, oprawców w ciemnicy, sługi Annasza, straży świątynnej po pojmaniu Jezusa, jeśli nie można utrzymać wyobraźni na jednej scenie.

Ad 6. W pierwszej części tj. „Chwała Ojcu i Synowi, i Duchowi Świętemu” zawiesić myślenie i skupić się na wielbieniu Trójcy Przenajświętszej, drugą tj. „jak była na początku, teraz i zawsze i na wieki wieków, amen” można potraktować jako tło do prośby o pokój, nawrócenie i świętość, zwłaszcza dla Polaków.

Ad 7. używa się słów wg. św. Faustyny Kowalskiej: „O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj od ognia piekielnego i zaprowadź wszystkie dusze do nieba oraz dopomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twego miłosierdzia”. do tego można dołączyć akt uwielbienia Pana Jezusa.
Zalecane rozłożenie tajemnic podczas tygodnia, por. [3, str.51, 52]:

poniedziałek - radosne lub chwalebne,

wtorek – bolesne,

środa – chwalebne lub radosne,

czwartek – światła,

piątek – bolesne,

sobota – radosne lub chwalebne

niedziela – chwalebne.

Jeżeli w piątek wypada święto związane z tajemnicami radosnymi lub chwalebnymi, to można nimi zastąpić tajemnice bolesne. Osoby lubiące tę modlitwę i mające więcej czasu mogą codziennie odmawiać cały różaniec – cztery cząstki; inne mające mniej czasu – jedną cząstkę czyli 5 tajemnic; przy bardzo ograniczonym wolnym czasie przynajmniej jedną dziesiątkę (jedną tajemnicę). Cały różaniec można odmawiać też w sprzyjających okolicznościach np. podczas nocnego dyżuru lub całodziennego marszu turystycznego.
Rozproszenia: Za rozproszenia możemy w czasie odmawiania różańca dziękować, jeśli one rozwiązują nam jakiś problem – traktując je jako natchnienia, przepraszać za niezdolność skupienia się, prosić o łaskę pokory i dziękować za uświadomienie nam ich albo po prostu ofiarować je Panu Jezusowi – jak czyniła to św. Teresa od Dzieciątka Jezus.

Postawy podczas odmawiania różańca:


  1. siedząca np. podczas czytania lub kontemplacji tajemnicy ze wzrokiem utkwionym w obraz,

  2. klęcząca np. podczas odmawiania trzech Zdrowaś Maryjo lub kontemplacji,

  3. siedząca albo stojąca w czasie odmawiania różańca w środkach komunikacji miejskiej lub w pociągu,

  4. marszowa – podczas wędrówki lub chodzenia powolnym krokiem po ogrodzie czy po pokoju,

  5. leżąca – w chorobie.

Należy odmawiać różaniec tak, jak się potrafi ciesząc się z tego, co się

umie, a Pan Bóg za pośrednictwem Maryi będzie naszą modlitwę udoskonalał.




4. TAJEMNICE RADOSNE
Zdjęcie obrazu Świętej Rodziny

4.1 Tajemnica pierwsza

Zwiastowanie narodzin Pana Jezusa
Dołączenie do tekstu z Ewangelii wg. św. Łukasza [1,26-38]

części zdania z Ewangelii wg. św. Mateusza [1,18];
W szóstym miesiącu (od poczęcia św. Jana Chrzciciela) Bóg posłał anioła Gabriela do miasta galilejskiego, zwanego Nazaret, do dziewicy zaślubionej mężowi, któremu było na imię Józef, z rodu Dawida, a dziewica miała na imię Maryja.

[Anioł] przyszedł do niej i rzekł:

- Raduj się, łaski pełna. Pan z tobą! Ona przestraszyła się na te słowa i zastanawiała się, co może oznaczać to pozdrowienie. I rzekł do niej anioł:

- Nie bój się, Maryjo, bo znalazłaś łaskę u Boga. Oto poczniesz i urodzisz syna, i nadasz Mu imię Jezus. On będzie wielki i Synem Najwyższego będzie nazwany, a Pan Bóg da Mu tron Jego pradziada Dawida, i będzie królował nad domem Jakuba na wieki, a Jego królestwo nie będzie miało końca. Maryja rzekła do anioła:

- Jakże się to stanie, skoro nie znam męża?
Anioł zaś jej odpowiedział:

- Duch Święty zstąpi na ciebie i moc Najwyższego okryje cię jak obłok.


Dlatego też święte [dziecko], które się narodzi, będzie nazwane Synem Bożym.
A oto twoja krewna, Elżbieta, również poczęła syna na starość, i ta, która
uchodzi za niepłodną, jest już w szóstym miesiącu. Dla Boga bowiem nie ma nic
niemożliwego.

Na to Maryja powiedziała:

- Oto ja służebnica Pańska, niech mi się stanie według twego słowa!

Wtedy odszedł od niej anioł. A Maryja, która poślubiła Józefa, znalazła się w stanie błogosławionym za sprawą Ducha Świętego, zanim rozpoczęli wspólne życie.


Rozszerzony tekst o zwiastowaniu [10], t.1 rozdział 23




4.2 Tajemnica druga

Nawiedzenie Świętej Elżbiety przez N. M. P.

Ewangelia wg. św. Łukasza [1,39-56]

Wędrówka Maryi z Galilei do Judei i pozdrowienie Elżbiety

W tym czasie Maryja poszła spiesznie w góry, do pewnego miasta Judy (Ain Karim [1 t. 4 s. 151, przypis 39]). Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Skoro tylko Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie. Elżbieta została napełniona Duchem Świętym i zawołała głośno:



Powitanie Maryi

- Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony owoc Twojego łona! Czym zasłużyłam sobie, że przychodzi do mnie matka mojego Pana? Bo skoro tylko usłyszałam twoje pozdrowienie, dzieciątko poruszyło się z radości w moim łonie. Błogosławiona jesteś, która uwierzyłaś, że spełnią się słowa powiedziane Ci przez Pana.


Radość Maryi wynikająca z wdzięczności Bogu wyrażona w uwielbieniu (magnificat)

Maryja rzekła:

- Uwielbia dusza moja Pana

I rozradował się duch mój w Bogu, Zbawicielu moim.

Bo spojrzał na swoją pokorną służebnicę.

I odtąd nazywać mnie będą błogosławioną wszystkie pokolenia każdego narodu.

Bo wielkie rzeczy uczynił dla mnie wszechmocny.

Święte jest Jego Imię.

A miłosierdzie Jego z pokolenia na pokolenie dla żyjących w bojaźni Bożej. Okazał moc swojego ramienia.

Udaremnił zamysły pysznych.

Możnych usunął z tronu, a wywyższył pokornych.

Potrzebujących obsypał dobrami, a bogaczy odesłał z niczym. Wziął w opiekę swego sługę Izraela, pamiętając o miłosierdziu,

które obiecał praojcom naszym: Abrahamowi i potomstwu jego na wieki.
Powrót Maryi do Nazaretu
Maryja zatrzymała się u niej około trzech miesięcy, a potem wróciła do swego domu. Rozszerzony tekst o nawiedzeniu [10], t.1 rozdziały 29,30,32,33,34,36
4.3 Tajemnica trzecia

Narodziny Pana Jezusa

Połączenie tekstów Ewangelii wg. św. Łukasza [2,1-21] i św. Mateusza [2,1-12]

3.3.1 Zapowiedź narodzin w Starym Testamencie

Dlatego Pan sam da wam znak: Oto PANNA brzemienna rodzi syna i nadaje mu imię EMMANUEL! [Iz 7,14]

Lud chodzący w ciemności wielką światłość oglądał. Nad przebywającymi w kraju cienia śmierci zajaśniało światło. Albowiem Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany. Na Jego barkach władza spoczywa. I nazwane będzie imieniem: Cudowny Doradca, Bóg mocny, Ojciec wieczności, Książę pokoju – aby rozprzestrzeniło się [Jego] panowanie i pokój bez końca na tronie Dawida i w jego królestwie, aby utwierdzić go i wzmocnić poprzez prawo i sprawiedliwość odtąd i aż po wieczność; gorliwość Jahwe Zastępów to sprawi. [Iz 9,1.5-6]

Gałązka z pnia Jessego wyrośnie, Latorośl z jego korzenia zakwitnie. I spocznie na nim Duch Jahwe: duch mądrości i rozumu, duch rady i męstwa, duch umiejętności i bojaźni Jahwe. I w bojaźni Jahwe znajdzie upodobanie. Nie będzie osądzał według tego, co oczy widzą ani rozstrzygał według tego, co uszy słyszą. W sprawiedliwości przyzna prawo biednym, w prawości ujmie się za uciśnionymi [na] ziemi. Rózgą ust swoich porazi On ziemię, a tchnieniem warg swoich uśmierci złoczyńców. Sprawiedliwość będzie przepaską bioder Jego, a wierność – pasem jego lędźwi Iz 11,1-5.

A ty, Betlejem – Efrata, jednoś z najmniejszych osiedli judzkich. Z ciebie mi wyjdzie ten, który będzie rządził w Izraelu; a pochodzenie jego – od pradawnych czasów, od dni zamierzchłych. [Mich 5,1]

  1   2   3   4


©snauka.pl 2016
wyślij wiadomość